🟣ادامه فشار نظامی اسرائیل

جنگ برای اسرائیل پایان نیافته، بلکه به‌ صورت هدفمند و مداوم در حال فرسایش توان نظامی جمهوری اسلامی است. اگر حکومت ایران به این حملات پاسخ دهد، آتش‌بس را نقض کرده است؛ اگر بی‌پاسخ بگذارد، به‌تدریج تمامی مواضع نظامی‌اش نابود خواهد شد. دست رژیم کاملاً بسته است و در موقعیتی شکننده گرفتار آمده.

🟣پاسخ احتمالی جمهوری اسلامی

رژیم نه توان پاسخ گسترده دارد، نه شهامت آغاز جنگ را. جز موشک‌پرانی، ابزار دیگری برای ضربه‌ زدن ندارد، و هرگونه شلیک موشکی نیز نقض آتش‌بس تلقی خواهد شد.
رفتار اخیر تهران، مبنی بر قطع همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز اشتباه مرگبار بعدی ست که عملاً راه را برای اجرای مکانیسم ماشه هموار خواهد کرد.

🟣چشم‌انداز جنگ گسترده

بعید است جنگی تمام‌ عیار آغاز شود. نیابتی‌ های رژیم در منطقه به‌شدت تضعیف یا نابود شده‌اند. از توان موشکی و برنامه اتمی جمهوری اسلامی تنها بقایایی باقی مانده است. اگر تهاجم جدی از سوی اسرائیل رخ بدهد، صرفاً برای تکمیل نابودی همین بقایا خواهد بود.

🟣رفتار احتمالی رژیم در آینده

ملاها هیچ‌گاه خودکشی سیاسی-نظامی نخواهند کرد. احتمال اقداماتی مانند حملات سایبری، عملیات تروریستی پراکنده در غرب یا حملات محدود به کشتی‌های تجاری وجود دارد. اما به یاد داشته باشید که حتی پس از کشته‌ شدن چندین سردار و فرمانده ارشد سپاه نیز رژیم جرأت اقدامات گسترده نظامی نداشت.

🟣تضعیف نهایی توان نظامی رژیم

جمهوری اسلامی اکنون همچون ببری بی‌دندان است. نیابتی‌ ها و ظرفیت موشکی خامنه‌ای عملاً فلج شده‌ است.  زیرساخت‌های ساخت موشک در جریان حملات اخیر اسرائیل به‌شدت آسیب دیده‌اند و حملات پنهانی تا صفر شدن توان نظامی رژیم ادامه خواهد داشت. خامنه ای حتی اگر هم بخواهد گزینه زیادی برای انتخاب در زمین تقابل نظامی نخواهد داشت.

🟣نقش تحریم‌ها و فروپاشی اقتصادی

فعال‌سازی مکانیسم ماشه به‌زودی آغاز خواهد شد. دلار ۲۰۰، ۳۰۰ هزار تومانی قطعاً موجب نارضایتی عمومی، اعتراضات خیابانی و تضعیف وفاداری نیروهای سرکوب خواهد شد. نبود منابع مالی یعنی ناتوانی در خرید وفاداری مزدوران و سرکوبگران؛ و در چنین شرایطی، حتی هسته‌های وفادار ایدئولوژیک نیز یکی‌ یکی حذف خواهند شد؛ یا به دست مردم، یا توسط اسرائیل و غرب.

🟣 جمع‌بندی

فعال شدن مکانیسم ماشه در حقیقت ضربه پایانی به رژیم خواهد بود.

به‌قول خود خامنه‌ای: «نه مذاکره، نه جنگ». اما آنچه او نمی دانست، گزینه سوم روی میز بود:قیام ملی و سرنگونی حکومت!