کلِ سه‌گانۀ بکت ــ مالوی، مالون می‌میرد، نام‌ناپذیر ــ را می‌توان خلاص‌شدنِ تدریجی از شرِ سوبژکتیویته و فروکاستِ تدریجیِ سوبژکتیویته به کمینۀ سوژه‌ای بدونِ سوبژکتیویته خواند ــ سوژه‌ای که دیگر شخص نیست، که همبستۀ ابژکتیوش دیگر نه بدن (اندام‌واره) بلکه فقط ابژۀ جزئی (اندام) است، قسمی سوژۀ «رانه» که نامی است که زیگموند فروید بر دیرپایی و «ادامه‌دادنِ» نامیرا می‌نهد. چنین سوژه‌ای مردۀ زنده است ــ همچنان زنده، در حال ادامه‌دادن، در حال دیرپایی، اما مرده یا محروم از بدن ــ نامرده. «متن‌هایی برای هیچ» کوششی است کُمیک برای از نو سوبژکتیو‌کردنِ این سوژه ــ از جمله، تأمینِ بدنی برای او، بازگشتِ کلِ مسیر از لبخندِ گربۀ چشایر به بدنِ کامل‌اش. بولتر به‌درستی این سخنِ آلفرد آلوارز را تصحیح می‌کند که متن‌هایی برای هیچ با همان «سبکِ ازنفس‌افتاده و بی‌بدنِ» نام‌ناپذیر نوشته شده است:
یکی از چیزهایی که خواننده از همان آغاز دربارۀ متن‌هایی برای هیچ متوجه می‌شود این است که بدن (ـِ روایت‌کننده/روایت‌شونده) به‌نحوِ غریبی از نابودیِ تقریبی‌اش در نام‌ناپذیر بازگشته است: راویِ نام‌ناپذیر تن‌زدوده است (چه‌بسا «او» صرفاً مغزی در خاکستردان باشد). دست‌کم، مسئلۀ سوبژکتیویته در سه‌گانه بسیار پیچیده است زیرا رابطۀ صدا (ی راوی) و بدن (ـِ راوی) پیوسته به پرسش کشیده می‌شود. حتی می‌توان نشان داد که سه‌گانه در مجموع دربارۀ «اوراق‌کردنِ» بدنِ فیزیکی است: در مالوی، بدنْ سرِ پا اما در حالِ ضعیف‌شدن است؛ در مالون می‌میرد، بی‌حرکت و در شرفِ موت است؛ و در نام‌ناپذیر، بدنِ فیزیکی دیگر مسئله به شمار نمی‌آید زیرا راوی میانِ شخصیت‌ها و مواضعِ سوژه شناور است. این‌ها همه نشان می‌دهند که در متن‌هایی برای هیچ، بدن [...] به‌نحوی نامنتظر دوباره به میدان آمده است.
از کتابِ «شب جهان»
اسلاوی ژیژک
ترجمۀ علی حسن زاده
یکی از چیزهایی که خواننده از همان آغاز دربارۀ متن‌هایی برای هیچ متوجه می‌شود این است که بدن (ـِ روایت‌کننده/روایت‌شونده) به‌نحوِ غریبی از نابودیِ تقریبی‌اش در نام‌ناپذیر بازگشته است: راویِ نام‌ناپذیر تن‌زدوده است (چه‌بسا «او» صرفاً مغزی در خاکستردان باشد). دست‌کم، مسئلۀ سوبژکتیویته در سه‌گانه بسیار پیچیده است زیرا رابطۀ صدا (ی راوی) و بدن (ـِ راوی) پیوسته به پرسش کشیده می‌شود. حتی می‌توان نشان داد که سه‌گانه در مجموع دربارۀ «اوراق‌کردنِ» بدنِ فیزیکی است: در مالوی، بدنْ سرِ پا اما در حالِ ضعیف‌شدن است؛ در مالون می‌میرد، بی‌حرکت و در شرفِ موت است؛ و در نام‌ناپذیر، بدنِ فیزیکی دیگر مسئله به شمار نمی‌آید زیرا راوی میانِ شخصیت‌ها و مواضعِ سوژه شناور است. این‌ها همه نشان می‌دهند که در متن‌هایی برای هیچ، بدن [...] به‌نحوی نامنتظر دوباره به میدان آمده است.
از کتابِ «شب جهان»
اسلاوی ژیژک
ترجمۀ علی حسن زاده
رجال ایران، و کلاً فرهنگ ایران، پیشرفت صنعت غرب و اتخاذ آن را فقط در ابزار و ماشین و کاربرد آن خلاصه می‌دانند. و هیچ‌وقت این نکته را فهم نکرده‌اند که پیشرفت و توسعه‌ی صنعتی در غرب با قالب‌های اجتماعی خاصی همراه بوده و مقولات فرهنگ سیاسی ـ اقتصادی ـ اجتماعی نیز همراه با بافت و شرایط خاص آن رشد کرده‌اند. امیرکبیر این نکته را می‌دانست که تغییرات بسیار زیاد دیگری برای پیشرفت صنعت و جبران عقب‌افتادگی لازم است. شناخت قالب‌های اجتماعی صنعت و تأمین شرایط آن از اهم ضروریات است. و در پی این بود که به‌نحوی دست‌آوردهای جدید را با فرهنگ سنتی تلفیق کند. در مقابل، رجال دیگر، درواقع نوعی «شبه‌مدرنیسم» را به جای «مدرنیسم غرب» فهمیدند و به دنبال آن روان شدند. و ملت ایران نیز این شیوه را ستوده‌تر دانست، به این دلیل که از فرهنگ غیرخلاق و غیرپرکار جامعه نیز به راحتی برمی‌آید. و با «مصرف» سنخیتی قریب دارد که رضامندی به دنبال دارد و از تولید بیزار است زیرا کار می‌طلبد. از گفته و کرده و نوشته‌های امیرکبیر به نیکی برمی‌آید که معرفت به دنیای صنعت آن روز را به کمال داشته است و می‌دانسته که آن را چگونه باید به دست آورد و این همان ویژگی است که در نزد رجال ایران «مجهول» است.
از کتابِ «جامعه‌شناسی نخبه‌کشی»
نوشته‌ی علی‌رضاقلی
رجال ایران، و کلاً فرهنگ ایران، پیشرفت صنعت غرب و اتخاذ آن را فقط در ابزار و ماشین و کاربرد آن خلاصه می‌دانند. و هیچ‌وقت این نکته را فهم نکرده‌اند که پیشرفت و توسعه‌ی صنعتی در غرب با قالب‌های اجتماعی خاصی همراه بوده و مقولات فرهنگ سیاسی ـ اقتصادی ـ اجتماعی نیز همراه با بافت و شرایط خاص آن رشد کرده‌اند. امیرکبیر این نکته را می‌دانست که تغییرات بسیار زیاد دیگری برای پیشرفت صنعت و جبران عقب‌افتادگی لازم است. شناخت قالب‌های اجتماعی صنعت و تأمین شرایط آن از اهم ضروریات است. و در پی این بود که به‌نحوی دست‌آوردهای جدید را با فرهنگ سنتی تلفیق کند. در مقابل، رجال دیگر، درواقع نوعی «شبه‌مدرنیسم» را به جای «مدرنیسم غرب» فهمیدند و به دنبال آن روان شدند. و ملت ایران نیز این شیوه را ستوده‌تر دانست، به این دلیل که از فرهنگ غیرخلاق و غیرپرکار جامعه نیز به راحتی برمی‌آید. و با «مصرف» سنخیتی قریب دارد که رضامندی به دنبال دارد و از تولید بیزار است زیرا کار می‌طلبد. از گفته و کرده و نوشته‌های امیرکبیر به نیکی برمی‌آید که معرفت به دنیای صنعت آن روز را به کمال داشته است و می‌دانسته که آن را چگونه باید به دست آورد و این همان ویژگی است که در نزد رجال ایران «مجهول» است.
از کتابِ «جامعه‌شناسی نخبه‌کشی»
نوشته‌ی علی‌رضاقلی
ضحاك يا افراسياب و گرسيوز چون فريفتۀ ابليس يا ديوگونه‌اند، مردم‌كش، بيدادگر و گناهكار و در دو جهان سزاوار مجازات‌اند، نه برعكس. آنها چون «دروغ» و پيروى از ديوان را برگزيدند، تبهكارند، نه آنكه چون تبهكارند، ديوگونه شدند.
چون وجود خوب يا بد مطلق در حكم سيمرغ و كيمياست، نشان خوب خوب و بد بد را تنها در شخصيت‌هاى قدسى (سياوش و كيخسرو) يا ابليسى (ضحاك و افراسياب)، در فرشته يا ديو، بتوان يافت.
در كشتن سياوش، فرنگيس ــ گويى به‌منزلۀ سخنگوى سرنوشت ــ پدر را هشدار مى‌دهد كه «خون‌ريختن نه كار بازى است»:
به كين سياوش سيه پوشد آب / كند روز نفرين بر افراسياب
ستمگاره‌يى بر تن خويشتن / همى يادت آيد ز گفتار من
نه اندر شكارى كه گور افگنى / و گر آهوان را به شور افگنى
همى شهريارى ربايى ز گاه / كه نفرين كند بر تو تخت و كلاه
افراسياب با كشتن بى‌گناه، پيش از همه به تن و جان خود ستم مى‌كند و سپس به شاعرى كه بيداد را برنمى‌تابد و از زبان روزگار و تخت و تاج، او را نفرين مى‌كند.
از کتابِ «ارمغان مور»
جستاری در شاهنامه
شاهرخ مسکوب
ضحاك يا افراسياب و گرسيوز چون فريفتۀ ابليس يا ديوگونه‌اند، مردم‌كش، بيدادگر و گناهكار و در دو جهان سزاوار مجازات‌اند، نه برعكس. آنها چون «دروغ» و پيروى از ديوان را برگزيدند، تبهكارند، نه آنكه چون تبهكارند، ديوگونه شدند.
چون وجود خوب يا بد مطلق در حكم سيمرغ و كيمياست، نشان خوب خوب و بد بد را تنها در شخصيت‌هاى قدسى (سياوش و كيخسرو) يا ابليسى (ضحاك و افراسياب)، در فرشته يا ديو، بتوان يافت.
در كشتن سياوش، فرنگيس ــ گويى به‌منزلۀ سخنگوى سرنوشت ــ پدر را هشدار مى‌دهد كه «خون‌ريختن نه كار بازى است»:
به كين سياوش سيه پوشد آب / كند روز نفرين بر افراسياب
ستمگاره‌يى بر تن خويشتن / همى يادت آيد ز گفتار من
نه اندر شكارى كه گور افگنى / و گر آهوان را به شور افگنى
همى شهريارى ربايى ز گاه / كه نفرين كند بر تو تخت و كلاه
افراسياب با كشتن بى‌گناه، پيش از همه به تن و جان خود ستم مى‌كند و سپس به شاعرى كه بيداد را برنمى‌تابد و از زبان روزگار و تخت و تاج، او را نفرين مى‌كند.
از کتابِ «ارمغان مور»
جستاری در شاهنامه
شاهرخ مسکوب
درحالی‌که، طی آن شب بی‌خوابی، این اندیشه‌ها میان شقیقه‌های دردناکم می‌رفت و می‌آمد، بار دیگر متوجه همان چیزی شدم که این روزهای آرام اخیر تقریباً فراموش کرده بودم: بر کدام خاک سست یا حتی ناموجودی زندگی می‌کنم، بر فراز ظلماتی که قدرت مرموز از آن خارج می‌شود، قدرتی که، بی‌توجه به شروع متزلزل من، زندگی‌ام را ویران می‌کند. نوشتن مرا حفظ می‌کند، اما درست‌تر نیست که بگوییم نوشتن این نوع زندگی را حفظ می‌کند؟ طبیعتاً نمی‌خواهم ادعا کنم که وقتی نمی‌نویسم زندگی‌ام بهتر است. بسیار بدتر است و کاملاً تحمل‌ناپذیر که جز به جنون منتهی نمی‌شود. بااین‌همه واقعیت این است که نویسنده بودن باری است بر دوش من، حتی اگر مثل حالا ننویسم؛ و نویسنده‌ای که نمی‌نویسند به‌هرحال فاجعه‌ای است که جنون می‌آورد. و اما منظور از نویسنده بودن چیست؟ نوشتن پاداش دلچسب و شگفت‌انگیزی است اما بهای چه چیزی است؟ شب هنگام، به روشنیِ درس‌های کودکان دیدم، به‌وضوح دیدم که نوشتن مزد خدمت به اهریمن است. آن فرود به‌سوی نیروهای مجهول، آن زنجیرگسیختگیِ جان‌های معمولاً مهار شده، آن در آغوش کشیدن‌های مشکوک و همۀ آنچه ممکن است در پایین رخ دهد، و، در بالا، وقتی در نور آفتاب داستان می‌نویسیم، دیگر چیزی از آن نمی‌دانیم. شاید شیوۀ دیگری از نوشتن هست، من جز همین یک شیوه نمی‌شناسم؛ شب هنگام، وقتی اضطراب نمی‌گذارد که بخوابم، جز همین یک شیوه نمی‌شناسم. آرزوی انسان ساده‌دل این است: "دلم می‌خواست بمیرم و ببینم چگونه برایم عزاداری می‌کنند"، چنین نویسنده‌ای پیوسته این را محقق می‌سازد، او می‌میرد (یا زندگی نمی‌کند) و پیوسته بر خود می‌گرید.
بخشی از یادداشت کافکا به دوستش باوم
از کتابِ «از کافکا تا کافکا»
موریس بلانشو
ترجمۀ مهشید نونهالی
بخشی از یادداشت کافکا به دوستش باوم
از کتابِ «از کافکا تا کافکا»
موریس بلانشو
ترجمۀ مهشید نونهالی
فضیلت آزادی‌های سیاسی و مردم‌سالاری
برای درک مسئله‌ی نیازهای اقتصادی و آزادی‌های سیاسی، آیا درست است که آنها را به صورت دوگانگی متقابل، چنان مطرح کنیم که از آغاز، موضوعیت آزادی‌های سیاسی به خاطر نیازهای اقتصادی نفی شود؟ خیر، به‌طورکلی چنین نگرشی نسبت به فشار نیازهای اقتصادی و به درک اهمیت آزادی‌های سیاسی اشتباه است. گستردگی نیازهای اقتصادی بر ضرورت و فوریت آزادی‌های سیاسی می‌افزاید نه آن‌که از آن بکاهد. سه ملاحظه‌ی مهم وجود دارد که ما را به سوی فضیت و مزیت حقوق سیاسی و آزادی‌خواهانه جهت می‌دهد:
۱. اهمیت این آزادی‌ها و حقوق در زندگی بشر و همبستگی آنها با توانمندهای اساسی (از جمله مشارکت در امور سیاسی و اجتماعی).
۲. نقش ابزاری این آزادی‌ها و حقوق به‌نحوی که گفته‌ها و استدلال‌های مردم به گوش سیاستمداران برسد و مورد توجه آنان قرار گیرد (این مقوله نیازهای اقتصادی را نیز شامل می‌شود).
۳. نقش سازنده‌ی این آزادی‌ها و حقوق در تفهیم و به اندیشه درآوردن «نیازها» از جمله درک و فهم نیازهای اقتصادی از منظر اجتماعی.
از کتابِ «توسعه یعنی آزادی»
آمارتیا سن
ترجمه‌ی محمدسعید نوری نائینی
فضیلت آزادی‌های سیاسی و مردم‌سالاری
برای درک مسئله‌ی نیازهای اقتصادی و آزادی‌های سیاسی، آیا درست است که آنها را به صورت دوگانگی متقابل، چنان مطرح کنیم که از آغاز، موضوعیت آزادی‌های سیاسی به خاطر نیازهای اقتصادی نفی شود؟ خیر، به‌طورکلی چنین نگرشی نسبت به فشار نیازهای اقتصادی و به درک اهمیت آزادی‌های سیاسی اشتباه است. گستردگی نیازهای اقتصادی بر ضرورت و فوریت آزادی‌های سیاسی می‌افزاید نه آن‌که از آن بکاهد. سه ملاحظه‌ی مهم وجود دارد که ما را به سوی فضیت و مزیت حقوق سیاسی و آزادی‌خواهانه جهت می‌دهد:
۱. اهمیت این آزادی‌ها و حقوق در زندگی بشر و همبستگی آنها با توانمندهای اساسی (از جمله مشارکت در امور سیاسی و اجتماعی).
۲. نقش ابزاری این آزادی‌ها و حقوق به‌نحوی که گفته‌ها و استدلال‌های مردم به گوش سیاستمداران برسد و مورد توجه آنان قرار گیرد (این مقوله نیازهای اقتصادی را نیز شامل می‌شود).
۳. نقش سازنده‌ی این آزادی‌ها و حقوق در تفهیم و به اندیشه درآوردن «نیازها» از جمله درک و فهم نیازهای اقتصادی از منظر اجتماعی.
از کتابِ «توسعه یعنی آزادی»
آمارتیا سن
ترجمه‌ی محمدسعید نوری نائینی
چگونه دولت‌ها می‌توانند بدون داشتن درآمد خرج کنند؟
به چه دلیل برخی کشورها ثروتمند و برخی فقیرند؟
راه درمان رکود اقتصادی چیست؟ پس‌انداز بیش‌تر یا مصرف بیش‌تر؟
علل به‌وجود آمدن تورم چیست؟
به چه دلیل گرفتن ماهی با دستان خالی تا این حد مشکل است؟
کتاب چگونگی رشد و فروپاشی اقتصاد با استفاده از تصاویر کارتونی، طنز و داستان، مفاهیم پیچیده‌ی مربوط به رشد اقتصادی و نظام پولی را شرح می‌دهد. نویسندگان کتاب، پیتر شف و اندرو شف مبانی رشد اقتصادی، موارد استفاده از سرمایه، ماهیت ویرانگر وام‌های مصرفی، علل تورم، اهمیت تجارت خارجی، پس‌انداز، ریسک و بسیاری از مهم‌ترین اصول علم اقتصاد را شرح می‌دهند. داستان کتاب ممکن است ساده و سطحی به‌نظر برسد ولی شما را به یک درک عمیق از چگونگی رشد اقتصاد و دلایل فروپاشی آن می‌رساند.
«چگونگی رشد و فروپاشی اقتصاد»
یک داستان اقتصادی
پیتر شف و اندرو شف
ترجمه‌ی حمیدرضا ارباب
چگونه دولت‌ها می‌توانند بدون داشتن درآمد خرج کنند؟
به چه دلیل برخی کشورها ثروتمند و برخی فقیرند؟
راه درمان رکود اقتصادی چیست؟ پس‌انداز بیش‌تر یا مصرف بیش‌تر؟
علل به‌وجود آمدن تورم چیست؟
به چه دلیل گرفتن ماهی با دستان خالی تا این حد مشکل است؟
کتاب چگونگی رشد و فروپاشی اقتصاد با استفاده از تصاویر کارتونی، طنز و داستان، مفاهیم پیچیده‌ی مربوط به رشد اقتصادی و نظام پولی را شرح می‌دهد. نویسندگان کتاب، پیتر شف و اندرو شف مبانی رشد اقتصادی، موارد استفاده از سرمایه، ماهیت ویرانگر وام‌های مصرفی، علل تورم، اهمیت تجارت خارجی، پس‌انداز، ریسک و بسیاری از مهم‌ترین اصول علم اقتصاد را شرح می‌دهند. داستان کتاب ممکن است ساده و سطحی به‌نظر برسد ولی شما را به یک درک عمیق از چگونگی رشد اقتصاد و دلایل فروپاشی آن می‌رساند.
«چگونگی رشد و فروپاشی اقتصاد»
یک داستان اقتصادی
پیتر شف و اندرو شف
ترجمه‌ی حمیدرضا ارباب
«و چون که او مُهر پنجم را گشود، در زیر مذبح دیدم نفوس آنانی را که برای کلام خدا و شهادتی که داشتند کشته شده بودند. که به آواز بلند صدا کرده می‌گفتند: ای خداوند قدّوس و حق، تا به کی انصاف نمی‌نمایی و انتقام خون ما را از ساکنان زمین نمی‌کشی؟ و به هر یکی از ایشان جامه‌ی سفید داده شد.»
مکاشفه‌ی یوحنای رسول، باب ششم، آیات ۹ تا ۱۱
نام نقاشی: بازگشایی مُهر پنجم، مکاشفه‌ی یوحنّای رسول، حدود سال‌های ۱۶۰۸-۱۶۱۴ میلادی
اثرِ اِل گرکو
«و چون که او مُهر پنجم را گشود، در زیر مذبح دیدم نفوس آنانی را که برای کلام خدا و شهادتی که داشتند کشته شده بودند. که به آواز بلند صدا کرده می‌گفتند: ای خداوند قدّوس و حق، تا به کی انصاف نمی‌نمایی و انتقام خون ما را از ساکنان زمین نمی‌کشی؟ و به هر یکی از ایشان جامه‌ی سفید داده شد.»
مکاشفه‌ی یوحنای رسول، باب ششم، آیات ۹ تا ۱۱
نام نقاشی: بازگشایی مُهر پنجم، مکاشفه‌ی یوحنّای رسول، حدود سال‌های ۱۶۰۸-۱۶۱۴ میلادی
اثرِ اِل گرکو
تابلوی «بازگشایی مُهر پنجم مکاشفه» یکی از تکان‌دهنده‌ترین و مهیج‌ترین تابلوهای ال گرکوست. این تابلو عبارتی از مکاشفه‌ی یوحنای رسول را بازمی‌نمایاند که در آن، خودِ یوحنا را در سمت چپ تابلو در حالت مکاشفه می‌بینیم که به آسمان چشم دوخته و دست‌هایش را با حالتی پیامبرانه به هوا بلند کرده است.
این همان مکاشفه‌ای است که در آن، برّه، یوحنای رسول را فرامی‌خواند که «بیا و ببین» بازگشایی هفت مُهر را. «و چون که او مُهر پنجم را گشود، در زیر مذبح دیدم نفوس آنانی را که برای کلام خدا و شهادتی که داشتند کشته شده بودند. که به آواز بلند صدا کرده می‌گفتند: ای خداوند قدّوس و حق، تا به کی انصاف نمی‌نمایی و انتقام خون ما را از ساکنان زمین نمی‌کشی؟ و به هر یکی از ایشان جامه‌ی سفید داده شد.» بنابراین پیکرهای برهنه با حالات به هیجان آمده‌شان، شهیدانی‌اند که برای دریافت موهبت آسمانیِ جامه‌های سفید به پا خاسته‌اند. مسلماً هیچ تصویر دقیق و واقع‌نمایانه‌ای هرگز نتوانسته است با چنین قدرت نافذ و فوق‌العاده‌ای، صحنه‌ی دهشت‌انگیز روز قیامت را بازنمایی کند، روزی که خود رسولان نابودی جهان خاکی را طلب خواهند کرد.
از کتابِ «تاریخ هنر»
ارنست گامبریچ
ترجمه‌ی علی رامین
نقاشی بازگشایی مُهر پنجم، مکاشفه‌ی یوحنّای رسول، حدود سال‌های ۱۶۰۸-۱۶۱۴ میلادیاثرِ اِل گرکو
تابلوی «بازگشایی مُهر پنجم مکاشفه» یکی از تکان‌دهنده‌ترین و مهیج‌ترین تابلوهای ال گرکوست. این تابلو عبارتی از مکاشفه‌ی یوحنای رسول را بازمی‌نمایاند که در آن، خودِ یوحنا را در سمت چپ تابلو در حالت مکاشفه می‌بینیم که به آسمان چشم دوخته و دست‌هایش را با حالتی پیامبرانه به هوا بلند کرده است.
این همان مکاشفه‌ای است که در آن، برّه، یوحنای رسول را فرامی‌خواند که «بیا و ببین» بازگشایی هفت مُهر را. «و چون که او مُهر پنجم را گشود، در زیر مذبح دیدم نفوس آنانی را که برای کلام خدا و شهادتی که داشتند کشته شده بودند. که به آواز بلند صدا کرده می‌گفتند: ای خداوند قدّوس و حق، تا به کی انصاف نمی‌نمایی و انتقام خون ما را از ساکنان زمین نمی‌کشی؟ و به هر یکی از ایشان جامه‌ی سفید داده شد.» بنابراین پیکرهای برهنه با حالات به هیجان آمده‌شان، شهیدانی‌اند که برای دریافت موهبت آسمانیِ جامه‌های سفید به پا خاسته‌اند. مسلماً هیچ تصویر دقیق و واقع‌نمایانه‌ای هرگز نتوانسته است با چنین قدرت نافذ و فوق‌العاده‌ای، صحنه‌ی دهشت‌انگیز روز قیامت را بازنمایی کند، روزی که خود رسولان نابودی جهان خاکی را طلب خواهند کرد.
از کتابِ «تاریخ هنر»
ارنست گامبریچ
ترجمه‌ی علی رامین
نقاشی بازگشایی مُهر پنجم، مکاشفه‌ی یوحنّای رسول، حدود سال‌های ۱۶۰۸-۱۶۱۴ میلادیاثرِ اِل گرکو
Telegram
نشر نی
«و چون که او مُهر پنجم را گشود، در زیر مذبح دیدم نفوس آنانی را که برای کلام خدا و شهادتی که داشتند کشته شده بودند. که به آواز بلند صدا کرده می‌گفتند: ای خداوند قدّوس و حق، تا به کی انصاف نمی‌نمایی و انتقام خون ما را از ساکنان زمین نمی‌کشی؟ و به هر یکی…
«و چون که او مُهر پنجم را گشود، در زیر مذبح دیدم نفوس آنانی را که برای کلام خدا و شهادتی که داشتند کشته شده بودند. که به آواز بلند صدا کرده می‌گفتند: ای خداوند قدّوس و حق، تا به کی انصاف نمی‌نمایی و انتقام خون ما را از ساکنان زمین نمی‌کشی؟ و به هر یکی…
نخستین پرسشی که در دانش سیاست تجویزی پیش می‌آید این است که آیا میان نوع نظام سیاسی یا شیوۀ حکومت در هر کشوری و بهزیستی مردم آن کشور رابطه‌ای هست، یا اینکه نوع نظام سیاسی از این حیث اهمیتی ندارد؟ بهزیستی مفهوم گسترده‌ای است که شامل سطح بالای تندرستی و شادزیستن و توزیع عادلانۀ دارایی و پاسداری از حقوق افراد و گروه‌های بزرگ و کوچک و پاسخگویی حاکمان به شهروندان و بسیاری نمایه‌های دیگر می‌شود. اصولاً دولت‌ها چه از طریق انتخابات و چه از طریق انقلاب و براندازی یا کشورگشایی به قدرت برسند، به نام چنان آرمان‌ها و اهدافی حکومت می‌کنند. پاسخ به این پرسش بدیهی و مثبت است و عالم و عامی هر دو در این باره هم‌داستان‌اند. آشکار است که شیوۀ زندگی مردم در سایۀ مرام‌ها و نظام‌های سیاسی گوناگون یکسان نبوده است. ازاین‌رو مقایسه و مطالعۀ تطبیقی نظام‌های سیاسی، به‌ویژه از این حیث، معنا و اهمیت پیدا می‌کند. حتی اندیشمندانی که حکمت سیاسی کهن را وارونه ساختند و نظم و امنیت را غایت اصلی حکومت شمردند نیز بر اهمیت بهزیستی و عدالت و اخلاق، دست‌کم به‌منزلۀ ابزار و دستاویز، تأکید می‌گذاشتند.
از کتابِ «احیای علوم سیاسی»
حسین بشیریه
نخستین پرسشی که در دانش سیاست تجویزی پیش می‌آید این است که آیا میان نوع نظام سیاسی یا شیوۀ حکومت در هر کشوری و بهزیستی مردم آن کشور رابطه‌ای هست، یا اینکه نوع نظام سیاسی از این حیث اهمیتی ندارد؟ بهزیستی مفهوم گسترده‌ای است که شامل سطح بالای تندرستی و شادزیستن و توزیع عادلانۀ دارایی و پاسداری از حقوق افراد و گروه‌های بزرگ و کوچک و پاسخگویی حاکمان به شهروندان و بسیاری نمایه‌های دیگر می‌شود. اصولاً دولت‌ها چه از طریق انتخابات و چه از طریق انقلاب و براندازی یا کشورگشایی به قدرت برسند، به نام چنان آرمان‌ها و اهدافی حکومت می‌کنند. پاسخ به این پرسش بدیهی و مثبت است و عالم و عامی هر دو در این باره هم‌داستان‌اند. آشکار است که شیوۀ زندگی مردم در سایۀ مرام‌ها و نظام‌های سیاسی گوناگون یکسان نبوده است. ازاین‌رو مقایسه و مطالعۀ تطبیقی نظام‌های سیاسی، به‌ویژه از این حیث، معنا و اهمیت پیدا می‌کند. حتی اندیشمندانی که حکمت سیاسی کهن را وارونه ساختند و نظم و امنیت را غایت اصلی حکومت شمردند نیز بر اهمیت بهزیستی و عدالت و اخلاق، دست‌کم به‌منزلۀ ابزار و دستاویز، تأکید می‌گذاشتند.
از کتابِ «احیای علوم سیاسی»
حسین بشیریه
«امروز به جایی رسیده‌ایم که دیگر «تکه‌ای آزادی» نه برای ما به‌عنوان انسان و نه برای ملتی که ما بخشی از آنیم کافی نیست. تکه‌هایی از آزادی را به ما داده‌اند، ولی برخلاف نان که تکه‌ای از آن گرسنگی را تسکین می‌دهد، تکه‌ی آزادی دیگر کفایت نمی‌کند. آزادی مانند زندگی است. زندگی را نمی‌توان تکه‌تکه به کسی بخشید. نمی‌توان نفس کشید، ولی بدن نداشت؛ یا قلب داشت، ولی از داشتن شریان محروم بود. آزادی یک مقوله‌ی واحد است، اگر همه‌ی آن را نداشته باشیم، نمی‌توانیم خود را آزاد بنامیم.»
مارتین لوترکینگ، تایم، ۳ اوت ۱۹۶۲
از کتابِ «مهاتما گاندی و مارتین لوترکینگ»
قدرت مبارزه‌ی عاری از خشونت
مری کینگ
ترجمه‌ی شهرام نقش‌تبریزی
«امروز به جایی رسیده‌ایم که دیگر «تکه‌ای آزادی» نه برای ما به‌عنوان انسان و نه برای ملتی که ما بخشی از آنیم کافی نیست. تکه‌هایی از آزادی را به ما داده‌اند، ولی برخلاف نان که تکه‌ای از آن گرسنگی را تسکین می‌دهد، تکه‌ی آزادی دیگر کفایت نمی‌کند. آزادی مانند زندگی است. زندگی را نمی‌توان تکه‌تکه به کسی بخشید. نمی‌توان نفس کشید، ولی بدن نداشت؛ یا قلب داشت، ولی از داشتن شریان محروم بود. آزادی یک مقوله‌ی واحد است، اگر همه‌ی آن را نداشته باشیم، نمی‌توانیم خود را آزاد بنامیم.»
مارتین لوترکینگ، تایم، ۳ اوت ۱۹۶۲
از کتابِ «مهاتما گاندی و مارتین لوترکینگ»
قدرت مبارزه‌ی عاری از خشونت
مری کینگ
ترجمه‌ی شهرام نقش‌تبریزی
خسروپرویز در فاصلۀ سال‌های ۶۰۳ و ۶۳۰ م ایران را گرفتار یکی از یأس‌آورترین و طولانی‌ترین جنگ‌ها برابر دشمن تاریخی خود، امپراتوری بیزانس، کرد. این جنگ، که گویا به کشتار دهشت‌بار ناشی از طاعون هم‌زمان با آن هم دامن زده بود، از نظر انسانی و مادی خساراتی به بار آورد که در جهان باستان خیره‌کننده بود. خسروپرویز تمام مدت به پرکردن خزانۀ خود مشغول بود و از نظر محدودۀ سرزمینی، در اوج پیروزی‌های خود، فخر می‌ورزید به اینکه توانسته بود مرزهای خود را تا وسیع‌ترین اندازه در زمان هخامنشیان گسترش دهد. با این حال، شاهنشاهی ساسانی به میدان مصیبت‌باری قدم گذاشته بود. خسروپرویز از طریق سازوکاری آشنا و پارادایمی، یعنی به‌هم‌پیوستن نیروهای خاندان‌های دودمانی پارتی که قدرت خود را علیه این شاهنشاهی نفس‌بریده به میدان آورده بودند، در سال ۶۲۸ م برکنار شد. آنچه باعث شد تا «یکی از حیرت‌انگیزترین بخت‌برگشتگی‌ها در تاریخ جنگ» رخ دهد و بیزانسی‌ها در جنگ خود با ایرانیان که یکی از مهم‌ترین جنگ‌های جهان باستان بود به پیروزی‌هایی دست یابند ترک جنگ و عصیان فرماندهان دو سپاه اصلی بود که تا آن‌زمان چرخ جنگ را به‌نفع خسروپرویز به گردش درمی‌آوردند. در آخر در قالب دسته‌های جداگانۀ اسپهبدانی و نیمروزی که اندکی پس از برکناری خسروپرویز شکل گرفت، ایرانیان به دو اردو تقسیم شدند: پارسی‌ها در برابر پَهلَوها، و در پایان کار، اتحادیۀ ساسانی ـ پارتی فروپاشید.
از کتابِ «افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی»
اتحادیۀ ساسانی ــ پارتی و فتح ایران به‌دست عرب‌ها
پروانه پورشریعتی
ترجمۀ آوا واحدی نوایی
خسروپرویز در فاصلۀ سال‌های ۶۰۳ و ۶۳۰ م ایران را گرفتار یکی از یأس‌آورترین و طولانی‌ترین جنگ‌ها برابر دشمن تاریخی خود، امپراتوری بیزانس، کرد. این جنگ، که گویا به کشتار دهشت‌بار ناشی از طاعون هم‌زمان با آن هم دامن زده بود، از نظر انسانی و مادی خساراتی به بار آورد که در جهان باستان خیره‌کننده بود. خسروپرویز تمام مدت به پرکردن خزانۀ خود مشغول بود و از نظر محدودۀ سرزمینی، در اوج پیروزی‌های خود، فخر می‌ورزید به اینکه توانسته بود مرزهای خود را تا وسیع‌ترین اندازه در زمان هخامنشیان گسترش دهد. با این حال، شاهنشاهی ساسانی به میدان مصیبت‌باری قدم گذاشته بود. خسروپرویز از طریق سازوکاری آشنا و پارادایمی، یعنی به‌هم‌پیوستن نیروهای خاندان‌های دودمانی پارتی که قدرت خود را علیه این شاهنشاهی نفس‌بریده به میدان آورده بودند، در سال ۶۲۸ م برکنار شد. آنچه باعث شد تا «یکی از حیرت‌انگیزترین بخت‌برگشتگی‌ها در تاریخ جنگ» رخ دهد و بیزانسی‌ها در جنگ خود با ایرانیان که یکی از مهم‌ترین جنگ‌های جهان باستان بود به پیروزی‌هایی دست یابند ترک جنگ و عصیان فرماندهان دو سپاه اصلی بود که تا آن‌زمان چرخ جنگ را به‌نفع خسروپرویز به گردش درمی‌آوردند. در آخر در قالب دسته‌های جداگانۀ اسپهبدانی و نیمروزی که اندکی پس از برکناری خسروپرویز شکل گرفت، ایرانیان به دو اردو تقسیم شدند: پارسی‌ها در برابر پَهلَوها، و در پایان کار، اتحادیۀ ساسانی ـ پارتی فروپاشید.
از کتابِ «افول و سقوط شاهنشاهی ساسانی»
اتحادیۀ ساسانی ــ پارتی و فتح ایران به‌دست عرب‌ها
پروانه پورشریعتی
ترجمۀ آوا واحدی نوایی
یَهُوَه چنان کرد که ماهی عظیمی بهر فروبلعیدن یونُس حاضر گشت. یونُس سه روز و سه شب در احشای ماهی بماند. از احشای ماهی به درگاه یَهُوَه، خدای خویش، دعا کرد. گفت:
از تنگنایی که در آن بودم، به سوی یَهُوَه بانگ برآوردم،
و مرا پاسخ گفت؛
از دل منزلگه مردگان ندا دردادم،
و آوای مرا بشنیدی.
مرا در دل دریا به ژرفاها درافکندی،
و سیلاب مرا در خود گرفت.
تمامی موجها و خیزابهایت،
از روی من بگذشت.
و گفتم: از چشم تو افتادم.
با این همه، به سوی معبد مُقَدّس تو،
همچنان می‌نگرم!
آبها مرا تا گلوگاه در خود گرفت،
و لُجّه احاطه‌ام کرد.
گرد سرم جلبک پیچید.
به بُن کوه‌ها فرود آمدم،
به سرزمینی که چفتهای آن تا ابد،
به رویم بربسته شده بود.
لیک ای یَهُوَه، خدای من،
حیاتِ مرا از گودال برآوردی.
همچنان که جانم در اندرونم زوال می‌یافت،
یَهُوَه را یاد کردم،
و دعای من تا درگاه تو،
به معبد مُقَدّست رفت.
آنان که اباطیل فریبنده را بندگی می‌کنند،
اخلاص خویش را وامی‌نهند.
من به آوازهای ستایش،
قربانیهای ذبح‌کردنی تقدیم تو خواهم داشت.
نذری را که کرده‌ام ادا خواهم کرد.
و نجات از آنِ یَهُوَه است.
یَهُوَه ماهی را فرمان داد و ماهی یونُس را بر ساحل قِی کرد.
▫️از عهد عتیق؛ جلد چهارم؛ کتاب‌های پیامبران (در دست انتشار)
براساس کتاب مقدس اورشلیم
ترجمۀ پیروز سیار
از تنگنایی که در آن بودم، به سوی یَهُوَه بانگ برآوردم،
و مرا پاسخ گفت؛
از دل منزلگه مردگان ندا دردادم،
و آوای مرا بشنیدی.
مرا در دل دریا به ژرفاها درافکندی،
و سیلاب مرا در خود گرفت.
تمامی موجها و خیزابهایت،
از روی من بگذشت.
و گفتم: از چشم تو افتادم.
با این همه، به سوی معبد مُقَدّس تو،
همچنان می‌نگرم!
آبها مرا تا گلوگاه در خود گرفت،
و لُجّه احاطه‌ام کرد.
گرد سرم جلبک پیچید.
به بُن کوه‌ها فرود آمدم،
به سرزمینی که چفتهای آن تا ابد،
به رویم بربسته شده بود.
لیک ای یَهُوَه، خدای من،
حیاتِ مرا از گودال برآوردی.
همچنان که جانم در اندرونم زوال می‌یافت،
یَهُوَه را یاد کردم،
و دعای من تا درگاه تو،
به معبد مُقَدّست رفت.
آنان که اباطیل فریبنده را بندگی می‌کنند،
اخلاص خویش را وامی‌نهند.
من به آوازهای ستایش،
قربانیهای ذبح‌کردنی تقدیم تو خواهم داشت.
نذری را که کرده‌ام ادا خواهم کرد.
و نجات از آنِ یَهُوَه است.
یَهُوَه ماهی را فرمان داد و ماهی یونُس را بر ساحل قِی کرد.
▫️از عهد عتیق؛ جلد چهارم؛ کتاب‌های پیامبران (در دست انتشار)
براساس کتاب مقدس اورشلیم
ترجمۀ پیروز سیار
در دست انتشار
«تبارشناسی خاکستری است»
تأملاتی درباره‌ی روش فوکو
عادل مشایخی
ویراست نخست این کتاب به دو محور نخست پروژه‌ی فوکو یعنی «دانش» و «قدرت» اختصاص داشت. در این ویراست جدید، علاوه بر برخی تغییرات و اصلاحات جزئی، ضمیمه‌ای با عنوان «تبارشناسی و سوبژکتیویته» به متن کتاب افزوده شده که در آن ضمن بازخوانی پروژه‌ی تبارشناسانه‌ی فوکو عمدتاً با رجوع به برخی از درس‌گفتارهای دلوز، محور سوم این پروژه، یعنی «سوبژکتیویته» یا «رابطه‌ی خود با خود»، مورد بررسی قرار گرفته است. هدف اصلی این ضمیمه فراهم‌آوردن مقدماتی برای تشریح دو فرایند «سوژه/ منقادشدن» و «سوژه‌شدن» است.
در دست انتشار
«تبارشناسی خاکستری است»
تأملاتی درباره‌ی روش فوکو
عادل مشایخی
ویراست نخست این کتاب به دو محور نخست پروژه‌ی فوکو یعنی «دانش» و «قدرت» اختصاص داشت. در این ویراست جدید، علاوه بر برخی تغییرات و اصلاحات جزئی، ضمیمه‌ای با عنوان «تبارشناسی و سوبژکتیویته» به متن کتاب افزوده شده که در آن ضمن بازخوانی پروژه‌ی تبارشناسانه‌ی فوکو عمدتاً با رجوع به برخی از درس‌گفتارهای دلوز، محور سوم این پروژه، یعنی «سوبژکتیویته» یا «رابطه‌ی خود با خود»، مورد بررسی قرار گرفته است. هدف اصلی این ضمیمه فراهم‌آوردن مقدماتی برای تشریح دو فرایند «سوژه/ منقادشدن» و «سوژه‌شدن» است.
در دست انتشار
«کلام خاموش»
درباره‌ی ادبیات و تناقض‌هایش
ژاک رانسیر
ترجمه‌ی مهدی امیرخانلو
ژاک رانسیر در کتاب کلام خاموش پرسش از چیستی ادبیات را از نو طرح می‌کند. ظاهراً همگان تصور روشنی از ادبیات دارند، اما بر سر تعریف آن اجماعی وجود ندارد. رانسیر به جای آن‌که تعریفی نو از ادبیات ارائه کند به لحظه‌ی شکل‌گیری این اصطلاح جدید رجوع می‌کند تا آن را در متن یک تغییر ادراکی ژرف جای دهد. به دنبال این تغییر، نظم سلسله‌مراتبیِ حاکم بر موضوع‌ها و ژانرهای ادبی که بنای بوطیقای کهن را تشکیل می‌داد فرو می‌ریزد و جای خود را به نوعی برابری ریشه‌ای میان موضوع‌ها و از هم گسستن ژانرها می‌دهد که بر اثر آن هر چیزی می‌تواند از ظرفیت ادبی برخوردار باشد و هیچ موضوعی نمی‌تواند فرم یا سبک خاص خود را تحمیل کند. این برابری ریشه‌ای مبنای آشوبناک ادبیات در مقام پدیده‌ای نوظهور و ناکامل است و از ادبیات موجودی دوپاره و متناقض می‌سازد که دائم در پی رسیدن به انسجام و غلبه بر تعارض‌های درونی و بیرونی خود است...
در دست انتشار
«کلام خاموش»
درباره‌ی ادبیات و تناقض‌هایش
ژاک رانسیر
ترجمه‌ی مهدی امیرخانلو
ژاک رانسیر در کتاب کلام خاموش پرسش از چیستی ادبیات را از نو طرح می‌کند. ظاهراً همگان تصور روشنی از ادبیات دارند، اما بر سر تعریف آن اجماعی وجود ندارد. رانسیر به جای آن‌که تعریفی نو از ادبیات ارائه کند به لحظه‌ی شکل‌گیری این اصطلاح جدید رجوع می‌کند تا آن را در متن یک تغییر ادراکی ژرف جای دهد. به دنبال این تغییر، نظم سلسله‌مراتبیِ حاکم بر موضوع‌ها و ژانرهای ادبی که بنای بوطیقای کهن را تشکیل می‌داد فرو می‌ریزد و جای خود را به نوعی برابری ریشه‌ای میان موضوع‌ها و از هم گسستن ژانرها می‌دهد که بر اثر آن هر چیزی می‌تواند از ظرفیت ادبی برخوردار باشد و هیچ موضوعی نمی‌تواند فرم یا سبک خاص خود را تحمیل کند. این برابری ریشه‌ای مبنای آشوبناک ادبیات در مقام پدیده‌ای نوظهور و ناکامل است و از ادبیات موجودی دوپاره و متناقض می‌سازد که دائم در پی رسیدن به انسجام و غلبه بر تعارض‌های درونی و بیرونی خود است...
در دست انتشار
«اقتدارگرایی»
سه کاوش در نظریه‌ی انتقادی
وندی براون، پیتر ای. گردن، ماکس پنسکی
ترجمه‌ی نرگس ایمانی مرنی، سعید اسماعیلی، صالح نجفی
لیبرال‌دموکراسی امروزه گرفتار بحران شده یا، چنان‌چه بخواهیم دقیق‌تر بگوییم، عرصه بر آن تنگ شده است. نه‌فقط در ایالات متحده، بلکه در بسیاری از کشورهای اروپایی و در میان قاطبه‌ی مللِ این پهنه‌ی خاکی، شاهد سربرآوردن دوران جدیدی از سیاست‌های دموکراسی‌ستیز هستیم که اغلب‌شان به شکلی فزاینده حائز ویژگی‌های اقتدارگرایانه هستند. در این کشورها، یکی پس از دیگری، جنبش‌های اجتماعی و سران سیاسی توانسته‌اند شعله‌های بیگانه‌هراسی، نژادپرستی، بومی‌گرایی و پوپولیسم ارتجاعی را برافروزند…
مقاله‌های گردآوری‌شده در این مجلد، از جریان‌های نیرومند نظریه‌ی انتقادی بهره گرفته‌اند تا برخی ابعاد بحران سیاسی جاری را درک‌پذیر سازند...
برگرفته از مقدمه‌ی کتاب
در دست انتشار
«اقتدارگرایی»
سه کاوش در نظریه‌ی انتقادی
وندی براون، پیتر ای. گردن، ماکس پنسکی
ترجمه‌ی نرگس ایمانی مرنی، سعید اسماعیلی، صالح نجفی
لیبرال‌دموکراسی امروزه گرفتار بحران شده یا، چنان‌چه بخواهیم دقیق‌تر بگوییم، عرصه بر آن تنگ شده است. نه‌فقط در ایالات متحده، بلکه در بسیاری از کشورهای اروپایی و در میان قاطبه‌ی مللِ این پهنه‌ی خاکی، شاهد سربرآوردن دوران جدیدی از سیاست‌های دموکراسی‌ستیز هستیم که اغلب‌شان به شکلی فزاینده حائز ویژگی‌های اقتدارگرایانه هستند. در این کشورها، یکی پس از دیگری، جنبش‌های اجتماعی و سران سیاسی توانسته‌اند شعله‌های بیگانه‌هراسی، نژادپرستی، بومی‌گرایی و پوپولیسم ارتجاعی را برافروزند…
مقاله‌های گردآوری‌شده در این مجلد، از جریان‌های نیرومند نظریه‌ی انتقادی بهره گرفته‌اند تا برخی ابعاد بحران سیاسی جاری را درک‌پذیر سازند...
برگرفته از مقدمه‌ی کتاب
در دست انتشار
«درنگیدن با امر منفی»
کانت، هگل و نقد ایدئولوژی
اسلاوی ژیژک
ترجمه‌ی علی حسن زاده
اکنون فروپاشی دیگری بزرگ به بخشی از تجربه‌ی هر روزه‌ی ما تبدیل شده است. ژیژک در کتاب درنگیدن با امر منفی هرگونه تلاش برای گریز از پذیرش این فروپاشی را خوار می‌شمارد ــ خواه عقب‌نشینی بزدلانه به سنت و پناه‌جویی در اَشکال پیشادکارتیِ اتحاد با دیگری بزرگ، خواه توسل کلبی‌منشانه به حقایق نسبی. از دید او، یگانه راه حقیقی در مواجهه با فروپاشی دیگری بزرگ، تکرار حرکت کانت و هگل، به گردن گرفتن نبود دیگری و «درنگیدن با امر منفی» است. از این‌رو، او در کتاب حاضر، با به‌کارگیری مثال‌هایی از فرهنگ عامه و فلسفه‌ی محض ــ از فیلم نوآر و تاریخ اپرا و تاریخ فلسفه گرفته تا ظهور ملی‌گرایی و نزاع‌های قومی و بنیادگرایی‌های دینی ــ نشان می‌دهد که کانت و هگل، بسی بیش از سوفیست‌های پسامدرن، معاصران ما هستند.
در دست انتشار
«درنگیدن با امر منفی»
کانت، هگل و نقد ایدئولوژی
اسلاوی ژیژک
ترجمه‌ی علی حسن زاده
اکنون فروپاشی دیگری بزرگ به بخشی از تجربه‌ی هر روزه‌ی ما تبدیل شده است. ژیژک در کتاب درنگیدن با امر منفی هرگونه تلاش برای گریز از پذیرش این فروپاشی را خوار می‌شمارد ــ خواه عقب‌نشینی بزدلانه به سنت و پناه‌جویی در اَشکال پیشادکارتیِ اتحاد با دیگری بزرگ، خواه توسل کلبی‌منشانه به حقایق نسبی. از دید او، یگانه راه حقیقی در مواجهه با فروپاشی دیگری بزرگ، تکرار حرکت کانت و هگل، به گردن گرفتن نبود دیگری و «درنگیدن با امر منفی» است. از این‌رو، او در کتاب حاضر، با به‌کارگیری مثال‌هایی از فرهنگ عامه و فلسفه‌ی محض ــ از فیلم نوآر و تاریخ اپرا و تاریخ فلسفه گرفته تا ظهور ملی‌گرایی و نزاع‌های قومی و بنیادگرایی‌های دینی ــ نشان می‌دهد که کانت و هگل، بسی بیش از سوفیست‌های پسامدرن، معاصران ما هستند.
در دست انتشار
«ناخودآگاه سیاسی»
روایت در مقام کنش نمادین اجتماعی
فردریک جیمسون
ترجمه‌ی شاپور بهیان
فردریک جیسمون در ناخودآگاه سیاسی بار دیگر بر جدایی ادبیات از سیاست خط بطلان می‌کشد و پیوندهای آفرینش ادبی را با بستر سیاسی‌اش از نو به‌نحوی بدیع برقرار می‌کند. جیمسون در این کتاب بر اولویت تفسیر سیاسیِ متن‌های ادبی پای می‌فشارد. به عقیده‌ی او، تفسیر سیاسی در حکم تکمله یا ابزاری کمکی برای روش‌های مرسوم تفسیر نیست، بلکه در کانون درک ما از متن ادبی جای دارد. مفهوم «ناخودآگاه سیاسی» چارچوبی برای همین درک از آفرینش ادبی و تفسیر آن فراهم می‌کند، مفهومی که ریشه‌هایش را در برداشت فروید از تحقق آرزو به عنوان عملی جبرانی و کارکرد روایت در تحلیل لوی‌استروس از «تفکر وحشی» می‌توان یافت. جیمسون به کمک منابع خود می‌کوشد این فرضیه را بپرورد که آثار ادبی را می‌توان راه‌حل‌هایی نمادین برای بن‌بست‌ها و معضلات اجتماعی واقعی دانست که تنها به نحوی ناخودآگاه احساس می‌شوند. در این میان وظیفه‌ی منتقد این است که اسباب بازسازی آن مسائل و تناقض‌های واقعی را فراهم کند که متن در مقام کلی پرتنش آنها را به درون بافت خود می‌کشد...
در دست انتشار
«ناخودآگاه سیاسی»
روایت در مقام کنش نمادین اجتماعی
فردریک جیمسون
ترجمه‌ی شاپور بهیان
فردریک جیسمون در ناخودآگاه سیاسی بار دیگر بر جدایی ادبیات از سیاست خط بطلان می‌کشد و پیوندهای آفرینش ادبی را با بستر سیاسی‌اش از نو به‌نحوی بدیع برقرار می‌کند. جیمسون در این کتاب بر اولویت تفسیر سیاسیِ متن‌های ادبی پای می‌فشارد. به عقیده‌ی او، تفسیر سیاسی در حکم تکمله یا ابزاری کمکی برای روش‌های مرسوم تفسیر نیست، بلکه در کانون درک ما از متن ادبی جای دارد. مفهوم «ناخودآگاه سیاسی» چارچوبی برای همین درک از آفرینش ادبی و تفسیر آن فراهم می‌کند، مفهومی که ریشه‌هایش را در برداشت فروید از تحقق آرزو به عنوان عملی جبرانی و کارکرد روایت در تحلیل لوی‌استروس از «تفکر وحشی» می‌توان یافت. جیمسون به کمک منابع خود می‌کوشد این فرضیه را بپرورد که آثار ادبی را می‌توان راه‌حل‌هایی نمادین برای بن‌بست‌ها و معضلات اجتماعی واقعی دانست که تنها به نحوی ناخودآگاه احساس می‌شوند. در این میان وظیفه‌ی منتقد این است که اسباب بازسازی آن مسائل و تناقض‌های واقعی را فراهم کند که متن در مقام کلی پرتنش آنها را به درون بافت خود می‌کشد...
در دست انتشار
«قصه‌های آشوب»
مجموعه داستان
جوزف کنراد
ترجمه‌ی نیما حضرتی
ترس همیشه باقی می‌ماند. آدم شاید بتواند بر هرچیزی در درون خود غلبه کند. عشق و نفرت و باور و حتی تردید را هم می‌توان در دل از میان برد اما هر کس تا زمانی که به زندگی چنگ می‌زند نمی‌تواند وحشت را از دلش بیرون کند، همان وحشت پنهانی و نابودناشدنی و هولناک که آرام در وجود آدمی رخنه می‌کند، افکار او را تیره‌وتار می‌کند، در دل او پنهان می‌شود و آخرین نفس‌های او را به هنگام جان دادن نظاره می‌کند.
ص ۱۲۹
در دست انتشار
«قصه‌های آشوب»
مجموعه داستان
جوزف کنراد
ترجمه‌ی نیما حضرتی
ترس همیشه باقی می‌ماند. آدم شاید بتواند بر هرچیزی در درون خود غلبه کند. عشق و نفرت و باور و حتی تردید را هم می‌توان در دل از میان برد اما هر کس تا زمانی که به زندگی چنگ می‌زند نمی‌تواند وحشت را از دلش بیرون کند، همان وحشت پنهانی و نابودناشدنی و هولناک که آرام در وجود آدمی رخنه می‌کند، افکار او را تیره‌وتار می‌کند، در دل او پنهان می‌شود و آخرین نفس‌های او را به هنگام جان دادن نظاره می‌کند.
ص ۱۲۹
توضیحات متداول دربارۀ دخالت آمریکا در کودتای ۲۸ مرداد نگرانی آن کشور دربارۀ ملی شدن را کم‌اهمیت نشان می‌دهند. این توضیحات در مقابل بر موضوع جنگ سرد و ترس از کمونیسم ــ هم از جانب شوروی و هم از جانب حزب توده ــ تأکید دارند. این توضیح فصل مشترک تاریخنگاران آمریکایی و بریتانیایی، چپ‌گراها، میانه‌روها، گروه‌های راست، سلطنت‌طلب‌ها و برخی حامیان مصدق است. راجر لوئیس، تاریخنگار برجستۀ زوال امپراتوری بریتانیا، می‌نویسد: کودتا در آن دوره «نجات کشور از کمونیسم» تلقی می‌شد. او می‌افزاید کنایۀ جالبی در این نظر دیده می‌شود چراکه مصدق چهره‌ای «ناسیونالیست و ضدکمونیست بود.» مارک گازیوروفسکی، کارشناس برجسته در زمینۀ جوانب عملی وقوع کودتا، بر این نکته تأکید دارد که نیروی پیش‌برندۀ این رویداد نه نفت، بلکه جنگ سرد و ترس مهلک «خطر قرار گرفتن ایران در پشت پردۀ آهنین» بود. او کسانی را که جوری دیگر می‌اندیشند «نابینا در برابر واقعیت بدیهی» و منکران واقعیت سخت می‌خواند.
از کتابِ «بحران نفت در ایران»
از ناسیونالیسم تا کودتا
یرواند آبراهامیان
ترجمۀ محمدابراهیم فتاحی
توضیحات متداول دربارۀ دخالت آمریکا در کودتای ۲۸ مرداد نگرانی آن کشور دربارۀ ملی شدن را کم‌اهمیت نشان می‌دهند. این توضیحات در مقابل بر موضوع جنگ سرد و ترس از کمونیسم ــ هم از جانب شوروی و هم از جانب حزب توده ــ تأکید دارند. این توضیح فصل مشترک تاریخنگاران آمریکایی و بریتانیایی، چپ‌گراها، میانه‌روها، گروه‌های راست، سلطنت‌طلب‌ها و برخی حامیان مصدق است. راجر لوئیس، تاریخنگار برجستۀ زوال امپراتوری بریتانیا، می‌نویسد: کودتا در آن دوره «نجات کشور از کمونیسم» تلقی می‌شد. او می‌افزاید کنایۀ جالبی در این نظر دیده می‌شود چراکه مصدق چهره‌ای «ناسیونالیست و ضدکمونیست بود.» مارک گازیوروفسکی، کارشناس برجسته در زمینۀ جوانب عملی وقوع کودتا، بر این نکته تأکید دارد که نیروی پیش‌برندۀ این رویداد نه نفت، بلکه جنگ سرد و ترس مهلک «خطر قرار گرفتن ایران در پشت پردۀ آهنین» بود. او کسانی را که جوری دیگر می‌اندیشند «نابینا در برابر واقعیت بدیهی» و منکران واقعیت سخت می‌خواند.
از کتابِ «بحران نفت در ایران»
از ناسیونالیسم تا کودتا
یرواند آبراهامیان
ترجمۀ محمدابراهیم فتاحی