امروزه با تئاترِ بدون گفتار و رقصِ گفتاری روبه‌روییم؛ چیدمان‌ها و اجراها به منزلۀ آثار تجسمی؛ تصاویر ویدئوییِ مبدل‌شده به سلسلۀ دیوارنگاره‌ها؛ عکس‌هایی به صورت تابلوهای زنده یا نقاشی‌های تاریخی؛ مجسمه‌های استحاله‌یافته به نمایش‌های چندرسانه‌ای، و ترکیب‌های دیگر. حال سه شیوه برای درک و تحقق این آمیزش گونه‌ها وجود دارد. شیوۀ اول راه‌اندازی دوبارۀ فرم اثر هنری تام است. قرار بود که این نمونۀ اعلای بدل شدن هنر به زندگی باشد، ولی امروزه در عوض معمولاً نمونۀ اعلای چند اگوی هنریِ متورم یا شکلی از مصرف‌گرایی حاد و چه‌بسا همزمان هر دو است. ایدۀ بعدی آمیزش وسایل هنریِ خاصِ واقعیت پسامدرن است، یعنی واقعیت مبتنی بر تعویض بی‌وقفۀ نقش‌ها و هویت‌های واقعی و مجازی و طبیعی و مربوط به اندام‌های مصنوعی مکانیکی و انفورماتیک. این ایده از لحاظ تبعاتش تقریباً فرقی با ایدۀ اول ندارد و اغلب به شکل دیگری از تحمیق می‌انجامد که از مغشوش کردن مرزها و مخلوط کردن نقش‌ها برای افزایش جلوه و اثر اجرا استفاده می‌کند بی‌این‌که اصول اجرا را زیر سؤال ببرد.
می‌ماند شیوۀ سومی که هدف از آن نه تقویت جلوه‌ها و تأثیرات بلکه مسئله‌دار کردن خودِ رابطۀ علت و معلول و مجموعۀ پیش‌فرض‌هایی است که منطق تحمیق را استمرار می‌بخشند. در مقابلِ حاد ـ تئاتر که درصدد است بازنمایی را به حضور و انفعال را به فعالیت تبدیل کند، پیشنهاد این شیوۀ سوم لغو امتیاز سرزندگی و قدرت اشتراکی منتسب به صحنۀ تئاتری است، بدین منظور که تئاتر به جایگاهی برابر با روایت کردن، کتاب خواندن یا نگاه افکندن بر تصویر بازگردانده شود. در مجموع، پیشنهاد این شیوه اندیشیدن به صحنۀ تئاتری در مقام صحنۀ جدیدی از برابری است که در آن اجراهای ناهمگون به یکدیگر ترجمه می‌شوند. زیرا آنچه در همۀ این اجراها دخالت دارد عبارت است از پیوند دادن چیزی که می‌دانیم با چیزی که نمی‌دانیم، وجود همزمان در مقام اجراگری که توانایی‌های خود را به کار می‌گیرد و تماشاگری که محصول احتمالی این توانایی‌ها را در زمینه و بستری جدید در میان دیگر تماشاگران نظاره می‌کند.
از کتابِ «تماشاگر رهایی‌یافته»
ژاک رانسیر
ترجمهٔ اشکان صالحی
می‌ماند شیوۀ سومی که هدف از آن نه تقویت جلوه‌ها و تأثیرات بلکه مسئله‌دار کردن خودِ رابطۀ علت و معلول و مجموعۀ پیش‌فرض‌هایی است که منطق تحمیق را استمرار می‌بخشند. در مقابلِ حاد ـ تئاتر که درصدد است بازنمایی را به حضور و انفعال را به فعالیت تبدیل کند، پیشنهاد این شیوۀ سوم لغو امتیاز سرزندگی و قدرت اشتراکی منتسب به صحنۀ تئاتری است، بدین منظور که تئاتر به جایگاهی برابر با روایت کردن، کتاب خواندن یا نگاه افکندن بر تصویر بازگردانده شود. در مجموع، پیشنهاد این شیوه اندیشیدن به صحنۀ تئاتری در مقام صحنۀ جدیدی از برابری است که در آن اجراهای ناهمگون به یکدیگر ترجمه می‌شوند. زیرا آنچه در همۀ این اجراها دخالت دارد عبارت است از پیوند دادن چیزی که می‌دانیم با چیزی که نمی‌دانیم، وجود همزمان در مقام اجراگری که توانایی‌های خود را به کار می‌گیرد و تماشاگری که محصول احتمالی این توانایی‌ها را در زمینه و بستری جدید در میان دیگر تماشاگران نظاره می‌کند.
از کتابِ «تماشاگر رهایی‌یافته»
ژاک رانسیر
ترجمهٔ اشکان صالحی
ارتشى‌ها هميشه گمان مى‌كنند كه اگر شكستى را پيروزى بنامند، واقعاً هم پيروزى است، و مرده‌ها بلند می‌شوند، راه می‌افتند. به اثر جادويى تبليغات دروغ ايمان دارند، درست همان‌طور كه وحشى‌هاى جنگلى به اوراد حكيم جادوگر.
از کتابِ «گفتوگو با مرگ»
شهادتنامه‌ی اسپانیا
آرتور کوستلر
ترجمه‌ی نصرالله دیهیمی و خشایار دیهیمی
«گفتوگو با مرگ» شرح چند ماه زندانی است که آرتور کوستلر در دوران جنگ داخلی اسپانیا در خوف از اعدام سپری کرده است. کتاب کاملاً مستند است، اما زمینهٔ سیاسی و تاریخی در آن اهمیت چندانی ندارد. کوستلر خود می‌گوید دلبستگی اصلی من در این کتاب یک دلبستگی خویشتن‌نگرانه بوده است: تأثیر روان‌شناختی سلول اعدام. کوستلر در طول ماه‌های اسارت شاهد اعدام هم‌زنجیرهایش بود و هر لحظه نیز فکر می‌کرد خودش را هم اعدام خواهند کرد.
ارتشى‌ها هميشه گمان مى‌كنند كه اگر شكستى را پيروزى بنامند، واقعاً هم پيروزى است، و مرده‌ها بلند می‌شوند، راه می‌افتند. به اثر جادويى تبليغات دروغ ايمان دارند، درست همان‌طور كه وحشى‌هاى جنگلى به اوراد حكيم جادوگر.
از کتابِ «گفتوگو با مرگ»
شهادتنامه‌ی اسپانیا
آرتور کوستلر
ترجمه‌ی نصرالله دیهیمی و خشایار دیهیمی
«گفتوگو با مرگ» شرح چند ماه زندانی است که آرتور کوستلر در دوران جنگ داخلی اسپانیا در خوف از اعدام سپری کرده است. کتاب کاملاً مستند است، اما زمینهٔ سیاسی و تاریخی در آن اهمیت چندانی ندارد. کوستلر خود می‌گوید دلبستگی اصلی من در این کتاب یک دلبستگی خویشتن‌نگرانه بوده است: تأثیر روان‌شناختی سلول اعدام. کوستلر در طول ماه‌های اسارت شاهد اعدام هم‌زنجیرهایش بود و هر لحظه نیز فکر می‌کرد خودش را هم اعدام خواهند کرد.
منتشر شد
«گادامر: هرمنوتیک، سنت و عقل»
جورجیا وارنکه
ترجمه‌ی اصغر واعظی
هرمنوتیک فلسفی با هایدگر پایه‌ریزی شد و با گادامر به اوج رسید. گادامر با انتشار کتاب حقیقت و روش در سال ۱۹۶۰ فصلی نو را در تاریخ هرمنوتیک رقم زد و طیف گسترده‌ای از مسائل مرتبط با فهم و تفسیر را بررسی کرد. اندیشه‌های نو و چالش‌برانگیز او بازتاب وسیعی در علوم مختلف و حتی ارزیابی دوباره‌ی خود فلسفه داشت.
این کتاب از آثار ارزشمندی است که روایتی دقیق و معتبر از مهم‌ترین آرای هرمنوتیکی گادامر ارائه می‌کند. نویسنده‌ی کتاب، جورجیا وارنکه، با ایجاد تقابل میان مواضع هرمنوتیکی گادامر و دیگر فیلسوفانی چون شلایرماخر، دیلتای، هرش، اپل، هابرماس و رورتی، نقاط اشتراک و اختلاف گادامر با آن‌ها را برجسته می‌کند.
کتاب حاضر می‌تواند کاستی منابع معتبر و روزآمد درباره‌ی هرمنوتیک فلسفی و آرای گادامر را تا حدی جبران کند و برای دانشجویان و دانش‌پژوهان رشته‌هایی چون فلسفه، الهیات، هنر، حقوق، تاریخ و جامعه‌شناسی سودمند باشد.
▫️بخشی از کتاب
منتشر شد
«گادامر: هرمنوتیک، سنت و عقل»
جورجیا وارنکه
ترجمه‌ی اصغر واعظی
هرمنوتیک فلسفی با هایدگر پایه‌ریزی شد و با گادامر به اوج رسید. گادامر با انتشار کتاب حقیقت و روش در سال ۱۹۶۰ فصلی نو را در تاریخ هرمنوتیک رقم زد و طیف گسترده‌ای از مسائل مرتبط با فهم و تفسیر را بررسی کرد. اندیشه‌های نو و چالش‌برانگیز او بازتاب وسیعی در علوم مختلف و حتی ارزیابی دوباره‌ی خود فلسفه داشت.
این کتاب از آثار ارزشمندی است که روایتی دقیق و معتبر از مهم‌ترین آرای هرمنوتیکی گادامر ارائه می‌کند. نویسنده‌ی کتاب، جورجیا وارنکه، با ایجاد تقابل میان مواضع هرمنوتیکی گادامر و دیگر فیلسوفانی چون شلایرماخر، دیلتای، هرش، اپل، هابرماس و رورتی، نقاط اشتراک و اختلاف گادامر با آن‌ها را برجسته می‌کند.
کتاب حاضر می‌تواند کاستی منابع معتبر و روزآمد درباره‌ی هرمنوتیک فلسفی و آرای گادامر را تا حدی جبران کند و برای دانشجویان و دانش‌پژوهان رشته‌هایی چون فلسفه، الهیات، هنر، حقوق، تاریخ و جامعه‌شناسی سودمند باشد.
▫️بخشی از کتاب
لیبیدو اصطلاحی است که از نظریهٔ عواطف برگرفته شده است. لیبیدو نامی است که ما بر انرژیِ (این انرژی از نظر ما دارای شأنی کمّی است که البته در حال حاضر اندازه‌پذیر نیست) آن غرایزی می‌نهیم که با همهٔ چیزهایی سروکار دارند که می‌توان آن‌ها را ذیل عنوان عشق گرد آورد. هستهٔ اصلی آنچه عشق می‌نامیم قطعاً همان چیزی است که عموماً عشق خوانده می‌شود و شعرا در مورد آن شعر می‌سرایند، یعنی عشق جسمانی با هدف نزدیکی جنسی. با وجود این، سایر چیزهایی را که در عنوان عشق با هم مشترک‌اند، از این مفهوم جدا نمی‌کنیم. مثلاً از یک‌سو عشق به خود و از سوی دیگر عشق والدین و فرزندان، دوستی، عشق کلی به بشر و حتی خود را وقف اشیای انضمامی یا ایده‌های انتزاعی کردن. توجیه ما این است که بررسی روان‌کاوانه نشان داده که همهٔ این امیال تعابیری‌اند از همان محرک‌های غریزی که دو جنس مخالف را به نزدیکی جنسی سوق می‌دهند. گرچه در شرایطی دیگر ممکن است این محرک‌های غریزی از آن هدف جنسی دور رانده شوند یا به آن دست یابند، اما همچنان همواره ماهیت اصلی خود را تا آن اندازه حفظ خواهند کرد که هویت‌شان قابل تشخیص بماند (از جمله در ازخودگذشتگی و گرایش به نزدیکی).
پس احساس می‌کنیم که زبان با واژهٔ «عشق» در کاربردهای چندگانه‌اش ایجاز کاملاً موجهی ایجاد کرده است و ما کاری بهتر از بنانهادن بحث‌ها و توصیفات علمی خود بر همان بنیان نمی‌توانیم انجام دهیم. روان‌کاوی با اتخاذ این تصمیم، طوفانی از خشم به راه انداخت، گویی که به سبب نوآوری‌ای بوالهوسانه گناهکار است. اما روان‌کاوی با اتخاذ این مفهوم‌پردازی «گسترش‌یافته» از عشق کار اصیلی انجام نداده است. همان‌طور که ناخمانزون و پفیستر به‌تفصیل و با ذکر جزئیات نشان داده‌اند، «اروس» افلاطون فیلسوف از حیث عملکرد اصلی‌اش و نسبتش با عشق جنسی، کاملاً با مفهوم لیبیدو در روان‌کاوی مطابقت دارد و اگر پولس رسول در نخستین رسالهٔ مشهورش به قرنتیان عشق را فراتر از همه‌چیز ارج نهاده، بی‌شک عشق را در همان «معانی گسترده» در نظر داشته است. همهٔ این‌ها نشان می‌دهد که مردم همیشه متفکران بزرگ خود را جدی نمی‌گیرند، حتی زمانی که ادعا می‌کنند احترام زیادی برای آن‌ها قائل‌اند.
از کتابِ «روان‌شناسی توده‌‌ای و تحلیل اگو»
زیگموند فروید
ترجمهٔ سایرا رفیعی
لیبیدو اصطلاحی است که از نظریهٔ عواطف برگرفته شده است. لیبیدو نامی است که ما بر انرژیِ (این انرژی از نظر ما دارای شأنی کمّی است که البته در حال حاضر اندازه‌پذیر نیست) آن غرایزی می‌نهیم که با همهٔ چیزهایی سروکار دارند که می‌توان آن‌ها را ذیل عنوان عشق گرد آورد. هستهٔ اصلی آنچه عشق می‌نامیم قطعاً همان چیزی است که عموماً عشق خوانده می‌شود و شعرا در مورد آن شعر می‌سرایند، یعنی عشق جسمانی با هدف نزدیکی جنسی. با وجود این، سایر چیزهایی را که در عنوان عشق با هم مشترک‌اند، از این مفهوم جدا نمی‌کنیم. مثلاً از یک‌سو عشق به خود و از سوی دیگر عشق والدین و فرزندان، دوستی، عشق کلی به بشر و حتی خود را وقف اشیای انضمامی یا ایده‌های انتزاعی کردن. توجیه ما این است که بررسی روان‌کاوانه نشان داده که همهٔ این امیال تعابیری‌اند از همان محرک‌های غریزی که دو جنس مخالف را به نزدیکی جنسی سوق می‌دهند. گرچه در شرایطی دیگر ممکن است این محرک‌های غریزی از آن هدف جنسی دور رانده شوند یا به آن دست یابند، اما همچنان همواره ماهیت اصلی خود را تا آن اندازه حفظ خواهند کرد که هویت‌شان قابل تشخیص بماند (از جمله در ازخودگذشتگی و گرایش به نزدیکی).
پس احساس می‌کنیم که زبان با واژهٔ «عشق» در کاربردهای چندگانه‌اش ایجاز کاملاً موجهی ایجاد کرده است و ما کاری بهتر از بنانهادن بحث‌ها و توصیفات علمی خود بر همان بنیان نمی‌توانیم انجام دهیم. روان‌کاوی با اتخاذ این تصمیم، طوفانی از خشم به راه انداخت، گویی که به سبب نوآوری‌ای بوالهوسانه گناهکار است. اما روان‌کاوی با اتخاذ این مفهوم‌پردازی «گسترش‌یافته» از عشق کار اصیلی انجام نداده است. همان‌طور که ناخمانزون و پفیستر به‌تفصیل و با ذکر جزئیات نشان داده‌اند، «اروس» افلاطون فیلسوف از حیث عملکرد اصلی‌اش و نسبتش با عشق جنسی، کاملاً با مفهوم لیبیدو در روان‌کاوی مطابقت دارد و اگر پولس رسول در نخستین رسالهٔ مشهورش به قرنتیان عشق را فراتر از همه‌چیز ارج نهاده، بی‌شک عشق را در همان «معانی گسترده» در نظر داشته است. همهٔ این‌ها نشان می‌دهد که مردم همیشه متفکران بزرگ خود را جدی نمی‌گیرند، حتی زمانی که ادعا می‌کنند احترام زیادی برای آن‌ها قائل‌اند.
از کتابِ «روان‌شناسی توده‌‌ای و تحلیل اگو»
زیگموند فروید
ترجمهٔ سایرا رفیعی
Forwarded from دکتر محمد دهقانی
🦚 معرفی کتاب زندگی‌نامهٔ فلسفی نیچه در اینستاگرام
🦚#نیچه
🦚#زندگی‌نامه_فلسفی
🦚#جولیان_یانگ
🦚#ترجمه_محمد_دهقانی
💠 @dmdehghani
🦚#نیچه
🦚#زندگی‌نامه_فلسفی
🦚#جولیان_یانگ
🦚#ترجمه_محمد_دهقانی
💠 @dmdehghani
نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ رونمایی و نقد کتاب «فریدریش نیچه: زندگی‌نامه‌ای فلسفی»
نوشتهٔ جولیان یانگ
ترجمهٔ محمد دهقانی
با حضور:
حسین معصومی همدانی
منوچهر بدیعی
امیر مازیار
محمد دهقانی
زمان: دوشنبه ۷ اسفند، ساعت ۱۸ تا ۲۰
مکان: تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم
▫️ورود برای عموم آزاد است.
نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ رونمایی و نقد کتاب «فریدریش نیچه: زندگی‌نامه‌ای فلسفی»
نوشتهٔ جولیان یانگ
ترجمهٔ محمد دهقانی
با حضور:
حسین معصومی همدانی
منوچهر بدیعی
امیر مازیار
محمد دهقانی
زمان: دوشنبه ۷ اسفند، ساعت ۱۸ تا ۲۰
مکان: تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم
▫️ورود برای عموم آزاد است.
منتشر شد
از مجموعه‌ی جهان نمایش
«اسلو»
نمایش‌نامه؛ شماره‌ی ۶۳
جی. تی. راجرز
ترجمه‌ی محمدرضا ترک تتاری
جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
▫️بین مردم ما و مردم شما یه اقیانوس فاصله‌ست و بزرگ‌ترین قایق‌هایی که توش هستن قایق‌های تک‌نفره‌ن. قایق‌هایی که به اون سمت رفته‌ن یا هنوز راه نیفتاده راهِ برگشت پیش گرفته‌ن یا این‌که غرق شده‌ن. بیایین برای اولین بار از این اقیانوس بگذریم و پا روی ساحل مقابل بذاریم.
ص ۴۹
منتشر شد
از مجموعه‌ی جهان نمایش
«اسلو»
نمایش‌نامه؛ شماره‌ی ۶۳
جی. تی. راجرز
ترجمه‌ی محمدرضا ترک تتاری
جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
▫️بین مردم ما و مردم شما یه اقیانوس فاصله‌ست و بزرگ‌ترین قایق‌هایی که توش هستن قایق‌های تک‌نفره‌ن. قایق‌هایی که به اون سمت رفته‌ن یا هنوز راه نیفتاده راهِ برگشت پیش گرفته‌ن یا این‌که غرق شده‌ن. بیایین برای اولین بار از این اقیانوس بگذریم و پا روی ساحل مقابل بذاریم.
ص ۴۹
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ژیژک: عمل نکنیم، فکر کنیم.
وسوسه می‌شم این‌طور بگم که نقطه‌ی قوت سرمایه‌داری ـ هرچند من شدیداً ناقد سرمایه‌داری هستم ـ اینه که از نظر من یک مقوله‌ی اخلاقی/ مذهبیه. درست نیست که به طرفداران سرمایه‌داری این‌طور حمله کنیم که گویی افراد خودخواهی هستند و به کسی اهمیت نمی‌دند. نه! سرمایه‌دارِ ایدئال کسیه که حاضره زندگیش رو به خطر بندازه، همه‌جوره خطر کنه تا فقط تولید رشد کنه، سود رشد کنه و سرمایه به گردش در بیاد. ملاحظات شخصی یا سعادت اون کاملاً فرع بر این‌هاست. این چیزیه که فکر می‌کنم والتر بنیامین ـ متفکر بزرگ پیرو مکتب فرانکفورت ـ مدنظر داشت وقتی گفت سرمایه‌داری نوعی دین هستش. شما نمی‌تونید رفتار یه مدافع سرسخت سرمایه‌داری ـ کسی که تمام فکر و ذکرش گردش مالی بیشتر و پیشرفت شرکتشه ـ رو در چارچوب سعادت شخصی تبیین کنید و توضیح بدید. البته من اساساً مخالف سرمایه‌داری هستم اما بیایید درگیر توهمات نشیم.
ترجمه‌ی معصومه موسوی
تهیه و تنظیم: نشر نی
ژیژک: عمل نکنیم، فکر کنیم.
وسوسه می‌شم این‌طور بگم که نقطه‌ی قوت سرمایه‌داری ـ هرچند من شدیداً ناقد سرمایه‌داری هستم ـ اینه که از نظر من یک مقوله‌ی اخلاقی/ مذهبیه. درست نیست که به طرفداران سرمایه‌داری این‌طور حمله کنیم که گویی افراد خودخواهی هستند و به کسی اهمیت نمی‌دند. نه! سرمایه‌دارِ ایدئال کسیه که حاضره زندگیش رو به خطر بندازه، همه‌جوره خطر کنه تا فقط تولید رشد کنه، سود رشد کنه و سرمایه به گردش در بیاد. ملاحظات شخصی یا سعادت اون کاملاً فرع بر این‌هاست. این چیزیه که فکر می‌کنم والتر بنیامین ـ متفکر بزرگ پیرو مکتب فرانکفورت ـ مدنظر داشت وقتی گفت سرمایه‌داری نوعی دین هستش. شما نمی‌تونید رفتار یه مدافع سرسخت سرمایه‌داری ـ کسی که تمام فکر و ذکرش گردش مالی بیشتر و پیشرفت شرکتشه ـ رو در چارچوب سعادت شخصی تبیین کنید و توضیح بدید. البته من اساساً مخالف سرمایه‌داری هستم اما بیایید درگیر توهمات نشیم.
ترجمه‌ی معصومه موسوی
تهیه و تنظیم: نشر نی
در‌عمل میان بردگی سفت‌و‌سخت و شکل‌های متفاوت کارِ کم‌و‌بیش اجباری نوعی پیوستگی وجود دارد. پس از لغو بردگی، زمامداران بریتانیایی و فرانسوی سامانه‌های نوینی ابداع کردند که به آنان امکان می‌داد نیروی کار را از طریق عقد قراردادهای درازمدت (معروف به «تعهد‌آور» در مورد فرانسه و «کارگران کارآموز» در مورد انگلیس) از سرزمین‌های دور، به‌ويژه از هند در مورد رئونیون و جزیرهٔ موریس، به مستعمره‌ها بیاورند. «تعهد» کارگران هندی عبارت بود از بازپرداخت هزینهٔ سفر در درازمدت به کارفرمایانی که آن را تقبل کرده بودند، برای نمونه به‌مدت ۱۰ سال، از راه اختصاص دادن بخش مهمی از دستمزد خود. در صورت ناکارایی در کار، یا بدتر، در صورت بی‌انضباطی این اجبار بازپرداخت می‌توانست ۱۰ سال دیگر تمدید شود. بایگانی‌های حقوقی نگه‌داری شده‌اند و به‌روشنی نشان می‌دهند که وقتی نظام حقوقی به سود کارفرمایان تنظیم شده باشد، چنین رژیمی می‌تواند به شکل‌هایی از بهره‌کشی و خودکامگی منتهی شود که هرچند با برده‌داری محض متفاوت‌اند، اما با آن فاصلهٔ زیادی ندارند. داده‌های موجود همچنین نشان می‌دهند که چگونه کارفرمایان و دادگاه‌ها بر سر دگرگونی رژیم انضباطی در محیط کار مذاکره می‌کردند. مالکان به‌تدریج می‌پذیرفتند استفاده از تنبیه بدنی را که در دوران بردگی رواج داشت کاهش دهند، اما به شرطی که مقام‌های قانونی به آنان اجازه دهند مجازات‌های مالیِ همچنان کارآمدی را اعمال کنند.
مورد مشخص کار اجباری به‌شکل قانونی، (یا دست‌کم به شکلی که ظاهر قانونی داشته باشد)، کار کارگران مستعمره‌های فرانسه از ۱۹۱۲ تا ۱۹۴۶ بود. در پایان قرن نوزدهم، هنگامی‌که اروپایی‌ها به درون سرزمین‌ها رخنه کردند تا ثروت‌های طبیعی و معدنی قارهٔ آفریقا را، در وضعیتی اغلب بسیار خشونت‌بار، استثمار کنند، به‌طرز گسترده‌ای به کار اجباری روی آوردند. با چند‌برابر شدن گواهی‌های مربوط به فجایع استعمارگران در کنگوی بلژیک، که از ۱۸۸۵ به ملک شخصی لئوپولد دوم درآمده بود، جنجال‌هایی بر سر زبان‌ها افتاد. در این مستعمره، استثمار کائوچو براساس شیوه‌های بسیار خشنی صورت می‌گرفت که هدف‌شان بسیج نیروی کار محلی و برقراری انضباط در محل کار بود. سرانجام، اروپایی‌ها خواهان آن شدند که این سرزمین در سال ۱۹۰۸ به بلژیک واگذار شود، به امید آن‌که سرپرستی پارلمان رژیم استعماری را ملایم‌تر گرداند.
از کتابِ «تاریخ مختصر برابری»
توما پیکتی
ترجمهٔ جلال علوی‌نیا
مورد مشخص کار اجباری به‌شکل قانونی، (یا دست‌کم به شکلی که ظاهر قانونی داشته باشد)، کار کارگران مستعمره‌های فرانسه از ۱۹۱۲ تا ۱۹۴۶ بود. در پایان قرن نوزدهم، هنگامی‌که اروپایی‌ها به درون سرزمین‌ها رخنه کردند تا ثروت‌های طبیعی و معدنی قارهٔ آفریقا را، در وضعیتی اغلب بسیار خشونت‌بار، استثمار کنند، به‌طرز گسترده‌ای به کار اجباری روی آوردند. با چند‌برابر شدن گواهی‌های مربوط به فجایع استعمارگران در کنگوی بلژیک، که از ۱۸۸۵ به ملک شخصی لئوپولد دوم درآمده بود، جنجال‌هایی بر سر زبان‌ها افتاد. در این مستعمره، استثمار کائوچو براساس شیوه‌های بسیار خشنی صورت می‌گرفت که هدف‌شان بسیج نیروی کار محلی و برقراری انضباط در محل کار بود. سرانجام، اروپایی‌ها خواهان آن شدند که این سرزمین در سال ۱۹۰۸ به بلژیک واگذار شود، به امید آن‌که سرپرستی پارلمان رژیم استعماری را ملایم‌تر گرداند.
از کتابِ «تاریخ مختصر برابری»
توما پیکتی
ترجمهٔ جلال علوی‌نیا
❤1
منتشر شد
«زبان، واقعیت و ارزش در فلسفه مک‌داول»
نوشته‌ی ایمان همتی
هدف این کتاب ارائه‌ی شرحی انتقادی از فلسفه‌ی جان مک‌داول است. مک‌داول از نمایندگان اصلی فلسفه‌ی تحلیلی و پساتحلیلی است که به‌واسطه‌ی دانش گسترده‌اش از تاریخ فلسفه و شناخت آراء برخی فیلسوفان قاره‌ای همچون گادامر، توانسته میان فیلسوفان تحلیلی و سنت فلسفی گفت‌وگوهایی بارور پدید آورد و زمینه‌ای برای طرح گفت‌وگوهای نقادانه میان جریان‌ها و سنت‌های گوناگون فلسفی فراهم آورد.
در این کتاب می‌کوشیم نشان دهیم چگونه رهیافت پساتحلیلی مک‌داول که پیامد چرخش زبانی است و به فروپاشی دوگانه‌ی واقعیت و ارزش می‌انجامد، او را با مسئله‌ی نسبی‌انگاری روبه‌رو می‌کند. در گام بعد بناست تا نشان داده شود که چگونه می‌توان از رهگذر انگاره‌ی بازشناسی متقابل هگلی در پاسخ او به مسئله‌ی نسبی‌انگاری، تکاملی ایجاد کرد، بی‌آن‌که در معنای مورد نقد مک‌داول به نظریه‌پردازی متافیزیکی دچار شد.
▫️بخشی از کتاب
منتشر شد
«زبان، واقعیت و ارزش در فلسفه مک‌داول»
نوشته‌ی ایمان همتی
هدف این کتاب ارائه‌ی شرحی انتقادی از فلسفه‌ی جان مک‌داول است. مک‌داول از نمایندگان اصلی فلسفه‌ی تحلیلی و پساتحلیلی است که به‌واسطه‌ی دانش گسترده‌اش از تاریخ فلسفه و شناخت آراء برخی فیلسوفان قاره‌ای همچون گادامر، توانسته میان فیلسوفان تحلیلی و سنت فلسفی گفت‌وگوهایی بارور پدید آورد و زمینه‌ای برای طرح گفت‌وگوهای نقادانه میان جریان‌ها و سنت‌های گوناگون فلسفی فراهم آورد.
در این کتاب می‌کوشیم نشان دهیم چگونه رهیافت پساتحلیلی مک‌داول که پیامد چرخش زبانی است و به فروپاشی دوگانه‌ی واقعیت و ارزش می‌انجامد، او را با مسئله‌ی نسبی‌انگاری روبه‌رو می‌کند. در گام بعد بناست تا نشان داده شود که چگونه می‌توان از رهگذر انگاره‌ی بازشناسی متقابل هگلی در پاسخ او به مسئله‌ی نسبی‌انگاری، تکاملی ایجاد کرد، بی‌آن‌که در معنای مورد نقد مک‌داول به نظریه‌پردازی متافیزیکی دچار شد.
▫️بخشی از کتاب
Audio
فایل صوتی جلسهٔ رونمایی و نقد کتاب «فریدریش نیچه: زندگی‌نامه‌ای فلسفی»
نوشتهٔ جولیان یانگ
ترجمهٔ محمد دهقانی
با حضور:
حسین معصومی همدانی
منوچهر بدیعی
امیر مازیار
محمد دهقانی
نوشتهٔ جولیان یانگ
ترجمهٔ محمد دهقانی
با حضور:
حسین معصومی همدانی
منوچهر بدیعی
امیر مازیار
محمد دهقانی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بخش‌هایی از جلسهٔ رونمایی و نقد کتاب «فریدریش نیچه: زندگی‌نامه‌ای فلسفی»
نوشتهٔ جولیان یانگ
ترجمهٔ محمد دهقانی
با حضور:
حسین معصومی همدانی
منوچهر بدیعی
امیر مازیار
محمد دهقانی
فایل صوتی کامل جلسه
بخش‌هایی از جلسهٔ رونمایی و نقد کتاب «فریدریش نیچه: زندگی‌نامه‌ای فلسفی»
نوشتهٔ جولیان یانگ
ترجمهٔ محمد دهقانی
با حضور:
حسین معصومی همدانی
منوچهر بدیعی
امیر مازیار
محمد دهقانی
فایل صوتی کامل جلسه
ترديدى نيست كه در شمار بسيار زيادى از جامعه‌ها، طبيعتِ اهدافِ دنبال‌شده به‌وسيله‌ی دولت واقعاً بايد چنين بوده باشد: افزايش قدرت دولت و پرافتخارتركردن نام آن، اين تنها هدف اصلى فعاليت عمومى بود. منافع و نيازهاى فردى مورد توجه قرار نمى‌گرفت. خصلت مذهبى‌اى كه سياست جامعه‌ها از آن نشان داشت، اين بى‌اعتنايى دولت به هر آنچه به فرد مربوط بود را ملموس مى‌كند. سرنوشت دولتها و سرنوشت خدايانى كه در آنجا پرستيده مى‌شدند، سخت وابسته به هم تلقى مى‌شد. دولتها ممكن نبود به زير آيند بى‌آنكه مقام خدايان پايين بيايد و بالعكس. مذهب عمومى و اخلاق مدنى درهم مى‌آميختند و چيزى جز جنبه‌هايى از يک واقعيت واحد نبودند. مشاركت در افتخار و شكوه شهر مشاركت در شكوه خدايان شهر بود و بالعكس. بنابراين، آنچه پديده‌هاى نظم مذهبى را مشخص مى‌كند، اين است كه آن‌ها طبيعتى كاملاً متفاوت از پديده‌هاى نظم انسانى دارند. آن‌ها به دنياى ديگرى مربوط مى‌شوند. فرد، به‌عنوان فرد، به دنياى ناسوتى تعلق دارد؛ خدايان نيز مركز دنياى مذهبى هستند و ميان اين دو دنيا شكافى وجود دارد. آن‌ها از جوهرى غير از انسان‌ها ساخته شده‌اند. آن‌ها افكارى ديگر، نيازهايى ديگر و وجودى متفاوت دارند. گفتن اينكه اهداف سياسى مذهبى بود و اهداف مذهبى سياسى، مثل اين است كه بگوييم ميان هدف‌هاى دولت و هدف‌هايى كه اشخاص، به‌عنوان اشخاص، دنبال مى‌كنند، گسيختگى وجود دارد. پس در اين صورت فرد چگونه مى‌توانست به دنبال‌کردن هدف‌هايى بپردازد كه تا اين حد با دل‌مشغولى‌هاى شخصى‌اش بيگانه بود؟ اين است كه دل‌مشغولى‌هاى شخصى او براى دولت اهميت چندانى نداشت؛ اين است كه شخصيت او و هرچه بدان بستگى داشت، فقط ارزش اخلاقى ناچيزى داشت. هر نوع فكر و عقيده و آرزوى شخصى‌اش قابل ناديده‌گرفتن انگاشته مى‌شد. آنچه در نظر همگان ارزش داشت، عقايد جمعى، آرزوهاى جمعى، سنت‌هاى مشترک و نمادهاى بيان‌گر آن‌ها بود. در چنين شرايطى فرد خودبه‌خود و بدون مقاومت راضى مى‌شد كه به ابزارى براى تحقق اهدافى كه مستقيماً به او مربوط نمى‌شد، گردن نهد. فرد با جذب‌شدن در جامعه، با فرمانبردارى، از خواست‌هاى جامعه پيروى مى‌كرد و سرنوشت خاص خود را تابع سرنوشت وجود جمعى مى‌كرد، بى‌آنكه اين فداكارى براى او هزينه‌اى داشته باشد؛ زيرا از نظر او سرنوشت شخصى‌اش آن معنا و اهميت زيادى كه ما امروز براى آن قائليم را نداشت. و اگر وضع اين‌چنين بود بدين علت بود كه لازم بود چنين باشد؛ جامعه‌ها نمى‌توانستند وجود داشته باشند مگر به يمن چنين وابستگى‌اى.
از کتابِ «درس‌های جامعه‌شناسی»
امیل دورکم
ترجمه‌ی سیدجمال‌الدین موسوی
از کتابِ «درس‌های جامعه‌شناسی»
امیل دورکم
ترجمه‌ی سیدجمال‌الدین موسوی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نشر نی برگزار می‌کند:
مروری بر آثار کرامت مولّلی
با حضورِ آنلاین دکتر کرامت مولّلی
با همراهیِ آرزو چهارلنگ، امین شاهوردی، واقف کاشفی، ناتاشا محرم‌زاده
زمان: دوشنبه ۱۴ اسفند، ساعت ۱۸:۳۰ تا ۲۰:۰۰
مکان: تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، ساختمان نشر نی، پلاک ۲۰، طبقهٔ پنجم
حضور برای عموم آزاد است.
نشر نی برگزار می‌کند:
مروری بر آثار کرامت مولّلی
با حضورِ آنلاین دکتر کرامت مولّلی
با همراهیِ آرزو چهارلنگ، امین شاهوردی، واقف کاشفی، ناتاشا محرم‌زاده
زمان: دوشنبه ۱۴ اسفند، ساعت ۱۸:۳۰ تا ۲۰:۰۰
مکان: تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، ساختمان نشر نی، پلاک ۲۰، طبقهٔ پنجم
حضور برای عموم آزاد است.
چاپ چهارم منتشر شد
«هُل اول»
صادق الحسینی
چه فقیر و چه پولدار همه نگران پول هستند. فقیر نگران پول درآوردن و پولدار نگران این‌که چگونه از پولش محافظت کند. اما چه کسی می‌خواهد نگران پول باشد؟ هیچ‌کس!
این کتاب منحصربه‌فرد است، چرا که کتابی برای پایان دادن به نگرانی شما برای پول درآوردن و پایان تشویش برای حفاظت از ثروتتان در یکی از پرنوسان‌ترین اقتصادهای جهان یعنی اقتصاد ایران است.
این کتاب برای خواندن نیست، برای عمل کردن است. اگر به رازها و رمزهای این کتاب عمل کردید، هُل اول به دوچرخه‌ی مالی شما داده می‌شود و بدون زمین خوردن و از دست دادن زمان یاد می‌گیرید در این فضای بی‌ثبات چطور باید زندگی خود را با آرامش بسازید، البته بدون این‌که زندگی دیگران را خراب کنید. دقیقاً همان‌طور که دوچرخه‌سواری را یاد گرفتید!
این کتاب برای همه‌ی افراد با هر سطحی از سواد مناسب است. اگر هیچ چیز از اقتصاد نمی‌دانید این کتاب به شما کمک می‌کند تا پایه‌های اقتصاد و سواد مالی را درست در ذهن خود بنا کنید. اگر هم تجربه‌ی بیشتری دارید یا سرمایه‌گذار ماهری هستید، این کتاب به شما کمک می‌کند تا مهارت‌های خود را به‌نحو محسوسی بهبود بخشید.
چاپ چهارم منتشر شد
«هُل اول»
صادق الحسینی
چه فقیر و چه پولدار همه نگران پول هستند. فقیر نگران پول درآوردن و پولدار نگران این‌که چگونه از پولش محافظت کند. اما چه کسی می‌خواهد نگران پول باشد؟ هیچ‌کس!
این کتاب منحصربه‌فرد است، چرا که کتابی برای پایان دادن به نگرانی شما برای پول درآوردن و پایان تشویش برای حفاظت از ثروتتان در یکی از پرنوسان‌ترین اقتصادهای جهان یعنی اقتصاد ایران است.
این کتاب برای خواندن نیست، برای عمل کردن است. اگر به رازها و رمزهای این کتاب عمل کردید، هُل اول به دوچرخه‌ی مالی شما داده می‌شود و بدون زمین خوردن و از دست دادن زمان یاد می‌گیرید در این فضای بی‌ثبات چطور باید زندگی خود را با آرامش بسازید، البته بدون این‌که زندگی دیگران را خراب کنید. دقیقاً همان‌طور که دوچرخه‌سواری را یاد گرفتید!
این کتاب برای همه‌ی افراد با هر سطحی از سواد مناسب است. اگر هیچ چیز از اقتصاد نمی‌دانید این کتاب به شما کمک می‌کند تا پایه‌های اقتصاد و سواد مالی را درست در ذهن خود بنا کنید. اگر هم تجربه‌ی بیشتری دارید یا سرمایه‌گذار ماهری هستید، این کتاب به شما کمک می‌کند تا مهارت‌های خود را به‌نحو محسوسی بهبود بخشید.
يک ژاپنى روزى به من گفت: «كسى كه فرزند ندارد آهِ چيزها را نمى‌داند.» و يک‌بار بر كوه مقدس، در گذار از ميان كوه‌هاى برفگرفتهی وحشى، جلوى حجره‌ی زاهدى ايستادم ــ غارى با دو شمايل، كوزه‌اى از آب و چهارپايه‌اى، و زاهد پير كه بيرون نشسته بود و مى‌لرزيد. ايستادم و چند كلمه با او رد و بدل كردم.
«اين زندگى كه تو مى‌كنى، پيرمرد، سخت است. تو خود را شكنجه مى‌كنى.»
پاسخ داد: «من خود را شكنجه مى‌كنم. اما اين دردها هيچ است، فرزندم. بلاى واقعى اصلاً چيزى ديگر است.»
«چه چيز؟»
«فرزندى داشتن و او را ازدست‌دادن. اين است آه واقعى! آه ديگرى نيست!»
از کتابِ «چین و ژاپن»
نیکوس کازانتزاکیس
ترجمه‌ی محمد دهقانی
يک ژاپنى روزى به من گفت: «كسى كه فرزند ندارد آهِ چيزها را نمى‌داند.» و يک‌بار بر كوه مقدس، در گذار از ميان كوه‌هاى برفگرفتهی وحشى، جلوى حجره‌ی زاهدى ايستادم ــ غارى با دو شمايل، كوزه‌اى از آب و چهارپايه‌اى، و زاهد پير كه بيرون نشسته بود و مى‌لرزيد. ايستادم و چند كلمه با او رد و بدل كردم.
«اين زندگى كه تو مى‌كنى، پيرمرد، سخت است. تو خود را شكنجه مى‌كنى.»
پاسخ داد: «من خود را شكنجه مى‌كنم. اما اين دردها هيچ است، فرزندم. بلاى واقعى اصلاً چيزى ديگر است.»
«چه چيز؟»
«فرزندى داشتن و او را ازدست‌دادن. اين است آه واقعى! آه ديگرى نيست!»
از کتابِ «چین و ژاپن»
نیکوس کازانتزاکیس
ترجمه‌ی محمد دهقانی
نشر نی برگزار می‌کند:
مروری بر آثار کرامت مولّلی
با حضورِ آنلاین دکتر کرامت مولّلی
با همراهیِ آرزو چهارلنگ، امین شاهوردی، واقف کاشفی، ناتاشا محرم‌زاده
زمان: دوشنبه ۱۴ اسفند، ساعت ۱۸:۳۰ تا ۲۰:۰۰
مکان: تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، ساختمان نشر نی، پلاک ۲۰، طبقهٔ پنجم
حضور برای عموم آزاد است.
نشر نی برگزار می‌کند:
مروری بر آثار کرامت مولّلی
با حضورِ آنلاین دکتر کرامت مولّلی
با همراهیِ آرزو چهارلنگ، امین شاهوردی، واقف کاشفی، ناتاشا محرم‌زاده
زمان: دوشنبه ۱۴ اسفند، ساعت ۱۸:۳۰ تا ۲۰:۰۰
مکان: تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، ساختمان نشر نی، پلاک ۲۰، طبقهٔ پنجم
حضور برای عموم آزاد است.
چاپ چهارم منتشر شد
«بنیادهای علم تاریخ»
چیستی و اعتبار شناخت تاریخی
سی. بی‌ین مکالا
ترجمه‌ی احمد گل‌محمدی
ما برای اطلاعات معتبر درباره‌ی گذشته به مورخان متوسل می‌شویم. ولی منتقدان مدرن و پست‌مدرن اعتبار و عینیت یافته‌های مورخان را زیر سؤال برده‌اند و تاریخ را محصول فرهنگ معاصر می‌دانند. آیا می‌توانیم راهی پیدا کنیم که مجدداً به تاریخ اعتماد کنیم؟
این کتاب بنیادهای عقلانی توصیف، تفسیر و تبیین رویدادهای گذشته را نشان می‌دهد. سی. بی‌ین مکالا است که تاریخ قابل اعتمادتر از آن است که این روزها تصور می‌شود. او استدلال می‌کند که مورخان تا جایی که می‌توانند تصویر منصفانه‌ای از گذشته ترسیم می‌کنند و از گمراه کردن خوانندگان خود می‌پرهیزند. او با تشریح و بررسی نقدهای پست‌مدرن بر تاریخ، امکان دوباره‌ای به دانشجویان و استادان تاریخ می‌دهد تا به رشته و حرفه‌ی خود اعتبار بخشند. مکالا با پاسخ‌های جسورانه‌اش به پرسش‌های اصلی فراروی مورخان، بحث [بر سر چیستی و اعتبار] تاریخ را وارد مرحله جدیدی می‌کند. در این کتاب پژوهش تاریخی به شیوه‌ای ساده و سرراست تشریح شده، چنان‌که درک آن برای تمام علاقه‌مندان مقوله‌ی تاریخ ممکن باشد.
چاپ چهارم منتشر شد
«بنیادهای علم تاریخ»
چیستی و اعتبار شناخت تاریخی
سی. بی‌ین مکالا
ترجمه‌ی احمد گل‌محمدی
ما برای اطلاعات معتبر درباره‌ی گذشته به مورخان متوسل می‌شویم. ولی منتقدان مدرن و پست‌مدرن اعتبار و عینیت یافته‌های مورخان را زیر سؤال برده‌اند و تاریخ را محصول فرهنگ معاصر می‌دانند. آیا می‌توانیم راهی پیدا کنیم که مجدداً به تاریخ اعتماد کنیم؟
این کتاب بنیادهای عقلانی توصیف، تفسیر و تبیین رویدادهای گذشته را نشان می‌دهد. سی. بی‌ین مکالا است که تاریخ قابل اعتمادتر از آن است که این روزها تصور می‌شود. او استدلال می‌کند که مورخان تا جایی که می‌توانند تصویر منصفانه‌ای از گذشته ترسیم می‌کنند و از گمراه کردن خوانندگان خود می‌پرهیزند. او با تشریح و بررسی نقدهای پست‌مدرن بر تاریخ، امکان دوباره‌ای به دانشجویان و استادان تاریخ می‌دهد تا به رشته و حرفه‌ی خود اعتبار بخشند. مکالا با پاسخ‌های جسورانه‌اش به پرسش‌های اصلی فراروی مورخان، بحث [بر سر چیستی و اعتبار] تاریخ را وارد مرحله جدیدی می‌کند. در این کتاب پژوهش تاریخی به شیوه‌ای ساده و سرراست تشریح شده، چنان‌که درک آن برای تمام علاقه‌مندان مقوله‌ی تاریخ ممکن باشد.