کسی که تلاش می‌کند تا انسان دیگری را در حیطه‌ی قدرت مطلق خود قرار دهد خود را در وضعیت جنگ با او قرار داده است. چنین عملی نشان‌دهنده‌ی آن است که قصد جان او را کرده باشد. از این امر نتیجه می‌گیرم که کسی که بدون توافق من، مرا در حیطه‌ی قدرت خود درآورد، هر گونه که بخواهد از من بهره‌کشی می‌کند، و هر زمان که هوس کند مرا تباه خواهد کرد. زیرا کسی خواهان آن نیست که مرا در حیطه‌ی قدرت مطلق خود درآورد مگر این‌که بخواهد آزادی مرا، بدون رضایت من، از من بگیرد و مرا برده‌ی خود گرداند. تنها ضامن بقای من این است که خود را از چنین زورگویی رها سازم؛ و عقل حکم می‌کند که کسی را که می‌خواهد آزادی مرا، که حافظ بقای من است، از من بگیرد دشمن خود به شمار آورم. از این رو، کسی که تلاش می‌کند مرا برده‌ی خود سازد خود را در وضعیت جنگ با من قرار داده است. کسی که در وضعیت طبیعی قصد گرفتن آزادی‌ای را داشته باشد که متعلق به همه‌ی کسانی است که در آن وضعیت به سر می‌برند، باید یقین داشت که او قصد گرفتن همه‌ی چیزهای دیگر را نیز دارد، چرا که آزادی بنیان و اساس همه‌ی چیزهای دیگر است.

از کتاب «رساله‌ای درباره‌ی حکومت»
جان لاک
ترجمه‌ی حمید عضدانلو