بایخو تئاتر را همچون وسیلهای برای ابراز نگرانیهایش در جامعهای بس بیمار برانگیخت. شاید به این صورت میخواست در روزهایی سخت و دشوار به جستوجوی حقیقت، حتی اگر تلخ، بپردازد.
@neypub
@dortadoredonya
@neypub
@dortadoredonya
Forwarded from 📚 مجلهٔ شهرکتاب
🔺 کودتا
یرواند آبراهامیان،ترجمه محمدابراهیم فتاحی- نشر نی
🔻عمدهی بحث کتاب بررسی بحران ۲۸ ماههای است که از تصویب قانون ملیکردن نفت در اسفند ۱۳۲۹ تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲،جریان دارد.
@bookcitymag
یرواند آبراهامیان،ترجمه محمدابراهیم فتاحی- نشر نی
🔻عمدهی بحث کتاب بررسی بحران ۲۸ ماههای است که از تصویب قانون ملیکردن نفت در اسفند ۱۳۲۹ تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲،جریان دارد.
@bookcitymag
Forwarded from دورتادور دنیا
هنگامی که ژوپیترْ پلوتو، الههی ثروت، را بهسوی کسی میفرستد تا از جانب خداوند او را مال و مکنت دهد، پلوتو آهسته و آرام گام برمیدارد؛ اما چون ابلیس او را بهسوی کسی فرستد، چنان چابک بشتابد که در چشمبرهمزدنی به او برسد.
دوشس ملفی | جان وبستر | ترجمهی ناهید قادری
@neypub
@dortadoredonya
دوشس ملفی | جان وبستر | ترجمهی ناهید قادری
@neypub
@dortadoredonya
چاپ دوم منتشر شد
کتاب در سایت نشر نی: http://goo.gl/mlqh10
کتاب در سایت آمازون: www.amazon.com/dp/964185402X
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
کتاب در سایت نشر نی: http://goo.gl/mlqh10
کتاب در سایت آمازون: www.amazon.com/dp/964185402X
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
Forwarded from دورتادور دنیا
زندگینامه
یون فوسه، نمایشنامهنویس و شاعر نروژی، در سال ۱۹۵۹ متولد میشود. وی پیش از ورود به دنیای تئاتر، پانزده رُمان، داستان، رساله، مجموعهی شعر و کتابهایی برای کودکان مینویسد و در سال ۱۹۹۴ به در خواست ِ یک کارگردان جوان نروژی به نامِ کای یونسِن، نخستین نمایشنامهی خود را با عنوانِ «و ما هرگز از هم جدا نمیشویم» خلق میکند. فوسه در سال ۱۹۹۶ با نمایشنامهی «کسی میآید» موفق به دریافت جایزهی ایبسن میشود و پس از آن، نمایشنامههای دیگری مینویسد که از میان آنها میتوان به آثاری چون «بچه» (۱۹۹۶)، «یک روز تابستانی» (۱۹۹۹)، «زمستان» (۲۰۰۰) و «واریاسیونهایی دربارهی مرگ» (۲۰۰۱) اشاره کرد. در آثارِ یون فوسه، اغلب با شخصیتهای عام روبرو هستیم (او، پدر، دختر، زن، مرد، شخصِ ۱، شخصِ ۲)؛ شخصیتهایی که تعدادشان در اکثرِ نمایشنامههای او به سه یا گاهی چهار نفر میرسد و عموماً در مواجهه با تنهاییِ خود برساخته میشوند. یون فوسه با نوشتاری ساده، مینیمالیستی و تکرار شونده، و نیز با تکثیر و تغییرِ نامحدودِ موتیفها، موجبِ تضادها و جهشهای ناگهانیِ احساساتی میشود که هر لحظه بر ما هجوم میآورند. توافقی که به واسطهی نمایشنامههای او میانِ تماشاگران و بازیگران حاصل میشود، نه توافقی فکری و عقلانی، بلکه بیشتر توافقی بر پایهی احساسات و عواطف است. در پرداختِ او به مسائلِ انسانی، امرِ تراژیک و امرِ کُمیک به طور همزمان پدیدار میشوند. وی نمایشنامههای خود را «تراژی-کُمدیهای نوعی» میداند و اعتقاد دارد که موفقیت یک نمایشنامه منوط به این است که تماشاگران، یا حداقل برخی از آنها، گریه و خنده را به طور همزمان تجربه کنند. به این ترتیب، یون فوسه به جایی میرسد که تئاتر را انسانیترین و قویترین شکلِ بیانِ هنری میداند.
کتابشناسی:
نمایشنامهها
• و ما هرگز از هم جدا نمیشویم (۱۹۹۴)
• نام (۱۹۹۵)
• کسی میآید (۱۹۹۶)
• بچه (۱۹۹۶)
• مادر و فرزند (۱۹۹۷)
• پسر (۱۹۹۷)
• شب آوازهایاش را میخواند (۱۹۹۷)
• نوازندهی گیتار (۱۹۹۸)
• یک روز تابستانی (۱۹۹۹)
• رؤیای پاییز (۱۹۹۹)
• بخواب فرزند کوچکِ من (۲۰۰۰)
• بازدیدها (۲۰۰۰)
• زمستان (۲۰۰۰)
• بعد از ظهر (۲۰۰۰)
• زیبا (۲۰۰۱)
• واریاسیونهایی دربارهی مرگ (۲۰۰۱)
• دخترک روی مبل (۲۰۰۲)
• بنفش (۲۰۰۳)
• سوسانا (۲۰۰۴)
• سگهای مرده (۲۰۰۴)
• ساکالا (۲۰۰۴)
• داغ (۲۰۰۵)
• خواب (۲۰۰۵)
• رامبوکو (۲۰۰۶)
• من باد هستم (۲۰۰۷)
رُمانها
• سُرخ، سیاه (۱۹۸۳)
• گیتارِ بسته شده (۱۹۹۷، ۱۹۹۲، ۱۹۸۵)
• خون. سنگ است (۱۹۸۷)
• خانهی قایقی (۲۰۰۱، ۱۹۹۸، ۱۹۹۷، ۱۹۹۱، ۱۹۸۹)
• کلکسیونر بطری (۱۹۹۱)
• سُرب و آب (۱۹۹۲)
• دو حکایت (۱۹۹۳)
• نثری از دوران کودکی (۱۹۹۴)
• مالیخولیا ۱ (۱۹۹۹، ۱۹۹۷، ۱۹۹۵)
• مالیخولیا ۲ (۱۹۹۹، ۱۹۹۷، ۱۹۹۶)
• نثری قدیمیتر و کوتاهتر به همراهِ هفت تصویر از کاملیا ورنسکیل (۱۹۹۸)
• صبح و عصر (۲۰۰۱، ۲۰۰۰)
• این آلیس است (۲۰۰۵، ۲۰۰۴)
• بیخوابی (۲۰۰۷)
شعر
• فرشته با چشمانی آبدار (۱۹۸۶)
• حرکتِ سگ (۱۹۹۰)
• سگ و فرشته (۱۹۹۲)
• مجموعه شعر (۱۹۹۲، ۱۹۸۶)
• شعرِ نو (۱۹۹۴، ۱۹۹۱) (۱۹۹۷)
• مجموعه شعر (۲۰۰۱، ۱۹۸۶)
• آگا در باد (۲۰۰۳)
یون فوسه، نمایشنامهنویس و شاعر نروژی، در سال ۱۹۵۹ متولد میشود. وی پیش از ورود به دنیای تئاتر، پانزده رُمان، داستان، رساله، مجموعهی شعر و کتابهایی برای کودکان مینویسد و در سال ۱۹۹۴ به در خواست ِ یک کارگردان جوان نروژی به نامِ کای یونسِن، نخستین نمایشنامهی خود را با عنوانِ «و ما هرگز از هم جدا نمیشویم» خلق میکند. فوسه در سال ۱۹۹۶ با نمایشنامهی «کسی میآید» موفق به دریافت جایزهی ایبسن میشود و پس از آن، نمایشنامههای دیگری مینویسد که از میان آنها میتوان به آثاری چون «بچه» (۱۹۹۶)، «یک روز تابستانی» (۱۹۹۹)، «زمستان» (۲۰۰۰) و «واریاسیونهایی دربارهی مرگ» (۲۰۰۱) اشاره کرد. در آثارِ یون فوسه، اغلب با شخصیتهای عام روبرو هستیم (او، پدر، دختر، زن، مرد، شخصِ ۱، شخصِ ۲)؛ شخصیتهایی که تعدادشان در اکثرِ نمایشنامههای او به سه یا گاهی چهار نفر میرسد و عموماً در مواجهه با تنهاییِ خود برساخته میشوند. یون فوسه با نوشتاری ساده، مینیمالیستی و تکرار شونده، و نیز با تکثیر و تغییرِ نامحدودِ موتیفها، موجبِ تضادها و جهشهای ناگهانیِ احساساتی میشود که هر لحظه بر ما هجوم میآورند. توافقی که به واسطهی نمایشنامههای او میانِ تماشاگران و بازیگران حاصل میشود، نه توافقی فکری و عقلانی، بلکه بیشتر توافقی بر پایهی احساسات و عواطف است. در پرداختِ او به مسائلِ انسانی، امرِ تراژیک و امرِ کُمیک به طور همزمان پدیدار میشوند. وی نمایشنامههای خود را «تراژی-کُمدیهای نوعی» میداند و اعتقاد دارد که موفقیت یک نمایشنامه منوط به این است که تماشاگران، یا حداقل برخی از آنها، گریه و خنده را به طور همزمان تجربه کنند. به این ترتیب، یون فوسه به جایی میرسد که تئاتر را انسانیترین و قویترین شکلِ بیانِ هنری میداند.
کتابشناسی:
نمایشنامهها
• و ما هرگز از هم جدا نمیشویم (۱۹۹۴)
• نام (۱۹۹۵)
• کسی میآید (۱۹۹۶)
• بچه (۱۹۹۶)
• مادر و فرزند (۱۹۹۷)
• پسر (۱۹۹۷)
• شب آوازهایاش را میخواند (۱۹۹۷)
• نوازندهی گیتار (۱۹۹۸)
• یک روز تابستانی (۱۹۹۹)
• رؤیای پاییز (۱۹۹۹)
• بخواب فرزند کوچکِ من (۲۰۰۰)
• بازدیدها (۲۰۰۰)
• زمستان (۲۰۰۰)
• بعد از ظهر (۲۰۰۰)
• زیبا (۲۰۰۱)
• واریاسیونهایی دربارهی مرگ (۲۰۰۱)
• دخترک روی مبل (۲۰۰۲)
• بنفش (۲۰۰۳)
• سوسانا (۲۰۰۴)
• سگهای مرده (۲۰۰۴)
• ساکالا (۲۰۰۴)
• داغ (۲۰۰۵)
• خواب (۲۰۰۵)
• رامبوکو (۲۰۰۶)
• من باد هستم (۲۰۰۷)
رُمانها
• سُرخ، سیاه (۱۹۸۳)
• گیتارِ بسته شده (۱۹۹۷، ۱۹۹۲، ۱۹۸۵)
• خون. سنگ است (۱۹۸۷)
• خانهی قایقی (۲۰۰۱، ۱۹۹۸، ۱۹۹۷، ۱۹۹۱، ۱۹۸۹)
• کلکسیونر بطری (۱۹۹۱)
• سُرب و آب (۱۹۹۲)
• دو حکایت (۱۹۹۳)
• نثری از دوران کودکی (۱۹۹۴)
• مالیخولیا ۱ (۱۹۹۹، ۱۹۹۷، ۱۹۹۵)
• مالیخولیا ۲ (۱۹۹۹، ۱۹۹۷، ۱۹۹۶)
• نثری قدیمیتر و کوتاهتر به همراهِ هفت تصویر از کاملیا ورنسکیل (۱۹۹۸)
• صبح و عصر (۲۰۰۱، ۲۰۰۰)
• این آلیس است (۲۰۰۵، ۲۰۰۴)
• بیخوابی (۲۰۰۷)
شعر
• فرشته با چشمانی آبدار (۱۹۸۶)
• حرکتِ سگ (۱۹۹۰)
• سگ و فرشته (۱۹۹۲)
• مجموعه شعر (۱۹۹۲، ۱۹۸۶)
• شعرِ نو (۱۹۹۴، ۱۹۹۱) (۱۹۹۷)
• مجموعه شعر (۲۰۰۱، ۱۹۸۶)
• آگا در باد (۲۰۰۳)