وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز مانتره سپند ایزد از فروردین ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی آدینه ۲۹ فروردین ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ مانتره سپند = سخن اندیشه برانگیز @khashatra
#امروز
به روز، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از فروردین ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی
شنبه ۳۰ فروردین ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی
۱۹ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان.
@khashatra
به روز، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از فروردین ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی
شنبه ۳۰ فروردین ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی
۱۹ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان.
@khashatra
#انارم_ایزد
انارم به چم (معنی) «روشنایی بی پایان» است و در اوستا «اَنَغرِرَاوچَ» خوانده میشود.
کسانی که با اندیشه، گفتار و کردار نیک زندگی میکنند و با دروغ و ناپاکی مبارزه میکنند، سرانجام به سرای نور و سُرور میروند که سرشار از خرسندی و شادمانی برای آنهاست.
این سرا، همان خانه ی واپسین و جایگاه روشنایی و فروغ بیپایان است.
مسعود سعد پیرامون این ایزد میسراید :
«انیران ز پیران شنیدم چنان،
که مِی خورد باید به رطل گران».
زرتشتیان در این روز به سفر می روند و اهورامزدارا به شوند دادههای نیکش برای زندگی ستایش میکنند،
گل «مروارید شيران» نماد انارام در دین زرتشتی است.
@khashatra
انارم به چم (معنی) «روشنایی بی پایان» است و در اوستا «اَنَغرِرَاوچَ» خوانده میشود.
کسانی که با اندیشه، گفتار و کردار نیک زندگی میکنند و با دروغ و ناپاکی مبارزه میکنند، سرانجام به سرای نور و سُرور میروند که سرشار از خرسندی و شادمانی برای آنهاست.
این سرا، همان خانه ی واپسین و جایگاه روشنایی و فروغ بیپایان است.
مسعود سعد پیرامون این ایزد میسراید :
«انیران ز پیران شنیدم چنان،
که مِی خورد باید به رطل گران».
زرتشتیان در این روز به سفر می روند و اهورامزدارا به شوند دادههای نیکش برای زندگی ستایش میکنند،
گل «مروارید شيران» نماد انارام در دین زرتشتی است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ نو بهار و اعتکاف. شاه لهراسب، چون تاج و تخت پادشاهی را به فرزندش گشتاسب سپرد سی سال در آتشکده ی نوبهار بلخ، به اعتکاف و عبادت پرداخت. صاحب مجمل التواریخ و قصص گوید: «لهراسب زریر را با سپاه به حرب فرستاد و دانسته شد کار گشتاسب، زریر او را باز آورد و تاج…
✅ آتشکدههای پیش از زردشت.
شهرستانی در جلد اول ملل و نحل، مؤلفه ۲۵۱ه، در بیان آتشکدههای زرتشتیان چنین آورده: اولین آتشکده ی افریدون در شهر توس ساخته است.
و دیگر آتشکده در شهر بخارا که آن را بردسون گویند و بهمن یک آتشکده در سحبستان ساخته و آن را کرکرا گویند و آتشکده ی دیگر در نواحی بخارا هست که آن را قباذان می خوانند و آتشکده ی دیگر به نام کویسه در میان فارس و اصفهان است که آن را کی خسرو بنا نهاده و آتشکده در شهر قومس است که آن را جریر گویند و آتشکده ای در مشرق چین بنا کرده ی سیاوش است که آن را کنکدژ گویند و آتشکده ای در ملک فارس به نام بارجان و آن را ارجان جد کشتاسب بنا کرده بود و این همه آتشکده ها پیش از زرادشت بوده اند.
۲۲
@khashatra
شهرستانی در جلد اول ملل و نحل، مؤلفه ۲۵۱ه، در بیان آتشکدههای زرتشتیان چنین آورده: اولین آتشکده ی افریدون در شهر توس ساخته است.
و دیگر آتشکده در شهر بخارا که آن را بردسون گویند و بهمن یک آتشکده در سحبستان ساخته و آن را کرکرا گویند و آتشکده ی دیگر در نواحی بخارا هست که آن را قباذان می خوانند و آتشکده ی دیگر به نام کویسه در میان فارس و اصفهان است که آن را کی خسرو بنا نهاده و آتشکده در شهر قومس است که آن را جریر گویند و آتشکده ای در مشرق چین بنا کرده ی سیاوش است که آن را کنکدژ گویند و آتشکده ای در ملک فارس به نام بارجان و آن را ارجان جد کشتاسب بنا کرده بود و این همه آتشکده ها پیش از زرادشت بوده اند.
۲۲
@khashatra
✅ باز زرادشت آتشکده ای در نیشاپور و دیگر بلاد نسا بنا کرد و گشتاسب را حکم کرد که آتشی که آن را جمشید تعظیم می کرد طلب كنند، پس آن آتش را در شهر خوارزم یافتند.
پس آن آتش را از آن جا نقل کرده به شهر دارابگرد آوردند و آن آتشکده را بنام آذر خوا مشهور کردند و مجوسیان این آتش را از همه ی آتشکده ها بیشتر تعظیم می کنند.
هرگاه کیخسرو برای جنگ افراسیاب برآمد تعظيم آن آتش کرد و گفته اند که انوشیروان آن آتش را به کاریان آورد و بعضی از آن همان جا گذاشت و بعضی را به سوی نسا برد و در ملک روم آتشکده ای ست بر دروازه ی قسطنطنیه که شاپور بن اردشیر بنا کرده بود و کار این ها همین قسم تا زمان مهدی باشد و توران دختر انوشیروان آتشکده ای در مقام اسفينيا قريب شهر سلم بنا کرده بود و هم چنین در ملک هند و چین آتشکدها بسیار اند و مردم یونان را سه آتشکده بود اما در آن جا آتش نیست چنان چه ذکر نموده شد و مجوسیان آتش را تعظیم نمی کنند مگر بدین سبب که آن جوهر پاک علوی ست و دیگر سبب تعظیم کردن آتش این ست که ابراهیم خليل عليه السلام را نسوخت. الغرض این برای آن ها قبله و وسیله و اشاره است.
۲۳
@khashatra
پس آن آتش را از آن جا نقل کرده به شهر دارابگرد آوردند و آن آتشکده را بنام آذر خوا مشهور کردند و مجوسیان این آتش را از همه ی آتشکده ها بیشتر تعظیم می کنند.
هرگاه کیخسرو برای جنگ افراسیاب برآمد تعظيم آن آتش کرد و گفته اند که انوشیروان آن آتش را به کاریان آورد و بعضی از آن همان جا گذاشت و بعضی را به سوی نسا برد و در ملک روم آتشکده ای ست بر دروازه ی قسطنطنیه که شاپور بن اردشیر بنا کرده بود و کار این ها همین قسم تا زمان مهدی باشد و توران دختر انوشیروان آتشکده ای در مقام اسفينيا قريب شهر سلم بنا کرده بود و هم چنین در ملک هند و چین آتشکدها بسیار اند و مردم یونان را سه آتشکده بود اما در آن جا آتش نیست چنان چه ذکر نموده شد و مجوسیان آتش را تعظیم نمی کنند مگر بدین سبب که آن جوهر پاک علوی ست و دیگر سبب تعظیم کردن آتش این ست که ابراهیم خليل عليه السلام را نسوخت. الغرض این برای آن ها قبله و وسیله و اشاره است.
۲۳
@khashatra
✅ فردوسی سترگ بر خلاف گفته ی شهرستانی کنکدژ را باره و شهری می داند که آباد شده ی فریدون می باشد نه سیاوش و در آن جا آتشکده موجود است و اوستا نبشته با آب زر در آن جا محفوظ.
مراد از واژه ی اوستا این جا بایستی کتب دینی پوریوتکیشان باشد که در اوستا از آن ستایش می شود.
افراسیاب هنگام جنگ با کیخسرو آن جا را نشیمنگاه خود ساخت.
به گفته ی فردوسی سترگ کنکدژ را بعد ها بیکند نام کرده اند چنان که گوید :
جها ن جوی پردانش افراسیاب،
به کنکدژ نشسته بخورد و بخواب.
نشست اندر آن شهر از آن کرده بود،
که کنکدژ فریدون برآورده بود.
برآورد در کنگدر آتشکده،
همه ژند و استا به زر برزده.
ورا نام کنکدر بُدی پهلوی،
اگر پهلوانی سخن بشنوی.
کنون نام کنکدژ به پیکند گشت،
زمانه پر از بند و اورنگ گشت.
📚 بُن مایه :
پرستشگاه زرتشتیان.
🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.
هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.
✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
۲۴
@khashatra
مراد از واژه ی اوستا این جا بایستی کتب دینی پوریوتکیشان باشد که در اوستا از آن ستایش می شود.
افراسیاب هنگام جنگ با کیخسرو آن جا را نشیمنگاه خود ساخت.
به گفته ی فردوسی سترگ کنکدژ را بعد ها بیکند نام کرده اند چنان که گوید :
جها ن جوی پردانش افراسیاب،
به کنکدژ نشسته بخورد و بخواب.
نشست اندر آن شهر از آن کرده بود،
که کنکدژ فریدون برآورده بود.
برآورد در کنگدر آتشکده،
همه ژند و استا به زر برزده.
ورا نام کنکدر بُدی پهلوی،
اگر پهلوانی سخن بشنوی.
کنون نام کنکدژ به پیکند گشت،
زمانه پر از بند و اورنگ گشت.
📚 بُن مایه :
پرستشگاه زرتشتیان.
🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.
هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.
✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
۲۴
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از فروردین ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی شنبه ۳۰ فروردین ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۹ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان. @khashatra
#امروز
به روز، پیروز و فرخ روز اورمزد و اردی بهشت ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی
یک شنبه ۳۱ فروردین ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی
۲۰ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ اورمزد = هرمزد ، خداوند.
✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
به روز، پیروز و فرخ روز اورمزد و اردی بهشت ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی
یک شنبه ۳۱ فروردین ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی
۲۰ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ اورمزد = هرمزد ، خداوند.
✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
#اورمزد
امروز اورمزدست ای يار مِی گسار،
برخيز و تازگی کن و آن جام باده آر.
ای اورمزد روی بده روز اورمزد،
آن مِی که شادمان کُندم اورمزدوار.
🔻اورمزد
((یکتا پروردگار بزرگ ایرانیان باستان و مزدیسنان،
و آفریدگار زمین و آسمان و آفریدگان.
امشاسپندان و ایزدان نیز آفریده اویند.
او عین قدرت و دانش پر از خیر و راستی و سپندی و نیکی ست.
👈 اورمز، هورمزد، هرمزد = مخفف اهورامزدا، خدای یگانه، نام ستاره ی مشتری، نام فرشتهای، نام روز اول از هر ماه مزدیسنی.
👈 اهورامَزدا؛
(به اوستایی مزدا اهوره «مَزدا اَهورَه»)
نیز با نامهای : اهورا ، اورمَزد، هورمَزد، اورمُزد، هورمُز و هُرمُز)، نامِ آفریدگارِ نِکوییها و دادار و پروردگارِ همه ی هستی در مَزدَیَسنا است. اهورامزدا آفریننده ی جهان است. مزدیسنان اهورامزدا را میپرستند.
اهورامزدا آفریدگار و داور همه چیزهای مادی و مینوی، و نیز آفریننده ی روشنی و تاریکی و برقرار کننده ی نظم هستی (اشا) است.
او با اندیشیدن همه چیز را هستی بخشیده است.
پس در واقع او از عدم میآفریند و با خود تنهاست.
✔️ برای اهورا مزدا ؛
در هرمزد یشت، در حدود شست صفتِ نیک آورده شده، و همه ی چیز های خوب به وی منتسب شدهاست. هم چنین او در مزدیسنا دارای شش صفتِ برجسته زیر است :
۱ - سپنتامینو به چم سپند ترین روان.
۲ - خشثره ویرنه به گویش امروزی شهریور، به چم شهریار و پادشاهی که باید برگزیده شود.
۳ - سپنته آرمیتی ست به چم پارسایی سپند و پاک.
۴ - هورتات بگویش امروزی خورداد به چم جامعیت و رسایی.
۵ - اَمرتات جاودانگی و بی مرگی ، او اَشَه. به چم راستی و درستی و دات ایزدی و پاکی ست.
۶ - وهومَنَه است به چم خوب منش، منش نیک، این صفات در مزدیسنا به نامِ امشاسپندان خوانده میشوند.
و پایههای کمال در دین مزدیسنی برای رسیدن به روشنایی بی پایان است.
از این هفت امشاسپندان است که هفت شهر عشق، و هفت آسمان و هفت خوان اسفندیار و هفت خوان رستم، و هفت سین و هفت کشور و … اقتباس شده است.
گیاه مورت نماد روز اورمزد (خداوند) می باشد.
@khashatra
امروز اورمزدست ای يار مِی گسار،
برخيز و تازگی کن و آن جام باده آر.
ای اورمزد روی بده روز اورمزد،
آن مِی که شادمان کُندم اورمزدوار.
🔻اورمزد
((یکتا پروردگار بزرگ ایرانیان باستان و مزدیسنان،
و آفریدگار زمین و آسمان و آفریدگان.
امشاسپندان و ایزدان نیز آفریده اویند.
او عین قدرت و دانش پر از خیر و راستی و سپندی و نیکی ست.
👈 اورمز، هورمزد، هرمزد = مخفف اهورامزدا، خدای یگانه، نام ستاره ی مشتری، نام فرشتهای، نام روز اول از هر ماه مزدیسنی.
👈 اهورامَزدا؛
(به اوستایی مزدا اهوره «مَزدا اَهورَه»)
نیز با نامهای : اهورا ، اورمَزد، هورمَزد، اورمُزد، هورمُز و هُرمُز)، نامِ آفریدگارِ نِکوییها و دادار و پروردگارِ همه ی هستی در مَزدَیَسنا است. اهورامزدا آفریننده ی جهان است. مزدیسنان اهورامزدا را میپرستند.
اهورامزدا آفریدگار و داور همه چیزهای مادی و مینوی، و نیز آفریننده ی روشنی و تاریکی و برقرار کننده ی نظم هستی (اشا) است.
او با اندیشیدن همه چیز را هستی بخشیده است.
پس در واقع او از عدم میآفریند و با خود تنهاست.
✔️ برای اهورا مزدا ؛
در هرمزد یشت، در حدود شست صفتِ نیک آورده شده، و همه ی چیز های خوب به وی منتسب شدهاست. هم چنین او در مزدیسنا دارای شش صفتِ برجسته زیر است :
۱ - سپنتامینو به چم سپند ترین روان.
۲ - خشثره ویرنه به گویش امروزی شهریور، به چم شهریار و پادشاهی که باید برگزیده شود.
۳ - سپنته آرمیتی ست به چم پارسایی سپند و پاک.
۴ - هورتات بگویش امروزی خورداد به چم جامعیت و رسایی.
۵ - اَمرتات جاودانگی و بی مرگی ، او اَشَه. به چم راستی و درستی و دات ایزدی و پاکی ست.
۶ - وهومَنَه است به چم خوب منش، منش نیک، این صفات در مزدیسنا به نامِ امشاسپندان خوانده میشوند.
و پایههای کمال در دین مزدیسنی برای رسیدن به روشنایی بی پایان است.
از این هفت امشاسپندان است که هفت شهر عشق، و هفت آسمان و هفت خوان اسفندیار و هفت خوان رستم، و هفت سین و هفت کشور و … اقتباس شده است.
گیاه مورت نماد روز اورمزد (خداوند) می باشد.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ فردوسی سترگ بر خلاف گفته ی شهرستانی کنکدژ را باره و شهری می داند که آباد شده ی فریدون می باشد نه سیاوش و در آن جا آتشکده موجود است و اوستا نبشته با آب زر در آن جا محفوظ. مراد از واژه ی اوستا این جا بایستی کتب دینی پوریوتکیشان باشد که در اوستا از آن ستایش…
✅ انتقال آتشكده ها.
هنگامی که اشور زرتشت اسپنتمان از سوی اهورا مزدا به پیمبری برگزیده شد و در بارگاه شاه گشتاسب به تبلیغ آیین مزدیسنا پرداخت، پرستشگاه بزرگی در کوه ریوند بنا گردید و سومین آتش برزه سوانگ تقدیس شده تهمورث را از کوه پوستتو بدان جا منتقل گردانیدند.
شاه گشتاسب آذر فرنبغ واقع در خوارزم تقدیس شده ی شاه جمشید را به کوه روشن در شهر کابل آورده تخت نشین نمود و پس از گذشت زمان درازی دوباره به داراب گرد منتقل گردید.
۲۵
@khashatra
هنگامی که اشور زرتشت اسپنتمان از سوی اهورا مزدا به پیمبری برگزیده شد و در بارگاه شاه گشتاسب به تبلیغ آیین مزدیسنا پرداخت، پرستشگاه بزرگی در کوه ریوند بنا گردید و سومین آتش برزه سوانگ تقدیس شده تهمورث را از کوه پوستتو بدان جا منتقل گردانیدند.
شاه گشتاسب آذر فرنبغ واقع در خوارزم تقدیس شده ی شاه جمشید را به کوه روشن در شهر کابل آورده تخت نشین نمود و پس از گذشت زمان درازی دوباره به داراب گرد منتقل گردید.
۲۵
@khashatra
✅ آذر مهر برزین.
به قول فرزانه بهرام بن فرهاد صاحب شارستان پیش از ظهور اشو زرتشت در شهرهای سکستان، پارس، اصفهان، قم و جای های دیگر آتشكده ها موجود بوده است.
گفتیم که اشو زرتشت در سال سی ام پادشاهی گشتاسب شاه به بارگاه او برای تبلیغ پیام اهورا مزدا حاضر گشت، آن گاه آتشی در دست داشت به نام آذر برزین مهر که بی سوخت و عود می سوخت و به قول صاحب شارستان چون به دعوت گشتاسب مأمور شد آتشی در دست داشت که دست او را نمی سوخت چون به مجلس پادشاه درآمد، آن را به دست گشتاسب داد دست او را نیز نسوزانید، هم چنین به دست دیگران برسید حرقتی از آن ظاهر نشد.
شاه گشتاسب این آتش را در شهر بلخ پایتخت خویش در آتشکده ی باشکوهی که گنبد زرین داشت تخت نشین نمود و اشوزرتشت در همین آتشکده به دعوت و اندرز مردم و بندگی اهورا مزدا می پرداخت.
ارجاسب پادشاه توران چون شنید گشتاسب شاه دین اشوزرتشت پیمبر را پذیرفته است خشمگین گشته، از روئین در پایتخت خویش به ایران حمله نمود و به پیکار گشتاسب شاه قد برافراشت.
📚 بُن مایه :
پرستشگاه زرتشتیان.
🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.
هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.
✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
۲۶
@khashatra
ادامه دارد....
به قول فرزانه بهرام بن فرهاد صاحب شارستان پیش از ظهور اشو زرتشت در شهرهای سکستان، پارس، اصفهان، قم و جای های دیگر آتشكده ها موجود بوده است.
گفتیم که اشو زرتشت در سال سی ام پادشاهی گشتاسب شاه به بارگاه او برای تبلیغ پیام اهورا مزدا حاضر گشت، آن گاه آتشی در دست داشت به نام آذر برزین مهر که بی سوخت و عود می سوخت و به قول صاحب شارستان چون به دعوت گشتاسب مأمور شد آتشی در دست داشت که دست او را نمی سوخت چون به مجلس پادشاه درآمد، آن را به دست گشتاسب داد دست او را نیز نسوزانید، هم چنین به دست دیگران برسید حرقتی از آن ظاهر نشد.
شاه گشتاسب این آتش را در شهر بلخ پایتخت خویش در آتشکده ی باشکوهی که گنبد زرین داشت تخت نشین نمود و اشوزرتشت در همین آتشکده به دعوت و اندرز مردم و بندگی اهورا مزدا می پرداخت.
ارجاسب پادشاه توران چون شنید گشتاسب شاه دین اشوزرتشت پیمبر را پذیرفته است خشمگین گشته، از روئین در پایتخت خویش به ایران حمله نمود و به پیکار گشتاسب شاه قد برافراشت.
📚 بُن مایه :
پرستشگاه زرتشتیان.
🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.
هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.
✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
۲۶
@khashatra
ادامه دارد....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز اورمزد و اردی بهشت ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی یک شنبه ۳۱ فروردین ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۰ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ اورمزد = هرمزد ، خداوند. ✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان. @khashatra
#امروز
به روز، پیروز و فرخ روز وهومن امشاسپند و اردی بهشت ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی
دو شنبه ۱ اردی بهشت ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی
۲۱ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ وهومنه = منش نیک.
✔️ نَبُر = پرهیز از مصرف خوراک های گوشتی و کشتار حیوانات سودمند.
@khashatra
به روز، پیروز و فرخ روز وهومن امشاسپند و اردی بهشت ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی
دو شنبه ۱ اردی بهشت ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی
۲۱ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ وهومنه = منش نیک.
✔️ نَبُر = پرهیز از مصرف خوراک های گوشتی و کشتار حیوانات سودمند.
@khashatra
#وهومن_امشاسپند
وهومن امشاسپند دومین روز از هر ماه سی روزه در گاه شمار زرتشتی است.
واژهی وهومن دو بخشی است یعنی «وهو» به چم نیک و خوب و «منه» از بن «من» به چمار اندیشیدن شناختن و فهمیدن است. هر دو بخش یعنی اندیشه ی نیک.
بهمن از فروزههای اهورا مزدا ست در جهان مینوی نمایندهی اندیشه ی نیک. بهمن در اوستا وهومنه خوانده میشود. «من» در ادب پارسی به چم منش و روان و دل به کار مى رود.
استاد فرزانه فردوسی بزرگ میسراید :
سرش سبز بادا، منش ارجمند،
منش بر گذشته ز چرخ بلند.
وهومنه نخستین آفریدهی اهورامزد هست و یکی از مهین ایزدان مزدیسنای هست.
در جهان مینویی نماد پاکى اندیشه و خرد و دانایی خداوندگار هست.
آدمی را به خرد و اندیشه کردن و دانایی بهره مىبخشد و آدمی را به پروردگار هستی نزدیک مىسازد. وهمن همان بزرگ امشاسپند و ایزد بزرگ هست که در خواب روان اشو زرتشت اسپنتمان را به پیشگاه اهورامزدا رهنمون کرد.
ایزد وهومنه به آدمی سخن نیک و گفتار برتر آموزش مىدهد و آدمی را از ژاژگویی و هرزهگویی باز مىدارد. اندیشهی نیک و منش نیک اهورایی و نخستین امشاسپند و پرستار جانوران هست.
نخستین روز نبر در ماه زرتشتی هست و در این روز از خوردن گوشت پرهیز مىدارند.
با ایزد ماه، گوش، و رام روز هم کار هستند.
اندیشهی نیک، اندیشهای است که مردمان سراسر جهان را بهسوی اشا سو میدهد و اندیشه ی بد اندیشهای است که مردمان را به فریب و کژ راهی انداخته و آن ها را از اشا دور میسازد.
در گات ها سناریوی آزاد اندیشی و دموکراسی اجتماعی به روشنی بهچشم میخورد.
وهومن به اندازهای در آیین مزدیسنی مهم است که گفته میشود آن زندگی بهترین زندگی به شمار میآید و تنها از راه اشا میتوان به آن رسید. واژهی وهومن در گاتها ۱۲۷ بار آمده است.
اشوزرتشت با نیروی خرد و به کارگیری اندیشهی نیک به شناخت خداوند دست یافت.
اندیشه ی نیک یا خرد سپند یا بهمن نمادی از گوهر خرد اهورا مزدا است که خود سرچشمه خرد است.
گل یاسمن سپید نماد وهومن امشاسپند است.
@khashatra
وهومن امشاسپند دومین روز از هر ماه سی روزه در گاه شمار زرتشتی است.
واژهی وهومن دو بخشی است یعنی «وهو» به چم نیک و خوب و «منه» از بن «من» به چمار اندیشیدن شناختن و فهمیدن است. هر دو بخش یعنی اندیشه ی نیک.
بهمن از فروزههای اهورا مزدا ست در جهان مینوی نمایندهی اندیشه ی نیک. بهمن در اوستا وهومنه خوانده میشود. «من» در ادب پارسی به چم منش و روان و دل به کار مى رود.
استاد فرزانه فردوسی بزرگ میسراید :
سرش سبز بادا، منش ارجمند،
منش بر گذشته ز چرخ بلند.
وهومنه نخستین آفریدهی اهورامزد هست و یکی از مهین ایزدان مزدیسنای هست.
در جهان مینویی نماد پاکى اندیشه و خرد و دانایی خداوندگار هست.
آدمی را به خرد و اندیشه کردن و دانایی بهره مىبخشد و آدمی را به پروردگار هستی نزدیک مىسازد. وهمن همان بزرگ امشاسپند و ایزد بزرگ هست که در خواب روان اشو زرتشت اسپنتمان را به پیشگاه اهورامزدا رهنمون کرد.
ایزد وهومنه به آدمی سخن نیک و گفتار برتر آموزش مىدهد و آدمی را از ژاژگویی و هرزهگویی باز مىدارد. اندیشهی نیک و منش نیک اهورایی و نخستین امشاسپند و پرستار جانوران هست.
نخستین روز نبر در ماه زرتشتی هست و در این روز از خوردن گوشت پرهیز مىدارند.
با ایزد ماه، گوش، و رام روز هم کار هستند.
اندیشهی نیک، اندیشهای است که مردمان سراسر جهان را بهسوی اشا سو میدهد و اندیشه ی بد اندیشهای است که مردمان را به فریب و کژ راهی انداخته و آن ها را از اشا دور میسازد.
در گات ها سناریوی آزاد اندیشی و دموکراسی اجتماعی به روشنی بهچشم میخورد.
وهومن به اندازهای در آیین مزدیسنی مهم است که گفته میشود آن زندگی بهترین زندگی به شمار میآید و تنها از راه اشا میتوان به آن رسید. واژهی وهومن در گاتها ۱۲۷ بار آمده است.
اشوزرتشت با نیروی خرد و به کارگیری اندیشهی نیک به شناخت خداوند دست یافت.
اندیشه ی نیک یا خرد سپند یا بهمن نمادی از گوهر خرد اهورا مزدا است که خود سرچشمه خرد است.
گل یاسمن سپید نماد وهومن امشاسپند است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ آذر مهر برزین. به قول فرزانه بهرام بن فرهاد صاحب شارستان پیش از ظهور اشو زرتشت در شهرهای سکستان، پارس، اصفهان، قم و جای های دیگر آتشكده ها موجود بوده است. گفتیم که اشو زرتشت در سال سی ام پادشاهی گشتاسب شاه به بارگاه او برای تبلیغ پیام اهورا مزدا حاضر گشت،…
✅ فردوسی سترگ در این مورد از قول دقیقی شاعر، در شاهنامه چنین آورده است :
یکی پاک پیدا شد اندر زمان،
به دستاندرش مجمر عودیان.
خجسته پی و نام او زردهشت،
که اهریمن بد کنش را بکشت.
به شاه جهان گفت پیمبرم،
ترا سوی یزدان همی رهبرم.
یکی مجمر آتش بیاورد باز،
گفت از بهشت آوریدم فراز.
جهان آفرین گفت بپذیر این،
نگه كن بدين آسمان و زمین.
که بی خاک و آتش بر آورده ام،
نگه کن بدو تاش چون کرده ام.
نگر تا تواند چنین کرد کس،
مگر من که هستم جهان دار و بس.
گر ایدون که دانی که من کردم این،
مرا خواند باید جهان آفرين.
زگوینده بپذیر بهدین اوی،
بیاموز از او راه و آیین اوی.
چو بشنید از او شاه به ، دین به،
پذیرفت از او دین و آیین به.
۲۷
@khashatra
یکی پاک پیدا شد اندر زمان،
به دستاندرش مجمر عودیان.
خجسته پی و نام او زردهشت،
که اهریمن بد کنش را بکشت.
به شاه جهان گفت پیمبرم،
ترا سوی یزدان همی رهبرم.
یکی مجمر آتش بیاورد باز،
گفت از بهشت آوریدم فراز.
جهان آفرین گفت بپذیر این،
نگه كن بدين آسمان و زمین.
که بی خاک و آتش بر آورده ام،
نگه کن بدو تاش چون کرده ام.
نگر تا تواند چنین کرد کس،
مگر من که هستم جهان دار و بس.
گر ایدون که دانی که من کردم این،
مرا خواند باید جهان آفرين.
زگوینده بپذیر بهدین اوی،
بیاموز از او راه و آیین اوی.
چو بشنید از او شاه به ، دین به،
پذیرفت از او دین و آیین به.
۲۷
@khashatra
✅ سران بزرگ از همه کشوران،
پزشکان دانا و کمند آوران.
همه سوی شاه زمین آمدند،
به بستند کشتی به دین آمدند.
پدید آمد آن فره ایزدی،
برفت از دل بد سکالان بدی.
ره بت پرستی پراکنده شد،
به یزدانپرستی پُر آکنده شد.
پر از نور ایزد بِبُد، دخمهها،
وز آلودگی پاک شد تخمهها.
پس آزاده گشتاسپ بر شد، بگاه،
فرستاد هر سو به کشور سپاه.
پراکند گرد جهان موبدان،
نهاد از بر آذران گنبدان.
نخست آذر مهر برزین نهاد،
به کشور نگر تا چه آیین نهاد.
که آن مهر برزین بی دود بود،
منور نه از هیزم و عود بود.
یکی سرو آزاد را زردهشت،
به پیش در آذر اندر بکشت.
نبشتش بر آن زاد سرو سهی،
که پذیرفت گشتاسب دین بهی.
چو چندی برآمد بر این سالیان،
بُبد سرو بالا سطبرش میان.
چنان گشت آزاد سرو بلند،
که بر گرد او بر نگشتی کمند.
چو بالا بر آورد و بسیار شاخ،
بکرد از بر او یکی خوب کاخ.
چهل رش به بالا و پهنا چهل،
نکرد از بنه اندر او آب و گل.
یک ایوان بر آوردش از زر پاک،
زمینش همه سیم و عنبرش خاک.
۲۸
@khashatra
پزشکان دانا و کمند آوران.
همه سوی شاه زمین آمدند،
به بستند کشتی به دین آمدند.
پدید آمد آن فره ایزدی،
برفت از دل بد سکالان بدی.
ره بت پرستی پراکنده شد،
به یزدانپرستی پُر آکنده شد.
پر از نور ایزد بِبُد، دخمهها،
وز آلودگی پاک شد تخمهها.
پس آزاده گشتاسپ بر شد، بگاه،
فرستاد هر سو به کشور سپاه.
پراکند گرد جهان موبدان،
نهاد از بر آذران گنبدان.
نخست آذر مهر برزین نهاد،
به کشور نگر تا چه آیین نهاد.
که آن مهر برزین بی دود بود،
منور نه از هیزم و عود بود.
یکی سرو آزاد را زردهشت،
به پیش در آذر اندر بکشت.
نبشتش بر آن زاد سرو سهی،
که پذیرفت گشتاسب دین بهی.
چو چندی برآمد بر این سالیان،
بُبد سرو بالا سطبرش میان.
چنان گشت آزاد سرو بلند،
که بر گرد او بر نگشتی کمند.
چو بالا بر آورد و بسیار شاخ،
بکرد از بر او یکی خوب کاخ.
چهل رش به بالا و پهنا چهل،
نکرد از بنه اندر او آب و گل.
یک ایوان بر آوردش از زر پاک،
زمینش همه سیم و عنبرش خاک.
۲۸
@khashatra
✅ بر او برنگارید جمشید را،
پرستنده ی ماه و خورشید را.
فریدون ابا گرزه ی گاو ساز،
بفرمود کردن آن جا نگار.
همه مهتران را بدان جا نگاشت،
نگر تا چنین کامکاری که داشت.
چه نیکو شد آن نامور کاخ زر،
به دیوارها بر نهادش گهر.
به گردش یکی باره ی آهنین،
نشست اندر او گرد شاه زمین.
فرستاد هر سو به کشور پیام،
که چون سرو کشمر به گیتی کدام.
ز مینو فرستاد ذی من خدای،
مرا گفت از این جا به مینو بر آی.
کنون جمله این پند من بشنوید،
پیاده سوی سرو کشمر روید.
بگیرید یک سر ره زردهشت،
به سوی بت چین بر آرید پشت.
سوی گنبد آذر آرید روی،
به فرمان پیمبر راست گوی.
به یزدان که هرگز نه بیند بهشت،
کسی کو ندارد ره زردهشت.
همه تاجداران به فرمان أوى،
سوی سرو کشمر نهادند روی.
پرستش کده شد از ایشان بهشت،
ببست اندر او دیو را زردهشت.
📚 بُن مایه :
پرستشگاه زرتشتیان.
🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.
هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.
✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
۲۹
@khashatra
ادامه دارد....
پرستنده ی ماه و خورشید را.
فریدون ابا گرزه ی گاو ساز،
بفرمود کردن آن جا نگار.
همه مهتران را بدان جا نگاشت،
نگر تا چنین کامکاری که داشت.
چه نیکو شد آن نامور کاخ زر،
به دیوارها بر نهادش گهر.
به گردش یکی باره ی آهنین،
نشست اندر او گرد شاه زمین.
فرستاد هر سو به کشور پیام،
که چون سرو کشمر به گیتی کدام.
ز مینو فرستاد ذی من خدای،
مرا گفت از این جا به مینو بر آی.
کنون جمله این پند من بشنوید،
پیاده سوی سرو کشمر روید.
بگیرید یک سر ره زردهشت،
به سوی بت چین بر آرید پشت.
سوی گنبد آذر آرید روی،
به فرمان پیمبر راست گوی.
به یزدان که هرگز نه بیند بهشت،
کسی کو ندارد ره زردهشت.
همه تاجداران به فرمان أوى،
سوی سرو کشمر نهادند روی.
پرستش کده شد از ایشان بهشت،
ببست اندر او دیو را زردهشت.
📚 بُن مایه :
پرستشگاه زرتشتیان.
🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.
هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.
✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
۲۹
@khashatra
ادامه دارد....
#زرتشت_آموزگار_راستی
اشوزرتشت-پیام آورایرانی، گاهداد (:تاریخ) بسیار درخشانی دارد که هویت ملی نیرومندی به آن داده است.
یکی از ستارگان درخشانی که مسیر حرکت و پیشرفت را برای مرتوگان (:مردم) این کشور روشن ساخته است.
برخی از ایرانشناسان بزرگ، «زرتشت» را به چم (:معنی) «ستاره ی زرین» دانستهاند.
«موبد آذرگشسب»، «زرتشت» را به چم کسی که چهرهاش از نور اهورایی میدرخشد، آورده است.
پیام اشوزرتشت راستی، درستی، مهربانی، کار، تلاش، آزادی گزینش است.
اشوزرتشت سرنوشت انسان را از نگاه و پندار نادرست کاهنان به در آورد و گزینش راه زندگی را برپایه ی خردمندی و دانایی استوار ساخت.
یکی از ویژگیهای بیهمتای اشوزرتشت، جهانی اندیشیدن اوست.
خدای او که اهورامزدا نام دارد، به چم "دانایی و آگاهی بی کران هستی مند" است. خدایی یگانه و دانش پایه که همه ی تیره ها (:اقوام) و نژادها، آن را پذیرا می باشند.
به جز نابخردانی که از دانش و آگاهی پرهیز می کنند و به پندارهای نادرست وابسته اند.
پرسش این جاست که اشوزرتشت کیست؟
او در سرودهایش "گات ها" میفرماید :
«ای مزدا آن گاه که تو را با دیده دل نگریستم، در پرتو اندیشه ی خود دریافتم،
که تویی سرآغاز و تویی سرانجام …
و آن گاه تو را به خوبی شناختم.
ای اهورامزدا (: دانایی و آگاهی بیکران)،
که وهومن (:اندیشه ی نیک) به سویم آمد،
از من پرسید، تو کیستی؟
به او پاسخ دادم ؛ منم زرتشت و تا آن جا که در توان دارم، دشمن دروغ و پاسدار راستی خواهم بود.»
از دیدگاه اشوزرتشت، اهورامزدا در سرشت هستی آمیخته شده وبا همه چیز هستی هم گون و همراه است، با این نگرش، مرتو (:انسان) نیز که در این هستی گام نهاده ذره ای از فروزه اهورایی است که چنان چه با اراده ی خویش در راه پیشرفت اشا (: هنجار راستی در هستی) گام بردارد، دوست و یار اهورامزدا خواهد بود.
بینش اشوزرتشت هر مرد و زنی را آزاد و دارای اختیار میداند که بین نیروی نیک و سازنده (سپنتامینو) و نیروی ویران گر و اهریمنی (انگره مینو) یکی را برگزیند.
آموزگار ایرانی سفارش میکند که دانا، سپنتامینو را برگزیند تا به پاداش او آرامش و شادی روان باشد.
شایسته نیست تا مرتوی دانا به انگره مینو روی آورد تا رنج روانی داشته باشد.
❇️ اشوزرتشت و ایران.
آشکار است که خردمندان ایرانی و پژوهندگان بر تاثیر بینش اشوزرتشت بر کشور ایران آگاهند.
بهویژه این تاثیر در زمان هخامنشی بسیار گویا و روشن است.
این که چگونه پادشاهانی با اندیشه، گفتار و کردار نیک، مانند کوروش و داریوش بزرگ بر ایران سروری داشتند.
کوروش به بابل و یهودیان آزادی میدهد و حقوق بشر را به جهان ارمغان میکند.
و داریوش میفرماید :
«خدای بزرگ است اهورا مزدا که زمین را آفرید، که آسمان را آفرید، که مرتوگان (:مردم) را آفرید.
که شادی را برای مرتوگان آفرید»
و میافزاید : «همهی کردار و پیروزیهای من مرهون یاری اهورا مزدا است،
اهورا مزدا این سرزمین را،
ازدشمن، خشک سالی و دروغ به دور بدارد.»
📚 بُن مایه:
۱ - کنکاشی در زندگی و اندیشه ی زرتشت.
نگارش : روان شاد موبد کورش نیکنام.
۲ - زرتشت و آموزشهای او،
نگارش : روان شاد موبد رستم شهزادی.
✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
@khashatra
اشوزرتشت-پیام آورایرانی، گاهداد (:تاریخ) بسیار درخشانی دارد که هویت ملی نیرومندی به آن داده است.
یکی از ستارگان درخشانی که مسیر حرکت و پیشرفت را برای مرتوگان (:مردم) این کشور روشن ساخته است.
برخی از ایرانشناسان بزرگ، «زرتشت» را به چم (:معنی) «ستاره ی زرین» دانستهاند.
«موبد آذرگشسب»، «زرتشت» را به چم کسی که چهرهاش از نور اهورایی میدرخشد، آورده است.
پیام اشوزرتشت راستی، درستی، مهربانی، کار، تلاش، آزادی گزینش است.
اشوزرتشت سرنوشت انسان را از نگاه و پندار نادرست کاهنان به در آورد و گزینش راه زندگی را برپایه ی خردمندی و دانایی استوار ساخت.
یکی از ویژگیهای بیهمتای اشوزرتشت، جهانی اندیشیدن اوست.
خدای او که اهورامزدا نام دارد، به چم "دانایی و آگاهی بی کران هستی مند" است. خدایی یگانه و دانش پایه که همه ی تیره ها (:اقوام) و نژادها، آن را پذیرا می باشند.
به جز نابخردانی که از دانش و آگاهی پرهیز می کنند و به پندارهای نادرست وابسته اند.
پرسش این جاست که اشوزرتشت کیست؟
او در سرودهایش "گات ها" میفرماید :
«ای مزدا آن گاه که تو را با دیده دل نگریستم، در پرتو اندیشه ی خود دریافتم،
که تویی سرآغاز و تویی سرانجام …
و آن گاه تو را به خوبی شناختم.
ای اهورامزدا (: دانایی و آگاهی بیکران)،
که وهومن (:اندیشه ی نیک) به سویم آمد،
از من پرسید، تو کیستی؟
به او پاسخ دادم ؛ منم زرتشت و تا آن جا که در توان دارم، دشمن دروغ و پاسدار راستی خواهم بود.»
از دیدگاه اشوزرتشت، اهورامزدا در سرشت هستی آمیخته شده وبا همه چیز هستی هم گون و همراه است، با این نگرش، مرتو (:انسان) نیز که در این هستی گام نهاده ذره ای از فروزه اهورایی است که چنان چه با اراده ی خویش در راه پیشرفت اشا (: هنجار راستی در هستی) گام بردارد، دوست و یار اهورامزدا خواهد بود.
بینش اشوزرتشت هر مرد و زنی را آزاد و دارای اختیار میداند که بین نیروی نیک و سازنده (سپنتامینو) و نیروی ویران گر و اهریمنی (انگره مینو) یکی را برگزیند.
آموزگار ایرانی سفارش میکند که دانا، سپنتامینو را برگزیند تا به پاداش او آرامش و شادی روان باشد.
شایسته نیست تا مرتوی دانا به انگره مینو روی آورد تا رنج روانی داشته باشد.
❇️ اشوزرتشت و ایران.
آشکار است که خردمندان ایرانی و پژوهندگان بر تاثیر بینش اشوزرتشت بر کشور ایران آگاهند.
بهویژه این تاثیر در زمان هخامنشی بسیار گویا و روشن است.
این که چگونه پادشاهانی با اندیشه، گفتار و کردار نیک، مانند کوروش و داریوش بزرگ بر ایران سروری داشتند.
کوروش به بابل و یهودیان آزادی میدهد و حقوق بشر را به جهان ارمغان میکند.
و داریوش میفرماید :
«خدای بزرگ است اهورا مزدا که زمین را آفرید، که آسمان را آفرید، که مرتوگان (:مردم) را آفرید.
که شادی را برای مرتوگان آفرید»
و میافزاید : «همهی کردار و پیروزیهای من مرهون یاری اهورا مزدا است،
اهورا مزدا این سرزمین را،
ازدشمن، خشک سالی و دروغ به دور بدارد.»
📚 بُن مایه:
۱ - کنکاشی در زندگی و اندیشه ی زرتشت.
نگارش : روان شاد موبد کورش نیکنام.
۲ - زرتشت و آموزشهای او،
نگارش : روان شاد موبد رستم شهزادی.
✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز، پیروز و فرخ روز وهومن امشاسپند و اردی بهشت ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی دو شنبه ۱ اردی بهشت ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۱ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ وهومنه = منش نیک. ✔️ نَبُر = پرهیز از مصرف خوراک های گوشتی و کشتار حیوانات سودمند. @khashatra
#امروز
به روز، پیروز و فرخ روز اردی بهشت امشاسپند و اردی بهشت ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی
سه شنبه ۲ اردی بهشت ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی
۲۲ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ اردی بهشت = بهترین پاکی و راستی.
✔️ جشن اردی بهشت گان خجسته باد.
@khashatra
به روز، پیروز و فرخ روز اردی بهشت امشاسپند و اردی بهشت ماه سال ۳۷۶۳ مزدیسنی
سه شنبه ۲ اردی بهشت ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی
۲۲ آپریل سال ۲۰۲۵ (ترسایی)
✔️ اردی بهشت = بهترین پاکی و راستی.
✔️ جشن اردی بهشت گان خجسته باد.
@khashatra
#اردی_بهشت_امشاسپند
اَردی بهشت یا «اَشاوَهیشتا»، نام سومین روز ماه در گاه شمار زرتشتی است.
اَردی بهشت به چم «بهترین پاکی و راستی» و یکی از اَمشاسپندان دین زرتشتی است که در جهان مینوی نماد پاکی، اَشویی و نشان اَشا (قانون دگرگونناپذیر جهان) است.
اَردی بهشت یا اَرتهوَهیشتَه یا اَشهوَهیشتَه در استورههای زرتشتی و ایرانی دومین اَمشاسپند است.
او زیباترین نماد از نظام جهانی قانون ایزدی و نظم اخلاقی در هر دو جهان است.
این امشاسپند نه تنها نظم را در جهان برقرار میسازد، بلکه نگاهبان نظم دنیای مینوی و دوزخ نیز هست. نماینده ی جهانی او آتش است.
اَمشاسپند اردی بهشت، از نظر اهمیت و ارج دومین اَمشاسپند پس از اَمشاسپند وُهومَن است.
این موجود در اصل همان آرتا یا ریتای هندی است، که در زمانهای بعد اَشاواهیشست نام گرفت که به چم اَشای برتر یا بهترین اَشَهَ یا برترین اَرتَه (راستی) است.
این اَمشاسپند پاسدار و نگهبان آتش و یا عناصری که در عین حال بازگو کننده ی طبیعت آتش هستند، میباشد.
او ضامنِ پایداری نظم جهان است، چه نظم اخلاقی و چه نظم فیزیکی (نظم مادی).
واژه اَشَهَ در اوستا و به ویژه در گاهان بسیار به کار رفته است.
«اَشا» یا هنجار هستی در زندگی انسانها به گونه توانمندی در نظم دادن به زندگی، خانواده، هازمان (:جامعه)، زیستبوم، طبیعت و … نمودار میشود.
از همین رو بر انسان شایسته است تا پیوسته این توانایی را در خود پرورش داده تا بتواند با «اَشا» هماهنگ شود و راستی را در خود بپروراند.
اَشو زرتشت در گاهان تنها راه رسیدن به بارگاه خدایی را راه اَشَهَ میداند. در یسن ۴۴ بند ۱۱ میگوید : «تا توش و توان دارم میکوشم مردم را به سوی اَشَهَ رهنمون باشم.»
یکی از سپندترین دعاهای زرتشتی دعای [اشم وهو] است که در آن اَشَهَ و راستی ستایش میشود که یک ذکر ۱۲ واژهای است که سه بار در آن نام اَشَهَ برده شده است.
دعایی که برای تمرکز ذهن بر روی اَشَهَ استوار است از این قرار است : اَشَهَ نیک، اَشَهَ نیکترین است. مطابق آرزوست، مطابق آرزو خواهد بود، اَشَهَ از آن اَشَهَوَهیشتَه است.
در آموزههای آیین اَشو زرتشت پاکی برون نیز به اندازهی پاکی درون اهمیت دارد.
پاکی برون به چم پاک نگه داشتن تن و محیط زندگی از همه ناپاکیها است و به همین شوند، سِدره و کُشتی، لباس آیینی و نشانه زرتشتیان، به رنگ سپید است تا هرگونه ناپاکی را نمایان کند.
گل مرزنگوش نماد اردی بهشت امشاسپند است.
@khashatra
اَردی بهشت یا «اَشاوَهیشتا»، نام سومین روز ماه در گاه شمار زرتشتی است.
اَردی بهشت به چم «بهترین پاکی و راستی» و یکی از اَمشاسپندان دین زرتشتی است که در جهان مینوی نماد پاکی، اَشویی و نشان اَشا (قانون دگرگونناپذیر جهان) است.
اَردی بهشت یا اَرتهوَهیشتَه یا اَشهوَهیشتَه در استورههای زرتشتی و ایرانی دومین اَمشاسپند است.
او زیباترین نماد از نظام جهانی قانون ایزدی و نظم اخلاقی در هر دو جهان است.
این امشاسپند نه تنها نظم را در جهان برقرار میسازد، بلکه نگاهبان نظم دنیای مینوی و دوزخ نیز هست. نماینده ی جهانی او آتش است.
اَمشاسپند اردی بهشت، از نظر اهمیت و ارج دومین اَمشاسپند پس از اَمشاسپند وُهومَن است.
این موجود در اصل همان آرتا یا ریتای هندی است، که در زمانهای بعد اَشاواهیشست نام گرفت که به چم اَشای برتر یا بهترین اَشَهَ یا برترین اَرتَه (راستی) است.
این اَمشاسپند پاسدار و نگهبان آتش و یا عناصری که در عین حال بازگو کننده ی طبیعت آتش هستند، میباشد.
او ضامنِ پایداری نظم جهان است، چه نظم اخلاقی و چه نظم فیزیکی (نظم مادی).
واژه اَشَهَ در اوستا و به ویژه در گاهان بسیار به کار رفته است.
«اَشا» یا هنجار هستی در زندگی انسانها به گونه توانمندی در نظم دادن به زندگی، خانواده، هازمان (:جامعه)، زیستبوم، طبیعت و … نمودار میشود.
از همین رو بر انسان شایسته است تا پیوسته این توانایی را در خود پرورش داده تا بتواند با «اَشا» هماهنگ شود و راستی را در خود بپروراند.
اَشو زرتشت در گاهان تنها راه رسیدن به بارگاه خدایی را راه اَشَهَ میداند. در یسن ۴۴ بند ۱۱ میگوید : «تا توش و توان دارم میکوشم مردم را به سوی اَشَهَ رهنمون باشم.»
یکی از سپندترین دعاهای زرتشتی دعای [اشم وهو] است که در آن اَشَهَ و راستی ستایش میشود که یک ذکر ۱۲ واژهای است که سه بار در آن نام اَشَهَ برده شده است.
دعایی که برای تمرکز ذهن بر روی اَشَهَ استوار است از این قرار است : اَشَهَ نیک، اَشَهَ نیکترین است. مطابق آرزوست، مطابق آرزو خواهد بود، اَشَهَ از آن اَشَهَوَهیشتَه است.
در آموزههای آیین اَشو زرتشت پاکی برون نیز به اندازهی پاکی درون اهمیت دارد.
پاکی برون به چم پاک نگه داشتن تن و محیط زندگی از همه ناپاکیها است و به همین شوند، سِدره و کُشتی، لباس آیینی و نشانه زرتشتیان، به رنگ سپید است تا هرگونه ناپاکی را نمایان کند.
گل مرزنگوش نماد اردی بهشت امشاسپند است.
@khashatra