رفیق بودن کار آسونی نیست ، مثل این میمونه که پدر و مادر پارهوقت باشی ، کمدین پارهوقت باشی ، سخنگوی انگیزشی پارهوقت باشی ، و مهم تر از همه شریک جرم هم باشید !
ترس مزخرفترین حسه. هم زندگی رو ازت میگیره هم مرگ رو. همهچیز رو درونت میکشه، تموم احساسات رو به جونت میندازه. و تو فقط میتونی توی تاریکی بمونی و نصفه نیمه نفس بکشی.
دردا به مرور زمان خوب میشن و تنها چیزی که ممکنه بعدها اذیتت کنه اینه که دیگه به هیچ آدمی توی زندگیت نمیتونی اعتماد کنی؛ و دوس داشتن و علاقه نشون دادن نسبت به آدما برات یه غیرممکن میشه.
خیلی جالبه! ما فکر میکنیم هرچیزی که میبینیم یا حس میکنیم رو باید بگیم اما مجتبی شکوری میگه: «ادب یعنی اندکی تامل میان آن چیزی که من حس میکنم و آن چیزی که بروز میدم.»
از چشم افتادن یه شبه اتفاق نمیوفته، شما طی یک فرآیند کسی که دوستون داره رو بارها و بارها اذیت میکنید و از یه جایی به بعد اون شخص تصمیم میگیره دیگه بهتون نگه چی آزارش میده و شما و دوست داشتنتو رو واسه همیشه رها کنه.
چخبرتونهههه چخبرتونهههه بخدا به داف شدن مدال نمیدن هرکیو میبینی یا داره میکوبه میسازه داف شه یا داره پولاشو جمع میکنه که بکوبه بسازه داف شه شاید یکی ساده و نچرال دوست داشته باشه، چرا همتون دارید یه شکل میشید؟!😐😮💨