#دی_به_مهر

«دی» اوستایی «دَثوش» به چم پروردگار و دادار است.
روزهای دی به چم (:معنی) پروردگارست، در هر ماه روزهای نیایش همگانی ، به آتشکده رفتن و آسایش و دست از كار كشیدن زرتشتیان است (روز استراحت)، روز اورمزد نیز که نام پروردگار و خدا در دین مزدیسنا هست نیز شامل این روزها می شود.

دی به‌مهر است مهربانی کن،
که از همه چیز مهربانی به.

روز پانزدهم از هر ماه در گاه شمار زرتشتی دی به‌ مهر نام گرفته است. سه روز در هر ماه زرتشتی با پیشوند «دی» همراه است. روزهای هشتم، پانزدهم و بیست‌وسوم ماه زرتشتی كه برای پرهیز از اشتباه با پسوند نام روز پس از خودش شناخته می‌شوند ؛ برای نمونه فردای روز دی‌‌ به‌ مهر روز مهر است.


«سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش»

روز دی است خیز و بیار ای نگار مِی،
ای ترک، مِی بیار كه تركی گرفت دی.
مِی ده برطل و جام كه در بزم خسروی،
بنشست شاه شاد ملک ارسلان به مِی.

گل کاردک نماد دی به مهر (آفریدگار) است.

@khashatra

✅ اشتودگات یسنا ۴۶ - ۱۹ بیانیه ای آشکار در شایستگی روانان به نیل به پاداش در زندگی دیگر (پراهوم) دارد.
اشوزرتشت این پاداش را به همه ی کسانی که برابر آموزش های او پیرو راه راستی باشند، وعده می دهد.
واژه ی پراهوم در اوستا و برابر آن در سانسکریت معنایی به غیر از زندگی دیگر ندارد.
در پایان همازور متن پازند نمازی ست بدین مضمون که به مفهوم فراخوانی است. "بشود که" روانان درگذشته دین نیک مزدیسنی بیایند.
شاید روانان به کمال رسیده باشند و نتوانند بازگردند و به دنبال آن چنین آمده اگر نیایند بشود که با اشتیاق فراوان خویش به داور مهر ایزد برسند.
در این جا هر دو امکان اگر بیایند و اگر نیایند مورد توجه قرار گرفته است و هر دو گروه را بی طرفانه از هم جدا ساخته اند.
همین جور در آفرین رپتون روانان درگذشته (و دردگان) را به دو گروه بخش کرده، کسانی که سرنوشت خود را با موفقیت به پایان برده اند و کسانی که نتوانسته اند و رفوزه شده اند.
طی برگزاری مراسم یزشنی، قانون بازگشت روان بطور نماد (سمبل) نشان داده
می شود.
۸۰
@khashatra

✅ شیره ی هوم نماینده ی دانشی است که با ضربات سرنوشت به دست می آید.
هاون نشان بازگشت روان است و دسته ی هاون فراز و نشیب سرنوشت را می نمایاند.
شیره ی به دست آمده با مخلوطی از شیره ی درخت همیشه سرسبز نشان بی مرگی است که بایستی پی در پی از بشقابی که ۹ سوراخ دارد گذر کند و از هاون به پیاله و از پیاله دوباره به هاون که نشان استراحت موقتی پس از مرگ است و باز به جهان برگردد، بشقاب نشان کالبد انسان است که ۹ سوراخ دارد.
پالایش مکرر شیره ی هوم نشان تولدهای مکرر است تا آن که شیره ی تقدیس شده ی مخلوط شایسته ی برگشت یا ریخته شدن به چاهی که آب از آن برداشته شده برگردد و این سمبل (نماد) بازگشت روان به اصل خویش، سرچشمه ی مینوی (یه ازنته) می باشد.
مراسم ویژه ی دیگری هم موجود است به نام گیتی خرید که معنایش آشکار است و
آن خریدن پیشکی هستی نیک و شایسته بر زمین است تا روان درگذشته موقع تولد مجدد (هنگام بازگشت) موقعیت مناسبی در این جهان داشته باشد.
این مراسم معنای دیگری ندارد و صریحا مربوط به گیتی یا جهان جسمانی است که روان آن را ترک نموده است و می خواهد موقعیت مناسبی برای آینده خود (در بازگشت) ذخیره کند.
۸۱
@khashatra

✅ در اصطلاح پازند رستاخیز را تن پسین یا آخرین کالبد هستی انسان می نامند.
واژه ی پسین یا آخرین دلیل وجود تنهای بی شماری پیش از آخرین تن (تن پسین) می باشد.
در آخرین لحظه ی بیداری مرده تسلسل زایش و مرگ پایان می یابد.
چون روان به مرحله ی بی مرگی رسید به کالبد دیگر نیاز ندارد.
آن گاه که شخص به روان بوختگی (آزادی روان) نایل شد، از رنج زایش و مرگ و بازگشت های مکرر فارغ می گردد.
فرشودگرد به معنای ارتقاء شخص از مرحله ی انسانی به مرحله ی بالاتر می باشد که سیوشانس نجات دهنده نام می گیرد.
قیامت به معنی ثبات و پایداری روان در بهشت است که در گذشته طی بازگشت های بی شمار بر زمین زندگی می کرده است.
دانشمند بزرگ شمس العلما دکتر سرجیوانجی مدی، پس از بحث در مورد بازگشت روان چنین اظهار داشت :
"زرتشتی گری بازگشت روان را نفی نمی کند. باید آشکارا بگویم که سکوت به مفهوم تایید است. "
روش" جویندگان حقیقت باید چنین باشد.

📚 بُن مایه :

دانستنی های آیینی زرتشتی.

🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.

برگرداننده : رشید شهمردان.

چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.

✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.

۸۲
@khashatra

ادامه دارد....

#امروز


به روز، پیروز ‌و فرخ روز مهر ایزد از فروردین ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

شنبه ۱۶ فروردین ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۵ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ مهر = فروغ و روشنایی.

✔️ روز دیدار پیر مراد در شهر یزد.

@khashatra

#مهر_ایزد

در فرهنگ‌های فارسی مهر را ایزدی نشان بر مهر و دوستی و خرد در کارهای مینوی دانسته‌اند که در ماه مهر (ماه هفتم از سال خورشیدی) و روز مهر (روز شانزدهم هر ماه) بدو پیوند یافته است و شمارآفریدگان از نیکی و بدی به دست اوست.
مهر که در اوستا « میثرَ» خوانده می‌شود، از ایزدان بزرگ پیش از زرتشت است که ایزد فروغ و روشنایی خوانده می‌شود.
ایزد مهر نگهبان مهر، محبت، دوستی و عشق، تدبیر برای یافتن دارایی و خواسته‌ها است.
مهر به دیگر چم (:معنی) گردونه ی آفتاب یا خورشید است.

مهر ایزد موکل بر فعالیت‌های ست که دو طرف دعوا دارند. هر کجا دو طرف دعوا باشد ایزد مهر به دادگستری، دوستی، قول و قرار، پیمان‌ حاضر است.

مهر یکی از برجسته‌ترین ایزدان در دین زرتشتی ست. یکی از سه ایزدانی است که نامش در دوازده ماه سال آمده است. یکی از دراز ترین یشت‌ها به مهریشت ویژه شده است.


فردوسی می‌سراید‌:

«دو مهر است با من که چو آفتاب،
بتابد شب تیره چو بیند آفتاب».

ایزد مهر نماد عشق و زندگی است و به زندگی خانوادگی گرمی می‌دهد. مهر نام آتشکده‌ای نیز بوده است.

فردوسی پیرامون آن می‌سراید :

«چو آذرگشسب و چو خوراد و مهر،
فروزان به کردار گردان سپهر»

گل بنفشه نماد مهر ایزد است.

@khashatra

#زادروز_رشید_شهمردان_خجسته_باد 

دانشمند ایران شناس، اوستاشناس و تاریخ‌نگار،
(زاده ی ۱۶ فروردین‌ماه ۱۲۸۴ خورشیدی در زین‌آباد یزد.
درگذشته ی ۲۱ آذر‌ماه ۱۳۶۲ خورشیدی در آمریکا)
تالیف و ترجمه‌های بی شماری از او به یادگار مانده است. 
تاریخ زرتشتیان-فرزانگان زرتشتی، تاریخ زرتشتیان پس از ساسانیان، خرده اوستا، فرمانروایان ایرانی در هند از آثار ارزشمند این دانشمند بزرگ است.
روانش شاد، سرای نور و شادی جایگاهش باد.
۱
@khashatra

✅ او در نوجوانی به هندوستان رفت و زیر نظر دین‌شاه ایرانی و ابراهیم پورداوود به تحصیل و پژوهش پرداخت.
کتاب شناسی،
تألیف :
اوستای درون (برگردان از دین دبیره رشید شهمردان، به‌کوشش رستم هرمزدی: پیش‌گفتار اردشیر آذرگشسب؛ دست‌نویس فریدون بهزاد رستگاری)
ایران در کتب مذهبی و ادبی هندوان، جزوه ۱۰ برگ
برادری جهانی در فرهنگ ایران باستان (شیراز : انتشارات دانشگاه پهلوی)
پرستش گاه‌های زرتشتیان (بمبئی: سازمان جوانان زرتشتی بمب‍ئی ۱۳۳۶)
پیمبری زرتشت : یادنامه دین‌شاه ایرانی سلیستیر (بمب‍ئی: انجمن زرتشتیان ایرانی بمب‍ئی ۱۳۱۶)
تاریخ زرتشتیان پس از ساسانیان (تهران : راستی (چاپخانه) ۱۳۶۰)
تاریخ زرتشتیان : فرزانگان زرتشتی (تهران: فروهر ۱۳۶۳) (همچنین منتشر شده در قالب کتاب گویا ؛ گوینده پریوش زاهدی؛ تهران : مرکز امور توانبخشی نابینایان کشور رودکی ۱۳۸۶)
درفش کاویانی ؛ پرچم باستانی ایران باستان (این کتاب ضمیمه مجله بررسی های تاریخی شماره ۱ سال دهم است)
دین پایه ی زرتشتی (نوشته حسین وحیدی و رشید شهمردان ؛ تهران : اشا ۱۳۵۹)
دین‌نامه آتش و آتش‌پرستی (بمبئی: نشریه سازمان جوانان زرتشتی ۱۳۲۰)
دین‌نامه : اصول سه‌گانه مزدیسنا (بمبئی: سازمان جوانان زرتشتی ۱۳۲۳)
زرتشتیان، از مرگ یزدگرد شهریار تا گل پژمردگی گل خورشید (تهران : فروهر ۱۳۸۲)
فرمانروایان ایرانی در هند (مجله دانشکده ی ادبیات و علوم انسانی مشهد، شماره دوم سال هشتم، تابستان ۱۳۵۱ مشهد ۱۳۵۱)
فهرست کتاب‌های دینی زرتشتیان فارسی و انگلیسی (گردآوری، تهران ۱۳۵۸)

ترجمه :
آموزش های اشوزرتشت (ترجمه و تالیف رشید شهمردان در سال ۱۳۱۱ خورشیدی به کوشش جهانگیر اوشیدری)( تهران : کیخسرو و خسرویانی راستی ۱۳۶۴)
بهترین چهره ی زندگی (نوشته ی اوتار مهر بابا، زبان : انگلیسی)
تعلیمات زرتشت (ترجمه و تألیف) (بمبئی : هور پرینتینگ پریس ۱۳۱۱)
خرده اوستا : نمازهای بایسته برگرداننده از دین دبیره (برگردان از دین دبیره ؛ گزارش فارسی از حسین وحیدی ؛ دست‌نویس فریدون بهزاد رستگاری)(۱۳۵۲ چاپخانه راستی) چاپ‌ها و ویرایش‌های بعدی : (تهران : راستی ۱۳۷۲) (تهران : ۱۳۸۰ فروهر) (تهران ۱۳۸۲ فروهر) (تهران : فروهر ۱۳۸۸ بازنگری و هماهنگی با دین‌دبیره موبد مهربان‌ موبد خدا مراد موبد دینیار فیروزگری ؛ گزارش فارسی رستم‌ کیخسرو موبد شاه‌ فریدون وحیدی)
دانستنی های آیینی زرتشتی (نوشته خورشید دابو) (تهران : ۱۳۵۸ چاپ خواجه)
زرتشت و همزمانان او در ویدا (برداشت و ترجمه ؛ تهران : نشریه ی انجمن فرهنگ ایران باستان ۲۵۳۷)
سال دینی زرتشتی (نوشته بهرام پیتاواله، پیش‌گفتار و ترجمه رشید شهمردان ؛ انتشارات فروهر ۱۳۵۶).
۲
@khashatra

پایان🔺🔺

#شناسنامه_ی_ما_تاریخ_و_هویت_ماست

شناسنامه ی ما تاریخ و هویت ماست و بر خود می بالیم که نخستین مردمان یکتاپرست جهان به پیامبری اشوزرتشت اسپنتمان هستیم.

پدران و مادران ما بسیار زحمت کشیدند تا این آب و خاک را پاکیزه به دست ما برسانند و ما نیز موظف هستیم چنین کنیم.

بی تفاوت نباشیم و ی گام به سمت جلو به پیش برویم.

نابخردان بسیار تلاش کردن تا تاریخ ما را زیر خاک کنند اما نمی دانستند که ایران و ایرانی بذر است که گرم خاک شود دوباره جوانه خواهد زد و شکوفا خواهد شد.

هر کسی‌ که با تاریخ و هویت ایران در افتاد ور افتاد و شکست خورد.

ایران همیشه ایران خواهد ماند.

@khashatra

#امروز


به روز، پیروز ‌و فرخ روز سروش ایزد از فروردین ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

یک شنبه ۱۷ فروردین ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۶ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ سروش = فرمان برداری

@khashatra

#سروش_ایزد

روز هفدهم از هر ماه در گاه شمار زرتشتی به نام سروش ایزد پیوند یافته است.
سروش به چم (: معنی) گوش دادن و فرمان بردن است به خواست خدایی و ما آن را نیوشایی معنا کرده‌ایم تا نزدیک تر به اصل باشیم.

اینک من سروش ترا که از همه بزرگ تر است، می‌طلبم تا به آرمان خود رسم.
و زندگانی درازی به دست آورم.
و به شهریاری منش نیک در آمده
و به راه راستی گام زده،
به جایگاهی رسم که مزدا اهورا می‌باشد. (۳۳_۵)


اشوزرتشت می‌گوید :

کسی را که مزدا دوست دارد، نیوشایی و منش نیک به او روی می‌آورد (۴۴_۱۶)

اشوزرتشت می‌خواهد به دستیاری نیوشایی به خواست و آرمان خود برسد (۳۳_۵)

نیوشایی راهی است که به اهورامزدای توانا می‌رود (۲۸_۵)

نیوشایی راه رستگاری را، هم برای رستگار و هم برای دروغ کار، همواره روشن می‌سازد (۴۳_۱۲)

از این گفته‌ها به ویژه آن جایی که نیوشایی با منش نیک است‌، بر می‌آید‌، که فرمان برداری اشوزرتشت کورکورانه نیست، بلکه از روی اندیشه و با دلی پر از مهر است.

گل خیری سرخ نماد سروش ایزد است.

@khashatra

✅ چرا بر این فلسفه تاکید مکرر نشده است؟

کتب دینی زرتشتیان به چند دلیل درباره ی بازگشت روان بیش از آن چه گفته شد سخن نگفته است.
قانون بسیار معروف، به تكرار و مبالغه نیاز ندارد.
زرتشتیان باستان با هندوان ویدائی هم زمان و در تماس بودند و لزوم زایش مکرر را به خوبی آگاه بودند و مبالغه و تکرار در آن مورد را جایز نمی شمردند.
تقریباً ۱۹ نسک از ۲۱ نسک اوستا که موبدان موبد دوره ی پادشاهی اردشیر بابکان سر خاندان ساسانیان جمع آوری کرده بود از میان رفته است.
بنابراین پیش از این سر بیانات تند و فصیح در مورد این که مسئله ی بازگشت روان "مفصلا توضیح داده نشده است، احتیاط بایسته است.
شاید در برخی از نسک های گم شده از آن سخن رفته باشد.
چنان که قبلا گفته شد فروشی پرتو مینوی انسان، مستقیما گرفتار زایش ها و مرگ ها نمی باشد، ولی روان چون در درجه ی دوم اهمیت قرار دارد توجه خاص به اصل بازگشت آن مبذول نشده است.
۸۳
@khashatra

✅ معمولا کسانی که بر زایش و زندگی آینده تکیه می نمایند نوعی بی حالی و بی تفاوتی به آنان دست می دهد تا فعالیت کنونی خود را با تفکر به آینده ی احتمالی به تاخیر اندازد که این گونه روش بسیار زیان آور است.
زیرا فرصت های فعلی را نباید از دست داد و یا کاملا" از آن استفاده کرد.
شاید فاصله ی زمانی، بین دو بازگشت روان، سده ها طول کشد و سخن از زندگی آینده، مبهم و نامطمئن می باشد.
به این جهت مغان دانا فعالیت و کارهای شخصی و انجام وظایف خویش را در همین زمان، بر سخن از آینده ی مبهم ترجیح داده اند.
فلسفه ی ترک دنیا و گوشه نشینی مصری، مبالغه ی بسیاری بر مرگ روا داشته است.
کتاب مردگان از کتب دینی آن هاست.
اشوزرتشت می خواسته است که مردم بیشتر به فکر زندگی و موقعیت و فرصت های آن باشند.
بنابراین سخن از پدیده ی مسلم تعطیل موقتی را به بوته ی فراموشی سپرده است.
۸۴
@khashatra

✅ چرا زرتشتی باید به اصل بازگشت روان باورمند باشد.

چنان که از نکات گفته های بالا دیده می شود، دلایل کافی برای باور یک زرتشتی به اصل مسلم بازگشت روان موجود است.
اگر یکی به یک قانون طبیعی بر فرض اصل نیروی جاذبه زمین باورمند نباشد، آن نیرو از هستی ساقط نمی شود.
به کنار گذاشتن یک اصل مینوی به سبب عدم توجه کافی، به زیان خود ما خواهد بود، زیرا امکان گرفتاری ناشی از بی خبری از روند قانون، موجود است، در صورتی که با اطلاع و باور به آن، از گرفتاری بر حذر خواهیم بود.
اصل بازگشت روان، داستانی نیست که پیشوایی برای خود نمایی از خود بسازد، بلکه اصل ازلی کایناتی ست که مذاهب بزرگ و سیستم های فلسفی در آن مورد سخن گفته اند.
شمس تبریزی هم در این مورد گفته است :

گر بگویم شرح جان خویش را،
نهصد و هفتاد قالب دیده ام (مترجم)

فرد زرتشتی نمی تواند بدون مطالعه ی شایسته و دقیق، موضوع را بالبداهه رد کند، زیرا فرضیه ی منطقی دیگری نمی تواند جایگزین آن شود.

📚 بُن مایه :

دانستنی های آیینی زرتشتی.

🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.

برگرداننده : رشید شهمردان.

چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.

✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.

۸۵
@khashatra

ادامه دارد....

#امروز


به روز، پیروز ‌و فرخ روز رشن ایزد از فروردین ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

یک شنبه ۱۸ فروردین ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۷ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ رشن = دادگری

@khashatra

#رشن_ایزد

ایزد عدل و داد در دین مزدیسنى. در اوستا رَشْنو Rašnu و در پهلوى رَشْن Rašn به چمار (: معناى) عادل و دادگر است.
رَشْن در اوستا بیشتر با صفت رَزْیشْته Razišta (در پهلوى رَزیستک Razistak) وبه صورت رَشْنو رَزْیشْتَه به چم راست‌تر و درست‌تر آمده است، و در فارسى بیشتر این ایزد با صفتش «رَشْن راست» خوانده مى‌شود.

هجدهمین روز از هر ماه در گاه شمار زرتشتی به نام رشن پیوند یافته است.
رَشن (رَشْنو) ـ ایزد دادگرى و آزمایش ایزدى، ایزد درستی و دادگری كه از ایزدان سرای پسین و از داوران روز جزا ست.
یشت رشن، یشتی هست در ستایش رَشن، رَشنو، رشن یشت، یشت دوازدهم اوستا هست.

پورریحان بیرونى در الآثار الباقیة (ص۷۳) در فهرست روزهاى ایرانى، این ایزد را رَشْن خوانده که در زبان سُغدى رَسْن Rasn و در خوارزمى همان رَشْن خوانده مى‌شده است.
در ادبیات فارسى این واژه به صورت «رش» بدون نون به کار رفته است.

فردوسى سترگ می گوید :
چو هور سپهر آورد روز رَش،
ترا زندگى باد پدرام و خَوش.

خسروى مى گوید :
مِى سورى بخواه کامد رَش،
مطربان پیش دار و باده بکَش.

گل نسترن نماد روز رشن ایزد است.

@khashatra

✅ پس چرا پارسی خود را از آن مستثنی بدارد؟
فرد زرتشتی که طرح خداوندی از جمله تکامل تدریجی روان و سرنوشت نهایی خود را گرامی می دارد نباید در اجرای اراده ی ایزدی (اهون ور) به روند عدل و داد بی توجه بماند.
قانون یا اصل خداوندی، اقدام کیفری نیست که از خارج وضع شده باشد. هدف آن دادن میدان گسترده ای به روان، برای کسب تجارب و دانش بیشتر و رشد رسای خویش می باشد.
فرمان روز این است کامل باش چنان که پدر مینوی کامل است.
باید یقین داشت که در یک زندگی بلکه سد ها زندگی نمی توان به کمال مطلوب رسید.
زرتشتی علت گناه را نادانی می شمارد.
آیا می توان در یک زندگی در این جهان کاملا" دانا و بی گناه گشت؟
به یقین نه. اما مایه ی تسلی است که فرصت های بیشتری برای اندوختن دانش کافی باقی ست.
از سوی دیگر اگر همه ی مواهب یکسان و زندگی طولانی یکسان، برای کسب دانش نمی داشتند، حق داشتند اهورامزدا را مسئول بدانند.
هر چند ایزد مرگ دخالت می کند، لیکن این مرک همیشگی نیست.
حقیقت داشتن این زندگی واقعیت داشتن زندگانی های دیگر را نیز ایجاب می کند.
در صورتی که شخص به مرحله ی کمال نرسیده باشد و شایستگی پیوستن به زبانه ی مینوی و فروغ بی پایان ایزدی را کسب نکرده باشد، مرگ نمی تواند دوره های زندگی را پایان بخشد.
۸۶
@khashatra

✅ فرد پارسی که خود را تکئشه (دارای باور استوار به مشیت و داد خداوندی) می خواند اگر نتایج پیشامدهای ناگوار زندگی خود را، به خدا نسبت دهد، اشتباه بزرگی است.
علت رنج و آزاری که گریبان گیر یک کودک است به یقین کردار زشتی نیست که از او در این زندگی سر زده و به کیفر آن دچار آمده است.
جهت را باید در حساب زندگی پیشین او جست، اگر چنین شود شخص زبان شکایت از بازی و فراز و نشیب سرنوشت خویش می بندد.
بنابر مندرجات هادخت نسک، پیشینه ی فعالیت شخص بر زمین صورت کردار به خود می گیرد.
اگر زشت است پاسخ می شنود کردار تست، و اگر زیباست باز پاسخ می شنود کردار تست و تو شایسته ی افتخاری.
اردای ویرافنامه به طور دقیق و تفصیل داد خداوندی را شرح داده است.
در محاسبات ایزدی اشتباه روی نمی دهد.
هر چند آسیاب او به آهستگی می چرخد لیکن بسیار نرم و باریک می ساید، آن گاه که شخص نواقص زندگی خویش را از خود بداند، شادمانه برای رفع آن به مبارزه می پردازد.
برگی از درخت بی خبر از خدا نمی افتد.
شخص خود در پرداختن محیط خویش سهیم است و با رفتار و کردار فعلی خود، سرنوشت زندگی آینده اش را قالب ریزی می کند.
بشود زندگی را با بی گناهی به سر بریم، تا زندگانی های آینده مان بهتر و خوش تر از زندگی فعلی گردد.
البته روان گرفتار محدودیت های جسم و قبر نیست و در اوج به پرواز در می آید.
۸۷
@khashatra

✅ پایان نامه

زندگی فرد زرتشتی باید کتاب باز برای بازرسی دیگران باشد.
زندگی را باید با خدمت به دیگران و روح فداکاری به پایان برد.
اندیشه و گفتار و کردار باید از دین سیراب باشد، زیرا شناسایی شخص از رفتار اوست نه از اقرار زبانی باوری ها و کیش و طریقت.
دل و دماغ و دست باید هم آهنگ باشند، تا رشد، یک طرفه و بی قرینه نگردد.
پاکی بایستی راهنمای زندگی زرتشتی باشد، پاکی جسمانی، پاکی اخلاقی، پاکی روانی و پاکی روحانی با فروتنی و پاک دامنی باید جویای راستی و حقیقت بود.
با دلی نیرومند و با ایمان به خدا و با شهامت باید نواقص و موانع زندگی را بر طرف نمود.
چون فلسفه ی زندگی زرتشتی بر پایه ی مبارزه ی ناگسستنی بر علیه بدی است، باید پیوسته مراقب وسوسه های نفسانی بود.
چون روزی باید به سرای مینوی برگشت، پس بهتر آن ست که پیشینه و گزارش جزئیات زندگی را پاک و منزه نگاه داشت.

📚 بُن مایه :

دانستنی های آیینی زرتشتی.

🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.

برگرداننده : رشید شهمردان.

چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.

✍رونوشت : بردیا بزرگ مهر.

۸۸
@khashatra

پایان🔺🔺

📚 نسک (:کتاب) :

دانستنی های آیینی زرتشتی.

🖋 نوشته ی : دستور خورشید دابو.

برگرداننده : رشید شهمردان.

چاپ : تهران ۱۳۵۸ خورشیدی
سازمان چاپ خواجه.


@khashatra