نشر نی
11.2K subscribers
6.59K photos
255 videos
480 files
3.89K links
www.nashreney.com :وب‌سایت

اینستاگرام: Instagram.com/nashreney

تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، شماره ۲۰
تلفن دفتر نشر: ۸۸۰۲۱۲۱۴
تلفن واحد فروش: ۸۸۰۰۴۶۵۸
ایمیل: info@nashreney.com
Download Telegram
‌
‌در چاره‌جويى آخرين ميل يا بيزارى كه بلاواسطه ملحق به انجام فعل و يا ترك فعل است، چيزى است كه خواست و اراده مى‌خوانيم، كه عمل خواستن است (نه توانايى و استعداد اراده) و حيواناتى كه توانايى چاره‌جويى دارند، بايد لزوماً اراده نيز داشته باشند. تعريف اراده به‌عنوان ميل عقلانى كه عموماً از جانب اهل مدرسه عرضه مى‌شود، درست نيست. زيرا اگر درست مى‌بود، در آن صورت امكان انجام عمل ارادى بر ضد عقل وجود نمى‌داشت. زيرا عمل ارادى عملى است كه از اراده برمى‌خيزد و لاغير. اما اگر به‌جاى ميل عقلانى، ميل برخاسته از تأمل قبلى را اراده بدانيم در آن صورت با تعريفى كه در اينجا آورده‌ايم يكسان مى‌شود. اراده بنابراين آخرين ميل در جريان تأمل و چاره‌جويى است. و گرچه ما در محاوره معمولى مى‌گوييم كه كسى اراده انجام كارى را داشت ولى با اين حال از انجام آن خوددارى كرد؛ اما اين در واقع تمايل به انجام كارى است و عمل ارادى به‌شمار نمى‌رود؛ زيرا عمل ارادى نه مبتنى بر آن تمايل بلكه موقوف به آخرين تمايل يا ميل است.

از کتابِ لویاتان؛ توماس هابز؛ ترجمه‌ی حسین بشیریه
‌
بیایید برای لحظه‌ای سعی کنیم ایمان را از منظر کسی بررسی کنیم که خدا را باور دارد و ایمان را به‌مثابه وظیفۀ خویش می‌پذیرد. چرا ایمان ممکن است دشوار باشد؟ چرا برقراری و حفظ رابطه با خدا که به‌ هر روی خالق و خاستگاه همۀ چیزهاست ممکن است دشوار باشد؟ در ترس و لرز، یوهانس دو سیلنتیو (کیرکگور) نشان می‌دهد که ایمان باید با دو نیروی قدرتمند به ستیزه برخیزد: شک و گناه. ایمان، از سویی، وجه مقابل گناه و، از سوی دیگر، وجه مقابل شک است. شک باور و اعتماد شخص به وجود و نیکی خدا را متزلزل می‌کند. ایمان دانش نیست، و از این‌رو همیشه در معرض آزمون شک است ــ شاید از آن‌جهت که نظریه‌های علمی در باب آغاز جهان و ماهیت انسان گویا فرضیۀ خدای خالق را به امری زائد تبدیل می‌کنند؛ شاید از آن‌جهت که رنج، بی‌عدالتی و شقاوتی که در جهان می‌یابیم گویا با حضور خدایی عاشق ناسازگار است. در ترس و لرز، یوهانس دو سیلنتیو ابراهیم را چنان پیش خود مجسم می‌کند که انبوهی از شک‌ها و تردید‌ها روحش را می‌خورند و اضطرابی عظیم در او ایجاد می‌کنند.


سورن کیرکگور بی‌چون و چرا یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین اندیشمندان قرن نوزدهم بود. کتاب ترس و لرز کیرکگور هم در تاریخ اندیشۀ فلسفی و هم در تاریخ اندیشۀ دینی یک متن کلاسیک به شمار می‌رود. این کتاب، به‌دلیل ارائۀ چشم‌انداز فلسفی اصیل دربارۀ مفاهیمی نظیر عشق، تنهایی، شهامت، حقیقت، خدا، ایمان و آزادی، حتی امروز هم فیلسوفان، متألهان و خوانندگان عادی را به درنگ و پرسش وامی‌دارد. کلر کارلایل راهنمایی روشن و موجز دربارۀ این کتاب نگاشته است. او، گذشته از بررسی مضامین اصلی و زمینۀ تاریخی، الهیاتی و فلسفی متن کیرکگور و بحث در باب تأثیر آن بر فیلسوفان دیگر، نقشه‌ای مبسوط و مشروح و خوانشی جزءبه‌جزء از خود متن فراهم کرده است تا خواننده را در گذر از مسیر دشوار خواندن ترس و لرز و به‌دست‌آوردن فهمی دقیق و جامع از آن یاری رساند. خواندن ترس و لرز کیرکگور به یاری این کتاب برای همۀ علاقه‌مندان به اندیشۀ سورن کیرکگور، همۀ اساتید و دانشجویان فلسفه و الهیات و، مهم‌تر از همه، برای تمام کسانی که در رابطه با خود، خدا و دیگران به پارادوکس برخورده‌اند امری ضروری است.


‌«ترس و لرز کیرکگور؛ راهنمای خواننده»
کلر کارلایل
ترجمۀ علی حسن زاده
روابط مادر ـ دختر از همان اولین ماه‌های زندگی مسئله‌سازتر از روابط مادر ـ پسر است و براساس کشمکش‌های رایج شکل می‌گیرد. مادران معترف هستند که وقتی دختری را بزرگ می‌کنند نگران‌تر و عصبی‌تر هستند و کم‌تر احساس امنیت می‌کنند، با وجودی که بزرگ کردن دختر را آسان‌تر می‌دانند. اما این دشواری‌ها را به خودشان نسبت نمی‌دهند بلکه به «شخصیت مشکل‌ساز» دختربچه‌ها نسبت می‌دهند زیرا در پسربچه‌ها ناراحتی‌های مربوط به تغذیه و خواب و نیز کشمکش‌های مربوط به آن‌ها دامنه و رواج کمتری دارند.
مادرها در برخورد با دخترها خشک‌تر، سخت‌گیرتر و پرتوقع‌تر هستند، به‌ویژه هنگامی که دخترها پرتحرک یعنی فعال، کنجکاو،‌ مستقل، پر سروصدا، و دارای جنب‌وجوش بسیار زودرس هستند؛ به عبارت دیگر رفتارهایی دارند که مردانه به حساب می‌آیند. دختربچه‌ی کم‌تحرک، یعنی آرام و منفعل و کم‌توقع بدون دشواری زیاد می‌پذیرد که خواسته‌های مادرش را برآورده کند، زیرا این خواسته با نظم و ترتیب و ثبات سازگاراند و در نتیجه چندان دلیلی ندارد که مادر و دختر با هم درگیر شوند. اما با دختربچه‌ی پر جنب‌وجوش و پرهیاهو نیز همانند دختر کم‌تحرک رفتار می‌کنند و او هم گاهی واکنش‌های تندی نشان می‌دهد. و از آن‌جا که پرتحرکی دختر یگانه صفتی است که در کلیشه‌های عامیانه جای نمی‌گیرد، دخالت‌های خشونت‌آمیزی صورت می‌گیرد تا دختربچه راهی جز این نداشته باشد که نوع خاصی از پرخاشگری به‌اصطلاح «زنانه»، یعنی پرخاش به خویش، گریه‌های طولانی و دلسوزی برای خود را برگزیند.
اغلب دختربچه‌ها هنگامی که بنا به طبع مادرزادی خود به درهم شکستن کلیشه‌ی سنت‌ها و عقاید زنانه‌ی تحمیلی کشیده می‌شوند، قربانی دخالت‌های سرکوب‌گرانه‌ی دیگران می‌گردند. درست همین دختربچه‌های بسیار پرتحرک، سرشار از کنجکاوی و لبریز از شور زندگی که خواستار احاطه بر محیط پیرامون خویش و به دست آوردن استقلال هستند، به ناچار باید از اولین سال‌های زندگی با مادرشان به نبرد برخیزند.
همان‌گونه که فروید روشن کرده است، یگانه رابطه‌ی به‌راستی ارضاکنده رابطه‌ای است که مادر را به پسرش پیوند می‌دهد، حال آن‌که همه چیز مؤید این فرض است که حتی مهربان‌ترین و دلسوزترین مادران نیز برخوردی دوگانه با دختر خود دارند.

از کتابِ «اگر فرزند دختر دارید»
النا جانینی بلوتی
ترجمه‌ی محمدجعفر پوینده
‌‌
‌
شخص مذکور، ایوان دووگوچخون، فرزند نیکیفور، زمانی که این جانب با حسن‌نیت به‌نزدش رفته بودم، در حضور جمع لقب بسیار اهانت‌بار و ننگ‌آور «غاز» را به من داد، در حالی‌که بر همه‌ی اهالی میرگورود آشکار است که هرگز نام این حیوان منفور بر من نهاده نشده است و در آینده نیز قصد چنین تغییر نامی ندارم. مدارک اصل و نسب اشرافی اینجانب در دفتر کلیسای «سه اسقف» موجود است و تاریخ تولدم و نام تعمیدی‌ام در آن‌جا ثبت است. هرکس با هر معلوماتی می‌داند که «غاز» یک پرنده است و نه یک فرد انسانی؛ و این حقیقتی است که حتی زیر دیپلم‌ها هم می‌توانند درک کنند. اما شخص کینه‌توز فوق‌الذکر با وجود آگاهی بر این حقایق، تنها به قصد آلوده‌ساختن نام و مقام اینجانب، با وحشتناک‌ترین افتراها و تهمت‌ها با کلمه‌ی فوق‌الذکر مرا مورد خطابی اهانت‌بار قرار داده است.

از کتاب «یادداشت‌های یک دیوانه»
نیکلای گوگول
ترجمهٔ خشایار دیهیمی
‌
منتشر شد
«دکتر محمد مصدق: سرگذشت سیاسی»
نوشته‌ی فرهاد دیبا
ترجمه‌ی شیرین کریمی

این کتاب سرگذشت سیاسی دکتر محمد مصدق به همراه برخی جزئیات زندگی خصوصی اوست. مصدق با جداشدن از پیشینه‌ی اجتماعی خود به رهبر جنبش استقلال‌خواهی در کشوری به‌ظاهر مستقل تبدیل شد. گرچه نفت نقش اساسی در زندگینامه‌ی سیاسی مصدق ایفا نمی‌کرد، او در جایگاه پیشاهنگِ یک «انقلاب نفتی» به عرصه آمد؛ انقلابی که قرار بود دو دهه پس از برکناری او از قدرت به سرانجام برسد. نویسنده همچنین اشاراتی به برخی سیاستمداران منطقه‌ی خاورمیانه دارد تا اهمیت سیاسی مصدق را در میان نیروهای نوظهور در جهان سوم روشن سازد. مصدق به نسل رهبران ناسیونالیستی تعلق داشت که تحت تأثیر مشروطه‌گرایی غربی بودند. دکتر محمد مصدق: سرگذشت سیاسی شرح سرسختی او در راه آرمان‌هایش و شرح ترتیب رویدادهای سیاسی است که در طول پنجاه سال بی‌امان او را به سوی مقام نخست‌وزیریِ ایران سوق داد و جایگاهش را در تاریخ سیاسی این کشور تثبیت کرد.

▫️ بخشی از کتاب
https://www.instagram.com/reel/C04cMNStvD1/?igshid=MTc4MmM1YmI2Ng==


مروری بر کتابِ طرح اجمالی فلسفه اسپینوزا
نوشته‌ی ارول ای. هریس
ترجمه‌ی مصطفی شهرآئینی

کارشناس: محسن خنجری
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:

🎭نمایش‌نامه‌خوانی

شبگرد | نویسنده: دنیل کین | مترجم: آسیه سیدی

کارگردان: سحر بیرانوند
بازیگران: محمد عبداللهی، بهنام قادری، سحر بیرانوند

به‌زودی...
آوریل سال ۱۹۳۷ بود. من و پابلو پیکاسو در یک کافۀ خیابانی صبحانه می‌خوردیم. مردی در میز پهلویی خم شد به طرف‌مان. یک نسخه از روزنامۀ تایمز را توی دستش تکان می‌داد.
به انگلیسی پرسید: «خبرهای وحشتناکی را که از اسپانیا آمده شنیده‌اید؟» و به مقاله‌ای در روزنامه اشاره کرد.
ارتش اسپانیا به فرماندهی ژنرال فرانکو علیه دولت شوریده بود. مقاله حملۀ هوایی دو روز پیش به شهر گِرنیکا در شمال اسپانیا را شرح می‌داد. آهسته ترجمه کردم:‌ «گِرنیکا در حملۀ هوایی با خاک یکسان شده. بمباران سه ساعت طول کشیده است. هواپیماهای جنگی در ارتفاع کم پرواز می‌کردند و به مردمی که در حال گریز بودند تیراندازی می‌کردند. بسیاری از زخمی‌ها زن و کودک هستند.»
پس از شنیدن اخبار مربوط به گِرنیکا، پیکاسو می‌دانست چه باید بکشد. نقاشی‌ای می‌کشید آن‌قدر تکان‌دهنده و آن‌قدر مسحورکننده که کسی نمی‌توانست روی از آن برگردانَد. دیگر کسی نمی‌توانست بگوید:‌ «ما که نمی‌دانیم در اسپانیا چه خبر است. اصلاً چه ربطی به ما دارد؟» به‌قدری از ماجراهای گِرنیکا ناراحت می‌شدند که خشونت به‌نحوی پایان می‌یافت.
پیکاسو بوم بسیار بزرگی در آتلیه‌اش برپا کرد، از این سر دیوار تا آن سر دیوار و از زمین تا سقف. بیش از ۳ متر ارتفاع و ۷ متر پهنا داشت. به نظر نمی‌رسید هیچ هنرمندی بتواند نقاشی‌‌ای در این اندازه را تا پیش از شروع نمایشگاه بین‌المللی، یعنی یک ماه بعد، به پایان برساند.
از رنگ‌های شاد استفاده نمی‌کرد ـ فقط سیاه و سفید و خاکستری. از نردبان بالا و پایین می‌رفت. وسط بوم سرِ یک اسب را در حال نعره زدن کشید. سمت چپ، یک گاو نر کشید و زنی که به کودکی مرده چسبیده بود. مردی زخمی بر زمین افتاده بود. سرهایی فریادکشان از میان سایه‌ها هجوم می‌آوردند، درست مثل ارواح.
اصلاً داشت چه‌کار می‌کرد؟ وقتی نقاشی تمام شد، هیچ شباهتی به عکس‌های جنگ با ساختمان‌های بمباران‌شده و اجساد روی زمین نداشت. پیکرهای آشفته‌ای که جیغ می‌کشیدند و شکل‌های دندانه‌دندانه دل مرا به درد آوردند. از پیکاسو پرسیدم:‌ «این گاو نر این‌جا چه‌کار می‌کند؟ این دست کی است که چراغ را گرفته؟»
پیکاسو هیچ‌گاه به پرسش‌هایی از این دست پاسخ صریحی نمی‌داد. می‌گفت: «تا حالا دیگر باید فهمیده باشی، دورا. هنر دروغی است که حقیقت را بازگو می‌کند.»
هنگامی که در نمایشگاه بین‌المللی گِرنیکا را در غرفۀ فرانسه دیدم، تأثیرش از تأثیری که در آتلیه داشت هم بیش‌تر بود. فکر کردم چقدر برای خلبان آسان است که دریچه‌ای را در هواپیما باز کند تا بمب‌ها فروبریزند روی سر مردم بی‌گناه در آن پایین. ولی چه کسی می‌توانست چنین نقاشی‌ای بکشد از این انفجار تیره‌وتار و از خشم و دلسوزی. تنها و تنها پیکاسو!

از کتابِ شب پر ستاره؛ مایکل برد؛ ترجمه‌ی نرگس انتخابی
‌
‌تابلوی گرنیکا، اثر پابلو پیکاسو، ۱۹۳۷
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:

🎭نمایش‌نامه‌خوانی

شبگرد | نویسنده: دنیل کین | مترجم: آسیه سیدی
از مجموعه‌ی جهان نمایش

کارگردان: سحر بیرانوند
بازیگران: محمد عبداللهی، بهنام قادری، سحر بیرانوند

به‌زودی...
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
‌
‌چیرگی بر اسکیزوفرنی:
ذهن زیبای جان نش


جان نش واقعی مثل بیشتر مبتلایان به اسکیزوفرنی، کسانی را که صداهای عجیب‌شان را می‌شنید تصور نمی‌کرد.
در سال ۱۹۵۸، به نظر می‌رسید جان نش همه‌چیز دارد. یک همسر زیبا، یک شغل عالی، اما اندکی بعد از تولد سی سالگی‌اش، در همان سالی که نشریه‌ی فورچون او را یکی از ستاره‌های ریاضیات کشور نامید، همه‌چیز شروع کرد به از هم پاشیدن. او شروع کرد به دیدن توطئه‌ها و پیام‌های سری در جاهایی که چنین چیزهایی وجود نداشت.

ترجمه از ایمان همتی
تهیه و تنظیم: نشر نی
👌1
نشر نی pinned Deleted message
‌
‌«ریاضیات زیبا»
جان نش، نظریه‌ی بازی‌ها، و جست‌وجوی رمز طبیعت
تام سیگفرید
ترجمه‌ی مهدی صادقی

میلیون‌ها نفر در سراسر جهان فیلم ذهن زیبا را دیده‌اند اما عده‌ی کمی ریاضیاتی را درک کرده‌اند که ذهن زیبای جان نش خلق کرده است. امروزه ریاضیات زیبای نش به زبانی جهانی برای تحقیق در علوم اجتماعی تبدیل شده است و در دیگر رشته‌های علمی نظیر زیست‌شناسی تکاملی، علوم اعصاب و حتی فیزیک کوانتومی نیز نفوذ کرده است. جان نش برای تحقیقات برجسته‌اش در دهه‌ی ۱۹۵۰ در زمینه‌ی بازی‌ها برنده‌ی جایزه‌ی نوبل سال ۱۹۹۴ شد. زیست‌شناسان تکاملی این نظریه را در دهه‌ی ۱۹۷۰ به کار بردند و اقتصاددانان در دهه‌ی ۱۹۸۰ آن را پذیرفتند. امروزه دانشمندان علوم اعصاب با استفاده از نظریه‌ی بازی‌ها مغز را بررسی می‌کنند و انسان‌شناس‌ها به کمک آن خود را به مطالعه‌ی مردم فرهنگ‌های مختلف مشغول می‌کنند. تام سیگفرید در این کتاب شرح می‌دهد که نظریه‌ی بازی‌ها چگونه علوم زیستی، علوم اجتماعی، و علوم طبیعی را به طریقی به یکدیگر پیوند می‌دهد که رؤیای آسیموف را درباره‌ی روان‌تاریخ یا رمز طبیعت به واقعیت نزدیک‌تر می‌کند.
‌
🎭 ‌عصری با نمایش
نمایش‌نامه‌خوانی

نمایش‌نامهٔ شبگرد | نوشتهٔ دنیل کین | ترجمهٔ آسیه سیدی
از مجموعهٔ جهان نمایش

کارگردان: سحر بیرانوند
بازیگران: محمد عبداللهی، بهنام قادری، سحر بیرانوند‌

زمان: چهارشنبه، ششم دی‌ماه، ساعت ۱۹، مدت اجرا: ۷۵ دقیقه
آدرس: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم
جهت رزرو بلیت و کسب اطلاعات بیشتر به شمارهٔ ۰۹۰۳۲۰۵۴۶۰۰ در واتساپ پیام دهید.
نشر نی pinned a photo
حيات درونى نوزاد دنيايى از خيال‌پردازى است و خيال‌پردازى نوعى فعاليت ذهنى است كه از زمان تولد حضور دارد. در اين دنياى ذهنى، تخيلات همچون بازنمايى‌هاى خيالى غرايز و شهوات جسمانى و نيز به‌منزله‌ی پاسخ‌‏هاى فعالانه نوزاد به احساسات و سائق‌هاى قوى عمل مى‌كنند. بر اين اساس، نوزاد گرسنه مى‌تواند با خلق توهم پستان و مزه‌ی شير، گرسنگى خود را موقتاً مهار كند.
درحالى‌كه اين فرايندهاى ذهنى در خيال‌پردازى و در سطحى روان‌شناختى به‌وقوع مى‌پيوندند، تجربه نوزاد از آن‌ها هم جسمانى و هم ذهنى است. اين خيال‌پردازى‌ها و موضوع‌هاى درونى، به‌شدت زنده و واقعى به نظر مى‌رسند زيرا نوزاد در اين مرحله قادر نيست ميان واقعيت و دنياى تخيلى خود تمايز قائل شود. بنابراين، هر رنج و ناكامى نوزاد چنان احساس مى‌شود كه گويى حمله‌اى شخصى از سوى نيرويى متخاصم بوده است. نوزاد بى‌پناه اين موضوع‌ها و احساسات تخيلى را همچون رويدادهايى واقعى تجربه مى‌كند. به عبارتى، رويدادهاى روان‌شناختى نزد نوزاد جسمانى به‌نظر مى‌رسند. براى نمونه، نوزادى كه انگشت خود را مى‌مكد و با دهان صداى مكيدن درمى‌آورد، چنين خيال‌پردازى مى‌كند كه به‌واقع در حال مكيدن پستان است و حتى پستانى خوب در درون خود دارد. ترس‌ها و احساسات شديد نوزاد و مكانيزم‌هاى او براى مواجهه با آن‌ها، به دنياى ديوانه‌وار بزرگسالانِ مبتلا به سايكوز شباهت دارد، با اين تفاوت كه كلاين تصريح مى‌كند نوزاد مبتلا به سايكوز نيست و اين دنياى درونىِ پرآشوب خيال‏پردازى‌ها، در دوران نوزادى بهنجار و طبيعى است.

از کتابِ «درآمدی بر روابط موضوعی و روان‌شناسی خود»
مایکل سنت کلر
ترجمه‌ی علیرضا طهماسب و حامد علی‌آقایی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
‌آرام‌تر حرف می‌زنم، هر سال کمی آرام‌تر. شاید. کندتر هم، هر سال کمی کندتر. شاید. گفتنش سخت است. اگر این‌طور بود مکث‌ها طولانی‌تر بود، بین کلمه‌ها، جمله‌ها، بخش‌ها، اشک‌ها، با هم اشتباه می‌گیرم‌شان، کلمه‌ها و اشک‌ها را، کلمه‌هایم اشک‌هایم هستند، چشم‌هایم دهانم. و در هر مکث کوتاهی، باید می‌شنیدم، که آیا این‌که می‌گویم سکوت است یا نه، این‌که می‌گویم تنها کلمات می‌شکنندش. اما اصلاً چنین چیزی نیست، اصلاً این چنین نیست، همیشه همان زمزمه است، که بی‌وقفه جاری است، مثل کلمه‌ای بی‌پایان و به همین دلیل بی‌معنا، زیرا آن‌چه به کلمات معنا می‌دهد پایان است.

از کتاب «متن‌هایی برای هیچ»؛ ساموئل بکت؛ ترجمه‌ی علیرضا طاهری عراقی

ویدئو با عنوان سکوت، از مصاحبه تلویزیون سوئد، ۱۹۶۹
‌
‌در دست انتشار
«عشق در دو نگاه»
گزیده‌ای از نوشته‌ها و ترجمه‌ها در حوزه‌ی ادبیات و هنر
نرگس انتخابی

آثار خواهران برونته آمیزه‌ای شگفت‌انگیز از احساسات رمانتیک و عاشقانه، و شور و شوق و سودا و طلب و تمنا بودند. این آثار محدودیت‌های دست‌وپاگیر رمان عاشقانه‌ی انگلیسی را از میان برداشتند و فضای بازتری برای رمان‌نویسان به وجود آوردند. مضمون «عشق»، که تا چند سال پیش‌تر از آن نزد نویسنده‌ای همچون جین آستین به معنی ارزش و احترام متقابل بود، در آثار خواهران برونته معنی جدید و بی‌سابقه‌ای پیدا کرد، و مضامینی همچون عشق سودایی، نیاز، عطش، ولع و اشتیاق عاشقانه راه خود را به رمان انگلیسی باز کردند. تب‌وتاب انقلابی دهه‌ی ۱۸۴۰ و شور و حرارت شاعران رمانتیک هم به این آثار راه یافتند.‌
‌
‌در دست انتشار
«پاییز فلوبر»
ادبیات فرانسه؛ رمان
الکساندر پوستل
ترجمه‌ی ساناز ساعی دیباور

می‌خواهد روایت داستانی را که در سر دارد به دست نور بسپارد یا با کلمات تعریفش کند؟ جزئیات تاریخی، صحت باستان‌شناسی، این‌ها همه مسائل ثانویه‌اند و برای خلق زیبایی کفایت نمی‌کنند. حتی گاهی از مسیر اصلی منحرفش می‌کنند. این همان چیزی‌ست که زولا و سایر نویسنده‌های مکتب جدید، به خاطر علاقه‌ی بیش از حد به مستندسازی و اهمیت دادن به واقعیت صِرف از آن غافل شده‌اند. فلوبر می‌داند با چه پیوندهای صمیمانه‌ای زیبایی را با واقعیت گره بزند. در حالتی بین نشستن و دراز کشیدن، پاهایش را روی هم انداخته و در خیال خود، از لابه‌لای پرده‌ی تور، درخشش ایده‌ی مطلوب را به چشم می‌بیند.
ص ۸۱
بنابراین تاریخ تجربۀ ضرورت است و تنها همین تجربه است که می‌تواند از شیء‌وارگی آن در مقام ابژۀ صرف بازنمایی یا اَبَررمزی در میان اَبَررمزهای دیگر ممانعت کند. ضرورت به این معنا نوعی محتوا نیست، بلکه شکل تخطی‌ناپذیر رویدادهاست؛ بنابراین مقوله‌ای است روایی به معنای وسیع کلمه، یعنی نوعی ناخودآگاه سیاسی روایی که در این کتاب بحثش پیش کشیده شد، نوعی بازمتنی‌سازی تاریخ که تاریخ را نه به عنوان بازنمایی یا «بینش» ــ نوعی محتوای جدید ــ بلکه به عنوان آثار یا معلول‌های صوری چیزی عرضه می‌کند که آلتوسر، ‌به پیروی از اسپینوزا، آن را «علت غایب» می‌نامد. تاریخ، وقتی به این معنا درک شود، چیزی است که زخم می‌زند، سد راه میل می‌شود، و محدودیت‌های سخت و تخطی‌ناپذیری بر کنش‌های فردی و جمعی اعمال می‌کند؛ چیزی است که «مکرهایش» به وارونگی‌های مهیب و آیرونیک نیات آشکار این مکرها می‌انجامد. اما این تاریخ را تنها می‌توان از راه معلول‌هایش درک کرد و هرگز به طور مستقیم همچون نیرویی شیءواره‌شده درک نمی‌شود. این به‌واقع همان معنای غایی است که در آن تاریخ، در مقام زمینه و افق گذرناپذیر، به هیچ توجیه نظری خاصی نیاز ندارد: می‌توان مطمئن بود که ضرورت‌های بیگانه‌سازش دست از سر ما برنمی‌دارند، هر اندازه هم که ترجیح دهیم این ضرورت‌ها را نادیده بگیریم.

از کتابِ «ناخودآگاه سیاسی»
روایت در مقام کنش نمادین اجتماعی
فردریک جیمسون
ترجمۀ شاپور بهیان
از مجموعۀ ایده‌های رادیکال

فردریک جیسمون در ناخودآگاه سیاسی بار دیگر بر جدایی ادبیات از سیاست خط بطلان می‌کشد و پیوندهای آفرینش ادبی را با بستر سیاسی‌اش از نو به‌نحوی بدیع برقرار می‌کند. جیمسون در این کتاب بر اولویت تفسیر سیاسیِ متن‌های ادبی پای می‌فشارد. به عقیدۀ او، تفسیر سیاسی در حکم تکمله یا ابزاری کمکی برای روش‌های مرسوم تفسیر نیست، بلکه در کانون درک ما از متن ادبی جای دارد. مفهوم «ناخودآگاه سیاسی» چارچوبی برای همین درک از آفرینش ادبی و تفسیر آن فراهم می‌کند، مفهومی که ریشه‌هایش را در برداشت فروید از تحقق آرزو به عنوان عملی جبرانی و کارکرد روایت در تحلیل لوی‌استروس از «تفکر وحشی» می‌توان یافت. جیمسون به کمک منابع خود می‌کوشد این فرضیه را بپرورد که آثار ادبی را می‌توان راه‌حل‌هایی نمادین برای بن‌بست‌ها و معضلات اجتماعی واقعی دانست که تنها به نحوی ناخودآگاه احساس می‌شوند. در این میان وظیفۀ منتقد این است که اسباب بازسازی آن مسائل و تناقض‌های واقعی را فراهم کند که متن در مقام کلی پرتنش آن‌ها را به درون بافت خود می‌کشد و آن‌چه صرفاً حس می‌شد به رؤیت درمی‌آورد. در ادامه جیمسون نظریه‌اش را برای تفسیر آثار کلاسیک قرن نوزدهم و بیستم، نظیر رمان‌های بالزاک، گیسینگ و کنراد، به کار می‌گیرد.
ناخودآگاه سیاسی در دوره‌ای به نگارش درآمد که موج نظریه‌های فرانسوی همه‌جا فراگیر می‌شد و مطالعات فرهنگی در آن‌سوی اقیانوس اطلس را نیز درنوردیده بود. بخش مهمی از غنای نظری اثر جیمسون ناشی از تلاش قهرمانانۀ او برای سرشاخ‌شدن با کثیر نظریه‌هایی است که اولویت تفسیر سیاسی یا مارکسیستی متن‌ها را به چالش می‌کشند و برای آن جایگاهی صرفاً در کنار سایر نظریه‌های موجود قائل می‌شوند. ماندگاری اثر جیمسون و تثبیت آن به عنوان اثری شاخص و تأثیرگذار در نقد فرهنگ و مطالعۀ ادبیات نشان می‌دهد که بلندپروازی نظری او خالی از بهره و توفیق نبوده است.