معضل نیمه‌کاره رهاکردن کردن کلاس‌ها توسط کودکان در ایام کرونا

همیشه نیمه‌کاره رهاکردن کلاس‌های ورزشی، هنری و زبان توسط کودکان و نوجوانان به‌منزله عدم پشتکار آن‌ها لحاظ شده و عدم توجه آن‌ها به صرف وقت و هزینه، والدین را ناامید می‌کردهاست.

این روزهای کرونایی که کودکان از حضور در جمع هم‌سالان، چه مدرسه و چه کلاس‌های متفرقه، محروم شده‌اند و بخش اعظم معاشرت‌های آن‌ها آنلاین شده، این مهم بیشتر و بیشتر شده است.

والدین کلافه‌اند و بخش اعظم نگرانی آن‌ها از این است که نکند این شاخه‌به‌شاخه‌شدن و نیمه‌کاره رهاکردن‌ها تبدیل به عادات زیستی کودکان شده و در بزرگ‌سالی هم هیچ کاری را تا انتها به سرانجام نرسانند.

ذکر چند نکته در این خصوص ضروری است:
الف: درصد بسیار ناچیزی از افراد عادی تا محدوده سنی پانزده-شانزه سالگی دقیقا می‌دانند چه چیزهایی را دوست دارند و می‌خواهند برای تمام عمر روی آن متمرکز شوند؛ از زدن ساز پیانو تا فوتبالیست حرفه‌ای‌شدن. اما غالب افراد چاره‌ای ندارند که تجربه کنند و خود را در آن فضا ارزیابی کنند، نه تنها علاقه که توان ادامه‌دادن مسیر را بارها بررسی کنند. نه فقط کلاس‌های متفرقه مانند موسیقی، ورزش و هنر حرفه‌ای که حتا انتخاب رشته هم شامل این ویژگی طبیعی می‌شود.

ب: مغز انسان برای توسعه شناختی در هر سنی نیاز به آزمون و خطا دارد. هرگز ارائه امکانات و ساختن فضا به‌تنهایی نمی‌تواند ذهن کودکان و نوجوان را برای درک خود در موقعیت‌های مختلف آماده کند، بلکه این شکست‌ها و ناتمام‌ها هستند که در ذهن ثبت شده و اصطلاحا کودک توسط آن‌ها آستانه تحمل، آستانه پذیرش، آستانه تغییر و انعطاف خود را کشف و تثبیت می‌کند.

ج: در شرایط ویژه‌ای مثل "خانه‌مانی کرونایی" و محرومیت از دیدار و حضور در جمع هم‌سالان، بالا رفتن اضطراب کودکان و تخلیه‌نشدن انرژی‌های زیستی‌شان امری کاملا طبیعی است. کلافگی، قهرکردن‌ها و عدم حضور در شرایط اجباری کلاس‌های مختلف، نمودی است از عدم ارضای حس‌های مختلف آن‌ها و انباشت این سوءتغذیه حسی.
در واقع کودکان نمی‌توانند به گستردگی قبل فضاها و انسان‌ها را ببیند و بشنوند و لمس کنند و فضاهای تکراری برای آن‌ها به‌مثابه بار اضافه و روتین قابل پیش‌بینی کسالت‌بار می‌شود.

و حال سؤال اصلی این است که با این شرایط و کنار گذاشتن کلاس‌ها و دوره‌های آموزشی چه باید کرد؟ آیا به کودکان فرصت بدهیم این روزها را از دست داده و چیزی فرا نگیرند یا قاطعانه آن‌ها را به ادامه راه برانگیزیم؟

در گام اول بپذیریم که رهاکردن و نیمه‌کاره‌گذاشتن، در فرایند رشد انسانی کاری عجیب و غیرطبیعی نیست. حتا میکل آنژ و داوینچی هم بیش از آثار معروفشان کار نیمه‌کاره و به اتمام‌ نرسانده دارند.

در گام بعدی، شرایط اضطراری فعلی و عدم ارضای حسی کودکان و لبریزشدن حس‌ها در محیط‌های طبیعی را باور کنیم و آموزش را به‌مثابه‌ی بازی، به امری لذت‌بخش بدل کنیم. چه دروس مدرسه چه کلاس‌های فوق برنامه می‌تواند با تغییر روش بدل به بازی‌های چالشی شوند تا هم اضطراب کودکان کمتر و هم تمایل به ادامه راه به شکل خودانگیخته و بدون اجبار بیرونی در کودکان و نوجوانان بیشتر می شود.
|دکتر سحر سلطانی|
@JameahiBehtarBesazim

کارگاه دو روزه:
فرزند پروری مبتنی بر مبانی تفکر سیستمی
استاد: سحر سلطانی
تعداد جلسات: ۲
روز برگزاری: پنجشنبه و جمعه ۸ و ۹ آبان ماه
ساعت: ۱۸ تا ۲۰
شیوه برگزاری: مجازی (اسکایپ)
هزینه دوره: ۲۰۰ هزارتومان


☎️ ۲۲۲۲۲۳۰۰
📞 ۰۹۲۱۳۰۱۹۰۱۹

@khanehashena
www.khanehashena.com

صفحه اینستاگرام خانه دوستان آشنا:
https://plink.ir/l9NsP

درنای زیبای امید رسید...

@naslep4c

#انیمشین

«هیچ کس طبیعی نیست» ما را دعوت می کند به بازبینی چندباره خود در جهان پیرامون.

باور اینکه بسیاری از خطاها و اشتباهات و حتا بیماریهای و رنجوری ها فقط ساخته استانداردها و خطکشهای فرضی اند.

خودبودگی نباید هزینه هایی چنین گران بر دوش ما بگذارد.

@naslep4c

دستاشو مشت کرده
کلام: هیچکس
آهنگ: مهدیار
@HichkasOfficial

گروه سنی کودکان کلاس های فلسفه من چهار تا ده ساله هاست.

درباره همه چیز حرف میزنیم، برای تبار شناسی مفاهیم گاهی فیلم ها و مستندهای کوتاهی از دل تاریخ یا طبیعت نشانشان می دهم.

هیجان زده می شوند، پر از جوشش و غلیان. پر از میل کشف و افشا...
من هم پا به پای این یوزپلنگ های جوانم میدوم در دل تاریخ.

اما آخر بازی در اکثر کلاس ها استخوانم می سوزد و خاکستر می شود، زمین گیر می شوم، فلج می شوم.
همانجا که یکباره این هیجان و لذت کشف و پرسش با یک نتیجه گیری تکراری از سوی کودکانم پایان می گیرد : کاش ایران خراب بشه، ما بریم ازینجا، کاش ایران نبودیم و آمریکا بودیم. ایران بدترین کشور جهانه، لعنت به ایران ...

این لحظه ها نمی توانم بخندم، صورتم فرو میریزد و از درون می میرم.

مادر عزیز، پدر بزرگوار

شما سختی های زیادی می بینید و تحمل می کنید دست تک تکتان را می بوسم، اما هشدار میدهم نفرت از هویت ملی شکافی در ذهن و جان کودکان ایجاد می کند که در هیچ شرایط و امکاناتی بهبودی ندارد.

می خواهم التماستان کنم، ایران را با نفرت آفرینی در ذهن کودکان ویران تر نکنیم.


@naslep4c

عنوان دوره:
فلسفه برای کودکان
استاد: سحر سلطانی

تعداد جلسات: ۸

شیوه برگزاری: مجازی (اسکای روم)
هزینه دوره: ۳۰۰ هزارتومان

(به علت ظرفیت محدود، اولویت با ثبت نام کنندگان می باشد)

☎️ ۲۲۲۲۲۳۰۰
📞 ۰۹۲۱۳۰۱۹۰۱۹

@khanehashena
www.khanehashena.com

اینستاگرام خانه آشنا:
https://plink.ir/l9NsP

وقتی ایده ای متولد می شود، برای بقا و تداوم، انسان ها را به یکدیگر متصل می کند.

ایده ها زاده می شوند تا بقای ارتباط انسانی تضمین شود، تا یکدیگر را بیابیم، گفتگو کنیم و خالق جهان نو باشیم.

اشتراک ایده ها جهان را بزرگتر می کند انسان ها را انسان تر...

@naslep4c

#ابر_سیاه_افسردگی

برای پذیرش خشم و افسردگی و تنهایی چه باید کرد؟

آسمان آبی و آفتاب را چگونه می توان به زندگی خود دعوت نمود؟

شاید این سوالات از مهمترین سوالات قرن جدیدی باشند که به استقبالش خواهیم رفت.

@naslep4c

#گستره_ی_توجه با توسعه #گنجینه_لغات

🌱 از محدوده دو سالگی تنوع واژگان و روایت ها را با کمک قصه گویی، بلند خوانی کتاب ، شعر و متل با کودکان کار کنیم.

هرچقدر گنجینه و انبان لغوی آنها پربارتر باشد در درک خود و جهان پیرامون و دریافت و اهدای #توجه و #تمرکز توانمندتر می شوند.

در بزرگسالی بازی با لغات و مفاهیم را ادامه دهیم تا در گرداب تصاویر بیمایه و اخبار سطحی غرق نشویم.

@naslep4c

📱🕰 «بازی» مدرسه زندگی کودک است؛آنچه باید یاد بگیرد، بفهمد، تمرین کند، بشناسد با کمک بازی ها رخ می دهند.

اگر والدین گوشی به دست و همواره مقابل تلوزیون نشسته در حال بازی هایی با سرعت بالا هستید، فرصت‌هایی از همراهی و توسعه شناختی کودکانتان را از دست می دهید که سالها بعد تراپیست ها و روان کاوها باید جای خالی اش را پر کنند.

عمر می گذرد و سرمایه وجودی مانند عشق، همراهی، آزمون و خطای مشارکتی و لذت کشف و ابداع در ذهن و زیست فرزند شما درونی نشده است.

"زمان" بی رحم ترین معلم عمر ماست. می رود و تمام می شود.

🎥 انیمیشن کوتاه Braxton
👈 کارگردان Brad Warren
@naslep4c

🍉 #ایده_های_شب_یلدایی

والدین و مربیان می توانند همراه با کودکان، خوراکی های شب یلدایی مانند انار و آجیل را با تصویر سازی و برنامه های ساده انیمیشن سازی مبدل به یک تفریح مفرح کنند.

تولید یک محتوای مشارکتی- شب یلدایی می تواند تبدیل به یک خاطره غنی شود.

#شب_یلدای_سال_کرونا
#سحرسلطانی

@naslep4c

پنجمین شماره فصلنامه حیات معنوی ویژه اخلاق و ادبیات کودک و نوجوان منتشر شد.

در این شماره از منظر اخلاق سراغ ادبیات و فلسفه برای کودکان و نوجوانان رفته اند.

اگر دغدغه اخلاق مدرن ذیل تفکر مراقبتی دارید این شماره می تواند برایتان مفید باشد.

@naslep4c

یکی از چالش های آذرماه کلاس های هشت تا دوازده سال فلسفه دعوت از میهمان بود.

قرار شد بچه ها هرکسی را که دوست دارند برایش دعوت نامه بنویسند و من هم به دست میهمان مورد نظر برسانم.
در کلاس سه شنبه تا چالش را طرح کردم، پارسا فوری گفت آقای رضی هیرمندی! هفته بعد دعوت نامه را نوشته بود که مصادف شد با فوت مادر همسر رضی خان هیرمندی.

امروز ایشان به کلاس فلسفه آمدند به میزبانی پارسا هشت ساله که برای تولد میهمان اش سه آهنگ زیبا با پیانو اجرا کرد.(رضی خان متولد دوازده دی هستند. )
رضی خان هیرمندی با گشودگی برای بچه ها شعر طنز با دهان پر حرف نزن از شل سیلور استاین را خواندند، کتاب های جالب معرفی و خاطرات بامزه تعریف کردند.

متاسفانه سایر میهمان های کلاس از بهنام بانی تا محمدرضا علیمردانی و... که توسط بچه ها انتخاب شدند تا امروز پاسخی به دعوت نامه ها ندادند.

امیدوارم در ایران هم روزی صرف وقت و هنر برای کودکان یک ارزش شود آنگونه که برای رضی هیرمندی نازنین هست. 🌱❤️

@naslep4c

فایل صوتی پخش زنده اینستاگرامی با موضوع:
حریم خصوصی در باهم مانی‌کرونایی

در گفت و گوی امید کشمیری با سحر سلطانی

@khanehashena
Www.khanehashena.com

اینستاگرام خانه آشنا:
https://plink.ir/l9NsP

سالها پیش در حیاط خانه پدری ام در انزلی چند مرغ و یک خروس داشتیم.

نوجوان بودم، صبح والدینم برای مراسم تشیع یک دوست راهی گورستان شدند و من و برادرم در خانه بودیم.

گویا بعد از ٢١ روز جوجه های مرغمان در حال تولد بودند. از حیاط صدایی شنیدم و رفتم ببینم چه خبر است.
منظره ای دیدم که در تمام عمرم فراموش نخواهم کرد.

خروس دانه دانه جوجه های نرم و خیس از تخم در آمده را بیرون می کشید با نوک بر آنها می کوبید و مغز و روده هایشان را می خورد.

احساس کردم خون به مغزم نمی رسد. تنها چیزی که یادم است برداشتن یک تکه چوب و زدن خروس بود و بعد برادر کوچکم که آمده بود چوب را از دستم بگیرد.

همان روز از والدینم پرسیدم مگر می‌شود پدری بچه های تازه متولد شده خودش را بخورد؟ گفتند اگر گرسنه باشد: بله! در جانوران رایج است.

چند دهه گذشته، حالا می دانم در میان آدم ها هم این درندگی هست، گرسنه که باشند فرزندان شان را با موشک میزنند، نه یک بار دوبار. میکشند، می خورند.

"ایران" مادری که تماشا می کند و دم نمیزند و ای داد بر طفلانی که کشته می شوند و فریادرسی نیست.

سحر سلطانی
هفده دی سالی که تمام نخواهد شد.

#پرواز۷۵۲