با یاد یارِ شاطرِ فرهنگ ایران
در سالروز درگذشت ایشان 

مرحوم استاد دکتر احسان یارشاطر
استاد مطالعات ایرانی، بنیان‌گذار و سرویراستار دانشنامهٔ ایرانیکا، بزرگ‌ترین و جامع‌ترین پروژهٔ بین‌المللی ایران‌شناختی

۱۴ فروردین ۱۲۹۹ همدان
۱۰ شهریور ۱۳۹۷ کالیفرنیا

وطن‌پرست کیست؟

به قلمِ زنده‌یاد دکتر احسان یارشاطر

به گمانِ من وطن‌دوستیِ راستین بیش از همه این است که هر کس در هر کاری که هست، به مقتضای آن وفا کند و دادِ آن را بدهد.
اگر پزشک است، صمیمانه در درمانِ بیماران بکوشد و وقتِ خود را همه صرفِ زمین‌بازی و قمارهای شبانه نکند، بل‌که عمدۀ آن را به فراگرفتنِ پیش‌رفت‌های پزشکی بگذراند.
اگر معلم است، همه در بندِ تربیتِ شاگردانِ خود باشد و از پژوهش و افزودنِ دانشِ خود غافل نمانَد.
اگر بقال است، کم‌فروشی و گران‌فروشی نکند.
اگر کارمندِ اداره است، خود را خادمِ مردم بداند، رشوه نگیرد و از کار ندزدد.
اگر پاسبان است، با دزد نسازد و هدیه نخواهد و در اندیشۀ جان و مالِ مردم باشد.
اگر بازرگان است، به نفعی عادلانه خرسند باشد و احتکار و سودجویی از فرصت را روا ندارد.
اگر قاضی است، به‌حق داوری کند.
اگر وکیلِ دعاوی است، راست را دروغ نکند و موکل خود را نفریبد.
اگر در کارِ سیاست است، بهبودِ حالِ مردم و مصالحِ راستينِ کشور را راه‌نمای گفتار و کردارِ خود قرار دهد.
و اگر سرباز یا فرمان‌ده است، خود را برای دفاع آماده بدارد و از دشمن نگريزد.

این اصلی است که اگر رعایت شود و به تربیت در ضمیرها خانه بگیرد، مردم را از جنگ و ویرانی‌ها و مصائبِ آن در امان نگاه خواهد داشت؛ چنان‌که عُبیدِ زاکانی دریافته‌بود و در لطيفه‌ای آورده‌است:

«شخصی با کمانِ بی‌تیر به جنگ می‌رفت که تیر از جانبِ دشمن آید، بردارد. گفتند: شاید نیاید. گفت: آن‌وقت جنگ نباشد».


‌‌‌‌‌‌‌

مردم به محض اینکه احساس «شنیده شدن» بکنند، روند بهبودشان آغاز می شود

گابرماته روانکاو

🌾


حالم را خوب می‌کنند کارمندانی که حوصله دارند و لیست مدارک و مراحل کارها را یک ریز پشت سر هم بلغور نمی‌کنند، صاف و پوست‌کنده حالی‌ات می‌کنند باید چکار کنی..

خوشم می‌آید از آقا و خانم دکترهایی که موقع ورود مریض، زیرچشمی به او نگاه نمی‌اندازند. خوش و بش می‌کنند و صمیمانه از دردش می‌پرسند..

خوش‌خلقم می‌کنند راننده‌هایی که می‌ایستند و دست تکان می‌دهند تا تو از خیابان رد شوی..

مشتاقم می‌کنند آدم‌هایی که از شغل‌شان راضی‌اند و کارشان را مزخرف‌ترین شغل هستی نمی‌دانند..

هیجان‌زده‌ام می‌کنند آدم‌هایی که برایت کاری می‌کنند، بی آن‌که از آن‌ها خواسته باشی..

حس خوبی دارم وقتی رفیقی که کم‌تر همدیگر را می‌بینیم، راهش را دور می‌کند تا بیش‌تر با هم باشیم..

جانم در می‌رود برای مادری که وقتی می‌رسم خانه و دلم غذای دلخواهم را می‌خواهد، کتلت‌های سرخ‌شده را توی سس گوجه‌فرنگی غلت می‌دهد..

خوشم می‌آید از رفیق شفیقی که زنگ می‌زند و می‌گوید "برنامه‌ی محبوبت شروع شده" و سریع قطع می‌کند..

خوشم می‌آید از مسافرانی که در صندلی عقب تاکسی، یه‌وری لم نمی‌دهند..

هنوز هیجان زده‌ام می‌کنند رفقایی که اول صبح اس‌ام‌اس می‌زنند "سلام خوبی؟"

خوشم می‌آید از آدم‌های خوش‌ذوقی که وقتی یک لباس نو می‌خرند، فردا صبح تن‌شان می‌کنند..

احترام می‌گذارم به غریبه‌هایی که درِ آسانسور را باز نگه می‌دارند تا تو برسی..

خوشم می‌آید از آدم‌هایی که هنرمندان خوبی‌اند برای زندگی.......

؟؟؟
☕️☺️

نیلوفر نمیدانست سهمش از دنیا مرداب
است، اما بازهم گُل شد،
“امید داشتن” بخشی از زندگیست…

مهمترین نقد به تئوری ارزش مارکس

 
محمدامین مروتی
 
مارکس می گوید ارزش یک کالا نه بر اساس کار مشخص، بلکه بر اساس میزان کار مجردی که در آن مندرج است، محاسبه می شود و به این کار مجرد می گوید "کار اجتماعا لازم"، یعنی میانگین مقدار کاری که تولید یک کالا بدان نیاز دارد.
به نظر مارکس درست است که ارزش در میزان کار مندرج در آن است، اما محاسبه اش مبتنی بر میانگین کار لازم مندرج در آن است و این محاسبه، کار اجتماع است.
 
اما:
1. قیمت  یک کالای مشخص و معین، نه بر اساس میانگین کار بلکه بر اساس ارزان ترین و با کیفیت ترین قیمت تعیین می شود. تولید کننده ای که کالایی با مشخصات یکسان را ارزان تر تولید می کند، رقبا را کنار می زند و او درواقع همان کسی است که تکنولوژی پیشرفته تری دارد.
 
2. من و شما وقتی کالایی را می خریم، توجهی به میزان کار انجام شده روی آن نداریم. بلکه به نیاز خود و ترجیحات و اولویت های خود توجه داریم. مثلاً اگر لباس داشته باشیم، اولویت بعدی مان کفش است و اگر کفش داشته باشیم، لباس. یا اولویت اول مان غذاست بعد پوشاک بعد مسکن بعد اتومبیل و الخ. مجموعه این مطلوبیت ها تقاضای بازار را رقم می زند و بازار هم با توجه به تناسب عرضه با تقاضا، قیمت کالا را تعیین می کند. (نظریه مطلوبیت)
 
لذا ارزش امری درونی نیست و مبنای محاسبه اش هم میانگین کار مندرج در آن نیست، بلکه میزان مطلوبیت آن است.
 
25 مرداد 1405

گرمای تابستون برای ما فقط یه چالش ساده‌ست، اما برای دوست‌های کوچولوی ما مسئله مرگ و زندگی می‌شه. ❤️🐾

یک مداد برای تو شاید چیز کوچکی باشد… اما برای یک کودک، می‌تواند آرزوی رفتن به مدرسه باشد.بیایید امسال دست به دست هم بدهیم که هیچ نیمکتی منتظر نماند…

این یادواره : دیدار سه شاعر معاصر!

شهریار، سایه، شفیعی کدکنی
۱۶ خرداد ۱۳۶۶

سحرم دولت دیدار به بالین آمد
گل و شمعم به مزار دل خونین آمد
گفت پاشو که مسیحات به بالین آمد
ناخدا نوح نبی بود که کشتی نجات
راه طوفان زد و با بار دل و دین آمد
قاصد کوی خدا را چه بنامیم‌ ای دوست
چه به از آنکه به سر سوره یاسین آمد
یارب این شاخه گل از شش جهتش ‌دار نگاه
این دعا کردم و از شش جهت آمین آمد
جشن این کوکب و این کوکبه‌ قدسی را
همه آفاق به آئینه و آیین آمد

••

سفر برای وطن
محمد نوری
شعر از نادر ابراهیمی

♪♫ ما برای پرسیدن نامِ گلی ناشناس؛ چه سفرها کرده ایم!
♪♫ چه سفرها کرده ایم…
♪♫ ما برای بوسیدنِ خاکِ سرِ قله ها؛ چه خطرها کرده ایم!
♪♫ چه خطرها کرده ایم…
♪♫ ما برای آن که ایران؛ خانه ی خوبان شود…
♪♫ رنجِ دوران برده ایم… رنجِ دوران برده ایم…
♪♫ ما برای آن که ایران؛ گوهری تابان شود…
♪♫ خونِ دل ها؛ خورده ایم… خونِ دل ها؛ خورده ایم…
♪♫ ما برای بوییدنِ بوی گلِ نسترن؛ چه سفرها کرده ایم!

♪♫ چه سفرها کرده ایم…
♪♫ ما برای نوشیدنِ شورابه های کویر؛ چه خطرها کرده ایم!
♪♫ ما برای خواندنِ این قصه عشق به خاک؛ رنجِ دوران برده ایم…
♪♫ رنجِ دوران برده ایم…
♪♫ ما برای جاودانه ماندنِ این عشقِ پاک؛ خونِ دل ها؛ خورده ایم…
♪♫ خونِ دل ها؛ خورده ایم…


#وطن

ما بهش میگیم: نشخوار فکری.
خارجیا میگن: Overthink

و عبدالوهاب الرفاعی میگه:

«در سرم جنگ های زیادی است،
که تنها کشته اش منم.

»

داستایوفسکی می‌نویسد:
«بزرگ‌ترین مجازاتِ انسان این است که در گذشته‌اش حبس شود.»

بپذیر که آن نسخه از تو اشتباه کرد، بها را پرداخت کن و پرونده را ببند...

‌✨

🛑 ویدیویی با ۹ میلیون بازدید؛ از تردد ماشین‌ها، به نوبت و بسیار منظم به دلیل مسدود شدن مسیر... اسمش فرهنگه

خلق و خوی عاشقان

 
محمدامین مروتی
 
زیبایی و خوبی و حقیقت، سه ارزش بنیادین بشری اند.
اما هر سه این ارزش ها وقتی به منصه ظهور می رسند که از عشق بهره داشته باشند.
 
بهترین خاصیت عشق آراستن جهان در چشم عاشق است. حافظ می گوید:
مرا به کار جهان هرگز التفات نبود
رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست
عاشق دنیا را زیباتر می بیند و بیشتر و عمیق تر درمی یابد و حس می کند. عشق نسبت به یک نفر و یک چیز دل را نسبت به دیگران رقیق تر و مهربان تر هم می کند.
 
نظامی می گوید وقتی مجنون بچه آهوانی را در دام شکارچی دید، از او خواست تا آنها را آزاد کند. زیرا چشم و رویشان، او را به یاد لیلی می انداخت:
در دام فتاده آهویی چند
محکم شده دست و پای در بند
مجنون به شفاعت اسب را راند
صیاد سوار دید و درماند
گفتا که به رسم دامیاری،
مهمان توام بدانچه داری
دام از سر آهوان جدا کن
این یک دو رمیده را رها کن
بی‌جان چه کنی رمیده‌ای را؟
جانی‌ است هر آفریده‌ای را
چشمی و سرینی اینچنین خوب
بر هر دو نبشته "غیر مغضوب"
دل چون دهدت که بر‌ستیزی؟
خون دو سه بی‌گنه بریزی؟
آن کس که نه آدمی‌ است، گرگ است
آهوکُشی آهویی[1] بزرگ است
چشمش نه به چشم یار ماند؟
رویش نه به نوبهار ماند؟
 
مجنون می گوید آهو را به چشم منتظر جفتش ببخش
بگذار به حقِ چشم یارش
بنواز به باد نوبهارش
گردن مزنش‌، که بی‌وفا نیست
در گردن او رسن روا نیست
وان سینه که رشک سیمِ ناب است
نه در خور آتش و کباب است
وان پای لطیف خیزَرانی
درخورد شکنجه نیست، دانی
 
صیاد می گوید سخنانت بر من تاثیر گذاشت ولی این شغل من است و اگر این کار را بکنم، جواب عائله گرسنه ام را چه بدهم؟ مگر این که جانشان را باز خری. نهایتاً مجنون اسبش را در ازای آزادی آهوان به او می دهد:
صیاد بدان نشید کاو خواند
انگشت گرفته در دهن ماند
گفتا سخن تو کردمی گوش
گر فقر نبودمی هم‌آغوش
نخجیر دو ماهه قیدم این است
یک خانه عیال و صیدم این است
صیاد بدین نیازمندی
آزادی صید چون پسندی؟
گر بر سر صید سایه داری
جان باز‌خرش که مایه داری
مجنون به جواب آن تهی‌دست
از مرکب خود سبک فرو جست
آهوتک خویش را بدو داد
تا گردن آهوان شد آزاد
او ماند و یکی دو آهوی خرد
صیاد برفت و بارگی برد
 
مجنون هم به یاد چشمان لیلی، به بوسیدن چشمان آهوان می پردازد و آزادشان می کند:
می‌داد ز دوستی نه ز‌افسوس
بر چشم سیاه آهوان بوس
کاین چشم، اگرنه چشم یار است
زان چشم سیاه یادگار است
بسیار بر آهوان دعا کرد
وانگاه ز دامشان رها کرد
 
حافظ نیز می گوید زیبایی های دنیا را به هوای زیبایی تو تماشا می کنم:
مرادِ دل ز تماشای باغِ عالم چیست؟
به دستِ مردمِ چشم از رخِ تو گل چیدن
 
همین عشق وقتی ابعاد وحدت وجودی بیابد، از این بیت درخشان سعدی سردرمی آورد:
به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم، که همه عالم از اوست
عشق به خدا، عشق به عالم و آدم را در چشم شاعر می آراید و همه چیز را زیبا و خوب جلوه می دهد. زیرا همه اجزای جهان با او نسبت دارند.
 
13 شهریور 1405

[1] آهو: عیب و نقص و گناه