Forwarded from دورتادور دنیا
-تو باید زندگی کنی دورا.
-اون چیزی که تو فکر میکنی من باید بکنم، به من ربطی نداره.
پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی | ماتئی ویسنییک | تینوش نظمجو
دورتادور دنیا ۱۴
@neypub
@dortadoredonya
-اون چیزی که تو فکر میکنی من باید بکنم، به من ربطی نداره.
پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی | ماتئی ویسنییک | تینوش نظمجو
دورتادور دنیا ۱۴
@neypub
@dortadoredonya
کتابهای نشر نی در سایت آمازون:
http://goo.gl/ImCNim
صدایی که شنیده نشد:
www.amazon.com/dp/9641854909
@neypub
http://goo.gl/ImCNim
صدایی که شنیده نشد:
www.amazon.com/dp/9641854909
@neypub
آن چیزی که مرا بیش از هر چیز دیگری در جهان منزجر میکند، حتی بیشتر از نیت غیرمجاز، بیشتر از خود فعالیت غیرمجاز، نگاه آن کسی است که شما را سرشار از نیتهای غیرمجاز فرض میکند و آشنا به این نیتهای غیرمجاز؛ نهتنها به خاطر خود این نگاه، نگاهی گلآلود به اندازهای که سیلاب در کوه را گلآلود میکند ــ و نگاه شما لجن را از ته یک لیوان آب به سطح میآورد ــ بلکه به این خاطر که تنها با فشارِ این نگاه روی من، به بکارتی که در من است تجاوز میشود، یک بیگناهیِ گناهکار، و خط راستی که قرار بود مرا از یک جای روشن به جای روشن دیگری ببرد، به خاطر شما خمیده میشود و هزارتویِ تاریکی در سرزمینی تاریک که در آن من سردرگم شدهام.
در خلوت مزارع پنبه | برنار ماری کلتس | ترجمهی تینوش نظمجو
@dortadoredonya
@neypub
در خلوت مزارع پنبه | برنار ماری کلتس | ترجمهی تینوش نظمجو
@dortadoredonya
@neypub
دختر ایرانی!
تو گفتی که سعدی
تنها بر سینههای پاک بوسه میزد.
تو را به خدا لختی درنگ کن
روزگاری من نیز خواهم آموخت!
تو نغمه سر دادی که:
«آن سوی فرات گلهای سرخ از دخترانِ فانی بهترند.»
اگر آهی در بساطم بود
نغمهای بهتر میسرودم.
این گلهای سرخ را پرپر میکردم
چرا که تنها شادیِ من در جهان
شاهانهی عزیز است.
به اندرز میازار مرا
اندرز برای من نیست.
اگر که شاعر به دنیا آمدهام
بوسههایم نیز چون شاعران است.
شعر از: سرگی یسنین
عصر طلایی و نقرهای شعر روس
گردآوری و ترجمه: حمیدرضا آتشبرآب
@neypub
تو گفتی که سعدی
تنها بر سینههای پاک بوسه میزد.
تو را به خدا لختی درنگ کن
روزگاری من نیز خواهم آموخت!
تو نغمه سر دادی که:
«آن سوی فرات گلهای سرخ از دخترانِ فانی بهترند.»
اگر آهی در بساطم بود
نغمهای بهتر میسرودم.
این گلهای سرخ را پرپر میکردم
چرا که تنها شادیِ من در جهان
شاهانهی عزیز است.
به اندرز میازار مرا
اندرز برای من نیست.
اگر که شاعر به دنیا آمدهام
بوسههایم نیز چون شاعران است.
شعر از: سرگی یسنین
عصر طلایی و نقرهای شعر روس
گردآوری و ترجمه: حمیدرضا آتشبرآب
@neypub
«نوشتار و تفاوت» منتشر شد
ژاک دریدا
ترجمهی عبدالکریم رشیدیان
goo.gl/5S7G39
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
ژاک دریدا
ترجمهی عبدالکریم رشیدیان
goo.gl/5S7G39
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
دریدا هرگز از روبهرو با «حریف» درگیر نمیشود. میتوان گفت حتی مسافتی طولانی را همدلانه با او همگام میشود. و این همدلی و همگامی ترفندی برای غافلگیری بعدی نیست. زیرا دریدا خوب میداند و میگوید که متخاصمترین اندیشههای فلسفی بیش از آنکه خود تصور میکنند همدستاند.
«نوشتار و تفاوت»
ژاک دریدا
ترجمهی عبدالکریم رشیدیان
goo.gl/5S7G39
@neypub
«نوشتار و تفاوت»
ژاک دریدا
ترجمهی عبدالکریم رشیدیان
goo.gl/5S7G39
@neypub
چاپ دوم منتشر شد
«کارنامه تلخکان»
بازشناخت اطوار تلخکی و دلقکی با نگاهی به متون نمایشی امروزی، میانگاهی و کهن
شیوا مسعودی
goo.gl/vSgLIx
@neypub
«کارنامه تلخکان»
بازشناخت اطوار تلخکی و دلقکی با نگاهی به متون نمایشی امروزی، میانگاهی و کهن
شیوا مسعودی
goo.gl/vSgLIx
@neypub
چاپ چهارم منتشر شد
«تماشاخانه اساطیر»
اسطوره و کهن نمونه در ادبیات نمایشی ایران
نغمه ثمینی
goo.gl/PtkkvC
@neypub
«تماشاخانه اساطیر»
اسطوره و کهن نمونه در ادبیات نمایشی ایران
نغمه ثمینی
goo.gl/PtkkvC
@neypub
پزشک نازنین | نیل سایمون | ترجمهی آهو خردمند
نیل ماروین سایمون (۱۹۲۷)، نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس آمریکایی و برندهی جایزهی پولیتزر است. او به نوشتن نمایشنامههای کمدی شهره است. پزشک نازنین یکی از همین نمایشنامههاست که به گفتهی نیل سایمون، همکاری مشترک غیرحضوری او با چخوف است. پزشک نازنین بر اساس ۹ داستان کوتاه آنتوان چخوف (۱۸۶۰-۱۹۰۴) نوشته شده است. در این نمایشنامه نویسندهای که به ظاهر خود چخوف است داستانهایش را در قالب طنزی تلخ برای تماشاگران روایت میکند.
صحنه با حضور نویسنده یا راوی در برابر تماشاگران آغاز میشود. او خود را نویسندهای پرکار معرفی میکند که قصد دارد نویسندگی را رها کرده و به کاری بپردازد که از بچگی بیش از هر کاری به آن علاقه داشته است. اما به ناگاه سوژه یک داستان کوتاه به ذهنش خطور میکند و رشتهی کلام از دستش خارج می شود. صحنهی دوم جایی برای روایت داستان جدید است.
"عطسه" داستان یک کارمند شهرداری است که در یک نمایش اپرا تصادفاً روی سر شهردار عطسه میکند و به شکلی بیمارگونه درصدد عذرخواهی از او برمیآید. صحنهی سوم، داستان معروف معلم سرخانهی ساده لوح است. خانم خانه برای شوخی و این که درسی به او بدهد، با حقهبازی حقوق او را از هشتاد روبل به ده روبل میرساند. اما در نهایت، در حیرت از حماقت و نجابت نابجای معلم، حق او را تمام و کمال میپردازد. درد گاهی موجبات خنده را فراهم میکند: "احتیاجی نیست که بگم درد خندهدار نیست، البته مگر اینکه کس دیگهای درد رو بکشه". و این موضوع صحنهی چهارم است. داستان جراحی دندان خادم کلیسا توسط دستیار ناشی و تازهکار دندانپزشک که در نهایت بعد از کش و قوسی خندهدار بین آن دو، کار دستیار ناتمام میماند و در حالیکه هر یک دیگری را مقصر میداند، دست در دست هم برای دیگری دعا میکنند. در صحنههای دوم و سوم پردهی اول نویسنده یا راوی ادامهای کوتاه بر داستانها میافزاید و پایانی دیگر را برای داستانهای چخوف رقم میزند.
در پردهی دوم نویسنده از جلد راوی بیرون میآید و عهدهدار نقش یکی از شخصیتهای داستان چخوف میشود. در صحنهی اول نویسنده که ذهنش همواره پر از غلیان فکرها و ایدههای پروار برای داستان بوده است دچار بازماندگی ذهنی میشود و از تماشاگران میخواهد تا اگر داستانی به ذهنشان آمد با او در میان بگذارند، چون او استاد عوض کردن داستانها است. در همین حین ولگردی او را صدا میزند و داستان "مغروق" چخوف برای خود نویسنده اتفاق میافتد که در آن ولگرد سعی دارد به ازای دریافت سه روبل به صورت نمایشی خود را در آب غرق کند. در صحنهی بعد دختر جوانی برای آزمایش بازیگری وارد میشود که برای رسیدن به مسکو مسیری چهار روزه را طی کرده. نویسنده قرار است بازیگر نمایش بعدی خود را از این آزمایش انتخاب کند. ابتدا دستپاچگی دخترک نظر سوء نویسنده را به همراه دارد. اما بعد صداقت و دلبستگی دختر به بازیگری توجه او را جلب میکند و در آخر این فرصت را پیدا میکند تا قطعهای از "سه دختر" چخوف را برای او اجرا کند. داستان آخر حکایت زنی است که شوهرش چند ماهی است کار خود را به علت بیماری از دست داده و خانهنشین شده است. به علاوه مبلغی از حقوقش هم بابت قرضی که از ادارهاش گرفته کسر شده است. اما زن نزد کارمند بانک آمده و کسری حقوق همسرش را از او طلب میکند. کارمند بانک خودش بیمار است و نقرس امانش را بریده و او را دچار ضعف اعصاب کرده است. بعد از کشمکشهای خندهدار بین زن و کارمند بانک، در نهایت، کارمند شیون و زاری زن را تاب نمیآورد و مبلغ مطلوب زن را به او میدهد. نویسنده در صحنهی آخر مجدداً در برابر تماشاگران قرار میگیرد و دنبال حرفهایش را درباره اینکه از بچگی آرزوی چه کاری را داشته است میگیرد. اما با کمی فکر به این نتیجه میرسد که اگر بازگردد باز همین راه را انتخاب میکند.
نویسنده در سراسر نمایش ردای چخوف را بر تن کرده اما داستانهای او از نگاه خود و با روایتی جدید برای تماشاگران بازگو میکند.
نقد و بررسی: فرزاد قرائتی
@neypub
@dortadoredonya
نیل ماروین سایمون (۱۹۲۷)، نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس آمریکایی و برندهی جایزهی پولیتزر است. او به نوشتن نمایشنامههای کمدی شهره است. پزشک نازنین یکی از همین نمایشنامههاست که به گفتهی نیل سایمون، همکاری مشترک غیرحضوری او با چخوف است. پزشک نازنین بر اساس ۹ داستان کوتاه آنتوان چخوف (۱۸۶۰-۱۹۰۴) نوشته شده است. در این نمایشنامه نویسندهای که به ظاهر خود چخوف است داستانهایش را در قالب طنزی تلخ برای تماشاگران روایت میکند.
صحنه با حضور نویسنده یا راوی در برابر تماشاگران آغاز میشود. او خود را نویسندهای پرکار معرفی میکند که قصد دارد نویسندگی را رها کرده و به کاری بپردازد که از بچگی بیش از هر کاری به آن علاقه داشته است. اما به ناگاه سوژه یک داستان کوتاه به ذهنش خطور میکند و رشتهی کلام از دستش خارج می شود. صحنهی دوم جایی برای روایت داستان جدید است.
"عطسه" داستان یک کارمند شهرداری است که در یک نمایش اپرا تصادفاً روی سر شهردار عطسه میکند و به شکلی بیمارگونه درصدد عذرخواهی از او برمیآید. صحنهی سوم، داستان معروف معلم سرخانهی ساده لوح است. خانم خانه برای شوخی و این که درسی به او بدهد، با حقهبازی حقوق او را از هشتاد روبل به ده روبل میرساند. اما در نهایت، در حیرت از حماقت و نجابت نابجای معلم، حق او را تمام و کمال میپردازد. درد گاهی موجبات خنده را فراهم میکند: "احتیاجی نیست که بگم درد خندهدار نیست، البته مگر اینکه کس دیگهای درد رو بکشه". و این موضوع صحنهی چهارم است. داستان جراحی دندان خادم کلیسا توسط دستیار ناشی و تازهکار دندانپزشک که در نهایت بعد از کش و قوسی خندهدار بین آن دو، کار دستیار ناتمام میماند و در حالیکه هر یک دیگری را مقصر میداند، دست در دست هم برای دیگری دعا میکنند. در صحنههای دوم و سوم پردهی اول نویسنده یا راوی ادامهای کوتاه بر داستانها میافزاید و پایانی دیگر را برای داستانهای چخوف رقم میزند.
در پردهی دوم نویسنده از جلد راوی بیرون میآید و عهدهدار نقش یکی از شخصیتهای داستان چخوف میشود. در صحنهی اول نویسنده که ذهنش همواره پر از غلیان فکرها و ایدههای پروار برای داستان بوده است دچار بازماندگی ذهنی میشود و از تماشاگران میخواهد تا اگر داستانی به ذهنشان آمد با او در میان بگذارند، چون او استاد عوض کردن داستانها است. در همین حین ولگردی او را صدا میزند و داستان "مغروق" چخوف برای خود نویسنده اتفاق میافتد که در آن ولگرد سعی دارد به ازای دریافت سه روبل به صورت نمایشی خود را در آب غرق کند. در صحنهی بعد دختر جوانی برای آزمایش بازیگری وارد میشود که برای رسیدن به مسکو مسیری چهار روزه را طی کرده. نویسنده قرار است بازیگر نمایش بعدی خود را از این آزمایش انتخاب کند. ابتدا دستپاچگی دخترک نظر سوء نویسنده را به همراه دارد. اما بعد صداقت و دلبستگی دختر به بازیگری توجه او را جلب میکند و در آخر این فرصت را پیدا میکند تا قطعهای از "سه دختر" چخوف را برای او اجرا کند. داستان آخر حکایت زنی است که شوهرش چند ماهی است کار خود را به علت بیماری از دست داده و خانهنشین شده است. به علاوه مبلغی از حقوقش هم بابت قرضی که از ادارهاش گرفته کسر شده است. اما زن نزد کارمند بانک آمده و کسری حقوق همسرش را از او طلب میکند. کارمند بانک خودش بیمار است و نقرس امانش را بریده و او را دچار ضعف اعصاب کرده است. بعد از کشمکشهای خندهدار بین زن و کارمند بانک، در نهایت، کارمند شیون و زاری زن را تاب نمیآورد و مبلغ مطلوب زن را به او میدهد. نویسنده در صحنهی آخر مجدداً در برابر تماشاگران قرار میگیرد و دنبال حرفهایش را درباره اینکه از بچگی آرزوی چه کاری را داشته است میگیرد. اما با کمی فکر به این نتیجه میرسد که اگر بازگردد باز همین راه را انتخاب میکند.
نویسنده در سراسر نمایش ردای چخوف را بر تن کرده اما داستانهای او از نگاه خود و با روایتی جدید برای تماشاگران بازگو میکند.
نقد و بررسی: فرزاد قرائتی
@neypub
@dortadoredonya
امروز ۲۹ ژانویه مصادف با زادروز ماتئی ویسنییک، نمایشنامهنویس و شاعر رومانیایی
goo.gl/wKxvQ3
@neypub
@dortadoredonya
goo.gl/wKxvQ3
@neypub
@dortadoredonya
ماتئی ویسنییک، نمایشنامهنویس و شاعر، ۲۹ ژانویه سال ۱۹۵۶ در رومانی به دنیا آمد. در رشتهی فلسفه و تاریخ در دانشگاه بخارست تحصیل کرد و در سن ۳۱ سالگی از رژیم کمونیست کشورش گریخت و پناهندهی کشور فرانسه شد. ویسنییک تا امروز بیش از چهل نمایشنامه به زبان رومانیایی و بیست نمایشنامه به زبان فرانسوی نوشته است و مهمترین نمایشنامهنویس رومانی به حساب میآید.
«داستان خرسهای پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوستی در فرانکفورت دارد»، «سه شب با مادوکس»، «پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی»، «اسبهای پشت پنجره»، «تماشاچی محکوم به اعدام» و «ریچارد سوم اجرا نمیشود» آثاری است که نشر نی از او منتشر کرده است.
goo.gl/wKxvQ3
@neypub
@dortadoredonya
«داستان خرسهای پاندا به روایت یک ساکسیفونیست که دوستی در فرانکفورت دارد»، «سه شب با مادوکس»، «پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی»، «اسبهای پشت پنجره»، «تماشاچی محکوم به اعدام» و «ریچارد سوم اجرا نمیشود» آثاری است که نشر نی از او منتشر کرده است.
goo.gl/wKxvQ3
@neypub
@dortadoredonya
کتابهای نشر نی در سایت آمازون:
http://goo.gl/ImCNim
تفرجی از سر ناشکیبایی:
www.amazon.com/dp/9641854976
@neypub
http://goo.gl/ImCNim
تفرجی از سر ناشکیبایی:
www.amazon.com/dp/9641854976
@neypub
ریچارد براتیگان در ۳۰ ژانویه سال ۱۹۳۵ در واشینگتن متولد شد. در دههی ۱۹۵۰ به سانفرانسیسکو رفت و به جنبش بیت پیوست. گرچه براتیگان مشخصاً به عنوان یک نویسندهی بیت شناخته نمیشود، اما نفرت نسل بیت از ارزشهای طبقهی متوسط، دنیای تجارتگرایی و تبلیغات و همرنگی با جماعت در آثار او به شدت وجود دارد.
موفقیت او به عنوان نویسنده و شاعر با حاشیههای بسیاری همراه بود. او آثار متعددی را در نشریات به چاپ رساند که هیچکدام مورد توجه قرار نگرفت. اما پس از انتشار «صید قزل آلا در آمریکا» در سال ۱۹۶۷ که بسیاری آن را بهترین رمان او میدانند، توجه عمومی به سوی او جلب شد و او به عنوان اسطورهی مکتبی جدید شناخته شد. سال ۱۹۷۰ «صید قزل آلا در آمریکا» تبدیل به نامی برای یک کمون، مکتبی آزاد و حتی روزنامهای زیرزمینی شد.
سال ۱۹۷۲ براتیگان به خانهای کوچک در کالیفرنیا نقل مکان کرد تا از دید عموم دور باشد. در طی هشت سال، او بهندرت قرارهای ملاقات برای مصاحبه و یا سخنرانی را میپذیرفت. طی سال ۱۹۸۴ براتیگان در دانشگاه مونتانا به تدریس پرداخت، اما خیلی زود از این کار استعفا داد. در نهایت در اکتبر همان سال جسم بیجان او در شرایطی در خانهاش پیدا شد که به گفتهی پلیس چهار یا پنج هفته پیش از آن، با شلیک گلوله خودکشی کرده بود.
منبع : http://godot.ir
@neypub
موفقیت او به عنوان نویسنده و شاعر با حاشیههای بسیاری همراه بود. او آثار متعددی را در نشریات به چاپ رساند که هیچکدام مورد توجه قرار نگرفت. اما پس از انتشار «صید قزل آلا در آمریکا» در سال ۱۹۶۷ که بسیاری آن را بهترین رمان او میدانند، توجه عمومی به سوی او جلب شد و او به عنوان اسطورهی مکتبی جدید شناخته شد. سال ۱۹۷۰ «صید قزل آلا در آمریکا» تبدیل به نامی برای یک کمون، مکتبی آزاد و حتی روزنامهای زیرزمینی شد.
سال ۱۹۷۲ براتیگان به خانهای کوچک در کالیفرنیا نقل مکان کرد تا از دید عموم دور باشد. در طی هشت سال، او بهندرت قرارهای ملاقات برای مصاحبه و یا سخنرانی را میپذیرفت. طی سال ۱۹۸۴ براتیگان در دانشگاه مونتانا به تدریس پرداخت، اما خیلی زود از این کار استعفا داد. در نهایت در اکتبر همان سال جسم بیجان او در شرایطی در خانهاش پیدا شد که به گفتهی پلیس چهار یا پنج هفته پیش از آن، با شلیک گلوله خودکشی کرده بود.
منبع : http://godot.ir
@neypub
چاپ ششم منتشر شد
goo.gl/2DXsI6
نسخهی صوتی کتاب: www.navaar.ir/audiobook/162
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub
goo.gl/2DXsI6
نسخهی صوتی کتاب: www.navaar.ir/audiobook/162
بخشی از کتاب را میتوانید در ادامه دانلود کنید.
@neypub