نشر نی

‌
‌رویکرد میراث «کمونیستی»

... استفن هندلمن می‌نویسد: «رقابت بی‌امان و غالباً خشن بر سر غنایم برجای‌مانده از دورۀ کمونیسم موجب شکل‌گیری نوع خاصی از شخصیت مرزی به نام گونۀ پسا‌‌کمونیستیِ منحصربه‌فرد جانی شده است. این گونۀ جدید آمیزۀ غریبی از سران شوروی و جماعت تبهکاران کلاسیک روسیه است». ائتلافی که بین نومنکلاتورا ی فاسد سابقاً کمونیست و جماعت تبهکار شوروی به هدف تصرف اموال سابق دولت منعقد شد، موجب جعل اصطلاح «مافیای روس» شده است که دربارۀ رابطۀ آن با فرهنگِ سنتیِ به‌ظاهر روسیِ بی‌قانونی و روابط غیررسمی نیز بحث شده است. تشخیص این واقعیت چندان دشوار نیست که تأکید بر نقش انحصاری جنبه‌های مختلف میراث «کمونیسم» بر تحقق نوع خاصِ گذار روسیه باعث می‌شود مسئولیت برخی از مهم‌ترین ناکامی‌های اصلاحات [اقتصادی] از دوش سیاست «شوک‌درمانی» و ایدۀ سرمایه‌داری لیبرال، که بنیاد آن سیاست بود، برداشته شود. این رویکردْ ذهنیت پسا‌جنگ‌سرد و جست‌وجوی ذاتی آن برای یافتن دشمنان و تهدیدات را هم تقویت می‌کند؛ به عبارتی، از طریق برساختن «تهدیدی جدید» این کار را می‌کند که با نگاهی دقیق‌تر مشخص است چیزی جز همان تهدید قدیمی نیست، چون، همان‌طور که هندلمن تأکید می‌کند، مافیا یعنی کمونیسمی که سرِ مُردن ندارد.

از کتابِ «سوداگرانِ خشونت‌پیشه»
کاربرد زور در ساختن سرمایه‌داری روسی
وادیم وُلکوف
ترجمۀ دامون افضلی

وادیم وُلکوف، استادیار جامعه‌شناسی دانشگاه اروپایی سنت‌پترزبورگ، با قدم‌نهادن به دنیای مرموزی که آن را «سوداگری خشونت‌پیشه» می‌نامد، دربارۀ استفاده‌های اقتصادی از خشونت و قوۀ قهریه در روسیۀ دهۀ ۱۹۹۰ پژوهش می‌کند. او نشان می‌دهد خشونت نقشی اساسی در خلق نهادهای اقتصاد جدیدِ بازاربنیاد روسیه ایفا کرده است. هستۀ کار او رقابت بین سازمان‌های به‌اصطلاح مدیریت‌کنندۀ خشونت است، رقابتی که اصلاحات لیبرالیِ دهۀ ۱۹۹۰ آن را چند برابر کرد. وُلکوف مصاحبه‌های بی‌شماری با اعضای گروه‌های تبهکار، رؤسای شرکت‌های حفاظتی، مأموران اجرای قانون و تجار انجام داده و کارش را بر شواهد روزنامه‌نگاری و نیز مشاهدات شخص خودش بنا کرده است.

2.31K viewsedited 17:39