ﻣﺎﻧﺎ ﻧﻴﺴﺘﺎﻧﻲ Mana Neyestani

نظر من:

خط قرمز نظام جمهوری اسلامی در حال حاضر ــ خصوصاً در میان نسل جدید آدم‌های نظام ــ دیگر ایدئولوژی و شعارهای مذهبی و عقیدتی نیست؛ ثروت و سرمایه سران و سرداران است؛ ثروتی که از رانت و رابطه، دست‌اندازی به منابع مالی، غارت منابع ملی و نابودی محیط زیست به دست آورده‌اند. تا جایی که دین و ایدئولوژی به این جایگاه سیاسی و اقتصادی مشروعیت بدهد، به آن خواهند آویخت؛ اما اگر احساس کنند همین احکام و شعارها مردم را به شورش، نارضایتی و «براندازی» سوق می‌دهد، از آنها هم عبور خواهند کرد.

قبلاً فکر می‌کردم عبور از حجاب اجباری و شعارهای ایدئولوژیک، به معنای تغییر ماهوی نظام است. شاید چندان هم اشتباه نمی‌کردم؛ جمهوری اسلامی، اگر بر فرض باقی بماند، از آنچه خمینی و خامنه‌ای ساختند احتمالاً فقط نامی خواهد داشت. اما فتح سنگر حجاب و برخی آزادی‌های اجتماعی و فرهنگی، هرگز به معنای فتح سنگر «آزادی سرمایه» نیست؛ چرا که آنجا پای منابع واقعی ثروت و قدرت آقایان در میان است.

اینها برای سیاست سرکوب می‌کنند و برای اقتصاد آدم می‌کشند. سیاست را هم برای حفظ جایگاه و منافع اقتصادی خود می‌خواهند.

از این منظر، اگر معین و مارتیک و شهرام و محسن و حسن سر از ایران درآوردند و کنسرت دادند، متعجب نشوید. اگر خوانندگان زن روی صحنه رفتند، حیرت نکنید. اگر فیلم‌های معترض، بدون حجاب و با حضور بازیگران رسمی سریال‌های صداوسیما، سر از جشنواره‌های جهانی درآوردند، در حالی که هنرپیشه‌ها ته‌مانده‌ای از لچک را به نشانه تبعیت از نظام روی سر دارند، شگفت‌زده نشوید.

از این به بعد همه‌چیز ممکن خواهد بود، اما به یک شرط: کسی سیستم اقتصادی فاسد، انحصارطلب و رانتی را زیر سؤال نبرد. پول باید دست حکومت و آدم‌هایش بماند. اگر پاچه‌شان را خاراندید، شاید نواله‌ای هم جلوی شما انداختند.

البته عقب‌نشینی حکومت از بسیاری از شعارها و خط قرمزهای سابق، حاصل مجموعه حرکت‌ها و جنبش‌های رادیکال مردم در چند سال اخیر، و البته فشار خارجی و «ترس از سقوط» بوده است. اما ماهیت نظام دیگر بیش از آنکه ایدئولوژی و شعار باشد، منافع مادی است.

به همین دلیل، آزادی واقعی و نجات سرمایه و به تبع آن فرهنگ، اجتماع و سیاست، جز با براندازی و بازتعریف کامل روابط اقتصادی و ساختار قدرت ممکن نخواهد شد. حتی در صورت سقوط جمهوری اسلامی، آقایان تلاش خواهند کرد با اضافه کردن کراوات به یقه‌های بسته و سر دادن شعارهای نو، سرمایه و قدرت را همچنان در انحصار خود نگه دارند.

فقط حذف این ساختار و نیروهای حافظ آن، همراه با خلق سازوکاری تازه و بازتعریف بنیادی ساختار سیاسی و اقتصادی، می‌تواند مملکت را از این فساد عمیق نجات دهد.

❤202👍186👏48🔥7🥰2😢1🎉1

17.2K views09:21