🔹حاکمیت بر فضای مجازی با کمک چین

کاری از #مانا_نیستانی

#اطلاع_رسانی #سانسور #فضای_مجازی #فیلترینگ

@Farsi_Iranwire

🖌 کاریکاتور هفته

علی خامنه‌ای در سخنان نوروزی خود با ابراز نگرانی از این که "فضای مجازی در ایران ول شده" تاکید کرد که این فضا را نباید "در اختیار دشمن قرار داد". برخی از نمایندگان مجلس نیز مانند محمود نبویان و محمدصالح جوکار در روزهای اخیر به صراحت گفته‌اند که جمهوری اسلامی امیدوار است در چارچوب توافق جدید با چین سلطه خود را بر فضای مجازی محکم‌تر کند. این سخنان دستمایه مانا نیستانی در کاریکاتور هفته شده است.

@dw_farsi

📷بادبادک هسته‌ای
کاری از #مانا_نیستانی
#اخبار_ایران
@Farsi_Iranwire

کرونایاب مستعان ۱۱۰

مستعان ۱۱۰ یک ساله شد

مانا نیستانی
منتشره در ایران وایر
@mananey

مسئول به‌جای پاکبان
🔸مسئولین شهرداری آبادان از سهمیه‌ی واکسن کرونای پاکبانان استفاده کردند

✍️ مانا نیستانی
@NashrAasoo 🔺

🔹چهار دهه سانسور ادبیات در ایران
#مانا_نیستانی #سانسور #ادبیات_ایران #اطلاع_رسانی

@Farsi_Iranwire

سالها تیغ سانسور حکومت اسلامی را چشیدیم، آزادی بیان‌مان را به بهانه توهین و تحقیر اسلام از ما ربودند، حال در این سوی آب‌ها دور از وطن‌مان، جمعی از کنشگران حقوق زنان وزارت ارشاد را روسیاه کردند و قرار است وقت آزادشان را صرف اضافه‌کاری برای سانسور ایران کنند.
در متن بیانیه آمده: «هیچ هنرمندی حق ندارد اعتراض زنان خواننده‌ای را که به محرومیت هنری و صنفی خود اعتراض کرده‌اند، تحقیر کرده...» دوستان هنرمند و کنشگر، چه کسی قرار است مشخص کند چه چیزی تحقیر است، چه چیزی انتقاد، چه چیزی طنز؟... و پرداختن به چه موضوعات دیگری توهین محسوب می‌شود؟
این چه جامعه‌ای‌ست که برای ما خوابش را دیده‌اید که این چنین بو و طعم حکومت اسلامی و استبداد را می‌دهد؟ «هر کسی حق بیان دارد مگر اینکه به مقدسات من توهین کند»؟ اگر مقدسات شما مقدسند چرا مقدسات حکومت اسلامی مقدس نباشد؟ چه کسی تعیین می‌کند؟
وزارت ارشاد حکومت اسلامی می‌گفت زهر این متن را بگیرید تا بتوانید اجرایش کنید. ادبیات زهر است. هنجار است. جنون است. فریاد است. غیراخلاق‌گرایی‌ست. اخلاق‌گرایی‌تان را برای خودتان نگه دارید. من برای خودم حق توهین، تحقیر، تمسخر، شوخی کردن، نقد کردن به تک‌تک مقدسات شما را حفظ می‌کنم!


https://iranwire.com/fa/features/48043

نه به خشونت جنسی
نه به قلدری جنسی
نه به آزار و تجاوز
در عین حال:
نه به تابو سازی و مقدس‌سازی از اهداف و روش‌ها
نه به سانسور و سرکوب اندیشه های مخالف
نه به آن تعریف از کنشگری که هدفش هر وسیله و راهی را توجیه کند
نه به سناریوهایی که به جای ساختار مریض، شهروند خاطی را هدف خشم جمعیت احساسی قرار دهند
آن هم در جامعه ای که بخاطر فرهنگ و تربیت و آموزش و سیستم سیاسی غلط، تعداد مقصران بالقوه آنقدر زیاد هست که با چهره کردن و سنگسار چند نفر مشکلی حل نشود.
قرن ها طول کشید تا بشر توانست نهادهایی بسازد که اجرای عدالت را از فشار به متهم یا تنبیه بی محاکمه‌اش توسط جمع خشمگین، به روندی قانونی و منطقی خارج از احساسات فردی و گروهی با رعایت حقوق اولیه متهم و شاکی تبدیل کند
نهادقضایی در همه جای دنیا نقص و مشکل دارد چه رسد به ایران
سعی در تصحیح نواقص روند قضایی کنیم و نه
معکوس کردن روند تاریخی و برگشتن به جای اول و تشویق ملت به یک‌جور سنگسار مجازی و لینچ
شهروند تنها ، هر قدر خاطی، دربرابر جمع ضعیف است و راحت زیر پا گذاشته می‌شود ، له کردنش کاری ندارد
اما این روش فقط از خاطی یک قربانی تازه می‌سازد، ساختار و روابط پرخطا را هم درمان نخواهد کرد

عذرخواهی خالصانه
این روزها نوشتن درباره مطالب مرتبط با موضوعات بحث‌انگیز اجتماعی بسیار سخت شده بس که فضا دوقطبی و صفر و صدی است، خصوصا اگر جنبه‌هایی از ماجرا را بخواهی بشکافی که الزاما همراه با علائق و حساسیت‌های «موج»ها نباشد، هر بار اول متن باید یک دور شهادت بدهی که به آرمان‌ها و ایده‌آل‌ها پایبندی و دشمن نیستی.
مساله این است که بسیاری اتفاقات بد تاریخی توسط جریاناتی رقم زده شد که آرمان‌ها و اهداف خوبی شعارهایشان بود اما روش‌های غلط، نامربوط یا هیجانی آنها را به بی‌راهه کشاند. از ترس همین مخدوش شدن مرز مفاهیم و بی راهه رفتن ها تصمیم گرفتم این چند سطر را به بهانه عبارتی که تازگی در یکی از گزارش های دویچه وله فارسی به چشمم خورد، بنویسم
گزارش درباره چندتن از کله گنده های قدرتمند هالیوود است که به بدرفتاری با زیر دستان خود شهره بوده اند اما با فشارها، نشانه‌هایی از تغییر رویه دیده می‌شود. تا اینجا بسیار هم خوب، اما نویسنده- یا مترجم نمیدانم- در جایی از متن چنین درباره یکی از تهیه کنندگان می‌نویسد:
«اسکات رودین...اعلام کرد که از مشارکت فعال در تولیدات تئاتری کناره‌گیری می‌کند. او همچنین از اینکه با رفتارش مستقیم و غیرمستقیم باعث درد و رنج افرادی شده است، عذرخواهی کرد...عذرخواهی رودین اما با بی‌علاقگی ادا شد و خالصانه نبود. او به صراحت بابت رفتارش عذرخواهی نکرد، فقط به خاطر دردی که او باعث آن شده عذرخواهی کرد و...»
کاری به شخص اسکات رودن که نمیشناسمش و موضوع مقاله ندارم، چیزی که در این متن نیشگونم می‌گیرد وجود یک عبارت ساده است: «عذرخواهی او خالصانه نبود.»
میزان خلوص عذرخواهی یک خطاکار را چه کسی با چه روش تعیین و اندازه‌گیری می‌کند و از خلوص نیت معذرت‌خواهنده ما را مطمئن می‌سازد؟ احتمالا هیچ‌طور، برای این که نیت مرتبط است به فعل و انفعالات درون ذهن و مغز یک آدم که قابل اسکن نیست و خطاکار از هر مجموعه واژگان استفاده کند و با هر لحن که بگوید می‌تواند از فشار شرایط و ساختگی باشد . رسیدن به خلوص نیت در عذرخواهی ترجمان دیگری برای واژه «توبه» است دقیقا با همان بار مذهبی و ایدئولوژیک و در طول تاریخ این نهادهای قدرت ایدئولوژیک‌ بوده‌اند که همواره هدف تواب سازی و تغییر احوالات درونی فرد گناهکار را دنبال می‌کرده‌اند، اما جامعه مدرن چنین ارتباطی با شهروندان ندارد. مهم نیست که آقای تهیه کننده، خالصانه از ته دل از روش مدیریت‌ش که با معیارهای امروز غلط تشخیص داده شده نادم و پشیمان شود و آن را با لحنی بگوید که باور کنیم، مهم این است که بعنوان شهروند مسئول، ضرری اگر زده جبران کند- معذرتخواهی بخش تشریفاتی و صوری ماجراست- جرمی اگر کرده تاوان قانونی بدهد، روش ناعادلانه‌ای اگر داشته تغییر کند و خطا دیگر تکرار نشود. علت حساسیت من نسبت به عبارت «عذرخواهی خالصانه» زنگ خطری است که برای برآمدن نگاهی عمیقا سنتی و مذهب زده از دل مفاهیم مدرن به صدا درمی‌آورد. جامعه ما به تأسی از جامعه جهانی به دنبال تغییر پارامترهای دنیای مذهبی/سنتی مردسالارانه و حرکت به سمت نوخواهی است، چگونه این تغییر با حفظ همان جنس نگاه مذهب زده و قرون وسطایی قابل دستیابی خواهد بود؟ با تقسیم شهروندان به گمراه و رستگار، گناهکار و بی‌گناه، خیر و شر؟ جامعه دموکرات امروزی نباید و حق ندارد گرایش های فکری و آنچه درون سر یا حتی در حریم خصوصی و مکالمه های شخصی‌ شهروندان عادی ( بحث مناصب سیاسی خاص جداست) می‌گذرد را واکاوی و تفتیش و بهرطریق اخذ و برملا کند، چنان که کلیسای قرون وسطی یا بازداشتگاه‌های استالین تفتیش می‌کردند. ممکن است هزار دیو و دد در خاطر و محدوده افکار شخصی آدم بگذرد اما برآیند و آنچه که شهروند در گستره عمومی عرضه می‌کند، رعایت حقوق دیگران باشد. اگر هم حقی زیر پا گذاشته شد، و این در محکمه عادلانه اثبات شد«گناه» نیست ، خطا و جرم است. «گناهکار» یا «خائن» به ایدئولوژی را بصورت معنوی یا حتی فیزیکی از صحنه روزگار محو می‌کنند تا مومنان و وفاداران از لوث‌ وجودش آزرده خاطر یا از تأثیر حضورش گمراه نشوند، هدف جامعه مدرن اما «حذف» مادی و معنوی خطاکار نیست، جبران خطا و تاوان دادن در برابر قانون عادلانه است. ملاک تاوان خطا هم میزان التزام عقیدتی خطاکار به باورهایی خاص نیست، حد آسیبی که به دیگری رسانده جریمه را مشخص می‌کند که آن هم باید در قانون تعیین شده، توسط نهادهای مربوط ، پیگیری و انجام شود نه توسط دیگر شهروندان. ما شهروندان عادی کارآگاه، وکیل ، دادستان، قاضی و مامور اجرای حکم پرونده شهروندان دیگر نیستیم‌ و نباید چنان وظایفی به ما محول یا تلقین شود که چنین مسوولیتی داریم . مسوولیت ما مطالبه سیستم قضایی عادلانه و کم‌خطا برای چنین کاری است.

این که بر اساس معیار و حساب و کتابهای اخلاقی خود، فردی را - بر فرض خطاکار- از زندگی روزمره خود حذف کنیم، مثلا اگر هنرمند است آثارش را مصرف نکنیم، انتخابی شخصی و محترم است اما تلاش جمعی برای حذف مادی و معنوی فردی که خطاکارش می‌پنداریم با توجیه عدم صلاحیت اخلاقیش، رویکردی هم‌جنس برخورد نظام‌های ایدئولوژیک است که هنرمندان ضد ایدئولوژی را دشمن جامعه و مستحق حذف فیزیکی و معنوی می‌دانند: اعدام، ممنوع‌التصویری، ممنوعیت‌کاری.
فرهنگ حذف هر کارش بکنیم و با هر رنگ‌آمیزی و توجیه‌، از جنس جامعه مدرن، دموکرات و مبتنی بر اصول حقوق بشر نخواهد بود.

📷 مردم به مصرف آبزیان عادت کنند

کارتونی از مانا نیستانی

#اخبار_ایران #مانا_نیستانی #کاریکاتور #حسن_روحانی

@Farsi_Iranwire

برای اعتراضات بازنشستگان و مستمری بگیران تأمین اجتماعی

منتشره در دویچه وله فارسی

مانا نیستانی
@mananey

🔴 کاریکاتور هفته:

ایران برای چهار سال عضو یک ارگان عالی حقوق زنان در سازمان ملل شده؛ عضویتی مبتنی بر رای مخفی و موافقت دستکم چهار کشور غربی. ورود رژیمی "زن ستیز" به "کمیسیون مقام زن" حیرت، خشم و سرخوردگی کنشگران را بر انگیخت.

مدیر اجرایی دیده‌بان سازمان ملل از روزی سیاه یاد کرد و نوشت: «این انتخاب یعنی انگار یک آتش‌افروز را رئیس آتش‌نشانی کرده باشیم.»

🔺 مانا نیستانی نیز این گزینش را سوژه کاریکاتور هفته کرده است.

@dw_farsi