✅ آیا شغل تان با تکنولوژی روز در پیوند بود؟
❇️ کامپیوتر روز به روز پیشرفت می‌کرد. آن‌چه کمکم می کرد که پیشرفت کنم دانستن زبان انگلیسی بود.
هم کارفرما از کارم استقبال می‌کرد و هم این که زمینه‌ی پیشرفتم فراهم بود.
در مقایسه با همکاران دیگرم یک قدم جلوتر بودم؛ هرچند آن‌ها مدرن‌تر بودند.
از سوابق کاری‌ام، در ایران، می‌گفتم. پس از دو سال خدمت‌رسانی به صنایع مختلف سر تا سر ایران، از جمله پالایشگاه های نفتی ایران در جزیره ی لاوان و آبادان، که از دستگاه‌های شرکت هانیول استفاده می کردند جذب یکی از مشتریانش، کارخانه شیشه‌سازی «شیشه و گاز»، با سمت مدیر بخش برق و الکترونیک استخدام شدم.
۲۰ سال تمام هم در رشته‌ی اتوماسیون پزشکی، که آزمایشگاه‌ها را با دستگاهای خودکار مجهز می‌کرد فعالیت کردم.
قدیم‌ها روش‌های آزمایش پزشکی (بیوشیمی و هماتولوژی) به نحوه ی اتوماسیون نبود و با روش‌های دستی انواع آزمایش خون انجام می‌دادند.
نمایندگی معروف ترین دستگاه های امریکایی را داشتند و استقبال از آن‌ها زیاد می‌شد.
سرتاسر مراکز پزشکی ایران را تجهیز کردیم. البته نمایندگی زیر نظر انگلیسی‌ها بود.
پس از انقلاب، فرانسوی‌ها نظارت داشتند. این دستگاه به تمام شهرها که فروخته می‌شد باید نصب و آموزش داده می‌شد. در نتیجه، با همانند نحوه‌ی کاری‌ام در هندوستان، به شهر های مختلف هر دو کشور مسافرت کرده‌ام.
بگذرد از آن ماموریت‌های متعدد به کشورهای خارجی که برای آموزش و یا سمینارها می‌رفتیم.
از سال ۱۳۷۱ خورشیدی به صنعت شیشه برگشتم و پروژه‌های نصب و راه‌اندازی دستگاه‌های اتوماسیون ۶ واحد از صنایع شیشه‌سازی، تازه‌تاسیس فوق مدرن آن‌روز ها، را در شهرهای تاکستان، مشهد و اصفهان به عهده داشتم.
در سال ۱۳۷۸ خورشیدی بازنشسته‌ی تامین اجتمایی شدم ولی تا ۱۳۹۵ خورشیدی کار می‌کردم.
۸
@khashatra
❇️ کامپیوتر روز به روز پیشرفت می‌کرد. آن‌چه کمکم می کرد که پیشرفت کنم دانستن زبان انگلیسی بود.
هم کارفرما از کارم استقبال می‌کرد و هم این که زمینه‌ی پیشرفتم فراهم بود.
در مقایسه با همکاران دیگرم یک قدم جلوتر بودم؛ هرچند آن‌ها مدرن‌تر بودند.
از سوابق کاری‌ام، در ایران، می‌گفتم. پس از دو سال خدمت‌رسانی به صنایع مختلف سر تا سر ایران، از جمله پالایشگاه های نفتی ایران در جزیره ی لاوان و آبادان، که از دستگاه‌های شرکت هانیول استفاده می کردند جذب یکی از مشتریانش، کارخانه شیشه‌سازی «شیشه و گاز»، با سمت مدیر بخش برق و الکترونیک استخدام شدم.
۲۰ سال تمام هم در رشته‌ی اتوماسیون پزشکی، که آزمایشگاه‌ها را با دستگاهای خودکار مجهز می‌کرد فعالیت کردم.
قدیم‌ها روش‌های آزمایش پزشکی (بیوشیمی و هماتولوژی) به نحوه ی اتوماسیون نبود و با روش‌های دستی انواع آزمایش خون انجام می‌دادند.
نمایندگی معروف ترین دستگاه های امریکایی را داشتند و استقبال از آن‌ها زیاد می‌شد.
سرتاسر مراکز پزشکی ایران را تجهیز کردیم. البته نمایندگی زیر نظر انگلیسی‌ها بود.
پس از انقلاب، فرانسوی‌ها نظارت داشتند. این دستگاه به تمام شهرها که فروخته می‌شد باید نصب و آموزش داده می‌شد. در نتیجه، با همانند نحوه‌ی کاری‌ام در هندوستان، به شهر های مختلف هر دو کشور مسافرت کرده‌ام.
بگذرد از آن ماموریت‌های متعدد به کشورهای خارجی که برای آموزش و یا سمینارها می‌رفتیم.
از سال ۱۳۷۱ خورشیدی به صنعت شیشه برگشتم و پروژه‌های نصب و راه‌اندازی دستگاه‌های اتوماسیون ۶ واحد از صنایع شیشه‌سازی، تازه‌تاسیس فوق مدرن آن‌روز ها، را در شهرهای تاکستان، مشهد و اصفهان به عهده داشتم.
در سال ۱۳۷۸ خورشیدی بازنشسته‌ی تامین اجتمایی شدم ولی تا ۱۳۹۵ خورشیدی کار می‌کردم.
۸
@khashatra
✅ از موبدی خودتان بگویید.
❇️ پس از انقلاب با این که تمرکزمان روی کار بود، اما عِرق دینی و موبدی در من عمیق‌تر شده بود.
موبدها، مانند موبد شهزادی و موبد آذرگشسب، همت کردند و برای جبران کمبود موبدان شاغل، موبدیارها را تربیت کردند. برای ما مشوقی بود که خیلی سریع پیشرفت کنیم و پیگیر باشیم.
من تقریباً از ۱۳۵۸ خورشیدی اراده و تلاش در راه انجام وظیفه موبدی‌ام را آغاز کردم.
از سال ۱۳۶۰ موبد فیروز آذرگشسب و موبد شهزادی کلاس درس آموزش موبدی گذاشتند.
من و باجناق‌ام، موبد هرمزدیار موبد نامدار خورشیدیان، نزد این موبدان اوستاخوانی را یاد گرفتیم.
ازموبد هرمزدیار موبد اردشیر خورشیدیان (پدر دکتر خورشیدیان) هم مراسم یسنا خوانی را یاد می‌گرفتیم.
کتاب‌های پورداوود و دیگر کتاب‌های مرجع به زبان انگلیسی را هم تا آن‌جا که می توانستم، مطالعه می‌کردم.
کارمند هم بودم و پروژه‌های صنعتی دوردست از تهران را نیز به عهده داشتم. من در سال ۱۳۶۵ خورشیدی نوزوت شدم.
✳️ کدام موبدها در یزد بودند؟
آن‌هایی را که من به یاد دارم و در راس کار بودند از فرزندان موبدان بزرگ، دلسوز و فداکار جامعه و دانشمندان دینی مانند دستوران تیرانداز و نامدار و خدایار و شهریار و… بوده‌اند که هر کدام به مخفیگاه آتش بزرگ یزد دسترسی داشتند و، به نوبت، از آن پاسداری می‌کردند.
یکی موبد مهربان تیرانداز بود، که در میان سالی در گذشت.
دختر اولش، مهرانگیز، همسر من شد ؛ موبد رستم ماونداد بود؛ برادران آذرگشسپ موبدان رستم و اردشیر و فیروز آذرگشسپ بودند. همچنین موبد رستم شهزادی دانشمند دینی بود و استادِ “پیر” فیروز فیروزبخت بود که کهن سال‌ترین و ممتحن موبدزادگان نوزوت شونده بود.
موبد هرمزدیار موبد اردشیر خورشیدیان هم که معلم دینی موبدزادگان بود.
از موبدان اوستاخوان اگر بگوییم، شاید بیش از ۲۰ موبد، که نام‌های شان در شجره‌نامه گردآوری شده‌ی این جانب می‌توان یافت، طی سال‌های تا ۱۳۲۶ خورشیدی، که من در یزد بودم و شماری از آن‌ها هنوز به تهران مهاجرت ننموده بودند، در محله‌ی دستوران به کار موبدی مشغول بودند.
۹
@khashatra
❇️ پس از انقلاب با این که تمرکزمان روی کار بود، اما عِرق دینی و موبدی در من عمیق‌تر شده بود.
موبدها، مانند موبد شهزادی و موبد آذرگشسب، همت کردند و برای جبران کمبود موبدان شاغل، موبدیارها را تربیت کردند. برای ما مشوقی بود که خیلی سریع پیشرفت کنیم و پیگیر باشیم.
من تقریباً از ۱۳۵۸ خورشیدی اراده و تلاش در راه انجام وظیفه موبدی‌ام را آغاز کردم.
از سال ۱۳۶۰ موبد فیروز آذرگشسب و موبد شهزادی کلاس درس آموزش موبدی گذاشتند.
من و باجناق‌ام، موبد هرمزدیار موبد نامدار خورشیدیان، نزد این موبدان اوستاخوانی را یاد گرفتیم.
ازموبد هرمزدیار موبد اردشیر خورشیدیان (پدر دکتر خورشیدیان) هم مراسم یسنا خوانی را یاد می‌گرفتیم.
کتاب‌های پورداوود و دیگر کتاب‌های مرجع به زبان انگلیسی را هم تا آن‌جا که می توانستم، مطالعه می‌کردم.
کارمند هم بودم و پروژه‌های صنعتی دوردست از تهران را نیز به عهده داشتم. من در سال ۱۳۶۵ خورشیدی نوزوت شدم.
✳️ کدام موبدها در یزد بودند؟
آن‌هایی را که من به یاد دارم و در راس کار بودند از فرزندان موبدان بزرگ، دلسوز و فداکار جامعه و دانشمندان دینی مانند دستوران تیرانداز و نامدار و خدایار و شهریار و… بوده‌اند که هر کدام به مخفیگاه آتش بزرگ یزد دسترسی داشتند و، به نوبت، از آن پاسداری می‌کردند.
یکی موبد مهربان تیرانداز بود، که در میان سالی در گذشت.
دختر اولش، مهرانگیز، همسر من شد ؛ موبد رستم ماونداد بود؛ برادران آذرگشسپ موبدان رستم و اردشیر و فیروز آذرگشسپ بودند. همچنین موبد رستم شهزادی دانشمند دینی بود و استادِ “پیر” فیروز فیروزبخت بود که کهن سال‌ترین و ممتحن موبدزادگان نوزوت شونده بود.
موبد هرمزدیار موبد اردشیر خورشیدیان هم که معلم دینی موبدزادگان بود.
از موبدان اوستاخوان اگر بگوییم، شاید بیش از ۲۰ موبد، که نام‌های شان در شجره‌نامه گردآوری شده‌ی این جانب می‌توان یافت، طی سال‌های تا ۱۳۲۶ خورشیدی، که من در یزد بودم و شماری از آن‌ها هنوز به تهران مهاجرت ننموده بودند، در محله‌ی دستوران به کار موبدی مشغول بودند.
۹
@khashatra
✅ پیش از شما چه کسی نوزوت شده بود؟
❇️ نخستین نوزوت‌شونده پس از انقلاب، اسفندیار خسرو موبد است که از شیراز بود، آن‌جا کارمند بانک و نگهبانی آتش «دربِ مهر» شیراز را به عهده داشت.
پس از او روان شاد موبد بهرام هنگامی پدر موبد سهراب و منوچهر هنگامی بود.
سپس برادرم روان شاد موبد فریدون شهزادی نوزوت شد و به فاصله‌ی ۱۵ روز بعد من در تاریخ ۲۶ تیرماه ۱۳۶۶ خورشیدی نوزوت شدم.
✳️ درباره‌ی شالی که می‌اندازید توضیح بدهید؟
این یک نشان سردوشی است، برای کسانی که در هند مراسم یسناخوانی را چندین بار، در حد مهارت، انجام می‌دهند.
این سردوشی را موبد بزرگ می‌دهد. نخستین شالم را از موبد کیخسرو دستور، موبدِ موبدان نوساری که به تازگی درگذشتند، گرفتم.
شال‌های دیگر پیشکش و هدیه بود. برای نمونه، از دستور فیروز کوتوال، موبد موبدان بمبئی، هدیه گرفته‌ام. ایشان زنده است.
هم چنین شالی را از روان شاد دستور پشوتن میرزا موبد موبدان اودواده، دریافت نموده‌ام.
✳️ تفاوت موبدی در ایران و هند چگونه است؟ چرا می‌گویند پارسیان متعصبند؟
فرهنگ هندویی که شدیدا نژادپرستانه و قشری است، طی سده‌ها، در آن‌ها رخنه کرده است.
موبدزادگان تا ۱۴ سالگی، یعنی پیش از سن بلوغ، باید اوستاها را بلد باشند و نوزوت شوند تا هیچ «ناپاکی» نداشته باشند.
✅ سدره‌پوشی در هند چگونه است؟
❇️ ۷ تا ۹ سالگی سدره‌پوش می‌شدند. همان‌طور که نوه‌ی من، بهرام فیروزگری، که اکنون در آمریکاست و دکترایش را گرفته، در هند، پس از طی مراحل آموزش موبدی در هوستن امریکا و دو ماه، شامل چندین برشنوم (نُه شَوَه) نوزوتی‌اش را در چهارده سالگی در بمبئی گرفت.
✳️ در آن‌جا موبدی موروثی است؟
بله، همه‌جا موروثی است. شرایط یادگیری و امتحان قبولی‌شان نسبت به موبدیارها سخت‌تر است چون بایستی اجرای مراسم یسناخوانی را نیز یاد بگیرند تا بتوانند مراسم مانند «واج‌یشت گهنبار» را انجام و در صورت دریافت مجوز از انجمن موبدان دیگر موبدزادگان را نوزوت کنند. موبدیارها فقط مراسم روزمره‌ی همکیشان را انجام می‌دهند.
✳️ مراسم موبدان هند با مراسم ما تفاوت دارد؟
به هر حال فرهنگ هندی به آن‌ها تحمیل شده اما اصل اوستا، تقریباً یکی است.
هر اوستایی مقدمه‌ای دارد که به آن «دیباچه» می‌گویند. دیباچه‌ها فرق دارد.
اما اوستا یکی است. همه‌ی اوستاها با «خشنوتره اهوره‌مزدا» آغاز می‌شود.
✳️ آیا آن‌ها اوستا را از روی دین‌دبیره می‌خوانند؟
یسنا و مراسم‌های سطح بالا را از دین دبیره می‌خوانند بقیه را به خط گجراتی.
۱۰
@khashatra
❇️ نخستین نوزوت‌شونده پس از انقلاب، اسفندیار خسرو موبد است که از شیراز بود، آن‌جا کارمند بانک و نگهبانی آتش «دربِ مهر» شیراز را به عهده داشت.
پس از او روان شاد موبد بهرام هنگامی پدر موبد سهراب و منوچهر هنگامی بود.
سپس برادرم روان شاد موبد فریدون شهزادی نوزوت شد و به فاصله‌ی ۱۵ روز بعد من در تاریخ ۲۶ تیرماه ۱۳۶۶ خورشیدی نوزوت شدم.
✳️ درباره‌ی شالی که می‌اندازید توضیح بدهید؟
این یک نشان سردوشی است، برای کسانی که در هند مراسم یسناخوانی را چندین بار، در حد مهارت، انجام می‌دهند.
این سردوشی را موبد بزرگ می‌دهد. نخستین شالم را از موبد کیخسرو دستور، موبدِ موبدان نوساری که به تازگی درگذشتند، گرفتم.
شال‌های دیگر پیشکش و هدیه بود. برای نمونه، از دستور فیروز کوتوال، موبد موبدان بمبئی، هدیه گرفته‌ام. ایشان زنده است.
هم چنین شالی را از روان شاد دستور پشوتن میرزا موبد موبدان اودواده، دریافت نموده‌ام.
✳️ تفاوت موبدی در ایران و هند چگونه است؟ چرا می‌گویند پارسیان متعصبند؟
فرهنگ هندویی که شدیدا نژادپرستانه و قشری است، طی سده‌ها، در آن‌ها رخنه کرده است.
موبدزادگان تا ۱۴ سالگی، یعنی پیش از سن بلوغ، باید اوستاها را بلد باشند و نوزوت شوند تا هیچ «ناپاکی» نداشته باشند.
✅ سدره‌پوشی در هند چگونه است؟
❇️ ۷ تا ۹ سالگی سدره‌پوش می‌شدند. همان‌طور که نوه‌ی من، بهرام فیروزگری، که اکنون در آمریکاست و دکترایش را گرفته، در هند، پس از طی مراحل آموزش موبدی در هوستن امریکا و دو ماه، شامل چندین برشنوم (نُه شَوَه) نوزوتی‌اش را در چهارده سالگی در بمبئی گرفت.
✳️ در آن‌جا موبدی موروثی است؟
بله، همه‌جا موروثی است. شرایط یادگیری و امتحان قبولی‌شان نسبت به موبدیارها سخت‌تر است چون بایستی اجرای مراسم یسناخوانی را نیز یاد بگیرند تا بتوانند مراسم مانند «واج‌یشت گهنبار» را انجام و در صورت دریافت مجوز از انجمن موبدان دیگر موبدزادگان را نوزوت کنند. موبدیارها فقط مراسم روزمره‌ی همکیشان را انجام می‌دهند.
✳️ مراسم موبدان هند با مراسم ما تفاوت دارد؟
به هر حال فرهنگ هندی به آن‌ها تحمیل شده اما اصل اوستا، تقریباً یکی است.
هر اوستایی مقدمه‌ای دارد که به آن «دیباچه» می‌گویند. دیباچه‌ها فرق دارد.
اما اوستا یکی است. همه‌ی اوستاها با «خشنوتره اهوره‌مزدا» آغاز می‌شود.
✳️ آیا آن‌ها اوستا را از روی دین‌دبیره می‌خوانند؟
یسنا و مراسم‌های سطح بالا را از دین دبیره می‌خوانند بقیه را به خط گجراتی.
۱۰
@khashatra
✅ نام هفت‌پشت‌تان را می‌دانید؟
❇️ در شجره‌نامه‌ی موبدان یزد تا هفت پشتم را یادداشت کرده‌ام.
چندتایی که اکنون یادم هست: پدرم خدامراد؛ موبد دینیار؛ موبد وفادار موبد خسرو. و مادرم هم گوهر موبد خداداد موبد رستم موبد اسفندیار است.
✳️ فلسفه‌ی کلاهی که هنگام نوزوتی بر سر می‌گذارند چیست؟
بر سر شال (عمامه مانند) که موبدان بزرگ و دانشمند قدیم مان، طی مراسم رسمی، بر سر می‌نهادند. هر کدام از پوشش‌های مربوطه به نحوی سردوشی بوده و به تزیینات بعداً اضافه می‌شده‌است.
افراد به مناسبت نوزوت شدن موبدزاده‌ای یادگاری می‌گذاشته، یا سکه‌ای می‌داده تا به این شکل تزیین شده کنونی درآمده است و اما وسط سینی که نوزوت شده ی پیشین (ورس دار) بر سر حمل می‌کند، ساخته کله قندی شکل با استفاده از شاخه‌های درخت انار یا گز بوده که با موی دُم گاو پیچیده می‌شد. بدین وسیله آفرینش گیاهان و جانوران ستوده می‌شوند.
مجموعه ی زیور آلات نوزوتی، از دیر زمان، در امانت صندوق دار انجمن موبدان بوده است.
انجمن موبدان یزد که تعطیل شد این‌ها را به موبد رستم نامدار آذرگشسب (برادر بزرگ اردشیر و فیروز آذرگشسب) تحویل دادند. انجمن موبدان تهران که تشکیل شد به آن‌جا انتقال دادند.
آن‌ها تحویل گرفتند و ریزبرداری کردند و اکنون برای مراسم نوزوتی استفاده می‌کنند.
✳️ یسناخوانی را فقط شما می‌دانید؟
نه. یسناخوانی را چند سالی است که تحویل موبدان جوان تر داده‌ام. همان‌طور که روانشاد موبد هرمزدیار موبد اردشیر خورشیدیان، که آن را در تهران باز نهاده بود، به من و موبد اردشیر فروهر، شوهر خواهرم که به انگلیس مهاجرت نموده است.
من دیگر نمی‌توانم. وز وز گوشهایم اذیت می‌کند و صدایم درنمی‌آید.
یزشن‌گران (سرایش گران یسنا) که الآن داریم موبد سروش‌پور، موبدمهراب وحیدی، موبد مهربان پولادی و موبد کوروش بلندی هستند که در سطح عالی آموزش دیده‌اند. البته در این‌جا یسناخوانی نمادین است. آن‌جور که در قدیم پدران ما انجام می‌دادند و از نیمه‌شب می‌نشستند و یک سره می خواندند، دیگر نیست. اکنون هیچ‌کس توان این را ندارد.
✅ اوستا را باید بلند خواند؟
✳️ بله «واج» معناهای گوناگونی دارد. برخی جاها یعنی «زمزمه».
ولی درواقع سرود و هم‌صدایی با صدای بلند بوده است.
معروف است که اشوزرتشت با صدای بلند «یتااهو» را می‌خوانده.
این در «سروش‌یشت» آمده است.
ایزد سروش رابط بین انسان و اهورامزدا است.
در کرده‌ی سوم سروش‌یشت می‌گوید که ؛
ایزد سروش نخستین کسی بود که گات ها را با صدای بلند سرایش کرده است. این به معنی الهام است.
ایزد سروش واسطه‌ای بوده که سرودها به دل اشوزرتشت بنشیند. گات ها مونولوگ است.
اشوزرتشت پرسش می‌کند و به‌وسیله‌ی اندیشه‌ی نیک‌اش پاسخش را دریافت می‌کند.
شاید کنایه بر این بوده که با صدای بلند می‌خوانده است تا از آسمان‌ها به زمین برسد.
✳️ آفرینش از دید زرتشتیان چگونه است؟
در دین زرتشت پایهی آفرینش بر خرد است. خرد ایجاب می‌کند که همه جا تنوع باشد؛ یک کم حسودی و ترس هم باشد.
خرد این را به انسان داده که گزینش کند. به هر حال، آفرینش به گونه‌ای است که باید تنوع باشد. این در ذات انسان است.
اوستا و دعا و نماز خیلی کمک می‌کند. اما به شرطی که خودخواهی نباشد.
اگر نماز می‌گذاریم در جای ساکت و باتمرکز و تنها به شکرانه‌ی داده‌های اهورامزدا باشد.
سرتاسر اوستا همین است ؛ شکرگزاری و درس زندگی است. دعا هم که می‌کنیم این دعا باید برای همگان باشد.
هتا هنگامی هم که برای کسی دعای تن درستی می‌خوانیم، می‌گوییم : همه‌ی اندر کسان (سراسر عالمیان) را.
این را هم بگویم که آرامگاهی که داریم تقلید از اکثریت است.
آرامگاه ما تقریباً مثل بهشت زهرا شده است. آرامگاه های مان گلباران می‌شوند و آراسته با خوراکی‌ها، نوشیدنی‌ها و هتا سیگار.
انگار شخص درگذشته، هنوز زیر خاک است. من از این موضوع بیزار هستم. زمین را آلوده می‌کنیم. البته چاره‌ای هم نیست.
قدیم‌ها دخمه بود تا پس از مرگ نیز جسدمان سودی برساند، و از همه مهم‌تر جایگاه بدن بی جان‌مان همگی در یک شرایط باشد، چه فقیر و چه غنی.
همان گونه که روح و روان یکایک‌مان به درگاه اهورایی می‌شتابد و بازماندگان بایستی درگذشتگان شان را فقط و فقط در بین نور و روشنایی بجویند.
آن قدر هم درگذشته‌های مان را گناه کار ندانیم که یک سره برای شان «خدا بیامرزی» بطلبیم.
ما چه کاره‌ایم که در قضاوت اهورامزدا دخالت یا هتا سر در بیاوریم؟
شاد و آرام بمانیم تا روح و روانان شاد بمانند. ایدون باد.
بر همین باورها، یک سالی است که برای اهدای جسدم به دانشکده پزشکی اسم نوشته بودم تا جسدم زیر خاک نباشد.
برای یادبود هم سنگی پشت سنگ مادر و همسرم بگذارند. به هر حال دانشگاه آزاد خواسته‌ام را پذیرفت.
۱۱
@khashatra
❇️ در شجره‌نامه‌ی موبدان یزد تا هفت پشتم را یادداشت کرده‌ام.
چندتایی که اکنون یادم هست: پدرم خدامراد؛ موبد دینیار؛ موبد وفادار موبد خسرو. و مادرم هم گوهر موبد خداداد موبد رستم موبد اسفندیار است.
✳️ فلسفه‌ی کلاهی که هنگام نوزوتی بر سر می‌گذارند چیست؟
بر سر شال (عمامه مانند) که موبدان بزرگ و دانشمند قدیم مان، طی مراسم رسمی، بر سر می‌نهادند. هر کدام از پوشش‌های مربوطه به نحوی سردوشی بوده و به تزیینات بعداً اضافه می‌شده‌است.
افراد به مناسبت نوزوت شدن موبدزاده‌ای یادگاری می‌گذاشته، یا سکه‌ای می‌داده تا به این شکل تزیین شده کنونی درآمده است و اما وسط سینی که نوزوت شده ی پیشین (ورس دار) بر سر حمل می‌کند، ساخته کله قندی شکل با استفاده از شاخه‌های درخت انار یا گز بوده که با موی دُم گاو پیچیده می‌شد. بدین وسیله آفرینش گیاهان و جانوران ستوده می‌شوند.
مجموعه ی زیور آلات نوزوتی، از دیر زمان، در امانت صندوق دار انجمن موبدان بوده است.
انجمن موبدان یزد که تعطیل شد این‌ها را به موبد رستم نامدار آذرگشسب (برادر بزرگ اردشیر و فیروز آذرگشسب) تحویل دادند. انجمن موبدان تهران که تشکیل شد به آن‌جا انتقال دادند.
آن‌ها تحویل گرفتند و ریزبرداری کردند و اکنون برای مراسم نوزوتی استفاده می‌کنند.
✳️ یسناخوانی را فقط شما می‌دانید؟
نه. یسناخوانی را چند سالی است که تحویل موبدان جوان تر داده‌ام. همان‌طور که روانشاد موبد هرمزدیار موبد اردشیر خورشیدیان، که آن را در تهران باز نهاده بود، به من و موبد اردشیر فروهر، شوهر خواهرم که به انگلیس مهاجرت نموده است.
من دیگر نمی‌توانم. وز وز گوشهایم اذیت می‌کند و صدایم درنمی‌آید.
یزشن‌گران (سرایش گران یسنا) که الآن داریم موبد سروش‌پور، موبدمهراب وحیدی، موبد مهربان پولادی و موبد کوروش بلندی هستند که در سطح عالی آموزش دیده‌اند. البته در این‌جا یسناخوانی نمادین است. آن‌جور که در قدیم پدران ما انجام می‌دادند و از نیمه‌شب می‌نشستند و یک سره می خواندند، دیگر نیست. اکنون هیچ‌کس توان این را ندارد.
✅ اوستا را باید بلند خواند؟
✳️ بله «واج» معناهای گوناگونی دارد. برخی جاها یعنی «زمزمه».
ولی درواقع سرود و هم‌صدایی با صدای بلند بوده است.
معروف است که اشوزرتشت با صدای بلند «یتااهو» را می‌خوانده.
این در «سروش‌یشت» آمده است.
ایزد سروش رابط بین انسان و اهورامزدا است.
در کرده‌ی سوم سروش‌یشت می‌گوید که ؛
ایزد سروش نخستین کسی بود که گات ها را با صدای بلند سرایش کرده است. این به معنی الهام است.
ایزد سروش واسطه‌ای بوده که سرودها به دل اشوزرتشت بنشیند. گات ها مونولوگ است.
اشوزرتشت پرسش می‌کند و به‌وسیله‌ی اندیشه‌ی نیک‌اش پاسخش را دریافت می‌کند.
شاید کنایه بر این بوده که با صدای بلند می‌خوانده است تا از آسمان‌ها به زمین برسد.
✳️ آفرینش از دید زرتشتیان چگونه است؟
در دین زرتشت پایهی آفرینش بر خرد است. خرد ایجاب می‌کند که همه جا تنوع باشد؛ یک کم حسودی و ترس هم باشد.
خرد این را به انسان داده که گزینش کند. به هر حال، آفرینش به گونه‌ای است که باید تنوع باشد. این در ذات انسان است.
اوستا و دعا و نماز خیلی کمک می‌کند. اما به شرطی که خودخواهی نباشد.
اگر نماز می‌گذاریم در جای ساکت و باتمرکز و تنها به شکرانه‌ی داده‌های اهورامزدا باشد.
سرتاسر اوستا همین است ؛ شکرگزاری و درس زندگی است. دعا هم که می‌کنیم این دعا باید برای همگان باشد.
هتا هنگامی هم که برای کسی دعای تن درستی می‌خوانیم، می‌گوییم : همه‌ی اندر کسان (سراسر عالمیان) را.
این را هم بگویم که آرامگاهی که داریم تقلید از اکثریت است.
آرامگاه ما تقریباً مثل بهشت زهرا شده است. آرامگاه های مان گلباران می‌شوند و آراسته با خوراکی‌ها، نوشیدنی‌ها و هتا سیگار.
انگار شخص درگذشته، هنوز زیر خاک است. من از این موضوع بیزار هستم. زمین را آلوده می‌کنیم. البته چاره‌ای هم نیست.
قدیم‌ها دخمه بود تا پس از مرگ نیز جسدمان سودی برساند، و از همه مهم‌تر جایگاه بدن بی جان‌مان همگی در یک شرایط باشد، چه فقیر و چه غنی.
همان گونه که روح و روان یکایک‌مان به درگاه اهورایی می‌شتابد و بازماندگان بایستی درگذشتگان شان را فقط و فقط در بین نور و روشنایی بجویند.
آن قدر هم درگذشته‌های مان را گناه کار ندانیم که یک سره برای شان «خدا بیامرزی» بطلبیم.
ما چه کاره‌ایم که در قضاوت اهورامزدا دخالت یا هتا سر در بیاوریم؟
شاد و آرام بمانیم تا روح و روانان شاد بمانند. ایدون باد.
بر همین باورها، یک سالی است که برای اهدای جسدم به دانشکده پزشکی اسم نوشته بودم تا جسدم زیر خاک نباشد.
برای یادبود هم سنگی پشت سنگ مادر و همسرم بگذارند. به هر حال دانشگاه آزاد خواسته‌ام را پذیرفت.
۱۱
@khashatra
✅ خاطره شیرینی دارید که برای ما تعریف کنید؟
هر گواه‌گیری (ازدواجی) که انجام می‌دهم برای من یک خاطره‌ی شیرین است در موقع قبول دفتر ثبت ازدواج به من تکلیف شده بود که ثبت طلاق را نیز بپذیرم اما من به هیچ وجه زیر بار نرفتم من در هیچ طلاقی حضور نداشته‌ام و همیشه سعی در آشتی دادن طرفین داشته‌ام.
خلاصه‌ی کلام؛ از سال ۱۳۶۶ خورشیدی، مهربان فیروزگری، شد؛ موبد مهربان فیروزگری.
از آن زمان، موبد به جای نام کوچکش نشست و او شد؛ موبد فیروزگری.
موبد فیروزگری خودمان، همان موبد سپیدپوش و خوش‌رویی که با نگاهش با لبخندش و با آوای دلنشینِ اوستایش، آرامش می‌دهد.
گفت‌و‌گوی مان که پایان یافت، موبد فیروزگری همان‌گونه که آمده بود، راهی شد. او با لبخند آمد و با همان چهره‌ی خندان همیشگی، رفت.
روانش شاد و سرای نور و شادی جایگاهش باد.
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای امرداد.
✍ رونوشت بردیا بزرگمهر.
۱۲
@khashatra
هر گواه‌گیری (ازدواجی) که انجام می‌دهم برای من یک خاطره‌ی شیرین است در موقع قبول دفتر ثبت ازدواج به من تکلیف شده بود که ثبت طلاق را نیز بپذیرم اما من به هیچ وجه زیر بار نرفتم من در هیچ طلاقی حضور نداشته‌ام و همیشه سعی در آشتی دادن طرفین داشته‌ام.
خلاصه‌ی کلام؛ از سال ۱۳۶۶ خورشیدی، مهربان فیروزگری، شد؛ موبد مهربان فیروزگری.
از آن زمان، موبد به جای نام کوچکش نشست و او شد؛ موبد فیروزگری.
موبد فیروزگری خودمان، همان موبد سپیدپوش و خوش‌رویی که با نگاهش با لبخندش و با آوای دلنشینِ اوستایش، آرامش می‌دهد.
گفت‌و‌گوی مان که پایان یافت، موبد فیروزگری همان‌گونه که آمده بود، راهی شد. او با لبخند آمد و با همان چهره‌ی خندان همیشگی، رفت.
روانش شاد و سرای نور و شادی جایگاهش باد.
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای امرداد.
✍ رونوشت بردیا بزرگمهر.
۱۲
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز آسمان ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : سه شنبه ۲۱ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۱۱ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ آسمان = آسمان @khashatra
#امروز
به روز، پیروز و فرخ روز زامیاد ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
چهار شنبه ۲۲ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۱۲ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ زامیاد = زمین
@khashatra
به روز، پیروز و فرخ روز زامیاد ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
چهار شنبه ۲۲ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۱۲ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ زامیاد = زمین
@khashatra
#زامیاد_ایزد
زامیاد به چم زمین است. زمین سرچشمه ی همه ی داده‌ها برای زندگی بهتر آفریده هایی است که روی آن زندگی می‌کنند.
گویند در این روز درخت نشاندن و تخم کاشتن و آبادانی کردن بسیار خوب است.
روز «زامیاد» بیست و هشتمین روز ماه در گاه شمار زرتشتی به این ایزد نامیده می‌شود.
زامیاد (زم، زمین + یزد) یا زامیاد نام فرشته ی زمین است که با صفت نیک کنش، از او یاد شده است.
ایزد زامیاد (زمین) با ایزد آسمان یک جا یا جداگانه سپند شمرده شده‌اند.
زمین نماد مادر است برای انسان و دیگر موجودات زنده ی روی آن، بنابراین ستودنی و سپندینه بوده و در آموزش‌های دین زرتشتی به نگهداری پاک و نیکو از آن بسیار سفارش شده است.
ایزد زامیاد از ایزدان همکار اَمُرداد است.
در ستایش زامیاد نیایش و ستایش اهورمزدای یگانه از همه،
نیكوكاران به داده‌های هرمز هست،
نگهدارنده و پروراننده ی آفریده ی زمین نیكو را همی مى‌ستاییم ….
سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایهی نسک بندهش ؛
چون روز زامیاد نیاری ز می تو یاد،
زیرا كه خوش‌تر آید مِی روز زامیاد.
اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
دارو مخور.
اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده استاد ملک‌الشعرای بهار :
گرت خوردن دارو افتد به سر.
به (زامیاد) روز، هیچ دارو مخور.
گل بانو اسپرغم نماد زامیاد ایزد است.
@khashatra
زامیاد به چم زمین است. زمین سرچشمه ی همه ی داده‌ها برای زندگی بهتر آفریده هایی است که روی آن زندگی می‌کنند.
گویند در این روز درخت نشاندن و تخم کاشتن و آبادانی کردن بسیار خوب است.
روز «زامیاد» بیست و هشتمین روز ماه در گاه شمار زرتشتی به این ایزد نامیده می‌شود.
زامیاد (زم، زمین + یزد) یا زامیاد نام فرشته ی زمین است که با صفت نیک کنش، از او یاد شده است.
ایزد زامیاد (زمین) با ایزد آسمان یک جا یا جداگانه سپند شمرده شده‌اند.
زمین نماد مادر است برای انسان و دیگر موجودات زنده ی روی آن، بنابراین ستودنی و سپندینه بوده و در آموزش‌های دین زرتشتی به نگهداری پاک و نیکو از آن بسیار سفارش شده است.
ایزد زامیاد از ایزدان همکار اَمُرداد است.
در ستایش زامیاد نیایش و ستایش اهورمزدای یگانه از همه،
نیكوكاران به داده‌های هرمز هست،
نگهدارنده و پروراننده ی آفریده ی زمین نیكو را همی مى‌ستاییم ….
سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایهی نسک بندهش ؛
چون روز زامیاد نیاری ز می تو یاد،
زیرا كه خوش‌تر آید مِی روز زامیاد.
اندرزنامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
دارو مخور.
اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده استاد ملک‌الشعرای بهار :
گرت خوردن دارو افتد به سر.
به (زامیاد) روز، هیچ دارو مخور.
گل بانو اسپرغم نماد زامیاد ایزد است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز زامیاد ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : چهار شنبه ۲۲ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۱۲ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ زامیاد = زمین @khashatra
#امروز
به روز، پیروز و فرخ روز مانتره سپند ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
پنج شنبه ۲۳ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۱۳ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ مانتره سپند = سخن اندیشه برانگیز.
@khashatra
به روز، پیروز و فرخ روز مانتره سپند ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
پنج شنبه ۲۳ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۱۳ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ مانتره سپند = سخن اندیشه برانگیز.
@khashatra
#مانتره_سپند_ایزد
بیست و نهمین روز ماه، مانتره‌سپند دو بخش دارد؛ نخست مانتره یا مَنتره به چم سخن اندیشه برانگیز و دوم سپند یعنی مقدس.
در اوستا «مانترَسپِنتَ»، فارسی میانه «اَمَهرَسپنت» و فارسی امروز «ماراسپند» و «مانترسپند» آمده است.
وی ایزد و نگاهبان آب است. ایزد ماراسپند نگهبان گاه و روز و خرد و گوش‌ها و چشم‌هاست.
مانتره‌سپند به چم گفتار نیک، پاک و سپندینه و سخن فزونی بخش است.
اشوزرتشت اسپنتمان در سرودهای خود گات ها را مانتره که همان سخن اندیشه برانگیز است نامید.
مانتره در سراسر اوستا ستوده شده است.
مانترسپند ایزد درمانگری ست و به چم آرام بخش روان‌ها هم آماده است و شفا می‌بخشد قلب‌های خسته انسان در رنج را.
«مانتره» یکی از واژه‌های بنیادین گاهان ست.
این کلمه از ریشه ی من به چم اندیشیدن و در کل به چم وسیله ی اندیشه کردن و یا موجب اندیشه برانگیزی آمده است.
اما روان‌ترین ترجمه کلام اندیشه برانگیز است.
اشوزرتشت در گاتها، سرودهای خود (گاهان) را مانتره می‌نامد.
هم چنین در اوستا، او ِستاهای «اَشِم وُهو» و «یَـتااَهو = اَهونَ‌وَر» به نام مانتره شناخته می‌شوند.
سراینده ی مانتره نیز «مانترن» نامیده می‌شود.
# ویژگی‌های_مانتره
۱- درمان بخشی :
در گاهان در هات ۴۴ بند ۱۶،
از درمان بخشی و به عبارتی همان جنبه روان شناسی مانتره اشاره شده است.
۲- الهام گونه بودن :
اشوزرتشت فردی است که با الهام از جهان ِ پیرامون خویش (چه درون و چه محیط) به بزرگی رسید، وی مانتره را هم نوعی الهام (چه درونی و چه از محیط) می‌داند.
۳- موسیقیایی بودن :
یکی از شروط مانتره بودن ِ یک سخن، موسیقایی بودن آن است.
۴- توانایی اهورایی مانتره :
در گاهان برای تاثیر کلام مانتره بر اقشار مردم و سعادت آن ها بسیار گفته شده است.
از آن چه که در متون اصلی دین ِ ما گات ها و قسمت‌های اصلی اوستا بر می‌آید، مانتره جزیی از نوای خداوندی است که به مانند «فرَوَهَر» در وجود هر انساتی قرار داده شده است و در اصل توانایی اندیشه برانگیزی است و از آن جایی که خداوند «مبدا خرد» است، پس مانتره هم توانایی اندیشمندی و اندیشه برانگیزی است، که یک انسان از آن بهره‌مند می‌شود.
و نیز مانتره کلامی است از همین نوع که از مانتره ِ وجودی انسان به صدا در می‌آید و به مانتره وجودی انسان دیگری می‌رسد و آن را بر می‌انگیزد.
چه نیکو و زیباست در این روز خواندن گات ها.
پیدایی و روایی دین نیک اندر جهان به دست مانترسپند است و می‌توان نیکی دین را به وسیله مانترسپند از آن خویش کرد.
گویند هر کس در این روز زاده شود دلیر باشد.
سروده ی مسعود سعد سلمان، بر پایهی نسک (کتاب) بندهش :
ای دلارام روز ماراسپند،
دست بی‌جام لعل مِی، مپسند.
خرمی در جهانِ خرم بین،
شادمانی كن و به ناز بخند.
اندرزنامه‌ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :
جامه افزای و دوز و پوش و زن به زنی کن،
که فرزند تیز ویر ( باهوش) و نیک زاید.
اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :
زن تازه در (ماراسفند) گیر،
که فرزند نیک آید و تیز ویر.
گل کرکم نماد مانتره سپند ایزد است.
@khashatra
بیست و نهمین روز ماه، مانتره‌سپند دو بخش دارد؛ نخست مانتره یا مَنتره به چم سخن اندیشه برانگیز و دوم سپند یعنی مقدس.
در اوستا «مانترَسپِنتَ»، فارسی میانه «اَمَهرَسپنت» و فارسی امروز «ماراسپند» و «مانترسپند» آمده است.
وی ایزد و نگاهبان آب است. ایزد ماراسپند نگهبان گاه و روز و خرد و گوش‌ها و چشم‌هاست.
مانتره‌سپند به چم گفتار نیک، پاک و سپندینه و سخن فزونی بخش است.
اشوزرتشت اسپنتمان در سرودهای خود گات ها را مانتره که همان سخن اندیشه برانگیز است نامید.
مانتره در سراسر اوستا ستوده شده است.
مانترسپند ایزد درمانگری ست و به چم آرام بخش روان‌ها هم آماده است و شفا می‌بخشد قلب‌های خسته انسان در رنج را.
«مانتره» یکی از واژه‌های بنیادین گاهان ست.
این کلمه از ریشه ی من به چم اندیشیدن و در کل به چم وسیله ی اندیشه کردن و یا موجب اندیشه برانگیزی آمده است.
اما روان‌ترین ترجمه کلام اندیشه برانگیز است.
اشوزرتشت در گاتها، سرودهای خود (گاهان) را مانتره می‌نامد.
هم چنین در اوستا، او ِستاهای «اَشِم وُهو» و «یَـتااَهو = اَهونَ‌وَر» به نام مانتره شناخته می‌شوند.
سراینده ی مانتره نیز «مانترن» نامیده می‌شود.
# ویژگی‌های_مانتره
۱- درمان بخشی :
در گاهان در هات ۴۴ بند ۱۶،
از درمان بخشی و به عبارتی همان جنبه روان شناسی مانتره اشاره شده است.
۲- الهام گونه بودن :
اشوزرتشت فردی است که با الهام از جهان ِ پیرامون خویش (چه درون و چه محیط) به بزرگی رسید، وی مانتره را هم نوعی الهام (چه درونی و چه از محیط) می‌داند.
۳- موسیقیایی بودن :
یکی از شروط مانتره بودن ِ یک سخن، موسیقایی بودن آن است.
۴- توانایی اهورایی مانتره :
در گاهان برای تاثیر کلام مانتره بر اقشار مردم و سعادت آن ها بسیار گفته شده است.
از آن چه که در متون اصلی دین ِ ما گات ها و قسمت‌های اصلی اوستا بر می‌آید، مانتره جزیی از نوای خداوندی است که به مانند «فرَوَهَر» در وجود هر انساتی قرار داده شده است و در اصل توانایی اندیشه برانگیزی است و از آن جایی که خداوند «مبدا خرد» است، پس مانتره هم توانایی اندیشمندی و اندیشه برانگیزی است، که یک انسان از آن بهره‌مند می‌شود.
و نیز مانتره کلامی است از همین نوع که از مانتره ِ وجودی انسان به صدا در می‌آید و به مانتره وجودی انسان دیگری می‌رسد و آن را بر می‌انگیزد.
چه نیکو و زیباست در این روز خواندن گات ها.
پیدایی و روایی دین نیک اندر جهان به دست مانترسپند است و می‌توان نیکی دین را به وسیله مانترسپند از آن خویش کرد.
گویند هر کس در این روز زاده شود دلیر باشد.
سروده ی مسعود سعد سلمان، بر پایهی نسک (کتاب) بندهش :
ای دلارام روز ماراسپند،
دست بی‌جام لعل مِی، مپسند.
خرمی در جهانِ خرم بین،
شادمانی كن و به ناز بخند.
اندرزنامه‌ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :
جامه افزای و دوز و پوش و زن به زنی کن،
که فرزند تیز ویر ( باهوش) و نیک زاید.
اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :
زن تازه در (ماراسفند) گیر،
که فرزند نیک آید و تیز ویر.
گل کرکم نماد مانتره سپند ایزد است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ دانشمندان مغرب زمین با آزمایش های چندی پیام هایی از راهنمایان و مددکاران نامریی آن طرف مرگ دریافت کرده اند که دین ما هم این حقیقت را تایید می نماید. زیرا برگزاری مراسم مهم دینی در مورد درگذشتگان فراخوانی ایزدان ویژه است و درخواستی است از آنان تا به راهنمایی…
✅ پرسش : دلیل اساسی و منطقی تقدیس چیست ؟
❇️ پاسخ : تقدیس به معنای پاک و ورجاوند ساختن یا نثار چیزی ست به منظور تبرک
بدون انتظار منافع شخصی. مثلا اگر کسی دارای بخشش خداوندی (استعداد ذاتی) در موسیقی است و در نواختن یکی از آلات آن مانند سنتور مهارت کافی دارد و در مجلسی با رضای شخصی و شادی دل بدون انتظار پاداشی، شنوندگان را سرگرم می کند و به نشاط می آورد.
می توان گفت که استعداد و سنتور او تقدیس شده است.
همین جور، استعدادهای آموزگاران، پزشکان، پیشوایان دینی و هنرمندان از سوی بارگاه خداوندی امانت مقدس و متبرکی است.
مزدیسنی کیش کسی است که نعمتی را که از خدا به او رسیده باز به خدا می سپارد.
باور و اندیشه ی خود را وقف خدا کردن، توانایی ست در فعالیت ها و انجام کارها و خدمات بی دریغانه با روح فداکاری واژه ی فداکاری نیز به معنای انجام وظایف مقدس است طی برگزاری برخی از مراسم دینی چیزهایی نیز به منظور بخشش به بینوایان و ارزانیان تقدیس و متبرک می گردد.
با وجود این تقدیس چیزها در مراسم دینی، تعبیر والای دیگری نیز دارد، در چیزهایی که نوعی تغییر ماهیت به وجود می آید اوستا آن را اشایه اوزداته ذکر می کند. مراد آن که آن چیزها به وسیله ی نیروی مقدس (یا امواج حاصله) تقویت می گردند.
باوری اساسی بر این است که شیره ی هوم و درون و غیره هنگام برگزاری مراسم چنان جریانی طی می کند که همراه با نیروی نازله از سپهر مینوی، وسیله ی برکت و موهبت می گردد.
موبد فقط وسیله ی انجام مراسم می باشد. کسانی که از چیزهای تقدیس شده بهره مند می گردند، موقتا احساس حالی دیگر می کنند.
هتا ساختمان های تازه و بنگاه های تجارتی را هم پیش از بهره برداری می توان تقدیس و تبرک کرد.
هنگام برگزاری مراسم پزشنی، موبد آبی را که از چاه بر می دارد، با خواندن سد و یک نام خدا تقدیس می نماید به آن آب، آب زور می گویند.
۶۸
@khashatra
❇️ پاسخ : تقدیس به معنای پاک و ورجاوند ساختن یا نثار چیزی ست به منظور تبرک
بدون انتظار منافع شخصی. مثلا اگر کسی دارای بخشش خداوندی (استعداد ذاتی) در موسیقی است و در نواختن یکی از آلات آن مانند سنتور مهارت کافی دارد و در مجلسی با رضای شخصی و شادی دل بدون انتظار پاداشی، شنوندگان را سرگرم می کند و به نشاط می آورد.
می توان گفت که استعداد و سنتور او تقدیس شده است.
همین جور، استعدادهای آموزگاران، پزشکان، پیشوایان دینی و هنرمندان از سوی بارگاه خداوندی امانت مقدس و متبرکی است.
مزدیسنی کیش کسی است که نعمتی را که از خدا به او رسیده باز به خدا می سپارد.
باور و اندیشه ی خود را وقف خدا کردن، توانایی ست در فعالیت ها و انجام کارها و خدمات بی دریغانه با روح فداکاری واژه ی فداکاری نیز به معنای انجام وظایف مقدس است طی برگزاری برخی از مراسم دینی چیزهایی نیز به منظور بخشش به بینوایان و ارزانیان تقدیس و متبرک می گردد.
با وجود این تقدیس چیزها در مراسم دینی، تعبیر والای دیگری نیز دارد، در چیزهایی که نوعی تغییر ماهیت به وجود می آید اوستا آن را اشایه اوزداته ذکر می کند. مراد آن که آن چیزها به وسیله ی نیروی مقدس (یا امواج حاصله) تقویت می گردند.
باوری اساسی بر این است که شیره ی هوم و درون و غیره هنگام برگزاری مراسم چنان جریانی طی می کند که همراه با نیروی نازله از سپهر مینوی، وسیله ی برکت و موهبت می گردد.
موبد فقط وسیله ی انجام مراسم می باشد. کسانی که از چیزهای تقدیس شده بهره مند می گردند، موقتا احساس حالی دیگر می کنند.
هتا ساختمان های تازه و بنگاه های تجارتی را هم پیش از بهره برداری می توان تقدیس و تبرک کرد.
هنگام برگزاری مراسم پزشنی، موبد آبی را که از چاه بر می دارد، با خواندن سد و یک نام خدا تقدیس می نماید به آن آب، آب زور می گویند.
۶۸
@khashatra
✅ پرسش : چرا پارسیان متعصب سیگار کشیدن را جایز نمیدانند؟
❇️ پاسخ : باید دانست که متعصبان را نباید ارتجاعیون یا محافظه کاران افراطی
شمرد.
آن ها در نگهداری نظرات و سنن درست پافشاری می نمایند و باید مورد احترام
باشند.
پارسیان آتش را به عنوان نماد و سمبل خدا محترم می دارند.
آن که به چنین باوری پای بند است، چراغ را با پُف خاموش نمی کند.
گروه های بسیاری، غیر زرتشتی نیز چنین وسواسی دارند.
بنابراین سیگار روشن یعنی آتش بر دهان نهادن نوعی بی احترامی است بر آتش، بی احترامی به آتش در پتت گناه شمرده شده است.
مسلما معتادان به دخانیات، در پرستش گاه ها چندان احترامی به مهراب آتش قایل نیستند.
واژه ی گناه در اوستا به شكل وناه به معنی فساد تدریجی، تحلیل و زوال می باشد.
هرگونه اندیشه یا کردار که موجب فساد تندرستی جسمانی یا روانی می شود گناه محسوب است.
با پیشرفت دانش پزشکی وارد آمدن آسیب هایی به چشم و گلو و ریه و کبد به علت استعمال دخانیات به اثبات رسیده است.
ورزشکاران هنگام تمرین از استعمال دخانیات ممنوع می باشند.
نیروی معتادین به دخانیات در معرض خطر است. اعتیاد افزون بر خطر جسمانی، بر اندیشه ی روشن و نیروی استقامت در برابر وسوسه ها نیز صدمه می زند.
هتا اعتیاد به تقویت مصنوعی نیز اراده را متزلزل می سازد.
بنابر آن چه گفته شد و از نقطه نظر تن درستی هتا دانش پزشکی نیز انسان را از اعتیاد به دخانیات و خطری که دخانیات در بروز سرطان دارد برحذر داشته است.
زرتشتی گری طرف دار پارسایی و پرهیزگاری در رفتار و کردار روزانه است تا شخص، بنده ی اشتیاق شدید و ناخوش آیند نگردد.
مراقبت کامل براحساسات، اندیشه و کردار ناپاک، برای حفظ بنیه ی اخلاقی لازم است. اعتیاد به دخانیات نیروی شخص را در برابر وسوسه ها به آسانی متزلزل می سازد. استعمال دخانیات به هر صورت و شکل (تنباکو ، تریاک، حشیش، داروهای مخدر و غیره) انزجار خاطر زرتشتی متعصب را فراهم می سازد.
۶۹
@khashatra
❇️ پاسخ : باید دانست که متعصبان را نباید ارتجاعیون یا محافظه کاران افراطی
شمرد.
آن ها در نگهداری نظرات و سنن درست پافشاری می نمایند و باید مورد احترام
باشند.
پارسیان آتش را به عنوان نماد و سمبل خدا محترم می دارند.
آن که به چنین باوری پای بند است، چراغ را با پُف خاموش نمی کند.
گروه های بسیاری، غیر زرتشتی نیز چنین وسواسی دارند.
بنابراین سیگار روشن یعنی آتش بر دهان نهادن نوعی بی احترامی است بر آتش، بی احترامی به آتش در پتت گناه شمرده شده است.
مسلما معتادان به دخانیات، در پرستش گاه ها چندان احترامی به مهراب آتش قایل نیستند.
واژه ی گناه در اوستا به شكل وناه به معنی فساد تدریجی، تحلیل و زوال می باشد.
هرگونه اندیشه یا کردار که موجب فساد تندرستی جسمانی یا روانی می شود گناه محسوب است.
با پیشرفت دانش پزشکی وارد آمدن آسیب هایی به چشم و گلو و ریه و کبد به علت استعمال دخانیات به اثبات رسیده است.
ورزشکاران هنگام تمرین از استعمال دخانیات ممنوع می باشند.
نیروی معتادین به دخانیات در معرض خطر است. اعتیاد افزون بر خطر جسمانی، بر اندیشه ی روشن و نیروی استقامت در برابر وسوسه ها نیز صدمه می زند.
هتا اعتیاد به تقویت مصنوعی نیز اراده را متزلزل می سازد.
بنابر آن چه گفته شد و از نقطه نظر تن درستی هتا دانش پزشکی نیز انسان را از اعتیاد به دخانیات و خطری که دخانیات در بروز سرطان دارد برحذر داشته است.
زرتشتی گری طرف دار پارسایی و پرهیزگاری در رفتار و کردار روزانه است تا شخص، بنده ی اشتیاق شدید و ناخوش آیند نگردد.
مراقبت کامل براحساسات، اندیشه و کردار ناپاک، برای حفظ بنیه ی اخلاقی لازم است. اعتیاد به دخانیات نیروی شخص را در برابر وسوسه ها به آسانی متزلزل می سازد. استعمال دخانیات به هر صورت و شکل (تنباکو ، تریاک، حشیش، داروهای مخدر و غیره) انزجار خاطر زرتشتی متعصب را فراهم می سازد.
۶۹
@khashatra
✅ پرسش : روزهای ماه نام ویژه ای دارند و معنی آن ها چیست؟
❇️ پاسخ :
۱ - اورمزد = هرمزد ، خداوند.
۲ - بهمن = اندیشه ی نیک.
۳ - اردی بهشت = بهترین راستی و پاکی.
۴ - شهریور = بهترین شهریاری اهورایی.
۵ ـ سپندارمذ = فروتنی پاک و سپند.
۶ - خورداد = هئورتات ، رسایی و کمال.
۷ - اَمُرداد = بی مرگی و جاودانگی.
۸ - دی به آذر = آفریدگار.
۹ - آذر = آتر ، آدر ، آگر ، آتش.
۱۰ - آبان = آب ها ، فرشته ی نگهبان آب.
۱۱ ـ خور = خیر ، خورشید.
۱۲ - ماه = ماوَنگهِه ، ماه.
۱۳ – تیر = تیشتر، نماد و نشانه ی باران.
۱۴ - گوش = گئوش، روان جهان.
۱۵ - دی به مهر = آفریدگار.
۱۶ - مهر= فروغ و روشنایی.
۱۷ - سروش = فرمان برداری.
۱۸ – رشن = دادگری.
۱۹ - فروردین فروهر ، پیش برنده.
۲۰ - ورهرام = پیروزی و سرافرازی.
۲۱ - رام = رامش ، آرام ، آرامش.
۲۱ - باد = وای ، وایو ، باد.
۲۳ دی به دین = آفریدگار.
۲۴ - دین = دئنا ، وژدان ، نگرش درونی.
۲۵ - ارد = توانگری و دارایی.
۲۶ ـ اشتاد = راستی و درستی.
۲۸ – زامیاد = زمین.
۲۷ - آسمان = آسمان.
۲۹ - مانتره سپند = سخن اندیشه بر انگیز.
۳۰ - انارم = فروغ و روشنایی های بی پایان.
📚 بُن مایه :
دانستنی های آیینی زرتشتی.
🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.
برگرداننده : رشید شهمردان.
چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.
✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.
۷۰
@khashatra
ادامه دارد....
❇️ پاسخ :
۱ - اورمزد = هرمزد ، خداوند.
۲ - بهمن = اندیشه ی نیک.
۳ - اردی بهشت = بهترین راستی و پاکی.
۴ - شهریور = بهترین شهریاری اهورایی.
۵ ـ سپندارمذ = فروتنی پاک و سپند.
۶ - خورداد = هئورتات ، رسایی و کمال.
۷ - اَمُرداد = بی مرگی و جاودانگی.
۸ - دی به آذر = آفریدگار.
۹ - آذر = آتر ، آدر ، آگر ، آتش.
۱۰ - آبان = آب ها ، فرشته ی نگهبان آب.
۱۱ ـ خور = خیر ، خورشید.
۱۲ - ماه = ماوَنگهِه ، ماه.
۱۳ – تیر = تیشتر، نماد و نشانه ی باران.
۱۴ - گوش = گئوش، روان جهان.
۱۵ - دی به مهر = آفریدگار.
۱۶ - مهر= فروغ و روشنایی.
۱۷ - سروش = فرمان برداری.
۱۸ – رشن = دادگری.
۱۹ - فروردین فروهر ، پیش برنده.
۲۰ - ورهرام = پیروزی و سرافرازی.
۲۱ - رام = رامش ، آرام ، آرامش.
۲۱ - باد = وای ، وایو ، باد.
۲۳ دی به دین = آفریدگار.
۲۴ - دین = دئنا ، وژدان ، نگرش درونی.
۲۵ - ارد = توانگری و دارایی.
۲۶ ـ اشتاد = راستی و درستی.
۲۸ – زامیاد = زمین.
۲۷ - آسمان = آسمان.
۲۹ - مانتره سپند = سخن اندیشه بر انگیز.
۳۰ - انارم = فروغ و روشنایی های بی پایان.
📚 بُن مایه :
دانستنی های آیینی زرتشتی.
🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.
برگرداننده : رشید شهمردان.
چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.
✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.
۷۰
@khashatra
ادامه دارد....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز مانتره سپند ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : پنج شنبه ۲۳ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۱۳ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ مانتره سپند = سخن اندیشه برانگیز. @khashatra
#امروز
به روز، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
آدینه ۲۴ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۱۴ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان.
@khashatra
به روز، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی.
برابر با :
آدینه ۲۴ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی.
۱۴ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان.
@khashatra
#انارم_ایزد
انارم به چم (معنی) «روشنایی بی پایان» است و در اوستا «اَنَغرِرَاوچَ» خوانده می‌شود.
کسانی که با اندیشه، گفتار و کردار نیک زندگی می‌کنند و با دروغ و ناپاکی مبارزه می‌کنند، سرانجام به سرای نور و سُرور می‌روند که سرشار از خرسندی و شادمانی برای آن‌هاست.
این سرا، همان خانه ی واپسین و جایگاه روشنایی و فروغ بی‌پایان است.
مسعود سعد پیرامون این ایزد می‌سراید :
«انیران ز پیران شنیدم چنان،
که مِی خورد باید به رطل گران».
زرتشتیان در این روز به سفر می روند و اهورامزدارا به شوند داده‌های نیکش برای زندگی ستایش می‌کنند،
گل «مروارید شيران» نماد انارام در دین زرتشتی است.
@khashatra
انارم به چم (معنی) «روشنایی بی پایان» است و در اوستا «اَنَغرِرَاوچَ» خوانده می‌شود.
کسانی که با اندیشه، گفتار و کردار نیک زندگی می‌کنند و با دروغ و ناپاکی مبارزه می‌کنند، سرانجام به سرای نور و سُرور می‌روند که سرشار از خرسندی و شادمانی برای آن‌هاست.
این سرا، همان خانه ی واپسین و جایگاه روشنایی و فروغ بی‌پایان است.
مسعود سعد پیرامون این ایزد می‌سراید :
«انیران ز پیران شنیدم چنان،
که مِی خورد باید به رطل گران».
زرتشتیان در این روز به سفر می روند و اهورامزدارا به شوند داده‌های نیکش برای زندگی ستایش می‌کنند،
گل «مروارید شيران» نماد انارام در دین زرتشتی است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۲ مزدیسنی. برابر با : آدینه ۲۴ اسپند ماه به سال ۱۴۰۳ خورشیدی. ۱۴ مارس سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان. @khashatra
به روز، پیروز و فرخ روز اهنود پنجه -
از گاه گاتابیو سال ۳۷۶۲ مزدیسنی
برابر با :
شنبه ۲۵ اسفند ماه ۱۴۰۲ خورشیدی
۱۵ مارس ۲۰۲۴ (ترسایی)
☑️ اهنود نخستین بخش از گاتاها سرودهای ورجاوند اشوزرتشت و نخستین روز فرودیان است .
☑️ گهنبار چَهره همس‌پیت‌میدیم‌گاه پیدایش انسان.
☑️ نخستین روز از پنجه ی بزرگ.
@khashatra
از گاه گاتابیو سال ۳۷۶۲ مزدیسنی
برابر با :
شنبه ۲۵ اسفند ماه ۱۴۰۲ خورشیدی
۱۵ مارس ۲۰۲۴ (ترسایی)
☑️ اهنود نخستین بخش از گاتاها سرودهای ورجاوند اشوزرتشت و نخستین روز فرودیان است .
☑️ گهنبار چَهره همس‌پیت‌میدیم‌گاه پیدایش انسان.
☑️ نخستین روز از پنجه ی بزرگ.
@khashatra
#گاهنبار_همس_پیت_میدیم_گاه
در روز اَهنود تا وَهیشتوایش در ماه گاتابیو برابر با ۲۵-۲۹ اسفند ماه
ششمین و آخرین گاهنبار سال، گاهنبار هَمس‌پَت‌مَیدیم‌گاه است که به گهنبار پنجه یا پنجی هم معروف است.
واژه ی هَمس‌پَت‌مَیدیم‌گاه برابر شدن روز و شب معنی می‌دهد.
این جشن در پنج روز پایان هر سال برگزار می‌شود، این روزها نام جداگانه‌ای دارند که بخش‌های پنج گانه گاتها را یادآوری می‌کنند، به همین دلیل به روزهای برگزاری گهنبار پنجی، ماهِ گاتابیو نیز می‌گویند.
این گهنبار در اوستا با واژه [اَرتوکرثنه] آمده که اَرتو به چم «راستی و درستی» و کرثنه به چم «روش و کردار» است.
در باور ترادادی زرتشتیان، زمان گاهنبار همس‌پت‌میدیم‌گاه هنگام آفریده شدن #انسان از سوی خداوند و #پایان_مرحله_ی_آفرینش است.
زرتشتیان، #گهنبار_پنجه را در پنج روز پایان سال، مانند گهنبارهای دیگر برپا می‌دارند.
آنان گهنبار را در خانه یا در تالار عمومی برگزار می‌کنند.
افزون بر این چون عده‌ای باور دارند که میزبان فروهر درگذشتگان نیز هستند، پیش از گهنبار، همه‌جا را تمیز می‌کنند و خانه و کاشانه خود را صفا می‌بخشند تا فروهرهای درگذشتگان را خشنود سازند.
در آخرین روز پنجه، چنان که در آغاز این نوشته آمد در آیین ویژه‌ای مقداری هیزم بر بالای بام خانه فراهم می‌آورند و در سپیده دم روز بعد آتش را روی بام خانه روشن می‌کنند تا بازگشت فروهر هابه آسمان را بدرقه کرده باشند.
زمان برگزاری پنجه در برخی از روستاهای یزد با گاه شماری بدون کبیسه همراه است و در پایان ماه تیر برگزار می‌شود.
در روستای شریف آباد اردکان برخی از جوانان در زمان پنجی اقدام به ساختن کُوَه kowa و کُپی kopi با گِل رُس می‌کنند.
هر پسر و دختر برای خود کمی خاک یا گِل رُس فراهم می‌آورد، آن را با مقداری آب مخلوط می‌کند و به هم میزند تا خمیر گِل رُس به دست آید.
ساختن کُوَه توسط پسران انجام می‌گیرد.
کُوَه در واقع آتشدانی است که دسته‌یی افقی و دو جای کوچک کاسه مانند دارد.
به هنگام استفاده از کُوَه، در یکی از کاسه‌ها، مقدرای آتش سرخ و در کاسه ی دیگر که کوچک تر از اولی است مقداری کُندر و چوب سَندل می‌ریزند.
دختران نیز با خمیر گِل رُس کُپی درست می‌کنند، که به شکل نیم‌کره است و قطر آن به حدود ده تا پانزده سانتیمر می‌رسد.
سپس کُوَه و کُپی را با گِل سفید آب شده، به رنگ سفید در می‌آورند و آن ها را در پِسکَمِ‌مَس در کنار بقیه چیزها قرار می‌دهند.
بر روی کُپی‌ها، سوراخ‌هایی ایجاد می‌شود، شاخه‌هایی از گیاه ریحان و زلف‌لوتی۱ را در آن قرار می‌دهند و دور شاخه‌ها را با دستمال ابریشمی سبز رنگی می‌پوشانند.
---------------------------------
۱- بوته‌ای که گل آن قرمز مخملی و شبیه تاج خروس است، به آن زلف عروس هم می گویند اما در گویش زرتشتیان شریف آباد «زلف‌لوتی» نام دارد.
۱
@khashatra
در روز اَهنود تا وَهیشتوایش در ماه گاتابیو برابر با ۲۵-۲۹ اسفند ماه
ششمین و آخرین گاهنبار سال، گاهنبار هَمس‌پَت‌مَیدیم‌گاه است که به گهنبار پنجه یا پنجی هم معروف است.
واژه ی هَمس‌پَت‌مَیدیم‌گاه برابر شدن روز و شب معنی می‌دهد.
این جشن در پنج روز پایان هر سال برگزار می‌شود، این روزها نام جداگانه‌ای دارند که بخش‌های پنج گانه گاتها را یادآوری می‌کنند، به همین دلیل به روزهای برگزاری گهنبار پنجی، ماهِ گاتابیو نیز می‌گویند.
این گهنبار در اوستا با واژه [اَرتوکرثنه] آمده که اَرتو به چم «راستی و درستی» و کرثنه به چم «روش و کردار» است.
در باور ترادادی زرتشتیان، زمان گاهنبار همس‌پت‌میدیم‌گاه هنگام آفریده شدن #انسان از سوی خداوند و #پایان_مرحله_ی_آفرینش است.
زرتشتیان، #گهنبار_پنجه را در پنج روز پایان سال، مانند گهنبارهای دیگر برپا می‌دارند.
آنان گهنبار را در خانه یا در تالار عمومی برگزار می‌کنند.
افزون بر این چون عده‌ای باور دارند که میزبان فروهر درگذشتگان نیز هستند، پیش از گهنبار، همه‌جا را تمیز می‌کنند و خانه و کاشانه خود را صفا می‌بخشند تا فروهرهای درگذشتگان را خشنود سازند.
در آخرین روز پنجه، چنان که در آغاز این نوشته آمد در آیین ویژه‌ای مقداری هیزم بر بالای بام خانه فراهم می‌آورند و در سپیده دم روز بعد آتش را روی بام خانه روشن می‌کنند تا بازگشت فروهر هابه آسمان را بدرقه کرده باشند.
زمان برگزاری پنجه در برخی از روستاهای یزد با گاه شماری بدون کبیسه همراه است و در پایان ماه تیر برگزار می‌شود.
در روستای شریف آباد اردکان برخی از جوانان در زمان پنجی اقدام به ساختن کُوَه kowa و کُپی kopi با گِل رُس می‌کنند.
هر پسر و دختر برای خود کمی خاک یا گِل رُس فراهم می‌آورد، آن را با مقداری آب مخلوط می‌کند و به هم میزند تا خمیر گِل رُس به دست آید.
ساختن کُوَه توسط پسران انجام می‌گیرد.
کُوَه در واقع آتشدانی است که دسته‌یی افقی و دو جای کوچک کاسه مانند دارد.
به هنگام استفاده از کُوَه، در یکی از کاسه‌ها، مقدرای آتش سرخ و در کاسه ی دیگر که کوچک تر از اولی است مقداری کُندر و چوب سَندل می‌ریزند.
دختران نیز با خمیر گِل رُس کُپی درست می‌کنند، که به شکل نیم‌کره است و قطر آن به حدود ده تا پانزده سانتیمر می‌رسد.
سپس کُوَه و کُپی را با گِل سفید آب شده، به رنگ سفید در می‌آورند و آن ها را در پِسکَمِ‌مَس در کنار بقیه چیزها قرار می‌دهند.
بر روی کُپی‌ها، سوراخ‌هایی ایجاد می‌شود، شاخه‌هایی از گیاه ریحان و زلف‌لوتی۱ را در آن قرار می‌دهند و دور شاخه‌ها را با دستمال ابریشمی سبز رنگی می‌پوشانند.
---------------------------------
۱- بوته‌ای که گل آن قرمز مخملی و شبیه تاج خروس است، به آن زلف عروس هم می گویند اما در گویش زرتشتیان شریف آباد «زلف‌لوتی» نام دارد.
۱
@khashatra
در آخرین روز پنجه ی هر سال و پیش از غروب آفتاب، همراه با هیزم، سبزه، تاس آب و چیزهای دیگر، جوانان، کُوَه و کُپی‌ها را نیز به پشت بام می‌برند.
پس از آتش افروزی به هنگام سپیده دم روز اول سال و پس از آن که به نمای بدرقه کردن روان درگذشتگان، آب و آویشن در اطراف بام خانه می‌ریزند یکی از کُپی‌ها را در کنار شَه (سبزه) و شاخه‌های مورد بالای بام، باقی می‌گذارند.
پسرانی که کُوَه را به بالای بام خانه برده بودند مقداری آتش سرخ را از زیر خاکستر بیرون می‌آورند و آن را در جای ویژه کُوَه می‌گذارند.
دختران نیز کُپی‌ها را از بالای بام با خود به پایین می‌آورند.
آنان دستمال سبز ابریشمی را از روی کُپی باز می‌کنند و به جای روسری، بر سر خود می‌بندند و با این کار سبزبختی را در سال نو برای خود آرزو می‌کنند.
پسران، آتش درون کُوَه خود را که کُندر و چوب سَندل بر آن نهاده‌اند تا بوی خوش آن پراکنده شود به آدریان روستای شریف آباد می‌برند، و به آتش بند می‌سپارند تا آتش آن را به آپریگونی آدریان منتقل نماید.
آنان کُوَه خالی شده را با خود به میدانی در کنار آدریان روستا می‌آورند.
همه ی جوانان روستا می‌آیند تا در مسابقه کُوَه و کُپی شکستن شرکت کنند، هر نفر، با نفر دیگر در مسابقه ای، نخست کُوَه‌ها و سپس کُپی‌ها را به هم می‌زنند تا یکی از آن ها شکسته شود.
کسی که کُوُه یا کُپی او سالم می‌ماند با دیگری مبارزه خواهد کرد.
در پایان این مسابقه یکی از کُپی‌ها و یکی از کُوَه‌ها که محکم تر و اساسی تر ساخته شده است هم چنان سالم می‌ماند.
در نتیجه، صاحب آن را برنده معرفی و به دیگران اعلام می‌کنند.
بدین سان زرتشتیان مراسم سنتی و آیینی خود را از جشن نوروز در هر سال خورشیدی با سرور و شادمانی آغاز می‌کنند و در پایان سال، با برگزاری مراسم گاهنبار همس‌پت‌میدیم، بار دیگر با مهر و شادی، به میزبانی فروهرها می‌روند و آن را به جشن نوروز سال دیگر پیوند می‌زنند.
📚 بُن‌مایه:
برگرفته از نسک ؛
نوروز تا نوروز ، آیین‌ها و مراسم سنتی زرتشتیان ایران.
نوشته ی ؛ روان شاد موبد دکتر کورش نیکنام.
🖋 رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
۲
@khashatra
(پایان🔺🔺)
پس از آتش افروزی به هنگام سپیده دم روز اول سال و پس از آن که به نمای بدرقه کردن روان درگذشتگان، آب و آویشن در اطراف بام خانه می‌ریزند یکی از کُپی‌ها را در کنار شَه (سبزه) و شاخه‌های مورد بالای بام، باقی می‌گذارند.
پسرانی که کُوَه را به بالای بام خانه برده بودند مقداری آتش سرخ را از زیر خاکستر بیرون می‌آورند و آن را در جای ویژه کُوَه می‌گذارند.
دختران نیز کُپی‌ها را از بالای بام با خود به پایین می‌آورند.
آنان دستمال سبز ابریشمی را از روی کُپی باز می‌کنند و به جای روسری، بر سر خود می‌بندند و با این کار سبزبختی را در سال نو برای خود آرزو می‌کنند.
پسران، آتش درون کُوَه خود را که کُندر و چوب سَندل بر آن نهاده‌اند تا بوی خوش آن پراکنده شود به آدریان روستای شریف آباد می‌برند، و به آتش بند می‌سپارند تا آتش آن را به آپریگونی آدریان منتقل نماید.
آنان کُوَه خالی شده را با خود به میدانی در کنار آدریان روستا می‌آورند.
همه ی جوانان روستا می‌آیند تا در مسابقه کُوَه و کُپی شکستن شرکت کنند، هر نفر، با نفر دیگر در مسابقه ای، نخست کُوَه‌ها و سپس کُپی‌ها را به هم می‌زنند تا یکی از آن ها شکسته شود.
کسی که کُوُه یا کُپی او سالم می‌ماند با دیگری مبارزه خواهد کرد.
در پایان این مسابقه یکی از کُپی‌ها و یکی از کُوَه‌ها که محکم تر و اساسی تر ساخته شده است هم چنان سالم می‌ماند.
در نتیجه، صاحب آن را برنده معرفی و به دیگران اعلام می‌کنند.
بدین سان زرتشتیان مراسم سنتی و آیینی خود را از جشن نوروز در هر سال خورشیدی با سرور و شادمانی آغاز می‌کنند و در پایان سال، با برگزاری مراسم گاهنبار همس‌پت‌میدیم، بار دیگر با مهر و شادی، به میزبانی فروهرها می‌روند و آن را به جشن نوروز سال دیگر پیوند می‌زنند.
📚 بُن‌مایه:
برگرفته از نسک ؛
نوروز تا نوروز ، آیین‌ها و مراسم سنتی زرتشتیان ایران.
نوشته ی ؛ روان شاد موبد دکتر کورش نیکنام.
🖋 رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
۲
@khashatra
(پایان🔺🔺)
وُهومَن اَمشاسِپَند
به روز، پیروز و فرخ روز اهنود پنجه - از گاه گاتابیو سال ۳۷۶۲ مزدیسنی برابر با : شنبه ۲۵ اسفند ماه ۱۴۰۲ خورشیدی ۱۵ مارس ۲۰۲۴ (ترسایی) ☑️ اهنود نخستین بخش از گاتاها سرودهای ورجاوند اشوزرتشت و نخستین روز فرودیان است . ☑️ گهنبار چَهره همس‌پیت‌میدیم‌گاه …
به روز، پیروز و فرخ روز اشتود از گاه گاتابیو سال ۳۷۶۲ مزدیسنی
برابر با :
یک شنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۴۰۳ خورشیدی
۱۶ مارس ۲۰۲۴ (ترسایی)
☑️ اشتود دومین بخش از گاتاها سرودهای ورجاوند اشوزرتشت و دومین روز فرودیان است .
☑️ گهنبار چَهره همس‌پیت‌میدیم‌گاه پیدایش انسان.
☑️ دومین روز از پنجه ی بزرگ.
@khashatra
برابر با :
یک شنبه ۲۶ اسفند ماه ۱۴۰۳ خورشیدی
۱۶ مارس ۲۰۲۴ (ترسایی)
☑️ اشتود دومین بخش از گاتاها سرودهای ورجاوند اشوزرتشت و دومین روز فرودیان است .
☑️ گهنبار چَهره همس‌پیت‌میدیم‌گاه پیدایش انسان.
☑️ دومین روز از پنجه ی بزرگ.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ پرسش : روزهای ماه نام ویژه ای دارند و معنی آن ها چیست؟ ❇️ پاسخ : ۱ - اورمزد = هرمزد ، خداوند. ۲ - بهمن = اندیشه ی نیک. ۳ - اردی بهشت = بهترین راستی و پاکی. ۴ - شهریور = بهترین شهریاری اهورایی. ۵ ـ سپندارمذ = فروتنی پاک و سپند. ۶ - خورداد = هئورتات ، رسایی…
✅ پرسش : چرا باید نماز خواند، بهترین نماز کدام است، چه چیز زندگی انسان را برجسته می سازد؟
❇️ پاسخ : نماز واقعی نباید به صورت درخواست بخشش موهبت و نعمتی باشد، و نه دستوری به پدر هروسپ آگاه که چه چیزی به ما ببخشاید.
اصطلاح نماز زرتشتی نیایش است و رفتار احترام آمیز آفریده نسبت به خداوندش
باید مضمون این بیت باشد :
زندگانی از برای بندگی است،
زندگی بی بندگی شرمندگی است.
ضرب المثل معروفی است که می گوید :
کسی خوب نماز می خواند که بهتر مهر می
ورزد، چه انسان باشد، چه حیوان، چه پرنده.
۷۱
@khashatra
❇️ پاسخ : نماز واقعی نباید به صورت درخواست بخشش موهبت و نعمتی باشد، و نه دستوری به پدر هروسپ آگاه که چه چیزی به ما ببخشاید.
اصطلاح نماز زرتشتی نیایش است و رفتار احترام آمیز آفریده نسبت به خداوندش
باید مضمون این بیت باشد :
زندگانی از برای بندگی است،
زندگی بی بندگی شرمندگی است.
ضرب المثل معروفی است که می گوید :
کسی خوب نماز می خواند که بهتر مهر می
ورزد، چه انسان باشد، چه حیوان، چه پرنده.
۷۱
@khashatra
✅ در حالی که شخص از لحظه های زندگی بهره مند می گردد، اهورامزدا پدر بخشنده،
باران نعمت های بی شمار بر او می بارد. بنابراین اگر از راه ادای نماز سپاس نگوید کمال گستاخی و هتا ناسپاسی است.
خداوند انتظار دارد که انسان فعالیت خود را به خدمت به بشریت و جهان آفرینش اختصاص دهد و اندک باری را هر چند که ناچیز باشد از دوشش بردارد.
نماز واقعی جلوه ی خودنمابی به احساسات و پاک دامنی خویش نیست، بلکه سکوت
بی اختیار از رابطه ای ست که با خدا دارد،
و باید آن چنان باشد که دل پذیرای برکات نازله ی او گردد.
لازم است که ایمان نیز گاه و بی گاه از منبع نیروی او تقویت یابد.
طی چنین رابطه ی نهانی نزدیک، بایستی بی پرده به بررسی خطاهای زندگی خود پرداخت و به بازگشت به راه راست تصمیم گرفت دستور است که باید حسن نیت و خوش قلبی خود را به وسیله ی هومت (اندیشه نیک) به اطراف پخش کرد تا اختلاف جای خود را به هم آهنگی و سازش بدهد.
پیکارها از دل سرچشمه می گیرد. نیروی مهر و محبت بسی بیشتر از قدرت تخریب
بمب اتمی می باشد.
فرمان برداری از اوامر فرمان روای کاینات بخشی از بندگی است.
خدا می فرماید يوغ من راحت است و بارم سبک. اعتماد کامل به مشیت او، تمایل شخص را به شکایت و غرغر از میان می برد.
۷۲
@khashatra
باران نعمت های بی شمار بر او می بارد. بنابراین اگر از راه ادای نماز سپاس نگوید کمال گستاخی و هتا ناسپاسی است.
خداوند انتظار دارد که انسان فعالیت خود را به خدمت به بشریت و جهان آفرینش اختصاص دهد و اندک باری را هر چند که ناچیز باشد از دوشش بردارد.
نماز واقعی جلوه ی خودنمابی به احساسات و پاک دامنی خویش نیست، بلکه سکوت
بی اختیار از رابطه ای ست که با خدا دارد،
و باید آن چنان باشد که دل پذیرای برکات نازله ی او گردد.
لازم است که ایمان نیز گاه و بی گاه از منبع نیروی او تقویت یابد.
طی چنین رابطه ی نهانی نزدیک، بایستی بی پرده به بررسی خطاهای زندگی خود پرداخت و به بازگشت به راه راست تصمیم گرفت دستور است که باید حسن نیت و خوش قلبی خود را به وسیله ی هومت (اندیشه نیک) به اطراف پخش کرد تا اختلاف جای خود را به هم آهنگی و سازش بدهد.
پیکارها از دل سرچشمه می گیرد. نیروی مهر و محبت بسی بیشتر از قدرت تخریب
بمب اتمی می باشد.
فرمان برداری از اوامر فرمان روای کاینات بخشی از بندگی است.
خدا می فرماید يوغ من راحت است و بارم سبک. اعتماد کامل به مشیت او، تمایل شخص را به شکایت و غرغر از میان می برد.
۷۲
@khashatra