جمعیت همیاران محیط زیست خوانسار

#تکامل انسان= انحطاط #محیط_زیست؟

🌳🌷 @Khansarngo

151 views05:50

🔴 «عصر جدید؛ گردشگری یا ویرانگری»

◀️ چند هفته پیش استاد مسلم معماری و فرهیخته ی کشور، دکتر محمد بهشتی به خوانسار سفر کرد و طی سخنانی از اهمیت حفظ اصالت خوانسار و ضرورت خوانساری بودن گفت، وی خوانسار را در مسیر ابتلا به بیماری‌ طبیعت زدایی و توسعه ناپایدار دیر تر و متاخر تر از بقیه کشور توصیف نمود. اما ظاهراً این بیماری اگر چه دیر ولی با شدت و حدتی بی سابقه سر باز نموده و خوانسار را رو به سراشیبی ویرانی می برد.

◀️ کاملاً مشخص است که خوانسار و مردمانش وارد عصر جدیدی از سبک زندگی و سوژه ای تازه برای شهرهای اطراف شده اند. در حالیکه به دلیل چند دهه سیاست های توسعه ای ناپایدار و مخرب کشوری، آب و هوا و اقلیم از کالایی عادی به کالایی لوکس و ضروری تبدیل شده ( چه تناقضی!! هم لوکس، هم ضروری!! این خود نشان از بیماری عجیبی ست)، شهرهایی مثل خوانسار در تیررس توجه و تقاضا قرار دارند، آنهم در مملکتی که طبقات نوکیسه‌ و پول های بدون پشتوانه سبک خاصی از زندگی را ترویج می‌دهند که تقاضای ملک و باغ یکی از مهمترین آنهاست.

◀️ این پدیده می‌توانست برای خوانسار فرصت ذیقیمتی پدید آورد؛ آنطور که در دهه هفتاد و هشتاد میلادی برای کشورهای کوچک اروپایی موج عظیمی از گردشگر ثروتمند و پایدار غربی به ارمغان آورد که تاکنون هم ادامه داشته و گردشگری مبدل به ممر اصلی درآمد آنها شده است، اما نوع و ذات گردشگری اروپایی کجا و گردشگری در خوانسار کجا!! اولی بر مبنای حفظ ذخایر طبیعی و معماری کشور میزبان بنا شده و در مورد خاص ایران ( خوانسار یا شمال کشور) بر پایه نابودی و ناپایداری قرار گرفته و حاصلی جز بی تعادلی نخواهد داشت.

◀️ به درستی و با حسن نیت تمام، برخی از همشهریان به سبک گردشگری هموطنان دیگر در تعطیلات اخیر خوانسار اعتراض و در مواردی خواستار ممانعت از ورود آنها به شهر شده و از بی مبالاتی آنها به ستوه آمدند ، اما باید به این نکته بسیار مهم و مغفول اشاره کرد که آنچه باعث بی مبالاتی گردشگران در خوانسار شده در درجه اول نه فرهنگ آنها ( که صد البته موثر هست) که سبک مدیریت شهری خوانسار و سیاست های مخرب خودرو محور است، وقتی ما خوانساری ها توقع داریم همه پیکر شهرمان را با خیابان کشی و جاده سازی افراطی ریش ریش کنیم و همه جا را با اتومبیل زیر پا گذاشته و کوچه باغ هایمان را به مسیر تردد و «دور دور» مبدل کنیم، خودبخود به طبقه خاصی از گردشگران که من آنها را «جوجه کبابی» می‌نامم( یعنی طبیعت را فارغ از ظرایف و زیبایی هایش، فقط با جوجه کباب و منقل درک کرده و باید حتما با خودروی شخصی به طبیعت بروند) چراغ سبز نشان داده و خوانسار را مهیای آنها میکنیم، در صورتیکه اگر خوانسار معماری و هویت اصیل ش را حفظ و شهری با حداقل خودرو می بود، طبقه دیگری از گردشگران که اصالت و طبیعت را درک و به زیست بوم میزبان اهمیت ویژه ای می دهند و اغلب دستجمعی و بدون خودروی شخصی به گردش می‌روند، پای شان به خوانسار باز می شد، اتفاقا این گردشگران از تبار طبقاتی هستند که دست به جیب تر و به صرفه تر هم هستند، چه بسا گردشگران اروپایی که به اصفهان سفر می کنند خوانسار را مشابه ابیانه یا ماسوله یافته و فوج فوج به خوانسار سفر می‌کردند، این موضوع در دسترس و شدنی بود، اما حالا که چهره شهر را با انواع و اقسام ساختمان زشت و بی ریشه تخریب و باغ ها و کوچه هایش را زخمی کرده ایم، همین مسافران جوجه کبابی و قلیان به دست نصیب مان می‌شود که نه درکی از طبیعت دارند نه درکی از هویت و اصالت...
🔴 به عصر جدید خوانسار خوش آمدید: عصر مدرنیزاسیون سطحی، عصر ویرانی اجتماعی و نابودی محیط زیستی...

✍سعید کاشانی
🌳🌷 @khansarngo

121 views12:51