وقتی حمید قره‌حسنلو جانش را در اعتصاب غذا گرو می‌گذارد، یعنی به سراسر ایران اعلام می‌کند که دروغ و بی‌عدالتی را دیگر بر ما چاره نیست. هر روزی که او بی‌لقمه می‌گذراند، مُهر رسوایی بر پیشانی حاکمانی است که حقیقت را در زنجیر کرده‌اند.

ما سکوت نمی‌کنیم؛ کنار حمید می‌ایستیم تا فریاد بزنیم: انسانیت قابل معامله نیست، عدالت بخشیدنی نیست. این رژیم فاسد ‌و جنایتکارضد میهنی می‌تواند بدن‌ها را در بند کند، اما صدای آزادی را نه.

ما تا بازگشت حق، نجات فرزندان‌مان از زندان های ضحاک زمان، سیدعلی خامنه ای عقب نخواهیم نشست.

چندین ساله در این کارخانه مشغول کار است ولی متاسفانه این مدیرعامل درمقایسه بامدیران سابق خیلی بی رحم وستمکار است؛ تمام مزایا وبسته های معیشتی را که قبلا به کارگر تعلق میگرفت را قطع کرده؛ حق غذایی را که چندین ساله قطع کردند و قراربود پولش را به کارگران بدهند نداده است.

با وضعیت بد اقتصادی وتورم سرسام آور از پس مخارج دختر و پسر خود برنمی آید و از همه مسولان میخواهد به ظلم و ستم مدیر عامل شرکت رسیدگی کنند.

روز پنجشنبه ۴ دی‌ماه ۱۴۰۴، دانشجویان خوابگاهی دانشگاه صنعتی شیراز در مقیاسی گسترده دچار علائم مسمومیت (تهوع و دلپیچه) شده‌اند.

اولین راهکار مسئولین دانشگاه بستن فضای دانشگاه برای درز نکردن اخبار بوده!

دانشگاه ما نه درمانگاه داره، نه دکتر، نه آمبولانس، نه حتی یه برانکارد! بارها بچه‌ها حالشون بد بوده از طبقه دوم یا سوم با پتو بردن‌شون پایین. کلا هیچی نداره برای درمان و بهداشت و اصلا براشون مهم نیست، فقط مراسمات مذهبی میگیرن.
بعد دو روز یه دکتر از بیرون آوردن فقط خوابگاه پسرا ... بچه‌ها میگن مشکل آب دانشگاهه و فعلا هیچ راهکاری داده نشده!