‌‌
‌درباره‌ی داستایفسکی
ویدئو از وب‌سایت The school of life
ترجمه‌ی معصومه موسوی

داستایفسکی به این عادت ما حمله می‌کند که به خودمان می‌گوییم اگر فقط این یا آن چیز متفاوت بود، می‌توانستیم رنج را پشت سر بگذاریم. اگر آن شغل عالی را داشتیم، اگر حکومت را عوض می‌کردیم، اگر می‌توانستیم آن خانه‌ی بزرگ را بخریم، اگر می‌توانستیم ماشینی برای پرواز سریع‌تر دور جهان اختراع کنیم، اگر می‌توانستیم به وصال فرد خاصی برسیم، یا از یک فرد خاص طلاق بگیریم، آن وقت همه‌چیز خوب می‌شد. داستایفسکی استدلال می‌کند که این یک فریب است. رنج همیشه ما را دنبال خواهد کرد. طرح‌های بهبود جهان، همیشه نقصی دارند. آن‌ها رنج را از بین نمی‌برند، فقط چیزهایی را که برای ما رنج به بار می‌آورند، تغییر می‌دهند. زندگی همواره فقط می‌تواند فرآیند تغییر کانون رنج باشد. نه فرآیندِ حذفِ خودِ رنج.

‌
منتشر شد «۱۹۸۴»
نمایش‌نامه؛ از مجموعه‌ی جهان نمایش (۲۳)
رابرت آیک و دانکن مک‌میلان
اقتباسی از رمان ۱۹۸۴ اثر جورج اورول
ترجمه‌ی سینا شاه‌بابا

○ دارم خاطره می‌نویسم، شرح حال. مدرکی که نشون بده وسط این همه جنون یه نفر بود که محکم چنگ زد به حقیقت. من می‌تونم ببینم آینده چه شکلیه. آینده‌ای بدون حزب. مردم آزادن حرف بزنن و فکر کنن. همه‌چی تغییر می‌کنه. باید تغییر کنه.

از صفحه‌ی ۵۲ کتاب

🔸جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.

@neypub

‌
‌چاپ ششم منتشر شد
«تخیل مکالمه‌ای»
جستارهایی درباره‌ی رمان
میخائیل باختین
ترجمه‌ی رؤیا پورآذر

باختین از اندیشمندان برجسته‌ی قرن بیستم است که افکارش برخی از لحظات ملتهب تاریخ جهان را بازتاب می‌دهد. دنیای باختین دنیایی دستخوش تغییر بود ــ با گذشته‌ای در حال فروپاشی و آینده‌ای شکل‌نیافته. انسان‌های بزرگ مانند سرزمین‌هایی که فصول گوناگون را تجربه می‌کنند دارای طبیعتی آکنده از دشت‌های وسیع، کوه‌های سربه‌فلک‌کشیده، چشمه‌سارهای فراوان و برکه‌های کوچک و بزرگ‌اند. دوزبانگی باختین از زمان طفولیت، آشناییش با زبان‌ها و فرهنگ‌های گوناگون در حین تحصیل و شرکت در گروه‌های مطالعاتی که به‌ندرت افرادی هم‌فکر و حتی هم‌رشته در آن‌ها یافت می‌شد، در کنار عدم تعیّن تاریخی و اجتماعی زمانه‌اش ردپایی مثبت و سازنده در اندیشه‌ی او باقی گذاشته‌اند. آراء باختین چون رودی خروشان نه‌تنها همواره جاری است و راه به عرصه‌های نو باز می‌کند، بلکه در بستر خویش نیز نمی‌گنجد و در کار بسط و تعمیق گذرگاه‌های نخست خود است...

@neypub

‌
‌چاپ یازدهم منتشر شد
«سیاست»
اندرو هیوود
ترجمه‌ی عبدالرحمن عالم

در سیاست می‌خوانیم تا بدانیم:
● ماهیت جامعه‌ی خوب چیست؟
● آیا در دوران جهانی‌شدن، ملت آینده‌ای دارد؟
● آیا انتخابات دموکراسی را ارتقا می‌بخشد یا فقط آن را منظم و کنترل می‌کند؟
● حکومت چگونه سازمان یافته است؟
● آیا می‌توان ساختارهای حکومت را اصلاح کرد؟
● چرا برخی نظام‌های سیاسی موفق‌تر از نظام‌های دیگرند؟
سیاست، موضوعی پرجاذبه و هیجان‌انگیز و درعین حال بسیار فراگیر و دربرگیرنده‌ی عرصه‌های گوناگونی مانند حکومت مقایسه‌ای، فلسفه‌ی سیاسی، روابط بین‌الملل، و اقتصاد سیاسی است. کتاب سیاست رهیافتی نو و درونی به این موضوع است؛ کتابی برانگیزنده، کوتاه‌گو، آسان‌فهم برای همه، و به‌راستی آغازگر بررسی همه‌سونگر سیاست، که از چشم‌اندازی جهانی نوشته شده است، و موضوع‌های تازه‌ای مانند جهانی‌شدن، منطقه‌گرایی، گرایش به گوناگونی فرهنگ‌ها یا چندگانگی فرهنگی، تأثیر رسانه‌های همگانی، شکل‌های نو ارتباطات سیاسی و گذار از حکومت به حکومتداری را هم مطرح می‌کند.

نشر نی

‌
‌بخشی از کتاب «سیاست»
اندرو هیوود
ترجمه‌ی عبدالرحمن عالم

نشر نی

‌
‌راستی چرا ما در مقابل جنگ چنین سخت برآشفته می‌شویم؟ شما و من و بسیاری دیگر. چرا ما به جنگ نیز چون دیگر مصائب آزاردهنده‌ی زندگی تن در نمی‌دهیم؟ آخر جنگ که امری طبیعی به نظر می‌آید، علل زیست‌شناختی دارد و عملاً اجتناب‌ناپذیر است. از این گفته‌ی من وحشت نکنید. وقتی قصد بررسی موضوعی را داریم، شاید مجاز باشیم نقاب شایستگی و برتری را که در واقع فاقد آن‌ایم بر چهره زنیم و در پاسخ این پرسش بگوییم: چون هر انسانی حق حیات دارد؛ چون جنگ زندگیِ سرشار از امید انسان‌ها را تباه می‌کند، آنان را روانه‌ی اردوگاه‌ها می‌کند و شخصیت فرد انسان را خوار و خفیف می‌کند؛ چون برخلاف میلش او را به کشتار دیگران وامی‌دارد؛ چون ارزش‌های مادی گران‌بهایی را که حاصل تلاش و کوشش و کار انسان‌هاست نابود و ویران می‌کند؛ و بسیار بیش از این‌ها. افزون بر این‌ها، چون جنگ به شکل کنونی‌اش دیگر امکان تحقق آرمان قهرمانی گذشته را در بر ندارد و در جنگ‌های آتی، به دلیل تکامل جنگ‌افزارهای مدرن، نابودی کامل یکی از طرفین و شاید هر دو طرفِ درگیر را در پی خواهد داشت.

از کتاب «چرا جنگ؟»
نامه‌نگاری آلبرت آینشتاین و زیگموند فروید
ترجمه‌ی خسرو ناقد

نشر نی

‌
‌چاپ هشتم منتشر شد
«در جست‌وجوی جامعه‌ی بلندمدت»
گفت‌وگو با دکتر همایون کاتوزیان
کریم ارغنده‌پور

مدعای اصلی این کتاب تکمیل یک سخن است و آن این‌که تغییر در جامعه اصلاً امر نامحتملی نیست و به اراده‌ای متکی است که از روی آگاهی و تجربه برخاسته باشد. تأکید بر این امر است که انتظار تغییر در جامعه‌ی ایرانی بدون خوانش و درک منطبق بر واقع و دقیق پیشینه‌اش غیرممکن است. نگاه به جامعه است با درنظر گرفتن همه‌ی خصوصیاتش، چه مثبت و چه منفی. توجه دادن به این نکته است که تلاش‌های اصلاحی پیشین می‌تواند چارچوبه‌ی مناسبی برای درس‌آموزی در رویدادهای آتی باشد. طرح این تأسف است که رویکرد سفید و سیاه داشتن به پدیده‌های تاریخی چندان کارساز نیست بلکه مهم‌تر از آن عبرت‌گیری از آن‌هاست. و نهایتاً این‌که ساده کردن مسائل اجتماعی در طول تاریخ با نظریاتی مثل تئوری توطئه ضمن دور شدن احتمالی از واقعیت، بیش‌ترین خدمت به خود توطئه است. جامعه ما و در رأس آن متفکرانش بیش از هرچیز به صداقت و فروتنی و خویشتن‌داری و مدارا و نگرش واقع‌‌گرایانه و به‌دور از تعصب به پدیده‌ها نیاز دارد.

نشر نی

‌
منتشر شد
«استادان استادان چه کردند؟»
تاریخ دارالمعلمین و دانشسرای عالی (از ۱۲۹۷ تا ۱۳۵۷)
نوشته‌ی مقصود فراستخواه

خاستگاه بحث در کتاب حاضر یکی از نخستین نهادهای آموزشِ عالی در ایران است: دارالمعلمین. در این نهاد پیشروترین آموزش‌های بعد از متوسطه در ایران ارائه شده است. در کلاس‌های دارالمعلمین، استادانِ استادانِ استادانِ این سرزمین درس داده‌اند. بزرگانی پشت نیمکت‌های دارالمعلمین نشستند، تحصیل کردند و آن‌گاه خود از نخستین استادانِ نسل برجسته‌ی دانشگاهیان ایران شدند. در آزمایشگاه دارالمعلمین، اولین تحقیقات علوم پایه در سطح بعد از متوسطه و دانشگاهی آغاز شد، نخستین لذت‌های پرسشگری و دانایی نوین ایرانی به همراه تنش‌های تردیدآمیز فلسفی و شک علمی در فضاهایش تجربه شد و زمزمه‌ی معرفتی پی‌درپی در عمق ذهن و جان استادان و دانشجویانش طنین انداخت.

‌‌‌‌🔸 ارسال رایگان به سراسر کشور www.nashreney.com ‌‌

📄 بخشی از کتاب

نشر نی

‌
بخشی از کتاب «استادان استادان چه کردند؟»
تاریخ دارالمعلمین و دانشسرای عالی (از ۱۲۹۷ تا ۱۳۵۷)
نوشته‌ی مقصود فراستخواه

نشر نی

‌
🔸 به روایت مترجم

معرفی کتاب «دروازه‌ی خورشید»
نوشته‌ی الیاس خوری
ترجمه‌ی نرگس قندیل‌زاده

سمیح مدام از رؤیای خود می‌گفت؛ نوشتن کتابی که نه اول داشته باشد و نه آخر. می‌گفت حماسه. می‌گفت: «حماسه‌ی مردم فلسطین» و از این می‌گفت که کتاب را با جزئیات اخراج بزرگِ ۱۹۴۸ شروع خواهد کرد. گفت: «ما تاریخمان را نمی‌شناسیم. باید داستان‌های هر روستا را جمع کنیم تا روستاها در حافظه‌مان زنده بمانند.»

#به_روایت_مترجم

نشر نی