نشر نی
11.2K subscribers
6.58K photos
255 videos
480 files
3.88K links
www.nashreney.com :وب‌سایت

اینستاگرام: Instagram.com/nashreney

تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، شماره ۲۰
تلفن دفتر نشر: ۸۸۰۲۱۲۱۴
تلفن واحد فروش: ۸۸۰۰۴۶۵۸
ایمیل: info@nashreney.com
Download Telegram
‌
‌وقتى كه زندگى مى‌كنى با مرگى كه احاطه‌ات كرده است، بايد، آگاهانه يا ناخودآگاه، به يک عزم جزم برسى. اين شناخت يا آگاهى كه ممكن است همين فردا تو را بكشند عطشى براى هر چه پرشورتر زيستن در آدم به‌وجود مى‌آورد؛ اين شناخت يا آگاهى كه شخصى كه هم‌اكنون با او صحبت مى‌كنى ممكن است همين فردا كشته شود، آدمى كه بسيار دوستش دارى، باعث مى‌شود كه هميشه از دوست شدن با آدم‌ها هراس داشته باشى. آدم در اين شرايط در درون خودش نوعى ديوار درست مى‌كند تا بتواند پشت آن هر آنچه را كه شكننده است پنهان كند: عميق‌ترين احساساتش، عميق‌ترين روابطش با ديگران، خصوصاً با آن كسانى كه بيش از همه به آدم نزديكند. اين تنها راه براى تحمل كردن جدايى‌هاى مكرر، ناگزير، و ازپادرآورنده است.
اگر آدم اين ديوار را زمانى در درونش برپا كند كه هنوز كودک است، آن‌گاه بايد بقيه عمرش را صرف كوبيدن و فرو ريختن اين ديوار كند، و سؤال اين است: آيا هرگز مى‌توان اين ديوار را كاملاً تخريب كرد؟

از کتابِ «روح پراگ»
ایوان کلیما
ترجمهٔ خشایار دیهیمی
❤1
‌
‌یکی از گویاترین گفته‌های استیونس این است: «پس از آن‌که باور به خدا از دست نهاده شد، شعر آن جوهری است که به‌مثابه نجاتِ زندگی جای آن را می‌گیرد.» شعر شکلی ممکن از نجات را پیش می‌نهد، نجاتی که ما را به داستان‌وارگی جهان به‌منزله‌ی امری داستانی بازمی‌گرداند و معنای جهان را برای ما حفظ می‌کند (و لازم به گفتن نیست که فقط جهان نجات می‌یابد: قلمروي جلوه‌ها، نمودها و دیدارپذیری). به گفته‌ی کرمود، شعر قادرمان می‌سازد تا «به دلیل جان به‌دربردن نیرویی (یعنی نیروی تخیل) که زمانی خدا را برایمان کافی کرده بود، اکنون بدون او به زندگی ادامه دهیم و آن را نیک بدانیم».

از کتابِ «خیلی کم… تقریباً هیچ»
مرگ، فلسفه، ادبیات
سایمون کریچلی
ترجمهٔ لیلا کوچک‌منش

نقاشی: امید، اثر جرج فردریک واتس، ۱۸۸۶
‌
‌درسی که این‌روزها آموختم این است که کشور ما شبیه گربه‌ای شده که بی‌رحمانه بچه‌هایش را می‌خورد. بچه‌ها هم ماهی‌وار سر از تخم درمی‌آورند و بزرگ‌ترها کوچک‌ترها را می‌خورند. حالا به کشورمان که خوب نگاه می‌کنیم، می‌بینیم عالم غریبی است، عالمی خطرناک و امن، سخت و آسان، عاشق و کینه‌توز، سیر و گرسنه، ولی هرچه هست کشور ماست. موضوع هم همین‌جاست. این کشور واقعاً مال ماست. ولی چطور و چه‌وقت؟ دقیقاً متعلق به کدام یک از ماست؟ با من موافقید که جملۀ «این کشور مال ماست» معناهای زیادی در دل خود دارد؟

از کتابِ «جنگ در سرزمین مصر»
یوسف القعید
ترجمهٔ ادریس امینی
‌
‌کریتون یکی از کوتاه‌ترین دیالوگ‌های افلاطون است؛ اما به‌رغم حجم اندک و زبان و ساختار و درون‌مایه‌ی به‌ظاهر ساده، مسائل پیچیده و تفسیرپذیری در بر دارد که دستمایه‌ی موشکافی‌ها و بحث‌های درازآهنگ در میانِ سقراط‌شناسان شده و مقاله‌ها و کتاب‌های پرشماری به بار آورده است. واکاوی‌های این دیالوگ در فلسفه‌ی اخلاق و فلسفه‌ی سیاسی و فلسفه‌ی حقوق، خواننده را نسبت به میزانِ سازگاری یا ناسازگاری میانِ اخلاق و قانون، حقِ فردی و مسئولیتِ اجتماعی، آزادیِ فردی و پایبندی به احکامِ حکومتی، و این‌که در هر یک از این دوگانه‌ها، به کدام‌یک باید اولویت بخشید، به تأمل وامی‌دارد و ذهنِ او را با این پرسش درگیر می‌سازد که آیا شهروندان وظیفه دارند که همواره قوانین و احکامِ قضایی را کورکورانه بپذیرند، و آیا تحتِ هیچ شرایطی، حتی اگر به آنان ظلم شود، حقِ نافرمانیِ مدنی ندارند. در کنارِ مسائلی از این دست، کریتون از اصلی‌ترین منابعِ پژوهش درباره‌ی اندیشه و منشِ سقراط و، همراه با دفاعیه و بخش‌هایی از فایدون، مهم‌ترین گزارش از واکنشِ او به اتهام و محکومیت و مرگ است.

«کریتون»
متن دوزبانه
افلاطون
ترجمهٔ ایمان شفیع بیک
آنگاه که مرده را در گور می‌گذارند
و واپسین آیین عشق به جای می‌آرند
و خوابِ شبی دیرپای بر پلک می‌نشیند
باور کنیم آیا که این تن زندگی در گور آغاز می‌کند
یا خود فریبی‌ست این که قصه‌ای کهن ساز می‌کند؟
پس کدام رای بخرد روا می‌دارد
که زنده‌ای از بهر مرده‌ای جان بسپارد؟
اگر آدمی جز در خواب آرامشی نمی‌گیرد
و از زیستن رهایی نمی‌پذیرد
باری، بگو که مرگ آیا جمله دردها را پایان می‌دهد
و خرده پاره‌ای از ما آیا از باد نابودی نمی‌رهد؟
آنگاه کزین مشتِ گل میرا
آن نَفَس گریزپا
عزم رفتن می‌کند
آیا جان نیز تباهی کالبد می‌پذیرد
و در هوای بیکران ناچیز می‌شود؟
راستی را که ارواح برخاسته از تن منزل کجا می‌جویند؟
بگذار تا نامدگان به هستی این پرسش را پاسخ گویند.

از  نمایش‌نامهٔ زنان تروا، سنکا، ترجمهٔ عبدالله کوثری

نقاشی: خاکسپاری، ۱۹۰۱، پابلو پیکاسو
هر وقت يكى مى‌گريد، ديگرى مى‌خندد، اين قانون عالم است، رمز كمال همه‌جانبه آن است. اگر غير از گريه چيزى در ميان نباشد، حاصل يكنواختى محض است و اگر جز خنده چيزى نشنوى خسته‌كننده است. اما توزيع متناسب اشك و دست‌افشانى، هق‌هق و نغمه‌خوانى، روح عالم را از تنوع لازم برخوردار مى‌كند و اين روح بدل به توازن حيات مى‌شود.

از کتابِ «کینکاس بوربا»
ماشادو دِ آسیس
ترجمهٔ عبدالله کوثری
‌
منتشر شد
از مجموعه‌ی جهان نمایش
«پنلوپه»
نمایش‌نامه
سامرست موآم؛ ترجمه‌ی نیما حضرتی

● عزیز دلم، تو صبح و ظهر و شب به او عشق ورزیده‌ای. حرف که می‌زد، دوستش داشتی؛ ساکت می‌ماند،‌ دوستش داشتی؛‌ راه می‌رفت، دوستش داشتی؛ غذا می‌خورد، دوستش داشتی؛ می‌خوابید، باز دوستش داشتی. آدم نمی‌داند از دست این دوست داشتن تو به کجا پناه ببرد.
از صفحه‌ ۳۳ کتاب


جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
‌
‌نشر نی با همکاری گروه پژوهشی توسعه‌ی اجتماعی آفرینش برگزار می‌کند:

جلسه‌ی نقد و بررسی کتاب «زندگی چگونه بود؟»
تاریخ تحلیلی توسعه و خوشبختی در جهان ۲۰۱۰-۱۸۲۰

با حضور:
دکتر عباس منوچهری
دکتر سیدمحسن علوی‌پور
دکتر مژگان رضاییان
و مترجمین کتاب:
دکتر محمد سمیعی
محمد کریمی

زمان: دوشنبه ۱۰ اردیبهشت‌ماه، ساعت ۱۷ تا ۱۹
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم

▫️ورود برای عموم آزاد است.
امروز شر فقط نمى‌خواد جمعيت رو زير سلطه‌ش دربياره، مى‌خواد جمعيت ستايشش هم بكنن. شر امروزى به اين راضى نمى‌شه كه بشينه تو كاخش و به‌دنيا حكومت كنه، مى‌خواد تو سر مردم هم باشه و اون‌ها رو از درون كنترل كنه. شر امروزى از طاعون زمان تو هم بدتره. مى‌كشه تا ترس تو دل آدم‌هايى بندازه كه حتا به طغيان فكر هم نمى‌كنن. شر امروزى اون‌قدر سمجه كه به همه‌جا نفوذ مى‌کنه و حتا جنين‌ها هم دچارش مى‌شن. بچه‌هايى كه به‌دنيا مى‌آن، از همون اول در خدمت شرَّن و تا عمق مغزشون شر نفوذ كرده. و از درون همه‌ى مغزهاست كه شر امروزى قدرتش رو تغذيه مى‌كنه...

از نمایشنامه‌ی «ریچارد سوم اجرا نمی‌شود»
ماتئی ویسنی‌یک
ترجمه‌ی اصغر نوری
‌
چاپ ششم منتشر شد
«هُل اول»
صادق الحسینی

چه فقیر و چه پولدار همه نگران پول هستند. فقیر نگران پول درآوردن و پولدار نگران این‌که چگونه از پولش محافظت کند. اما چه کسی می‌خواهد نگران پول باشد؟ هیچ‌کس!
این کتاب منحصربه‌فرد است، چرا که کتابی برای پایان دادن به نگرانی شما برای پول درآوردن و پایان تشویش برای حفاظت از ثروتتان در یکی از پرنوسان‌ترین اقتصادهای جهان یعنی اقتصاد ایران است.
این کتاب برای خواندن نیست، برای عمل کردن است. اگر به رازها و رمزهای این کتاب عمل کردید، هُل اول به دوچرخه‌ی مالی شما داده می‌شود و بدون زمین خوردن و از دست دادن زمان یاد می‌گیرید در این فضای بی‌ثبات چطور باید زندگی خود را با آرامش بسازید، البته بدون این‌که زندگی دیگران را خراب کنید. دقیقاً همان‌طور که دوچرخه‌سواری را یاد گرفتید!
این کتاب برای همه‌ی افراد با هر سطحی از سواد مناسب است. اگر هیچ چیز از اقتصاد نمی‌دانید این کتاب به شما کمک می‌کند تا پایه‌های اقتصاد و سواد مالی را درست در ذهن خود بنا کنید. اگر هم تجربه‌ی بیشتری دارید یا سرمایه‌گذار ماهری هستید، این کتاب به شما کمک می‌کند تا مهارت‌های خود را به‌نحو محسوسی بهبود بخشید.
‌
‌مجموعه‌ی ۱۰۰ سال سینما، ۱۰۰ فیلمنامه
سفارش چاپ تک‌نسخه در سایت نشر نی

خيلى‌‏ها اعتقاد دارند كه «فيلمنامه» يك اثر مستقل نيست، بلكه صرفاً ماده خامى‌ست براى به‏ تصوير كشيده‏ شدن توسط كارگردان. بى‌شك اغلب فيلمنامه‌ها با چنين تعريفى سازگارند. ولى فيلمنامه‌هايى هم هست كه با آثار ادبى ناب برابرى مى‌كنند؛ مى‏‌شود آن‌ها را بارها خواند و از خواندن‌شان لذت برد. قصد ما در اين مجموعه، در كنار اهداف آموزشى، تلاش براى انتشار متن‌هايى با اصالت و ظرافتِ ادبى‏ست؛ آثارى كه بتوانند هويتى مستقل از فيلم‌ها داشته باشند. در هر مجلد، همراه با فيلمنامه، زندگى‌نامه نويسنده و كارگردان فيلم و چند نقد نيز قرار دارد تا مجموعه‌اى خواندنى و خودكفا فراهم شود.
❤3
نشر نی pinned a photo
‌
‌گروه حقوق و گروه علوم سیاسی خانه اندیشمندان علوم سیاسی برگزار می‌کند:

«نسبت حقوق و سیاست»
با معرفی و رونمایی کتاب مفهوم سیاسی قانون
نوشته‌ی مارتین لاگلین

با حضور سخنرانان:
مهناز بیات کمیتکی، محمد راسخ (مترجم کتاب)، محمدجواد غلامرضا کاشی، سیدعلی محمودی، حسن وکیلیان
دبیر جلسه: ابوالفضل وکیلیان

زمان: یک‌شنبه ۹ اردیبهشت ۱۴۰۳، ساعت ۱۷
مکان: خیابان استاد نجات‌الهی (ویلا)، بوستان ورشو، خانه‌ی اندیشمندان علوم انسانی، سالن حافظ
‌
‌
در دست انتشار
«پدیدارشناسی ادراک»
موریس مرلوپونتی
ترجمه‌ی مسعود علیا

پدیدارشناسی ادراک در زمره‌ی مهم‌ترین متون جنبش پدیدارشناسی و فلسفه‌ی قرن بیستم جای دارد. این اثر کلاسیک، که اکنون به هشتاد سال پس از انتشار به فارسی درآمده است، نمونه‌ای است کم‌نظیر از رویکرد پدیدارشناسانه به قلم فیلسوفی که بنیادکاوانه در تجربه‌ی زیسته و زیست‌جهان نقب می‌زند تا از کار ادراک و ساختارها و مقومات آن سردرآورد. در نظر او، پدیدارِ ادراک بنیادی‌ترین سطح تماس و مراوده‌ی ما با جهان است که سطوح دیگر تجربه و فرهنگ و شناخت و فهم و تعقل قائم به آن‌اند و در نهایت از آن قوت و قوّت می‌گیرند. ادراک پدیداری پرمایه است که روشن‌سازی پدیدارشناسانه‌اش (هم از حیث مُدرِک یا سوژه‌ی بدنمند و هم از حیث مُدرَک یا جهانی که به ادراک درمی‌آید) گاه مفهوم‌پردازی‌ها و صورت‌بندی‌های بدیعی می‌طلبد و گاه مستلزم بازنگری در مفهوم پردازی و صورت‌بندیِ بسیاری از پدیدارهای دیگری است که در تاریخ فلسفه مطرح بوده‌اند...
‌
‌‌🎭 تجدید چاپ از مجموعه‌ی دورتادور دنیا؛ نمایشنامه‌
‌‌

▫️آنتیگون، ژان آنوی، ترجمه‌ی احمد پرهیزی

▫️روباهان کوچک، لیلین هلمن، ترجمه‌ی افسانه قادری

▫️شکلک، نغمه ثمینی

▫️پزشک نازنین، نیل سایمون، ترجمه‌ی آهو خردمند

▫️پس از باران، سرژی بلبل، ترجمه‌ی نگار یونس‌زاده

▫️داستان یک پلکان، آنتونیو بوئرو بایخو، ترجمه‌ی پژمان رضایی

▫️زبان تمشک‌های وحشی، نغمه ثمینی

▫️داستان زندگی فیل آفریقایی، کلم مارتینی، ترجمه‌ی پژمان طهرانیان

▫️ریچارد سوم اجرا نمی‌شود، ماتئی ویسنی‌یک، ترجمه‌ی اصغر نوری

▫️سیندخت، فریده فرجام
‌
‌در دست انتشار
«درآمدی بر متافیزیک»
از پارمنیدس تا لویناس
ژان گروندن
ترجمه‌ی سعید تقوایی ابریشمی

نقدهای ناظر بر متافیزیک بی‌تردید از یک جهت صائب‌اند: متافیزیک، هرچند نه به صورت پیوسته، در حکم رشته‌ی راهنمای سراسر سنت غرب بوده است. مسئله بر سر این است که آیا به‌واقع باید از بند آن گریخت؟ و در کل چه نیازی به آن داریم؟ به قراری که در این کتاب شرحش رفته، در بدایت امر، متافیزیک‌های پرشماری در کارند. متافیزیکی که منتقد متافیزیک رد یا انکار می‌کند تنها یک متافیزیک در میان شمار فراوان متافیزیک‌های ممکن است و این مهم نیز همواره به نام متافیزیک از گونه‌ی دیگر انجام می‌شود. … اما این تنوع بی‌پایان اندیشه‌های متافیزیکی بی‌بهره از هسته‌ای مشترک نیست؛ هسته‌ی مشترکی که بی آن سخن گفتن از متافیزیک معنایی ندارد. این کتاب را به این امید نگاشتم تا نشان دهم متافیزیک، در ذاتش، کوشش خود‌ـ‌انتقادگرانه‌ی ذهن انسان است برای فهمیدن کل واقعیت و اسباب عقلانی آن، و سنت اندیشه‌ی غربی بر عهده گرفته است که این کوشش را پاسداری کند.

برگرفته از متن کتاب
این چند سال اخیر سنت شده بود که دیکتاتورها عمل کنند و دموکراسی‌ها اعتراض، تقسیم کاری که به نظر می‌‌رسید همه از آن راضی هستند.

‌از کتابِ «گفت‌و‌گو با مرگ»
شهادتنامه‌ی  اسپانیا
آرتور کوستلر
ترجمه‌ی نصرالله دیهیمی‌ و خشایار دیهیمی  ‌
‌
‌«گفت‌وگو با مرگ» شرح چند ماه زندانی است که آرتور کوستلر در دوران جنگ داخلی اسپانیا در خوف از اعدام سپری کرده است. کتاب کاملاً مستند است، اما زمینهٔ سیاسی و تاریخی در آن اهمیت چندانی ندارد. کوستلر خود می‌گوید دلبستگی اصلی من در این کتاب یک دلبستگی خویشتن‌نگرانه بوده است: تأثیر روان‌شناختی سلول اعدام. کوستلر در طول ماه‌های اسارت شاهد اعدام هم‌زنجیرهایش بود و هر لحظه نیز فکر می‌کرد خودش را هم اعدام خواهند کرد. او می‌نویسد:
مردن ـ حتی اگر در خدمت هدفی غیرشخصی باشد ـ همیشه امری شخصی و خصوصی است. بنابراین، ناگزیر این صفحات، که بیشترش در خوف و انتظار واقعی مرگ نوشته شده است، خصلتی شخصی و خصوصی دارد. افکاری که در سر یک مرد محکوم می‌گذرد، از نظر روان‌شناختی جالب است. نویسندگان حرفه‌ای کمتر امکان داشته‌اند چنین جریانی را شخصاً تجربه کنند.
‌
‌در دست انتشار
«قصه‌های جنگ»
ادبیات انگلستان؛ مجموعه داستان
جوزف کنراد
ترجمه‌ی نیما حضرتی

از متن کتاب:
حالا از کارِراس برای‌تان بگویم که در پس آن نقاب سیاست و آزادی‌خواهی که به چهره می‌زد، آدم شیاد و به‌شدت ریاکاری بود، و مردم بدبخت سرزمین مندوسا طعمه‌ی دزدان و فریبکاران و خائنان و قاتلانی شده بودند که کابینه‌ی او را تشکیل می‌دادند. پشت آن ظاهر شریف، انسانی بود عاری از هر گونه شفقت و احساس و احترام و وجدان. چیزی به جز ظلم نمی‌شناخت، و قصد داشت روزی از گاسپار روئیس هم در اجرای نقشه‌های کثیفش استفاده کند، ولی خیلی زود فهمیده بود که همدست شدن با دولت شیلی برایش منفعت بیشتری دارد.
‌
‌در دست انتشار
«محاکمه»
محمد آصف سلطان‌زاده
رمان؛ ادبیات افغانستان

اردوگاه شیلزمارک برای مهاجران ساکن دانمارک پایان دنیا بود، همان‌جایی که زمین انتها می‌یافت و از آن پس سراشیبی بود و سقوط اقیانوس‌ها. تنها بخت‌برگشته‌ها به آن بئس‌المصیر می‌رسیدند. نجاتی در کار نبود جز همان خویش را سپردن به سقوط، همان تسلیم شدن به مرگ محتوم. امروز همین که عیساخان به آن اردوگاه پا گذاشت، خبردار شد که کسی خویش را به مرگی خودخواسته پناهنده ساخت تا از مرگ محتوم برهد. چندوچون ماجرای او را از زبان اردوگاهیان شنید، که نُه سال در انتظار جواب تقاضای پناهندگی‌اش مانده بوده و معترض بوده که اگر به من جواب منفی و اجبار به ردّمرز شدن می‌دادید، چرا مرا نُه سال معطل نگه داشتید. عیساخان نپرسیده می‌دانست که آن پناهنده شبیه به تمام این پناهندگانِ در انتظار ردّمرز شدن اهل سرزمینی بود که زندگی در آن بی‌ارزش بود و شغل گورکنان بیشتر از هر شغل دیگری رونق داشت.

از صفحه‌ی ۱۵ کتاب
‌
‌در دست انتشار
«آغازین بنیادهای متافیزیکی منطق با رهسپارشدن از لایبنیتس»
مارتین هایدگر
ترجمه‌ی طالب جابری

جلد ۲۶ مجموعه آثار هایدگر متن درس‌گفتاری است که در تابستان ۱۹۲۸ تحت عنوان «منطق» در ماربورگ ارائه شده است. هایدگر بر این باور است که نزد لایبنیتس نه‌تنها سنت باستانی و قرون وسطاییِ منطق در یک صورت جدید تجمیع می‌شود، بلکه او همزمان به تکانه‌ای برای پرسش‌گری‌های نو در منطق تبدیل می‌گردد. هایدگر بر همین اساس در این درس‌گفتار می‌کوشد با مبنا قراردادن تفکر لایبنیتس، خصوصاً نظریه‌ی حکم و اصل بنیاد او، مبانی متافیزیکی منطق را نمایان سازد، و از این طریق منطق را فلسفی کند. در تفسیر هایدگر روشن می‌شود که چگونه مفاهیم منطقی به اگزیستانس بشری و مسئله‌ی آزادی گره خورده‌اند.