☝️☝️☝️
اتوبوس اسقاطی حامل دانشجویان سانحه می‌بیند و ده‌ها دانشجوی کشور در اثر سهل‌انگاری زخمی و کشته می‌شوند، دو روز عزای عمومی اعلام می‌شود البته برای مرگ هاشمی شاهرودی که با بستنش به دستگاه، هفتاد و پنج روز دیدار حق را برای آن مشتاق به تأخیر انداخته بودند. دانشجویان علوم تحقیقات دانشگاه آزاد همراه با والدین دانشجویان از دست رفته در اعتراض به سو مدیریت‌ها تجمع اعتراضی می‌کنند. با اتومبیل دو نفر از معترضین را زیر می‌گیرند. اعتراض ادامه دارد. بیش از سه دهه سرکوب سیستماتیک دانشجو و جنبش‌های دانشجویی، دانشجو اما زنده است!
اتوبوس اسقاطی حامل دانشجویان سانحه می‌بیند و ده‌ها دانشجوی کشور در اثر سهل‌انگاری زخمی و کشته می‌شوند، دو روز عزای عمومی اعلام می‌شود البته برای مرگ هاشمی شاهرودی که با بستنش به دستگاه، هفتاد و پنج روز دیدار حق را برای آن مشتاق به تأخیر انداخته بودند. دانشجویان علوم تحقیقات دانشگاه آزاد همراه با والدین دانشجویان از دست رفته در اعتراض به سو مدیریت‌ها تجمع اعتراضی می‌کنند. با اتومبیل دو نفر از معترضین را زیر می‌گیرند. اعتراض ادامه دارد. بیش از سه دهه سرکوب سیستماتیک دانشجو و جنبش‌های دانشجویی، دانشجو اما زنده است!
☝️☝️☝️
وقتی یک گروه اجتماعی خاص (روحانی، کشیش، نظامی، سپاهی و ...) یا یک سیستم عقیدتی و ایدئولوژیک مشخص در یک جامعه، حاکم بلامنازع، صاحب سرنوشت و قدرت غیرپاسخگو و قاهر باشند، یعنی یک یا چند گروه، زنجیر و داغ و درفش در دست، بخش‌های دیگر را کنترل و سرکوب کند، یک عقیده و مذهب بر تمام افراد جامعه اعم از باورمند و ناباور تحمیل شود، تمام راههای تنفس و اعتراض دیگران هم بسته شود، شمایل گروه‌های سرکوبگر و یا نشانه‌های عقیده و ایدئولوژی قاهر و اجباری با واژه «قدرت» و دیکتاتوری عجین شده غیرقابل تفکیک خواهند بود. در برابر قدرت غیرپاسخگو، سرکوبگر و برده‌پرور که هیچ راه قانونی برای هم‌آوردی و برابری شهروندان باقی نگذاشته، دهن‌کجی به قدرت، «توهین» نیست. آغاز شکستن دیوار قداستی است که قدرتمدار خود را پشتش پنهان کرده تا از گزند پرسشگری ملت و تقسیم قدرت و منابع دور بماند. «به عقیده من احترام بگذار!» زمانی که عقیده تو تبدیل به اجبار شده در حریم شخصی من دخالت کرده راه نفس کشیدن و آزاد زیستن‌م را گرفته، چماق در دست قدرتمدار شده، به‌شوخی شبیه است! تا زمانی که از این گروه‌های اجتماعی و عقاید و ایدئولوژی‌ها قدرت‌زدائی صورت نگیرد، طبعا هر دهن‌کجی به تمامیت‌خواهی و قدرت، خواسته یا ناخواسته آنها را هم هدف قرار خواهد داد.
وقتی یک گروه اجتماعی خاص (روحانی، کشیش، نظامی، سپاهی و ...) یا یک سیستم عقیدتی و ایدئولوژیک مشخص در یک جامعه، حاکم بلامنازع، صاحب سرنوشت و قدرت غیرپاسخگو و قاهر باشند، یعنی یک یا چند گروه، زنجیر و داغ و درفش در دست، بخش‌های دیگر را کنترل و سرکوب کند، یک عقیده و مذهب بر تمام افراد جامعه اعم از باورمند و ناباور تحمیل شود، تمام راههای تنفس و اعتراض دیگران هم بسته شود، شمایل گروه‌های سرکوبگر و یا نشانه‌های عقیده و ایدئولوژی قاهر و اجباری با واژه «قدرت» و دیکتاتوری عجین شده غیرقابل تفکیک خواهند بود. در برابر قدرت غیرپاسخگو، سرکوبگر و برده‌پرور که هیچ راه قانونی برای هم‌آوردی و برابری شهروندان باقی نگذاشته، دهن‌کجی به قدرت، «توهین» نیست. آغاز شکستن دیوار قداستی است که قدرتمدار خود را پشتش پنهان کرده تا از گزند پرسشگری ملت و تقسیم قدرت و منابع دور بماند. «به عقیده من احترام بگذار!» زمانی که عقیده تو تبدیل به اجبار شده در حریم شخصی من دخالت کرده راه نفس کشیدن و آزاد زیستن‌م را گرفته، چماق در دست قدرتمدار شده، به‌شوخی شبیه است! تا زمانی که از این گروه‌های اجتماعی و عقاید و ایدئولوژی‌ها قدرت‌زدائی صورت نگیرد، طبعا هر دهن‌کجی به تمامیت‌خواهی و قدرت، خواسته یا ناخواسته آنها را هم هدف قرار خواهد داد.
مانتی پایتن‌ها گروه کمدی انگلیسی معروف و تحو‌ل‌گرایی بودند که دهه هزارونهصدوهفتاد با قطعه‌های طنز آبزرد خلاقانه و دیوانه‌وار تلویزیونی و چند فیلم مثل «جام مقدس» و «زندگی برایان» گل کردند. آیتم «طوطی مُرده» یکی از معروف‌ترین قطعات نمایشی آنهاست که این زیر می‌گذارم. امیدوارم بتوانید یوتیوب باز کنید. زیرنویس انگلیسی هم دارد برای کسانی که فهمیدن لهجه بریتیش برایشان مشکل است، اول قطعه را ببینید تا ادامه دهیم:
👆👆👆
ایده به نظر ساده و پرت و پلا می‌آید: فروشنده‌ای طوطی مرده را جای زنده به مشتری قالب کرده. حالا که مشتری فهمیده و جسد طوطی را پس آورده، فروشنده هیچ رقمی زیربار نمی‌رود که طوطی بیجان است.
همین قطعه ظاهرا انتزاعی شما را یاد شیوه برخورد مسوولین نظام دربرابر تمامی انتقادات نسبت به گندکاری‌ها نمی‌اندازد؟
طوطی مُرده، جسدش خشک شده، فروشنده با قاطعیت و اعتماد به نفس، واقعیت جسد خشکیده طوطی را انکار می‌کند و اصرارکه طوطی مشغول استراحت است، یا علفی چیزی زده چِت کرده.
زندانی شکنجه می‌شود، مسوول مربوطه می‌گوید نشده. حقوق بشر در صدوپنجاه مورد نقض می‌شود مسوول می‌گوید هیچ موردی نقض نشده، کلیه مطبوعات و کتاب و سینما زیر تیغ سانسور نمیتوانند نفس بکشند، اینترنت «سالم‌سازی» (فیلتر سابق) می‌شود، هرکس صدای اعتراضش دربیاید اطلاعات و سپاه و قوه قضاییه دهانش را می‌دوزند یا وادار به کوچ‌اش می‌کنند، آن یکی‌شان می‌گوید ایران آزادترین کشور دنیاست. نسرین ستوده، آرش صادقی، گلرخ ایرایی، آتنا دايمی، نرگس محمدی، فرهاد میثمی و خیلی‌های دیگر بابت عقیده و باور و اعتراض زندانند، وزیر امورخارجه لبخندزنان وجود زندانی سیاسی و عقیدتی را به کل منکر می‌شود. دقیقا به شیوه فروشنده طوطی استراتژی همین است: جسد طوطی را نشان بدهی، روی میز بکوبی تکان نخورد اما طرف با پررویی تا لحظه آخر ادعا کند طوطی، سالم و سرحال مشغول چرت زدن است.
ایده به نظر ساده و پرت و پلا می‌آید: فروشنده‌ای طوطی مرده را جای زنده به مشتری قالب کرده. حالا که مشتری فهمیده و جسد طوطی را پس آورده، فروشنده هیچ رقمی زیربار نمی‌رود که طوطی بیجان است.
همین قطعه ظاهرا انتزاعی شما را یاد شیوه برخورد مسوولین نظام دربرابر تمامی انتقادات نسبت به گندکاری‌ها نمی‌اندازد؟
طوطی مُرده، جسدش خشک شده، فروشنده با قاطعیت و اعتماد به نفس، واقعیت جسد خشکیده طوطی را انکار می‌کند و اصرارکه طوطی مشغول استراحت است، یا علفی چیزی زده چِت کرده.
زندانی شکنجه می‌شود، مسوول مربوطه می‌گوید نشده. حقوق بشر در صدوپنجاه مورد نقض می‌شود مسوول می‌گوید هیچ موردی نقض نشده، کلیه مطبوعات و کتاب و سینما زیر تیغ سانسور نمیتوانند نفس بکشند، اینترنت «سالم‌سازی» (فیلتر سابق) می‌شود، هرکس صدای اعتراضش دربیاید اطلاعات و سپاه و قوه قضاییه دهانش را می‌دوزند یا وادار به کوچ‌اش می‌کنند، آن یکی‌شان می‌گوید ایران آزادترین کشور دنیاست. نسرین ستوده، آرش صادقی، گلرخ ایرایی، آتنا دايمی، نرگس محمدی، فرهاد میثمی و خیلی‌های دیگر بابت عقیده و باور و اعتراض زندانند، وزیر امورخارجه لبخندزنان وجود زندانی سیاسی و عقیدتی را به کل منکر می‌شود. دقیقا به شیوه فروشنده طوطی استراتژی همین است: جسد طوطی را نشان بدهی، روی میز بکوبی تکان نخورد اما طرف با پررویی تا لحظه آخر ادعا کند طوطی، سالم و سرحال مشغول چرت زدن است.
Forwarded from Iranwire
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
▫️پیمانکار شهرداری کرمان دو کودک کار را مجبور به خوردن گل کرد
@Farsi_Iranwire
@Farsi_Iranwire
👆👆👆
زهرا نویدپور اهل ملکان بود که علیه سلمان خدادادی، نماینده ملکان در مجلس دهم و رئیس وقت کمیسیون اجتماعی مجلس، اقامه دعوی کرد. او این نمایندهٔ مجلس را به تجاوز، آزار جنسی و سوءاستفاده از موقعیت متهم کرد. جسد او در ۱۶ دی ۱۳۹۷ در خانهٔ مادری‌اش در شهر ملکان پیدا شد.
زهرا نویدپور اهل ملکان بود که علیه سلمان خدادادی، نماینده ملکان در مجلس دهم و رئیس وقت کمیسیون اجتماعی مجلس، اقامه دعوی کرد. او این نمایندهٔ مجلس را به تجاوز، آزار جنسی و سوءاستفاده از موقعیت متهم کرد. جسد او در ۱۶ دی ۱۳۹۷ در خانهٔ مادری‌اش در شهر ملکان پیدا شد.
کیومرث مرزبان، نویسنده و طنزنویس جوان، چهارم شهریور امسال بازداشت شد، ریختند خانه اش و کامپیوتر و وسایل‌ش را بردند و بعد سایت‌های وابسته به اصولگرایان اعلام کردند که اتهام او سفر به آمریکا و دریافت پول برای راه اندازی شبکه (یا مزخرفی مثل این) است در حالی که هیچوقت از مالزی آن طرف‌تر نرفته بود. طبق آخرین اخباری که وکیلش اعلام کرده بعد از چهار ماه و نیم تحمل حبس در بازداشتگاه اطلاعات سپاه، اتهام او تبلیغ علیه نظام و توهین به مقدسات اعلام شده. جرم اصلی کیومرث اما نوشتن طنز است و انتشارش در رسانه‌های منتقد و مخالف خارج از ایران.
نگاهی به تاریخ تولد کیومرث بیندازید، متولد هزاروسیصد و هفتاد و یک، فقط بیست و شش سال دارد! یعنی حتی دهه سیاه شصت را هم ندیده، چه برسد به زمان پیش از انقلاب. دستکم من خاطره محوی از پنج سال اول زندگی‌ام پیش از انقلاب دارم و البته چرخیدن و عوض شدن فضای جامعه به تیرگی و تاریکی و جنگ و عزا و سرکوب دهه شصت. مرزبان هیچکدامشان را تجربه نکرده تعلق خاطری به دوران پیش از انقلاب ندارد، از نسلی است که فقط خواسته خودش باشد و مثل خودش فکر کند. اگر کیومرث مرزبان فضای نقد، حتی تندترین شکل نقد و طنز را در ایران داشت، هیچوقت مطلب به جایی خارج از ایران می‌داد؟ روزی بیست سی کارتون و برنامه تند و تیز علیه شخص اول مملکت در آمریکا ترسیم می‌شود، از روی جلدهای نیویورکر تا انیمیشن‌های «فمیلی گای»، بسیار هم بحث موافق و مخالف برمی‌انگیزند اما طراحان و سازندگان هیچکدام اینها به اتهام تبلیغ علیه نظام، بازداشت و زندانی و سانسور نشده‌اند. هیچکدام ناچار نشده‌اند بابت نقد دانلد ترامپ و سایر سیاسیون بروند مالزی و اندونزی زندگی کنند و آثارشان را برای انتشار به صداوسیمای ایران و روزنامه کیهان بفرستند، چون فضای تندترین نقدها در کشور خودشان فراهم است.
جمهوری اسلامی ایران در آستانه چهلمین سالگرد استقرارش، همچنان با همان بی‌اعتماد بنفسی سالهای اول تاسیس که به حذف فیزیکی و سرکوب و زندان بسیاری از دگراندیشان منتقد انجامید ناچار است اتهام بزند، سرکوب کند و به زندان بیفکند، اما نوبت جوانانی شده که پرورده همین سیستم، همین آموزش و پرورش، همین تلویزیون و همین محیطی هستند که چهل سال تمام و کمال دست خودشان بوده و اجازه ظهور هیچ رقیب سیاسی هم نداده‌اند.این روزها بحث دستاوردهای نظام بسیار بین زمامداران داغ است و تبلیغش را می‌کنند پیشرفت واقعی اما هوا کردن ماهواره‌ای نیست که از آن طرف سقوط کند، اقتدار هم فقط چاق و چله‌تر کردن نیروهای نظامی نیست، بخشی‌اش این است که ناچار نباشید فضای داخل را به هزار بهانه ببندید و بعد از ترس چهار تا نوشته طنز، گیریم با تندترین لحن (هرچند که مرزبان هیچوقت واقعا تند نمی‌نوشت) جوان کشور را با اتهاماتی که حتی خودتان باورش ندارید و از ماه اول تا چهارم تغییرش می‌دهید، به حبس افکنید. اقتدار جسارت دادن به نسل تازه مملکت است نه تحقیر و زهرچشم گرفتن از جوان طنزنویس، کارگر، معلم و دانشجو.
شما با بستن و سرکوب و زندان، جز کاشتن بذر ناامیدی و نفرت در نسل کیومرث و تشدید افتراق و گسست اجتماعی سودی نخواهید برد. کاری که با نسلهای ما و جامعه ایران کردید.
#freekeyomarsmarzban
نگاهی به تاریخ تولد کیومرث بیندازید، متولد هزاروسیصد و هفتاد و یک، فقط بیست و شش سال دارد! یعنی حتی دهه سیاه شصت را هم ندیده، چه برسد به زمان پیش از انقلاب. دستکم من خاطره محوی از پنج سال اول زندگی‌ام پیش از انقلاب دارم و البته چرخیدن و عوض شدن فضای جامعه به تیرگی و تاریکی و جنگ و عزا و سرکوب دهه شصت. مرزبان هیچکدامشان را تجربه نکرده تعلق خاطری به دوران پیش از انقلاب ندارد، از نسلی است که فقط خواسته خودش باشد و مثل خودش فکر کند. اگر کیومرث مرزبان فضای نقد، حتی تندترین شکل نقد و طنز را در ایران داشت، هیچوقت مطلب به جایی خارج از ایران می‌داد؟ روزی بیست سی کارتون و برنامه تند و تیز علیه شخص اول مملکت در آمریکا ترسیم می‌شود، از روی جلدهای نیویورکر تا انیمیشن‌های «فمیلی گای»، بسیار هم بحث موافق و مخالف برمی‌انگیزند اما طراحان و سازندگان هیچکدام اینها به اتهام تبلیغ علیه نظام، بازداشت و زندانی و سانسور نشده‌اند. هیچکدام ناچار نشده‌اند بابت نقد دانلد ترامپ و سایر سیاسیون بروند مالزی و اندونزی زندگی کنند و آثارشان را برای انتشار به صداوسیمای ایران و روزنامه کیهان بفرستند، چون فضای تندترین نقدها در کشور خودشان فراهم است.
جمهوری اسلامی ایران در آستانه چهلمین سالگرد استقرارش، همچنان با همان بی‌اعتماد بنفسی سالهای اول تاسیس که به حذف فیزیکی و سرکوب و زندان بسیاری از دگراندیشان منتقد انجامید ناچار است اتهام بزند، سرکوب کند و به زندان بیفکند، اما نوبت جوانانی شده که پرورده همین سیستم، همین آموزش و پرورش، همین تلویزیون و همین محیطی هستند که چهل سال تمام و کمال دست خودشان بوده و اجازه ظهور هیچ رقیب سیاسی هم نداده‌اند.این روزها بحث دستاوردهای نظام بسیار بین زمامداران داغ است و تبلیغش را می‌کنند پیشرفت واقعی اما هوا کردن ماهواره‌ای نیست که از آن طرف سقوط کند، اقتدار هم فقط چاق و چله‌تر کردن نیروهای نظامی نیست، بخشی‌اش این است که ناچار نباشید فضای داخل را به هزار بهانه ببندید و بعد از ترس چهار تا نوشته طنز، گیریم با تندترین لحن (هرچند که مرزبان هیچوقت واقعا تند نمی‌نوشت) جوان کشور را با اتهاماتی که حتی خودتان باورش ندارید و از ماه اول تا چهارم تغییرش می‌دهید، به حبس افکنید. اقتدار جسارت دادن به نسل تازه مملکت است نه تحقیر و زهرچشم گرفتن از جوان طنزنویس، کارگر، معلم و دانشجو.
شما با بستن و سرکوب و زندان، جز کاشتن بذر ناامیدی و نفرت در نسل کیومرث و تشدید افتراق و گسست اجتماعی سودی نخواهید برد. کاری که با نسلهای ما و جامعه ایران کردید.
#freekeyomarsmarzban
👆👆👆
طرح بالا را برای اعترافات اجباری متهمین سال هشتادوهشت کشیدم. آن موقع هم روش استالینیستی کهنه‌ای برای تخریب معترضین در نظام جمهوری اسلامی ایران بود، با پخش اعترافات اجباری سپیده قلیان و اسماعیل بخشی در مستندی از بیست و سی صداوسیما، جمهوری اسلامی ورودش را به چهل سالگی اعلام کرد آنهم با تمام اخلاق و عادتهای بد قدیمش.
طرح بالا را برای اعترافات اجباری متهمین سال هشتادوهشت کشیدم. آن موقع هم روش استالینیستی کهنه‌ای برای تخریب معترضین در نظام جمهوری اسلامی ایران بود، با پخش اعترافات اجباری سپیده قلیان و اسماعیل بخشی در مستندی از بیست و سی صداوسیما، جمهوری اسلامی ورودش را به چهل سالگی اعلام کرد آنهم با تمام اخلاق و عادتهای بد قدیمش.
👆👆👆
پس از اعتراض سپیده قلیان فعال مدنی و اسماعیل بخشی کارگر معترض نیشکر هفت‌تپه نسبت به پخش اعترافات اجباری‌شان از تلویزیون، این دو نفر مجددا بازداشت شدند تا احتمالا این بار وادار به اعتراف به اجباری نبودن اعترافات قبلی بشوند.
پس از اعتراض سپیده قلیان فعال مدنی و اسماعیل بخشی کارگر معترض نیشکر هفت‌تپه نسبت به پخش اعترافات اجباری‌شان از تلویزیون، این دو نفر مجددا بازداشت شدند تا احتمالا این بار وادار به اعتراف به اجباری نبودن اعترافات قبلی بشوند.