وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز فروردین ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. سه شنبه ۱۳ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۴ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ فروددین = فروهر ، پیش برنده. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز ورهرام ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
چهار شنبه ۱۴ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۵ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ ورهرام = پیروزی و سرافرازی.
✔️ دیدار در شاورهرام ایزد یزد.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز ورهرام ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
چهار شنبه ۱۴ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۵ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ ورهرام = پیروزی و سرافرازی.
✔️ دیدار در شاورهرام ایزد یزد.
@khashatra
#ورهرام_ایزد
ورهرام، ایزد پیروزی و سرافرازی ست. در ادب مزدیسنا و آریایی کهن، بهرام ایزد در پیکره‌های بسیار زیبا، نیرومند، تیزرو، برنا، شاداب، شاهین تیز پرواز، مرد رایومند و …. دادگری و درستی و خوشی و یک رنگی مى‌دارد و اهریمن زدایی مى‌کند، به نیکان و ستایندگان نیرو مى‌دهد و بر دشمنان خشم مرگ مى‌آورد و در کار آشتی هم کوشاست. آشتی که از راه درست اشوزرتشت سپنتمان آن را ستود و همواره در آرزوی برپایی‌اش بود و از برای پیروزی خود و پیش بردن آواژگان بهرام ایزد را ستایش کرد.
بیستمین روز از هر ماه در گاه شماری ایرانی «وَرَهرام» نامیده می‌شود، در اوستا ورترغن آمده و در پهلوی ورهران و درپارسی بهرام آمده، ورهرام به چم پیروزی و کامیابی قابل ستایش است. فروزه‌ی پیروزی است. ورهرام ایزد به چم (:معنی) پیروزی قابل ستایش است و به سبب جایگاه پر اهمیتش «شاه ورهرام ایزد» نامیده می‌شود.
در باور ایرانیان پیروزی همواره با ارزش و قابل ستایش بوده است به همین دلیل در اوستا سرودهای زیبایی در ستایش پیروزی آمده است.
ایرانیان باستان پیش از آغاز هر کار گروه، در نیایشگاه ویژه‌ای گردهم می‌آمدند و سرودهای ستایش پیروزی را با هم می‌خواندند و با روانی نیرومند و اراده‌ای استوار، برای پیروزی، پای به میدان مبارزه‌ی زندگی می‌گذاشتند.
این مکان‌ها به تدریج به نیایشگاه ورهرام ایزد شناخته شد.
اکنون زرتشتیان دست‌کم ماهی یک بار، در روز ورهرام، در نیایشگاه شاه ورهرام ایزد گردهم می‌آیند و اهورا مزدا را نیایش می‌کنند و از او می‌خواهند که پیروزی را در زندگی، بهره‌ی آنان گرداند و نیز همه‌ی کسانی را که به پیروی از پیام اشو زرتشت در«تازه گردانیدن ِ زندگانی»، «پیش بردن جهان هستی» و «گسترش آیین راستی» می‌کوشند، پیروز و سر افراز گرداند.
در بهرام‌یشت آمده‌است که بهرام آفریده ی اهورا نیرومند و فرهمند است و نیروی بینایی شگفت‌انگیزی دارد.
او یورش همه ی دشمنان را، چه جادوان و پریان، و چه کَوی‌ها و کَرَپان‌های «ستمگر» را در هم می‌شکند، جهان را تازگی و آشتی می‌بخشد و به خوبی آرمان‌ها را بر آورده می‌کند.
بهرام هم‌چنین توانایی فرزندآوری و بازوان نیرومند و تندرستی و دلیری می‌بخشد.
آذر بهرام همان سومین آتشکده‌ی بررگ ایران هست آذر برزین مهر در ریوند خوراسان، در آتش بهرام نیایش، بند شش آن، کوه نام برده شده است.
نیایشگاه‌های شاه ورهرام ایزد در خرمشاه یزد، زین‌آباد یزد، شریف‌آباد اردکان، امیریه‌ی تهران، تهران پارس، کرج، کرمان و اهواز وجود دارد.
از آیین‌های این روز پختن آش، سیروگ و پخش شیرینی و نخود مشکل‌گشا است.
🌺 گل قاسدک نماد ورهرام ایزد است.
@khashatra
ورهرام، ایزد پیروزی و سرافرازی ست. در ادب مزدیسنا و آریایی کهن، بهرام ایزد در پیکره‌های بسیار زیبا، نیرومند، تیزرو، برنا، شاداب، شاهین تیز پرواز، مرد رایومند و …. دادگری و درستی و خوشی و یک رنگی مى‌دارد و اهریمن زدایی مى‌کند، به نیکان و ستایندگان نیرو مى‌دهد و بر دشمنان خشم مرگ مى‌آورد و در کار آشتی هم کوشاست. آشتی که از راه درست اشوزرتشت سپنتمان آن را ستود و همواره در آرزوی برپایی‌اش بود و از برای پیروزی خود و پیش بردن آواژگان بهرام ایزد را ستایش کرد.
بیستمین روز از هر ماه در گاه شماری ایرانی «وَرَهرام» نامیده می‌شود، در اوستا ورترغن آمده و در پهلوی ورهران و درپارسی بهرام آمده، ورهرام به چم پیروزی و کامیابی قابل ستایش است. فروزه‌ی پیروزی است. ورهرام ایزد به چم (:معنی) پیروزی قابل ستایش است و به سبب جایگاه پر اهمیتش «شاه ورهرام ایزد» نامیده می‌شود.
در باور ایرانیان پیروزی همواره با ارزش و قابل ستایش بوده است به همین دلیل در اوستا سرودهای زیبایی در ستایش پیروزی آمده است.
ایرانیان باستان پیش از آغاز هر کار گروه، در نیایشگاه ویژه‌ای گردهم می‌آمدند و سرودهای ستایش پیروزی را با هم می‌خواندند و با روانی نیرومند و اراده‌ای استوار، برای پیروزی، پای به میدان مبارزه‌ی زندگی می‌گذاشتند.
این مکان‌ها به تدریج به نیایشگاه ورهرام ایزد شناخته شد.
اکنون زرتشتیان دست‌کم ماهی یک بار، در روز ورهرام، در نیایشگاه شاه ورهرام ایزد گردهم می‌آیند و اهورا مزدا را نیایش می‌کنند و از او می‌خواهند که پیروزی را در زندگی، بهره‌ی آنان گرداند و نیز همه‌ی کسانی را که به پیروی از پیام اشو زرتشت در«تازه گردانیدن ِ زندگانی»، «پیش بردن جهان هستی» و «گسترش آیین راستی» می‌کوشند، پیروز و سر افراز گرداند.
در بهرام‌یشت آمده‌است که بهرام آفریده ی اهورا نیرومند و فرهمند است و نیروی بینایی شگفت‌انگیزی دارد.
او یورش همه ی دشمنان را، چه جادوان و پریان، و چه کَوی‌ها و کَرَپان‌های «ستمگر» را در هم می‌شکند، جهان را تازگی و آشتی می‌بخشد و به خوبی آرمان‌ها را بر آورده می‌کند.
بهرام هم‌چنین توانایی فرزندآوری و بازوان نیرومند و تندرستی و دلیری می‌بخشد.
آذر بهرام همان سومین آتشکده‌ی بررگ ایران هست آذر برزین مهر در ریوند خوراسان، در آتش بهرام نیایش، بند شش آن، کوه نام برده شده است.
نیایشگاه‌های شاه ورهرام ایزد در خرمشاه یزد، زین‌آباد یزد، شریف‌آباد اردکان، امیریه‌ی تهران، تهران پارس، کرج، کرمان و اهواز وجود دارد.
از آیین‌های این روز پختن آش، سیروگ و پخش شیرینی و نخود مشکل‌گشا است.
🌺 گل قاسدک نماد ورهرام ایزد است.
@khashatra
#جایگاه_اشا_در_بینش_اشوزرتشت.
اشا قانون راستی و داد است.
عمل به راستی ، در اندیشه ، گفتار و کردار ، دادگری است.
هیچ کنشی راست نیست ، مگر آن که با قوانین "اشا" سازگار باشد.
آن قانونی که از روی راستی فراهم نشده و داد‌گستری را استواري نبخشد ، قانون نیست.
"اشا" هم چنین پویایی تکامل را نشان می‌دهد.
اندیشه ، گفتار و کردار سازگار با اشا ، جهان را پیش رفت می‌دهد. و کننده کار را خوش بخت و شادمان می سازد.
در میان فروزه‌های دیگر خدایی ، از اشا نام برده است.
اشا چکیده ی دین زرتشتي است ؛
قانون علت و معلول است که هنجار اهورایی ، اخلاقی و اجتماعی را در آفرینش سامان می‌دهد.
اشا ، هم قانون طبیعی و هم قانون اهورایی است ؛
قانونی دگرگونی ناپذیر ، ازلی و ابدی است.
خدا اشا است و اشا خواست اهورایی را نشان می‌دهد.
۱
@khashatra
اشا قانون راستی و داد است.
عمل به راستی ، در اندیشه ، گفتار و کردار ، دادگری است.
هیچ کنشی راست نیست ، مگر آن که با قوانین "اشا" سازگار باشد.
آن قانونی که از روی راستی فراهم نشده و داد‌گستری را استواري نبخشد ، قانون نیست.
"اشا" هم چنین پویایی تکامل را نشان می‌دهد.
اندیشه ، گفتار و کردار سازگار با اشا ، جهان را پیش رفت می‌دهد. و کننده کار را خوش بخت و شادمان می سازد.
در میان فروزه‌های دیگر خدایی ، از اشا نام برده است.
اشا چکیده ی دین زرتشتي است ؛
قانون علت و معلول است که هنجار اهورایی ، اخلاقی و اجتماعی را در آفرینش سامان می‌دهد.
اشا ، هم قانون طبیعی و هم قانون اهورایی است ؛
قانونی دگرگونی ناپذیر ، ازلی و ابدی است.
خدا اشا است و اشا خواست اهورایی را نشان می‌دهد.
۱
@khashatra
✅ اهورا مزدا جهان را در اندیشه پدید آورد.
در وجدان شکل داد.
در آفرینندگی آشکار کرد.
و برابر با قانون اشا به گردش گذاشت.
تا با هم‌آهنگی به سوی رسایی و جاودانی پیش رود.
در فلسفه ی اشو زرتشت ؛
سپنتا مینو پویایی آفرینش و اشا پویایی تکامل را نشان می‌دهد.
دین زرتشت دینی پیشرو و آرمان آن رسایی آفرینش است.
که تنها با پوییدن راه اشا شدنی است.
در گات‌ها آمده است که اشوزرتشت ؛ پیش از برگزیده شدن به پیامبری نیز بر پایه ی اشا رفتار می‌کرده است.
اشوزرتشت تجسم "اشا" در جهان مادی بوده است.
اشا جلوه ی داد اهورایی است.
خواست اورمزد این است که هر کس بهره و پی‌آمد کارهای خود را دریافت دارد.
۲
@khashatra
در وجدان شکل داد.
در آفرینندگی آشکار کرد.
و برابر با قانون اشا به گردش گذاشت.
تا با هم‌آهنگی به سوی رسایی و جاودانی پیش رود.
در فلسفه ی اشو زرتشت ؛
سپنتا مینو پویایی آفرینش و اشا پویایی تکامل را نشان می‌دهد.
دین زرتشت دینی پیشرو و آرمان آن رسایی آفرینش است.
که تنها با پوییدن راه اشا شدنی است.
در گات‌ها آمده است که اشوزرتشت ؛ پیش از برگزیده شدن به پیامبری نیز بر پایه ی اشا رفتار می‌کرده است.
اشوزرتشت تجسم "اشا" در جهان مادی بوده است.
اشا جلوه ی داد اهورایی است.
خواست اورمزد این است که هر کس بهره و پی‌آمد کارهای خود را دریافت دارد.
۲
@khashatra
✅ اهورامزدا :
به مردم آزادی گزینش داده است که هر
کس با رایزنی خود و وجدان راه خود را
برگزیند.
و هشدار داده است که هر اندیشه ، گفتار و کرداری برابر با قانون اشا ، پی‌آمدی دارد.
پی‌آمدهای قابل تغییر و دگرگونی پذیر نیستند.
ولی تصمیم و گزینش‌های افراد در دست خود آنان است.
گات‌ها آگاهی می‌دهد :
کسانی که نیکی را برگزینند به شادی و خوش بختی می‌رسند.
و آنان که بدی را برگزینند ، دچار اندوه و افسوس می‌شوند.
سرنوشت هیچ‌کس مقدر نیست.
ولی پاداش هر کاری نمایان است.
📚 بُن مایه :
برگرفته از نسک آیین اختیار.
نگارش روان شاد : موبد کورش نیکنام.
✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
۳
@khashatra
پایان🔺🔺
به مردم آزادی گزینش داده است که هر
کس با رایزنی خود و وجدان راه خود را
برگزیند.
و هشدار داده است که هر اندیشه ، گفتار و کرداری برابر با قانون اشا ، پی‌آمدی دارد.
پی‌آمدهای قابل تغییر و دگرگونی پذیر نیستند.
ولی تصمیم و گزینش‌های افراد در دست خود آنان است.
گات‌ها آگاهی می‌دهد :
کسانی که نیکی را برگزینند به شادی و خوش بختی می‌رسند.
و آنان که بدی را برگزینند ، دچار اندوه و افسوس می‌شوند.
سرنوشت هیچ‌کس مقدر نیست.
ولی پاداش هر کاری نمایان است.
📚 بُن مایه :
برگرفته از نسک آیین اختیار.
نگارش روان شاد : موبد کورش نیکنام.
✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
۳
@khashatra
پایان🔺🔺
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز ورهرام ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. چهار شنبه ۱۴ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۵ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ ورهرام = پیروزی و سرافرازی. ✔️ دیدار در شاورهرام ایزد یزد. @khashatra
#امروز
نَبُر
به روز ، پیروز و فرخ روز رام ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
پنج شنبه ۱۵ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۶ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ رام = رامش ، آرام ، آرامش.
✔️ نَبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سودمند،
و پرهیز از خوردن خوراک های گوشت دار.
@khashatra
نَبُر
به روز ، پیروز و فرخ روز رام ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
پنج شنبه ۱۵ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۶ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ رام = رامش ، آرام ، آرامش.
✔️ نَبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سودمند،
و پرهیز از خوردن خوراک های گوشت دار.
@khashatra
#رام_ایزد
واژه‌ی رام به معنای آرام، خوشحال، فرمان بردار آمده‌است و هنوز هم این واژه به همین صورت یا به صورت رامش در معنی صلح و شادی و سازش به کار می‌رود.
ایزد رام در آیین مزدیسنی، پاسدار و موکّل روز بیست و یکم هر ماه خورشیدی است و در اوستا با صفت «بخشنده ی چراگاه و اغذیه‌ی خوب» از وی یاد شده‌است.
رام یا ایزد رام، که در اوستا به صورت رامه یا رامن آمده و در زبان پهلوی به صورت رامشن یا همان رام خوانده شده‌است.
در آیین زرتشت یکی از ایزدان یا فروزه‌ی درخور نیایش است. این ایزد که آن را وای وه نیز گفته‌اند، بر روز بیست و یکم هر ماه که آن را رام روز می‌نامند، موکّل است. چهارمین روز نَبُر یا پرهیز از خوردن گوشت است.
در کنار بهمن (وهمن یا وهومانا از امشاسپندان) سه دستیار او قرار می‌گیرند که نخستین آن ها ماه، دومین گؤشورون و سومین رام است که قرینه ی وای محسوب می‌شود و در زندگی پس از مرگ نقش خاصی را ایفا می‌نماید.
در واقع در زندگی پس از مرگ، رام به ارواح نیکوکار و عادل مدد می‌رساند تا مشکلات و موانع را پشت سر بگذارند.
رام یکی از جنبه‌های زمان نیز به شمار می‌رود او نخستین پزشک مینوی است که چاره و درمان دردها به دست او سپرده شده است.
فردوسی می‌سراید :
ترا روز رام از جهان رام باد،
همان باد را با تو آرام باد.
🌺 گل خیری زرد نماد رام ایزد است.
@khashatra
واژه‌ی رام به معنای آرام، خوشحال، فرمان بردار آمده‌است و هنوز هم این واژه به همین صورت یا به صورت رامش در معنی صلح و شادی و سازش به کار می‌رود.
ایزد رام در آیین مزدیسنی، پاسدار و موکّل روز بیست و یکم هر ماه خورشیدی است و در اوستا با صفت «بخشنده ی چراگاه و اغذیه‌ی خوب» از وی یاد شده‌است.
رام یا ایزد رام، که در اوستا به صورت رامه یا رامن آمده و در زبان پهلوی به صورت رامشن یا همان رام خوانده شده‌است.
در آیین زرتشت یکی از ایزدان یا فروزه‌ی درخور نیایش است. این ایزد که آن را وای وه نیز گفته‌اند، بر روز بیست و یکم هر ماه که آن را رام روز می‌نامند، موکّل است. چهارمین روز نَبُر یا پرهیز از خوردن گوشت است.
در کنار بهمن (وهمن یا وهومانا از امشاسپندان) سه دستیار او قرار می‌گیرند که نخستین آن ها ماه، دومین گؤشورون و سومین رام است که قرینه ی وای محسوب می‌شود و در زندگی پس از مرگ نقش خاصی را ایفا می‌نماید.
در واقع در زندگی پس از مرگ، رام به ارواح نیکوکار و عادل مدد می‌رساند تا مشکلات و موانع را پشت سر بگذارند.
رام یکی از جنبه‌های زمان نیز به شمار می‌رود او نخستین پزشک مینوی است که چاره و درمان دردها به دست او سپرده شده است.
فردوسی می‌سراید :
ترا روز رام از جهان رام باد،
همان باد را با تو آرام باد.
🌺 گل خیری زرد نماد رام ایزد است.
@khashatra
#چهار_روز_نبر
در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را می‌گیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان #وهمن #ماه #گوش و #رام می‌باشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم منش نیک است.
روز «ماه»، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.
"نبُر" فعلی دستوری ست و جزو سنت زرتشتیان می‌باشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی، #اندیشه و #احساس همیشه روزه داشته باشند.
به آن چم که با این سه حس،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.
@khashatra
در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را می‌گیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان #وهمن #ماه #گوش و #رام می‌باشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم منش نیک است.
روز «ماه»، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.
"نبُر" فعلی دستوری ست و جزو سنت زرتشتیان می‌باشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی، #اندیشه و #احساس همیشه روزه داشته باشند.
به آن چم که با این سه حس،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.
@khashatra
#سردار_رستم_فرخ_زاد.
سردار رستم فرخزاد فرمان روای بزرگ خراسان ، فرزند سپهبد فرخ هرمز ، سردار نامدار و کاردان و دلیر پایان دوره ساسانیان بود.
در سال ۶۳۶ ترسایی از سوی شاهنشاه ایران ، یزدگرد سوم مامور جمع آوری سپاه و جنگ برای بیرون راندن تازیان شد.
سپاهیان او به فرماندهی بهمن جادویه با تازیان بیابانگرد جنگیدند.
در این جنگ (جنگ پل) تازیان شكست خوردند و متواری شدند.
یک سال پس از این شكست ، عمر بن خطاب خلیفه ی تازیان با راهنمایی و مشاوره ی علی سپاه دیگری برای حمله به ایران تدارک دید و فرماندهی آن را به سعد بن ابی وقاص وحشی ترین و درنده خو ترین بیابانگرد و غارتگر سپرد.
و برای مقابله با یورش وحشیانه ی تازیان بار دیگر سردار رستم فرخزاد به فرماندهی سپاهیان ایران برگزیده شد و خود شخصا فرماندهی کل نیروی های لشکری را به عهده گرفت و درفش كاویانى (پرچم ایران) را در برابر خود قرار داد.
دو سپاه در قادسیه (در ۳۰ كیلومترى كوفه ) در برابر هم صف آرایى كردند.
این جنگ (جنگ قادسیه) چهار روز به دازا كشید و با وجود برتری ایرانیان در روز نخست ، به سبب ورود نیروهاى کمکی سورى به سپاه تازیان در روز سوم و برخاستن توفان شن به سمت نیروى ایران ، جنگ برای سپاه ایران سخت شد.
رستم در صحنه ی جنگ از پا افتاد و جنگ در روز چهارم به سود تازیان پایان گرفت و درفش كاویانى به دست تازیان افتاد.
هنگامی که تن رستم را یافتند جای سد ضربه ی شمشیر و نیزه بر تنش بود…
روان پاک و فروهرش در آرامش و گروسمان نشین باد.
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای روانشاد ؛
موبد دکترکورش نیکنام.
با کمی تنفر و چرک دلی از تازیان غارتگر متجاوز و بی هویت بیابان گرد توسط ویراستار🙏🙏🙏
@khashatra
سردار رستم فرخزاد فرمان روای بزرگ خراسان ، فرزند سپهبد فرخ هرمز ، سردار نامدار و کاردان و دلیر پایان دوره ساسانیان بود.
در سال ۶۳۶ ترسایی از سوی شاهنشاه ایران ، یزدگرد سوم مامور جمع آوری سپاه و جنگ برای بیرون راندن تازیان شد.
سپاهیان او به فرماندهی بهمن جادویه با تازیان بیابانگرد جنگیدند.
در این جنگ (جنگ پل) تازیان شكست خوردند و متواری شدند.
یک سال پس از این شكست ، عمر بن خطاب خلیفه ی تازیان با راهنمایی و مشاوره ی علی سپاه دیگری برای حمله به ایران تدارک دید و فرماندهی آن را به سعد بن ابی وقاص وحشی ترین و درنده خو ترین بیابانگرد و غارتگر سپرد.
و برای مقابله با یورش وحشیانه ی تازیان بار دیگر سردار رستم فرخزاد به فرماندهی سپاهیان ایران برگزیده شد و خود شخصا فرماندهی کل نیروی های لشکری را به عهده گرفت و درفش كاویانى (پرچم ایران) را در برابر خود قرار داد.
دو سپاه در قادسیه (در ۳۰ كیلومترى كوفه ) در برابر هم صف آرایى كردند.
این جنگ (جنگ قادسیه) چهار روز به دازا كشید و با وجود برتری ایرانیان در روز نخست ، به سبب ورود نیروهاى کمکی سورى به سپاه تازیان در روز سوم و برخاستن توفان شن به سمت نیروى ایران ، جنگ برای سپاه ایران سخت شد.
رستم در صحنه ی جنگ از پا افتاد و جنگ در روز چهارم به سود تازیان پایان گرفت و درفش كاویانى به دست تازیان افتاد.
هنگامی که تن رستم را یافتند جای سد ضربه ی شمشیر و نیزه بر تنش بود…
روان پاک و فروهرش در آرامش و گروسمان نشین باد.
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای روانشاد ؛
موبد دکترکورش نیکنام.
با کمی تنفر و چرک دلی از تازیان غارتگر متجاوز و بی هویت بیابان گرد توسط ویراستار🙏🙏🙏
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز نَبُر به روز ، پیروز و فرخ روز رام ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. پنج شنبه ۱۵ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۶ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ رام = رامش ، آرام ، آرامش. ✔️ نَبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سودمند، و پرهیز از خوردن خوراک های گوشت…
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز باد ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۱۶ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۷ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ باد = وای ، وایو ، باد.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز باد ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۱۶ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۷ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ باد = وای ، وایو ، باد.
@khashatra
#باد_ایزد
«باد»، نام بیست و‌دومین روز ماه در گاه شمار زرتشتی ست. باد، به چم هوا ست. در فرهنگ زرتشتی هوا از چهار آخشیج ستودنی و سپندینه مانند آب و آتش و خاک است.
در فرهنگ ایران پاک نگهداشتن چهار آخشیج خویش کاری هر انسان است.
در اوستا ایزد وَیو (باد) همراه و همکار ایزدان آب و آتش و خاک است.
ایزد وَیو (ایزد «باد» یا «هوا») همواره با ایزد رام آمده است.
در اوستای سی‌روزه آمده : «…یاری باد به همه رزم و کارزار برساد. هر که را باد پشتیبان است پیروزی همیشه با اوست.
ایزد وَیو یا ایزد باد همواره با ایزد رام آمده است. ” وای یا وایو ”باد” چهره‌ای دوگانه دارد، خوب و بد زیرا باد از هر دو جهان نیک و بد می‌گذرد. او نیکوکار است و در عین‌حال می‌تواند با نیروی ویران گر خود همه چیز و همه کس را نابود سازد.
در ادبیات پهلوی دارای دو نیمه‌ی بد و خوب است که در اوستا نیمه‌ی نیک او که دشمن دیوان است ستوده شده. ایزد وایو در یشت پانزدهم اوستا به عنوان ایزدی مهم مورد ستایش قرار گرفته و این ستایش تا دوران اشکانی و ساسانی ادامه داشته‌است. در فرهنگ ایران قدیم ایزد یا الهه ی باد است.
این خداوندگار نه تنها برای تمام موجودات زنده روح حیات بوده بلکه روح دنیا و گیتی نیز محسوب می شده است. وایو هم چنین هوایی است که در آن تمام موجودات زنده در هنگام مرگ نابود می شوند.
ایزد باد در اوستا چنین گزارش شده : جوینده، نیک‌كردار، چیره‌شونده، پس‌رونده، پیش‌رونده، پاینده‌فر، سخت‌ترین، قوی‌ترین، شكست‌دهنده، موج‌ریزنده، زبانه‌كشنده و ….
سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی نسک (:کتاب) بندهش ؛
چون باد‌روز، روز نشاط آمد ای نگار،
شادی فزای هین و بده باده و بیار.
باده است شادی دل پیوسته باده خور،
بی‌باده هر چه بینی باد هوا شمار.
اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
در بخش (نیایش خواندن سرود و ادعیه) از بر کن و به کار نو مَپیوند.
اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :
وگر با شدت کار، با داوران،
در این روز رو، تا شوی کامران.
سزد روز (باد) ار درنگی شوی،
نپیوندی امروز کار از نوی.
🌺 گل باد رنگ بویه نماد باد ایزد است.
@khashatra
«باد»، نام بیست و‌دومین روز ماه در گاه شمار زرتشتی ست. باد، به چم هوا ست. در فرهنگ زرتشتی هوا از چهار آخشیج ستودنی و سپندینه مانند آب و آتش و خاک است.
در فرهنگ ایران پاک نگهداشتن چهار آخشیج خویش کاری هر انسان است.
در اوستا ایزد وَیو (باد) همراه و همکار ایزدان آب و آتش و خاک است.
ایزد وَیو (ایزد «باد» یا «هوا») همواره با ایزد رام آمده است.
در اوستای سی‌روزه آمده : «…یاری باد به همه رزم و کارزار برساد. هر که را باد پشتیبان است پیروزی همیشه با اوست.
ایزد وَیو یا ایزد باد همواره با ایزد رام آمده است. ” وای یا وایو ”باد” چهره‌ای دوگانه دارد، خوب و بد زیرا باد از هر دو جهان نیک و بد می‌گذرد. او نیکوکار است و در عین‌حال می‌تواند با نیروی ویران گر خود همه چیز و همه کس را نابود سازد.
در ادبیات پهلوی دارای دو نیمه‌ی بد و خوب است که در اوستا نیمه‌ی نیک او که دشمن دیوان است ستوده شده. ایزد وایو در یشت پانزدهم اوستا به عنوان ایزدی مهم مورد ستایش قرار گرفته و این ستایش تا دوران اشکانی و ساسانی ادامه داشته‌است. در فرهنگ ایران قدیم ایزد یا الهه ی باد است.
این خداوندگار نه تنها برای تمام موجودات زنده روح حیات بوده بلکه روح دنیا و گیتی نیز محسوب می شده است. وایو هم چنین هوایی است که در آن تمام موجودات زنده در هنگام مرگ نابود می شوند.
ایزد باد در اوستا چنین گزارش شده : جوینده، نیک‌كردار، چیره‌شونده، پس‌رونده، پیش‌رونده، پاینده‌فر، سخت‌ترین، قوی‌ترین، شكست‌دهنده، موج‌ریزنده، زبانه‌كشنده و ….
سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی نسک (:کتاب) بندهش ؛
چون باد‌روز، روز نشاط آمد ای نگار،
شادی فزای هین و بده باده و بیار.
باده است شادی دل پیوسته باده خور،
بی‌باده هر چه بینی باد هوا شمار.
اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
در بخش (نیایش خواندن سرود و ادعیه) از بر کن و به کار نو مَپیوند.
اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :
وگر با شدت کار، با داوران،
در این روز رو، تا شوی کامران.
سزد روز (باد) ار درنگی شوی،
نپیوندی امروز کار از نوی.
🌺 گل باد رنگ بویه نماد باد ایزد است.
@khashatra
#نیکوکاری_در_باور_مزدیسنان.
در سرود" اشم وهو"كه یكی از سرودهای ارزشمند اوستاست.
آمده :
اَشِم. وُهو. وَهیشتِم اَستی. اوشتا اَستی. اوشتا اهمایی. هیَت اَشایی. وَهیشتایی. اَشِم.
برگردان آن :
اشویی بهترین است.
رسیدن به روشنایی وخوش بختی ست.
این خرسندی برای کسی ست که برای ارزش اشویی نیکوکار گردد.
مرتو باید همراه با نظم اشا كه هنجار راستی و جاودانه در هستی ست ، همراه شود و در انجام نیكوكاری خود تنها به پویندگی و بالندگی ارزش های نیک مرتوگانی چشم داشته باشد.
از سوی دیگر آیین زرتشت با دریوزگی و بیكاری هم خوانی ندارد.
او مرتوگان (انسان ها ، مردم) كاهل و كسانی كه توانایی كار و كوشش دارند ولی تنبلی پیشه كرده ، ریاضت كشی و گدایی را برگزیده ، تا از دست رنج دیگران بهره مند شوند نمی پسندد.
و یكی از روش های نیكوكاری را ایجاد كار برای بیكاران می داند.
"بیكاران را كه اندام سالم دارند و توانایی انجام كار به كار وادار سازید."
"به اندازه ای كار به نیازمندان رسانید تا بیكار و بدكار نمانند."
بزرگمهر ؛
وزیر خردمند انوشیروان در نوشته ی خود "یادگار بزرگمهر" ، در ارزش نیكوكاری چنین می گوید :
"چون دارایی گیتی ، همه زودگذر و تباه شدنی و از میان رفتنی ست ، كسی كه سزاوار داشتن است ، یزدان با دهش نیكش بر او فّر و بزرگی بخشد...
توانگر گردد و از او كارهای بزرگ برآید.
دارایی فراوان اندوزد ، برترین جایگاه را گیرد و به بزرگی و شكوه رسد.
او زندگیش دراز ، فرزندش فراوان و نیكو ، سخنش گیرا و دهش های نیكش به كار باشد."
۱
@khashatra
در سرود" اشم وهو"كه یكی از سرودهای ارزشمند اوستاست.
آمده :
اَشِم. وُهو. وَهیشتِم اَستی. اوشتا اَستی. اوشتا اهمایی. هیَت اَشایی. وَهیشتایی. اَشِم.
برگردان آن :
اشویی بهترین است.
رسیدن به روشنایی وخوش بختی ست.
این خرسندی برای کسی ست که برای ارزش اشویی نیکوکار گردد.
مرتو باید همراه با نظم اشا كه هنجار راستی و جاودانه در هستی ست ، همراه شود و در انجام نیكوكاری خود تنها به پویندگی و بالندگی ارزش های نیک مرتوگانی چشم داشته باشد.
از سوی دیگر آیین زرتشت با دریوزگی و بیكاری هم خوانی ندارد.
او مرتوگان (انسان ها ، مردم) كاهل و كسانی كه توانایی كار و كوشش دارند ولی تنبلی پیشه كرده ، ریاضت كشی و گدایی را برگزیده ، تا از دست رنج دیگران بهره مند شوند نمی پسندد.
و یكی از روش های نیكوكاری را ایجاد كار برای بیكاران می داند.
"بیكاران را كه اندام سالم دارند و توانایی انجام كار به كار وادار سازید."
"به اندازه ای كار به نیازمندان رسانید تا بیكار و بدكار نمانند."
بزرگمهر ؛
وزیر خردمند انوشیروان در نوشته ی خود "یادگار بزرگمهر" ، در ارزش نیكوكاری چنین می گوید :
"چون دارایی گیتی ، همه زودگذر و تباه شدنی و از میان رفتنی ست ، كسی كه سزاوار داشتن است ، یزدان با دهش نیكش بر او فّر و بزرگی بخشد...
توانگر گردد و از او كارهای بزرگ برآید.
دارایی فراوان اندوزد ، برترین جایگاه را گیرد و به بزرگی و شكوه رسد.
او زندگیش دراز ، فرزندش فراوان و نیكو ، سخنش گیرا و دهش های نیكش به كار باشد."
۱
@khashatra
✅ آذرباد ماراسپند ؛ موبد دانشمند دوران ساسانی برای پسرش كه زرتشت نام داشت.
اندرزهایی نوشت كه بخشی از آن درباره ی نیكوكاری است.
"پسرم نیكوكار باش ...
تا آآن جا كه می توانی از دارایی ات ،
داد و دهش كن ، دل را شاد ساز ، تا یزدان نیكی تو را بیفزاید..."
"پسرم بشنو تو را می گویم...
بهترین بخشش ها دانش و خرد است ، زیرا دارایی و خواسته پایان پذیر است و دانش و خرد پایدار...
به كار نیک گرای زیرا هر كه نیكی كند پاداش نیک یابد."
نیكو كاری و داد و دهش اکنون همانند گذشته ، در تراداد و فرهنگ زرتشتیان به سه شیوه ی زیر انجام می گیرد :
◀️ ۱ - نیاز.
◀️ ۲ - اشوداد.
◀️ ۳ - گهنبار خوانی.
۲
@khashatra
اندرزهایی نوشت كه بخشی از آن درباره ی نیكوكاری است.
"پسرم نیكوكار باش ...
تا آآن جا كه می توانی از دارایی ات ،
داد و دهش كن ، دل را شاد ساز ، تا یزدان نیكی تو را بیفزاید..."
"پسرم بشنو تو را می گویم...
بهترین بخشش ها دانش و خرد است ، زیرا دارایی و خواسته پایان پذیر است و دانش و خرد پایدار...
به كار نیک گرای زیرا هر كه نیكی كند پاداش نیک یابد."
نیكو كاری و داد و دهش اکنون همانند گذشته ، در تراداد و فرهنگ زرتشتیان به سه شیوه ی زیر انجام می گیرد :
◀️ ۱ - نیاز.
◀️ ۲ - اشوداد.
◀️ ۳ - گهنبار خوانی.
۲
@khashatra
✅ در شیوه ی نیاز ؛
نیكوكار نسبت به توان مالی خود به ریخت (شکل) نقدی ، یا به ریخت فرآورده های خوراكی و پوشاكی ،
دهش خود را به سازمان ها و انجمن های نیکوکاری (خیریه) می سپارد.
تا به یاری سامان گری آگاه در راه دست گیری نیازمندان به کار رود.
در این نگرش ، دهشمندی به ریخت همگانی انجام می گیرد.
و بی گمان سبب گدا پروری و تنبلی بین نیازمندان نخواهد شد.
❇️ در روش اشوداد ؛
دهش مندی با پرداخت پول و چیزهای جابه جا شدنی نیست.
نیاكان ما پیشکش های خود را به ریخت اشوداد(وقف) ،
كه شامل زمین ، خانه یا كشت زار بوده به نام نیایشگاه و نهادها می گذارند.
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای روان شاد ؛
موبد کورش نیکنام.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
۳
@khashatra
پایان🔺🔺
نیكوكار نسبت به توان مالی خود به ریخت (شکل) نقدی ، یا به ریخت فرآورده های خوراكی و پوشاكی ،
دهش خود را به سازمان ها و انجمن های نیکوکاری (خیریه) می سپارد.
تا به یاری سامان گری آگاه در راه دست گیری نیازمندان به کار رود.
در این نگرش ، دهشمندی به ریخت همگانی انجام می گیرد.
و بی گمان سبب گدا پروری و تنبلی بین نیازمندان نخواهد شد.
❇️ در روش اشوداد ؛
دهش مندی با پرداخت پول و چیزهای جابه جا شدنی نیست.
نیاكان ما پیشکش های خود را به ریخت اشوداد(وقف) ،
كه شامل زمین ، خانه یا كشت زار بوده به نام نیایشگاه و نهادها می گذارند.
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای روان شاد ؛
موبد کورش نیکنام.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
۳
@khashatra
پایان🔺🔺
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز باد ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. آدینه ۱۶ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۷ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ باد = وای ، وایو ، باد. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز دی به دین از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
شنبه ۱۷ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۸ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ دی به دین = آفریدگار.
✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز دی به دین از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
شنبه ۱۷ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۸ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ دی به دین = آفریدگار.
✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
#دی_به_دین
این روز كه هم چون، دی به آذر و دی‌به مهر به معنای دادار یا آفریدگار ست یكی دیگر از تعطیلی‌های هر ماه به‌شمار می‌آمده است.
در ایران باستان استراحت کاری بوده و روز نیایش همگانی است.
بیست‌وسومین روز در گاه شماری دینی زرتشتی دی‌به دین نامیده شده است.
دی به چم آفریننده و آفریدگار است. در گاه‌شماری ایران باستان به جز روز یکم هر ماه که اورمزد روز نامیده می‌شود سه روز دیگر به نام اهورامزدا ست که به صورت دی آمده و چون در ماه سه دی وجود دارد برای مشخص شدن، نام روز بعد را به آن می افزایند تا از هم مجزا گردد "دی‌به آذر، دی به مهر، دی به دین”. دی در ادبیات اوستا به چم اهورامزدا می باشد که به شوند سپندینگی این نام بارها در ماه بازگویی شده است. در اوستا نام همکاران را اورمزد اواگاه, سه دی ویسپه شام نامیده‌اند.
دی یکی از نام‌های اهورامزداست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به چم (: معنی) آفریننده آمده است.
روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آن که نام این روزها با نام ماه یکی شده، جشن ماهانه گرفته می‌شود.
🌺 گل شنبلید نماد دی به دین است.
@khashatra
این روز كه هم چون، دی به آذر و دی‌به مهر به معنای دادار یا آفریدگار ست یكی دیگر از تعطیلی‌های هر ماه به‌شمار می‌آمده است.
در ایران باستان استراحت کاری بوده و روز نیایش همگانی است.
بیست‌وسومین روز در گاه شماری دینی زرتشتی دی‌به دین نامیده شده است.
دی به چم آفریننده و آفریدگار است. در گاه‌شماری ایران باستان به جز روز یکم هر ماه که اورمزد روز نامیده می‌شود سه روز دیگر به نام اهورامزدا ست که به صورت دی آمده و چون در ماه سه دی وجود دارد برای مشخص شدن، نام روز بعد را به آن می افزایند تا از هم مجزا گردد "دی‌به آذر، دی به مهر، دی به دین”. دی در ادبیات اوستا به چم اهورامزدا می باشد که به شوند سپندینگی این نام بارها در ماه بازگویی شده است. در اوستا نام همکاران را اورمزد اواگاه, سه دی ویسپه شام نامیده‌اند.
دی یکی از نام‌های اهورامزداست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به چم (: معنی) آفریننده آمده است.
روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آن که نام این روزها با نام ماه یکی شده، جشن ماهانه گرفته می‌شود.
🌺 گل شنبلید نماد دی به دین است.
@khashatra
#نیایش_سر_سفره_ی_مزدیسنان.
✅ زرتشتیان پیش از خوردن خوراک این نیایش زیبای اوستایی ، را که برگرفته از یسنا ۳۷ بند نخست از اوستای پاک می باشد را می خوانند :
به نام اورمزد بخشاینده ی بخشایشگر مهربان.
ایدر ما می ستائیم اهورامزدا را ؛
که جانور و راستی بیافرید ،
آب ها و گیاه های نیک بیافرید.
روشنایی و بوم (زمین) و همه چیزهای نیک بیافرید.
❇️ نیایش‌ها در آیین زرتشتی.
نیایش چهار سوی گیتی:
من فروتنانه و مهرورزانه سر فرود می‌آورم در برابر همه ی شهرها ، دشت‌ها ، زمین‌ها ، آب های روان ، آسمان، درختان ، خورشید ، ماه ، ستارگان و همه ی مردم ، راست و اشویی.
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای روان شاد ؛
موبد کورش نیکنام.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
@khashatra
#نیایش_سر_سفره_ی_مزدیسنان.
✅ زرتشتیان پیش از خوردن خوراک این نیایش زیبای اوستایی ، را که برگرفته از یسنا ۳۷ بند نخست از اوستای پاک می باشد را می خوانند :
به نام اورمزد بخشاینده ی بخشایشگر مهربان.
ایدر ما می ستائیم اهورامزدا را ؛
که جانور و راستی بیافرید ،
آب ها و گیاه های نیک بیافرید.
روشنایی و بوم (زمین) و همه چیزهای نیک بیافرید.
❇️ نیایش‌ها در آیین زرتشتی.
نیایش چهار سوی گیتی:
من فروتنانه و مهرورزانه سر فرود می‌آورم در برابر همه ی شهرها ، دشت‌ها ، زمین‌ها ، آب های روان ، آسمان، درختان ، خورشید ، ماه ، ستارگان و همه ی مردم ، راست و اشویی.
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای روان شاد ؛
موبد کورش نیکنام.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز باد ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. آدینه ۱۶ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۷ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ باد = وای ، وایو ، باد. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز دین ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
یک شنبه ۱۸ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۹ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ دین = دِئنا ، وژدان ، نگرش درونی.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز دین ایزد از آبان ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
یک شنبه ۱۸ آبان ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۹ نوامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ دین = دِئنا ، وژدان ، نگرش درونی.
@khashatra
#دین_ایزد
«دین» واژه‌ای پارسی و به چم (:معنی) وجدان، بینش و نگرش درونی است که از سوی اهورامزدا در نهاد هر انسان جای داده شده تا در زندگی با نیروی آن بتواند راه درست و راست را یافته و در آن گام بردارد.
دین، نام روز بیست و چهارم از هر ماه در گاه شمار زرتشتی است و نگهبانی روز بیست وچهارم ماه به ایزد دین سپرده شده است. دین نام ایزدی از ایزدان آیین زرتشتی، نگهبان خامه هست. در این روز فرزند به درس و آموزگار سپرند.
پورریحان بیرونی در فهرست نام‌های روزهای ایرانی نام این روز را «دین» و در سغدی هم «دین» و در خوارزمی نیز «دین» یاد کرده است. دین که از واژه‌ی دئنا گرفته شده به چم سروش كه همان وجدان آمده است.
نگرشی درونی که از سوی اهورامزدا در نهاد هر آدمی مى‌باشد، تا در زندگی با نیروی آن بتواند راه راست و درست را یافته و در آن گام بردارد.
در سانسکریت و گات ها و دیگر بخش‌های اوستا بارها واژه‌ِ ی «دئنا» آمده كه هشت بار مى‌شود.
دین در گات ها به چم‌های گوناگون کیش، و آیین و سروش و … معنا شده است.
فردوسی پیرامون این ایزد می‌سراید :
همه مردمی باید آیین تو،
همه رادی و راستی دین تو.
مسعود سعد پیرامون آن می‌سراید :
دین‌روز ای روی تو آکفت دین،
مَی خور و شادی کن و خرم نشین.
🌺 گل سد برگ نماد دین ایزد است.
@khashatra
«دین» واژه‌ای پارسی و به چم (:معنی) وجدان، بینش و نگرش درونی است که از سوی اهورامزدا در نهاد هر انسان جای داده شده تا در زندگی با نیروی آن بتواند راه درست و راست را یافته و در آن گام بردارد.
دین، نام روز بیست و چهارم از هر ماه در گاه شمار زرتشتی است و نگهبانی روز بیست وچهارم ماه به ایزد دین سپرده شده است. دین نام ایزدی از ایزدان آیین زرتشتی، نگهبان خامه هست. در این روز فرزند به درس و آموزگار سپرند.
پورریحان بیرونی در فهرست نام‌های روزهای ایرانی نام این روز را «دین» و در سغدی هم «دین» و در خوارزمی نیز «دین» یاد کرده است. دین که از واژه‌ی دئنا گرفته شده به چم سروش كه همان وجدان آمده است.
نگرشی درونی که از سوی اهورامزدا در نهاد هر آدمی مى‌باشد، تا در زندگی با نیروی آن بتواند راه راست و درست را یافته و در آن گام بردارد.
در سانسکریت و گات ها و دیگر بخش‌های اوستا بارها واژه‌ِ ی «دئنا» آمده كه هشت بار مى‌شود.
دین در گات ها به چم‌های گوناگون کیش، و آیین و سروش و … معنا شده است.
فردوسی پیرامون این ایزد می‌سراید :
همه مردمی باید آیین تو،
همه رادی و راستی دین تو.
مسعود سعد پیرامون آن می‌سراید :
دین‌روز ای روی تو آکفت دین،
مَی خور و شادی کن و خرم نشین.
🌺 گل سد برگ نماد دین ایزد است.
@khashatra