نشر نی
11.2K subscribers
6.58K photos
255 videos
480 files
3.88K links
www.nashreney.com :وب‌سایت

اینستاگرام: Instagram.com/nashreney

تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، شماره ۲۰
تلفن دفتر نشر: ۸۸۰۲۱۲۱۴
تلفن واحد فروش: ۸۸۰۰۴۶۵۸
ایمیل: info@nashreney.com
Download Telegram
‌‌‌امروز سوم نوامبر مصادف با سالگرد درگذشت ارنست گامبریچ، مورخ اتریشی

ارنست گامبریچ (Ernst Gombrich) در ۳۰ مارس ۱۹۰۹ در وین به دنیا آمد و در دانشگاه وین تحصیل کرد. در سال ۱۹۳۷ از اتریش راهی انگلستان شد و به عضویت مؤسسه‌ی تحقیقات هنری واربورگ درآمد و از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۲ ریاست آن را برعهده گرفت. علاوه بر آن در دانشگاه‌های لندن، کمبریج، آکسفورد، هاروارد و چند دانشگاه برجسته‌ی دیگر در آمریکا به تدریس تاریخ، فلسفه و نقد هنر پرداخت. او در سال ۱۹۶۰ به عضویت آکادمی بریتانیا درآمد و جوایز متعددی دریافت کرد از جمله جایزه‌ی گوته در سال ۱۹۹۴ و جایزه‌ی بالزان در سال ۱۹۸۵ که به‌خاطر پژوهش وی در تاریخ هنر غرب به او تعلق گرفت. گامبریج شناخته‌شده‌ترین مورخ هنر در بریتانیا و شاید در جهان شمرده می‌شود. اولین کتاب او، تاریخ جهان، در سال ۱۹۳۶ و به زبان آلمانی در اتریش منتشر شد. یک‌سال بعد در زمان حاکمیت رژیم نازی این کتاب در زمره کتاب‌های ممنوعه در این کشور قرار گرفت و سرانجام چند سال پس از مرگ او، در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. کتاب تاریخ هنر او برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ منتشر شد و تاکنون به بیش از سی زبان منتشر شده است. گامبریچ در سوم نوامبر سال ۲۰۰۱ در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
نشر نی کتاب‌های «تاریخ هنر» و «تاریخ جهان» را از ارنست گامبریچ با ترجمه‌ی علی رامین منتشر کرده است.
goo.gl/ZWSAZ7

@neypub
بفهمم... از وقتی بچه بودم همه‌تون فقط همین یه کلمه رو بلد بودین. باید می‌فهمیدیم که نباید به آب، آب به این قشنگی، آب سرد که می‌پاشه تو هوا، دست بزنیم، چون سنگفرش‌ها رو خیس می‌کنه، به خاک نباید دست می‌زدیم، چون لباس‌ها رو لک می‌کنه. باید می‌فهمیدیم که نباید همه‌چیز رو با هم بخوریم، نباید هرچی تو جیب‌مون داریم بدیم به هر گدایی که دیدیم، نباید بدویم، نباید تو باد بدویم که مبادا زمین بخوریم و وقتی گرم‌مونه نباید آب سرد بخوریم... همه‌ش باید بفهمی، بفهمی. من نمی‌خوام بفهمم. وقتی پیر شدم می‌فهمم.

آنتیگون | ژان آنوی | ترجمه‌ی احمد پرهیزی
از مجموعه‌ی دورتادور دنیا | نمایشنامه

goo.gl/BvWmxM

@neypub
@dortadoredonya
امروز ۴ نوامبر مصادف با سالگرد درگذشت ژیل دلوز (Gilles Deleuze)

goo.gl/fKnZIe

@neypub
امروز ۴ نوامبر مصادف با سالگرد درگذشت ژیل دلوز

ژیل دلوز (Gilles Deleuze) در هجدهم ژانویه ۱۹۲۵ در پاریس به دنیا آمد. در دانشگاه سوربن فلسفه خواند و از سال ۱۹۵۷ به تدریس فلسفه در همین دانشگاه و سپس در دانشگاه لیون و ونسن پرداخت. دلوز از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ به‌عنوان پژوهشگر با مرکز ملی پژوهش اجتماعی همکاری داشت و نشست‌های بسیاری با موضوع فلسفه، سینما و موسیقی برگزار کرد. در همین دوران با میشل فوکو آشنا شد و این دوستی تا زمان مرگ فوکو ادامه پیدا کرد. پس از مرگ فوکو، دلوز کتابی با نام «فوکو» منتشر کرد که حاصل مطالعاتش درباره‌ی آثار او بود.
یکی از ویژگی‌هایی که ژیل دلوز را از بسیاری متفکران هم‌تراز خود متمایز و اندیشه‌های او را در حوزه‌ی تفکر معاصر پراهمیت می‌کند توجه خاص او به بازخوانی و بازنگری شالوده‌های فلسفه و ابداع مفاهیم جدید در این حوزه است. این ویژگی دلوز را بر آن داشت تا در سایه‌ی بازخوانی تاریخ فلسفه به ترتیب آثاری درباره‌ی هیوم، نیچه، کانت، برگسون و اسپینوزا تألیف کند.
دلوز در ۴ نوامبر ۱۹۹۵ به علت بیماری تنفسی بلندمدتش با پرتاب خود از پنجره آپارتمانش خودکشی کرد.
«فوکو»، «فلسفه‌ی نقادی کانت»، «نیچه و فلسفه»، «تجربه‌گرایی و سوبژکتیویته» و «فلسفه چیست» آثاری از ژیل دلوز است که نشر نی منتشر کرده است.

goo.gl/fKnZIe

@neypub
Forwarded from نشر نی
‌۳۰ درصد تخفیف برای تمام کتاب‌های الکترونیک نشر نی به مناسبت آغاز پنجمین سالگرد همکاری با فیدببو

دانلود کتاب‌ها از اپلیکیشن کتابخوان نشر نی
و یا سایت فیدیبو

goo.gl/d9ztsk

@neypub
چاپ دوم منتشر شد
«یادداشت‌های فؤاد روحانی»

ناگفته‌هایی درباره‌ی سیاست نفتی ایران در دهه‌ی پس از ملی‌شدن

goo.gl/cSKNKY

بخشی از کتاب را می‌توانید در ادامه دانلود کنید.

@neypub
آدم وقتی سکوت می‌کنه،‌ اصلاً به این معنی نیست که دیگه چیزی نمی‌گه. بین دو حرف، بین دو جمله، یه فضایی وجود داره که توش سکوت خلافِ چیزی رو می‌گه که کلمات می‌خوان بگن.

ریچارد سوم اجرا نمی‌شود | ماتئی ویسنی‌یک | ترجمه‌ی اصغر نوری

goo.gl/qa6WZh

@neypub
@dortadoredonya
چاپ بیست و نهم منتشر شد
«بنیادهای علم سیاست»

عبدالرحمن عالم

goo.gl/VCa55X

@neypub
یک بار به من گفت که هر کس یک در مخفی دارد که راهی است به قلبش و شرافت او بسته به پیداکردن دستگیره‌ی آن درها بود. چراکه قلب هم کلید بود و هم قفل و کسی که می‌توانست قلب انسان‌ها را رام کند و رازهای‌شان را بفهمد، در رام‌کردن سرنوشت و به‌دست گرفتن رشته‌ی تقدیر خویش نیز موفق می‌شد. شتابان افزود که نه این‌که هر کسی قادر باشد واقعاً این کار را انجام دهد. گفت حتا خدایان هم نیرومندتر از سه الهه‌ی سرنوشت نیستند. او اسم آن‌ها را نیاورد ولی تف کرد تا بلا را دور کند؛ و من از تجسم آن‌ها در غار دلگیرشان در حال تنیدن رشته‌ی زندگی مردم، اندازه‌گرفتن و بریدن آن به خود لرزیدم.

پنلوپیاد | مارگارت اتوود | ترجمه‌ی طهورا آیتی

@neypub
همیشه کسانی بودند، کسانی که خدای شخصی نداشتند با این همه ترجیح دادند جان بر سر معتقدات اخلاقی خود بگذارند
و قدمی از اصول اخلاقی خویش منحرف نشوند.
👇🏻👇🏻
https://goo.gl/RQZTaZ
کیرکگور را غالباً خصم سازش‌ناپذیر هگل قلمداد می‌کنند ولی حقیقت قضیه این نیست. راست این است که کیرکگور روابط تندوتیز و گاه پرخاش‌گرانه‌ای با هگلی‌های کپنهاگ داشت. ایشان جملگی به تعبیر کیرکگور داوران امتیازشمارِ مسابقات فلسفه در کشوری بودند که شرکت‌کننده‌ای نداشت، یعنی ایشان شرح‌ها و تحشیه‌هایی بر هگل می‌نوشتند اما خود متفکرانی اصیل و خوداندیش نبودند. این هم راست است که او تمام عمر با ماحصل محوریِ «نظام جامع» هگل پیکار کرد که هدفش به‌دست‌دادن شرحی جامع و نظام‌واره از خدا و تاریخ بود. ولی با همه‌ی این‌ها کیرکگور عمیقاً زیر نفوذ هگل ماند؛ هگل را می‌ستود و از وسایل فلسفه‌ی هگلی بهره می‌گرفت تا به نتایج غیرهگلی برسد.

چگونه کیرکگور بخوانیم | جان دی. کاپوتو | ترجمه‌ی صالح نجفی

goo.gl/2W7Cz4

@neypub
چاپ چهارم منتشر شد
«درآمدی بر صوت‌شناسی در موسیقی»

امین شهمیری

goo.gl/i7kCNY

بخشی از کتاب را می‌توانید در ادامه دانلود کنید.

@neypub
صبر، صبر، صبر. تازه اکنون معنای این کلمه را می‌فهمم. نباید آخرین هدفم را از دست بدهم. اکنون هر قدمی که با عجله و لاابالی‌گری برداشته شود، متهم به شکست است. به آغاز بازی شطرنج فکر می‌کنم. مهره‌ها را آرام و سیستماتیک حرکت می‌دهیم تا هسته‌ای قوی بسازند. مهره‌ها را نمی‌توان هر بار بیش از یک حرکت داد و رخ نباید زودتر از موعد داخل بازی شود!

و نیچه گریه کرد | اروین یالوم | ترجمه‌ی مهشید میرمعزی

goo.gl/3c7gG8
عشق آریستوفانی دست‌کم دو ویژگی مهم دارد: نخست آن‌که، مطابق این تلقی، فرد محبوب موضوعیت و اهمیت ویژه دارد. هر کسی را نمی‌توان نیمه‌ی گمشده‌ی خود تلقی کرد. تنها یک فرد خاص است که می‌تواند آن نقش را ایفا کند و به فرد کمال خاص او را ببخشد. دوم آن‌که، اتحاد جسمانی که در مناسبات جنسی دست می‌دهد، در واقع نمادی از اتحاد روحی و وجودی عاشق و معشوق است. بنابراین عشق آریستوفانی را نمی‌توان از امر جنسی مستقل دانست.

درباره‌ی عشق | مجموعه مقالات فلسفی | ترجمه‌ی آرش نراقی

@neypub