☝️☝️☝️
شنبه شب (۲۱ دی) در برنامه جهان آرا از شبکه افق به مسئله هواپیمای اکراینی و اتفاقات بعد از آن پرداخته شد، در بخشی از این برنامه محمد صادق کوشکی استاد دانشگاه با الفاظی برازنده مقام استادی دانشگاه (!) و استدلالی متناقض اما رایج که خود داعش را محکوم اما رفتارهای داعشی با مخالفان و منتقدان و دگراندیشان را تایید میکند، رخشان بنی اعتماد کارگردان باسابقه ایرانی را نواخت. می‌توانید در کلیپ بالای اثر ببینید . بار دیگر تأکید می‌کنم مشکل یک تفکر سرکوبگر و فاشیستی است که تریبون‌های رسمی داخل کشور را یکطرفه غصب کرده نه فقط شخص کوشکی که شاید ارزش و اهمیت چندان نداشته باشد
شنبه شب (۲۱ دی) در برنامه جهان آرا از شبکه افق به مسئله هواپیمای اکراینی و اتفاقات بعد از آن پرداخته شد، در بخشی از این برنامه محمد صادق کوشکی استاد دانشگاه با الفاظی برازنده مقام استادی دانشگاه (!) و استدلالی متناقض اما رایج که خود داعش را محکوم اما رفتارهای داعشی با مخالفان و منتقدان و دگراندیشان را تایید میکند، رخشان بنی اعتماد کارگردان باسابقه ایرانی را نواخت. می‌توانید در کلیپ بالای اثر ببینید . بار دیگر تأکید می‌کنم مشکل یک تفکر سرکوبگر و فاشیستی است که تریبون‌های رسمی داخل کشور را یکطرفه غصب کرده نه فقط شخص کوشکی که شاید ارزش و اهمیت چندان نداشته باشد
Forwarded from ما شهروندان دیجیتال
مغالطه و تحریف واقعیت در سخنان علی خامنه‌ای
نمازجمعه‌ی امروز تهران، به امامت علی خامنه‌ای، رهبر نظام، برگزار شد.
در زیر به چند نمونه از مغالطه و تحریف واقعیت در سخنان وی اشاره می‌کنیم.
علی خامنه‌ای: «در حادثه سقوط هواپیما ابهاماتی وجود دارد...»
از آن‌جاکه سپاه پاسداران پذیرفته است که با موشک هواپیمای اوکراینی را مورد حمله قرار داده، اشاره به «سقوط» به‌جای «ساقط کردن»، تحریف واقعیت است.
علی خامنه‌ای: «ملت ایران نشان داد که از خط مجاهدت دفاع میکند. ملت نشان داد که به نمادهای مقاومت عشق می‌ورزد»
مغالطه «تعمیم ناروا» نوعی از استقرای ناقص است که با آن کسی از چند نمونه محدود یا غیرمتعارف، حکمی کلی صادر میکند. هیچ نظرسنجی معتبری نظر ملت ایران را منعکس نکرده است.
علی خامنه‌ای: «چند صدنفری که به عکس سردار سلیمانی توهین کردند مردم ایران هستند یا آن جمعیت میلیونی که در تشییع سردار سلیمانی آمدند؟»
پنهان کردن بخشی از واقعیت، تحریف واقعیت است. او به آزاد نبودن اجتماعات در ایران هیچ اشاره‌ای نکرده و این واقعیت را پنهان میکند.
#مغالطه #تحریف_واقعیت #ما_شهروندان_دیجیتال #سواد_رسانه_ای
@DigitalShahrvand
نمازجمعه‌ی امروز تهران، به امامت علی خامنه‌ای، رهبر نظام، برگزار شد.
در زیر به چند نمونه از مغالطه و تحریف واقعیت در سخنان وی اشاره می‌کنیم.
علی خامنه‌ای: «در حادثه سقوط هواپیما ابهاماتی وجود دارد...»
از آن‌جاکه سپاه پاسداران پذیرفته است که با موشک هواپیمای اوکراینی را مورد حمله قرار داده، اشاره به «سقوط» به‌جای «ساقط کردن»، تحریف واقعیت است.
علی خامنه‌ای: «ملت ایران نشان داد که از خط مجاهدت دفاع میکند. ملت نشان داد که به نمادهای مقاومت عشق می‌ورزد»
مغالطه «تعمیم ناروا» نوعی از استقرای ناقص است که با آن کسی از چند نمونه محدود یا غیرمتعارف، حکمی کلی صادر میکند. هیچ نظرسنجی معتبری نظر ملت ایران را منعکس نکرده است.
علی خامنه‌ای: «چند صدنفری که به عکس سردار سلیمانی توهین کردند مردم ایران هستند یا آن جمعیت میلیونی که در تشییع سردار سلیمانی آمدند؟»
پنهان کردن بخشی از واقعیت، تحریف واقعیت است. او به آزاد نبودن اجتماعات در ایران هیچ اشاره‌ای نکرده و این واقعیت را پنهان میکند.
#مغالطه #تحریف_واقعیت #ما_شهروندان_دیجیتال #سواد_رسانه_ای
@DigitalShahrvand
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from Iranwire
☝️☝️☝️
نسخه اول این طرح را در قالب مجموعه «درگیرها» سال هزاروسیصدونود بعد از سرکوب شدید جنبش سبز و اعتراضات مردمی سال هشتادوهشت کار کرده بودم ، بعد از انتشار پوستری حکومتی که خامنه‌ای را به مثابه پدر فرزندان مملکت تبلیغ می‌کرد. همان وقت، قابی بزرگتر از پوستر حکومتی تصور کردم تا نشان دهم چطور ایشان با اره کردن «ملت» و مردم نامیدن تنها طرفدارانش و «دشمن» و «فریب‌خورده» قلمداد کردن مخالفان خود و جایگاهش، چراغ سبز به مقام اربابی یک گروه از ملت بر دیگران داده که این دیگران کم هم نیستند و فقط غلاف کردن اسلحه و اجازه برپایی تظاهراتی مسالمت آمیز یا رفراندوم آزاد و سالم زیرنظر سازمان‌های بین‌المللی، تعداد واقعی‌شان را به رخ خواهد کشید. مسلما تنها مقصر تمامیت‌خواهی یک گروه و فرقه، شخص آقای خامنه‌ای نیست اما ایشان بعنوان خط‌دهنده اصلی در سخنرانی‌های متعدد، نقشی مهم در تفرقه‌افکنی و چندپارگی و ایجاد شکاف در ملتی داشته که گروهی از آن در برابر مخالفان همه حق و امتیازی دارند، از رسانه های رسمی داخل تا منابر و تریبون‌های رنگارنگ و امکانات و رانت‌های گوناگون. ایشان مسوول این شکاف وحشتناک‌اند که در این دو دهه سلطنت مذهبی-سیاسی عمیق‌تر و پرناشدنی‌تر شده تا جایی که ملت بعضا آرزوی مرگ هم را کنند و از درد هم لذت هم ببرند. راه پر کردن شکاف، دعوت از ستم‌دیدگان و تبعیض‌دیدگان و رعایا به فراموشی ستم و تبعیض جاری نیست، نقطه پایان گذاشتن بر ظلم و تبعیض و خط‌کشی بین ملت و سرکوب و کشتار غیرخودی‌هاست. اگر نمی‌توانی «مسوول» جان و آزادی و سلامت «تمام» فرزندان ملت باشی و فقط پدر طرفداران و هم‌مسلکانت هستی، از جایگاهت کناره بگیر، پیش از آن که فاجعه تکمیل شود
نسخه اول این طرح را در قالب مجموعه «درگیرها» سال هزاروسیصدونود بعد از سرکوب شدید جنبش سبز و اعتراضات مردمی سال هشتادوهشت کار کرده بودم ، بعد از انتشار پوستری حکومتی که خامنه‌ای را به مثابه پدر فرزندان مملکت تبلیغ می‌کرد. همان وقت، قابی بزرگتر از پوستر حکومتی تصور کردم تا نشان دهم چطور ایشان با اره کردن «ملت» و مردم نامیدن تنها طرفدارانش و «دشمن» و «فریب‌خورده» قلمداد کردن مخالفان خود و جایگاهش، چراغ سبز به مقام اربابی یک گروه از ملت بر دیگران داده که این دیگران کم هم نیستند و فقط غلاف کردن اسلحه و اجازه برپایی تظاهراتی مسالمت آمیز یا رفراندوم آزاد و سالم زیرنظر سازمان‌های بین‌المللی، تعداد واقعی‌شان را به رخ خواهد کشید. مسلما تنها مقصر تمامیت‌خواهی یک گروه و فرقه، شخص آقای خامنه‌ای نیست اما ایشان بعنوان خط‌دهنده اصلی در سخنرانی‌های متعدد، نقشی مهم در تفرقه‌افکنی و چندپارگی و ایجاد شکاف در ملتی داشته که گروهی از آن در برابر مخالفان همه حق و امتیازی دارند، از رسانه های رسمی داخل تا منابر و تریبون‌های رنگارنگ و امکانات و رانت‌های گوناگون. ایشان مسوول این شکاف وحشتناک‌اند که در این دو دهه سلطنت مذهبی-سیاسی عمیق‌تر و پرناشدنی‌تر شده تا جایی که ملت بعضا آرزوی مرگ هم را کنند و از درد هم لذت هم ببرند. راه پر کردن شکاف، دعوت از ستم‌دیدگان و تبعیض‌دیدگان و رعایا به فراموشی ستم و تبعیض جاری نیست، نقطه پایان گذاشتن بر ظلم و تبعیض و خط‌کشی بین ملت و سرکوب و کشتار غیرخودی‌هاست. اگر نمی‌توانی «مسوول» جان و آزادی و سلامت «تمام» فرزندان ملت باشی و فقط پدر طرفداران و هم‌مسلکانت هستی، از جایگاهت کناره بگیر، پیش از آن که فاجعه تکمیل شود
Forwarded from DW Persian دویچه‌‌وله فارسی
🔷 کاریکاتور هفته
سپاه پاسداران پس از هدف قرار دادن هواپیمای مسافربری اوکراین سه روز در تقلا بود تا مسئولیت این فاجعه را از خود دور و علت آن را نقص فنی اعلام کند. اما این نیرنگ ناکام ماند و سپاه ناگزیر شد اعتراف کند که به‌طور "غیرعمد" به سوی هواپیمای مزبور شلیک کرده است.
🔸 با این‌حال سران حکومت و مقام‌های سپاه تلاش کردند با سر زدن به خانواده برخی قربانیان و دلجویی از آنها یا شرکت در مراسم خاکسپاری آنها از بار این بی‌آبرویی و سرشکستگی بر دوش خود بکاهند.
👈 این اقدام فرماندهان سپاهی دستمایه کاریکاتور این هفته مانا نیستانی برای دویچه وله فارسی شده است.
https://p.dw.com/p/3WP4n
سپاه پاسداران پس از هدف قرار دادن هواپیمای مسافربری اوکراین سه روز در تقلا بود تا مسئولیت این فاجعه را از خود دور و علت آن را نقص فنی اعلام کند. اما این نیرنگ ناکام ماند و سپاه ناگزیر شد اعتراف کند که به‌طور "غیرعمد" به سوی هواپیمای مزبور شلیک کرده است.
🔸 با این‌حال سران حکومت و مقام‌های سپاه تلاش کردند با سر زدن به خانواده برخی قربانیان و دلجویی از آنها یا شرکت در مراسم خاکسپاری آنها از بار این بی‌آبرویی و سرشکستگی بر دوش خود بکاهند.
👈 این اقدام فرماندهان سپاهی دستمایه کاریکاتور این هفته مانا نیستانی برای دویچه وله فارسی شده است.
https://p.dw.com/p/3WP4n
شادی عزیز، آیا وقاحتشان حدی دارد؟
برای شادی جمشیدی، نامزد برادرزاده‌ام که در هواپیمای بویینگ اوکراینی با دو موشک سپاه مفتخر به لقب شهید شد
مانا نیستانی
@mananey
برای شادی جمشیدی، نامزد برادرزاده‌ام که در هواپیمای بویینگ اوکراینی با دو موشک سپاه مفتخر به لقب شهید شد
مانا نیستانی
@mananey
هواپیمای مسافربری اوکراینی با شلیک دو موشک و نه یکی با فاصله سی ثانیه از هم ساقط شد، صدوهفتادوشش نفر کشته شدند. سه روز اول اتفاق، رسانه‌ها و مقام‌های حکومتی تمام تلاش‌شان را کردندتا کتمان و لاپوشانی کنند، مثل تمام موارد قبل، قتلهای زنجیره‌ای، کشتار هشتادوهشت، کشتار نودوشش، کشتار آبان نود و هشت، و …. موشک‌خوردن هواپیما را غیرممکن و غیرعلمی خواندند، این خبر را حاصل بازی روانی پنتاگون و رسانه‌های معاند دانستند، خبرنگاران را تهدید کردند. بعد که فشار کانادا و اوکراین زیاد شد و همه دنیا مدارک ماهواره‌ای را تایید کردند و دیگر کتمان محال بود، ناچار به اعتراف شدند، این را هم پای صداقت خود گذاشتند، باز تهدید کردند که این «پیشامد» ناگزیر و لازم بوده نباید فتح زدن پایگاه خالی امریکایی را تحت‌الشعاع قرار بدهد، کارشناسان‌شان آمدند منت سرمان گذاشتند بابت کشتن مسافران هواپیما، یک نفر مسوولیت نپذیرفت که بابت این فاجعه استعفا بدهد گفتند در شرایط جنگی طبیعی است و پیش می‌آید (اجازه پرواز دادن به هواپیمای مسافربری در این شرایط طبیعی است؟) در عوض ریختند در مراسم کشته‌شدگان و زیر تابوت‌ها را گرفتند و عکس یادگاری انداختند. مرده‌هایمان را مثل مابقی چیزها غصب کردند. جنایت را اما همه دیده بودند، فیلم و سند تمام دروغ‌های سه روزه و روند افشای بخشی از حقیقت در معرض دید همه بود این بار نمی‌شد فقط یک روایت مغشوش حکومتی بیرون داد و مابقی را متهم کرد به دروغگویی و تمام. واکنش‌ها شروع شد. تحریم جشنواره‌های حکومتی فیلم و تئاتر و موسیقی از طرف برخی هنرمندان، یکی از این واکنش‌های امیدوارکننده است که مسیر اعتراضی را نشان می‌دهد به هموطنانی که برده و رعیت‌اند در این سیستم و نه شهروند: این که وقتی از حکومت و تیره و طایفه‌اش نباشند حق و حقوقی در این سیستم ندارند و فقط ابزار حرکت سیستم در جهت منافعش هستند، به سهم خود چرخ این سیستم را نچرخانند. سوخت گرم کردن مناسبت‌هایش نشوند. میدانی را که تمام حق و حقوق یکطرفه است خالی کنند، تا شروعی باشد برای اعتصابات گروهی و جمعی در کشور. نقدهای زیادی هم شد، نیت‌های شخصی امضاکنندگان بیانیه‌های تحریم زیر ذره‌بین قرار گرفت و تشکیک شد، اما بهرحال «حرکت و واکنش جمعی» با تمام نقص‌ها و ایرادها و غل و غش هاهمچنان خوب است و موثر. آنقدر خوب و موثر که از آنطرف گفتند هر کس در «جشن» ما شرکت نکند وطنفروش است و باید از کار و زندگی و نان خوردن محروم بشود و چند گروه تئاتری را با فشار نیروهای امنیتی به جشنواره (بهتر بگوییم برده رقصانی) شان بازگرداندند یک نفر را هم بازداشت کردند. هر قدر ابعاد این تحریم بزرگتر و بیشتر بشود امکان این برخوردها کم و کمتر خواهد شد
این وسط آقای شهاب حسینی یادداشتی نوشت و تحریم را عامل افتراق بین خودی و غیرخودی دانست! بنظر من اصلا مهم نیست که ایشان به کشتار آبان نودوشش یا سرکوب هشتادوهشت هم «انتقاد» داشته، چیزی که مهم است برداشت کج و غلط ایشان از مفهوم «همدلی» و «رواداری» است. من به رواداری معتقدم. مذهبی نیستم، سنگ اعتقادات مذهبی را به سینه نمی‌زنم و حتی نقدش هم می‌کنم اما می‌پذیرم با حقوق مساوی اجتماعی در کنار هموطن مذهبی زندگی کنم و احترام خودش را به عنوان شهروند داشته باشم، هر روز از در خانه بیرون آمدم با محبت به او سلام بگویم و حقوق شهروندی‌ش را متقابلا رعایت کنم. اما وقتی گروهی در جامعه اسلحه برداشتند، دست روی پول و منابع ملی گذاشتند، حق شهروندی من را فقط و فقط به شرط تبعیت از عقیده و مرام سیاسی مذهبی خود به رسمیت شناختند، خود را برتر از من دیدند و این برتری را دیکته کردند، هروقت خواستند دوستانم را و خودم را زدند و بستند و گرفتند و کشتند، ما را در حد مهره‌های دعواهای سیاسی بین‌المللی‌شان دیدند، دیگر پذیرفتن قاعده بازی ایشان «رواداری» نیست، «سازشکاری» است.
اگر جناب تیمسار نقدی یک شهروند مذهبی معمولی بود هیچ ایرادی نداشت که هم با ایشان عکس یادگاری دوتایی بندازیم و هم با بهروز وثوقی. خود رواداری بود. اما وقتی یکی جزو سیستم بی‌کار کننده و آواره گر و دیگری قربانی است این عکس‌انداختن ها رواداری نیست، «دوزیستی» است. مگر مسأله شخصی بین بهروز وثوقی و حکومت بوده که خارج از آن بایستیم و با هر دو طرف دوستی کنیم؟ این نه رواداری که چشم بستن بر تبعیض و ظلم است
وضعیت کشور مثل یک کشتی است. در آن گروهی انگار کشتی را غصب کرده گروه دیگر را به بردگی گرفته باشند، ما موظفیم به پارو زدن همراه با توهین و شلاق. زنجیرمان کرده‌اند به پاروها. خودشان مشغول جنگ و دعوا با کشورهای دیگر و ناامن کردن کشور و منطقه‌اند، بعد منت حفاظت‌مان را از این ناامنی بر سر ما بردگان می‌گذارند و اگر بنای نافرمانی گذاشتیم در انبار اسیرمان می‌کنند یا می‌کشند و به دریا می ریزند. حفظ امنیتی که نمونه اش را هم در ساقط کردن هواپیمای خودمان دیدیم.
این وسط آقای شهاب حسینی یادداشتی نوشت و تحریم را عامل افتراق بین خودی و غیرخودی دانست! بنظر من اصلا مهم نیست که ایشان به کشتار آبان نودوشش یا سرکوب هشتادوهشت هم «انتقاد» داشته، چیزی که مهم است برداشت کج و غلط ایشان از مفهوم «همدلی» و «رواداری» است. من به رواداری معتقدم. مذهبی نیستم، سنگ اعتقادات مذهبی را به سینه نمی‌زنم و حتی نقدش هم می‌کنم اما می‌پذیرم با حقوق مساوی اجتماعی در کنار هموطن مذهبی زندگی کنم و احترام خودش را به عنوان شهروند داشته باشم، هر روز از در خانه بیرون آمدم با محبت به او سلام بگویم و حقوق شهروندی‌ش را متقابلا رعایت کنم. اما وقتی گروهی در جامعه اسلحه برداشتند، دست روی پول و منابع ملی گذاشتند، حق شهروندی من را فقط و فقط به شرط تبعیت از عقیده و مرام سیاسی مذهبی خود به رسمیت شناختند، خود را برتر از من دیدند و این برتری را دیکته کردند، هروقت خواستند دوستانم را و خودم را زدند و بستند و گرفتند و کشتند، ما را در حد مهره‌های دعواهای سیاسی بین‌المللی‌شان دیدند، دیگر پذیرفتن قاعده بازی ایشان «رواداری» نیست، «سازشکاری» است.
اگر جناب تیمسار نقدی یک شهروند مذهبی معمولی بود هیچ ایرادی نداشت که هم با ایشان عکس یادگاری دوتایی بندازیم و هم با بهروز وثوقی. خود رواداری بود. اما وقتی یکی جزو سیستم بی‌کار کننده و آواره گر و دیگری قربانی است این عکس‌انداختن ها رواداری نیست، «دوزیستی» است. مگر مسأله شخصی بین بهروز وثوقی و حکومت بوده که خارج از آن بایستیم و با هر دو طرف دوستی کنیم؟ این نه رواداری که چشم بستن بر تبعیض و ظلم است
وضعیت کشور مثل یک کشتی است. در آن گروهی انگار کشتی را غصب کرده گروه دیگر را به بردگی گرفته باشند، ما موظفیم به پارو زدن همراه با توهین و شلاق. زنجیرمان کرده‌اند به پاروها. خودشان مشغول جنگ و دعوا با کشورهای دیگر و ناامن کردن کشور و منطقه‌اند، بعد منت حفاظت‌مان را از این ناامنی بر سر ما بردگان می‌گذارند و اگر بنای نافرمانی گذاشتیم در انبار اسیرمان می‌کنند یا می‌کشند و به دریا می ریزند. حفظ امنیتی که نمونه اش را هم در ساقط کردن هواپیمای خودمان دیدیم.
گروهی از بردگان در اعتراض به برده‌دارها دیگر نمی‌خواهند پارو بزنند. در اعتراض به این محرومیت از حق و صدا. قرار است این الگویی شود برای همه ما که دیگر پارو نزنیم و کشتی را جهتی که برده دار و غاصبان دیکته‌اش کرده‌اند پیش نبریم. این ایجاد یا تشدید افتراق نیست افتراق آن زمان که ما را به پاروها زنجیرکردند و شلاق زدند شروع شد. با لبخند زدن، غر زدن (به قول شما انتقاد) و همزمان پاروزدن و رقصیدن دور آتشی که برده‌دار افروخته این رابطه تبعیض آمیز و ظلم از بین نخواهد رفت. رقصی که می‌خواهند با تهدید قطع جیره غذا و زندان و به زور تفنگ با جلال و جبروت بیشتری هم اجرا شود.
تحریم مناسبت‌های حکومتی و کم کم مشاغل و پست‌هایی که کمک به این سیستم تبعیض‌گر است حق طبیعی ملت است برای پس گرفتن حقوق غصب‌شده شان. برای همردیف شدن شهروندان ایرانی. تحریم جشنواره انفعال هنرمند نیست. هنرمند کار میکند. می‌آفریند اما تولید خود را اسباب بازارگرمی حکومتی نمی‌کند که امپراطوری دروغ و تبعیض ساخته، مسوولیت پذیر نیست و هنرمند را فقط برای تبلیغ عادی بودن شرایط و استحکام جایگاه خود می‌خواهند. خوانش شما آقای حسینی از مفهوم رواداری، رواج گر دوزیستی و ریا و ظلم پذیری است.
تحریم مناسبت‌های حکومتی و کم کم مشاغل و پست‌هایی که کمک به این سیستم تبعیض‌گر است حق طبیعی ملت است برای پس گرفتن حقوق غصب‌شده شان. برای همردیف شدن شهروندان ایرانی. تحریم جشنواره انفعال هنرمند نیست. هنرمند کار میکند. می‌آفریند اما تولید خود را اسباب بازارگرمی حکومتی نمی‌کند که امپراطوری دروغ و تبعیض ساخته، مسوولیت پذیر نیست و هنرمند را فقط برای تبلیغ عادی بودن شرایط و استحکام جایگاه خود می‌خواهند. خوانش شما آقای حسینی از مفهوم رواداری، رواج گر دوزیستی و ریا و ظلم پذیری است.
ایران سرزمین کارتونهای تحقق یافته
تصویر سمت راست، کارتونی که ۱۳۹۲ برای جهاد فرزندآوری مطبوع رهبری کشیده بودم
تصویر سمت چپ، همین تازگی یکی از دبستان‌های کشور
مانا نیستانی
@mananey
تصویر سمت راست، کارتونی که ۱۳۹۲ برای جهاد فرزندآوری مطبوع رهبری کشیده بودم
تصویر سمت چپ، همین تازگی یکی از دبستان‌های کشور
مانا نیستانی
@mananey
Forwarded from ما شهروندان دیجیتال
حمله‌های هدف‌مند
هدف نهایی حمله‌های هدف‌مند و سازماندهی‌شده علیه شهروندان دیجیتال این است تا آنها که متفاوت می‌اندیشند و زندگی می‌کنند، از شهر اینترنت بیرون رانده شوند. مسئولیت شهروندی ما، مقابله با این حمله‌ها است.
طرح از مانا نیستانی
شرح بیشتر:
http://bit.ly/39HFihr
#ما_شهروندان_دیجیتال #حمله_سایبری #آزار_آنلاین
@DigitalShahrvand
هدف نهایی حمله‌های هدف‌مند و سازماندهی‌شده علیه شهروندان دیجیتال این است تا آنها که متفاوت می‌اندیشند و زندگی می‌کنند، از شهر اینترنت بیرون رانده شوند. مسئولیت شهروندی ما، مقابله با این حمله‌ها است.
طرح از مانا نیستانی
شرح بیشتر:
http://bit.ly/39HFihr
#ما_شهروندان_دیجیتال #حمله_سایبری #آزار_آنلاین
@DigitalShahrvand
Forwarded from Iranwire
🔹اعتراض مدنی
کاری از مانا نیستانی
#اخبار_ایران
#مانا_نیستانی
#اعتراضات_دی۹۸
https://iranwire.com/fa/pictorian/35848
@Farsi_Iranwire
کاری از مانا نیستانی
#اخبار_ایران
#مانا_نیستانی
#اعتراضات_دی۹۸
https://iranwire.com/fa/pictorian/35848
@Farsi_Iranwire