🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺
با سلام
ادامه کارگاه تربیت مشاور کودک فردا جمعه ۳۰ شهریور ساعت ۹ در خانه علوم تربیتی و روانشناسی مشهد
فلسطین ۱۲ پلاک ۲
با سلام
ادامه کارگاه تربیت مشاور کودک فردا جمعه ۳۰ شهریور ساعت ۹ در خانه علوم تربیتی و روانشناسی مشهد
فلسطین ۱۲ پلاک ۲
Forwarded from خانه علوم تربیتی و روانشناسی مشهد
👨🎓تربیت درمانگرActشوید👩🎓
با ارائه گواهینامه بین المللی از انجمن جهانی (ACT (acbs
❌ظرفیت باقی مانده5نفر❌
جهت اطلاعات بیشتر واژهactرابه سامانه 5000514320ارسال نمایید.
با ارائه گواهینامه بین المللی از انجمن جهانی (ACT (acbs
❌ظرفیت باقی مانده5نفر❌
جهت اطلاعات بیشتر واژهactرابه سامانه 5000514320ارسال نمایید.
🔴 دوره آموزشی ویژه کتل
جزء ۵ آزمون مهم در جلسه مصاحبه پروانه اشتغال سازمان نظام روانشناسی و مشاوره
✅ MMPI چند وجهی مینوسوتا
✅ NEO نئو
✅ CATTELL کتل
✅ RORSCHACH روشاخ
✅ MCMI میلون
@khanehravanshenasi
📱09361802543
📞37605020
جزء ۵ آزمون مهم در جلسه مصاحبه پروانه اشتغال سازمان نظام روانشناسی و مشاوره
✅ MMPI چند وجهی مینوسوتا
✅ NEO نئو
✅ CATTELL کتل
✅ RORSCHACH روشاخ
✅ MCMI میلون
@khanehravanshenasi
📱09361802543
📞37605020
🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺🎺
❤️با سلام
💍میزگرد ازدواج این هفته برگزار نمیشود
میزگرد بعدی جمعه ۶ مهر
از شکیبایی شما سپاسگذاریم
@khanehamsangozini
❤️با سلام
💍میزگرد ازدواج این هفته برگزار نمیشود
میزگرد بعدی جمعه ۶ مهر
از شکیبایی شما سپاسگذاریم
@khanehamsangozini
Forwarded from خانه علوم تربیتی و روانشناسی مشهد
تحلیل و تفسیر آزمون کتل در
🛑مشاوره پیش از ازدواج
🛑مشاوره خانواده
🛑مشاوره شغلی و تحصیلی
🔸گواهینامه مورد تایید بهزیستی و سازمان نظام روانشناسی
جهت اطلاعات بیشتر👇
📱09361802543
📞37605020
🛑مشاوره پیش از ازدواج
🛑مشاوره خانواده
🛑مشاوره شغلی و تحصیلی
🔸گواهینامه مورد تایید بهزیستی و سازمان نظام روانشناسی
جهت اطلاعات بیشتر👇
📱09361802543
📞37605020
💜برگزاری دومین روز کارگاه تربیت مشاور کودک و نوجوان
❤️با تدریس بی نظیر استاد حامد سیامکی
💚خانه علوم تربیتی و روانشناسی مشهد
برگزار کننده کارگاه:تیموری
📞۳۷۶۰۵۶۶۸-۰۹۱۵۳۰۵۴۷۳۸
@khanehravanshenasi
❤️با تدریس بی نظیر استاد حامد سیامکی
💚خانه علوم تربیتی و روانشناسی مشهد
برگزار کننده کارگاه:تیموری
📞۳۷۶۰۵۶۶۸-۰۹۱۵۳۰۵۴۷۳۸
@khanehravanshenasi
❤️مرکز مهرگان جوان وابسته به خانه علوم تربیتی و روانشناسی مشهد برگزار کننده میزگردهای ازدواج و کارگاههای آموزشی پیش از ازدواج به منظور انجام ازدواج آسان و درست...
@khanehamsangozini
📞05137605668
@khanehamsangozini
📞05137605668
خانه علوم تربیتی و روانشناسی مشهد
Photo
روزهای پایانی ثبت نام مترجمی زبان فقط تاروزسه شنبه
برای اطلاعات بیشترباشماره های داخل پوسترارتباط برقرارکنید
برای اطلاعات بیشترباشماره های داخل پوسترارتباط برقرارکنید
"من یک بیمار روانی هستم."
بله، منظورم خودم است؛
دکتر سید وحید شریعت...
روانپزشک و استادیار دانشگاه علوم پزشکی ایران. چند سالی هم هست که دارم دارو مصرف میکنم و شکر خدا الان بهترم؛ وگرنه نمیتوانستم ای نها را برایتان بنویسم.
چرا دارید اینطوری نگاهم میکنید؟ مگر چه اشکالی دارد؟
چرا باید از گفتن این مسأله خجالت بکشم؟
مگر داشتن یک بیماری روانی با داشتن فشارخون یا دیابت فرقی میکند؟
در هر دوی آن ها فقط برخی تغییرات شیمیایی در بدن اتفاق افتاده که باعث بیماری شده است. در بیماری روانی، این تغییرات در مغز ما اتفاق میافتد و برخی از مواد ناقل شیمیایی در مغزمان کم و زیاد میشوند ولی در دیابت، این تغییرات در لوزالمعده رخ میدهد و نتیجهاش در خون منعکس میشود.
شما تا حالا کسی را دیدهاید که از داشتن میگرن یا آپاندیسیت شرمگین باشد یا بخواهد بیماری خودش را پنهان کند؟ یواشکی دکتر برود یا نخواهد اسم واقعی خودش را هنگام مراجعه به دکتر بگوید؟
پس چرا از شنیدن این که فردی بیماری روانی دارد، یکه میخورید و انتظار دارید که مثل بسیاری از افراد، بیماری خود را پنهان کند؟
مگر خودش خواسته که بیمار شود یا خطایی از او سرزده که به این بیماری دچار شده؟
اگر اینطور نیست، پس چرا وقتی به بیماری روانی دچار میشویم سعی میکنیم که کسی از قضیه بو نبرد و حتی نزدیکترین اقوام هم از آن خبردار نشوند؟
گاهی این مسأله آن قدر برایمان حساس میشود که حتی حاضریم بیماری و مشکل خود را پنهان کنیم یا اصلاً از خیر دوا و دکتر هم بگذریم ولی از «خطر» این که کسی بفهمد ما مشکلی داریم دور شویم و از «انگ» بیماری روانی محفوظ بمانیم!
شاید از این نگران باشیم که از این پس، جور دیگری به ما نگاه شود یا از ما بترسند، به ما اعتماد نکنند، بگویند شخصیت ضعیفی داشتهایم، دیوانه خطابمان کنند، نتوانیم ازدواج کنیم، از محل کار اخراجمان کنند و صد جور بدبختی دیگر برایمان پیش بیاید، فقط برای این که قضیه لو رفته که ما نوعی بیماری روانی داریم.
همه ی این ها آواری است به نام انگ بیماری که روی سر بیماران خراب میشود و دردی بر دردهای خودشان و خانوادهشان میافزاید. ولی مسأله این جاست که بیشتر بیماران روانی، نه خطرناک هستند، نه احمق و خندهدار، نه غیرقابل اعتماد و دیوانه، نه از کار افتاده و لاابالی؛ به خصوص با انجام درمان، درصد قابلتوجهی از بیماران به طور کامل یا تقریباً کامل به وضعیت عادی خود برمیگردند.
اگرچه اغلب اوقات، این به معنی عدم نیاز به ادامه ی درمان و «ریشهکن شدن» بیماری نیست؛ همانطور که فرد مبتلا به دیابت یا فشارخون با درمان، بیماری خود را «کنترل» میکند و باید مدتها درمانهای خود را ادامه دهد. مهم این است که درمان بیماری میتواند تا حد زیادی از عوارض بیماری درماننشده بکاهد و ما را به زندگی عادی روزانه ی خود برگرداند؛
همچنان که بیماری من را کنترل کرده و میتوانم با پسرم بازی کنم، به دانشجویانم درس بدهم و به بیمارانم کمک کنم. من زندگی را دوست دارم.
بله، منظورم خودم است؛
دکتر سید وحید شریعت...
روانپزشک و استادیار دانشگاه علوم پزشکی ایران. چند سالی هم هست که دارم دارو مصرف میکنم و شکر خدا الان بهترم؛ وگرنه نمیتوانستم ای نها را برایتان بنویسم.
چرا دارید اینطوری نگاهم میکنید؟ مگر چه اشکالی دارد؟
چرا باید از گفتن این مسأله خجالت بکشم؟
مگر داشتن یک بیماری روانی با داشتن فشارخون یا دیابت فرقی میکند؟
در هر دوی آن ها فقط برخی تغییرات شیمیایی در بدن اتفاق افتاده که باعث بیماری شده است. در بیماری روانی، این تغییرات در مغز ما اتفاق میافتد و برخی از مواد ناقل شیمیایی در مغزمان کم و زیاد میشوند ولی در دیابت، این تغییرات در لوزالمعده رخ میدهد و نتیجهاش در خون منعکس میشود.
شما تا حالا کسی را دیدهاید که از داشتن میگرن یا آپاندیسیت شرمگین باشد یا بخواهد بیماری خودش را پنهان کند؟ یواشکی دکتر برود یا نخواهد اسم واقعی خودش را هنگام مراجعه به دکتر بگوید؟
پس چرا از شنیدن این که فردی بیماری روانی دارد، یکه میخورید و انتظار دارید که مثل بسیاری از افراد، بیماری خود را پنهان کند؟
مگر خودش خواسته که بیمار شود یا خطایی از او سرزده که به این بیماری دچار شده؟
اگر اینطور نیست، پس چرا وقتی به بیماری روانی دچار میشویم سعی میکنیم که کسی از قضیه بو نبرد و حتی نزدیکترین اقوام هم از آن خبردار نشوند؟
گاهی این مسأله آن قدر برایمان حساس میشود که حتی حاضریم بیماری و مشکل خود را پنهان کنیم یا اصلاً از خیر دوا و دکتر هم بگذریم ولی از «خطر» این که کسی بفهمد ما مشکلی داریم دور شویم و از «انگ» بیماری روانی محفوظ بمانیم!
شاید از این نگران باشیم که از این پس، جور دیگری به ما نگاه شود یا از ما بترسند، به ما اعتماد نکنند، بگویند شخصیت ضعیفی داشتهایم، دیوانه خطابمان کنند، نتوانیم ازدواج کنیم، از محل کار اخراجمان کنند و صد جور بدبختی دیگر برایمان پیش بیاید، فقط برای این که قضیه لو رفته که ما نوعی بیماری روانی داریم.
همه ی این ها آواری است به نام انگ بیماری که روی سر بیماران خراب میشود و دردی بر دردهای خودشان و خانوادهشان میافزاید. ولی مسأله این جاست که بیشتر بیماران روانی، نه خطرناک هستند، نه احمق و خندهدار، نه غیرقابل اعتماد و دیوانه، نه از کار افتاده و لاابالی؛ به خصوص با انجام درمان، درصد قابلتوجهی از بیماران به طور کامل یا تقریباً کامل به وضعیت عادی خود برمیگردند.
اگرچه اغلب اوقات، این به معنی عدم نیاز به ادامه ی درمان و «ریشهکن شدن» بیماری نیست؛ همانطور که فرد مبتلا به دیابت یا فشارخون با درمان، بیماری خود را «کنترل» میکند و باید مدتها درمانهای خود را ادامه دهد. مهم این است که درمان بیماری میتواند تا حد زیادی از عوارض بیماری درماننشده بکاهد و ما را به زندگی عادی روزانه ی خود برگرداند؛
همچنان که بیماری من را کنترل کرده و میتوانم با پسرم بازی کنم، به دانشجویانم درس بدهم و به بیمارانم کمک کنم. من زندگی را دوست دارم.
Forwarded from درمان های تکنولوژیک ("M"Yuosefi)
سلام
🍂🍁🍂🍂🍁🍁🍂🍂🍁🍁🍂🍂🍁🍁🍁🍂🍂🍁🍁🍂🍂🍁🍁
✨فصل دلبری رنگ ها از راه رسید ✨
تبریک ☄ تبریک 🧡 تبریک 💛 تبریک ☄
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫
🍁🍂🍁🍂🍁🍁🍁🍂🍂🍁🍁🍂🍂🍂🍁🍁🍂🍂
🍂🍁🍂🍂🍁🍁🍂🍂🍁🍁🍂🍂🍁🍁🍁🍂🍂🍁🍁🍂🍂🍁🍁
✨فصل دلبری رنگ ها از راه رسید ✨
تبریک ☄ تبریک 🧡 تبریک 💛 تبریک ☄
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫
🍁🍂🍁🍂🍁🍁🍁🍂🍂🍁🍁🍂🍂🍂🍁🍁🍂🍂