#ارزش_چهار_آخشیج_نزد_زرتشتیان_جهان
✅ چهار آخشیج (=عنصر) هم چون :
آب - آتش - هوا - خاک ،
در نزد زرتشتیان جهان سپنت و ارجمند است.
برخی از این ها نیز در اوستا دارای یشت ویژه‌ای هستند.
هر زرتشتی خویش کاری (=وظیفه) دارد در پاسداری و پاک نگاه داشتن و درست بهره بردن از این آخشیج در زاستار (=طبیعت) کوشا باشد.
❇️ هوا :
هوا یکی از چهار آخشیج که برای زندگی جان داران نیاز و بایسته است.
آلودن هوا پیامدهایی جبران ناپذیر بر زندگی جانوران در روی کره ی زمین دارد.
در گاهشمار زرتشتیان ، روز بیست و دوم ماه به نام باد است.
در آیین زرتشتی برای آفریدگان نیک و سودمند اهورامزدا ، ایزد و موکل قائل هستند که ایزد باد در اوستا وایو نامیده شده‌است و در رام یشت ستوده می‌شود.
۱
@khashatra
✅ چهار آخشیج (=عنصر) هم چون :
آب - آتش - هوا - خاک ،
در نزد زرتشتیان جهان سپنت و ارجمند است.
برخی از این ها نیز در اوستا دارای یشت ویژه‌ای هستند.
هر زرتشتی خویش کاری (=وظیفه) دارد در پاسداری و پاک نگاه داشتن و درست بهره بردن از این آخشیج در زاستار (=طبیعت) کوشا باشد.
❇️ هوا :
هوا یکی از چهار آخشیج که برای زندگی جان داران نیاز و بایسته است.
آلودن هوا پیامدهایی جبران ناپذیر بر زندگی جانوران در روی کره ی زمین دارد.
در گاهشمار زرتشتیان ، روز بیست و دوم ماه به نام باد است.
در آیین زرتشتی برای آفریدگان نیک و سودمند اهورامزدا ، ایزد و موکل قائل هستند که ایزد باد در اوستا وایو نامیده شده‌است و در رام یشت ستوده می‌شود.
۱
@khashatra
❇️ آب :
نماد گیتایی خورداد امشاسپند است و پس از آتش ، سپنت ترین آخشیج نزد زرتشتیان است.
یشت پنجم که بلندترین و کهن‌ترین یشت هاست،" آبان یشت" نامیده می‌شود.
نوشته‌ها و گفته‌های گوناگون تاریخ نیز به ارزشمندی آب نزد ایرانیان باستان اشاره می‌کند.
هم چنین ایرانیان آب روان را نمی‌آلایند.
ایزد موکل بر آب در اوستا (اردویسور آناهیته) نام دارد.
دهمین روز از گاهشمار زرتشتی به‌نام آبان است.
۲
@khashatra
نماد گیتایی خورداد امشاسپند است و پس از آتش ، سپنت ترین آخشیج نزد زرتشتیان است.
یشت پنجم که بلندترین و کهن‌ترین یشت هاست،" آبان یشت" نامیده می‌شود.
نوشته‌ها و گفته‌های گوناگون تاریخ نیز به ارزشمندی آب نزد ایرانیان باستان اشاره می‌کند.
هم چنین ایرانیان آب روان را نمی‌آلایند.
ایزد موکل بر آب در اوستا (اردویسور آناهیته) نام دارد.
دهمین روز از گاهشمار زرتشتی به‌نام آبان است.
۲
@khashatra
✅ خاک :
خاک یا زمین در پناه چهارمین امشاسپند است.
در اوستا «زامیاد یشت» در بزرگ داشت این آفریده ی نیک اهورایی سروده شده‌است.
خاک نیز مانند سه آخشیج دیگر برای سودمندی‌هایی که دارد ، در آیین زرتشتی ستوده شده‌است.
یکی از ابزارهای پیشرفت ایران کهن ، ارجمند داشتن همین خاک بوده‌است.
در ایران باستان ، آبادانی ، کشت و کار را کارِ نیک(کرفه) می‌دانستند و کشاوزی را کاری پسندیده می‌شمردند و آن را به دیگر کارها برتری می‌دادند چنان که در اوستا آمده‌است :
«کسی که گندم می‌کارد به این می‌ماند که راستی می‌افشاند».
در گات ها و سراسر اوستا به آباد کردن و گرامی داشتن زمین و خاک سفارش شده‌است.
همه‌ی ایرانیان آن چه را که نیک و سودمند است می‌ستوده‌اند و زمین را که در سود بخشی سرآمد دیگر آفریدهای نیک اهورایی است ، سپنت و ورجاوند دانسته و نمی آلودند.
و بیست و هشتمین روز از گاهشمار زرتشتی به‌نام زامیاد ، به‌چمار(=معنی) زمین است.
۳
@khashatra
خاک یا زمین در پناه چهارمین امشاسپند است.
در اوستا «زامیاد یشت» در بزرگ داشت این آفریده ی نیک اهورایی سروده شده‌است.
خاک نیز مانند سه آخشیج دیگر برای سودمندی‌هایی که دارد ، در آیین زرتشتی ستوده شده‌است.
یکی از ابزارهای پیشرفت ایران کهن ، ارجمند داشتن همین خاک بوده‌است.
در ایران باستان ، آبادانی ، کشت و کار را کارِ نیک(کرفه) می‌دانستند و کشاوزی را کاری پسندیده می‌شمردند و آن را به دیگر کارها برتری می‌دادند چنان که در اوستا آمده‌است :
«کسی که گندم می‌کارد به این می‌ماند که راستی می‌افشاند».
در گات ها و سراسر اوستا به آباد کردن و گرامی داشتن زمین و خاک سفارش شده‌است.
همه‌ی ایرانیان آن چه را که نیک و سودمند است می‌ستوده‌اند و زمین را که در سود بخشی سرآمد دیگر آفریدهای نیک اهورایی است ، سپنت و ورجاوند دانسته و نمی آلودند.
و بیست و هشتمین روز از گاهشمار زرتشتی به‌نام زامیاد ، به‌چمار(=معنی) زمین است.
۳
@khashatra
✅ آتش :
هم چون نماد مادی اردی بهشت امشاسپند در آیین زرتشتی ارجمند به شمار می‌رود و همانند هر سه آخشیج دیگر باره ارج و ارزش زرتشتیان است.
آتش به پشتوانه ی ویژگی‌هایش جایگاه و پایگاه ویژه‌ای در میان زرتشتیان دارد.
تنها آخشیجی که پاک می‌ماند و آلوده نمی‌شود آتش است و برنده ی ناپاکی‌هاست.
آتش روشن کننده ی تاریکی‌ها و گرمابخش است. به‌گفته ی شاهنامه ، آریاییان در زمان پیشدادیان ، راه افروختن آتش را یافتند و شیوه ی مهار کردن آن را آموختند و از آن زمان ، دگرگونی شگرف در چگونگی زندگی مردم پدید آمد و این رویداد بزرگ میهنی را جشن گرفتند که سده نامیده می‌شود.
ایرانیان در زمان اشوزرتشت نیز آتش را به پیروی از سنت نیک نیاکان شان به‌درستی نگاه داشتند و برپایه ی جهان بینی تازه‌ای که یافته بودند هم چون نشانی از فروغ بی‌آغاز و بی‌انجام آفرینش ، همواره گرامی می‌داشتند و این دو انگیزه نیرومند یکی ملی و دیگری دینی ، توانست آتشکده‌ها را همانند درفشی سپنتا تا امروز فروزان نگاه دارد.
ایرانیان، آفریدگار(مزدا اهورا) را شیدان شید (نور همه ی نورها) و نورِ آتش را پرتوی از کل می‌دانند.
بنابراین ، زرتشتیان به پیروی از نیاکان خود به هنگام نیایش ، به‌سوی روشنایی روی می‌آورند تا نیایش بخوانند تا از این راه بهتر بتوانند فروغ درونی خود را به اهورامزدا که نور همه ی روشنایی‌هاست ، پیوند بزنند.
ایزد آذر در اوستا هم چون پرتو اهورامزدا خوانده شده و از این گزارش بلند پایگی آتش بر ما آشکار می‌شود.
نهمین روز از ماه زرتشتی به نام آذر است.
بشود از کسانی که زندگانی و جهان را به‌سوی پیش رفت و آبادانی می‌برند باشیم.
اشوزرتشت (گاتها- هات٣٠بند ۹)
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای ؛ روان شاد موبد کورش نیکنام.
✍ رونوشت بردیا بزرگمهر.
۴
@khashatra
پایان🔺🔺
هم چون نماد مادی اردی بهشت امشاسپند در آیین زرتشتی ارجمند به شمار می‌رود و همانند هر سه آخشیج دیگر باره ارج و ارزش زرتشتیان است.
آتش به پشتوانه ی ویژگی‌هایش جایگاه و پایگاه ویژه‌ای در میان زرتشتیان دارد.
تنها آخشیجی که پاک می‌ماند و آلوده نمی‌شود آتش است و برنده ی ناپاکی‌هاست.
آتش روشن کننده ی تاریکی‌ها و گرمابخش است. به‌گفته ی شاهنامه ، آریاییان در زمان پیشدادیان ، راه افروختن آتش را یافتند و شیوه ی مهار کردن آن را آموختند و از آن زمان ، دگرگونی شگرف در چگونگی زندگی مردم پدید آمد و این رویداد بزرگ میهنی را جشن گرفتند که سده نامیده می‌شود.
ایرانیان در زمان اشوزرتشت نیز آتش را به پیروی از سنت نیک نیاکان شان به‌درستی نگاه داشتند و برپایه ی جهان بینی تازه‌ای که یافته بودند هم چون نشانی از فروغ بی‌آغاز و بی‌انجام آفرینش ، همواره گرامی می‌داشتند و این دو انگیزه نیرومند یکی ملی و دیگری دینی ، توانست آتشکده‌ها را همانند درفشی سپنتا تا امروز فروزان نگاه دارد.
ایرانیان، آفریدگار(مزدا اهورا) را شیدان شید (نور همه ی نورها) و نورِ آتش را پرتوی از کل می‌دانند.
بنابراین ، زرتشتیان به پیروی از نیاکان خود به هنگام نیایش ، به‌سوی روشنایی روی می‌آورند تا نیایش بخوانند تا از این راه بهتر بتوانند فروغ درونی خود را به اهورامزدا که نور همه ی روشنایی‌هاست ، پیوند بزنند.
ایزد آذر در اوستا هم چون پرتو اهورامزدا خوانده شده و از این گزارش بلند پایگی آتش بر ما آشکار می‌شود.
نهمین روز از ماه زرتشتی به نام آذر است.
بشود از کسانی که زندگانی و جهان را به‌سوی پیش رفت و آبادانی می‌برند باشیم.
اشوزرتشت (گاتها- هات٣٠بند ۹)
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای ؛ روان شاد موبد کورش نیکنام.
✍ رونوشت بردیا بزرگمهر.
۴
@khashatra
پایان🔺🔺
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز مانتره سپند ایزد از مهر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. چهار شنبه ۲۳ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۵ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ مانتره سپند = سخن اندیشه برانگیز. ✔️ چهارمین روز گاهان بار چهره ایاسرم گاه. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از مهر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
پنج شنبه ۲۴ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۶ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان.
✔️ آخرین روز گاهان بار چهره ایاسرم گاه.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از مهر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
پنج شنبه ۲۴ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۶ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان.
✔️ آخرین روز گاهان بار چهره ایاسرم گاه.
@khashatra
#انارم_ایزد
انارم به چم (معنی) «روشنایی بی پایان» است و در اوستا «اَنَغرِرَاوچَ» خوانده می‌شود.
کسانی که با اندیشه، گفتار و کردار نیک زندگی می‌کنند و با دروغ و ناپاکی مبارزه می‌کنند، سرانجام به سرای نور و سُرور می‌روند که سرشار از خرسندی و شادمانی برای آن‌هاست.
این سرا، همان خانه ی واپسین و جایگاه روشنایی و فروغ بی‌پایان است.
مسعود سعد پیرامون این ایزد می‌سراید :
«انیران ز پیران شنیدم چنان،
که مِی خورد باید به رطل گران».
زرتشتیان در این روز به سفر می روند و اهورامزدارا به شوند داده‌های نیکش برای زندگی ستایش می‌کنند،
گل «مروارید شيران» نماد انارام در دین زرتشتی است.
@khashatra
انارم به چم (معنی) «روشنایی بی پایان» است و در اوستا «اَنَغرِرَاوچَ» خوانده می‌شود.
کسانی که با اندیشه، گفتار و کردار نیک زندگی می‌کنند و با دروغ و ناپاکی مبارزه می‌کنند، سرانجام به سرای نور و سُرور می‌روند که سرشار از خرسندی و شادمانی برای آن‌هاست.
این سرا، همان خانه ی واپسین و جایگاه روشنایی و فروغ بی‌پایان است.
مسعود سعد پیرامون این ایزد می‌سراید :
«انیران ز پیران شنیدم چنان،
که مِی خورد باید به رطل گران».
زرتشتیان در این روز به سفر می روند و اهورامزدارا به شوند داده‌های نیکش برای زندگی ستایش می‌کنند،
گل «مروارید شيران» نماد انارام در دین زرتشتی است.
@khashatra
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔥 #آتش از برای نور و روشنایی‌اش ، از برای گرمایش و زندگی بخشی‌اش از آغاز مورد توجه ویژه ایرانیان بوده است.
هم چو آب ، بی‌آتش هم نتوان زندگی کرد.
زمینی که آتش بود هنوز هسته‌اش آتش است.
خورشید آتش است.
سیاره‌ها و ستاره‌ها آتش‌اند.
بی‌این ها توانایی زندگانی برای آدمی نیست.
«ما ستایشگر آتش‌ایم».
باری ، ما آتش پرست نیستیم.
ما ستایشگر و نگهبان آتش‌ایم.
به امید آگاهی و دانایی و خردمندی بخش دیگری از ایرانیان.
@khashatra
هم چو آب ، بی‌آتش هم نتوان زندگی کرد.
زمینی که آتش بود هنوز هسته‌اش آتش است.
خورشید آتش است.
سیاره‌ها و ستاره‌ها آتش‌اند.
بی‌این ها توانایی زندگانی برای آدمی نیست.
«ما ستایشگر آتش‌ایم».
باری ، ما آتش پرست نیستیم.
ما ستایشگر و نگهبان آتش‌ایم.
به امید آگاهی و دانایی و خردمندی بخش دیگری از ایرانیان.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از مهر ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. پنج شنبه ۲۴ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۶ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان. ✔️ آخرین روز گاهان بار چهره ایاسرم گاه. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز اورمزد و آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۲۵ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۷ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ اورمزد = هرمزد ، خداوند.
✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز اورمزد و آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۲۵ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۷ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ اورمزد = هرمزد ، خداوند.
✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
#اورمزد
امروز اورمزدست ای يار مِی گسار،
برخيز و تازگی کن و آن جام باده آر.
ای اورمزد روی بده روز اورمزد،
آن مِی که شادمان کُندم اورمزدوار.
🔻اورمزد
((یکتا پروردگار بزرگ ایرانیان باستان و مزدیسنان،
و آفریدگار زمین و آسمان و آفریدگان.
امشاسپندان و ایزدان نیز آفریده اویند.
او عین قدرت و دانش پر از خیر و راستی و سپندی و نیکی ست.
👈 اورمز، هورمزد، هرمزد = مخفف اهورامزدا، خدای یگانه، نام ستاره ی مشتری، نام فرشته‌ای، نام روز اول از هر ماه مزدیسنی.
👈 اهورامَزدا؛
(به اوستایی مزدا اهوره «مَزدا اَهورَه»)
نیز با نام‌های : اهورا ، اورمَزد، هورمَزد، اورمُزد، هورمُز و هُرمُز)، نامِ آفریدگارِ نِکویی‌ها و دادار و پروردگارِ همه ی هستی در مَزدَیَسنا است. اهورامزدا آفریننده ی جهان است. مزدیسنان اهورامزدا را می‌پرستند.
اهورامزدا آفریدگار و داور همه چیزهای مادی و مینوی، و نیز آفریننده ی روشنی و تاریکی و برقرار کننده ی نظم هستی (اشا) است.
او با اندیشیدن همه چیز را هستی بخشیده است.
پس در واقع او از عدم می‌آفریند و با خود تنهاست.
✔️ برای اهورا مزدا ؛
در هرمزد یشت، در حدود شست صفتِ نیک آورده شده، و همه ی چیز های خوب به وی منتسب شده‌است. هم چنین او در مزدیسنا دارای شش صفتِ برجسته زیر است :
۱ - سپنتامینو به چم سپند ترین روان.
۲ - خشثره ویرنه به گویش امروزی شهریور، به چم شهریار و پادشاهی که باید برگزیده شود.
۳ - سپنته آرمیتی ست به چم پارسایی سپند و پاک.
۴ - هورتات بگویش امروزی خورداد به چم جامعیت و رسایی.
۵ - اَمرتات جاودانگی و بی مرگی ، او اَشَه. به چم راستی و درستی و دات ایزدی و پاکی ست.
۶ - وهومَنَه است به چم خوب منش، منش نیک، این صفات در مزدیسنا به نامِ امشاسپندان خوانده می‌شوند.
و پایه‌های کمال در دین مزدیسنی برای رسیدن به روشنایی بی پایان است.
از این هفت امشاسپندان است که هفت شهر عشق، و هفت آسمان و هفت خوان اسفندیار و هفت خوان رستم، و هفت سین و هفت کشور و … اقتباس شده است.
🌺 گیاه مورت نماد روز اورمزد (خداوند) می باشد.
@khashatra
امروز اورمزدست ای يار مِی گسار،
برخيز و تازگی کن و آن جام باده آر.
ای اورمزد روی بده روز اورمزد،
آن مِی که شادمان کُندم اورمزدوار.
🔻اورمزد
((یکتا پروردگار بزرگ ایرانیان باستان و مزدیسنان،
و آفریدگار زمین و آسمان و آفریدگان.
امشاسپندان و ایزدان نیز آفریده اویند.
او عین قدرت و دانش پر از خیر و راستی و سپندی و نیکی ست.
👈 اورمز، هورمزد، هرمزد = مخفف اهورامزدا، خدای یگانه، نام ستاره ی مشتری، نام فرشته‌ای، نام روز اول از هر ماه مزدیسنی.
👈 اهورامَزدا؛
(به اوستایی مزدا اهوره «مَزدا اَهورَه»)
نیز با نام‌های : اهورا ، اورمَزد، هورمَزد، اورمُزد، هورمُز و هُرمُز)، نامِ آفریدگارِ نِکویی‌ها و دادار و پروردگارِ همه ی هستی در مَزدَیَسنا است. اهورامزدا آفریننده ی جهان است. مزدیسنان اهورامزدا را می‌پرستند.
اهورامزدا آفریدگار و داور همه چیزهای مادی و مینوی، و نیز آفریننده ی روشنی و تاریکی و برقرار کننده ی نظم هستی (اشا) است.
او با اندیشیدن همه چیز را هستی بخشیده است.
پس در واقع او از عدم می‌آفریند و با خود تنهاست.
✔️ برای اهورا مزدا ؛
در هرمزد یشت، در حدود شست صفتِ نیک آورده شده، و همه ی چیز های خوب به وی منتسب شده‌است. هم چنین او در مزدیسنا دارای شش صفتِ برجسته زیر است :
۱ - سپنتامینو به چم سپند ترین روان.
۲ - خشثره ویرنه به گویش امروزی شهریور، به چم شهریار و پادشاهی که باید برگزیده شود.
۳ - سپنته آرمیتی ست به چم پارسایی سپند و پاک.
۴ - هورتات بگویش امروزی خورداد به چم جامعیت و رسایی.
۵ - اَمرتات جاودانگی و بی مرگی ، او اَشَه. به چم راستی و درستی و دات ایزدی و پاکی ست.
۶ - وهومَنَه است به چم خوب منش، منش نیک، این صفات در مزدیسنا به نامِ امشاسپندان خوانده می‌شوند.
و پایه‌های کمال در دین مزدیسنی برای رسیدن به روشنایی بی پایان است.
از این هفت امشاسپندان است که هفت شهر عشق، و هفت آسمان و هفت خوان اسفندیار و هفت خوان رستم، و هفت سین و هفت کشور و … اقتباس شده است.
🌺 گیاه مورت نماد روز اورمزد (خداوند) می باشد.
@khashatra
#نقش_دانش_و_اندیشه_نیک_در_دین_زرتشتی.
✅ اشوزرتشت علم و دانش را تنها وسیله ی پیش رفت بشر به‌سوی راستی و کمال دانسته است.
این همه جنایات و قتل و کشتارهایی که هر روزه در روزنامه‌ها و رسانه‌های داخل و خارج می خوانیم و می بینیم هزار گونه ابتلائات و مفاسد اخلاقی و بدبختی و بیچارگی هایی که مردم کشورهای عقب افتاده با آن دست به گریبانند در اثر جهل و نادانی و یا اندیشه‌های مسموم و ناشایست می باشد.
جهل و غفلت مادر تمام عیوب است.
انسان نادان چون اندیشه‌اش رشد نکرده هرگونه سخنان بی‌سروته‌ای را باور خواهد کرد و به موهوم و خرافات باور خواهد داشت و بزودی از راه درست منحرف و آلت دست شیادان و کلاهبرداران قرار خواهد گرفت.
در کشوری که از لحاظ فرهنگ عقب باشند کشتار و جنایت و دزدی و هتک ناموس و هزاران بزه کارهای دیگر حکم فرمایی خواهد کرد.
علم و دانش تنها وسیله ی رهایی و نجات شخص از بد بختی و گمراهی و رسیدن به درجه ی کمال و رسایی می باشد.
موضوعی که مورد توجه قرار می گیرد این است که زرتشت دانشی را که از اندیشه ی پاک سرچشمه گرفته باشد وسیله ی پیش رفت می داند زیرا انسان شاید با کسب علم و دانش و واقف شدن به رموز بسیاری از کارها و چیزها اگر چه دارای اندیشه ی ناپاک و دلی سیاه باشد معلومات خود را در راه تباهکاری و نادرستی و جنایات و نیستی بشر به کار می برد.
پس آن چه نیازمند ترقی بشر به‌سوی کمال و رسایی است تنها علم و دانش نیست بلکه اندیشه ی پاک و ضمیر روشن نیز شرطی مهم است.
هرگاه اندیشه و نیت متصدیان امور و سران کشورهای بزرگ پاک و خالی از هرگونه اغراض و کینه‌توزی باشد نتایج علم و دانش بشری که همانا اختراعات و اکتشافات است برای خیر و صلاح بشر و سود جوامع به کار خواهد افتاد و هرگاه برعکس نیت و اندیشه بزرگان و سران کشورها مغرضانه و ناپسند باشد باید به جای پیش رفت و ترقی و صلح و صفا انتظار بد بختی و بیچارگی بزرگی را داشت پس بنا به فرموده ی اشوزرتشت بهترین وسیله ی پیش رفت بشر به‌سوی کمال و رسایی دانش ژرف و عمیق و اندیشه ی نیک و پاک است و نه چیز دیگر.
📚 بُن مایه :
برگرفته از ؛ سخنی چند درباره ی گاتها از شادروان موبد فیروز آذرگشسپ.
@khashatra
✅ اشوزرتشت علم و دانش را تنها وسیله ی پیش رفت بشر به‌سوی راستی و کمال دانسته است.
این همه جنایات و قتل و کشتارهایی که هر روزه در روزنامه‌ها و رسانه‌های داخل و خارج می خوانیم و می بینیم هزار گونه ابتلائات و مفاسد اخلاقی و بدبختی و بیچارگی هایی که مردم کشورهای عقب افتاده با آن دست به گریبانند در اثر جهل و نادانی و یا اندیشه‌های مسموم و ناشایست می باشد.
جهل و غفلت مادر تمام عیوب است.
انسان نادان چون اندیشه‌اش رشد نکرده هرگونه سخنان بی‌سروته‌ای را باور خواهد کرد و به موهوم و خرافات باور خواهد داشت و بزودی از راه درست منحرف و آلت دست شیادان و کلاهبرداران قرار خواهد گرفت.
در کشوری که از لحاظ فرهنگ عقب باشند کشتار و جنایت و دزدی و هتک ناموس و هزاران بزه کارهای دیگر حکم فرمایی خواهد کرد.
علم و دانش تنها وسیله ی رهایی و نجات شخص از بد بختی و گمراهی و رسیدن به درجه ی کمال و رسایی می باشد.
موضوعی که مورد توجه قرار می گیرد این است که زرتشت دانشی را که از اندیشه ی پاک سرچشمه گرفته باشد وسیله ی پیش رفت می داند زیرا انسان شاید با کسب علم و دانش و واقف شدن به رموز بسیاری از کارها و چیزها اگر چه دارای اندیشه ی ناپاک و دلی سیاه باشد معلومات خود را در راه تباهکاری و نادرستی و جنایات و نیستی بشر به کار می برد.
پس آن چه نیازمند ترقی بشر به‌سوی کمال و رسایی است تنها علم و دانش نیست بلکه اندیشه ی پاک و ضمیر روشن نیز شرطی مهم است.
هرگاه اندیشه و نیت متصدیان امور و سران کشورهای بزرگ پاک و خالی از هرگونه اغراض و کینه‌توزی باشد نتایج علم و دانش بشری که همانا اختراعات و اکتشافات است برای خیر و صلاح بشر و سود جوامع به کار خواهد افتاد و هرگاه برعکس نیت و اندیشه بزرگان و سران کشورها مغرضانه و ناپسند باشد باید به جای پیش رفت و ترقی و صلح و صفا انتظار بد بختی و بیچارگی بزرگی را داشت پس بنا به فرموده ی اشوزرتشت بهترین وسیله ی پیش رفت بشر به‌سوی کمال و رسایی دانش ژرف و عمیق و اندیشه ی نیک و پاک است و نه چیز دیگر.
📚 بُن مایه :
برگرفته از ؛ سخنی چند درباره ی گاتها از شادروان موبد فیروز آذرگشسپ.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز اورمزد و آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. آدینه ۲۵ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۷ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ اورمزد = هرمزد ، خداوند. ✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز وهومن امشاسپند و آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
شنبه ۲۶ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۸ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ وهومنه = منش نیک
✔️ نَبُر = پرهیز از خوراک های گوشتی و پرهیز از کشتار حیوانات سودمند.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز وهومن امشاسپند و آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
شنبه ۲۶ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۸ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ وهومنه = منش نیک
✔️ نَبُر = پرهیز از خوراک های گوشتی و پرهیز از کشتار حیوانات سودمند.
@khashatra
#وهومن_امشاسپند
وهومن امشاسپند دومین روز از هر ماه سی روزه در گاه شمار زرتشتی است.
واژه‌ی وهومن دو بخشی است یعنی «وهو» به چم نیک و خوب و «منه» از بن «من» به چمار اندیشیدن شناختن و فهمیدن است. هر دو بخش یعنی اندیشه ی نیک.
بهمن از فروزه‌های اهورا مزدا ست در جهان مینوی نماینده‌ی اندیشه ی نیک. بهمن در اوستا وهومنه خوانده می‌شود. «من» در ادب پارسی به چم منش و روان و دل به کار مى رود.
استاد فرزانه فردوسی بزرگ می‌سراید :
سرش سبز بادا، منش ارجمند،
منش بر گذشته ز چرخ بلند.
وهومنه نخستین آفریده‌ی اهورامزد هست و یکی از مهین ایزدان مزدیسنای هست.
در جهان مینویی نماد پاکى اندیشه و خرد و دانایی خداوندگار هست.
آدمی را به خرد و اندیشه کردن و دانایی بهره مى‌بخشد و آدمی را به پروردگار هستی نزدیک مى‌سازد. وهمن همان بزرگ امشاسپند و ایزد بزرگ هست که در خواب روان اشو زرتشت اسپنتمان را به پیشگاه اهورامزدا رهنمون کرد.
ایزد وهومنه به آدمی سخن نیک و گفتار برتر آموزش مى‌دهد و آدمی را از ژاژگویی و هرزه‌گویی باز مى‌دارد. اندیشه‌ی نیک و منش نیک اهورایی و نخستین امشاسپند و پرستار جانوران هست.
نخستین روز نبر در ماه زرتشتی هست و در این روز از خوردن گوشت پرهیز مى‌دارند.
با ایزد ماه، گوش، و رام روز هم کار هستند.
اندیشه‌ی نیک، اندیشه‌ای است که مردمان سراسر جهان را به‌سوی اشا سو می‌دهد و اندیشه ی بد اندیشه‌ای است که مردمان را به فریب و کژ راهی انداخته و آن ها را از اشا دور می‌سازد.
در گات ها سناریوی آزاد اندیشی و دموکراسی اجتماعی به روشنی به‌چشم می‌خورد.
وهومن به اندازه‌ای در آیین مزدیسنی مهم است که گفته می‌شود آن زندگی بهترین زندگی به شمار می‌آید و تنها از راه اشا می‌توان به آن رسید. واژه‌ی وهومن در گاتها ۱۲۷ بار آمده است.
اشوزرتشت با نیروی خرد و به کارگیری اندیشه‌ی نیک به شناخت خداوند دست یافت.
اندیشه ی نیک یا خرد سپند یا بهمن نمادی از گوهر خرد اهورا مزدا است که خود سرچشمه خرد است.
🌺 گل یاسمن سپید نماد وهومن امشاسپند است.
@khashatra
وهومن امشاسپند دومین روز از هر ماه سی روزه در گاه شمار زرتشتی است.
واژه‌ی وهومن دو بخشی است یعنی «وهو» به چم نیک و خوب و «منه» از بن «من» به چمار اندیشیدن شناختن و فهمیدن است. هر دو بخش یعنی اندیشه ی نیک.
بهمن از فروزه‌های اهورا مزدا ست در جهان مینوی نماینده‌ی اندیشه ی نیک. بهمن در اوستا وهومنه خوانده می‌شود. «من» در ادب پارسی به چم منش و روان و دل به کار مى رود.
استاد فرزانه فردوسی بزرگ می‌سراید :
سرش سبز بادا، منش ارجمند،
منش بر گذشته ز چرخ بلند.
وهومنه نخستین آفریده‌ی اهورامزد هست و یکی از مهین ایزدان مزدیسنای هست.
در جهان مینویی نماد پاکى اندیشه و خرد و دانایی خداوندگار هست.
آدمی را به خرد و اندیشه کردن و دانایی بهره مى‌بخشد و آدمی را به پروردگار هستی نزدیک مى‌سازد. وهمن همان بزرگ امشاسپند و ایزد بزرگ هست که در خواب روان اشو زرتشت اسپنتمان را به پیشگاه اهورامزدا رهنمون کرد.
ایزد وهومنه به آدمی سخن نیک و گفتار برتر آموزش مى‌دهد و آدمی را از ژاژگویی و هرزه‌گویی باز مى‌دارد. اندیشه‌ی نیک و منش نیک اهورایی و نخستین امشاسپند و پرستار جانوران هست.
نخستین روز نبر در ماه زرتشتی هست و در این روز از خوردن گوشت پرهیز مى‌دارند.
با ایزد ماه، گوش، و رام روز هم کار هستند.
اندیشه‌ی نیک، اندیشه‌ای است که مردمان سراسر جهان را به‌سوی اشا سو می‌دهد و اندیشه ی بد اندیشه‌ای است که مردمان را به فریب و کژ راهی انداخته و آن ها را از اشا دور می‌سازد.
در گات ها سناریوی آزاد اندیشی و دموکراسی اجتماعی به روشنی به‌چشم می‌خورد.
وهومن به اندازه‌ای در آیین مزدیسنی مهم است که گفته می‌شود آن زندگی بهترین زندگی به شمار می‌آید و تنها از راه اشا می‌توان به آن رسید. واژه‌ی وهومن در گاتها ۱۲۷ بار آمده است.
اشوزرتشت با نیروی خرد و به کارگیری اندیشه‌ی نیک به شناخت خداوند دست یافت.
اندیشه ی نیک یا خرد سپند یا بهمن نمادی از گوهر خرد اهورا مزدا است که خود سرچشمه خرد است.
🌺 گل یاسمن سپید نماد وهومن امشاسپند است.
@khashatra
#چهار_روز_نبر
روزهای نبر در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را می‌گیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان #وهمن #ماه #گوش و #رام می‌باشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم منش نیک است.
روز «ماه»، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.
"نبُر" فعلی جزو سنت زرتشتیان می‌باشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی، #اندیشه و #احساس همیشه کوشا باشند.
به آن چم که با این سه حس،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.
@khashatra
روزهای نبر در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را می‌گیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان #وهمن #ماه #گوش و #رام می‌باشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم منش نیک است.
روز «ماه»، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.
"نبُر" فعلی جزو سنت زرتشتیان می‌باشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی، #اندیشه و #احساس همیشه کوشا باشند.
به آن چم که با این سه حس،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز وهومن امشاسپند و آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. شنبه ۲۶ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۸ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ وهومنه = منش نیک ✔️ نَبُر = پرهیز از خوراک های گوشتی و پرهیز از کشتار حیوانات سودمند. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز اردی بهشت امشاسپند و آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
یک شنبه ۲۷ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۹ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ اردی بهشت = بهترین راستی و پاکی.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز اردی بهشت امشاسپند و آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
یک شنبه ۲۷ مهر ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۹ اکتبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ اردی بهشت = بهترین راستی و پاکی.
@khashatra
#اردی_بهشت_امشاسپند
اَردی بهشت یا «اَشا‌وَهیشتا»، نام سومین روز ماه در گاه شمار زرتشتی است.
اَردی بهشت به چم «بهترین پاکی و راستی» و یکی از اَمشاسپندان دین زرتشتی است که در جهان مینوی نماد پاکی، اَشویی و نشان اَشا (قانون دگرگون‌ناپذیر جهان) است.
اَردی بهشت یا اَرته‌وَهیشتَه یا اَشه‌وَهیشتَه در استوره‌های زرتشتی و ایرانی دومین اَمشاسپند است.
او زیباترین نماد از نظام جهانی قانون ایزدی و نظم اخلاقی در هر دو جهان است.
این امشاسپند نه تنها نظم را در جهان برقرار می‌سازد، بلکه نگاهبان نظم دنیای مینوی و دوزخ نیز هست. نماینده ی جهانی او آتش است.
اَمشاسپند اردی بهشت، از نظر اهمیت و ارج دومین اَمشاسپند پس از اَمشاسپند وُهومَن است.
این موجود در اصل همان آرتا یا ریتای هندی است، که در زمان‌های بعد اَشاواهیشست نام گرفت که به چم اَشای برتر یا بهترین اَشَهَ یا برترین اَرتَه (راستی) است.
این اَمشاسپند پاسدار و نگهبان آتش و یا عناصری که در عین حال بازگو کننده ی طبیعت آتش هستند، می‌باشد.
او ضامنِ پایداری نظم جهان است، چه نظم اخلاقی و چه نظم فیزیکی (نظم مادی).
واژه اَشَهَ در اوستا و به ویژه در گاهان بسیار به کار رفته است.
«اَشا» یا هنجار هستی در زندگی انسان‌ها به گونه توانمندی در نظم دادن به زندگی، خانواده، هازمان (:جامعه)، زیست‌بوم، طبیعت و … نمودار می‌شود.
از همین رو بر انسان شایسته است تا پیوسته این توانایی را در خود پرورش داده تا بتواند با «اَشا» هماهنگ شود و راستی را در خود بپروراند.
اَشو زرتشت در گاهان تنها راه رسیدن به بارگاه خدایی را راه اَشَهَ می‌داند. در یسن ۴۴ بند ۱۱ می‌گوید : «تا توش و توان دارم می‌کوشم مردم را به سوی اَشَهَ رهنمون باشم.»
یکی از سپندترین دعاهای زرتشتی دعای [اشم وهو] است که در آن اَشَهَ و راستی ستایش می‌شود که یک ذکر ۱۲ واژه‌ای است که سه بار در آن نام اَشَهَ برده شده است.
دعایی که برای تمرکز ذهن بر روی اَشَهَ استوار است از این قرار است : اَشَهَ نیک، اَشَهَ نیک‌ترین است. مطابق آرزوست، مطابق آرزو خواهد بود، اَشَهَ از آن اَشَهَ‌وَهیشتَه است.
در آموزه‌های آیین اَشو زرتشت پاکی برون نیز به اندازه‌ی پاکی درون اهمیت دارد.
پاکی برون به چم پاک نگه داشتن تن و محیط زندگی از همه ناپاکی‌ها است و به همین شوند، سِدره و کُشتی، لباس آیینی و نشانه زرتشتیان، به رنگ سپید است تا هرگونه ناپاکی را نمایان کند.
🌺 گل مرزنگوش نماد اردی بهشت امشاسپند است.
@khashatra
اَردی بهشت یا «اَشا‌وَهیشتا»، نام سومین روز ماه در گاه شمار زرتشتی است.
اَردی بهشت به چم «بهترین پاکی و راستی» و یکی از اَمشاسپندان دین زرتشتی است که در جهان مینوی نماد پاکی، اَشویی و نشان اَشا (قانون دگرگون‌ناپذیر جهان) است.
اَردی بهشت یا اَرته‌وَهیشتَه یا اَشه‌وَهیشتَه در استوره‌های زرتشتی و ایرانی دومین اَمشاسپند است.
او زیباترین نماد از نظام جهانی قانون ایزدی و نظم اخلاقی در هر دو جهان است.
این امشاسپند نه تنها نظم را در جهان برقرار می‌سازد، بلکه نگاهبان نظم دنیای مینوی و دوزخ نیز هست. نماینده ی جهانی او آتش است.
اَمشاسپند اردی بهشت، از نظر اهمیت و ارج دومین اَمشاسپند پس از اَمشاسپند وُهومَن است.
این موجود در اصل همان آرتا یا ریتای هندی است، که در زمان‌های بعد اَشاواهیشست نام گرفت که به چم اَشای برتر یا بهترین اَشَهَ یا برترین اَرتَه (راستی) است.
این اَمشاسپند پاسدار و نگهبان آتش و یا عناصری که در عین حال بازگو کننده ی طبیعت آتش هستند، می‌باشد.
او ضامنِ پایداری نظم جهان است، چه نظم اخلاقی و چه نظم فیزیکی (نظم مادی).
واژه اَشَهَ در اوستا و به ویژه در گاهان بسیار به کار رفته است.
«اَشا» یا هنجار هستی در زندگی انسان‌ها به گونه توانمندی در نظم دادن به زندگی، خانواده، هازمان (:جامعه)، زیست‌بوم، طبیعت و … نمودار می‌شود.
از همین رو بر انسان شایسته است تا پیوسته این توانایی را در خود پرورش داده تا بتواند با «اَشا» هماهنگ شود و راستی را در خود بپروراند.
اَشو زرتشت در گاهان تنها راه رسیدن به بارگاه خدایی را راه اَشَهَ می‌داند. در یسن ۴۴ بند ۱۱ می‌گوید : «تا توش و توان دارم می‌کوشم مردم را به سوی اَشَهَ رهنمون باشم.»
یکی از سپندترین دعاهای زرتشتی دعای [اشم وهو] است که در آن اَشَهَ و راستی ستایش می‌شود که یک ذکر ۱۲ واژه‌ای است که سه بار در آن نام اَشَهَ برده شده است.
دعایی که برای تمرکز ذهن بر روی اَشَهَ استوار است از این قرار است : اَشَهَ نیک، اَشَهَ نیک‌ترین است. مطابق آرزوست، مطابق آرزو خواهد بود، اَشَهَ از آن اَشَهَ‌وَهیشتَه است.
در آموزه‌های آیین اَشو زرتشت پاکی برون نیز به اندازه‌ی پاکی درون اهمیت دارد.
پاکی برون به چم پاک نگه داشتن تن و محیط زندگی از همه ناپاکی‌ها است و به همین شوند، سِدره و کُشتی، لباس آیینی و نشانه زرتشتیان، به رنگ سپید است تا هرگونه ناپاکی را نمایان کند.
🌺 گل مرزنگوش نماد اردی بهشت امشاسپند است.
@khashatra