آینده ما درگرو کنار هم بودن است
@mananey
مانا نیستانی
دویچه وله فارسی

زیر قالی ِ قالیشاه
منتشر شده ‌در دویچه وله فارسی
مانا نیستانی
@mananey

استفاده بهینه از مهارت دریبل زنی

منتشر شده در دویچه وله فارسی
@mananey
مانا نیستانی

حکومت‌های اقتدارگرا در زمان بحران، اغلب به جای پاسخگویی درباره ریشه‌های مشکلات و جنایت‌های خود، می‌کوشند با بهره‌برداری از رویدادهای ملی و احساسات جمعی، حافظه عمومی را به مسیر دیگری هدایت کنند.
فوتبال و تیم ملی نیز از این قاعده مستثنا نیستند. هنگامی که بازیکنان، خواسته یا ناخواسته، به حاملان روایت رسمی حکومت تبدیل می‌شوند، ورزش از عرصه‌ای برای رقابت و همبستگی ملی به ابزاری برای مشروعیت‌بخشی سیاسی بدل می‌شود؛ ابزاری که قرار است توجه افکار عمومی را از پرسش‌های بی‌پاسخ، زخم‌های التیام‌نیافته و مسئولیت‌های فراموش‌نشده منحرف کند.

خط آفساید تیم ملی
منتشر شده در دویچه وله فارسی
@mananey
مانا نیستانی

نه به فراموشاندن جمعی
@mananey
مانا نیستانی

مراسم تشییع موشک خنثی شده
منتشر شده در دویچه وله فارسی
@mananey
مانا نیستانی

سوگواری برای مرگ دیکتاتور
@mananey
مانا نیستانی

بالاخره زیر خاک رفت

راکت تنیس مخصوص سپاه

منتشر شده در دویچه وله فارسی
@mananey
مانا نیستانی

وطن پرستی تراز نظام
منتشر شده در دویچه وله فارسی
@mananey
مانا نیستانی

سال‌هاست که "وطن پرستی" در چارچوب تبلیغات حکومت به دفاع بی‌چون و چرا از سیاست‌های تهاجمی و ماجراجویانه نظام تبدیل شده است. رویکردی که پیامدهایی سنگین چون تحریم، جنگ، تلفات جانی و مالی برای ایران به همراه داشته است. این در حالی است که بدون درک و درمان ریشه‌های جنگ و بحران فعلی نمی‌توان کمکی به ثبات و آرامش پایدار کشور کرد. این که حکومت ۴۵ سال سیاست‌های جنگ‌طلبانه و تحریک‌آمیز در پیش گیرد و مردم را در موقعیت‌های بحرانی قرار دهد و در مقابل از آنها انتظار مقاومت و تحمل یا همراهی صرف در برابر مهاجمان داشته باشد، مبنایی منطقی ندارد.