۳۰ شهریور۱۴۰۵؛ این گزارش میدانی بر اساس روایت ۱۰ زن در استان‌های کردستان، آذربایجان غربی، کرمانشاه، ایلام، تهران و دو استان شمالی و مرکزی؛ نشان می‌دهد که جامعه با ژن ژیان ئازادی، دچار دگردیسی فکری بازگشت‌ناپذیری شده و عرصه مبارزه و مقاومت از خیابان به زیست روزمره، نهاد خانواده و مقاومت‌های مویرگی منتقل شده است. در مقابل، تشدید سرکوب عریان، موج اعدام‌ها و سوءاستفاده حکومت از شرایط جنگی، ناشی از اقتدار و پذیرش حکومت نیست، بلکه حاصل بن‌بست سیاسی و ناتوانی در تمکین و مهار جامعه است؛ امری که در کنار فقر خردکننده و ابرتورم، جامعه را در «فاز بقا و فرسودگی» قرار داده، اما مطالبه آزادی و عدالت را عقب نرانده، بلکه خشمی انباشته ایجاد کرده است.

به باور آنان، عبور از این فرسودگی و هدایت خشم به تغییر پایدار، نیازمند درک متقابل و مسئولیت‌پذیری هم‌زمان داخل و خارج است. مسئولیت داخل در تداوم مقاومت روزمره، آگاهی‌بخشی، سازمان‌یابی در هسته‌های امن و پیوند مطالبات معیشتی با حقوق زنان است؛

https://kurdpa.net/fa/news/2026-09-21-61143

🆔: @kurdpaagency