زندانی

مصرع اول ترانه‌ی من
بوی نان برشته را می‌داد
خبر از قرض دادن نان ها
بین دیو و فرشته را می‌داد
نان ما رنگ خون گرفته به خود

مصرع دوم: آی قاضی شهر
دزدها زیر چتر قانونند
مصرع بعد: جیرجیرک ها
صاحب منبر و تریبونند
قار قار کلاغ می شنوم

مصرع چار: آی زندان بان
باز کن لای درز پنجَره را
تا مگر بشنوند مردم شهر
بغض سرد میان حنجره را
- از اوین رفته تا رباط کریم*

مصرع پنج: گوشه‌ی سلول
من و موش و سکوت و یک خودکار
مصرع شش: قدم زدن در آن
یک نه، صد نه، هزار و صدها بار
مادرم دست های گرمت کو

نه . . . بیا تا دقیق بشماریم
وه چه با لذت است این بازی
یک هزار است و سیصد و پنجاه
هفت را ازقلم نیندازی
- وای خودکار قرمزم گم شد**
.
مصرع هفت بود بالایی
سه کبوتر به روی دیوار است
در پس سیم خاردار سیاه
مصرع هشت قافیه می‌بست
فاعلاتن مفاعلن فعلن

آه از حبس بی ملاقاتی
شنبه یکشنبه فرقشان در چیست؟
مصرع ده سوار مصرع نه
حلقه دار، جمعه گردن کیست؟
جمعه های سیاه بی باران

این ترانه چقدر طولانی است !
بیت ماقبل آخرم این است
وه که پابند من چه کوتاه است !
دست بندم چقدر سنگین است !
سوسک های سیاه جاسوسند

بیت آخر: سلام آزادی
وای مردم چقدر کر شده‌اند
از چنار حیاط فهمیدم
بچه هایم بزرگتر شده‌اند
بچه ها تاب تاب عباسی
. . محمدرضاعالی پیام -هالو . اردی بهشت 94 زندان رجایی شهر
.
.
.
.
*-
http://wp.me/pZip8-9

**-
http://wp.me/sZip8-rb

کانال تلگرام افاضات آقای هالو

https://telegram.me/mr_halloo

@mr_halloo

با درود به عزیز نسین

ماجرای مش صفر و عباسقلی

مش صفر خواست رود شهر به همراه موتور
گفت همسایه اش عباس: "مرا نیز ببر"
مش صفر گفت به عباس: چه مانع دارد؟
گیوه را ور بکش و ترک موتور زود بپر

وسط راه در این سوی و در آن سوی مسیر
سر به سر سبزه و گل بود و علف در همه جا
گاوها نیز علف خورده و آب و جو و کاه
بین گل ها پهن تازه ی خود کرده رها

آن میان شوخ مزاجی صفر هم گل کرد
ترمزی کرد و به عباس رفیق خود، گفت:
اگر از این پهن گاو دو دانه بخوری
این موتور را بدهم مال تو مجانی و مفت

شوخی مش صفر مرده ننه جدی شد
پهن و خوردن عباسقلی، دیگر هیچ
آروغی هم زد و گفت: ای صفر الوعده وفا
برو ترک موتور و یالا بده کارت و سوییچ

حین برگشتن از شهر سوی آبادی
مش صفر نادم از این شوخی بی مزه ی خود
گفت با خویش عجب کار بدی کردم من
شوخی ای بود، ولیکن خرکی جدی شد

بشنو عباس هم از کار خودش نادم بود
که اگر با موتور او برسم آبادی
همه گویند: "مبارک موتور" عباسقلی
پول این را که خریدی، به چه صورت دادی؟

چه بگویم؟ که بگویم پهنی خوردم من؟
آبرویم برود پیش در و همسایه؟
شوم انگشت نمای همه ی اهل دهات
همه گویند به من بی خرد بی مایه

توی این فکر که ناگه پهنی دید به راه
گفت: مشتی اگر این را بخوری با لذت
پیش من جایزه داری، تو بگو جایزه چیست؟
جایزه اینکه به جان تو موتور مال خودت

خورد از نو موتور خویش گرفت و می گفت:
با خودش دم به دم این جمله و می کرد حساب
اول صبح موتور از تو و حالا هم هم
این چه گه بود که خوردی پسر کله خراب؟

گر چه این قصه قدیمی است، ولی باید گفت
دوستان ربط ندارد ابدن این چامه
به یُورش بر در و دیوار بریتانی ها
بعد هم بازگشایی سفارت خانه
بُگذر از قافیه هالو، سخنم نوش بکن
سینه بگشا و سپس شعر مرا توش بکن

محمدرضاعالی پیام - هالو @mr_halloo

دیروز - امروز - فردا


دیروز:
زنده باد مرگ

امروز:
مرگ بر زندگی

تا فردا- شب بخیر





محمدرضا عالی پیام - هالو @mr_halloo

یک دروغ - چهل دروغ

گفتی از آن دولت بیدار(1)، این هم یک دروغ

می فروش و رونق بازار، این هم یک دروغ

گفته بودی کلبه احزان گلستان می شود (2)

هم چنان این کلبه ماتم بار، این هم یک دروغ

چشم نرگس بر شقایق می شود دل نگران (3)

نه شقایق ماند و نه گلزار، این هم یک دروغ

کو سخن از عشق تا ماند صدایش یادگار

تا ابد در گنبد دوار (4)، این هم یک دروغ

فال دوشین و مسیحایی نفس فریاد رس(5)

جمله خوابی بوده است انگار، این هم یک دروغ

گفته بودی بیع مستوری به مستان شد حرام(6)

یا که بی پرده درآید یار، این هم یک دروغ

بخت خواب آلود ما بیدار خواهد شد مگر(7)

بخت مرده کی شود بیدار، این هم یک دروغ

گفته بودی شیوه رندی وخوش باشی خوش است(8)

کو به عالم خوشدلی عیار؟، این هم یک دروغ

مشغله کو در سحرگه می فروشان را به کوی(9)

شاهد و ساقی شده بر دار، این هم یک دروغ

رسم شهر آشوبی و عاشق کشی ما کجاست؟ (10)

عاشقی کو تا کشندش زار، این هم یک دروغ

رشته تسبیح اگر بگسست اندر دامنش(11)

می نباشد معذرت بردار، این هم یک دروغ

کی، کجا وقت سحر از غصه دادندم نجات (12)

آب حیوان تیره گشت و تار این هم یک دروغ

گفتی آن کس که ریا ورزد مسلمان کی شود(13)

واعظان را می کنی انکار؟ این هم یک دروغ

خرقه کو، خمار کو ، خم خانه کو تا ما کنیم

خرقه رهن خانه خمار(14)، این هم یک دروغ

حافظا هالو اگر پنداشتی ما را بگو

در قیامت وعده دیدار، این هم یک دروغ


@mr_halloo



پانویس ص 99-102 افاضات آقای هالو یک

اندر باب حکمت و رحمت



شنیدید این بیت معروف و ناب
که سعدی سروده است با آب و تاب
"گر ایزد ز حکمت ببندد دری
ز رحمت گشاید در دیگری»
خداییش، در این سی و چند سال
ندیدیم رحمت، ندیدیم حال
همه حکمتت پر ز وسواس بود
همه برهه بوده است و حساس بود
زمانی که از حکمت انقلاب
شد از بیخ و بن کاخ شاهی خراب
رگ از خون حکمت پر از جوش شد
ولی باب رحمت فراموش شد
اگر رایت شاه و شاهی شکست
یکی رفت و صدها به جایش نشست
به هر جا حسینی، قلی خان شده
برای خودش شاه شاهان شده
بگیر و ببند و ببند و بگیر
همه زیر ها رو و رو ها به زیر
به هر کس که گفتیم وضع بدی است
جواب آمد: این حکمت ایزدی است
کمر راست ناکرده ملت هنوز
چنین گفت حکمت: بساز و بسوز
شد آغاز دوران منحوس جنگ
همه بمب و آژیر و تیر و تفنگ
گرانی و قحطی دور از توان
رواج کوپن، جیره بندی نان
به هر کوی و برزن هزاران شهید
کسی خیر از این حکمت تو ندید
به حکمت نمودی مسلط به ما
بنی صدر خائن، خدایا چرا؟
در حکمت موسوی را که بست؟
که معلوم شد فتنه گر بوده است
پس از آن شده هاشمی روی کار
همان بی بصیرت، همان بی بخار
سپس خاتمی سال هفتاد و شش
به دوران پر التهاب و تنش
زده قفل بر قفل پنجاه و هفت
به اصلاح صد وعده ها داد و رفت
بر اصلاح خود فاتحه خواند و خواند
در رحمتت همچنان بسته ماند
بنازم بر این حکمت آخری
که افسار اشتر به دمب خری
ز حکمت سر کار شد هشت سال
یک عده (ت تن تن تن) پاچه مال
همه عاشق مایه و اسکناس
فقط اختلاس و فقط اختلاس
بر این ملک آمد هزاران شکاف
چو افتاد در جاده ی انحراف
در حکمت دیگری بسته شد
انرژی مان جملگی هسته شد
چه گویم ز تحریم و آثار آن
نمانده است تاب و نمانده توان
به یارانه کردند ما را خراب
فتادیم در چاله‌ی منجلاب
خدا سفت تر بسته این بار در
فقیران، گدا - گشنه ها، گشنه تر
هر آن چه بر این ملک آمد شکست
همه حکمت ایزدی بوده است
به جای شراب آبغوره شدیم
از این حکمتت پاره پوره شدیم
ز حکمت اگر سفت بستی دری
ز رحمت زدی قفل محکم تری
خدا، ملت از حکمتت خسته شد
هزاران در از پشت در بسته شد
بیا لای در را کمی باز کن
کمی هم ز رحمت سخن ساز کن
وگرنه به طنز و به لحن ملیح
کند هالو این شعر سعدی صحیح:
«گر ایزد ز حکمت ببندد دری
به زحمت گشاید در دیگری»


@MR_HALLOO

↑↑↑دو اردیبهشت نود و چهار↑↑↑