پیام دو دانشجوی زندانی، امیرحسین مرادی و علی یونسی، از اوین و قزلحصار به مناسبت ۱۶ آذر

دانشگاه، سنگر ایستادگی در برابر استبداد

هم‌زمان با فرارسیدن ۱۶ آذر، روز دانشجو، امیرحسین مرادی و علی یونسی، دو دانشجوی زندانی، با انتشار پیام‌هایی از زندان‌های اوین و قزلحصار، بر تداوم سرکوب، گسترش اعدام‌ها و مسئولیت تاریخی دانشگاه در مسیر آزادی تأکید کردند.

این دو پیام، با محوریت مبارزه آگاهانه و نقش نسل جوان، روز دانشجو را به نمادی زنده از مقاومت در برابر استبداد بدل می‌کند.

امیرحسین مرادی:

«با هر اعدام، هزار هزار مادر داغدار می‌شوند»

امیرحسین مرادی در پیام خود با اشاره به تداوم فشار بر دانشجویان، از جمله خطر اعدام احسان فریدی و سرنوشت تلخ احمد بالدی، تصویری از حکومتی ارائه می‌دهد که برای بقا، به سرکوب و اعدام متوسل شده است. او می‌نویسد:

«حکومت اعدامی در ضعیف‌ترین موقعیت تاریخی خود، با بحران‌های اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی، روی به اعدام‌های فزاینده و قتل‌عام‌گونه آورده است؛ چرا که این تنها عرصه‌ای است که باید در آن پیشرفت روزانه داشته باشد.»

مرادی با طرح این پرسش که «در پاسخ به شرایط موجود چه باید کرد؟» هرگونه امید بستن به دخالت خارجی یا انتظار اصلاح از درون ساختار قدرت را رد می‌کند و تصریح می‌کند:

«آزادی نه با موشک و پهپاد خارجی به دست می‌آید و نه با اصلاح ساختاری که نزدیک به نیم قرن بر سفره مردم چنگ انداخته است.»

او تأکید می‌کند که تنها راه، پایان دادن به سکوت و بی‌عملی است و می‌نویسد:

«دموکراسی از آسمان نازل نمی‌شود؛ این جوانان و دانشجویان‌اند که قادرند چشم‌انداز ایران آزاد را تحقق بخشند.»

مرادی با یادآوری نقش دانشجویان در خیزش ۱۴۰۱، دانشگاه را فرا می‌خواند تا بار دیگر در صف مقدم اعتراضات قرار گیرد و می‌افزاید:

«در زمستان وطن، عزم بهار باید کرد؛ ۱۶ آذر عهدنامه‌ای میان نسل‌های ایستاده علیه استبداد است.»

علی یونسی:

«کشوری را به زندان بدل کرده‌اند؛ پاسخ فقط مبارزه است»

علی یونسی، که سال‌هاست از دانشگاه دور مانده، در پیام خود زندان را جغرافیایی توصیف می‌کند که قرار است «همیشه زمستان باشد»، اما با ایستادگی زندانیان از یأس تهی شده است. او می‌نویسد:

«حکومت‌های دیکتاتوری زندان‌هایی به وسعت کشور می‌سازند تا مردم فراموش کنند آنچه از آنان سلب شده، حق اساسی‌شان، یعنی آزادی، است.»

یونسی هشدار می‌دهد که تحقیر و کوچک‌سازی مطالبات مردم، ابزاری برای به زانو درآوردن جامعه است و تأکید می‌کند:

«ننگ بر اینکه آن‌قدر تحقیر شویم که فراموش کنیم انسان‌هایی آزاد هستیم، نه رعیت‌هایی محتاج ارباب.»

او هرگونه چشم‌دوختن به قدرت‌های خارجی را رد کرده و می‌گوید:

«آزادی را نمی‌توان با امید به زندانبان بهتر به دست آورد.»

در نگاه یونسی، پاسخ در هر جغرافیایی، چه زندان و چه جامعه، تنها یک واژه است: مبارزه؛ مبارزه‌ای که «نگذاشته زمستان استبداد چیره شود». او دانشگاه را «قلب تپنده آگاهی و مبارزه» می‌خواند و خطاب به دانشجویان می‌نویسد:

«قلب‌های شما منبع اراده تغییر است.»

یونسی در پایان، پیام ۱۶ آذر را همچنان «درخششی زنده» می‌داند؛ درخششی که نوید بهار آزادی و آبادی ایران را می‌دهد.

سخنرانی محمدرضا شاه پهلوی پیرامون پذیرش فساد و تجاوز به حقوق مردم از جمله شکنجه و تبعیض در سال ۱۳۵۷

*تشکر و قدر دانی*
با درود های گرم و ایران دوستانه به دوستان و هموندان عزیز که به مناسبت آزادی *سیامک* پیام های مهر آمیز و شور انگیز شاد باش ارسال نموده و با سروده *ای ایران* و ساخت و نشر کلیپ های شاد یا با تماس تلفنی ویا حضوری ، به همین مناسبت ، شادی ما را افزون کردید
سپاس قلبی و عمیق سیامک ، من، همسرم و دیگر اعضا خانواده مان را پذیرا باشید. مهر تان مایه‌ی دلگرمی و شادی تمام زندانیان سیاسی و آزادی خواهان در بند است. در دنیای پر هیاهو، انسان های متعهد و مسئول سرمایه های انسانی ارزشمندی هستند که پشتیبانی شان از همنوع و به ویژه زندانیان سیاسی الهام بخش و امیدوار آفرین است .
از لحظات شاد و خاطرات شیرینی که برایمان آفرید ید، *سپاسگزاریم* . امیدوارم بتوانیم با همبستگی و ایفای تعهد اخلاقی، انسانی و میهنی ، دمکراسی، أزادی، حقوق بشر و حاکمیت قانون را در میهن عزیزمان نهادینه کنیم.
با سپاس *شکراله مسیح پور*

سخنرانی شنیدنی و شیوای دکتر کمال جعفری بر سر مزار دوست و یار شان زنده‌یاد خسرو علیکردی!
یادشان گرامی، امیدوارم رژیم تبهکار و بچه کش خامنه‌ای هر چه زودتر سرنگون شود.
با مهر
اکبر کریمیان

پیام تسلیت شورای برگزارکنندگان کنگره جمهوری‌خواهان دموکرات ملی
به‌مناسبت قتل حکومتی وکیل آزادی‌خواه، خسرو علیکردی
​با اندوه فراوان، خبر درگذشت نابهنگام آقای خسرو علیکردی، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر را در ۴۵ سالگی در زندان وکیل آباد مشهد دریافت کردیم.
​زنده‌یاد علیکردی، عمر کوتاه اما پربار خود را صرف دفاع از حقوق زندانیان سیاسی و مدنی کرد و در این راه، خود نیز متحمل رنج زندان و فشارهای امنیتی شد. ایشان نه تنها وکیلی متعهد، بلکه یکی از حلقه‌های کلیدی ارتباطی شورا با مبارزان و زندانیان سیاسی داخل کشور بود و نقشی اثرگذار در پژواک صدای کسانی داشت که در چنبره‌ی استبداد گرفتار شده‌اند.
​ما در شورای برگزارکنندگان، درگذشت ناگهانی ایشان را با توجه به سوابق مبارزاتی و فشارهای مستمر دستگاه‌های امنیتی، یک رخداد عادی تلقی نمی‌کنیم و آن را مصداق دیگری از «قتل‌های خاموش حکومتی» می‌دانیم که با هدف حذف چهره‌های مؤثر و ایجاد ارعاب صورت می‌گیرد.
​این ضایعه دردناک را به خانواده محترم علیکردی، جامعه وکلا و حقوقدانان مستقل، زندانیان سیاسی و تمامی آزادی‌خواهان ایران تسلیت می‌گوییم و بر تداوم راه و آرمان‌های عدالت‌خواهانه ایشان تأکید می‌ورزیم.
​یادش گرامی و نامش ماندگار باد.
روابط عمومی ​شورای برگزارکنندگان کنگره جمهوری‌خواهان دموکرات ملی
۱۷ آذر ۱۴۰۴
۶ دسامبر ۲۰۲۵

خبری دردناک و هشداردهنده!

خبر درگذشت وکیل مردمی، خسرو علیکردی، نه‌تنها جامعه حقوقی را شوکه کرد، بلکه بار دیگر یادآور «قتل‌های خاموش» شد.

امروز، ۱۵ آذر ۱۴۰۴، خبر مرگ ناگهانی خسرو علیکردی در مشهد پژواکی جهانی یافت و بسیاری از بشردوستان و آزادی‌خواهان را در بهت و اندوه فرو برد.

خسرو علیکردی تنها مدافع زندانیان سیاسی و خانواده‌های دادخواه نبود؛ او خود یکی از قربانیان بیدادگری‌های رژیم تبهکار حاکم نیز به شمار می‌رفت.
امروز مردم ایران یکی از فرزندان شایسته و شجاع خود را از دست دادند. او فرزندی بود که در کنار قهرمانان ملت در برابر ستمگران و حاکمیت ظلم ایستادگی می‌کرد.

آنچه روشن است، رژیم در سراشیبی سقوط قرار گرفته و می‌کوشد به هر شکل ممکن خود را از بحران حیاتی کنونی رها کند. بر هیچ ایرانی آگاهی پوشیده نیست که رژیم حاکم بر ایران در تلاش است با ایجاد بحران‌های ساختگی، بحران‌هایی که عبور از آن‌ها برایش امکان‌پذیر باشد، ناتوانی خود در عبور از بحران عمیق مشروعیت را پنهان سازد.

هم‌میهنان آزاده،
رژیم ملایان، رژیمی است تبهکار و خیانت‌پیشه که برای تداوم سلطه خود از انجام هر جنایتی فروگذار نمی‌کند. ما نیز باید بدانیم که راهی جز پایان دادن به این حاکمیت نداریم. این راه با اراده نیرومند ملت ایران هموار و با گام‌های استوار آنان طی خواهد شد.
در این مسیر، باید خود را سازمان دهیم و آماده رویارویی در قالب روش‌هایی باشیم که زمان و شرایط پیش پای ما می‌گذارند، مانند اعتصاب، نافرمانی مدنی، قطع همکاری یا ایستادگی در برابر خشونت سازمان‌یافته حاکمیت، باشیم. تنها با همبستگی و پایداری می‌توان به آینده‌ای آزاد و روشن دست یافت.

سرنگونی این رژیم دیگر یک گزینه نیست؛ یک ضرورت اخلاقی، انسانی و ملی است.

اکبر کریمیان

https://t.me/akbar_karimian/2901

ثریا مطهرنیا، معلمی از روستاهای بیجار کردستان که ۲۶ ساله بدون یک ریال کمک دولتی برای بچه‌های بی‌ بضاعت درس میده.
او تا امروز بیش از ۱۱۰۰ دانش‌آموز آموزش داده و برای ۲۷۰ کودک بیمار خودش هزینه درمان پرداخت کرده.
این زن قهرمان توسط مؤسسه جهانی آموزگار بین ۱۰ معلم برتر دنیا انتخاب شد و حتی یک میلیون دلار جایزه‌اش رو کامل خرج درمان بچه‌ها کرد.
به‌نظر شما ارزش کار این بانو بیشتره یا دیدن سلبریتی‌های پرحاشیه؟
اگر برات الهام‌بخش بود، این ویدیو رو پخش کن تا همه ایران ببینن.».

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo

شب نشینی هالو 👇
@sh_n_halloo

راه سرنگون‌طلبان:
مقاله‌ی در دفاع از سرنگونی طلبان!

«راه سرنگون‌طلبان» تلاشی است برای توضیح دقیق و مستند اینکه چرا بخش بزرگی از جامعه ایران سرنگونی را نه یک شعار، بلکه یک ضرورت ملی و تصمیم آگاهانه می‌داند.
این مقاله با زبانی روشن و مبتنی بر تحلیل، نشان می‌دهد که سرنگونی زمانی به یک انتخاب مسئولانه تبدیل می‌شود که مردم به این جمع‌بندی برسند:
✅ رژیمی که تداومش به فرسایش کرامت انسانی، هویت ملی و زندگی روزمره انجامیده، دیگر قابل اصلاح نیست.

✅ آنچه در این نوشته برجسته است، نه هیجان سیاسی، بلکه سامان‌دهی یک گفت‌وگوی ضروری درباره سه مرحله کلیدی گذار:
۱) سرنگونی به‌عنوان تشخیص عقلانی جامعه،
۲) براندازی به‌عنوان سازمان‌دهی هدفمند و کم‌هزینه کنش جمعی،
۳) انقلاب به‌عنوان استقرار یک نظم نو بر پایه آزادی، عدالت و حاکمیت مردم.

✅ این مقاله از مرزبندی‌های اخلاقی و حقوقی عبور نمی‌کند؛ برعکس، توضیح می‌دهد که گذار موفق تنها زمانی ممکن است که بر پایه‌ی کرامت انسانی، مسئولیت‌پذیری و پرهیز از خشونت بی‌هدف استوار باشد.

✅ همچنین یادآور می‌شود که براندازی بدون چشم‌انداز و ساختار، تنها تکرار چرخه‌های گذشته است؛ اما براندازی همراه با طراحی دوران گذار، می‌تواند به استقرار نظامی دموکراتیک و پایدار بینجامد.

✅ این مقاله نه وعده می‌دهد و نه شعار می‌سازد؛ تنها تلاش می‌کند مسیر را با واقعیت، منطق و مسئولیت توضیح دهد.

https://omid-ir.org/02-12-2025/

https://t.me/akbar_karimian/2898

بار دگر شانزدهم آذر
آمد و سر به سر
در قلوب مردم شعله افکند
جنبش دانشجوئی ایران
به خون شهیدان
در ره خلق مان
خورده سوگند
که تا آخرین نفر
آخرین نفس
کوشیم و بشکنیم
دیوار این قفس
در ره آزادی ایران
شریعت رضوی
قندچی، بزرگ نیا
گشتند شهید در ره
ستیزه با ارتجاع


مصطفی بزرگ نيا دانشجو دانشگاه رضوی شانزدهم آذر شريعتی محدث قندچی

بار دیگر شانزده آذر آمد و
بار دگر شانزدهم آذر آمد و سر به سر در قلوب مردم شعله افکند جنبش دانشجوئی ایران به خون شهیدان در ره خلق مان خورده سوگند که تا آخرین نفر آخرین نفس کوشیم و بشکنیم دیوار این قفس در ره آزادی ایران شریعت رضوی  قندچی، بزرگ نیا گشتند شهید در ره ستیزه با ارتجاع
 

بزرگ نيا
دانشجو
دانشگاه
رضوی
شانزدهم آذر
شريعت
قندچی

#فوری هشدار #دانشجویان #دانشگاه_آزاد_تهران :
#بنزین گران شود، از دانشگاه تا خیابان، دودمان‌تان را بر باد خواهیم داد.

خطابه جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد تهران:
دولت اعلام کرده که از روز ۱۵ آذر بنزین را سه نرخی و رسما گران خواهد کرد. متعاقب آن تمام اجناس نیز گران خواهد شد.

پیام به مردم رنجدیده و ستم کشیده ایران:
همزمان با اجرایی شدن #گرانی_بنزین ، دانشجویان باشرف قیام را از #دانشگاه آغاز و در خیابان به صف شما متصل خواهند شد.
خودروها را خاموش کنید و فریاد اعتراض سر دهید، اینبار باید دودمان نظام غارتگر ولایت فقیه را بر باد بدهیم.
خون شهدای قیام آبان۹۸ همچنان در رگ‌های ما جاری است.

جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد تهران/ ۱۲ آذر ۱۴۰۴

#دانشگاه_سنگر_آزادی

♦️ انتقال محمدجواد وفائی‌ثانی زندانی سیاسی محکوم به اعدام به سلول انفرادی

محمدجواد وفایی‌ثانی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، به دستور مسوولان زندان وکیل‌آباد مشهد به یکی از سلول‌های انفرادی منتقل شده است.
روز شنبه ۱۵ آذر این اقدام، پس از تایید نهایی حکم اعدام او توسط دیوان عالی کشور، نگرانی‌ها درباره احتمال اجرای قریب‌الوقوع حکم را تشدید کرده است. این انتقال درست پس از تأیید حکم اعدام او در دیوان عالی کشور صورت گرفته؛ امری که در ساختار قضایی جمهوری اسلامی معمولاً به معنای آغاز شمارش معکوس برای اجرای حکم است.
در پرونده‌های اعدام، انتقال به انفرادی اغلب آخرین مرحله پیش از اجرای حکم محسوب می‌شود و همین موضوع نگرانی‌های جدی درباره احتمال اجرای فوری حکم را افزایش داده است.
محمدجواد وفائی‌ثانی از جمله زندانیانی است که طی سال‌های اخیر با اتهام‌های سیاسی محاکمه و به مجازات سنگین محکوم شده؛ اتهاماتی که روند دادرسی و محتوای پروندهٔ آن‌ها همواره از سوی خانواده‌ها، وکلا و فعالان حقوق بشر مورد سؤال و نقد جدی بوده است.
این وضعیت نیازمند توجه فوری افکار عمومی و نهادهای بین‌المللی است.
#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_اعدام

کشتند!!!🖤🥀
دکتر #خسرو_علیکردی ، وکیلی که سال‌ها در کنار آزادیخواهان ایستاد، امروز از میان ما بردنش !!!
این را «مرگ طبیعی» می‌نامند، اما همه می‌دانیم فشاری که بر او وارد شد، هیچ شباهتی به زندگی معمولی نداشت.
استرس‌ها، تهدیدها و بارِ سنگینِ دفاع از انسان‌های بی‌پناه، قلبش را فرسوده کرد. البته اگر حمله قلبی بوده باشد!!!

او صدای بی‌صداها بود؛
ایستاد، هزینه داد، و در همین مسیر خاموش شد.
نامش می‌ماند، راهش ادامه دارد، و یادش بخشی از تاریخ مبارزه برای آزادی خواهد بود.
تسلیت به خانواده محترم این بزرگوار و مردم ایران
#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_دیکتاتور
#زنده_باد_آزادی

ابلاغ حکم اعدام کریم خجسته پس از ماه‌ها بلاتکلیفی؛ انتساب اتهام «بغی» بدون مصادیق روشن

حکم اعدام کریم خجسته، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، پس از ماه‌ها بلاتکلیفی روز ۱۵ آذر ماه به او ابلاغ شده است؛ حکمی که به گفته منابع مطلع، بر پایه اتهامی سنگین و بدون ارائه مستندات شفاف صادر شده و با انتقادهای جدی درباره نقض اصول دادرسی عادلانه همراه است.
ابلاغ رسمی این حکم در روز شنبه ۱۵ آذر ۱۴۰۴ انجام شده؛ در حالی‌ که جلسه رسیدگی به پرونده حدود سه ماه پیش برگزار شده بود و در این فاصله، خجسته در شرایط عدم قطعیت حقوقی نگهداری می‌شد. اطرافیان او می‌گویند روند رسیدگی از ابتدا تا صدور حکم، فاقد شفافیت لازم بوده و حقوق اساسی متهم در مراحل مختلف نادیده گرفته شده است.

اتهام‌های منتسب به کریم خجسته «بغی» و «تبلیغ علیه حاکمیت» عنوان شده است؛ اما تاکنون هیچ سند روشن و قابل اتکایی درباره مصادیق این اتهام‌ها ارائه نشده است.

منابع مطلع تأکید می‌کنند که در پرونده موجود، نشانه‌ای از فعالیت مسلحانه، اقدام سازمان‌یافته یا رفتار خشونت‌آمیز که بتواند عنوان «بغی» را توجیه کند، ارائه نشده و مبنای استناد دستگاه قضایی همچنان نامشخص است.

کریم خجسته، ۶۲ ساله، مهندس و فعال صنعتی، از زندانیان سیاسی سابق دهه ۶۰ به شمار می‌رود. او در ۲۳ اسفند ۱۴۰۳ در محل کارگاه خود بازداشت و به زندان لاکان منتقل شد. این بازداشت بدون ارائه حکم قضایی انجام شده است.

وی پیش‌تر نیز در تیرماه ۱۴۰۳ با اتهام «تبلیغ علیه حاکمیت» بازداشت و در آذر همان سال با سپردن وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شده بود.

کریم خجسته در ماه‌های گذشته در بند موسوم به «میثاق» زندان لاکان نگهداری شده و از دسترسی کامل و مؤثر به وکیل منتخب خود برخوردار نبوده است. https://t.me/khabargar