⚫️ بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه درباره کشتار و بازداشت کارگران معترض

پیرو بیانیه‌های پیشین سندیکای کارگران شرکت واحد در رابطه با قتل‌عام و سرکوب وحشیانه اعتراضات دی‌ماه که در روزهای ۱۸ و ۱۹ به اوج خود رسید، و با توجه به هفته‌ها قطع اینترنت و محدودیت‌های گسترده ارتباطی، به‌تدریج اخبار مربوط به جان‌باختن صدها کارگر که در این اعتراضات شرکت داشتند در دسترس عموم قرار می‌گیرد. همچنین بنا به گزارش‌های منتشرشده، بسیاری از کارگران عسلویه که قصد اعتصاب داشتند به‌صورت جمعی بازداشت شده و در سوله‌های همان شرکت در بازداشت نگه‌داری می‌شوند.

در این روزها، خیابان‌های کشور شاهد صحنه‌هایی بود که هیچ انسانی هرگز فراموش نخواهد کرد: در میان هزاران نوجوان و جوان معترض جان‌باخته، صدها کارگر نیز که برای نان، برای زنده‌ماندن و برای رهایی از فقر، تحقیر و خفقان به خیابان آمده بودند، با گلوله پاسخ گرفتند. کارگرانی که سال‌ها بار اقتصاد این کشور را بر دوش کشیده‌اند؛ کارگرانی که در کارخانه‌ها و کارگاه‌ها و بیابان‌ها، از گرمای عسلویه در جنوب تا سرمای استخوان‌سوز مناطق سردسیر، در تاریکی معادن، در میدان‌های میوه و تره‌بار، و در جاده‌ها، بیمارستان‌ها و مدارس در سخت‌ترین شرایط کار کرده‌اند، امروز یا زیر خاک‌اند یا محبوس در بازداشتگاه‌هایی که حتی نام و نشانشان اعلام نمی‌شود.

کارگری که برای نان فریاد می‌زند، کارگری که از فقر به ستوه آمده و حقش را می‌خواهد، نه مجرم است و نه تهدید. هیچ جامعه‌ای با گلوله بر دهان کارگران و جوانان به آرامش و ثبات نرسیده است؛ خشونت تنها صدای اعتراض را بلندتر کرده است. این کشتار جمعی، که هنوز ابعاد هولناک آن به‌طور کامل روشن نشده است، زخمی است بر پیکر تمام طبقه کارگر؛ طبقه‌ای که در تمام دهه‌های گذشته، با وجود سرکوب بی‌امان، پرچم عدالت‌خواهی و آزادگی را زمین نگذاشته است.

در برابر این وضعیت دردناک و سرکوب گسترده‌ای که کارگران و مردم معترض با آن روبه‌رو شده‌اند، سندیکای کارگران شرکت واحد بار دیگر اعلام می‌کند:

• کشتار کارگران و معترضان، جنایتی نابخشودنی است که هیچ‌گونه توجیهی ندارد.
• بازداشت کارگران، تلاشی آشکار برای خاموش‌کردن صدای گرسنگی و اعتراض است.
• مسئولیت جان تک‌تک بازداشت‌شدگان بر عهده نهادهایی است که آنان را بی‌خبر از خانواده‌ها ربوده و در بازداشت نگه داشته‌اند.
• خانواده‌های بازداشت‌شدگان حق دارند از وضعیت عزیزان خود آگاه شوند و هیچ نهادی حق پنهان‌کاری در این زمینه را ندارد.
• باید فهرست اسامی جان‌باختگان و بازداشت‌شدگان به‌طور شفاف اعلام و وضعیت آنان مشخص شود.
• کارگران و دیگر معترضان بازداشت‌شده در سراسر کشور باید فوراً و بدون هیچ قید و شرطی آزاد شوند.

سندیکای کارگران شرکت واحد، هم‌صدا با مردم به‌ستوه‌آمده، خواهان شفافیت کامل درباره وضعیت تمامی بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه، دسترسی خانواده‌ها به آنان، و پایان فوری سرکوب و خشونت علیه کارگران و مردم معترض است.

زندانی سیاسی آزاد باید گردد.
آمران و عاملان این جنایات باید در دادگاه‌های عادلانه و علنی محاکمه شوند.
عدالت و آزادی و برابری حق مردم ایران است.
چاره کارگران و زحمتکشان وحدت و‌ تشکیلات است!

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۲۰ بهمن ۱۴۰۴

htps://www.instagram.com/vahedsyndica/
‏vsyndica@gmail.com
https://t.me/vahedsyndica
@Vahed_Syndicaا

این روزها که بیش از همیشه زخم ها سَر بازند - چند شعر گیلکی با صدای محمدفارسی - شاید - فقط شاید - شبنمی بر زخم ها باشد.

معلم بازنشسته جناب "محمد فارسی" شاعر و ترانه سرای گیلانی سال ۱۳۱۸ در شیجان، از روستاهای خمام به دنیا آمد. وی به زبان گیلکی و فارسی شعر گفته و از پیشروان شعر گیلکی است که فرم #هَسا_شعر از پیشنهادات ایشان بشمار میرود.
کتابی هم با عنوان “نسیم نرم آواز” در سال ۱۳۷۵ از فارسی به چاپ رسیده است.

این ویدیو پاییز ۱۴۰۴ در انجمن شعر میثره - شبِ #محمد_فارسی ضبط شده است.

.......................................
🌐
@Gilartnews

🔺️ طنزِ لال لالکی
.
.
.
✍🏼 کولاژ چند طرح از قرن ۱۸ با یادی از روزنامه "باختر امروز"
.......................................
🌐
@Gilartnews

.
جاویدنام کیانوش عباد، ۲۷ ساله، روز ۱۸ دی در شاهین‌شهر اصفهان کشته شد.

کیانوش آرایشگر بود. این‌طور که پارتنرش مهتا نوشته، قرار بود آنها ۱۱ بهمن ازدواج کنند.

ویدیو از اینجا
.

تعداد زیادی از کشته‌شدگان دی‌ماه دانشجو بوده‌اند. کانال امتداد فهرست ۸۷ نفر آنها را منتشر کرده (اینجا).

ده‌ها دانشجو هم بازداشت شده‌اند. بعضی‌هایشان از همان اولین روزهای اعتراضات و پیش از فراخوان‌های ۱۸ و ۱۹ دی در زندانند و بلاتکلیف. از جمله این سه دانشجوی دانشگاه تهران که روز ۱۳ دی و در خیابان در مسیر دانشگاه به خوابگاه بازداشت شدند:
علی طاهری‌کیا
مبین صفدری
عباس یوسفی

علی طاهری‌کیا دانشجوی کارگردانی دانشگاه تهران است و در زندان تهران بزرگ زندانی است. به گفته دوستانش قرار است جلسه دادگاهش اول هفته آینده برگزار شود.

احضار و بازداشت دانشجویان در روزهای اخیر هم ادامه داشته و متوقف نشده است. همچنین بسیاری از دانشگاه‌ها تصمیم گرفته‌اند ترم بعد را غیرحضوری کنند تا دانشجوها به دانشگاه نیایند. در روزهای اخیر تجمع‌هایی در اعتراض به بازداشت‌ها و همین‌طور یادبود دانشجویان کشته‌شده در بعضی دانشگاه‌ها (ازجمله علوم پزشکی تهران، علوم پزشکی ایران و شیراز) برگزار شده است.

اخبار مربوط به دانشجویان کشته‌شده، بازداشتی و آزادشده و همین‌طور تجمع‌های دانشجویی را می‌توانید از کانال دانشجویان متحد دنبال کنید.

چند روز پیش بیانیه‌ای از طرف ۱۷ نفر از فعالان سیاسی که عمدتا ساکن ایران هستند منتشر شد. چند روز بعد سه نفر از امضاکنندگان این بیانیه (ویدا ربانی، عبدالله مومنی و مهدی محمودیان) بازداشت شدند. بعضی از رسانه‌های حکومتی نوشتند که دلیل بازداشت این افراد مشارکتشان در نوشتن بیانیه اخیر میرحسین موسوی بوده است، گرچه وکلای این افراد این موضوع را رد کرده و گفتند از رسانه‌های منتشرکننده این خبر شکایت کرده‌اند.
طبق اعلام نزدیکان این سه نفر، مومنی و محمودیان در زندان نوشهر و ربانی در زندان تنکابن زندانی هستند.

حمیدرضا امیری، همسر ویدا ربانی:
«امروز برای ملاقات با ویدا ربانی به زندان تنکابن رفتم. آثار کبودی روی بدنش بسیار زیاد بود؛ او را به‌شدت کتک زده بودند. چون حجاب اجباری را نپذیرفته بود، موهای سرش را کشیده بودند و دختر هنرمند با مشتی از موهای کنده‌شده‌‌اش یک دستبند بافته بود
دستبندی از موهای خودش در کنار کبودی‌های دستش.»
.

اولین بار است که این جمله مشهور آدورنو را درک می‌کنم:
«بعد از آشویتس، شعر گفتن وحشیانه است.»
واقعاً در مواجهه با فاجعه‌ای چنین مهیب، شعر و موسیقی و ادبیات هم کم می‌آورند؛ دست‌کم در کوتاه‌مدت.


اصل آلمانی جمله:
Nach Auschwitz ein Gedicht zu schreiben, ist barbarisch.
ترجمه انگلیسیش:
To write a poem after Auschwitz is barbaric.
.

«در جست‌وجوی آزادی، برابری و رفاه»
گزارش میدانی انجمن علمی دانشجویی جامعه‌شناسی دانشگاه تربیت‌مدرس از اجساد ناشناس زنان معترض در کهریزک.