دو بندهاند از بندگان خدای که بدین جهان اندر همی بُوَند زنده، تا آن روز که همه جانوران جان بستاند این دو زندهاند بدین جهان اندر، آنگاه جان ایشان بستانند.
و خداوند خضر را بر دریاها بربگماشته است که هر کسی که به دریا غرقه شود که اجل وی هنوز سپری نشده باشد، خضر مرو را بگیرد، و کشتی که به دریا راه گم کند، راه بدو نماید. و الیاس را خدای موکَّل کرده است بر خشکی که هرکس که اندر خشکی راه گم کند الیاس ورا به راه بازبرد. و اگر کسی به بیابان اندر بمیرد، الیاس بر او نماز کند و به گور کندش چون کسی نبود که گورش کند. و هر دو بدین جهان اندر نمیرند تا روز بازپسین.
ترجمهی تفسیر طبری
محمد دهقانی
@neypub
و خداوند خضر را بر دریاها بربگماشته است که هر کسی که به دریا غرقه شود که اجل وی هنوز سپری نشده باشد، خضر مرو را بگیرد، و کشتی که به دریا راه گم کند، راه بدو نماید. و الیاس را خدای موکَّل کرده است بر خشکی که هرکس که اندر خشکی راه گم کند الیاس ورا به راه بازبرد. و اگر کسی به بیابان اندر بمیرد، الیاس بر او نماز کند و به گور کندش چون کسی نبود که گورش کند. و هر دو بدین جهان اندر نمیرند تا روز بازپسین.
ترجمهی تفسیر طبری
محمد دهقانی
@neypub
یک خط فکری تاریخی که به قدمت آغاز کتابت اندیشه است، بر درهمآمیختگی مرگ و زندگی تأکید دارد. از آشکارترین حقایق زندگی یکی این است که همهچیز رو به نابودی است، که ما از محوشدن و نابودی در هراسیم و بهرغم رویارویی با نابودی و ترس باید زندگی کنیم. رواقیون مرگ را مهمترین واقعهی زندگی دانستهاند. وقتی بیاموزی خوب زندگی کنی، میآموزی خوب بمیری و بالعکس، یعنی اگر خوب مردن را بیاموزی، خوب زندگیکردن را خواهی آموخت.
رواندرمانی اگزیستانسیال | اروین یالوم | ترجمهی سپیده حبیب
goo.gl/3Wtz7r
@neypub
رواندرمانی اگزیستانسیال | اروین یالوم | ترجمهی سپیده حبیب
goo.gl/3Wtz7r
@neypub
امروز دوم اکتبر مصادف با زادروز مهاتما گاندی
مهاتما گاندی با نام اصلی موهنداس کارامچاند گاندی (Mohandas Karamchand Gandhi)، رهبر سیاسی و معنوی هند، در دوم اکتبر ۱۸۶۹ در یک خانواده هندو در گجرات هند به دنیا آمد. از سال ۱۸۹۴ رهبری جنبش استقلال هند را از بند استعمار بریتانیا به دست گرفت تا سرانجام در سال ۱۹۴۷ آن را به ثمر رساند. پس از مبارزات فداکارانهاش، از سوی مردم هند مهاتما یا "روح بزرگ" لقب گرفت. گاندی با این که خود هندو بود، اما از اصل برابری حقوق مسلمانان با هندوها دفاع میکرد. او الگوی مسالمتجویی و مبارزه با خشونت در جهان است. گاندی زندگی خود را وقف حقیقتجویی، مبارزه با خشونت و ترویج صلح در جهان کرد و سرانجام پس از چندین سوء قصد سیام ژانویه ۱۹۴۸ در سن هفتاد و نه سالگی توسط یکی از ناسیونالیستهای افراطی هندو هدف گلوله قرار گرفت و از دنیا رفت.
نشر نی کتابهای «نیایش» و «خدا، آنگونه که من میفهمم» نوشتهی گاندی را با ترجمهی شهرام نقش تبریزی منتشر کرده است.
@neypub
مهاتما گاندی با نام اصلی موهنداس کارامچاند گاندی (Mohandas Karamchand Gandhi)، رهبر سیاسی و معنوی هند، در دوم اکتبر ۱۸۶۹ در یک خانواده هندو در گجرات هند به دنیا آمد. از سال ۱۸۹۴ رهبری جنبش استقلال هند را از بند استعمار بریتانیا به دست گرفت تا سرانجام در سال ۱۹۴۷ آن را به ثمر رساند. پس از مبارزات فداکارانهاش، از سوی مردم هند مهاتما یا "روح بزرگ" لقب گرفت. گاندی با این که خود هندو بود، اما از اصل برابری حقوق مسلمانان با هندوها دفاع میکرد. او الگوی مسالمتجویی و مبارزه با خشونت در جهان است. گاندی زندگی خود را وقف حقیقتجویی، مبارزه با خشونت و ترویج صلح در جهان کرد و سرانجام پس از چندین سوء قصد سیام ژانویه ۱۹۴۸ در سن هفتاد و نه سالگی توسط یکی از ناسیونالیستهای افراطی هندو هدف گلوله قرار گرفت و از دنیا رفت.
نشر نی کتابهای «نیایش» و «خدا، آنگونه که من میفهمم» نوشتهی گاندی را با ترجمهی شهرام نقش تبریزی منتشر کرده است.
@neypub
چاپ سوم منتشر شد
«فراسوی رشد اقتصادی»
پیشدرآمدی بر توسعهی پایدار
تاتیانا سوبوتینا
ترجمهی عباس معدندار آرانی و محمدرضا سرکار آرانی
goo.gl/TNhCGH
@neypub
«فراسوی رشد اقتصادی»
پیشدرآمدی بر توسعهی پایدار
تاتیانا سوبوتینا
ترجمهی عباس معدندار آرانی و محمدرضا سرکار آرانی
goo.gl/TNhCGH
@neypub
امروز سوم اکتبر مصادف با سالگرد درگذشت ژان آنوی (Jean Anouilh) نمایشنامهنویس، کارگردان و داستاننویس فرانسوی
ژان آنوی در ۲۳ ژوئن ۱۹۱۰ در بوردو به دنیا میآید. همزمان با تحصیل در دورهی دبیرستان به تئاتر علاقهمند میشود و سپس در سالهای ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰ در کُمدیِ شانزه لیزه مشغول به کار میشود، اما پس از مدتی برای آنکه بتواند تمام وقت خود را صرف نوشتن کند از این کار کنارهگیری میکند. در سال ۱۹۳۲ نخستین نمایشنامهاش به نام «هومولوسِ لال» با شکست مواجه میشود. چند ماه بعد نمایشنامهی «هِرمین» را منتشر میکند، اما اولین موفقیتِ واقعیِ او در سال ۱۹۳۷ با اجرای نمایشنامهی «مسافر بیتوشه» در تئاتر ماتورَن رقم میخورد. در چهارم فوریهی ۱۹۴۴ برجستهترین نمایشنامهی خود «آنتیگون» را در تئاتر آتلیه اجرا میکند. این اثر اقتباسی است از نمایشنامهی «آنتیگونه» اثرِ سوفوکل نمایشنامهنویسِ مشهورِ یونانِ باستان. آنوی این نمایشنامه را با الهام از شرایط جنگ جهانیِ دوم و اشغالِ فرانسه توسط ارتش آلمان مینویسد و آنتیگونِ جوان به نماد مقاومت در دورانِ اشغال تبدیل میشود. پس از آزادسازی، آنوی به طور متناوب نمایشنامههایی مینویسد که خودش آنها را اینگونه دستهبندی میکند : نمایشنامههای "سیاه"، "صورتی"، "درخشان"، "نابهنجار"، "مُبَدَّل"، "سِرّی" و "شوخ". او این دستهبندی را بر حسب میزانِ درندهخویی، نفاق و بدبینیِ موجود در این آثار انجام داده است. وی در این مدت نمایشنامههای موفق متعددی خلق میکند که از آن میان میتوان به آثاری چون «دعوت به قصر» (۱۹۴۷)، «چَکاوک» (۱۹۵۲)، «بیتوسِ بیچاره یا شامِ سرها» (۱۹۵۶) و «بِکِت یا فخرِ خداوند» (۱۹۵۹) اشاره کرد. آثارِ آنوی در زیر پوششِ نوعی شکگرایی، بیانگرِ یک بدبینیِ عمیق هستند. او نبردهای پرشوری را به تصویر میکشد که در آنها خُلوص و آرمانگرایی در مواجهه با واقعگرایی و فرومایگی در هم میشکنند. ژان آنوی در سوم اکتبر سال ۱۹۸۷ در شهر لوزانِ سوییس از دنیا میرود.
نشر نی نمایشنامهی «آنتیگون» را با ترجمهی احمد پرهیزی منتشر کرده است.
@neypub
ژان آنوی در ۲۳ ژوئن ۱۹۱۰ در بوردو به دنیا میآید. همزمان با تحصیل در دورهی دبیرستان به تئاتر علاقهمند میشود و سپس در سالهای ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰ در کُمدیِ شانزه لیزه مشغول به کار میشود، اما پس از مدتی برای آنکه بتواند تمام وقت خود را صرف نوشتن کند از این کار کنارهگیری میکند. در سال ۱۹۳۲ نخستین نمایشنامهاش به نام «هومولوسِ لال» با شکست مواجه میشود. چند ماه بعد نمایشنامهی «هِرمین» را منتشر میکند، اما اولین موفقیتِ واقعیِ او در سال ۱۹۳۷ با اجرای نمایشنامهی «مسافر بیتوشه» در تئاتر ماتورَن رقم میخورد. در چهارم فوریهی ۱۹۴۴ برجستهترین نمایشنامهی خود «آنتیگون» را در تئاتر آتلیه اجرا میکند. این اثر اقتباسی است از نمایشنامهی «آنتیگونه» اثرِ سوفوکل نمایشنامهنویسِ مشهورِ یونانِ باستان. آنوی این نمایشنامه را با الهام از شرایط جنگ جهانیِ دوم و اشغالِ فرانسه توسط ارتش آلمان مینویسد و آنتیگونِ جوان به نماد مقاومت در دورانِ اشغال تبدیل میشود. پس از آزادسازی، آنوی به طور متناوب نمایشنامههایی مینویسد که خودش آنها را اینگونه دستهبندی میکند : نمایشنامههای "سیاه"، "صورتی"، "درخشان"، "نابهنجار"، "مُبَدَّل"، "سِرّی" و "شوخ". او این دستهبندی را بر حسب میزانِ درندهخویی، نفاق و بدبینیِ موجود در این آثار انجام داده است. وی در این مدت نمایشنامههای موفق متعددی خلق میکند که از آن میان میتوان به آثاری چون «دعوت به قصر» (۱۹۴۷)، «چَکاوک» (۱۹۵۲)، «بیتوسِ بیچاره یا شامِ سرها» (۱۹۵۶) و «بِکِت یا فخرِ خداوند» (۱۹۵۹) اشاره کرد. آثارِ آنوی در زیر پوششِ نوعی شکگرایی، بیانگرِ یک بدبینیِ عمیق هستند. او نبردهای پرشوری را به تصویر میکشد که در آنها خُلوص و آرمانگرایی در مواجهه با واقعگرایی و فرومایگی در هم میشکنند. ژان آنوی در سوم اکتبر سال ۱۹۸۷ در شهر لوزانِ سوییس از دنیا میرود.
نشر نی نمایشنامهی «آنتیگون» را با ترجمهی احمد پرهیزی منتشر کرده است.
@neypub
«آنچه واقعاً نیاز دارم این است که مطمئن شوم 'چه باید بدانم'، نه اینکه چه باید بدانم، الا از آن جهت که مقدم بر هر عملی باید چیزهایی را بدانیم. مسئله این است که تقدیر خود را بفهمم و ببینم خدا واقعاً از من میخواهد چه کنم؛ مهمترین کار یافتن حقیقتی است که برای من حقیقت باشد، باید در جستوجوی معنی و فکری باشم که دلم میخواهد برای آن زندگی کنم و بمیرم.»
سورن کیرکگور
چگونه کیرکگور بخوانیم | جان دی. کاپوتو | ترجمهی صالح نجفی
goo.gl/2W7Cz4
@neypub
سورن کیرکگور
چگونه کیرکگور بخوانیم | جان دی. کاپوتو | ترجمهی صالح نجفی
goo.gl/2W7Cz4
@neypub
یه روز دو سه سال قبل، من نشسته بودم جلوی تلویزیون که پرنیان ـ دخترم ـ یهو یه جیغ اساسی کشید از تو حموم. فهمیدم باز یه سوسک ـ از اون بالدارا ـ به تورش خورده. دستم رفت به دمپاییم. مثل همیشه. نشستم منتظر. اون لرزون و رنگپریده اومد بیرون. اما برای اولین بار صدام نکرد برم سوسکه رو بکشم. من همچنان دست به دمپایی منتظر بودم. داشتم میمردم که صدام کنه. که وقتی هیولا زیر دمپاییم دستوپای پشمالوش رو تکون میده و له میشه و نمش میزنه بیرون، یه لحظه تو صورت پرنیان ببینم که وجود دارم. ببینم که من براش هستم. ولی اون من رو صدا نکرد. من رو ندید که منتظر نشستهم. حتی یه نگاهم بهم ننداخت. آخرش خودش کشتش. همون موقع فهمیدم کارم تمومه.
خانه | نغمه ثمینی
از مجموعهی دورتادور دنیا | نمایشنامه
@neypub
@dortadoredonya
خانه | نغمه ثمینی
از مجموعهی دورتادور دنیا | نمایشنامه
@neypub
@dortadoredonya
چاپ پنجم منتشر شد
«هویت ایرانی»
goo.gl/Jj6wkE
نسخهی الکترونیک کتاب را از اپلیکیشن کتابخوان نشر نی تهیه کنید. (دانلود از ney.fidibo.net)
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
«هویت ایرانی»
goo.gl/Jj6wkE
نسخهی الکترونیک کتاب را از اپلیکیشن کتابخوان نشر نی تهیه کنید. (دانلود از ney.fidibo.net)
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
فیلسوفانی چون هایدگر، سارتر و کامو فاصلهی خویش را با اندیشهی دینیِ زیربناییِ «ابدیت» حفظ کردند و «مرگ» را به جای آن نشاندند، مقولهای که همچون ابدیت، افسونِ پایان زمان را دربر دارد و میتواند حواس فرد را سربهسر در خود متمرکز سازد. ولی زندگی انسان از نظر کیرکگور بیشتر به حال مردی میماند که در امتداد گُسَلهای ژرف بر سطح زمین گام برمیدارد، پایش در یک طرف و مغاکی آن زیر. تهدیدِ مغاکِ زیر پا زندگی را شور میبخشد، نمک زندگی است که بدان طعم و لطف میدهد، زندگی را سرزندگی میدهد و آن را تا بینهایت، تا ابد، جذاب میگرداند ـ و این همه در گرو «این جدّ و جهد عظیم و این مسئولیتپذیری عظیم» است.
چگونه کیرکگور بخوانیم | جان دی. کاپوتو | ترجمهی صالح نجفی
goo.gl/2W7Cz4
@neypub
چگونه کیرکگور بخوانیم | جان دی. کاپوتو | ترجمهی صالح نجفی
goo.gl/2W7Cz4
@neypub
از زمانی که مردهام ـ از زمانی که به این بیاستخوانی، بیلبی، و ... رسیدهام ـ چیزهایی فهمیدهام که ترجیح میدادم ندانم؛ مثل وقتهایی که آدم پشت پنجره گوش میایستد یا نامهی دیگران را باز میکند. فکر میکنی دوست داشته باشی ذهن بقیه را بخوانی؟
پنلوپیاد | مارگارت اتوود | ترجمهی طهورا آیتی
@neypub
پنلوپیاد | مارگارت اتوود | ترجمهی طهورا آیتی
@neypub