✅ سه آتش دیگر را زروانداذان و کارداران و ماگشنسپان نامید به نام سه نفر برترین فرزندانش زروانداذان، کاردار و ماگشنسپ که ایشان را برای سه کار از اعمال بزرک مملکتی تربیت کرده بود. در همین ناحیه سه باغ ترتیب داد در یکی ۱۲ هزار اصله نخل و در یکی ۱۲ هزار اصله زیتون و در یکی ۱۲ هزار سرو کاشت و تمامی این دیه ها و باغ ها و آتشگاها تا سده ی سوم هجری با حسن حالات هنوز باقی و در دست قومی از پشت او بوده است.
با توجه به نوشته ی بالا معلوم می شود مهر نرسی در ناحیه ی دشت بارین و جره پنج آتشکده ساخته است که به نام های مهر نرسیان و فراز مرا آور خذایا و زروانداذان و کارداران و ماگشنسپان خوانده شده است.
از این پنج آتشکده یکی چهار تاقی است که در ده کیلومتری کازرون کنار راهی که از کازرون به جره و فراش بند می رود واقع می باشد و شرح آن گذشت دومی چار تاق بزرگی است بیرون بالاده که فوقاً توضیح گردید و به مسافت قریب ۵۵ کیلو متری کازرون واقع می باشد.
ناگفته نماند که قصبه ی جره به مسافت قريب ۱۲ كيلو متر پایین تر از بالاده است که برای رسیدن بدان باید از رود جره عبور کرد و نام آتشكده ی جره باعث این اشتباه نباید بشود که چار تاقی فرق در قصبه ی جره واقع باشد.» (ص ۱۱۴-۱۱۳)
۱۵۵
@khashatra

✅ آتشکده تون سبز.

« چون از بالاده به سوی جنوب روند یعنی از رود جره گذشته قصبه ی جره را پشت سر گذارند و راه را به جانب جنوب ادامه دهند به چار تاق دیگری به نام تون سبز می رسند که در دشت بارین واقع ست و مسافت چار تاقی اخیر تا بالاده تقریباً با مسافت کازرون به بالاده برابر می باشد.
قریه ی آبروان که در نوشته ی طبری بدان اشاره شد و زادگاه مهر نرسه بوده است نیز در دشت بارین قرار داشته است.
بدین قرار چار تاقی تون سبز همان آتشکده ای ست که در طبری به نام آتشکده ی مهر نرسیان معرفی گردیده است.
چار تاقی تون سبز از نظر وضع ساختمان و اندازه همانند چار تاقی بزرگ جره است و به گونه ای که از روی نقشه ی ناحیه ی جره بر می آید آبادی به نام خاروک بر سر راه جره به فراش بند کمی بالا تر از محاذات چار تاقی تون سبر قرار دارد و آبادی دیگر هم به نام گنبد بر سر راه مزبور مختصری پایین تر از محاذات چار تاقی نامبرده واقع ست بنابر این از قطعه راه بین این دو آبادی و حول و حوش آن ها می توان به سوی مغرب روانه گشت و با طی مسافتی در حدود ۲۵ الی ۳۰ کیلومتر بنای تاریخ مزبور رسید.»

📚 بُن مایه :

پرستشگاه زرتشتیان.

🖋 نویسنده و گردآورنده :
رشید شهمردان.

هشتمین نشریه ی سازمان جوانان ززتشتی بمبئی سال ۱۳۳۶ یزدگردی.

✍ رونوشت : بردیا بزرگمهر.

۱۵۶
@khashatra
ادامه دارد....

#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز مهر ایزد از تیرماه ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

برابر با :
آدینه ۱۳ تیر ماه سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۴ ژوئیه  سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ مهر = فروغ و روشنایی.

✔️ نخستین روز دیدار همگانی در پیر پارس بانو.

@khashatra

#مهر_ایزد

در فرهنگ‌های فارسی مهر را ایزدی نشان بر مهر و دوستی و خرد در کارهای مینوی دانسته‌اند که در ماه مهر (ماه هفتم از سال خورشیدی) و روز مهر (روز شانزدهم هر ماه) بدو پیوند یافته است و شمارآفریدگان از نیکی و بدی به دست اوست.
مهر که در اوستا « میثرَ» خوانده می‌شود، از ایزدان بزرگ پیش از زرتشت است که ایزد فروغ و روشنایی خوانده می‌شود.
ایزد مهر نگهبان مهر، محبت، دوستی و عشق، تدبیر برای یافتن دارایی و خواسته‌ها است.
مهر به دیگر چم (:معنی) گردونه ی آفتاب یا خورشید است.

مهر ایزد موکل بر فعالیت‌های ست که دو طرف دعوا دارند. هر کجا دو طرف دعوا باشد ایزد مهر به دادگستری، دوستی، قول و قرار، پیمان‌ حاضر است.

مهر یکی از برجسته‌ترین ایزدان در دین زرتشتی ست. یکی از سه ایزدانی است که نامش در دوازده ماه سال آمده است. یکی از دراز ترین یشت‌ها به مهریشت ویژه شده است.


فردوسی می‌سراید‌:

«دو مهر است با من که چو آفتاب،
بتابد شب تیره چو بیند آفتاب».

ایزد مهر نماد عشق و زندگی است و به زندگی خانوادگی گرمی می‌دهد. مهر نام آتشکده‌ای نیز بوده است.

فردوسی پیرامون آن می‌سراید :

«چو آذرگشسب و چو خوراد و مهر،
فروزان به کردار گردان سپهر»

🌺 گل بنفشه نماد مهر ایزد است.

@khashatra

#زرتشت_و_یکتاپرستی_متعالی_او

✅ بیشتر ادیان بزرگ معاصر هتا تا حدودی آیین هندو، مبتنی بر یکتاپرستی است چیزی که هست ایده خدا در همه ی ادیان یکی نیست. مثلا در آیین یهود خدا وجودی است مستبد و فاعل مایشا، گه‌گاهی به خشم می آید و گاهی انتقام هم می گیرد.
ولی خدای اشوزرتشت مظهر راستی و آزادگی است و در هیچ کجای اوستا، هتا اشاره‌ای به استبداد رای او نشده بلکه بالعکس وی نیکی محض، و یار و یاور نیکوکاران معرفی گشته است.
از همین ایده خدا که در آیین مزدیسنا وجود دارد می توان دریافت، تا چه حد این آیین پیشرفته بوده و هست چه همان طور مترلینگ گفته، خدای هر کس با ایده اخلاقی و بینش فلسفی او بستگی دارد. چنان که خدای یک وحشی آفریقایی قابل مقایسه با خدایی که، فی‌المثل رابیندرانات تاگور می پرستید نیست...

❇️ به عبارت دیگر خدایی که مورد پرستش پیروان ادیان و آرمان‌های پیشرفته است، مانند تصویری است که فی‌المثل رافائل و بهزاد کشیده‌اند.
حال فرق بین خدای اشوزرتشت و خدای بسیاری از ادیان دیگر یک چنین وضعی را دارد.

❇️ نوع اخلاقی که در یک مذهب دیده می شود نیز بستگی دارد به نوع خدایی که در آن مذهب مورد پرستش است.
هنگامی که خدای یک مذهب در یک سطح خیلی متعالی قرار دارد، اخلاق پیروانش هم در یک سطح متعالی است.
ما این تفاوت را هم می توانیم بین پیروان آیین اشوزرتشت و سایر ادیان دیگر هم ببینیم.
۱
@khashatra

✅ با داشتن یک چنین ویژگی ها، هیچ اغراق نگفته ایم اگر بگوییم توحید آیین مزدیسنا در اوج کمان است.
یکتاپرستی در این آیین آن چنان زیبا و با شکوه است که هتا رابیندرانات تاگور و افلاتون و سقراط می توانند با افتخار به اشوزرتشت گرایش پیدا کنند چان چه گرایش هم پیدا کرده بودند.

❇️ باز می بینیم که خدای اشوزرتشت بر خلاف سایر ادیان دارای خصوصیات انسانی نیست. اگر با ذکر صفاتی از او یاد می شود تنها به خاطر آن ست که آدمیان قادر به درک خدا به طریق دیگر نیستند.

❇️ خدا در مزدیسنا Hukshathroten یعنی (فرمانروای نیک) خوانده شده است. جای شگفتی نیست اگر یک چنین خدا پیروانش را تنها از طریق مهر و راستی و آن هم در صورتی که خدمت گزار تمام جهان آفرینش باشند، می‌پذیرد.
۲
@khashatra

✅ ارنست رنان زمانی نوشت : عظمت هر مذهب به عظمت اندیشه و اوج احساس پیروان آن بستگی دارد.
در آیین مزدیسنا ما با آن چنان ایده‌ی خدا و سیستم اخلاقی روبرو هستیم که می توان گفت در کمتر مذهبی یک چنین پدیده‌ای (عظمت اندیشه) را توام با (اوج احساس) دارد می بینیم.

❇️ حال ببینیم اهورامزدا دارای چه خضوصیاتی است.
◀️ او قدرتی است که مافوق او قدرتی نیست.
◀️ او علت نخستین و محرک غیر متحرک و قدیمی تر از هرچه قدیم است و درخشان تر از هر چه درخشان است و برتر از همه، لایزال، نیکی مطلق، روان روان ها ، قانون گذار و نیرویی است یگانه و بی آغاز و بی انجام و بی کران و جاویدان و نادیدنی و نابسودنی و نابود نشدنی و آفریننده است.
◀️ خدا فروغ آسمان ها و زمین، جان جهان، نیروی بهنجار و بخرد آفرینش، گوهر و بنیاد هستی و ذات گسترده‌ای که در همه چیز است...

❇️ از دیدگاه فرهنگ زرتشتی پهنه ی هستی جلوه گاه اهورامزداست. و هر ذره‌ای از ذره‌های هستی در بر دارنده ی‌ پرتو فزونی از اهورامزداست که از این گفته نتیجه می شود که شناخت اهورامزدا از شناخت نمودهای هستی و از راه دانش و پژوهش در نمودهای هستی ممکن می گردد.
۳
@khashatra

✅ در این باره اشوزرتشت می فرماید :

ای اهورا مزدا ؛
همان گونه که تو را با دیده ی دل نگریستم،
به نیروی اندیشه ی خود دریافتم،
که تویی سرآغاز،
که تویی سرانجام،
که تویی چشمه منش پاک،
که تویی داور دادگر راستی در هر دو جهان.

و این همان خدایی است که تنی سون شاعر انگلیسی درباره‌اش می سراید :

That God who alays loves .
One God , one low , one Element
And one far-off divine Event
To which the whole creation moves .

ترجمه :
خداوندی که جاودانه زنده است و مهر می ورزد
یک خدا و یک قانون و یک عنصر
آن که انتهای یک مقصد روانی است
و آنکه جنبش سراسر جهان از اوست

📚 بُن مایه :
برگرفته از دین پایه زرتشتی (دکتر حسین وحیدی)

✍ پژوهش و گردآوری : بردیا بزرگمهر
۴
@khashatra
پایان🔺🔺

#روز_ملی_دماوند_گرامی_باد

۱۳ تیر ماه خورشیدی روز ملی دماوند است

چکاد پرشکوه دماوند، نماد پایداری و استواری ایران.
۱
@khashatra

✅جایگاه نمادین دماوند

دماوند نه‌فقط بلندترین قله ی ایران (۵۶۱۹ متر)، بلکه نماد پایداری، غرور ملی، و پیوند با افسانه‌ ی آرشی مانند داستان تیر آرش است.
دماوند تنها یک کوه نیست ؛ این آتشفشان خاموش، از دیر باز در فرهنگ، ادبیات و اساتیر ایرانی جایگاهی ویژه داشته است.
از شاهنامه ی فردوسی سترگ و داستان‌های فریدون و ضحاک تا اشعار ملک‌الشعرای بهار و نیما یوشیج، دماوند همواره نمادی از استواری، بزرگی، پایداری و سرزندگی ایران‌زمین بوده است.
قله ی سپیدپوش آن که سر بر ابرها می‌ساید، برای هر ایرانی یادآور شکوه و دیرینگی این سرزمین است.
انتخاب یک روز ملی برای دماوند، در واقع جشن گرفتن همین جایگاه رفیع در حافظه ی جمعی و هویت ملی ماست.


🗻 پیشینه ی نام گذاری.

ایده ی نام‌گذاری روزی ویژه برای قله‌ی دماوند ریشه در سال ۱۳۸۳ خورشیدی دارد، زمانی که گروهی از کوهنوردان و فعالان محیط‌زیست در استان تهران، نخستین هجوم نمادین به مسیرهای صعود را برای پاک‌ سازی برگزار کردند، و به‌ تدریج پیشنهاد انتخاب روزی مناسب برای گرامی داشت این کوه مطرح شد.

سپس در سال ۱۳۸۴ خورشیدی، سیزدهم تیرماه خورشیدی— مقارن با جشن باستانی تیرگان و افسانه ی آرش کمان‌گیر — به‌عنوان «روز ملی دماوند» توسط سازمان‌های مردم‌ نهاد معرفی شد.

در ۱۳ تیر ۱۳۸۷ خورشیدی ، قله ی دماوند به‌صورت رسمی در فهرست آثار طبیعی ملی کشور ثبت شد، و از آن زمان این روز به‌طور نمادین به پاس‌داشت آن اختصاص یافت.

سرانجام در بهمن ۱۴۰۲ خورشیدی، شورای فرهنگ عمومی — زیرمجموعه ی شورای انقلاب فرهنگی — به‌صورت رسمی سیزدهم تیر را «روز ملی دماوند» ثبت کرد و آن را به تقویم مناسبت‌های ملی افزود.


✔️ اهداف بنیادین.

❇️ ارتقای آگاهی عمومی و فشار بر مسئولان برای اتخاذ تدابیر حمایتی فوری.

❇️ توسعه ی فرهنگ کوه‌نوردی و حفاظت از محیط‌زیست‌ کوهستان در سطح ملی.

❇️ پاس‌داشت هویت و پیوند تاریخی و فرهنگی ایرانیان با این کوه اساتیری.


✳️ فعالیت‌ها در روز ملی دماوند.

در این روز، برنامه‌های متنوعی در مناطق اطراف دماوند، به‌ویژه در شهرستان‌های دماوند و لاریجان، و هم چنین در شهرهای دیگر ایران برگزار می‌شود.
این برنامه‌ها شامل :

❇️ برگزاری همایش‌ها و نشست‌های علمی، با حضور کارشناسان و فعالان محیط زیست برای بررسی چالش‌ها و ارائه ی راه کارهای حفاظت.
❇️ پاک سازی طبیعت : گروه‌های کوهنوردی و دوست‌داران طبیعت به پاک سازی دامنه‌ها و مسیرهای منتهی به قله می‌پردازند.

❇️ برنامه‌های فرهنگی و هنری : شامل اجرای موسیقی محلی، شعرخوانی، و نمایشگاه‌های عکس با محوریت دماوند.

❇️ کوه نوردی نمادین : صعود گروه‌هایی از کوه نوردان به قله ی دماوند به منظور گرامی داشت این روز.


✳️ دماوند : نیازمند توجه و حمایت همگانی.

روز ملی دماوند یادآور این نکته مهم است که حفاظت از این گنجینه ی طبیعی و ملی، خویش کاری (: وظیفه ی) تک تک ماست. دماوند نه تنها بخشی از جغرافیای ما، بلکه جزئی جدایی‌ناپذیر از هویت فرهنگی و تاریخی ایران است.
با افزایش آگاهی، رعایت اصول زیست‌ محیطی و مطالبه‌گری از مسئولان، می‌ توانیم آینده‌ای پایدار را برای این نماد سرافراز ایران‌ زمین رقم بزنیم.
۲
@khashatra
پایان🔺🔺

#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز سروش ایزد از تیرماه ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

برابر با :
شنبه ۱۴ تیر ماه سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۵ ژوئیه  سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ سروش = فرمات برداری.

✔️ دومین روز دیدار همگانی در پیر پارس بانو.

@khashatra

#سروش_ایزد

روز هفدهم از هر ماه در گاه شمار زرتشتی به نام سروش ایزد پیوند یافته است.
سروش به چم (: معنی) گوش دادن و فرمان بردن است به خواست خدایی و ما آن را نیوشایی معنا کرده‌ایم تا نزدیک تر به اصل باشیم.

اینک من سروش ترا که از همه بزرگ تر است، می‌طلبم تا به آرمان خود رسم.
و زندگانی درازی به دست آورم.
و به شهریاری منش نیک در آمده
و به راه راستی گام زده،
به جایگاهی رسم که مزدا اهورا می‌باشد. (۳۳_۵)


اشوزرتشت می‌گوید :

کسی را که مزدا دوست دارد، نیوشایی و منش نیک به او روی می‌آورد (۴۴_۱۶)

اشوزرتشت می‌خواهد به دستیاری نیوشایی به خواست و آرمان خود برسد (۳۳_۵)

نیوشایی راهی است که به اهورامزدای توانا می‌رود (۲۸_۵)

نیوشایی راه رستگاری را، هم برای رستگار و هم برای دروغ کار، همواره روشن می‌سازد (۴۳_۱۲)

از این گفته‌ها به ویژه آن جایی که نیوشایی با منش نیک است‌، بر می‌آید‌، که فرمان برداری اشوزرتشت کورکورانه نیست، بلکه از روی اندیشه و با دلی پر از مهر است.

گل خیری سرخ نماد سروش ایزد است.

@khashatra

#پرسش

چرا خورشید، آتش و روشنایی اساس دین زیبای زرتشت است؟


پاسخ : 

درفرهنگ کهن این سرزمین، روشنایی و فروغ را از ویژگی ها و فروزه های «اهورامزدا» می دانستند،  و دگرگون آن، تاریکی را پدید آورنده ی ناپاکی، بی داد و ستم باور کرده بودند.
به همین روی روشنایی از جلوه های نیک اهورامزدا در زندگی نیاکان ایرانی ما بوده است.

گفتنی ست در قرآن نیز آمده : « اللهُ نورالسَماوات واَلاَرض » (خداوند نور زمین وآسمان است) ؛ و موسی نیز در روشنایی و آتش جلوه داشته است.
بدین روی روشنایی نزد بیشتر تیره ها ( : اقوام) از ارزش بالایی برخوردار بوده است.

پیش از دین زرتشت ایرانیان به نیایش مهر ( : نورخورشید) و آناهیتا ( : نماد آب پاک) بیش از جلوه های دیگر نیایش داشته اند. هم اکنون نیز سرودهایی در بیان جلوه های روشنایی خورشید و ماه هم چنان در اوستا به یادگار مانده است.

پیروان بینش اشوزرتشت نیز  روشنایی را پرستش سو ( : قبله) خود قرار  داده اند و به سوی هر گونه فروغی مانند نورآتش، فروغ شمع وچراغ، روشنایی خورشید وماه... خدای خویش «اهورامزدا» ( : دانش و آگاهی بی کران هستی) را نیایش می کنند.

آنان رنگ هایی را نیز برای پوشش بدن و کاربردهای دیگر در زندگی خویش به کار می برند که تیره نباشد بلکه روشنی بخش و شادی آفرین باشد.
چون باور دارند که رنگ های تیره شادی کم تری را در روان شان پدیدار خواهد ساخت.

📚 بُن مایه : برگرفته از تارنمای روان شاد موبد كورش نیکنام.

✍ رونوشت بردیا بزرگ مهر.

@khashatra

#امروز

به روز، پیروز ‌و فرخ روز رشن ایزد از تیرماه ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی

برابر با :
یک شنبه ۱۵ تیر ماه سال ۱۴۰۴ خورشیدی

۶ ژوئیه  سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ رشن = دادگری.

✔️ سومین روز دیدار همگانی در پیر پارس بانو.

@khashatra

#رشن_ایزد

ایزد عدل و داد در دین مزدیسنى. در اوستا رَشْنو Rašnu و در پهلوى رَشْن Rašn به چمار (: معناى) عادل و دادگر است.
رَشْن در اوستا بیشتر با صفت رَزْیشْته Razišta (در پهلوى رَزیستک Razistak) وبه صورت رَشْنو رَزْیشْتَه به چم راست‌تر و درست‌تر آمده است، و در فارسى بیشتر این ایزد با صفتش «رَشْن راست» خوانده مى‌شود.

هجدهمین روز از هر ماه در گاه شمار زرتشتی به نام رشن پیوند یافته است.
رَشن (رَشْنو) ـ ایزد دادگرى و آزمایش ایزدى، ایزد درستی و دادگری كه از ایزدان سرای پسین و از داوران روز جزا ست.
یشت رشن، یشتی هست در ستایش رَشن، رَشنو، رشن یشت، یشت دوازدهم اوستا هست.

پورریحان بیرونى در الآثار الباقیة (ص۷۳) در فهرست روزهاى ایرانى، این ایزد را رَشْن خوانده که در زبان سُغدى رَسْن Rasn و در خوارزمى همان رَشْن خوانده مى‌شده است.
در ادبیات فارسى این واژه به صورت «رش» بدون نون به کار رفته است.

فردوسى سترگ می گوید :
چو هور سپهر آورد روز رَش،
ترا زندگى باد پدرام و خَوش.

خسروى مى گوید :
مِى سورى بخواه کامد رَش،
مطربان پیش دار و باده بکَش.

🌺 گل نسترن نماد روز رشن ایزد است.

@khashatra

#منشا_مسئله_ی_شر

✅ يكي از ژرف ترين مسائل زندگی مسئله ی منشأً شر است. هر كس در زندگی با شر به نحوی روبروست. اگر مسئله‌ای باشد كه با هوش ترين افراد در كليه ی اعصار و كشورها نتوانسته اند، حلش كنند همين مسئله ی شر است.
اگر مسئله‌ای وجود داشته باشد كه باعث نوشته شدن سدها جلد كتاب از سوی بزرگ ترين متفكران شده، باز  همين شر است.
اگر مسئله‌ای وجود داشته باشد كه با این همه ادبيات ده بلكه بيست سده ی جهان هنوز درباره‌اش آخرين سخن را نگفته  باز همين مسئله ی شر است، يک دنيا فرق است بين كسی كه به زندگی با ذهن سالم و روح شادی آور می نگرد، با كسی كه با  ذهن بيمار و روح  عليل و يا ذهن مغرور و روح جسور با او روبرو می شود فلسفه های زندگی با هم زياد فرق دارند و از خوش بينی و يا بد بينی گرفته تا بدگمانی نسبت به انسان ها و شكاكيت بر پایه ی قالب مختلف طبع‌ها و خوی های موسسين آن ديده می شوند.
برای برخی ها‌ زندگی نعمت بوده و برای برخی نقمت. پاره‌ای از انسان ها با شركت در فعاليت‌‌های دنيوی و پذيرا شدن خوشی ها و اندوه‌های آن خرسندی تحصيل كرده‌اند. عده‌ای ديگر سعی نموده اند از دنائت و پستی های دنيا فرار كرده و زندگی مبتنی بر انكار نفس را طی كنند. برای عده‌ای ديگر انتحار يگانه راه رستگاری بوده است.
۱
@khashatra

✅ از دیدگاه اشوزرتشت وجود شريک واقعيت پا بر جای زندگانی است. آفرينش نه تنها  يک جنبه ی روشن ﺩﺍﺭد بلكه دارای يی جنبه ی تاريک نيز هست و ما بايد جنبه‌ی تاريكش را هم در نظر بگيريم. جهان بی عیب و نقص نيست، آن آدم خوش بينی كه می گويد همه چيز جهان خوب است همان قدر در اشتباه است كه بدبينی كه با ادعای اين كه همه چيز بد است، می خواهد وجود خوبی را انكار كند اين كار درستی نيست كه بدی ها را چه واقعی باشند و چه خيالی بزرگ كنيم و از فرط غصه و حزن تحلیل رویم این درست نیست که در تاریکی شب ناله و فغان سر دهیم و توجه به روشنایی و نور نکنیم ولی اين هم درست نيست كه ادعا كنيم شر وجود ندارد. ما نمی توانيم  مسئله ی جاودانی شر را با شانه بالا انداختن طرد كنيم. شر آن چنان عامل موثری در زندگی انسان هاست كه به ما اجازه نمی دهد آن را ناديده بگيريم.
۲
@khashatra

✅ انسان احساس می كند كه در جهان خصمانه‌ای به سر می برد. عناصر و حيوانات و هم نوعان ما هم به ما اعلان جنگ می دهند. خشم عناصر طبيعت بزرگ است.
طبيعت از يک سو زيبا، مهربان، سخی، باخرد، صرفه جو، بشاش، آسايش بخش، تعالی آور و الهام بخش است اما از سوی ديگر قانون قُطبيت بر جهان حكم فرماست.
هنگامی كه طبيعت كژ خلق می شود، به غولی بلهوس، بی رحم و وحشتناک مبدل  می شود، به گونه ای كه در حال خشم هر چه را كه سر راه خود می يابد ؛
می سوزاند، غرق می كند، و يران می نمايد و می كشد، بلاهای ناگهانی اش خرابی بسيار ببار می آورد.
عصای جادويی اش از هر سوی نابودی و مرگ و ويرانی به وجود می آورد، در يک حمله‌ی ناگهانی و در يک آن وحشتناک ترین شاهكارهای بشری را كه پس از ساليان دراز رنج و زحمت به وجود آمده را با خاک يكسان می سازد كوه‌های سوزان آن با بلهوسی های وحشتناک خود گوگرد و آتش روی مزارع سبز و خرم می بارند و شهر های آباد را تبديل به دريایی از شعله می نمايند و از خود فلزات ذوب شده بر اطراف زمين می ريزند، زلزله‌های وحشتناكش دهات و شهرها را ويران كرده و انسان ها را كه طبيعت را مادری مهربان می انگاشتند، با خشونت بيدار می نمايد و آن ها را ديوانه وار اين سو و آن سو می راند، تا مأمن و پناهگاهی برای خود بجويند و عزيزان شان را زير قطعات ريخته شده دفن می نمايد.
۳
@khashatra

✅ توفان های خشم آلودش مانند برگ‌ های خزانی روی دنيای ضعيف انسانی و حيوانی می وزد و آن ها را زنده زنده زير شن‌های صحرا دفن می نمايد، آب های لگام گسيخته و خروشان، سيلاب‌ها، هر چه جاندار و مال در جلویش باشد با خود به پيش می راند، قحطی ها و خشک سالی اش گياهان و درختان را از بين می برد و حيوانات و انسان ها را می كشد در جنگل ها درخت‌های تناور درختان كوچكی را كه در كنارشان می رويند، خفه می كنند  پيچک های وحشی خود را مانند مار دور درختان پيچيده و آن ها را از زندگی محروم می كند. ميليون ها حشره و مورچه درخت‌ها را جويده و آن ها را تبديل به گرد وخاک  می كنند. 
در جهان حيوانات، تلاشی كه منجر به مرگ می شود حكم فرماست ميليون ها تَن از جانوران و پرندگان و ماهيان به دنيا می آيند تا تبديل به لقمه‌های چرب و لذيذی برای هم نوعان قوی تر از خود بشوند.
طبیعت آفت‌ها به وجود می آورد و مرگ را آزاد می کند تا کارنوال خود بپا کند. بیماری جذام چهره ی سدها تَن از زنان و مردان را بی ریخت کرده و در طُعمه ‌های ‌خود دردهایی به وجود می آورد که بدتر از مرگ است.

📚 بُن مایه :
برگرفته از ترجمه ی تاریخ آیین زرتشت.
نوشته ی دالا.

✍ پژوهش و گردآوری : بردیا بزرگمهر
۴
@khashatra
ادامه دارد..