نقدى بر اسلام

▪️تناقضات ائمه شيعه، دلیلى بر بی در و پیکر بودن مذهب تشیع

#قسمت_اول

تناقض و دوگانگى رفتارى و گفتارى در هر آئين، مكتب يا مقاله علمى ميتواند بهترين و محكمترين دليل بر عدم صحت آن و راهى آسان براى رد كردن ادله آن باشد.
اما در مورد يك دين يا مذهب تناقض در گفتار و احكام راهى آسان براى جعلى بودن و غير مستحكم بودن بنيان آن دين يا مذهب است.
بدون طولانى كردن اين مقدمه مستقيم به سر اصل موضوع ميرويم.
مذهب شيعه يكى از پر تناقض ترين مذاهب در تاريخ بشريت است بطورى كه متوليان و سازندگان آن هر از مدتى يا علماى پيش از خود را تكفير و تقبيح ميكنند و يا اينكه عمدا آنان را به دروغگوئى مصلحتى(تقيه) متهم ميكنند كه صد البته براى اثبات هيچكدام ازين ادعاها مدرك و سند قانع كننده اى در دست ندارند.
در مذهب شيعه كه توسط عده اى آخوند و در مدت چند صد سال ساخته و تكميل شده است، تناقضات به قدری زیاد است که اكثر علماى
بزرگشان بدان معترف هستند.
نوری طبرسی يا محدث نورى يكى از بزرگترين علماى امامیه در قرن حاضر ميباشد. وى در کتاب بسيار معروف خود، مستدرک الوسائل میگوید: ﻗﻮﻟﻪ ﺃﻳﺪﻩ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ: ﻣﺎ ﻭﺟﻪ ﺍﺧﺘﻼﻑ اصحابنا ﺍﻹﻣﺎﻣﻴﺔ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﺴﺎﺋﻞ ﺍﻟﺸﺮﻋﻴﺔ ﺳﻴّﻤﺎ ﺍﻟﻤﺘﺄﺧّﺮﻳﻦ ﻣﻨﻬﻢ، ﺣﺘﻰ ّ ﺍﻟﻮﺍﺣﺪ ﻣﻨﻬﻢ ﺭﺑّﻤﺎ ﺧﺎﻟﻒ ﻧﻔﺴﻪ ﻣﺮﺗﻴﻦ ﺃﻭ ﻣﺮﺍﺭﺍ. ﺇﻟﻰ ﺁﺧﺮﻩ . ﺃﻗﻮﻝ: ﺃﻣّﺎ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻗﺪﻣﺎﺋﻨﺎ ‏ﻓﻬﻮ ﻧﺎﺵٍ عن ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺃﺻﺤﺎﺏ ﺍﻟﻌﺼﻤﺔ ﻓﻲ ﻓﺘﺎﻭﻳﻬﻢ ...
#ترجمه: بين علماى شيعه سوال پیش آمده که چرا علماى اماميه با همديگر در احكام شرعى اختلاف دارند به خصوص متأخرين به حدى اختلاف داشتند كه حتى يك عالم با خودش اختلاف دارد و چند بار با خودش مخالفت ميكند ؟
علامه نورى طبرسى در پاسخ به اين سوال خودش، دليل این اختلاف علماى شيعه را چنين بيان ميكند:
اختلاف به اين علت است كه ائمه در صدور فتوا اختلاف داشتند!
(يعنى گناه اين اختلاف نظرها بر گردن ائمه اى است تناقض گو بوده اند)
همانطور كه متوجه شديد، علامه طبرسى ائمه را مسئول تناقض و اختلاف علماى همطراز خودش ميداند و اين گفته ايشان در تضاد علنى با ادعاى عصمت اين آقايان ميباشد.
▪️برخى تناقضات روائى در مذهب شيعه؛
در اينجا چند نمونه از تناقضات گفتارى ائمه شيعه كه در كتب روائى درج شده اند را خدمتتان ارائه ميكنم:
▪️وَ فِي رِوَايَةِ جَمِيلِ بْنِ دَرَّاجٍ: أَنَّهُ سُئِلَ أَبُو عَبْدِ
اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ رَجُلٍ تَزَوَّجَ اِمْرَأَةً ثُمَّ طَلَّقَهَا
قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا هَلْ تَحِلُّ لَهُ اِبْنَتُهَا قَالَ «اَلْأُمُّ
وَ اَلاِبْنَةُ فِي هَذَا سَوَاءٌ إِذَا لَمْ يَدْخُلْ بِإِحْدَاهُمَا
حَلَّتْ لَهُ اَلْأُخْرَى»
#ترجمه: از امام صادق پرسيدند: مردى زنى را به همسرى گرفته و قبل از اينكه با او همبستر شود وى را طلاق داده است، آيا بر او حلال است كه دختر آن زن را بزوجيّت بگيرد؟ فرمود: مادر و دختر در اين مسأله حكمشان يكى است هر كدام را به همسرى گرفت و با او دخول نكرد و طلاقش داد ديگرى را مى‌تواند بگيرد.
اين حدیث در کتاب من لایحضرالفقیه ج ٣ ص ٤١٤ از کتب اربعه شیعی(معتبرترين كتب حديث شيعيان ٤ كتاب است كه به نام كتب اربعه شناخته ميشوند)، آمده و میگوید که با مادر زن ازدواج کنید.

ادامه دارد ....
https://t.me/naghde_eslamm/35352