‌‌
«‌...‌
سکوت آب می‌تواند خشکی باشد و فریاد عطش؛
سکوت گندم می‌تواند گرسنگی باشد
و غریو پیروزمندانه‌ی قحط؛
همچنان که سکوت آفتاب
ظلمات است.
اما سکوت آدمی فقدان جهان است.
فریاد را تصویر کن!

عصر مرا تصویر کن
در منحنی تازیانه به نیشخط رنج؛
همسایه‌ی مرا
بیگانه با امید و خدا؛
و حرمت ما را
که به دینار و درم برکشیده‌اند و فروخته.
تمام الفاظ جهان را در اختیار داشتیم
و آن نگفتیم
که به کار آید،
چرا که تنها یک سخن، یک سخن در میانه نبود:
آزادی!

ما نگفتیم
تو تصویرش کن!‌»


▫️برای ایران درّودی و تلاش رنگینش
احمد شاملو


از کتاب «در فاصله‌ی دو نقطه»
خودزندگینامه‌ی ایران درّودی

نشر نی

‌
‌چاپ نهم منتشر شد‌
‌«ادبیات فارسی از عصر جامی تا روزگار ما»
محمدرضا شفیعی‌کدکنی
ترجمه‌ی حجت‌الله اصیل

در این کتاب، گستره‌ی ادب فارسی در یک دوره‌ی پانصدساله به قلم یکی از برجسته‌ترین صاحبنظران ادب و فرهنگ بررسی شده است. نویسنده با احاطه‌ی کامل بسیاری از راز و رمزهای شعر فارسی، به‌ویژه شعر سبک هندی را بازگشوده است، و خواننده به روشنی درمی‌یابد که در این اثر کوچک نکته‌های باریک‌تر از موی بسیار هست. بحث در خاستگاه و ویژگی‌های شعر هر دوره، شناساندن شگردهای شاعران عصر تیموری و اوج و ابتذال شعر و سرانجام به‌دست دادن معیارهای سنجش و شناخت نظم و نثر دوره‌های مختلف از ارزش‌های کم‌مانند کتاب است.

‌‌‌‌🔸 ارسال رایگان به سراسر کشور www.nashreney.com ‌‌


‌‌‌‌▫️‌کتاب‌های الکترونیک نشر نی را از اپلیکیشن کتابخوان نشر نی و یا سایت فیدیبو تهیه کنید.

نشر نی

‏همانند ابری که پراکنده می‌شود و می‌گذرد،
آن‌کس که به منزلگه مردگان فرود می‌آید دگربار از آن برنمی‌آید.

– کتاب ایوب –

▪️بر اساس:
عهد عتیق (جلد سوم)؛ کتاب‌های حکمت | ترجمهٔ پیروز سیار | نشر نی و هرمس | ۹۸۴ص. وزیری | گالینگور قابدار | ۳۰۰,۰۰۰ تومان

▪️تصویرسازی از ویلیام بلیک

#بریده_کتاب #هنر_تصویرسازی

@kaaghaz

‌‌
‌درباره‌ی لئو تولستوی
ویدئو از وب‌سایت The school of life
ترجمه‌ی معصومه موسوی

لئو تولستوی، به رمان ایمان داشت؛ نه به‌عنوان ابزاری برای سرگرمی، بلکه به‌عنوان وسیله‌ای برای آموزش و اصلاح روان‌شناختی انسان. به نظر او رمان بهترین وسیله‌ای بود که به کمک آن می‌توانیم دیگران را بشناسیم، به ویژه آن‌هایی که شاید از بیرون نچسب به نظر برسند؛ و به این وسیله انسانیت و تساهل‌مان گسترش می‌یابد.
او عمیقاً معتقد بود که هنر خوب، هنری‌ست که تعصب و قضاوت‌گری ما را کم کند و باید مکملی برای دین باشد؛ از این نظر که برای مهربانی و اخلاقیات ما جا باز کند. این وجه اخلاق‌گرای دوآتشه‌ی تولستوی اغلب از سوی منتقدان مدرن نادیده گرفته شد، کسانی که دل‌شان نمی‌خواهد هنر را آلوده‌ی رسالتی خاص کنند. اما در واقع این مهم‌ترین جنبه‌ی تولستوی است و هیچ‌یک از کارهایش بدون در نظر داشتن این وجه نمی‌تواند به درستی فهمیده شود.

نشر نی

‌
منتشر شد
«بچه» و «این‌جا کجاست؟»
نمایش‌نامه؛ از مجموعه‌ی جهان نمایش (۲۵)
نوشته‌ی نغمه ثمینی

○ اون بچه شبیه من نیست. پوستش نرم و سفیده. آینه‌ست. ما شب‌ها که خاموشی می‌زنن، می‌گیریمش جلوی روزن حقیری که روی سقف خوابگاهه. یه رشته‌ی نور از ماه می‌لغزه روی تنش و تمام کمپ نورانی می‌شه. زیر نورش همه‌ی زن‌های کمپ زیبا می‌شن.

از صفحه‌ی ۲۲ کتاب

🔸جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.

نشر نی

معرفی کتاب «ویراستار خرابکار»
به قلم حمیده نوروزیان
در فصلنامه‌ی فرهنگبان، شماره‌ی ۹ و ۱۰، بهار و تابستان ۱۴۰۰

‌
🔸 به روایت نویسنده

‌معرفی کتاب ‌«جایگاه حقوقی غیرمسلمانان در فقه شیعه و قوانین ایران (۱۲۸۵-۱۳۹۷)»
نوشته‌ی سعید عدالت‌نژاد

این کتاب، که می‌توان آن را بخشی از تاریخ حقوق و قوانین ایران (۱۲۸۵ش ـ ۱۳۹۷) قلمداد کرد، بخشی که ایرانیان غیرمسلمان در آن برجسته شده‌اند، نشان می‌دهد که مانع اصلی بهبود جایگاه حقوقی غیرمسلمانان در جوامع اسلامی آرای فقهی است که، بدون در نظر گرفتن بافت پیدایش آن‌ها، به خطا بخشی از ایمان اسلامی معرفی می‌شوند. این کتاب نشان می‌دهد چگونه این آرای فقهی شیعی به بدنه‌ی قوانین ایران راه پیدا کرد. مؤلف کتاب کوشیده است همه‌ی جنبه‌های جایگاه حقوقی غیرمسلمانان را در بافت خودش ببیند و هم وظائف و هم حقوق آنان را، آن‌گونه که در منابع اسلامی بازتات پیدا کرده، بررسی کند تا مانع اصلیِ رعایت حقوقِ غیرمسلمانان و احترام به آنان به عنوان «شهروند» به خوبی شناخته شود. در فصلی از کتاب، یک استراتژی یا تغییر رویکرد، به‌مثابه‌ی اجتهاد نوین، برای بهبود وضع حقوقی غیرمسلمانان پیشنهاد شده است.

#به_روایت_نویسنده

پس از سرشماری ۱۹۲۶ که جمعیت کشور را ۱۴۷ میلیون نفر نشان داده بود، در ۱۹۳۷ برای نخستین‌بار سرشماری ملی در شوروی به‌عمل آمد. با درنظرگرفتن رشد جمعیت و ارقام دهه‌ی ۱۹۲۰، استالین گفت انتظار دارد جمعیت جدید ۱۷۰ میلیون نفر باشد. هیئت سرشماری جمعیت را ۱۶۳ میلیون گزارش داد ـ این کمبود بازتابی از ثمرات سیاست‌های استالین می‌نمود. استالین هیئت سرشماری را بازداشت و اعدام کرد. نتیجه سرشماری اعلان نشد، اما سازمان سرشماری توبیخ شد، آن‌جا را لانه جاسوسی و خرابکاری خواندند، هرچند که آن‌ها گزارش خود را به استالین داده بودند و نه به روزنامه تایمز.
در ۱۹۳۹ سرشماری دیگری به‌عمل آمد. هیئت سرشماران این بار رقم ۱۶۷ را سرهم کردند، و استالین شخصاً آن را تا ۱۷۰ بالا برد. سرشماران شاید هم این‌بار می‌توانستند یک ماده الحاقی به گزارش خود اضافه کنند که اگر ارقام به نظر رفیق استالین کافی نیاید لاجرم از این هم کمتر خواهد شد: یعنی استالین باید اعضای هیئت را نیز نابود کند!
هیئت سرشماری ۱۹۳۷، به هر تقدیر، به جرم «تلاش خائنانه در کاهش دادن جمعیت اتحاد جماهیر شوروی» تیرباران شدند.
این را می‌گویند ــ استالینیسم یا کمال منفی.

از کتابِ استالین مخوف

‌
‌آیا عشق فضیلت است؟ پاسخ به این پرسش آسان نیست. بدون تردید، عشق مادرانه فضیلت است؛ عشق به میهن نیز شاید فضیلت باشد. بدون شک عشق به بشریت هم فضیلت است. اما عشق رمانتیک چه؟ عشق اروتیک؟ آیا شوری که از ما ابلهی می‌سازد، و مایه‌ی تباهی آنتونی، کلئوپاترا، رومئوی جوان، ژولیت، و کینگ کونگ شده است، فضیلت است؟ عشق امر خوشایندی است، اما فضیلت نیست. شاید حتی خوشایند هم نباشد. هیسی‌ئد در منشأ خدایان اروس را نیرویی خلاف عقل و در تضاد با آن تلقی می‌کرد و علیه آن هشدار می‌داد. سوفکلس و یوریپیدیس، هر دو، به‌ترتیب در آنتیگون و هیپولیتوس، از اروس تبرّی جستند و حتی ویرژیل هم تردیدهای خاص خود را داشت. در دوره‌های نزدیک‌تر به ما، شوپنهاور معتقد بود که عشق تماماً امری جنسی و نکوهیده است، و امروزه به احتمال خیلی زیاد ما با ظرافت طبع خودخواهانه‌ی اسکار وایلد و کینگزلی امیس بیشتر احساس همدلی می‌کنیم تا ابراز احساسات آبکی عشق‌شناسان دوره‌های بعدتر. درواقع، اگر به تاریخ اندیشه‌ی مغرب‌زمین نگاه کنیم، بی‌اختیار از اختلاف نظرها در باب این مفهوم مهم و پرآوازه شگفت‌زده می‌شویم.

از کتاب درباره‌ی عشق
مجموعه مقالات
ترجمه‌ی آرش نراقی

نشر نی