پراگماتیسم چینی

 
محمدامین مروتی
 
در زمان مائوتسه تونگ، دنگ شیائوپینگ را به دلیل گرایش به راست، وارونه بر خر نشاندند. کلاه بوقی بر سرش نهادند و او را میان مردم گرداندند تا دشنام و ناسزا بشنود و تحقیر شود. در جریان انقلاب فرهنگی، پسرش "دنگ پو فانگ" را از ساختمانی بلند به زیر افکندند که به فلجی اش منجر شد.
اما دنگ هیچیک از این اتفاقات را مایه دشمنی و انتقام نگردانید. او به فکر کشور و منافع ملی کشورش بود. در واقع راهنمای چپ زد و به راست پیچید. همچنان دم از سوسیالیسم می زد و لباس فرم حزب را از تن بیرون نکرد، اما  جانشینانش کت و شلواری شدند .دنگ می گفت مهم این است که گربه موش بگیرد، رنگ گربه یعنی سیاه و سفید بودنش مهم نیست. منظورش این بود هدف رشد اقتصادی است، سیستم اهمیتی ندارد. دنگ، اصلاح‌طلب و تجدیدنظرطلب بود، اما همچنان می‌گفت به مارکسیسم وفادار است. دنگ می‌گفت:
«هستۀ مارکسیسم جستن حقیقت در واقعیت‌هاست. این چیزی است که ما باید از آن دفاع کنیم، نه ستایش دانش کتابی.... ما به عمل تکیه کردیم و حقیقت را در واقعیت‌ها جستجو کردیم و این کار با موفقیت همراه شد.... عمل یگانه معیار حقیقت است.»
 
 
31 مرداد 1405

به اصلاح قولنج میشکونیم صدای چیه اون؟
بند انگشتانت صدا نمی‌ده... پس این صدای چیه؟
صدای تولید شده از حباب‌های موجود در مایع مفصلی است.

#نوای_ماندگار🎼

🎶 ره می‌خانه و مسجد (بیات کرد)
زنده‌یاد استاد #محمدرضا_شجریان

آهنگ : استاد #حسین_علیزاده
به بهانه زادروز استاد( ۱ شهریور ۱۳۳۰ تهران)

کمانچه: استاد #کیهان_کلهر
غزل آواز : #عطار


ره میخانه و مسجد کدام است
که هر دو بر من مسکین حرام است

نه در مسجد گذارندم که رند است
نه در میخانه کین خمار خام است

میان مسجد و میخانه راهی است
بجویید ای عزیزان کین کدام است

به میخانه امامی مست خفته است
نمی‌دانم که آن بت را چه نام است

مرا کعبه خرابات است امروز
حریفم قاضی و ساقی امام است

برو عطار کو خود می‌شناسد
که سرور کیست سرگردان کدام است





🆔 @XeradsarayeFerdosiYazd

خاطره شهره سلطانی از ازدواجش را بشنوید.

🆑@ԼαԼαԼαɴƊ™ / ™لالالنـ.ـد

طَلَعَ البَدْرُ عَلَيْنَا
طلوع کرد ماه کامل بر ما
مِنْ ثَنِيَّاتِ الوَدَاع
از دره وداع (ثنیة الوداع)
وَجَبَ الشُّكْرُ عَلَيْنَا
شکر بر ما واجب شد
مَا دَعَا لِلَّهِ دَاع
هرگاه دعوت‌کننده‌ای به سوی خدا دعوت کرد
أَيُّهَا الْمَبْعُوثُ فِينَا
ای آنکه در میان ما مبعوث شدی
جِئْتَ بِالْأَمْرِ الْمُطَاع
با فرمانی مطاع آمدی
جِئْتَ شَرَّفْتَ الْمَدِينَة
آمدی و مدینه را شرافت بخشیدی
مَرحَباً يَا خَيْرَ دَاع
خوش آمدی ای بهترین دعوت‌کننده

کارما یعنی این..

🆑@ԼαԼαԼαɴƊ™ / ™لالالنـ.ـد

🔺 تا حالا داخل یک چاه عمیق آب رو دیده بودید؟

🔸این ویدئو می‌تونه برای خیلیا هم جالب باشه، هم ترسناک و دلهره‌آور!
🔸اگر تا حالا داخل چاه آب رو ندیدید، با دقت تا آخر ببینید؛ چیزی که می‌بینید با تصورتون فرق داره!
@khabarfarda_ir

وقتی در آسمان دروغ وزیدن می‌گیرد
دیگر چگونه می‌شود به سوره‌های رسولان سرشکسته پناه آورد؟
ما مثل مرده‌های هزاران‌هزار‌ساله به هم می‌رسیم و آنگاه خورشید،
بر تباهی اجساد ما قضاوت خواهد کرد.

#فروغ_فرخزاد🍃

ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺗﻮﺍﻧﺖ
ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻦ؛
ﺣﯿﻒ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻢ،
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﯽ
ﮐﻪ ﺩﯾﺮﻭﺯ ﺑﻮﺩﯼ...

منو میگه🥰

چارلی دوست داشتنی

دلدادگی و زمان

 
محمدامین مروتی
 
دوقطبی بزرگ زندگی دوقطبی خودخواهی و غیرخواهی است.
کار نفسانیت و ایگو خودخواهی و جداسری و جدانگری است ولی عشق حاصل وحدت با دیگری است.
 
عجله کار شیطان است و شیطان همان نفس است. شیطان از سر لحظه ها می پرد و لحظه فعلی را فدای لحظه بعدی می کند.
عاشق عجله ندارد و در لحظه ها می زید. گذشت زمان را حس نمی کند. عاشق در توجه و تمرکز زندگی می کند. به زندگی دل می دهد. عاشق با حوصله است. آهسته زندگی می کند. عشق یعنی دل دادن به همه لحظات زندگی.
"و دست عاشق در دست ترد ثانيه هاست..." (سپهری)
حتماً لازم نیست معشوق یک شخص باشد. به هر کاری که دل بدهیم، عشق در وجود ماست و تمرکز و توجه و زیستن با لحظه همراه ماست.
دل که به کار نباشد، عجله داری که ثانیه ها و ساعت ها سریع تر بگذرند و مرتب به ساعت نگاه می کنی. وقتی کاری را دوست داری و بدان دل می دهی، گذشت زمان را حس نمی کنی.
اما نفسانیت کم حوصله است. مثل شیطان عجله دارد. شتابزده است. همیشه در حال دویدن است.
 
 
27 مرداد 1405

انقلاب مداوم: آنتی تز تاسیس و تثبیت

 
 نوشتن و تصویب چیزی به نام "قانون اساسی" برای آن است که نقطه پایان انقلابیگری باشد. انقلاب مداوم یعنی پایبند نبودن به قانون اساسی.
انقلاب مداوم یعنی تنش مداوم. تئوری "انقلاب مداوم" که به وسیله تروتسکی و سایر بلشویک ها تئوریزه و پیگیری می شد، مبنایش بر سازندگی و نهادینه سازی نیست.
قانون اساسی شروع تاسیس و تثبیت و سازندگی و پایان تخریب و براندازی است اما انقلاب مداوم، تداوم انقلاب و براندازی در کشور مبدأ و کشورهای مقصد است و این یعنی تنش و درگیر مداوم و همیشگی.
 
31 مرداد 1405

امروز ۲۵ آگوست ؛ روز جهانی «آشتی و بوسه» هست.

تو این روز‌ مردم با کسی که کدورت دارن آشتی میکنن.

اگه با کسی کدورت دارید این پیام رو براش بفرستید. امروز وقت خوبیه برای آشتی.

جرأت کنید راست و حقیقی باشید. جرأت کنید زشت باشید! اگر موسیقی بد را دوست دارید، رک و راست بگویید. خود را همان که هستید نشان بدهید. این بزک تهوع‌انگیز دورویی و دوپهلویی را از چهره‌ی روح خود بزدایید، با آب فراوان بشویید...

ژان کریستف
رومن_رولان

مولانا از چشم احسان طبری

 
محمدامین مروتی
 
مرحوم احسان طبری کتابچه ای دارد به نام: "مولانا جلال الدین هگل شرق است".
در این جزوه طبری مقام مولانا را از هگل هم بالاتر می داند و می گوید دیالکتیک عرفانی مولانا در قرن 13 از دیالکتیک ایدئالیستی هگل در قرن 19، مترقی تر بوده است و پیچیدگی و غموض فلسفه هگل را هم نداشته. مولانا به عکس هگل که دولت ویلهلم در پروس را نهایت تکامل اجتماعی و تاریخی قلمداد می کند، سلطنت مطلقه را مرحله نهایی تکامل نمی داند. بزعم طبری هگل به "صلح ضدین" می رسد در حالی که مولانا "مفهوم ضدین را تا سر حد جهش و انقلاب پیش می برد."
طبری می گوید مولانا نیز مانند هگل به تضاد ضدین و تکامل معتقد است و این دیالکتیک را علیه "قشریون دگماتیست" -که جهان را آفریده ناگهانی لفظ "کن" می دانستند- مورد استفاه قرار می دهد. مولانا چند قرن قبل از داروین اعتقاد به تکامل موجودات داشته و انسان را تکامل یافته حیوانات می دانسته است.
طبری معتقد است مولانا بر فلسفه یونان اشراف داشته و از عقاید ارسطو و هراکلیت بهره فراوان برده است.
به نظر ایشان مولانا در قصه هایی مثل "پیل و خانه تاریک"، بر نسبیت عقل تاکید می کند و با این تمثیل ها ایدئالیست ها را می کوبد.
طبری می گوید مولانا برخلاف هگل که معتقد بود هیچ انسانی نمی تواند از عصر خود عبور کند، باور داشت که عارف می تواند گذشته و آینده را ببیند و الخ...
به تعبیر طبری، ایرانیان "از عسل مفید اسلامی بدون نیش مسموم و جانگداز نژاد سامی استفاده می کردند." همچنین معتقد است که اسلام دینی بورژوایی و تجاری است که مردم را بر اموالشان مسلط قلمداد کرده: "الناس مسلطون علی اموالهم و انفسهم" و بر تلاش و سعی آدمیان مبتنی است: "لیس للانسان الا ما سعی". لذا توده های مردم با جان و دل پذیرای اسلام بوده اند. مولانا نیز مدافع شاهان سلجوقی در مقابل خلفای عباسی بوده است.
 
نقد و بررسی:
طبری مانند همفکران کمونیستش می کوشد با اتکا به ابیاتی محدود، از ده ها هزار بیت مثنوی، مولانا را در چارچوب های فکری خودش تحلیل کند و این باعث می شود که نداند مقصود مولانا از شاه، شاهان معنوی و مردان خداست نه پادشاهان زمینی و اصولاً مثنوی، همانگونه که از پسوندش برمی آید، کتابی "معنوی" در خودشناسی و خودسازی است نه ایده پردازی سیاسی و فلسفیِ معطوف به دنیا.
طبری حتی به روی خودش نمی آورد که مولانا صراحتاً با فلسفه ورزی زاویه دارد و عرفا به طور کلی میانه ای با سیاست نداشته اند و همه این ها از عوارض نگاه ایدئولوژیک، سوگیر و جانبدار است.
 
منبع:
مولانا هگل شرق است، احسان طبری، مهرماه 1357
 
4 شهریور 1405