☝☝☝
وکیل محمدعلی طاهری موسس عرفان حلقه اعلام کرد که حکم اعدام موکلش صادر شده است.
من با مجازات اعدام به طور کلی مخالفم و دلایل خودم را هم دارم، اما اعدام افراد به جرم اعتقاد و تبلیغ یک عقیده دوچندان محکوم و غیر منطقی است. به نظر من افراد باید حق داشته باشند تا معتقد به هر شکلی از متافیزیک و معنویات باشند تا جایی که اعتقادات و تعالیم شان پا روی حقوق و آزادی های فردی زن و مرد و کودک و دگراندیشان و سایر افراد جامعه و ناباوران نگذارد، ایضا ایجاد نفرت و خشونت و تبعیض بین باورمند و ناباور هم نکند. با توجه به شرط فوق، یک مسیحی، مسلمان، صوفی، بهایی، یهودی، بودایی و ... باید آزادی عقیده و بیان و عبادت داشته باشد تا من کارتونیست هم بتوانم با خیال راحت سربه سر هرکدامشان بگذارم و بی منطقی ها و سوتی هایشان را به سخره بگیرم. اما وقتی داعیان طرفداری از یک یک عقیده ، طرفداران عقیده و باور دیگری را سرکوب و محکوم به "مرگ" می کنند تا مبادا برای دکان دونبشی که باز کرده اند رقیبی پیدا بشود، اولویت من می شود دفاع از حق زیستن و باورمندی گروه مظلوم، ولو به اعتقادی سست. اگر آقای طاهری ـ بر فرض ـ حق کسی را خورده، کلاهبرداری کرده یا با ترویج دروغ کسی را سرکیسه کرده باید بشیوه ای عادلانه محاکمه، به موارد رسیدگی و بابت جرمی واقعی ـ نه پرونده سازی ـ محکوم و تنبیه شود که مسلما آن تنبیه هم اعدام نخواهد بود وگرنه با صدور چنین احکام بی پایه و بگیر و ببند طرفداران یک عقیده، آن مسلک در جایگاه "مظلوم" قرار خواهد گرفت و اولویت هر آزاداندیشی طبیعتا رفع ظلم خواهد شد. در چنین فضایی ناخودآگاه نقد تفکر آن مسلک می رود در حاشیه یا حتی به کل کنار گذاشته می شود چرا که هر نقد یا شوخی انگار مساوی با همراهی با سرکوبگر یا لگد زدن به گروه زندانی و اعدامی خواهد بود. در واقع مسلک مظلوم به لطف دشمنان افراطیش در طولانی مدت سپر دفاعی پیدا کرده نقد و شوخی با آن تبدیل به "تابو"ی نه فقط باورمندان آن مسلک، که حتی آزاداندیشانی خواهد شد که وظیفه شان تابوشکنی و روشنگری است. این فضا، به ضرر اندیشمندی و فرهنگ بشری است.
وکیل محمدعلی طاهری موسس عرفان حلقه اعلام کرد که حکم اعدام موکلش صادر شده است.
من با مجازات اعدام به طور کلی مخالفم و دلایل خودم را هم دارم، اما اعدام افراد به جرم اعتقاد و تبلیغ یک عقیده دوچندان محکوم و غیر منطقی است. به نظر من افراد باید حق داشته باشند تا معتقد به هر شکلی از متافیزیک و معنویات باشند تا جایی که اعتقادات و تعالیم شان پا روی حقوق و آزادی های فردی زن و مرد و کودک و دگراندیشان و سایر افراد جامعه و ناباوران نگذارد، ایضا ایجاد نفرت و خشونت و تبعیض بین باورمند و ناباور هم نکند. با توجه به شرط فوق، یک مسیحی، مسلمان، صوفی، بهایی، یهودی، بودایی و ... باید آزادی عقیده و بیان و عبادت داشته باشد تا من کارتونیست هم بتوانم با خیال راحت سربه سر هرکدامشان بگذارم و بی منطقی ها و سوتی هایشان را به سخره بگیرم. اما وقتی داعیان طرفداری از یک یک عقیده ، طرفداران عقیده و باور دیگری را سرکوب و محکوم به "مرگ" می کنند تا مبادا برای دکان دونبشی که باز کرده اند رقیبی پیدا بشود، اولویت من می شود دفاع از حق زیستن و باورمندی گروه مظلوم، ولو به اعتقادی سست. اگر آقای طاهری ـ بر فرض ـ حق کسی را خورده، کلاهبرداری کرده یا با ترویج دروغ کسی را سرکیسه کرده باید بشیوه ای عادلانه محاکمه، به موارد رسیدگی و بابت جرمی واقعی ـ نه پرونده سازی ـ محکوم و تنبیه شود که مسلما آن تنبیه هم اعدام نخواهد بود وگرنه با صدور چنین احکام بی پایه و بگیر و ببند طرفداران یک عقیده، آن مسلک در جایگاه "مظلوم" قرار خواهد گرفت و اولویت هر آزاداندیشی طبیعتا رفع ظلم خواهد شد. در چنین فضایی ناخودآگاه نقد تفکر آن مسلک می رود در حاشیه یا حتی به کل کنار گذاشته می شود چرا که هر نقد یا شوخی انگار مساوی با همراهی با سرکوبگر یا لگد زدن به گروه زندانی و اعدامی خواهد بود. در واقع مسلک مظلوم به لطف دشمنان افراطیش در طولانی مدت سپر دفاعی پیدا کرده نقد و شوخی با آن تبدیل به "تابو"ی نه فقط باورمندان آن مسلک، که حتی آزاداندیشانی خواهد شد که وظیفه شان تابوشکنی و روشنگری است. این فضا، به ضرر اندیشمندی و فرهنگ بشری است.
بالا بردن راندمان کار
مدیرکارخانه چسب هِل، دلیل قوانین غیرانسانی این کارخانه را بالابردن راندمان اعلام کرد.
مانا نیستانی
@mananey
مدیرکارخانه چسب هِل، دلیل قوانین غیرانسانی این کارخانه را بالابردن راندمان اعلام کرد.
مانا نیستانی
@mananey
عید قربان
به مناست قربانی کردن روزنامه نگارانی مثل علیرضا رجایی، زیدآبادی، هنگامه شهیدی و دیگران
مانا نیستانی
@mananey
به مناست قربانی کردن روزنامه نگارانی مثل علیرضا رجایی، زیدآبادی، هنگامه شهیدی و دیگران
مانا نیستانی
@mananey
☝☝☝
تصادف اتوبوس حامل دانش آموزان نخبه هرمزگانی به کشته و زخمی شدن ۴۴ نفر انجامید.
دو طرح بالا هیچ کدام تازه ترسیم نشده اند، هر دو محصول چهارپنج سال اخیرند برای سوانحی مشابه که به مرگ دانش آموزان انجامید.
تصادف همواره ممکن است پیش بیاید، اما تکرار مکرر آن نشان می دهد که یک جای کار می لنگد و نقص و مشکلی در کار است که چاره ای برایش اندیشیده نشده.
فراموش نکرده ایم که مریم میرزاخانی نابغه ریاضی هم بازمانده یکی از این اتوبوس های مرگ دانش آموزان بود.
چند مریم میرزاخانی دیگر را از دست داده ایم؟
تصادف اتوبوس حامل دانش آموزان نخبه هرمزگانی به کشته و زخمی شدن ۴۴ نفر انجامید.
دو طرح بالا هیچ کدام تازه ترسیم نشده اند، هر دو محصول چهارپنج سال اخیرند برای سوانحی مشابه که به مرگ دانش آموزان انجامید.
تصادف همواره ممکن است پیش بیاید، اما تکرار مکرر آن نشان می دهد که یک جای کار می لنگد و نقص و مشکلی در کار است که چاره ای برایش اندیشیده نشده.
فراموش نکرده ایم که مریم میرزاخانی نابغه ریاضی هم بازمانده یکی از این اتوبوس های مرگ دانش آموزان بود.
چند مریم میرزاخانی دیگر را از دست داده ایم؟
☝☝☝ کار مربوط به دو سال پیش است اما با این موج توییتری هشتگ کلیشه برعکس نزدیکی زیادی دارد.
ماجرا از پستی اینستگرامی شروع شد که در آن به دوستانی بابت جریانی طعنه زده بودم، در جواب دیدم که عده‌ای از کامنت‌گذاران طعنه و برهان معکوس را نگرفته‌اند پس به عنوان شوخی یک دایرکت تخیلی ساختم که مخاطبی در واکنش به استوری «ادب از که اموختی از بی ادبان»ِ اینستگرامِ لقمان حکیم، فرستاده شاکی شده بود که «چرا ایشان آموختن از بی ادبان را ترویج کرده؟» در واقع فرض کردم اگر لقمان زنده بود و کلامش را استوری اینستگرام کرده بود چه واکنش احتمالی می‌دید.
بعد بازی را ادامه دادم: بر اساس بعضی دایرکت‌ها و کامنت‌های پست‌ها و استوریهای خودم و دیگران که پیش‌تر دیده بودم مجموعه‌ای تخیلی ساختم با عنوان «اگر پابلو پیکاسو و آرتور رمبو -شاعر فرانسوی- زنده بودند و اینستگرام داشتند». ملت در واکنش به تابلوهای کوبیستی پیکاسو و اشعار رمبو چیزهایی می‌گفتند نزدیک به همین‌ها که زیرپست‌های اینستگرامی می‌خوانیم. گاهی جملات چنان آشنا بود که مخاطبان بنده باور می‌کردند که این پروفایل‌ها واقعی است و ملت برای پیکاسو و رمبو دایرکت فرستاده‌اند یا من را دعوا می‌کردند که چرا پروفایل ساختگی به اسم این مشاهیر ساخته‌ام و دایرکت خصوصی مخاطبانش را اسکرین‌شات کرده‌ام یا سراغ پروفایل پیکاسو و رمبوی تقلبی را از من می‌گرفتند تا عضوش شوند در حالی‌که چنین چیزی وجود نداشت.
منتخبی از این مجموعه را اینجا هم می‌گذارم تا ببینید:
بعد بازی را ادامه دادم: بر اساس بعضی دایرکت‌ها و کامنت‌های پست‌ها و استوریهای خودم و دیگران که پیش‌تر دیده بودم مجموعه‌ای تخیلی ساختم با عنوان «اگر پابلو پیکاسو و آرتور رمبو -شاعر فرانسوی- زنده بودند و اینستگرام داشتند». ملت در واکنش به تابلوهای کوبیستی پیکاسو و اشعار رمبو چیزهایی می‌گفتند نزدیک به همین‌ها که زیرپست‌های اینستگرامی می‌خوانیم. گاهی جملات چنان آشنا بود که مخاطبان بنده باور می‌کردند که این پروفایل‌ها واقعی است و ملت برای پیکاسو و رمبو دایرکت فرستاده‌اند یا من را دعوا می‌کردند که چرا پروفایل ساختگی به اسم این مشاهیر ساخته‌ام و دایرکت خصوصی مخاطبانش را اسکرین‌شات کرده‌ام یا سراغ پروفایل پیکاسو و رمبوی تقلبی را از من می‌گرفتند تا عضوش شوند در حالی‌که چنین چیزی وجود نداشت.
منتخبی از این مجموعه را اینجا هم می‌گذارم تا ببینید: