نشر نی
11.2K subscribers
6.58K photos
255 videos
480 files
3.88K links
www.nashreney.com :وب‌سایت

اینستاگرام: Instagram.com/nashreney

تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، شماره ۲۰
تلفن دفتر نشر: ۸۸۰۲۱۲۱۴
تلفن واحد فروش: ۸۸۰۰۴۶۵۸
ایمیل: info@nashreney.com
Download Telegram
منتشر شد
«ابوریحان بیرونی»
محمد دهقانی
(عصر غزنوی)

goo.gl/ueNvcW

@neypub
«کودتا»
۲۸ مرداد، سازمان سیا و ریشه‌های روابط ایران و امریکا در عصر مدرن
یرواند آبراهامیان
ترجمه‌ی محمدابراهیم فتاحی

goo.gl/4MA15d

بخشی از کتاب را می‌توانید در ادامه دانلود کنید.

@neypub
چاپ سوم منتشر شد
«از اینجا تا بی‌نهایت»
دورنمایی از آینده‌ی علم
مارتین ریس
ترجمه‌ی محمدابراهیم محجوب

goo.gl/tdgrhe

@neypub
چاپ پنجم منتشر شد
«به زبان آدمیزاد»

goo.gl/27KJh8
کتاب در سایت آمازون: http://www.amazon.com/dp/9641852760
نسخه‌ی الکترونیک کتاب را از اپلیکیشن کتاب‌خوان نشر نی تهیه کنید. (دانلود از ney.fidibo.net)
پرفروش‌های کتاب‌های الکترونیک نشر نی در ماه گذشته

اپلیکیشن کتاب‌خوان نشر نی را از لینک زیر تهیه کنید.

ney.fidibo.net

@neypub
در رژیم‌های توتالیتر، فعالیت فکری ناممکن است. حتی افراد، فارغ از آنچه در درون دارند، ناگزیرند خودشان را با الگوی رسمی وفق دهند، قید و بندهایی هست که نمی‌گذارند شخصیت در افراد پرورده شود؛ و فضایی که در آن جان و ذهن انسان حرکت می‌کند دائماً تنگ‌تر و تنگ‌تر می‌شود.
آن‌هایی که سعی می‌کنند از خودشان در برابر چنین تحولاتی دفاع کنند شمارشان افزون‌تر می‌شود؛ آن‌ها اعتراض می‌کنند و خواستار تغییر می‌شوند. نظام توتالیتری اما به همه‌ی خواست‌ها فقط یک پاسخ می‌دهد. نظام توتالیتری در برابر ناراضیان فقط به زور متوسل می‌شود. برای همین است که دولت‌های توتالیتر نمی‌توانند بی وجود پلیس سیاسی، دادگاه‌های فرمایشی، حکم‌های غیرقانونی، اردوگاه‌های کار اجباری، و اعدام‌هایی که غالباً نوعی آدم‌کشی در هیأت مبدل هستند، سر کند.

روح پراگ | ایوان کلیما | ترجمه‌ی خشایار دیهیمی

@neypub
برای تشخیص این‌که چیزی زیباست یا نه، تصور را نه به کمک فاهمه به عین برای شناخت، بلکه به کمک قوه‌ی متخیله (شاید متحد با فاهمه) به ذهن و احساس لذت و الم آن نسبت می‌دهیم. بنابراین حکم ذوقی به‌هیچ‌وجه نه یک حکمِ شناختی و در نتیجه منطقی بلکه [حکمی] زیباشناختی است که از آن چنین برمی‌آید که مبنای ایجابی آن فقط می‌تواند مبنایی ذهنی باشد. هر نسبت تصورات، حتی هر نسبت ادارکات حسی، ممکن است عینی باشد (که در این صورت دال بر [عنصر] واقعیِ یک تصور تجربی است) مگر نسبت [تصورات] با احساس لذت و الم که دال بر هیچ چیزی در عین نیست بلکه، در اثر آن، ذهن چگونگی متأثر شدنش از تصور را احساس می‌کند.

نقد قوه‌ی حکم | ایمانوئل کانت | ترجمه‌ی عبدالکریم رشیدیان

@neypub
امروز ۲۵ اوت مصادف با سالگرد درگذشت فریدریش نیچه (Friedrich Nietzsche)

t.me/neypub/2867

@neypub
امروز ۲۵ اوت مصادف با سالگرد درگذشت فریدریش نیچه

فردریش ویلهلم نیچه (Friedrich Nietzsche) در ۱۵ اکتبر سال ۱۸۴۴در روکن واقع در لایپزیک پروس به دنیا آمد. از چهار سالگی شروع به خواندن و نوشتن کرد و در همان محل تولد به تحصیل پرداخت. او پس از پایان تحصیلاتش در مدرسه‌ی پفورتا در دانشگاه بُن به تحصیل در رشته‌ی الهیات پرداخت و در عید پاک ۱۸۶۵ تحصیل در رشته الهیات را (در نتیجه از دست دادن ایمانش به مسیحیت) رها کرد. نیچه در یکی از آثارش با عنوان «آنارشیست» می‌نویسد: «در حقیقت تنها یک مسیحی واقعی وجود داشته‌است که او نیز بر بالای صلیب کشته شد.» او در ۱۷ اوت ۱۸۶۵، بن را ترک کرد و رهسپار لایپزیگ شد تا به مطالعه واژه شناسی بپردازد. او در دانشگاه لایپزیک به فلسفه‌ی یونانی آشنا شد و از بیست و چهار سالگی به‌مدت ده سال به استادی کرسی واژه شناسی کلاسیک در دانشگاه بازل و به عنوان آموزگار زبان یونانی در دبیرستان منصوب شد و در ۲۳ مارس مدرک دکتری را بدون امتحان از جانب دانشگاه لایپزیگ دریافت کرد. او مرید و طرفدار آرتور شوپنهاور فیلسوف شهیر آلمانی بود و با واگنر آهنگساز آلمانی دوستی نزدیک داشت. وی بعدها گوشه‌ی انزوا گرفت و از همه دوستانش رویگردان شد. در سال ۱۸۶۹ نیچه شهروندی «پروسی» خود را ملغی کرد و تا پایان عمرش بی سرزمین ماند. او در حالی که در آلمان، سوئیس و ایتالیا سرگردان بود و در پانسیون زندگی می‌کرد بخش عمده‌ای از آثار معروف خود را آفرید. فریدریش نیچه پس از سال‌ها آمیختن با دنیای فلسفه و بحث و جدال و ناکامی عشقی‌اش، ده سال پایان عمرش را در جنون محض به سرد برد و زمانی که آثارش با موفقیتی بزرگ روبه رو شده بودند آ‌ن‌قدر از سلامت ذهنی بهره نداشت تا آن را به چشم خود ببیند. نیچه سرانجام در سال ۱۸۷۹ به دلیل ضعف سلامت و سردردهای شدیدش مجبور به استعفا از دانشگاه و رهاکردن مسند استادی شد و بالاخره در ۲۵ اوت سال ۱۹۰۰در وایمار و پس از تحمل یک دوره‌ی طولانی بیماری چشم از جهان فرو بست.
آثار نیچه در زمان حیاتش و پس از آن تأثیرات بسیار جدی بر جنبش‌های فلسفی، ادبی، فرهنگی و سیاسی قرن بیستم گذاشت. آثار مکتوب و منتشر‌شده‌ی نیچه نشان می‌دهد که حیات خلاق او بین سال‌های ۱۸۷۲ تا ۱۸۸۸ بوده‌ است. از مشهورترین عقاید وی نقد فرهنگ، دین و فلسفه‌‌ی امروزی بر مبنای سئوالات بنیادینی درباره‌ی بنیان ارزش‌ها و اخلاق بوده‌است. نیچه شوریده‌سری است که در شوریدگی و آفرینشگری‌اش بی مانند است. خطا نیست اگر گفته شود نیچه چونان سقراط به زایش و زایندگی اشتیاق وافر داشت، چون نیچه بیش از آن که به تولید اندیشه یا ایده‌پردازی دست یازد، در پی آن بود که اندیشیدن را مورد توجه قرار دهد.

(منبع: www.aftabir.com)

@neypub
«زایش و مرگ تراژدی»
تفسیری بر زایش تراژدی از درون روح موسیقی نیچه
حمیدرضا محبوبی آرانی

زایش تراژدی از درون روح موسیقی نخستین کتاب نیچه و درواقع، خاستگاه عمده‌ی اندیشه‌های وی در مواجهه با مسائل مهمی چون معنای زندگی، بدبینی، هنر و نهیلیسم دوران مدرن است. از یک‌سو، ماده‌باوری علمی و از میان رفتن حال‌وهوای دیونوسوسی انسان پساـ‌سقراطی و اهل علم مدرن را از «تسلای متافیزیکی» بی‌بهره کرده است، تسلایی که می‌توانست آرام دل او در گیرودار مواجهه با واقعیت ترسناک گذر زمان و مرگ ناگزیر آدمی باشد؛ از دیگر سو، رنگ و رو باختن اسطوره‌ها و زندگی در جهانی یکسره تهی از همه‌ی آن‌چه درخشان و مسحورکننده است، انسان مدرن را به «انسانی بدون اسطوره و هنر» بدل کرده است که هنرش تنها می‌تواند نمایش کوتاه و تندگذر «مشاهیر» باشد. نخستین کتاب نیچه که نوشته‌ی حاضر شرح و تفسیری دقیق بر آن است، حاصل نخستین تلاش وی برای یافتن چاره‌ی وضعیت چنین انسان مدرنی از رهگذر نگریستن به سرشارترین مردمان همه‌ی دوران‌ها و معجون سحرانگیز آن‌هاست ـ یونانیان عصر آرکائیک و هنر شورانگیز و تسلابخش تراژدی.

goo.gl/ckYiS2
www.amazon.com/dp/9641853848
نسخه‌ی الکترونیک کتاب را از اپلیکیشن کتاب‌خوان نشر نی تهیه کنید. (دانلود از ney.fidibo.net)

@neypub
چاپ دوم منتشر شد
«درآمدی بر فلسفه سیاسی نوین»
نگرش دموکراتیک به سیاست
لزلی جیکوبز
ترجمه‌ی مرتضی جیریایی

goo.gl/WToJUa

بخشی از کتاب را می‌توانید در ادامه دانلود کنید.

@neypub
هدف این کتاب ارائه‌ی تاریخِ به‌هم پیوسته‌ی روح مدرن و قدرت نوین قضاوت کردن است؛ [یعنی] تبارشناسیِ مجموعه‌ی پیچیده‌ی کنونی علمی‌ـ‌‌قضایی که قدرت تنبیه تکیه‌گاه‌هایش را از آن می‌گیرد، توجیه‌ها و قواعدش را از آن دریافت می‌کند، اثرهایش را در آن بسط می‌دهد و غرابتِ مفرط‌اش را در آن پنهان می‌کند.
اما این تاریخ روحِ مدرنِ قضاوت را از چه نظرگاهی می‌توان نوشت؟ اگر به تحول قواعد حقوقی یا تحول آیین‌های دادرسی کیفری بسنده کنیم این خطر وجود دارد که امکان دهیم تغییر در حساسیت جمعی، ترقی انسان‌گرایی [اومانیسم] یا توسعه‌ی علوم انسانی به‌منزله‌ی امری انبوه، بیرونی‌، ساکن و اولیه در نظر گرفته شود. اگر همچون دورکِم، صرفاً شکل‌های کلی اجتماعی را مطالعه کنیم این خطر وجود دارد که فرایندهای فردی کردن را به‌منزله‌ی اصلِ ملایمتِ تنبیهی طرح کنیم، حال آن‌که بیشتر یکی از اثرهای تاکتیک‌های نوین قدرت و از آن میان، سازوکارهای نوین تنبیهی است.

مراقبت و تنبیه | میشل فوکو | ترجمه‌ی نیکو سرخوش و افشین جهاندیده

goo.gl/XH6mV6

@neypub
در دست انتشار
«جامعه‌شناسی مردم‌مدار در کارزار عمل»
مجموعه مقالات
مایکل بوراووی، فرانسیس فاکس پیون، ساری حنفی و دیگران
ترجمه‌ی بهرنگ صدیقی و روح‌الله گلمرادی

goo.gl/7RcN2L

@neypub
نیل سایمون، نمایشنامه‌نویس و فیلمنامه‌نویسِ آمریکایی درگذشت.

سایمون در چهارم ژولای سال ۱۹۲۷ در نیویورک به دنیا می‌آید. سال‌های ۱۹۴۴ و ۱۹۴۵ را در دانشگاه نیویورک سپری کرده و مدتی نیز در دانشگاه دِنوِر تحصیل می‌کند. کار نویسندگیِ سایمون با سردبیریِ ورزشیِ کمپِ روزنامه‌ی ارتش آغاز می‌شود. سال‌ها بعد به همراهِ برادرش دَنی سیمون به نوشتن جُنگ‌ها و کمدی‌های رادیویی و تلویزیونی می‌پردازد. او چند بار برای کارهای تلویزیونی‌اش نامزدِ دریافت جایزه‌ی اِمی می‌شود و دو بار این جایزه را دریافت می‌کند. در سال ۱۹۶۱، نخستین نمایشنامه‌ی سایمون با عنوان «بیا شیپورت را بزن» در تئاتر برادوی به روی صحنه می‌رود، نمایشی که با استقبالِ گسترده‌ی تماشاگران روبرو می‌شود. سپس آثار دیگری برای برادوی می‌‍نویسد که از آن میان می‌توان به نمایشنامه‌هایی چون «نیکوکاریِ شیرین»، «دختری با پولک‌دوزیِ ستاره‌ای»، «زوج عجیب» و «پابرهنه در پارک» اشاره کرد. او در سال ۱۹۶۸ دو اثر با نام‌های «اتاقی در هتل پلازا» و «وعده و وعیدها" می‌‌‌‌‌‌‌‌نویسد، و یک سال بعد یکی دیگر از نمایشنامه‌های برجسته‌اش را با نامِ «عاقبت عشاقِ سینه‌چاک» خلق می‌کند. «بانوی نان زنجبیلی» و «زندانیِ خیابان دوم» عنوانِ دو نمایشنامه‌ی دیگر هستند که به ترتیب در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ توسط نیل سایمون نوشته می‌شوند. وی در سال ۱۹۷۳، «پزشک نازنین» را تحت تأثیر بیماری همسرش می‌نویسد، و با پایان نگارشِ این اثر عمر همسرش نیز به پایان می‌رسد. سال ۱۹۷۷ و نوشتنِ نمایشنامه‌ی «فصلِ دو»، سایمون را بیش از پیش به عنوان نویسنده‌ای برجسته مطرح می‌کند. او در سال ۱۹۹۱ با نمایشنامه‌ی «گَم‌شده در یانکرها» برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر می‌شود و این در حالی است که پیش از آن جوایزی نیز از آکادمیِ آمریکا برای آثار دیگرش دریافت کرده است. در سال ۱۹۹۳، نمایشنامه‌ی دیگرش با نام «خنده در طبقه‌ی بیست و سوم» مورد پسند تماشاگران قرار می‌گیرد. او سه‌گانه‌ای نیز بر اساس زندگیِ خودش می‌نویسد که از آثار برجسته‌ی او به حساب می‌آیند و عبارت‌اند از: «مرورِ خاطراتِ ساحل»، «بلاکسی بلوز» و «گروهِ برادوی». سایمون همچنین سه بار برای نمایشنامه‌های «زوجِ عجیب»، «بلاکسی بلوز» و «گم‌شده در یانکرها» موفق به دریافت جایزه‌ی معروفِ تونی می‌شود. کمدی‌های سایمون آینه‌ی تمام‌نمای جامعه‌ی نوپای آمریکا است. او با پاک کردنِ بزک‌ها و با ورود به بطنِ روابط خانوادگی و انسانیِ این جامعه، تماشاگران خود را با موقعیت‌های کمیک اما شگفت‌انگیز مواجه کرده است. در آمریکا به او لقبِ «پادشاهِ کمدی» داده بودند، و پس از شکسپیر نمایشنامه‌هایش بیش از آثارِ سایر نویسندگان در نیویورک به روی صحنه رفته است.

@neypub
@dortadoredonya
در دست انتشار
«ترور» علیه تروریسم
آزادی یا مرگ در انقلاب فرانسه
سوفی وانیچ
ترجمه‌ی فؤاد حبیبی

goo.gl/AcLEKA

@neypub
Forwarded from تحلیل زمانه
🌍خلاصه پژوهش پیرامون روحیات وخلقیات ایرانی ها

🌐دکتر مقصود فراستخواه (جامعه‌شناس) یک پیمایش آزمایشی در سطح ملی، با کمک تعدادی از اعضای هئیت علمی دانشگاه های سراسر کشور انجام داده است و یکی از سؤالات آن پیمایش این بود
اگر روحیات و خلقیات ایرانی بحث انگیز است، بیشتر به کدام مؤلفه‌ها از خلقیات ایرانی مربوط می‌شود؟

🌐نتایج برحسب رتبه، به شرح زیراست:

1- «ضعف فرهنگ کار جمعی و فعالیت مشترک گروهی»

2- «انتقاد پذیری» را بحث‌انگیز دیدند. این که ایرانیان از انتقاد آزرده و ناراحت می‌شوند و وقتی کسی از آن ها انتقاد کند، به دل می‌گیرند.

3- رودربایستی زیاد، تعریف و تمجید در حضور یکدیگر و قضاوت‌های منفی در غیاب یکدیگر اشاره کردند. گفتند، تعارف ایرانیان در حد واقعیت و رفتارشان نیست.

4- ایرانیان معمولا ً پنهان‌کاری می‌کنند و غالباً شفاف نیستند.

5- ایرانی‌ها خودمدارند؛ بیشتر خواسته‌های خود را مبنا قرار می‌دهند. بیش از این که به خواسته‌های جمعی و گروه و منافع عمومی فکر کنند، می‌خواهند خود را نجات دهند.

6- احساسات در ایران بیشتر بر خرد ورزی چیره می‌شود.

7- «دروغ» بین ایرانیان رواج دارد.

8- سرانجام معتقد بودند ایرانی‌ها به سختی می‌توانند گفت‌و‌گو و توافق پایداری انجام دهند.

✍️منبع : کتاب ما ایرانیان

#کانال_تحلیل_زمانه
@tahlilzamane👈👈
چاپ هفتم منتشر شد
بچه‌هایمان به ما چه می‌آموزند؟
درس‌هایی درباره لذت زندگی، عشق و هشیاری
پیرو فروچی
ترجمه‌ی مهسا ملک مرزبان

goo.gl/5Yo2BF

@neypub
گیریم که او یک پیشکار درباری است. این فقط عنوانی است که به آدم می‌دهند، نه چیزی که بشود دید یا لمس کرد. یک پیشکار درباری چشم سومی روی پیشانی‌اش که ندارد و یا دماغش که از طلا ساخته نشده است: دماغ او هم مثل مال من است یا هر کس دیگر، او هم از دماغش برای نفس‌کشیدن یا بوکردن استفاده می‌کند، نه برای سرفه‌کردن. بارها سعی کردم علت این تفاوت‌ها را بفهمم. چرا من فقط یک کارمند ساده هستم؟ شاید در حقیقت یک کنت یا یک ژنرال باشم و فقط فکر می‌کنم که یک کارمند ساده‌ام؟


یادداشت‌های یک دیوانه |‌ نیکلای گوگول | ترجمه‌ی خشایار دیهیمی

goo.gl/9tPrfg

@neypub