Forwarded from الفبای فردا
در دهۀ اخیر در مورد مدارس استعدادهای درخشان و مزیت‌ها و معایب آن بحث‌هایی در گرفته و متفکران حوزۀ آموزش، متولیان و سیاستگذاران نظام آموزش و نهادهای قانون‌گذار هر یک از جنبه‌ای به آن پرداخته‌اند.
نشست بیست‌ویکم خیروخرد با حضور دکتر فاطمه مهاجرانی به تجربه این مدارس پرداخته و تلاش می‌کند به سؤالات زیر پاسخ دهد:
۱- چگونه باید با دانش آموزان دارای استعداد خاص مواجه شد و تجربیات موفق جهانی در این مورد چیست؟
۲- چه استدلال‌هایی له یا علیه جداسازی دانش‌آموزان خاص وجود دارد؟
۳- با توجه به پاسخ‌های داده شده به دو سؤال اول، نظام آموزش و پرورش ایران باید چه تغییری در رویکردش به مدارس استعداد درخشان ایجاد کند؟
۴- گام‌های اولیه در حرکت به سمت رویکرد جدید چه باید باشد؟
زمان: دوشنبه ۱۱ دی ماه ۱۴۰۲ ساعت ۱۶
نشست حضوری: خیابان وزرا، کوچه بیستم، پلاک ۶، طبقه دوم
مشاهده آنلاین در الفبای فردا: alefbayefarda.ir/kheyrokherad-21
⬅️ «به مهربانی» سامانه آنلاین حمایت از آموزشِ کودکان و نوجوانانِ در معرض خطر ترکِ تحصیل است. در این مسیر همراه ما باشید: اینجا را کلیک کنید.
🆔 instagram.com/alefbayefarda
🆔 @alefbayefarda
نشست بیست‌ویکم خیروخرد با حضور دکتر فاطمه مهاجرانی به تجربه این مدارس پرداخته و تلاش می‌کند به سؤالات زیر پاسخ دهد:
۱- چگونه باید با دانش آموزان دارای استعداد خاص مواجه شد و تجربیات موفق جهانی در این مورد چیست؟
۲- چه استدلال‌هایی له یا علیه جداسازی دانش‌آموزان خاص وجود دارد؟
۳- با توجه به پاسخ‌های داده شده به دو سؤال اول، نظام آموزش و پرورش ایران باید چه تغییری در رویکردش به مدارس استعداد درخشان ایجاد کند؟
۴- گام‌های اولیه در حرکت به سمت رویکرد جدید چه باید باشد؟
زمان: دوشنبه ۱۱ دی ماه ۱۴۰۲ ساعت ۱۶
نشست حضوری: خیابان وزرا، کوچه بیستم، پلاک ۶، طبقه دوم
مشاهده آنلاین در الفبای فردا: alefbayefarda.ir/kheyrokherad-21
⬅️ «به مهربانی» سامانه آنلاین حمایت از آموزشِ کودکان و نوجوانانِ در معرض خطر ترکِ تحصیل است. در این مسیر همراه ما باشید: اینجا را کلیک کنید.
🆔 instagram.com/alefbayefarda
🆔 @alefbayefarda
فهرست_کتاب‌های_نشر_نی؛_زمستان_۱۴۰۲.pdf
847.2 KB
فهرست کتاب‌های موجود نشر نی؛ زمستان ۱۴۰۲
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ژاک لکان: مرحله‌ی آینه
من، تو، هویت، شخصیت چیست؟ وقتی به خودتان فکر می‌کنید آیا خودتان را یک شخص کامل یکپارچه تصور می‌کنید؟ ژاک لکان مهم‌ترین روانکاو از زمان فروید، در سال ۱۹۳۶ چیزی را که ما به عنوان هویت خودمان در نظر می‌گیریم به عنوان امری خیالی نظریه‌پردازی کرد، برساختی در پنهانی، که سوژه‌ی واقعی در آن سکنی دارد. لکان رشد این هویت را مرحله‌ی آینه نامید. او فرض کرد که نخستین باری که یک نوزاد خودش را در آینه می‌بیند، چه به صورت تحت‌اللفظی و چه مجازی، لحظه‌ای است که کودک درکی از خویشتن، چشم یا هویت فردی پیدا می‌کند. پیش از این لحظه، کودک اساساً خودش را به عنوان یک فرد درک نمی‌کند، بلکه صرفاً به عنوان سوژه‌ای یکپارچه وجود دارد که تعریف‌ناپذیر است و در یگانگی با هر چیزی است که پیرامون او قرار دارد. به این معنا، هنگامی که کودک برای نخستین بار خودش را به عنوان موجودی با هویتی مشخص درک می‌کند اصالت و واقعیت سوژه‌ی کامل از دست می‌رود. این همان چیزی است موجب شکافی می‌شود که فروید میان خویشتن ناخودآگاه، سوژه و اگو مطرح کرد.
ترجمه‌ی ویدئو: ایمان همتی
تهیه و تنظیم: نشر نی
ژاک لکان: مرحله‌ی آینه
من، تو، هویت، شخصیت چیست؟ وقتی به خودتان فکر می‌کنید آیا خودتان را یک شخص کامل یکپارچه تصور می‌کنید؟ ژاک لکان مهم‌ترین روانکاو از زمان فروید، در سال ۱۹۳۶ چیزی را که ما به عنوان هویت خودمان در نظر می‌گیریم به عنوان امری خیالی نظریه‌پردازی کرد، برساختی در پنهانی، که سوژه‌ی واقعی در آن سکنی دارد. لکان رشد این هویت را مرحله‌ی آینه نامید. او فرض کرد که نخستین باری که یک نوزاد خودش را در آینه می‌بیند، چه به صورت تحت‌اللفظی و چه مجازی، لحظه‌ای است که کودک درکی از خویشتن، چشم یا هویت فردی پیدا می‌کند. پیش از این لحظه، کودک اساساً خودش را به عنوان یک فرد درک نمی‌کند، بلکه صرفاً به عنوان سوژه‌ای یکپارچه وجود دارد که تعریف‌ناپذیر است و در یگانگی با هر چیزی است که پیرامون او قرار دارد. به این معنا، هنگامی که کودک برای نخستین بار خودش را به عنوان موجودی با هویتی مشخص درک می‌کند اصالت و واقعیت سوژه‌ی کامل از دست می‌رود. این همان چیزی است موجب شکافی می‌شود که فروید میان خویشتن ناخودآگاه، سوژه و اگو مطرح کرد.
ترجمه‌ی ویدئو: ایمان همتی
تهیه و تنظیم: نشر نی
چاپ چهارم منتشر شد
«چرا چیزها می‌شکنند»
ادراک جهان از دیدگاه فروپاشی آن
مارک ابرهارت
ترجمه‌ی محمدابراهیم محجوب
وقتی جسمی بر زمین می‌افتد و می‌شکند، در پاسخ به این پرسش که چرا شکست، اغلب می‌شنویم: «چون» زمین خورد. نویسنده معتقد است این پاسخ درست نیست؛ باید بگوییم جسم «وقتی» زمین خورد شکست. به نظر او چرا شکستن جسم دلایل بسیاری دارد که برای درک آنها باید به ژرفنای دنیای اتم و مکانیک کوانتومی سفر کنیم؛ و البته برخی از آن دلایل را هرگز نخواهیم فهمید.
در این کتاب، دکتر ابرهارت استاد دانشگاه کلرادو، در روایتی دل‌نشین، سیری تاریخی ـ علمی (و تا اندازه‌ای فلسفی) را در دنیای رمز‌آلود ماده، این بنیادی‌ترین باشنده‌ی جهان هستی، آغاز می‌کند و با واکاوی موارد مهمی چون غرق شدن کشتی تایتانیک، انفجار سفینه‌ی فضایی چالنجر، و نمونه‌های فراوان دیگر، می‌کوشد بدون استفاده از حتی یک شکل یا یک فرمول ریاضی، از دیدگاهی متفاوت، یعنی از منظر فروپاشی، «فهمی از کلک خیال‌انگیز» هستی به دست دهد.
چاپ چهارم منتشر شد
«چرا چیزها می‌شکنند»
ادراک جهان از دیدگاه فروپاشی آن
مارک ابرهارت
ترجمه‌ی محمدابراهیم محجوب
وقتی جسمی بر زمین می‌افتد و می‌شکند، در پاسخ به این پرسش که چرا شکست، اغلب می‌شنویم: «چون» زمین خورد. نویسنده معتقد است این پاسخ درست نیست؛ باید بگوییم جسم «وقتی» زمین خورد شکست. به نظر او چرا شکستن جسم دلایل بسیاری دارد که برای درک آنها باید به ژرفنای دنیای اتم و مکانیک کوانتومی سفر کنیم؛ و البته برخی از آن دلایل را هرگز نخواهیم فهمید.
در این کتاب، دکتر ابرهارت استاد دانشگاه کلرادو، در روایتی دل‌نشین، سیری تاریخی ـ علمی (و تا اندازه‌ای فلسفی) را در دنیای رمز‌آلود ماده، این بنیادی‌ترین باشنده‌ی جهان هستی، آغاز می‌کند و با واکاوی موارد مهمی چون غرق شدن کشتی تایتانیک، انفجار سفینه‌ی فضایی چالنجر، و نمونه‌های فراوان دیگر، می‌کوشد بدون استفاده از حتی یک شکل یا یک فرمول ریاضی، از دیدگاهی متفاوت، یعنی از منظر فروپاشی، «فهمی از کلک خیال‌انگیز» هستی به دست دهد.
باغ‌وحشی در سنت‌پطرزبورگ. سال ۱۸۶۵.
سمت راست صحنه، پشت حصاری کم‌ارتفاع، کروکودیل غول‌پیکری، بی‌حرکت.
زاک: کروکودیله.
آنیا: وای خدای من، خارق‌العاده‌ست! دهنشو ببینین...!
ایوان: دهن بزرگی داره، شکی نیست. خب که چی؟ این هیچی رو نمی‌رسونه، می‌بینین، تکون نمی‌خوره.
آنیا: خب، واقعاً نمی‌تونه، می‌تونه؟ تو این منبع کوچیک. خیلی دمغه تو جای به این تنگی. مارهای اون عقب، روی اون لوله‌ها، جداً که ــــــ
زاک: من مطمئنم کروکودیل حالش خوبه.
ایوان: خب، این آدم‌ها فقط دنبال سودشونن، دلیلش اینه، آنه. باغ‌وحش‌ها رو کوسه‌ها اداره می‌کنن، دقیق‌تر بگم، آدم‌های زالوصفت. تو فضا صرفه‌جویی می‌کنن، از همه‌چی می‌زنن و براشون مهم نیست که حیوون‌ها دمغ بشن.
ایوان: خیلی خیلی ناراحته، پسر! نگاهش کن ــــــ
آنیا: واقعاً همین‌‌طوره، زاک. انگار مُرده ــــــ
زاک: پس چطوری شکارش کردن ــــــ
ایوان: مُرده. شرط می‌بندم که مُرده. شرط می‌بندم این کلاهبرداره تو راه که می‌اومده این کروکودیل مُرده رو برداشته آورده ــــــ
زاک: نمرده.
آنیا: انگار سال‌هاست پلک نزده. زیادی بی‌حرکته.
ایوان سمتِ کروکودیل خم می‌شود.
ایوان: هوی کروکی! مُردی یا چی؟
زاک: بس کن، ایوان...
ایوان (آواز می‌خواند.) کروکی، مُردی؟ کروکی، کروکی، مُردی؟
آنیا خوشش می‌آید. ایوان کروکودیل را اذیت می‌کند.
آنیا: وای، ایوان داری واقعاً...
زاک: با دستت تکون‌تکونش نده!
ایوان پایش را توی منبع می‌گذارد. آنیا می‌خندد.
ایوان: اینو ببین، آنه! یه تیکه از چکمه‌هامو می‌خوایی یا نکنه مُرده‌ای بدبخت؟
آنیا: وای خدای من! تو دیوونه شدی!
زاک: ایوان، بس کن، جدی می‌گم ــــــ
ایوان: این کروکودیل واقعی نیست، زاک! الکیِ الکیه، وقتی به‌ش نزدیک می‌شی ــــــ
با غرش هولناکی، دهان کروکودیل تا آخر باز می‌شود و ایوان را درسته می‌بلعد. چراغ‌ها خاموش و روشن می‌شوند. ایوان فریاد می‌کشد.
نمایش‌نامه‌ی «کروکودیل»
اقتباسی از داستان کوتاه کروکودیل اثر فیودور داستایفسکی
نوشتهی تام باسدن؛ ترجمه‌ی ماهرخ همتی
از مجموعه‌ی جهان نمایش
سمت راست صحنه، پشت حصاری کم‌ارتفاع، کروکودیل غول‌پیکری، بی‌حرکت.
زاک: کروکودیله.
آنیا: وای خدای من، خارق‌العاده‌ست! دهنشو ببینین...!
ایوان: دهن بزرگی داره، شکی نیست. خب که چی؟ این هیچی رو نمی‌رسونه، می‌بینین، تکون نمی‌خوره.
آنیا: خب، واقعاً نمی‌تونه، می‌تونه؟ تو این منبع کوچیک. خیلی دمغه تو جای به این تنگی. مارهای اون عقب، روی اون لوله‌ها، جداً که ــــــ
زاک: من مطمئنم کروکودیل حالش خوبه.
ایوان: خب، این آدم‌ها فقط دنبال سودشونن، دلیلش اینه، آنه. باغ‌وحش‌ها رو کوسه‌ها اداره می‌کنن، دقیق‌تر بگم، آدم‌های زالوصفت. تو فضا صرفه‌جویی می‌کنن، از همه‌چی می‌زنن و براشون مهم نیست که حیوون‌ها دمغ بشن.
ایوان: خیلی خیلی ناراحته، پسر! نگاهش کن ــــــ
آنیا: واقعاً همین‌‌طوره، زاک. انگار مُرده ــــــ
زاک: پس چطوری شکارش کردن ــــــ
ایوان: مُرده. شرط می‌بندم که مُرده. شرط می‌بندم این کلاهبرداره تو راه که می‌اومده این کروکودیل مُرده رو برداشته آورده ــــــ
زاک: نمرده.
آنیا: انگار سال‌هاست پلک نزده. زیادی بی‌حرکته.
ایوان سمتِ کروکودیل خم می‌شود.
ایوان: هوی کروکی! مُردی یا چی؟
زاک: بس کن، ایوان...
ایوان (آواز می‌خواند.) کروکی، مُردی؟ کروکی، کروکی، مُردی؟
آنیا خوشش می‌آید. ایوان کروکودیل را اذیت می‌کند.
آنیا: وای، ایوان داری واقعاً...
زاک: با دستت تکون‌تکونش نده!
ایوان پایش را توی منبع می‌گذارد. آنیا می‌خندد.
ایوان: اینو ببین، آنه! یه تیکه از چکمه‌هامو می‌خوایی یا نکنه مُرده‌ای بدبخت؟
آنیا: وای خدای من! تو دیوونه شدی!
زاک: ایوان، بس کن، جدی می‌گم ــــــ
ایوان: این کروکودیل واقعی نیست، زاک! الکیِ الکیه، وقتی به‌ش نزدیک می‌شی ــــــ
با غرش هولناکی، دهان کروکودیل تا آخر باز می‌شود و ایوان را درسته می‌بلعد. چراغ‌ها خاموش و روشن می‌شوند. ایوان فریاد می‌کشد.
نمایش‌نامه‌ی «کروکودیل»
اقتباسی از داستان کوتاه کروکودیل اثر فیودور داستایفسکی
نوشتهی تام باسدن؛ ترجمه‌ی ماهرخ همتی
از مجموعه‌ی جهان نمایش
منتشر شد
«داستان داروتیا»
نمایش‌نامه؛ اقتباسی از رمان میدل مارچ اثر جورج الیوت
جفری بیورز؛ ترجمه‌ی ماهرخ همتی
از مجموعه‌ی جهان نمایش
چیزهایی هست که آدم فقط یه بار تجربه می‌کنه و بعد می‌دونه که بهترین تجربه‌ی زندگیشو از سر گذرونده. من در حالی تجربه‌ش کردم که هنوز خیلی جوونم، همین. تو زندگیم، چیزی که بیشتر از هر چیز دیگه‌ای اهمیت داره سرتاپا ممنوعه برام، به خاطر غرور و شرافتم. البته من مثل کسی به زندگی ادامه می‌دم که توی خیالش بهشتو دیده.
از متن کتاب، صفحه‌ی ۱۵۶
▫️جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
منتشر شد
«داستان داروتیا»
نمایش‌نامه؛ اقتباسی از رمان میدل مارچ اثر جورج الیوت
جفری بیورز؛ ترجمه‌ی ماهرخ همتی
از مجموعه‌ی جهان نمایش
چیزهایی هست که آدم فقط یه بار تجربه می‌کنه و بعد می‌دونه که بهترین تجربه‌ی زندگیشو از سر گذرونده. من در حالی تجربه‌ش کردم که هنوز خیلی جوونم، همین. تو زندگیم، چیزی که بیشتر از هر چیز دیگه‌ای اهمیت داره سرتاپا ممنوعه برام، به خاطر غرور و شرافتم. البته من مثل کسی به زندگی ادامه می‌دم که توی خیالش بهشتو دیده.
از متن کتاب، صفحه‌ی ۱۵۶
▫️جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
منتشر شد
«هفت شاهدخت و ژویزل و درون»
موریس مترلینک؛ ترجمه‌ی مجتبی اشرفی
از مجموعه‌ی جهان نمایش
من، پیرمردِ بینوای بیچاره، این‌جام، دو قدمی درِ خونه‌شون، و همه‌ی خوشبختی کوچیک‌شون تو مُشت‌های فرسوده‌ی منه و از ترس تباه شدن این خوشبختی جرئت باز کردن مشتمو ندارم.
از متن کتاب، صفحه‌ی ۱۴۲
▫️جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
منتشر شد
«هفت شاهدخت و ژویزل و درون»
موریس مترلینک؛ ترجمه‌ی مجتبی اشرفی
از مجموعه‌ی جهان نمایش
من، پیرمردِ بینوای بیچاره، این‌جام، دو قدمی درِ خونه‌شون، و همه‌ی خوشبختی کوچیک‌شون تو مُشت‌های فرسوده‌ی منه و از ترس تباه شدن این خوشبختی جرئت باز کردن مشتمو ندارم.
از متن کتاب، صفحه‌ی ۱۴۲
▫️جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
منتشر شد
«محاکمه‌ی اندرسن ویل»
سال لویت؛ ترجمه‌ی امین مدی
از مجموعه‌ی جهان نمایش
● گزاف می‌گویید سرهنگ ــ گزاف! از کسانی که در این سالن هستند بپرسید. بپرسید که اگر در جایگاه من بودند آیا می‌توانستند کاری متفاوت بکنند ــ بپرسید. شما همه از فاتحان هستید و برای مغلوبان اخلاقیان جعل می‌کنید.
○ بله! اخلاقیات را فاتح وضع می‌کند، زیرا مغلوب توان چنین کاری را ندارد.
● و من تف می‌کنم به این اخلاقیات!
از متن کتاب، صفحه‌ی ۱۲۴ و ۱۲۵
▫️جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
منتشر شد
«محاکمه‌ی اندرسن ویل»
سال لویت؛ ترجمه‌ی امین مدی
از مجموعه‌ی جهان نمایش
● گزاف می‌گویید سرهنگ ــ گزاف! از کسانی که در این سالن هستند بپرسید. بپرسید که اگر در جایگاه من بودند آیا می‌توانستند کاری متفاوت بکنند ــ بپرسید. شما همه از فاتحان هستید و برای مغلوبان اخلاقیان جعل می‌کنید.
○ بله! اخلاقیات را فاتح وضع می‌کند، زیرا مغلوب توان چنین کاری را ندارد.
● و من تف می‌کنم به این اخلاقیات!
از متن کتاب، صفحه‌ی ۱۲۴ و ۱۲۵
▫️جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
همیشه باید اتفاق‌هایی رو که ممکن بود بیفتن و نیفتاده‌ن گوشۀ ذهن‌مون داشته باشیم، به اندازۀ اتفاق‌های افتاده. ممکنه بپرسین چرا؟ ــ چیزی که اتفاق افتاده، اتفاق افتاده و این چیزیه که مجبوریم باهاش سروکار داشته باشیم. شاید این‌طور نباشه. و این فقط بازی سرگرم‌کنندۀ “اگر چنین می‌شد چنان می‌شد” نیست ــ اگر بمبِ اشتاوفنبرگ هیتلر رو می‌کشت چه می‌شد؟ این هم سؤال مهمیه. به نظر من، ما سخت مستعدیم که تاریخ رو داروینی ببینیم، منطبق بر بقای اصلح، که البته منظور داروین قوی‌تر‌ها یا حتی باهوش‌تر‌ها نبوده، منظورش صرفاً مجهزترها و آماده‌تر‌ها برای انطباق با محیطِ در حال تغییر بوده. اما در تاریخ واقعی بشر این طور نیست. اون‌هایی که دوام می‌آرن، یا برتری دارن، یا برتری پیدا می‌کنن، صرفاً اون‌هایی هستن که نظم بهتر و سلاح‌های بزرگ‌تری دارن، اون‌هایی که بهتر می‌کُشن. ملت‌های صلح‌دوست به ندرت پیروز می‌شن ــ در حوزۀ اندیشه چرا، اما اندیشه به ندرت غالب می‌شه اگر پشتش به توپ و تفنگ گرم نباشه. همۀ ما قبول داریم که این مایۀ تأسفه، اما تشخیص ندادنش به انفعال منتهی می‌شه.
از رمانِ الیزابت فنیچ
جولین بارنز
ترجمۀ محمدرضا ترک‌تتاری
همیشه باید اتفاق‌هایی رو که ممکن بود بیفتن و نیفتاده‌ن گوشۀ ذهن‌مون داشته باشیم، به اندازۀ اتفاق‌های افتاده. ممکنه بپرسین چرا؟ ــ چیزی که اتفاق افتاده، اتفاق افتاده و این چیزیه که مجبوریم باهاش سروکار داشته باشیم. شاید این‌طور نباشه. و این فقط بازی سرگرم‌کنندۀ “اگر چنین می‌شد چنان می‌شد” نیست ــ اگر بمبِ اشتاوفنبرگ هیتلر رو می‌کشت چه می‌شد؟ این هم سؤال مهمیه. به نظر من، ما سخت مستعدیم که تاریخ رو داروینی ببینیم، منطبق بر بقای اصلح، که البته منظور داروین قوی‌تر‌ها یا حتی باهوش‌تر‌ها نبوده، منظورش صرفاً مجهزترها و آماده‌تر‌ها برای انطباق با محیطِ در حال تغییر بوده. اما در تاریخ واقعی بشر این طور نیست. اون‌هایی که دوام می‌آرن، یا برتری دارن، یا برتری پیدا می‌کنن، صرفاً اون‌هایی هستن که نظم بهتر و سلاح‌های بزرگ‌تری دارن، اون‌هایی که بهتر می‌کُشن. ملت‌های صلح‌دوست به ندرت پیروز می‌شن ــ در حوزۀ اندیشه چرا، اما اندیشه به ندرت غالب می‌شه اگر پشتش به توپ و تفنگ گرم نباشه. همۀ ما قبول داریم که این مایۀ تأسفه، اما تشخیص ندادنش به انفعال منتهی می‌شه.
از رمانِ الیزابت فنیچ
جولین بارنز
ترجمۀ محمدرضا ترک‌تتاری
به نحو تجربی، زیبا فقط در «جامعه» خوشایند است. اگر کشش به سوی جامعه را طبیعی انسان بدانیم و قابلیت و میل او به سوی آن، یعنی «جامعه‌پذیری» را مقتضای انسان به‌عنوان مخلوقی که سرشتش زندگی در جامعه است، و بنابراین خاصه‌ای متعلق به «بشریت» بشماریم، نمی‌توانیم از تلقی ذوق به‌عنوان قوهٔ داوری دربارهٔ هر چیزی که به‌وسیلهٔ آن می‌توانیم «احساس» خود را به همهٔ انسان‌های دیگر منتقل کنیم، و در نتیجه به‌عنوان وسیلهٔ گسترش آن‌چه که تمایل طبیعی هرکس طالب آن است، خودداری کنیم.
انسانی که در جزیره‌ای متروک، یکه و تنها رها شده باشد، نه کلبه‌اش را خواهد آراست نه خودش را، نه به جست‌وجوی گل‌ها می‌رود و نه به‌طریق اولیٰ گیاهانی خواهد کاشت تا خود را با آنها بیآراید. فقط در جامعه است که به خاطرش خطور می‌کند نه فقط انسان بلکه به سلیقهٔ خود انسانی آراسته باشد (آغاز تمدن). پس از این روست که او را کسی می‌دانیم که هم مایل، هم مستعدِ انتقال لذت خود به دیگران است و به شیئی که نتواند در اشتراک با دیگران از آن احساس خرسندی کند راضی نمی‌شود.
از کتابِ نقد قوهٔ حکم
ایمانوئل کانت
ترجمهٔ عبدالکریم رشیدیان
به نحو تجربی، زیبا فقط در «جامعه» خوشایند است. اگر کشش به سوی جامعه را طبیعی انسان بدانیم و قابلیت و میل او به سوی آن، یعنی «جامعه‌پذیری» را مقتضای انسان به‌عنوان مخلوقی که سرشتش زندگی در جامعه است، و بنابراین خاصه‌ای متعلق به «بشریت» بشماریم، نمی‌توانیم از تلقی ذوق به‌عنوان قوهٔ داوری دربارهٔ هر چیزی که به‌وسیلهٔ آن می‌توانیم «احساس» خود را به همهٔ انسان‌های دیگر منتقل کنیم، و در نتیجه به‌عنوان وسیلهٔ گسترش آن‌چه که تمایل طبیعی هرکس طالب آن است، خودداری کنیم.
انسانی که در جزیره‌ای متروک، یکه و تنها رها شده باشد، نه کلبه‌اش را خواهد آراست نه خودش را، نه به جست‌وجوی گل‌ها می‌رود و نه به‌طریق اولیٰ گیاهانی خواهد کاشت تا خود را با آنها بیآراید. فقط در جامعه است که به خاطرش خطور می‌کند نه فقط انسان بلکه به سلیقهٔ خود انسانی آراسته باشد (آغاز تمدن). پس از این روست که او را کسی می‌دانیم که هم مایل، هم مستعدِ انتقال لذت خود به دیگران است و به شیئی که نتواند در اشتراک با دیگران از آن احساس خرسندی کند راضی نمی‌شود.
از کتابِ نقد قوهٔ حکم
ایمانوئل کانت
ترجمهٔ عبدالکریم رشیدیان
آن‌چه را كه در نوامبر ۱۹۸۹ رخ داد همه ديگر مىدانند. من در مقام يک شاهد عينى و يک شريک در اين وقايع، دلم مى‌خواهد تأكيد كنم كه اين انقلاب، كه حقيقتاً حاصل برخوردى ميان فرهنگ و قدرت بود، بی‌خشونت‌ترين انقلابى بود كه مى‌توان به تصور درآورد. در گردهمايى‌هايى كه نزديک به ۷۵۰ هزار نفر در آن شركت مى‌كردند، نه يک نفر مجروح شد، نه شيشه پنجره‌اى شكست، و نه به ماشينى صدمه‌اى رسيد. بسيارى از ده‌ها هزار جزوه‌اى كه سيل‌وار در پراگ و ساير شهرها پخش مى‌شد از مردم مى‌خواست كه جانب صلح و آرامش را نگهدارند و صبورانه عمل كنند؛ از هيچكس خواسته نشد كه دست به خشونت بزند. در نظر آن‌هايى كه هنوز هم به قدرت فرهنگ، قدرت كلام، قدرت نيكى و عشق، و غلبه آنها بر خشونت باور دارند، در نظر آن‌هايى كه باور دارند امكان ندارد شاعران يا ارشميدس‌ها در مبارزه‌شان عليه يونيفورم‌پوشان شكست بخورند، انقلاب پراگ مى‌تواند الهام‌بخش باشد.
از کتابِ «روح پراگ»
ایوان کلیما
ترجمه‌ی خشایار دیهیمی
آن‌چه را كه در نوامبر ۱۹۸۹ رخ داد همه ديگر مىدانند. من در مقام يک شاهد عينى و يک شريک در اين وقايع، دلم مى‌خواهد تأكيد كنم كه اين انقلاب، كه حقيقتاً حاصل برخوردى ميان فرهنگ و قدرت بود، بی‌خشونت‌ترين انقلابى بود كه مى‌توان به تصور درآورد. در گردهمايى‌هايى كه نزديک به ۷۵۰ هزار نفر در آن شركت مى‌كردند، نه يک نفر مجروح شد، نه شيشه پنجره‌اى شكست، و نه به ماشينى صدمه‌اى رسيد. بسيارى از ده‌ها هزار جزوه‌اى كه سيل‌وار در پراگ و ساير شهرها پخش مى‌شد از مردم مى‌خواست كه جانب صلح و آرامش را نگهدارند و صبورانه عمل كنند؛ از هيچكس خواسته نشد كه دست به خشونت بزند. در نظر آن‌هايى كه هنوز هم به قدرت فرهنگ، قدرت كلام، قدرت نيكى و عشق، و غلبه آنها بر خشونت باور دارند، در نظر آن‌هايى كه باور دارند امكان ندارد شاعران يا ارشميدس‌ها در مبارزه‌شان عليه يونيفورم‌پوشان شكست بخورند، انقلاب پراگ مى‌تواند الهام‌بخش باشد.
از کتابِ «روح پراگ»
ایوان کلیما
ترجمه‌ی خشایار دیهیمی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خاطرات چطور شکل می‌گیرند و چگونه آنها را از دست می‌دهیم؟
به یک خاطره‌ی واقعاً زنده فکر کنید. فکر کردید؟ بسیار خب، حالا سعی کنید به خاطر بیاورید سه هفته پیش ناهار چه خورده‌اید؟ این خاطره‌ی دوم احتمالاً چندان قوی نیست. اما چرا بعضی چیزها را به یاد می‌آوریم و بعضی را به یاد نمی‌آوریم؟ و چرا درنهایت خاطرات فراموش می‌شوند؟
سن یکی از عوامل مهم است. هر چه پا به سن می‌گذاریم، سیناپس‌ها سست و ضعیف می‌شوند. مشکلات روانی و فیزیکی ـ که اغلب با پا به سن گذاشتن افزایش پیدا می‌کنند ـ بر توانایی ما در تمرکز کردن اثر می‌گذارند و بنابراین به عنوان دزدان خاطره عمل می‌کنند. یک دلیل مهم دیگر برای مشکلات حافظه، استرسِ مزمن است. وقتی ما دائماً زیر فشار کار و مسئولیت‌های شخصی هستیم، بدن ما در حالت آماده‌باشِ مفرط قرار می‌گیرد. این واکنش نتیجه‌ی ساز و کار فیزیولوژیکی‌ای است که برای این طراحی شده که ما بتوانیم اطمینان داشته باشیم که می‌توانیم در بحران زنده بمانیم. افسردگی یک علت دیگر است. درست مثل قوای عضلانی، ما باید از مغزمان هم استفاده کنیم در غیر این صورت با خطر از دست دادن آن مواجه‌ایم.
ترجمه‌ی معصومه موسوی
تهیه و تنظیم: نشر نی
به یک خاطره‌ی واقعاً زنده فکر کنید. فکر کردید؟ بسیار خب، حالا سعی کنید به خاطر بیاورید سه هفته پیش ناهار چه خورده‌اید؟ این خاطره‌ی دوم احتمالاً چندان قوی نیست. اما چرا بعضی چیزها را به یاد می‌آوریم و بعضی را به یاد نمی‌آوریم؟ و چرا درنهایت خاطرات فراموش می‌شوند؟
سن یکی از عوامل مهم است. هر چه پا به سن می‌گذاریم، سیناپس‌ها سست و ضعیف می‌شوند. مشکلات روانی و فیزیکی ـ که اغلب با پا به سن گذاشتن افزایش پیدا می‌کنند ـ بر توانایی ما در تمرکز کردن اثر می‌گذارند و بنابراین به عنوان دزدان خاطره عمل می‌کنند. یک دلیل مهم دیگر برای مشکلات حافظه، استرسِ مزمن است. وقتی ما دائماً زیر فشار کار و مسئولیت‌های شخصی هستیم، بدن ما در حالت آماده‌باشِ مفرط قرار می‌گیرد. این واکنش نتیجه‌ی ساز و کار فیزیولوژیکی‌ای است که برای این طراحی شده که ما بتوانیم اطمینان داشته باشیم که می‌توانیم در بحران زنده بمانیم. افسردگی یک علت دیگر است. درست مثل قوای عضلانی، ما باید از مغزمان هم استفاده کنیم در غیر این صورت با خطر از دست دادن آن مواجه‌ایم.
ترجمه‌ی معصومه موسوی
تهیه و تنظیم: نشر نی
با گشت عظیمی که در اواخر قرن نوزدهم به‌وقوع پیوست کتابت برای نخستین بار از حالت تقدّس خود بیرون آمد. با این توضیح که گرچه کتاب مقدّس دیگر مرجعی از برای کتابت به‌حساب نمی‌آمد ولی همچنان موضوع تعاطی اصلی را ــ هرچند به‌صورت معکوس و گاه مخدوش ــ تشکیل می‌داد. لذا گرچه اَرتُو همچون جویس متعرضانی ثابت‌قدم در برابر سنّت کلیسا بودند امّا خصومتشان همچنان صورتی بود واژگونه از گفتارۀ شرع و دور از گذشت واقعی از آن.
پس‌ازآنکه «تکلّم به زبان‌ها» یعنی صورت شفاهی شطحیّات تحت تفوّق علوم دقیقه به‌صورت مقوله‌ای مرضی درآمد و روانپزشکان را بر آن داشت تا مداوایی برای آن بیابند، اصحاب ادب جای آنها را گرفته با طنزی فوق‌العاده ــ گاه تلخ و حادّ و گاه شیرین و سرگرم‌کننده ــ شطحیّات را به کتابت درآورده به‌صورت عُرفی و غیرمرضی در صحنۀ ادبیّات اروپا وارد کردند. بدین‌ترتیب در شطحیّات عصر مدرن دیگر نه جایی برای الوهیّت باقی می‌ماند نه جایی برای ارباب علم و قدرت. لذا علی‌رغم اینکه هم‌اکنون معضل نام پدر و اضمحلال آن تحت لوای نه خدا نه ارباب به‌عنوان رهایی از قیدوبندهای اجتماعی به‌حساب می‌آمد مع‌الوصف همچنان به کارگزاری خود در باطن افراد ادامه می‌داد.
از دایرةالمعارفِ روانکاویِ فرُوید ــ لَکان
طر مقدّماتی
جلد اول: الف
نوشتۀ کرامت مُوَلّلی
با گشت عظیمی که در اواخر قرن نوزدهم به‌وقوع پیوست کتابت برای نخستین بار از حالت تقدّس خود بیرون آمد. با این توضیح که گرچه کتاب مقدّس دیگر مرجعی از برای کتابت به‌حساب نمی‌آمد ولی همچنان موضوع تعاطی اصلی را ــ هرچند به‌صورت معکوس و گاه مخدوش ــ تشکیل می‌داد. لذا گرچه اَرتُو همچون جویس متعرضانی ثابت‌قدم در برابر سنّت کلیسا بودند امّا خصومتشان همچنان صورتی بود واژگونه از گفتارۀ شرع و دور از گذشت واقعی از آن.
پس‌ازآنکه «تکلّم به زبان‌ها» یعنی صورت شفاهی شطحیّات تحت تفوّق علوم دقیقه به‌صورت مقوله‌ای مرضی درآمد و روانپزشکان را بر آن داشت تا مداوایی برای آن بیابند، اصحاب ادب جای آنها را گرفته با طنزی فوق‌العاده ــ گاه تلخ و حادّ و گاه شیرین و سرگرم‌کننده ــ شطحیّات را به کتابت درآورده به‌صورت عُرفی و غیرمرضی در صحنۀ ادبیّات اروپا وارد کردند. بدین‌ترتیب در شطحیّات عصر مدرن دیگر نه جایی برای الوهیّت باقی می‌ماند نه جایی برای ارباب علم و قدرت. لذا علی‌رغم اینکه هم‌اکنون معضل نام پدر و اضمحلال آن تحت لوای نه خدا نه ارباب به‌عنوان رهایی از قیدوبندهای اجتماعی به‌حساب می‌آمد مع‌الوصف همچنان به کارگزاری خود در باطن افراد ادامه می‌داد.
از دایرةالمعارفِ روانکاویِ فرُوید ــ لَکان
طر مقدّماتی
جلد اول: الف
نوشتۀ کرامت مُوَلّلی
چرچیل: خب، اوضاع چطوره؟ کی شما روس‌ها قراره به آلمان حمله کنین؟
استالین: یه وقت مناسب در ماه آینده. داریم روش فکر می‌کنیم.
روزولت: مستقیم وارد برلین می‌شین؟
استالین: خب بستگی داره مقاومت آلمان‌ها چقدر باشه.
چرچیل: البته! امریکا هنوز درست و حسابی قاطی نشده.
استالین: نه فقط الان. امریکا همیشه بیرون گود بوده!
چرچیل: ما فقط با سرباز‌های بیشتر می‌تونیم از پس جبهۀ غربی بر‌بیایم.
روزولت: انگار متوجه نیستین. دست ما بسته‌ست. ژاپنی‌ها هنوز دارن دیوونه‌بازی در‌می‌آرن!
استالین: آها. آره. راستی اوضاع چطور پیش می‌ره؟
روزولت: شما منو به خاطر اینکه از معرکه دورم سرزنش می‌کنین، ولی جوری حرف می‌زنین انگار این ماجرا ربطی به‌تون نداره!
استالین: خب آخه ما هنوز اصلاً با ژاپن وارد جنگ نشدیم.
روزولت: کی قراره باهاشون وارد جنگ بشین؟
استالین: کی؟ با وجود معاهدۀ عدم تعرض روسیه ـــــ ژاپن چطور می‌تونیم همچین کاری کنیم؟
روزولت: از کی تا حالا روس‌ها به عهدنامه‌ها پایبند می‌مونن؟
استالین: آهای!
چرچیل: آروم باشین. ما آدم‌های محترمی هستیم. یادتون نره. مقصر اصلی این اوضاع چشم‌بادومی‌ها و کله‌زردهان.
از نمایش‌نامه‌ی «کنفرانس یالتا»
نوشتهی اریزا هیراتا
ترجمه‌ی نگار خلیلی
از مجموعه‌ی جهان نمایش
استالین: یه وقت مناسب در ماه آینده. داریم روش فکر می‌کنیم.
روزولت: مستقیم وارد برلین می‌شین؟
استالین: خب بستگی داره مقاومت آلمان‌ها چقدر باشه.
چرچیل: البته! امریکا هنوز درست و حسابی قاطی نشده.
استالین: نه فقط الان. امریکا همیشه بیرون گود بوده!
چرچیل: ما فقط با سرباز‌های بیشتر می‌تونیم از پس جبهۀ غربی بر‌بیایم.
روزولت: انگار متوجه نیستین. دست ما بسته‌ست. ژاپنی‌ها هنوز دارن دیوونه‌بازی در‌می‌آرن!
استالین: آها. آره. راستی اوضاع چطور پیش می‌ره؟
روزولت: شما منو به خاطر اینکه از معرکه دورم سرزنش می‌کنین، ولی جوری حرف می‌زنین انگار این ماجرا ربطی به‌تون نداره!
استالین: خب آخه ما هنوز اصلاً با ژاپن وارد جنگ نشدیم.
روزولت: کی قراره باهاشون وارد جنگ بشین؟
استالین: کی؟ با وجود معاهدۀ عدم تعرض روسیه ـــــ ژاپن چطور می‌تونیم همچین کاری کنیم؟
روزولت: از کی تا حالا روس‌ها به عهدنامه‌ها پایبند می‌مونن؟
استالین: آهای!
چرچیل: آروم باشین. ما آدم‌های محترمی هستیم. یادتون نره. مقصر اصلی این اوضاع چشم‌بادومی‌ها و کله‌زردهان.
از نمایش‌نامه‌ی «کنفرانس یالتا»
نوشتهی اریزا هیراتا
ترجمه‌ی نگار خلیلی
از مجموعه‌ی جهان نمایش
«سوگوار و پريشان از كاخ مى‌آيم
آرامش مردگان را نيازى مى‌آرم.
دستانم تيغ‌هاى بُرنده، گيسوانم پريشيده
و گونه‌هايم به شيارهاى خونين خراشيده.
ساليان سال را تا به امروز گريسته‌ام
چندان كه نانم اشک ديدگانم بود
و نالهٔ گنگ اين كتان كه بر تن دريده‌ام
از دردى مى‌گويد كه بر جان كشيده‌ام
و از آن زندگى كه از پس آن ديرينه‌زخم
بانگ خنده‌اى در آن برنخاست و نيز هم نخواهد خاست.
تا خواب اين خاندان بگزارد
بانگى به وحشت برخاست
بانگى كه موى بر تن راست مى‌كرد.
و خشمى از دل شب برون جوشيد.
بانگى هراسناک، آرى
كه شب را از هم بشكافت
و از نهانى‌ترين كنج اين خانه
لرزه در خوابگاه زنان انداخت.
و آنگاه آن نهان‌بين لب به سخن گشود
كه: اينک خشم مردگان و كينه‌اى پاياتر از مرگ
فرو خواهد گرفت آن را كه دست به خون آلود.»
از نمایش‌نامهٔ نیازآوران، مجموعه آثار آیسخولوس، ترجمهٔ عبدالله کوثری
«سوگوار و پريشان از كاخ مى‌آيم
آرامش مردگان را نيازى مى‌آرم.
دستانم تيغ‌هاى بُرنده، گيسوانم پريشيده
و گونه‌هايم به شيارهاى خونين خراشيده.
ساليان سال را تا به امروز گريسته‌ام
چندان كه نانم اشک ديدگانم بود
و نالهٔ گنگ اين كتان كه بر تن دريده‌ام
از دردى مى‌گويد كه بر جان كشيده‌ام
و از آن زندگى كه از پس آن ديرينه‌زخم
بانگ خنده‌اى در آن برنخاست و نيز هم نخواهد خاست.
تا خواب اين خاندان بگزارد
بانگى به وحشت برخاست
بانگى كه موى بر تن راست مى‌كرد.
و خشمى از دل شب برون جوشيد.
بانگى هراسناک، آرى
كه شب را از هم بشكافت
و از نهانى‌ترين كنج اين خانه
لرزه در خوابگاه زنان انداخت.
و آنگاه آن نهان‌بين لب به سخن گشود
كه: اينک خشم مردگان و كينه‌اى پاياتر از مرگ
فرو خواهد گرفت آن را كه دست به خون آلود.»
از نمایش‌نامهٔ نیازآوران، مجموعه آثار آیسخولوس، ترجمهٔ عبدالله کوثری
نظام‌ها و حکومت‌ها و جنبش‌های تمامیت‌خواه، از هـر جنس و از هـر سنخ، برای مقابله با تهدید دشمن خیالی خارجی یا بسیج توده‌ها و آمادگی برای نبرد، نیاز چندانی به ترویج نفرت ندارند، بلکه بیش و پیش از همه ــ خودآگاه یا ناآگاه ــ برای سرکوب درونی جامعۀ خود است که دست به دامان نفرت می‌شوند. هدف اصلی تربیت توده‌ها به نفرت‌ورزی این است که آنان به‌لحاظ روحی و روانی تخلیه و تضعیف شوند و از این طریق توانایی ایستادگی در برابر استبدادِ نظام حاکم از آنان سلب شود. توتالیتاریسم، بی‌وقفه و همواره با صدایی بی‌صدا، اما صریح و آشکار، به ما می‌گوید: «شما بی‌عیب و نقص و کامل‌اید و دیگران فاسدند و منحرف. شما مدت‌ها پیش از این می‌توانستید زندگی بهشت‌گونه‌ای داشته باشد، اگر دشمنان شرور و فاسد برای‌تان ممانعت ایجاد نمی‌کردند». این پیام در پی آن نیست که با نفرت در میان انسان‌ها وحدت و همبستگی ایجاد کند، بلکه بیشتر بر آن است تا احساس خودخواهی و نفرت‌ورزی را در توده‌ها تقویت کند و از این طریق آنان را به رفتارهایی خلاف اخلاق و عقل ترغیب کند.
از کتابِ «رویارویی با پاسداران مطلق گرایی»
جهان اندیشگی لِشِک کولاکوفسکی
تدوین و ترجمهٔ خسرو ناقد
نظام‌ها و حکومت‌ها و جنبش‌های تمامیت‌خواه، از هـر جنس و از هـر سنخ، برای مقابله با تهدید دشمن خیالی خارجی یا بسیج توده‌ها و آمادگی برای نبرد، نیاز چندانی به ترویج نفرت ندارند، بلکه بیش و پیش از همه ــ خودآگاه یا ناآگاه ــ برای سرکوب درونی جامعۀ خود است که دست به دامان نفرت می‌شوند. هدف اصلی تربیت توده‌ها به نفرت‌ورزی این است که آنان به‌لحاظ روحی و روانی تخلیه و تضعیف شوند و از این طریق توانایی ایستادگی در برابر استبدادِ نظام حاکم از آنان سلب شود. توتالیتاریسم، بی‌وقفه و همواره با صدایی بی‌صدا، اما صریح و آشکار، به ما می‌گوید: «شما بی‌عیب و نقص و کامل‌اید و دیگران فاسدند و منحرف. شما مدت‌ها پیش از این می‌توانستید زندگی بهشت‌گونه‌ای داشته باشد، اگر دشمنان شرور و فاسد برای‌تان ممانعت ایجاد نمی‌کردند». این پیام در پی آن نیست که با نفرت در میان انسان‌ها وحدت و همبستگی ایجاد کند، بلکه بیشتر بر آن است تا احساس خودخواهی و نفرت‌ورزی را در توده‌ها تقویت کند و از این طریق آنان را به رفتارهایی خلاف اخلاق و عقل ترغیب کند.
از کتابِ «رویارویی با پاسداران مطلق گرایی»
جهان اندیشگی لِشِک کولاکوفسکی
تدوین و ترجمهٔ خسرو ناقد
نشر نی برگزار می‌کند:
خوانش رمان فارسی (میانهٔ دههٔ پنجاه)
(حضوری)
مدرس: محمد راغب
یکشنبه‌ها، ساعت ۱۷ تا ۱۹
چهار جلسه، شروع ۲۴ دی‌ماه
هزینهٔ دوره : ۴۰۰ هزار تومان
مهلت ثبت نام تا ۲۱ دی‌ماه
برنامهٔ جلسات:
جلسهٔ اول: برهٔ گمشدهٔ راعی (۱۳۵۶) هوشنگ گلشیری
جلسهٔ دوم: سگ و زمستان بلند (۱۳۵۵) شهرنوش پارسی‌پور
جلسهٔ سوم: شب هول (۱۳۵۷) هرمز شهدادی
جلسهٔ چهارم: وصال در وادی هفتم (۱۳۵۴) عباس نعلبندیان
ثبت نام: negaryouneszadeh@gmail.com
نشر نی برگزار می‌کند:
خوانش رمان فارسی (میانهٔ دههٔ پنجاه)
(حضوری)
مدرس: محمد راغب
یکشنبه‌ها، ساعت ۱۷ تا ۱۹
چهار جلسه، شروع ۲۴ دی‌ماه
هزینهٔ دوره : ۴۰۰ هزار تومان
مهلت ثبت نام تا ۲۱ دی‌ماه
برنامهٔ جلسات:
جلسهٔ اول: برهٔ گمشدهٔ راعی (۱۳۵۶) هوشنگ گلشیری
جلسهٔ دوم: سگ و زمستان بلند (۱۳۵۵) شهرنوش پارسی‌پور
جلسهٔ سوم: شب هول (۱۳۵۷) هرمز شهدادی
جلسهٔ چهارم: وصال در وادی هفتم (۱۳۵۴) عباس نعلبندیان
ثبت نام: negaryouneszadeh@gmail.com
دون جووانی: بگو ببینم، شهامتش را داری کاری برایم بکنی؟
لِپورِلو: تا جایی که به زن‌ها مربوط نشود، بله.
دون جووانی: به زن‌ها مربوط نشود؟ مگر دیوانه شده‌ای؟
خودت می‌دانی که زن برای من از نان شب واجب‌تر است
و حتی واجب‌تر از هوایی که نفس می‌کشم!
لِپورِلو: یعنی آن‌قدر بی‌حیایی که با همه بی‌وفایی کنی؟
دون جووانی: عشق عشق است، هر طور که باشد.
کسی که به یک نفر وفادار می‌ماند،
در حق بقیه ستم روا داشته است.
و من که لبریز احساسم همه‌شان را دوست دارم
و زن‌ها چون نمی‌توانند درست فکر کنند
احساسات طبیعی و مهربانانۀ مرا بی‌وفایی می‌شمارند!
لِپورِلو: به راستی که تا کنون این همه مهربانی را در یک نفر ندیده بودم!
از نمایش‌نامۀ «دون ژوان»
نوشتۀ ولفگانگ آمادئوس موتسارت و لورنتسو دا پونته
ترجمۀ حسین قدسی
از مجموعۀ جهان نمایش
دون جووانی: بگو ببینم، شهامتش را داری کاری برایم بکنی؟
لِپورِلو: تا جایی که به زن‌ها مربوط نشود، بله.
دون جووانی: به زن‌ها مربوط نشود؟ مگر دیوانه شده‌ای؟
خودت می‌دانی که زن برای من از نان شب واجب‌تر است
و حتی واجب‌تر از هوایی که نفس می‌کشم!
لِپورِلو: یعنی آن‌قدر بی‌حیایی که با همه بی‌وفایی کنی؟
دون جووانی: عشق عشق است، هر طور که باشد.
کسی که به یک نفر وفادار می‌ماند،
در حق بقیه ستم روا داشته است.
و من که لبریز احساسم همه‌شان را دوست دارم
و زن‌ها چون نمی‌توانند درست فکر کنند
احساسات طبیعی و مهربانانۀ مرا بی‌وفایی می‌شمارند!
لِپورِلو: به راستی که تا کنون این همه مهربانی را در یک نفر ندیده بودم!
از نمایش‌نامۀ «دون ژوان»
نوشتۀ ولفگانگ آمادئوس موتسارت و لورنتسو دا پونته
ترجمۀ حسین قدسی
از مجموعۀ جهان نمایش
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ابزوردیسم یا پوچ‌انگاری
اکثر مکاتب فلسفی تلاش می‌کنند معنایی برای جهان فراهم آورده و به این پرسش‌ها پاسخ دهند که «کیستیم؟»، «چرا هستیم؟» و «فایدۀ زندگی‌کردن چیست؟». اما ابزوردیسم در پاسخ به این پرسش که «معنای زندگی چیست؟» می‌گوید هیچ معنایی در کار نیست. پیشگام ابزوردیسم، سورن کیرکگور بود، می‌گفت: «از آنجایی که واقعیت [وجود] خداوند ورای فهم بشر است ایمان‌داشتن انسان‌ها به خدا پوچ و بی‌معنی است.» ابزوردیسم مکتبی است که تأثیری عظیم روی هنرها گذاشت. این ایده که هیچ چیز معنی ندارد رهایی‌بخش است به‌ویژه در حوزه‌های مانند ادبیات و تئاتر که به‌طور سنتی حوزه‌هایی برای جستجوی معنا بوده‌اند. مهمتر از همه، ابزوردیسم پایه‌گذار «تئاتر ابزورد» بود که احتمالاً تنها جنبش تئاتری است که الهام‌گرفته از فلسفه بوده است. ابزوردیسم به‌واقع مناسب کمدی است چرا که بهترین کمدی در اساس و بنیاد خود پوچ‌انگار است و احتمالاً به همین دلیل ابزوردیسم هرگز از بین نخواهد رفت.
ویدئو از BBC IDEAS
ترجمه و تنظیم: نشر نی
ابزوردیسم یا پوچ‌انگاری
اکثر مکاتب فلسفی تلاش می‌کنند معنایی برای جهان فراهم آورده و به این پرسش‌ها پاسخ دهند که «کیستیم؟»، «چرا هستیم؟» و «فایدۀ زندگی‌کردن چیست؟». اما ابزوردیسم در پاسخ به این پرسش که «معنای زندگی چیست؟» می‌گوید هیچ معنایی در کار نیست. پیشگام ابزوردیسم، سورن کیرکگور بود، می‌گفت: «از آنجایی که واقعیت [وجود] خداوند ورای فهم بشر است ایمان‌داشتن انسان‌ها به خدا پوچ و بی‌معنی است.» ابزوردیسم مکتبی است که تأثیری عظیم روی هنرها گذاشت. این ایده که هیچ چیز معنی ندارد رهایی‌بخش است به‌ویژه در حوزه‌های مانند ادبیات و تئاتر که به‌طور سنتی حوزه‌هایی برای جستجوی معنا بوده‌اند. مهمتر از همه، ابزوردیسم پایه‌گذار «تئاتر ابزورد» بود که احتمالاً تنها جنبش تئاتری است که الهام‌گرفته از فلسفه بوده است. ابزوردیسم به‌واقع مناسب کمدی است چرا که بهترین کمدی در اساس و بنیاد خود پوچ‌انگار است و احتمالاً به همین دلیل ابزوردیسم هرگز از بین نخواهد رفت.
ویدئو از BBC IDEAS
ترجمه و تنظیم: نشر نی