عید قربان
به مناست قربانی کردن روزنامه نگارانی مثل علیرضا رجایی، زیدآبادی، هنگامه شهیدی و دیگران
مانا نیستانی
@mananey
به مناست قربانی کردن روزنامه نگارانی مثل علیرضا رجایی، زیدآبادی، هنگامه شهیدی و دیگران
مانا نیستانی
@mananey
☝☝☝
تصادف اتوبوس حامل دانش آموزان نخبه هرمزگانی به کشته و زخمی شدن ۴۴ نفر انجامید.
دو طرح بالا هیچ کدام تازه ترسیم نشده اند، هر دو محصول چهارپنج سال اخیرند برای سوانحی مشابه که به مرگ دانش آموزان انجامید.
تصادف همواره ممکن است پیش بیاید، اما تکرار مکرر آن نشان می دهد که یک جای کار می لنگد و نقص و مشکلی در کار است که چاره ای برایش اندیشیده نشده.
فراموش نکرده ایم که مریم میرزاخانی نابغه ریاضی هم بازمانده یکی از این اتوبوس های مرگ دانش آموزان بود.
چند مریم میرزاخانی دیگر را از دست داده ایم؟
تصادف اتوبوس حامل دانش آموزان نخبه هرمزگانی به کشته و زخمی شدن ۴۴ نفر انجامید.
دو طرح بالا هیچ کدام تازه ترسیم نشده اند، هر دو محصول چهارپنج سال اخیرند برای سوانحی مشابه که به مرگ دانش آموزان انجامید.
تصادف همواره ممکن است پیش بیاید، اما تکرار مکرر آن نشان می دهد که یک جای کار می لنگد و نقص و مشکلی در کار است که چاره ای برایش اندیشیده نشده.
فراموش نکرده ایم که مریم میرزاخانی نابغه ریاضی هم بازمانده یکی از این اتوبوس های مرگ دانش آموزان بود.
چند مریم میرزاخانی دیگر را از دست داده ایم؟
☝☝☝ کار مربوط به دو سال پیش است اما با این موج توییتری هشتگ کلیشه برعکس نزدیکی زیادی دارد.
ماجرا از پستی اینستگرامی شروع شد که در آن به دوستانی بابت جریانی طعنه زده بودم، در جواب دیدم که عده‌ای از کامنت‌گذاران طعنه و برهان معکوس را نگرفته‌اند پس به عنوان شوخی یک دایرکت تخیلی ساختم که مخاطبی در واکنش به استوری «ادب از که اموختی از بی ادبان»ِ اینستگرامِ لقمان حکیم، فرستاده شاکی شده بود که «چرا ایشان آموختن از بی ادبان را ترویج کرده؟» در واقع فرض کردم اگر لقمان زنده بود و کلامش را استوری اینستگرام کرده بود چه واکنش احتمالی می‌دید.
بعد بازی را ادامه دادم: بر اساس بعضی دایرکت‌ها و کامنت‌های پست‌ها و استوریهای خودم و دیگران که پیش‌تر دیده بودم مجموعه‌ای تخیلی ساختم با عنوان «اگر پابلو پیکاسو و آرتور رمبو -شاعر فرانسوی- زنده بودند و اینستگرام داشتند». ملت در واکنش به تابلوهای کوبیستی پیکاسو و اشعار رمبو چیزهایی می‌گفتند نزدیک به همین‌ها که زیرپست‌های اینستگرامی می‌خوانیم. گاهی جملات چنان آشنا بود که مخاطبان بنده باور می‌کردند که این پروفایل‌ها واقعی است و ملت برای پیکاسو و رمبو دایرکت فرستاده‌اند یا من را دعوا می‌کردند که چرا پروفایل ساختگی به اسم این مشاهیر ساخته‌ام و دایرکت خصوصی مخاطبانش را اسکرین‌شات کرده‌ام یا سراغ پروفایل پیکاسو و رمبوی تقلبی را از من می‌گرفتند تا عضوش شوند در حالی‌که چنین چیزی وجود نداشت.
منتخبی از این مجموعه را اینجا هم می‌گذارم تا ببینید:
بعد بازی را ادامه دادم: بر اساس بعضی دایرکت‌ها و کامنت‌های پست‌ها و استوریهای خودم و دیگران که پیش‌تر دیده بودم مجموعه‌ای تخیلی ساختم با عنوان «اگر پابلو پیکاسو و آرتور رمبو -شاعر فرانسوی- زنده بودند و اینستگرام داشتند». ملت در واکنش به تابلوهای کوبیستی پیکاسو و اشعار رمبو چیزهایی می‌گفتند نزدیک به همین‌ها که زیرپست‌های اینستگرامی می‌خوانیم. گاهی جملات چنان آشنا بود که مخاطبان بنده باور می‌کردند که این پروفایل‌ها واقعی است و ملت برای پیکاسو و رمبو دایرکت فرستاده‌اند یا من را دعوا می‌کردند که چرا پروفایل ساختگی به اسم این مشاهیر ساخته‌ام و دایرکت خصوصی مخاطبانش را اسکرین‌شات کرده‌ام یا سراغ پروفایل پیکاسو و رمبوی تقلبی را از من می‌گرفتند تا عضوش شوند در حالی‌که چنین چیزی وجود نداشت.
منتخبی از این مجموعه را اینجا هم می‌گذارم تا ببینید: