موسیقی تیتراژ
«مأموریت غیرممکن ( بالاتر از خطر )»
2:30
اثر لالو شیفرین ( Lalo Schifrin )
تنظیم ارکسترالِ اینگو لوئیس ( Ingo Luis )
(بر اساس سبکِ نسخهٔ دنی الفمن Danny Elfman)
اجرا : ارکستر «WDR Funkhausorchester»
به رهبری کلاوس ویلهلم ( Klaus Wilhelm )
ضبط‌شده در مه 2022
استودیوی «WDR Funkhaus Wallrafplatz»

اقتصاد و استبداد
 
رابرت‌ نوزیک
 
فرض کنید شما عاشق بی‌حد و حصر گوجه و رنگ‌ و طعم گوجه‌ای هستید و یک کنسرو آب‌گوجه‌فرنگی دارید. با یک محاسبه‌ی کوچک در خواهید یافت که با ریختن آن کنسرو در دریا، دریا رنگ و طعم گوجه نخواهد یافت بلکه این کنسروِ گوجه‌ی شماست که از بین می‌رود.
 
اما یک مستبدِ سیاسی که نگاه عاشقانه به گوجه داشته باشد، از هر محاسبه‌ی ساده‌ای عاجز می‌شود و مزرعه‌ی گوجه فرنگی را به دریا می‌ریزد و مزرعه را نابود می‌کند.
 
اول اینکه او از عشق گوجه فرنگی به دشمنی و انکار دریا می‌رسد.
دوم؛ او نخواهد پذیرفت مسبب نابودی مزرعه‌ی گوجه، تصمیمات او بوده؛ دیگر، او تا مادامی که قرار داشته‌باشد در پی شناسایی و پی‌گرد و مجازات دشمنان و عوامل نابودی گوجه فرنگی خواهد بود.
و سوم اینکه پیش از قدرت آن دیکتاتور، چیزی به اسم درگیری عاشقان سینه چاک گوجه‌فرنگی و مخالفان گوجه‌فرنگی وجود نداشت!
گوجه یک کالای همگانی بود که در جای خود می‌نشست اما دیگر گوجه‌فرنگی موضوع تمام مجادلات و تعارضات جدی جامعه شده. پیروزی دیکتاتور دقیقا در همین نکته است که نمایان است؛ او به گوجه موضوعیت رویارویی بخشیده و در همینجاست که نوید تبدیل کهکشان به کهکشان(شما بخوانید رسیدن به قله)راه‌گوجه‌ی را در فرداهایی نزدیک بشارت می‌دهد.

غمين باغ مرا باشد، بهار راستين پائيز/ كه با اين فصل، من، سر و صفاي ديگري دارم هَزاران را، بهاران در فغان آرد، مرا پائيز/ كه هر روز و شبش، حال و هواي ديگري دارم

اخوان ثالث

‍ معرفی کتاب عقاید النسا

 
محمدامین مروتی
 
کتاب عقاید النساء یا کلثوم ننه اثری طنزآمیز و انتقادی است که در دوره شاه سلیمان صفوی است درباره آداب، رسوم و باورهای عامیانه زنان در ایران به شمار می‌رود. امروزه این کتاب به عنوان یک منبع بسیار ارزشمند در حوزه مردم‌شناسی و فرهنگ عامه شناخته می‌شود.
نویسنده کتاب آقا جمال‌الدین خوانساری، از فقیهان شیعه در قرن  یازده و دوازده هجری (متوفی ۱۱۲۵ قمری) است.
هدف اثر: نقد و به سخره گرفتن خرافات، بدعت‌ها و دین‌داری عامیانه و قشری‌گری رایج در میان توده مردم و زنان آن دوران بوده.
 
کتاب با زبانی تقلیدگرایانه از متون فقهی نوشته شده است. در مقدمه کتاب، پنج زن به عنوان «علمای بزرگ زنان» معرفی می‌شوند که احکام ساختگی و خرافی به آن‌ها نسبت داده می‌شود:
به عنوان مثال در مقدمه کتاب درنام بردن از اسامی علما و فضلا و فقها و فضیلت آنها آمده است:
«بدانکه افضل علمای زنان پنج نفرند: اول بی‌بی شاه زینب، دوم کلثوم ننه، سوم خاله‌جان‌آقا، چهارم باجی یاسمن، پنجم دده بزم‌آرا. و آنچه از اقوال آنها به دست بیاید، نهایت وثوق دارد و محل اعتماد است؛ و به غیر از‌ این پنج نفر، بسیاری نیز هستند که ذکر آنها موجب طول کلام می‌شود. بدانکه هر زنی که سنی داشته باشد و پیری و خُرافت او را دریافته باشد، دیگران به افعال او وثوق تمام دارند و هر زنی که خلاف فرمودة ایشان کند آثم و گناهکار باشد»
 
 
 
بخش دوم کتاب یعنی مرآت البلها اثر شریعتمداری نامی است که در آن مصداق بعضی از اصطلاحات عامیانه را بیان می کند. اصطلاحاتی که امروز اکثراً معانی و مصادیق جدیدی یافته اند. از آن جمله اند:
پفیوز به زبان فرانسوی (pouffiasse ) یعنی عوضی. یعنی کسی که به خاطر منافعش حاضره هر کاری بکنه.
اما در تداول عوام ، سست و ضعیف و بیکاره. پَه پَه. پخمه. چلمن.
قرمساق: قورم یعنی برایت جور کنم و منظورش دختر یا زنی است و کلمه ساق یعنی "بدوش" که می شود نوعی بی غیرتی و جور کردن زن خود برای دیگران.
برای پوشانیدن معنی زشت قرمساق، گاهی هم قرمدنگ یا قرم پف گویند.
چاچول: گزافه گو، حقه، فریب، کلک، مکر، نیرنگ، تزویر، دورویی، طرار، دزد، حقه باز، شارلاتان
جعلق: آدم بی سر و پا
 خاله زنک: شخص دارای رفتار و گفتار مبتذل ، سخن چین و پی گیر موضوع های بی اهمیت و غیرجدی.
یاردانقلی: آدم ناشناس ، کسی که هویت او مجهول باشد.
لندهور: به معنی پسر آفتاب ، چه لند به معنی پسر و هورآفتاب را گویند و نام پادشاهی بوده عظیم الشأن در هندوستان و اعتقاد برهمنان آن است که چون نیر اعظم به مادر او نظر کرد او حامله شد و فارسیان به این سبب او را لندهور خوانند. ( برهان )
 
منبع:
عقایدالنسا و مرآت البُلها، نشر کتابخانه طهوری
 
15 شهریور 1405

آموختن فقط جمع‌ کردن اطلاعات نیست؛ تبدیل‌ کردن دانسته‌ها به رفتار است.
اگر دانایی ما در برخورد با دیگران، تصمیم‌ها و عادت‌هایمان دیده نشود، هنوز به حکمت تبدیل نشده است.
دانشِ واقعی، دیر یا زود خودش را در شیوه‌ی زندگی نشان می‌دهد...


کنفوسیوس

بشنوید از زنده یاد فریدون مشیری که وقتی ماشینی در مقابل پارکینگ خانه‌اش پارک کرده‌؛ چگونه به‌جای خشونت و فحاشی و جنگ و نزاع؛ مشکل را حل می‌کند و خاطره‌ای زیبا و شنیدنی از خودش به‌جای می‌گذارد
آه از جامعه نفرت‌زده ما که سخت
محتاج شفقت و مهربانی است

كيفيت زندگی شما را دو چيز تعيين می‌كند: کتاب‌هایی كه می‌خوانيد و انسان‌هایی كه ملاقات می‌كنيد.

📚 کتاب : #زندگی_جای_دیگریست
✍️ اثر : #میلان_کوندرا
🆔 @irTBook

ارغنون ساز فلک ره‌زن اهل هنر است
چون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم؟

معجزه معمولی بودن

 
محمدامین مروتی
 
هیچ چیز سخت تر و آسان تر و در عین حال مهمتر از معمولی بودن نیست. معمولی و طبیعی بودن معجزه ای است که برای کمتر کسی میسر می شود. بهاءالدین خرمشاهی در مورد حافظ یک جمله زیبا دارد. او می گوید حافظ انسان کامل نیست، بلکه کاملاً انسان است.
معمولی بودن یعنی خود را تافته جدابافته ندانستن و رعایت همین یک نکته یعنی خودخواه نبودن و باز بودن که می تواند بزرگترین فضیلت و عین کمال یک انسان باشد.
آلبر کامو می گوید: «همه‌ ما در حالِ بازی کردنِ نقش هستیم، تا روزی که بفهمیم هیچ نقشی ارزشِ بازی کردن ندارد، جز "خودمان بودن"».
ما وقت زیادی صرفِ ساختنِ یک تصویرِ بی‌نقص از خودمان برایِ دیگران می‌کنیم. لذا نقاب بر چهره می زنیم و دروغ می گوییم و ریا می ورزیم.
 

"معمولی و واقعی بودن" نیاز به شجاعتی دارد که اکثر آدم ها ندارند.

 
 
23 شهریور 1405

ارغنون ساز فلک ره‌زن اهل هنر است
چون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم؟

#فلسفه™️


خودت را بهتر کن
این است همه ی کاری که
برای بهتر کردنِ جهان میتوانی بکنی ...

#ویتگنشتاین


@phiilosophiy

بعد از هیتلر، همه‌ی آلمان درک کردند که او چه بلایی بر سر کشور و زیر بناهای آن آورده است؛ اما یک چیز نابود شده‌ی اساسی بود که هر کسی نمی‌فهمید و آن خیانت هیتلر به کلمات بود. خیلی از کلمات شریف، دیگر معنی خود را از دست داده بودند، پوچ و مسخره شده بودند، عوض شده بودند. آشغال شده بودند. کلماتی مانند: آزادی، آگاهی، پیشرفت و عدالت... !

✍ هاینریش بل
آدم کجا بودی

ارزش بقایی و کارکردی حقیقت

 
محمدامین مروتی
 
نیچه رساله «درباره حقیقت و دروغ در مفهومی غیراخلاقی» را در سال ۱۸۷۳ نوشت، اما این کتاب مهم در زمان حیاتش منتشر نگردید.
در این نوشته نیچه می گوید آنچه ما «حقیقت» می‌نامیم، نه توصیف واقعیت؛ بلکه مجموعه‌ای از استعاره‌هاست که انسان‌ها برای بقا و صلح اجتماعی ابداع و اختراع کرده‌اند.
به نظر نیچه زبان ابزار فریب است. واژه‌ها هرگز خودِ اشیاء را توصیف نمی‌کنند. زبان یک سازه هنری و استعاری است، نه بازتابی از واقعیت عینی.
در واقع نیچه دروغ‌گویی یا حقیقت‌جویی انسان را از نظر کارکرد زیستی و روانی برای بقای انسان تحلیل می‌کند.
 
او انسان عقلانی در برابر انسان شهودی قرار می دهد:
انسان عقلانی که با مفاهیم مرده و قالب‌های ثابت زندگی می‌کند تا امنیت داشته باشد.
انسان شهودی که با هنر و اسطوره زندگی می‌کند و فریب بودن مفاهیم را می‌پذیرد تا زندگی خلاقانه‌تری داشته باشد.
مشهورترین جمله‌ رساله این است:
«حقیقت چیست؟ لشکری رون از استعاره‌ها، مجازها و جاندارانگاری‌ها... حقایق استعاره‌هایی که کهنه شده و از رمق افتاده‌اند...»
 
نیچه می گوید مفهوم حقیقت یک برساخته انسانی است که با پایان زندگی در سیاره ما نابود می شود:
 «در گوشه‌ای پرت از کیهانی که سوسوزنان در بی‌شمار منظومه‌ی خورشیدی گسترده شده است، روزگاری ستاره‌ای وجود داشت که بر روی آن، حیواناتِ زیرک "شناخت" را اختراع کردند. این متکبرانه‌ترین و دروغین‌ترین دقیقه‌ی "تاریخِ جهان" بود: اما با این حال، تنها یک دقیقه بود. پس از چند دَم برآوردنِ طبیعت، آن ستاره یخ بست، و آن حیواناتِ زیرک مجبور به مرگ شدند. کسی می‌تواند چنین افسانه‌ای جعل کند، و با این وجود باز هم به قدرِ کفایت به تصویر نکشیده است که عقلِ بشری در درونِ طبیعت، تا چه حد رقت‌انگیز، سایه‌وار و فرّار، و تا چه حد بی‌هدف و دلبخواهی جلوه می‌کند. ابدیت‌هایی وجود داشته است که در آن‌ها این عقل نبوده است؛ و آن‌گاه که دوباره کارش به پایان رسد، هیچ اتفاقی نیفتاده است. زیرا برای این عقل، هیچ رسالتِ دیگری که به فراتر از حیاتِ بشری راه ببرد، وجود ندارد. بلکه این عقل صرفاً امری انسانی است، و تنها صاحب و پدیدآورنده‌اش آن را با چنان طمطراقی جدی می‌گیرد که گویی پاشنه‌ی جهان بر محورِ آن می‌چرخد».
 
در واقع می توان گفت نیچه نگاهی تکاملی و داروینی به اخلاق و حتی حقیقت دارد. او عقل و حقیقت را در خدمت بقای انسان تعریف می کند نه بیان واقعیت.
 
22 شهریور 1405

⚜همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

▫️شعر: #سعدی
▫️خوشنویس: #استادجوادبختیاری

@bakhtiari_acd

ده مهارت مهم که برای زندگی سالم ، موفق و رضایت بخش ضروری هستند( منبع : WHO)