وُهومَن اَمشاسِپَند
2.8K subscribers
7.13K photos
937 videos
984 files
1.31K links
Download Telegram
✅ ایرانشاه.

ایرانشاه نخستین آتش بهرام یا آتش ورهرام هندوستان است.
تاریخ مهاجرت نیاکان پارسیان به هند به طور قاطع معین نیست.
آخرین شاهنشاه ساسانی یزدگرد سوم به سال ۶۳۲ ترسایی به پادشاهی رسید و به سال ۶۵۱ترسایی درگذشت.
(این تاریخ بنابر پژوهش مترجم درست نیست یزدگرد به سال ۶۷۲ ترسایی به پادشاهی رسید. به قولی ۱۵ و به قولی ۲۰ سال بعد در مرو شهید شد. رک مجله ی هوخت سال ۲۹ شماره ۳ ص ۱۳ ) هنگام تهاجم بیگانگان به ایران، زرتشتیان مورد تعقیب قرار گرفتند.
بسیاری از آنان ۱۰۰ سال را در کهستان خراسان به سر بردند. سپس ۱۵ سال در بندر هرمز در کرانه ی دریای پارس ماندند.
نخستین کاروان کشتی آنان به بندر دیو در کاتیاوار رسید و ۱۹ سال در آن جا اقامت گزیدند. سپس به سال ۷۱۶ ترسایی به سنجان (سیندان؟) روی آوردند.
اقامت آنان به گفته ی آگاهان ۶۲۴ سال به درازا کشید.
۴۵
@khashatra
✅ سپس به اجبار به اتفاق آتش مقدس ایرانشاه که پنج سال پس از ورود به سنجان به سال ۷۷۷ سموات (۹۰ یزدگردی) تقدیس کرده بودند به کوه بهاروت پناه گرفتند و چندی در آن جا ماندند.
پس از آن آتش مقدس به بانسده منتقل شد و تا ۱۴ سال در آن جا بود.
سپس آن را به نوساری انتقال دادند و تا ۳۱۸ سال در آن جا نگهداشتند، که در این میان آن را سه سال به مناسبت خطر تهاجم به پناهگاه سورت بردند و بازگرداندند.
سپس آن را از سورت به بلسر و پس از دو سال از آن جا به تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۷۴۲ ترسایی به اودواده نقل مکان دادند که آن زمان او دیپور نام داشت.
ایرانشاه در اودواده تاکنون مرکز زیارت کنندگان پارسی بوده است.
در آتش نیایش واژه ی ایران به شکل اریانم و واژه ی شهریار به نماد خشترو آمده است.
انجمن پارسی پنچایت بمبئی اخيرا" تاریخ مختصر ایرانشاه را به انگلیسی و به نقل از تاریخ ایرانشاه تالیف شاپورجی هدی والا منتشر کرده است.
(کهن ترین آتش ورهرام دنیا در یزد قرار دارد . شهمردان)

📚 بُن مایه :

دانستنی های آیینی زرتشتی.

🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.

برگرداننده : رشید شهمردان.

چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.

✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.

۴۶
@khashatra

ادامه دارد....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز مهر ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : آدینه ۱۰ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۲۸ فوریه سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ مهر = فروغ و روشنایی. ✔️ دیدار پیر مهر ایزد @khashatra
#امروز


به روز، پیروز و فرخ روز سروش ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.

برابر با :
شنبه ۱۱ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.

۱ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ سروش = فرمان برداری.

@khashatra
#سروش_ایزد

روز هفدهم از هر ماه در گاه شمار زرتشتی به نام سروش ایزد پیوند یافته است.
سروش به چم (: معنی) گوش دادن و فرمان بردن است به خواست خدایی و ما آن را نیوشایی معنا کرده‌ایم تا نزدیک تر به اصل باشیم.

اینک من سروش ترا که از همه بزرگ تر است، می‌طلبم تا به آرمان خود رسم.
و زندگانی درازی به دست آورم.
و به شهریاری منش نیک در آمده
و به راه راستی گام زده،
به جایگاهی رسم که مزدا اهورا می‌باشد. (۳۳_۵)


اشوزرتشت می‌گوید :

کسی را که مزدا دوست دارد، نیوشایی و منش نیک به او روی می‌آورد (۴۴_۱۶)

اشوزرتشت می‌خواهد به دستیاری نیوشایی به خواست و آرمان خود برسد (۳۳_۵)

نیوشایی راهی است که به اهورامزدای توانا می‌رود (۲۸_۵)

نیوشایی راه رستگاری را، هم برای رستگار و هم برای دروغ کار، همواره روشن می‌سازد (۴۳_۱۲)

از این گفته‌ها به ویژه آن جایی که نیوشایی با منش نیک است‌، بر می‌آید‌، که فرمان برداری اشوزرتشت کورکورانه نیست، بلکه از روی اندیشه و با دلی پر از مهر است.

گل خیری سرخ نماد سروش ایزد است.

@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ سپس به اجبار به اتفاق آتش مقدس ایرانشاه که پنج سال پس از ورود به سنجان به سال ۷۷۷ سموات (۹۰ یزدگردی) تقدیس کرده بودند به کوه بهاروت پناه گرفتند و چندی در آن جا ماندند. پس از آن آتش مقدس به بانسده منتقل شد و تا ۱۴ سال در آن جا بود. سپس آن را به نوساری انتقال…
✅ خویشاوندى نزديک مزدیسنا با ویدا.

هر دو گروه مزدیسنان و هندوان شاخه ای از آریاییان اصلی می باشند که در آسیای مرکزی در دامنه ی کوه های قفقاز می زیستند.
به نظر تیلک دانشمند ریاضی دان هند، آریایی ها پیش از سکونت در آسیای مرکزی در مناطق یخ بندان شمالی منزل و ماوا داشتند.
از نقطه نظر نژاد شناسی، آریایی ها از نژاد سیاه و مغولی به کلی جدا هستند و زبان و باور و عادات و مراسم ویژه ای دارند.
هنگام مهاجرت به ایران و هندوستان در بسیاری از نکات با هم مشترک بودند گات های اوستا از حیث دستور زبان و واژه بسیار به ویدای سانسکریت نزدیک است.
هتا امروز هر دو زبان را با هم می توان مطالعه کرد.
هر دو باوری ویژه ای در مورد ایزد میترا و اساس قانون اشا (سانسکریت ریشی) اصل طبقاتی و کار و حقوق وابسته به آن دارند. بسیاری از مراسم دینی به ویژه هوم (سانسکریت : سوم)، این پندار که آتش حضور و نماد مینوی است، یسنا (سانسکریت : یجنه) و غیره در بین ایرانیان
و هندوان همانند است.
اختلافاتی نیز موجود است مانند شیره ی هوم، اهوره دئوه (ویدا : دئوه اسوره ) ورون دئوه وغیره.
چون نزدیک به ۱۲۰۰ سال پیش پارسیان از تعصبات اعراب به هند پناهنده شدند اراده ی خداوند در به هم رسیدن عمو زاده ها بود. بسیاری از متون از دست رفته ی زرتشتی، با مطالعه ی سانسکریت از نقطه نظر تطبیق مذاهب بسیار سودمند می باشد و روشنی تازه ای بر باوری های پایه ای، عادات و مراسم افکنده می شود.
نفوذ تمدن هند و ایرانی بر کشور های یونان، روم و سلت نیز موثر بوده است.
۴۷
@khashatra
✅ تصوف ایرانی.

دانشمندان در مورد ریشه ی تصوف تصورات گوناگون دارند.
موجه ترین آن واژه ی سوفی به معنی خرد و معرفت می باشد.
بهترین گزارندگان فلسفه ی تصوف شاعرانی مانند : حافظ، ملای رومی، عطار، سنائی، خیام و مانند آن ها بوده اند.
پایه ی آرمانی این جنبش اوستاست، مانند ای اهورامزدا کی به دیدار تو می رسم، بشود به دیدار و گفتگوی با تو برسیم،
بشود به دیدارت برسیم و به وصل واقعی تو نایل شویم.
و بسیاری زیاد همانند آن که در سراسر گات ها یافت می شود.
پس از اضمحلال دولت پارسیان، برخی از دانشمندان زرتشتی ایران، رگه ی جدیدی در باوری های اسلامی به وجود آوردند.
اصطلاحات دو جنبه ای مانند :
خدا = معشوق در حجاب،
میخانه = عبادتگاه،
ساقی میخانه = پیرمغان،
می = بینش فرح انگیز،
مستی = به وجد آمدن از عشق مینوی حین معاشقه ی سوزان صوفی که حجاب به کنار می رود و عاشق رو در رو، به دیدار معشوق میرسد.
صوفی در آخرین منظره حقیقت از اثر اشتغال روزانه به اذکار و اوراد، عبادت و مراقبه پس از نیل به معرفت، به کمال می رسد.
عاشق بایستی با ریشه کن کردن نفوذ نفس اماره به مقام فنا برسد تا به مرحله ی بقا وارد و به دیدار همیشگی معشوق نایل گردد.
۴۸
@khashatra
✅ روایات.

در روزگاری که پارسیان ساکن هند شدند، با وجودی که کتاب های شایست ناشایست و سد در با خود داشتند، در مورد برخی از نکات تشریفات دینی شک و تردید به آنان دست داد.
اندیشه‌هایی در آن هنگام میان پارسیان حکم فرما بود که موبدان ایران با وجود محرومیت ها و ستم هایی که از بیگانگان متحمل شده اند چون ایران را ترک ننموده اند، بهتر از آنان از نکات پر پیچ و خم مراسم دینی آگاهی دارند.
لذا گاه و بیگاه، توسط چاپار ویژه، پرسش هایی در موارد گوناگون دینی از آنان می نمودند.
پاسخ هایی که می رسید جور به جور بود. آن ها را دسته بندی و جمع کرده تدوین نمودند که به روایت نامور شده است و منظور از آن چیزها و کارهایی است که روا باشد هر یک از این روایت ها به نام گردآورنده ی آن نامیده شده است.
از مطالعه ی آن ها به نقطه نظرهای متفاوت می توان پی برد.
روایت ها به پارسی تحریر شده است. هتا برخی از تفسیرهای پهلوی که در آن ذکر شده است، نشان می دهد که مفهوم اوستایی آن ها را به درستی نفهمیده اند.
مانند نظریه ی انگره مینو در آن گزارش ها.

📚 بُن مایه :

دانستنی های آیینی زرتشتی.

🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.

برگرداننده : رشید شهمردان.

چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.

✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.

۴۹
@khashatra

ادامه دارد....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز سروش ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : شنبه ۱۱ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۱ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ سروش = فرمان برداری. @khashatra
#امروز


به روز، پیروز و فرخ روز رشن ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.

برابر با :
یک شنبه ۱۲ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.

۲ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ رشن = دادگری.

@khashatra
#رشن_ایزد

ایزد عدل و داد در دین مزدیسنى. در اوستا رَشْنو Rašnu و در پهلوى رَشْن Rašn به چمار (: معناى) عادل و دادگر است.
رَشْن در اوستا بیشتر با صفت رَزْیشْته Razišta (در پهلوى رَزیستک Razistak) وبه صورت رَشْنو رَزْیشْتَه به چم راست‌تر و درست‌تر آمده است، و در فارسى بیشتر این ایزد با صفتش «رَشْن راست» خوانده مى‌شود.

هجدهمین روز از هر ماه در گاه شمار زرتشتی به نام رشن پیوند یافته است.
رَشن (رَشْنو) ـ ایزد دادگرى و آزمایش ایزدى، ایزد درستی و دادگری كه از ایزدان سرای پسین و از داوران روز جزا ست.
یشت رشن، یشتی هست در ستایش رَشن، رَشنو، رشن یشت، یشت دوازدهم اوستا هست.

پورریحان بیرونى در الآثار الباقیة (ص۷۳) در فهرست روزهاى ایرانى، این ایزد را رَشْن خوانده که در زبان سُغدى رَسْن Rasn و در خوارزمى همان رَشْن خوانده مى‌شده است.
در ادبیات فارسى این واژه به صورت «رش» بدون نون به کار رفته است.

فردوسى سترگ می گوید :
چو هور سپهر آورد روز رَش،
ترا زندگى باد پدرام و خَوش.

خسروى مى گوید :
مِى سورى بخواه کامد رَش،
مطربان پیش دار و باده بکَش.

گل نسترن نماد روز رشن ایزد است.

@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ روایات. در روزگاری که پارسیان ساکن هند شدند، با وجودی که کتاب های شایست ناشایست و سد در با خود داشتند، در مورد برخی از نکات تشریفات دینی شک و تردید به آنان دست داد. اندیشه‌هایی در آن هنگام میان پارسیان حکم فرما بود که موبدان ایران با وجود محرومیت ها و ستم…
✅ سه مانتره ی کهن (پیش از زرتشتی گری)

سه مانتره ورجاوند اوستای کهن در یسنا
۲۱- ۲۰ - ۱۹  که بر آن تفسیر و گزارش نوشته شده است در دست است.
ترجمه ی آزادان در پایین داده می شود.
باید دانست که‌ نخستین مانتره واژه ی خداوندی ست که کلام مینوی آفرینش می باشد.
۱ ـ اهونه ور : چنان که جنبه ی فرمانروایی خدا (اهو) از اراده ی خودش نیرومند است، هم چنان جنبه ی آموزگاری (رتو) به وسیله ی راستی و اشا با آن برابر می باشد.
آنان که کردار نیک خود را در این گیتی به خدا نثار می نمایند شایسته ی برخورداری از پاداش دل روشن و اندیشه ی نیک می گردند کسانی که به ستمدیدگان پناه دهند در کشور ایزدی به توانایی می رسند.
۲ ـ اشم وهو : راستی یا پاکی مطلق، بهترین موهبتی است که باید آرزو کرد.
آن سرچشمه ی برکت و شادی واقعی است. کسی که راستی و پاکی را دوست می دارد شاد و خوش بخت می شود.
۳ - ینگهه ها تام : اهورا مزدای هروسپ آگاه از فداکاری بی دریغانه ی هر یک از مردمان خوب، به وسیله ی رفتار و کردار نیک شان آگاه می باشد.
به این گونه مردان و زنان درود می فرستیم.
در مورد سومین مانتره از گفته ی خود پیامبر شرحی در گات ها یسنا ۵۱ بند ۲۲ چنین آمده. " یاد مهرانگیز همه ی کسانی را که به واسطه ی کردار و رفتار گذشته و کنونی شان، در فداکاری و از خود گذشتگی بهترین می باشند و اهورامزدای هروسپ آگاه از آن باخبر است، آشکارا در دل نگاه می دارم و برای آن ها دعا می کنم.
بشود که از مهر خودم به آن ها دسترسی داشته باشم.
۵۰
@khashatra
✅ جاماسپی- جاماسپ نامه.

تحت عنوان جاماسپی یا جاماسب نامه مجلدات بزرگ زیاد خطی به پارسی و
گجراتی با صحافی جالب به مردمان زود باور فروخته می شود.
سوء تفاهمی بین پارسیان موجود است که در کتاب مذکور پیش گویی هایی درست و موثق از گفته ی جاماسب، یکی از یاوران اشوزرتشت که به موهبت بینش مینوی و پیش گویی نایل شده بود درج است.
مردم انتظار دارند که در آن کتاب اندرزها و مطالبی سودمند در مورد دین مطالعه نمایند.
جاماسب نامه از کتب دینی زرتشتی نیست، و نیز هیچ آموزشی به نام جاماسب در اوستا نیامده است.
چون به مندرجات آن نظر افکنده شود، نیرنگ هایی در مورد فال دیدن و پیش گویی به وسیله ی احضار مردگان، اوقات سعد و نحس و پیش گویی های دل خوش کن و سخن های بی سر و پا دیده می شود.
جاماسب نامه ی اصلی به پهلوی و بسیار کوچک است.
بیشتر مطالب آن در زند بهمن یشت، یادگار زریران و غیره آمده است.
۵۱
@khashatra
✅ اما پس از غلبه ی تازیان بر ایران، مطالب بسیاری از اوهام وخرافات و باوری های بیگانه، در روزگاران پر آشوب به نوشته های آن اضافه شده است.
هتا اینک نیز گردآورندگان جاماسب نامه ها که ارزشی برای دانش واقعی، تاریخ، فلسفه و دین نمی شناسند مطالب پوچ زیادی بر آن می افزایند.
پیش گوبی هایش مبهم، ریاکارانه و سربگم است.
اگر برخی از مبلغین پر حرارت مسیحی در آموزشگاه ها به جوانان ما از مندرجات مزخرف آن طعنه نمی زدند و نمی گفتند که آموزش های پیامبر شما در کتاب دینی تان جاماسب نامه چقدر چرند و احمقانه است، در این رساله از جاماسب نامه صحبت نمی کردم.
به چنین انتقادات شیطنت آمیز و بی سر و پا باید با بیانات استوار پاسخ داد که بیشتر مندرجات جاماسب نامه ها هیچ ارتباطی با آموزش ها و فلسفه ی دین مزدیسنی و ارتباطی با گفته های جاماسب دانشمند که اشو زرتشت در یسنا ۵۱ او را ستوده است ندارد.

📚 بُن مایه :

دانستنی های آیینی زرتشتی.

🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.

برگرداننده : رشید شهمردان.

چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.

✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.

۵۲
@khashatra

ادامه دارد....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز رشن ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : یک شنبه ۱۲ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۲ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ رشن = دادگری. @khashatra
#امروز


به روز، پیروز و فرخ روز فروردین ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.

برابر با :
دو شنبه ۱۳ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.

۳ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ فروردین = فروهر ، پیش برنده.

@khashatra
#فروردین_ایزد

نخستین ماه هر سال و نیز نوزدهمین روز هر ماه به نام فروردین (فروهر یا فروشی) است.
بر گرفته از فرَه وَهر fravahr به چم (: معنی) پیش برنده و پیش کشنده است.
«فروردین» به زبان پهلوی «فرورتن»، گرفته شده از پارسی باستان ؛ «افرورتینام» و به چم فروردهای پاکان و فروهرهای پارسایان است.
فروردین همان فروهر است.
فروهر ذره‌ای نور اهورایی ست که در بدن هر کس نهاده شده تا روان را به راه راست راهنمایی کند.
فروهر هیچ گاه آلودگی به خود نمی‌پذیرد.
این ذره در آغاز پاک و بدون آلودگی بوده و همیشه هم پاک خواهد ماند و هرگز هیچ آلودگی و ناپاکی را به خود نخواهد گرفت.
پس از مرگ بدن، فروهر راه بالا را می‌پیماید، به سرچشمه ی خود می‌پیوندد.
چه نیکو است در این  روز جامه ی نو پوشیدن و به یاد درگذشتگان بودن.

زرتشتیان در این روز جامه (: لباس) نو می‌پوشند و از درگذشتگان خود یاد می‌کنند.
بنا بر اندیشه ی زرتشتیان فروهر روان مردگان و نیز روان آنانی است که هنوز زاده نشده‌اند.

جایگاه فروهر نزد خداست و هنگامی که کسی می‌میرد.
روان او به فروهر او می‌پیوندد و هنگامی که کسی زاده می‌شود نیز روان از فروهر جدا و به تن او در جهان مادی می‌پیوندد.

بنابر اوستا انسان دارنده‌ی پنج نیروی ست که بخشی از آن ها میرا و بخشی دیگر نامیرا هستند این نیروها چنین‌اند :

۱- نیروی اَهو : در فارسی این واژه را می‌توان به جان معنی کرد که نیروی پویایی، جنبش و زندگی است.
این نیرو با جسم انسان پدید آمده و با مرگ تن، نابود می‌شود.

۲- نیروی دَئِنا : در فارسی می‌توان این واژه را به دین یا وجدان، معنی کرده‌اند. وارون(: برخلاف) «اهو»، این نیرو را آغاز و پایانی نیست.
این نیرو با زاده شدن انسان، در او، دمیده می‌شود و با مرگ به جهان مینوی می‌رود.
وجدان نهاد آگاه و خدایی انسان است و انسان را از کار‌های ناروا، باز‌می‌دارد.

۳- نیروی بئوذ : نیروی ادراک، فهم و هوش است.
این نیرو قوه‌ی تشخیص نیک از بد است.

۴- نیروی اورون : این نیرو در فارسی، به روان معنی شده است.
بر روان است تا به یاری نیروی بئوذ، راه نیک را بپذیرد و از بدی پرهیز کند چراکه در جهان واپسین، روان است که بازخواست می‌شود.
در پی نیکی، فرجامی نیک و در پی بدی، سرانجامی بد خواهد داشت.

سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش :

فروردین است و روز فروردین،
شادی و طرب را کند تلقین.

ای دو لب تو چو می، مرا مِی ‌ده،
کان باشد رسم روز فروردین.


اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :

سوگند مخور و آن روز، یزش فروهر،
پارسایان کن تا خشنودتر باشد.


اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

مخور هیچ سوگند در (فروردین)،
که زشت است، ویژه به روزی چنین.

گل تاج خروس نماد فروردین ایزد است.

@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ اما پس از غلبه ی تازیان بر ایران، مطالب بسیاری از اوهام وخرافات و باوری های بیگانه، در روزگاران پر آشوب به نوشته های آن اضافه شده است. هتا اینک نیز گردآورندگان جاماسب نامه ها که ارزشی برای دانش واقعی، تاریخ، فلسفه و دین نمی شناسند مطالب پوچ زیادی بر آن می…
✅آبان- اردویسور آناهیته.

می گویند پیش گویی های کاهن معبد دلفی پیچیده و معما دار بوده.
تجربه ی کلیه ی دانشمندان دین بر این است که پایه ی دستورات ساده ی دین بر گزارش باطنی و سری استوار است.
انسان این موجود ناچیز نیرویی نهانی در خویشتن انباشته دارد.
در نوشته ها بیشتر اشارات تمثیلی مبنی بر فیزیولوژی آفرینش به صورت رودخانه، کوه، اقیانوس و غیره دیده می شود.
اینک به فعالیت و نقش برخی از غده ها (ییچ یوتری، ادرنیال وغیره) در مورد ایجاد احساسات هیجان انگیز و اندیشه ها اطلاع حاصل شده است.
برخی از شبکه های اعصاب، مرکز مهم نیروهای حیاتی است.
واکنش نیروهای لطیف انسان از اثر کالبد مثالی (اوستا : کهرپ) بر کالبد جسمانی پدید می آید.
علت برخی از امراض بــه واسطه ی اختلالات روانی و اعصابی است.
کوشش در جستن رودخانه ای برکره ی ارض که نامش در عنوان این گفتار آمده و در کتب دینی زرتشتیان نیز به آن اشاره شده است رنج بیهوده ای ست.
۵۳
@khashatra
✅ به توصیف و شرح آن نگاه کنید.

۱ - این رود در هفت کشور جاری ست.
۲ - مقدار آب آن برابر آب همه ی اقیانوس های جهان است.
۳ - عرض آن به اندازه ی مسافتی است که اسب سواری با تاخت چهل روز به پیماید.
۴ - آن نطفه انسان و زهدان زنان را پاک می سازد.
۵ - زاییدن زنان باردار را آسان می نماید.
۶ - در پستان مادر شیر تولید می کند.
۷ - پدیده ی آب خشک دارد (اوستا، اپام ارمشم).
۸ - هر که پاک نباشد در شب نباید آن را ستایش کند، الاگرفتار لکنت زبان می گردد....
۵۴
@khashatra
✅ با مفتاحی که از متن اوستا در بالا ذکر شد، باید پذیرفت که اشاره ی آن در مورد نیروی تکثیر و زاد و ولد در وجود انسان است که بر اعصاب موثر می باشد.
مغان والا پایگاه توانایی داشتند که جریان آن را (اوستا : اردوی ، سانسکریت اوردوه) برگردانند تا سلول های زیادی نطفه به صورت ماده خاکستری رنگ به بالا و به مغز برود.
مراد از آناهیته در سانسکریت شبکه ی اعصاب قلبی است.
پیوستگی یا دو راهی رودخانه در حلقوم است بنابراین به لکنت زبان اشاره شده است.
آب خشک اشاره است به ثبات عدم تمایل جنسی.
آب اشاره است به احساسات هیجان انگیز چون پاک شود مولد دانش الهامی می گردد.
مراسم یزشنی (یسنا) نمادی است اشاره به این حقیقت.
آب به اضافه ی شیر، نیروی حیاتی است و به اضافه ی شیره ی شاخه های همیشه سبز اشاره است به آرمان جاودانگی (بی مرگی)
و به اضافه ی شیره ی هوم اشاره است به دانشی که از تجربه به دست می آید همه ی این ها، مخلوط مذکور را شایسته ی پیوستن به سر چشمه می سازد.
صحبت در مورد این موضوع دلکش را در این جا باید رها کرد. زیرا برگ های رساله گنجایش آن را ندارد.

📚 بُن مایه :

دانستنی های آیینی زرتشتی.

🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.

برگرداننده : رشید شهمردان.

چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.

✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.

۵۵
@khashatra

ادامه دارد....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز فروردین ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : دو شنبه ۱۳ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۳ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ فروردین = فروهر ، پیش برنده. @khashatra
#امروز


به روز، پیروز و فرخ روز ورهرام ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.

برابر با :
سه شنبه ۱۴ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.

۴ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ ورهرام = پیروزی و سرافرازی.

✔️ دیدار در شاه ورهرام ایزد یزد.

@khashatra
#ورهرام_ایزد

ورهرام، ایزد پیروزی و سرافرازی ست. در ادب مزدیسنا و آریایی کهن، بهرام ایزد در پیکره‌های بسیار زیبا، نیرومند، تیزرو، برنا، شاداب، شاهین تیز پرواز، مرد رایومند و …. دادگری و درستی و خوشی و یک رنگی مى‌دارد و اهریمن زدایی مى‌کند، به نیکان و ستایندگان نیرو مى‌دهد و بر دشمنان خشم مرگ مى‌آورد و در کار آشتی هم کوشاست. آشتی که از راه درست اشوزرتشت سپنتمان آن را ستود و همواره در آرزوی برپایی‌اش بود و از برای پیروزی خود و پیش بردن آواژگان بهرام ایزد را ستایش کرد.

بیستمین روز از هر ماه در گاه شماری ایرانی «وَرَهرام» نامیده می‌شود، در اوستا ورترغن آمده و در پهلوی ورهران و درپارسی بهرام آمده، ورهرام به چم پیروزی و کامیابی قابل ستایش است. فروزه‌ی پیروزی است. ورهرام ایزد به چم (:معنی) پیروزی قابل ستایش است و به سبب جایگاه پر اهمیتش «شاه ورهرام ایزد» نامیده می‌شود.

در باور ایرانیان پیروزی همواره با ارزش و قابل ستایش بوده است به همین دلیل در اوستا سرود‌های زیبایی در ستایش پیروزی آمده است.

ایرانیان باستان پیش از آغاز هر کار گروه، در نیایش‌گاه ویژه‌ای گردهم می‌آمدند و سرود‌های ستایش پیروزی را با هم می‌خواندند و با روانی نیرومند و اراده‌ای استوار، برای پیروزی، پای به میدان مبارزه‌ی زندگی می‌گذاشتند.

این مکان‌ها به تدریج به نیایش‌گاه ورهرام ایزد شناخته شد.
اکنون زرتشتیان دست‌کم ماهی یک بار، در روز ورهرام، در نیایشگاه شاه ورهرام ایزد گردهم می‌آیند و اهورا مزدا را نیایش می‌کنند و از او می‌خواهند که پیروزی را در زندگی، بهره‌ی آنان گرداند و نیز همه‌ی کسانی را که به پیروی از پیام اشو زرتشت در«تازه گردانیدن ِ زندگانی‌»، «پیش بردن جهان هستی» و «گسترش آیین راستی» می‌کوشند، پیروز و سر افراز گرداند.

در بهرام‌یشت آمده‌است که بهرام آفریده ی اهورا نیرومند و فرهمند است و نیروی بینایی شگفت‌انگیزی دارد.
او یورش همه ی دشمنان را، چه جادوان و پریان، و چه کَوی‌ها و کَرَپان‌های «ستمگر» را در هم می‌شکند، جهان را تازگی و آشتی می‌بخشد و به خوبی آرمان‌ها را بر آورده می‌کند.
بهرام هم‌چنین توانایی فرزندآوری و بازوان نیرومند و تندرستی و دلیری می‌بخشد.

آذر بهرام همان سومین آتشکده‌ی بررگ ایران هست آذر برزین مهر در ریوند خوراسان، در آتش بهرام نیایش، بند شش آن، کوه نام برده شده است.

نیایشگاه‌های شاه ورهرام ایزد در خرمشاه یزد، زین‌آباد یزد، شریف‌آباد اردکان، امیریه‌ی تهران، تهران پارس، کرج، کرمان و اهواز وجود دارد.
از آیین‌های این روز پختن آش، سیروگ و پخش شیرینی و نخود مشکل‌گشا است.

گل قاسدک نماد ورهرام ایزد است.

@khashatra