شوخ‌طبعی شیطنت‌آمیز جین آستین
«بگذارید قلم‌های دیگر از گناه و بدبختی بنویسند.»
جین آستین؛ منسفیلد پارک

نوشته‌های جین آستین اغلب به نظر می‌رسد که برای شما نوشته شده‌اند، چه در حال توصیف خانواده‌های پر جرّوبحث باشند یا ابراز عشق‌های ساده یا شایعات داغ.
شوخ‌طبعی گزنده و بازیگوشی گستاخانه‌اش بر قهرمانان زن داستان‌هایش اثر می‌گذارد، قهرمان‌هایی که با لحن محاوره‌ای و چشمکی توطئه‌آمیز پذیرای خوانندگان هستند.
حتی می‌گویند برخی از خوانندگان احساس می‌کنند محرم اسرار پنهانی نویسنده‌اند.
اما این نوع شوخ‌طبعی منحصر به فردِ غیر جدی تنها یکی از شاهکارهای بسیار اوست که در طنزهای حیله‌گرانه‌‌اش از جامعه، تمدن و عشق‌های سرسری یافت می‌شود. آثار آستین برخورد گیج‌کنندهٔ احساسات و آداب و رسوم را بررسی می‌کند. پیچیدگی داستان‌های آستین است که آن‌ها را روی صحنهٔ تئاتر و پردهٔ سینما برجسته نگه داشته و آثارش را به آسانی با احساسات مدرن سازگار کرده است.
پس امیدواریم خوانندگان جدید تا سال‌های آینده، همچنان در خانم آستین دوستی پیدا کنند.

ویدئو از TED.Ed
ترجمهٔ ماهرخ همتی
تهیه و تنظیم: نشر نی

‌
‌«هرگز به ذهنم خطور هم نکرده بود که چیزی در اتحاد شوروی تغییر کند، چه رسد به این‌که {کل آن} ناپدید شود. هیچ‌کس انتظارش را نداشت؛ نه بچه‌ها نه بزرگسال‌ها. این تصور تام‌وتمام وجود داشت که همه‌چیز ابدی است». این‌ها حرف‌های آندره‌یی ماکاره‌ویچ، ترانه‌نویس و نوازندۀ معروف، در مصاحبه‌ای تلویزیونی (۱۹۹۴) بود. قبل از سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷، وقتی اصلاحات پرسترویکا دیگر آغاز شده بود، این تصور که شاید نظام سوسیالیستی برای همیشه دوام نیاوَرَد حتی از ذهنش هم نگذشته بود. افراد بسیاری هم از تجربه‌ای مشابه گفته‌اند: احساس عمیقِ دوام و تغییرناپذیریِ نظام شوروی و نامنتظره‌بودنِ تام‌وتمامِ فروپاشی آن. ولی ماکاره‌ویچ و کثیری از مردم شوروی به‌سرعت به واقعیت غریب دیگری نیز پی بردند: به‌رغم نامنتظره‌بودنِ آشکارِ فروپاشی، آن‌ها دریافتند که خود را برای چنین روزی آماده کرده بودند. در آن سال‌ها پارادوکس غریبی رفته‌رفته عیان می‌شد: به‌رغم آن‌که فروپاشی نظام، پیش از آغازش به تصور هم درنمی‌آمد، ولی وقتی رخ داد مایۀ شگفتی و غافلگیری مردم هم نشد.

از کتابِ «همواره مستدام، سپس نابود»
واپسین نسل شوروی
الکسی یورچاک
ترجمهٔ دامون افضلی

‌
‌نشر نی با همکاری مجموعهٔ آموزشی آوامهر برگزار می‌کند:
‌
جستاری در ارزش‌ها و ایده‌های نسل آلفا (متولین دههٔ ۹۰)

با پرسش محوری:
آیا باید از تحولات نسلی در میان کودکان و نوجوانان نگران باشیم؟

تسهیل‌گر: دکتر صالح زمانی (جامعه‌شناس)‌
‌
شرکت در این کارگاه به فعالان حوزه‌ٔ آموزش و پرورش، پدران و مادران، علاقمندان به مسائل تربیتی و اجتماعی و دانشجویان جامعه‌شناسی پیشنهاد می‌شود.

زمان: پنجشنبه ۱۲ بهمن، ساعت ۱۵ تا ۱۷
مهلت ثبت‌نام: تا ۱۰ بهمن ماه
هزینهٔ شرکت در کارگاه: صد هزار تومان

جهت ثبت‌نام به شماره واتس‌اپ ۰۹۱۲۰۳۷۴۸۹۱ پیام دهید.

مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، بعد از تقاطع فکوری، ساختمان نشر نی، پلاک ۲۰، طبقه پنجم

به حكم عقل و به شهادت تاريخ آن‌چه آزادى را تهديد می‌كند تمركز قدرت است.

از کتابِ سرمایه‌داری و آزادی، میلتون فریدمن، ترجمه‌ی غلامرضا رشیدی

‌
منتشر شد
«زندگی چگونه بود؟»
تاریخ تحلیلی توسعه و خوشبختی در جهان (۱۸۲۰-۲۰۱۰)
یان لوتن ون زاندن
ترجمه‌ی محمد سمیعی محمد کریمی


زندگی در سال ۱۸۲۰ به‌عنوان نقطه‌ی آغازین انقلاب صنعتی چگونه بوده و از آن سال تاکنون در طول زمان چگونه بهبود یافته است؟ این کتاب در پژوهشی گروهی گسترده و بسیار عمیق ده بُعد مختلف توسعه و خوشبختی را بررسی و آن‌ها را طی زمان و در همه جای جهان دنبال می‌کند و سپس شاخص ترکیبی تازه‌ای به دست می‌دهد. ابعادی که بررسی شده است نشان‌دهنده‌ی رشته‌ی گسترده‌ای از وجوه مادی و غیرمادی توسعه و خوشبختی یعنی تولید ناخالص داخلی سرانه، دستمزد واقعی، دسترسی به آموزش، امید به زندگی، طول قد، امنیت فردی، نهادهای سیاسی، کیفیت محیط زیست، نابرابری درآمد و نابرابری جنسیتی است. در پایان، مترجمان برخی نمودارها و جداول مربوط به ایران را که در متن نیامده است به آن اضافه کرده‌اند.

▫️بخشی از کتاب

عروض و قافیه‌ی فارسی با رویکرد جدید

به‌تازگی کتاب «عروض و قافیه‌ی فارسی» نوشته‌ی دکتر علی‌اصغر قهرمانی‌مقبل به همت نشرنی منتشرشده است. عروض جدید که از پرویز خانلری آغاز شده و با ابوالحسن نجفی اوج کم‌نظیری را تجربه کرده، در سیر تکاملی خود به این کتاب رسیده است. در این کتاب ویژگی‌های وزن شعر فارسی با زبانی ساده و منسجم، از مقدمات تا طبقه‌بندی اوزان، بیان می‌شود. جداول و تمرین‌های متنوع و هدفمند آن، با رویکرد آموزشی و کاربردی، خواننده را از کرانه تا ژرفای مباحث عروضی هدایت می‌کند. در مبحث قافیه نیز تلفیق دقیق مباحث سنتی و جدید، به همراه شواهد پرشمار و بعضاً دیریاب، موجب شده تا کتاب جامعیتی قابل قبول بیابد و کتابی در خور برای تدریس «عروض و قافیه» در دانشگاه باشد.

نشست هفتگی شهر کتاب در روز سه‌شنبه دهم بهمن ساعت ۱۶ به نقدوبررسی کتاب «عروض و قافیه‌ی فارسی با رویکرد جدید» اختصاص دارد که با حضور علی‌اشرف صادقی، امید طبیب‌زاده وعلی‌اصغر قهرمانی‌مقبل در مرکز فرهنگی شهر کتاب واقع در خیابان شهید بهشتی، خیابان شهید احمد قصیر (بخارست)، نبش کوچه‌ی سوم برگزار می‌شود و ورود برای علاقه‌مندان آزاد است.
@Bookcitycc

‌
‌در دست انتشار
«زبان، واقعیت و ارزش در فلسفه مک‌داول»
نوشته‌ی ایمان همتی

هدف این کتاب ارائه‌ی شرحی انتقادی از فلسفه‌ی جان مک‌داول است. مک‌داول از نمایندگان اصلی فلسفه‌ی تحلیلی و پساتحلیلی است که به‌واسطه‌ی دانش گسترده‌اش از تاریخ فلسفه و شناخت آراء برخی فیلسوفان قاره‌ای همچون گادامر، توانسته میان فیلسوفان تحلیلی و سنت فلسفی گفت‌وگوهایی بارور پدید آورد و زمینه‌ای برای طرح گفت‌وگوهای نقادانه میان جریان‌ها و سنت‌های گوناگون فلسفی فراهم آورد.
در این کتاب می‌کوشیم نشان دهیم چگونه رهیافت پساتحلیلی مک‌داول که پیامد چرخش زبانی است و به فروپاشی دوگانه‌ی واقعیت و ارزش می‌انجامد، او را با مسئله‌ی نسبی‌انگاری روبه‌رو می‌کند. در گام بعد بناست تا نشان داده شود که چگونه می‌توان از رهگذر انگاره‌ی بازشناسی متقابل هگلی در پاسخ او به مسئله‌ی نسبی‌انگاری، تکاملی ایجاد کرد، بی‌آن‌که در معنای مورد نقد مک‌داول به نظریه‌پردازی متافیزیکی دچار شد.

‌
منتشر شد
«دریدا در متن»
عبدالکریم رشیدیان‌
‌
در این متن مباحثِ مهمِ بیش از پنجاه اثرِ دریدا مستقیماً بررسی شده و نکات مرتبط در بعضی نوشته‌های دیگر او نیز مطرح شده است. خوانندگان می‌توانند نه‌فقط شکل‌گیری اندیشه‌ی دریدا را در سیر تاریخی زنده‌ی آن از خلال مباحث او درک کنند بلکه چکیده‌های گاه مبسوطی از اکثر آثار او را نیز در اختیار داشته باشند. افزون بر این می‌توان راه‌ورسم اندیشه‌ورزی دریدا را که ساختارزدایی نامیده می‌شود در نمونه‌هایی زنده و ملموس مشاهده کرد. در این متن‌ها همچنین می‌توان با جوانبی از سرگذشت شخصی دریدا و روایت‌های او از زندگی‌اش آشنا شد که بیان نوعی بی‌مأویی و حاشیه‌نشینی است و جایگاه «غیرعادی» او را در فرهنگ فرانسوی و اروپایی بازتاب می‌دهد.

نسخه‌ی الکترونیک در فیدیبو
نسخه‌ی الکترونیک در طاقچه

▫️بخشی از کتاب‌
‌
ارسال رایگان به سراسر کشور www.nashreney.com

‌
‌سازماندهی برابری و برادری به توتالیتاریسم می‌انجامد

گفت‌وگوی روزنامه‌ی هم‌میهن با خسرو ناقد، مترجمِ کتاب «رویارویی با پاسداران مطلق‌گرایی» درباره‌ی افکار و اهمیت لشک کولاکوفسکی

‌
‌منتشر شد
«مفهوم سیاسی قانون»
مارتین لاگلین
ترجمه‌ی محمد راسخ

کتاب حاضر جزئی از یک پروژه‌ی پژوهشی وسیع در خصوص ربط و جمع سازگار و قابل دفاع میان هنجار مربوط به قدرت و واقعیت قدرت است. دقیق‌تر، اثر حاضر بیانگر نظریه‌ی ابداعی پروفسور لاگلین در باب حقوق است. «مفهوم سیاسی قانون» (نظریه‌ی حقوقیِ سیاسی)، به تعبیر و تصریح او در متن کتاب و به سیاق «مفهوم طبیعی قانون» (نظریه‌ی حقوقیِ طبیعی) یا «مفهوم اثباتی قانون» (نظریه‌ی حقوقی اثبات‌گرا)، «برآمده» از کوشش‌های نظری طولانی وی در باب چیستی حقوق عمومی است. در واقع، طرح واقع‌گرا یا پدیدارشناسانه‌ی وی بر بُعد خاص و تجربی حقوق تمرکز می‌کند تا از افراط در توجه به بُعد عام و هنجاری بکاهد و، بدین‌سان، نظریه‌ی حقوقی را متوازن و معنادار کند.
به بیانی دیگر، این کتاب جستاری است در ترسیم پیشینه‌ی تاریخی کوشش‌های نظری در تحلیل و دفاع از بنیاد نظام حقوقی متناسب با نظام سیاسی مشروع...

ارسال رایگان به سراسر کشور www.nashreney.com

▫️بخشی از کتاب

‌
‌در دست انتشار
«ضیافت افلاطون؛ راهنمای خواننده»
توماس کوکسی
ترجمه‌ی سیدمحمدعلی شامخی

محاوره‌ی ضیافت از زمان نگارش تاکنون مورد توجه بسیاری از اندیشمندان و فیلسوفان اروپایی بوده و شرح‌های گوناگونی بر این محاوره، جایگاه مفهوم «اِروس» در اندیشه‌ی افلاطون و نسبت آن با شأن فیلسوف نوشته شده است. راهنمای خواننده‌ی ضیافت افلاطون شرحی است به‌ویژه خواندنی برای دانشجویان و پژوهشگران تازه‌وارد تا بتوانند برداشت عمیق‌تری از متن این محاوره و زوایای پنهان آن داشته باشند و بیش از پیش به نقش و اهمیت روایت در سخن فلسفی (لوگوس) پی ببرند. کوکسی کوشیده است در ورای ظاهر روایی محاوره‌ی ضیافت دلالت‌های تاریخی، ادبی و فلسفی آن را به اختصار آشکار کند و به خوانندگان بیاموزد چگونه باید آثار روایی فلسفی را خواند و تفسیر کرد.

‌
‌در دست انتشار از مجموعه‌ی جهان نمایش
«اسلو»
نمایش‌نامه؛ شماره‌ی ۶۳
جی. تی. راجرز
ترجمه‌ی محمدرضا ترک تتاری

جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.

▫️بین مردم ما و مردم شما یه اقیانوس فاصله‌ست و بزرگ‌ترین قایق‌هایی که توش هستن قایق‌های تک‌نفره‌ن. قایق‌هایی که به اون سمت رفته‌ن یا هنوز راه نیفتاده راهِ برگشت پیش گرفته‌ن یا این‌که غرق شده‌ن. بیایین برای اولین بار از این اقیانوس بگذریم و پا روی ساحل مقابل بذاریم.
ص ۴۹

‌
‌نخستین کار شهربان سامان دادن به کارها، برپایی آرامش و پاسداری از مرزوبومی است که به او سپرده شده، چرا‌که ناآرامی در یک سرزمین چون آتشی در سبزه‌زار می‌تواند دیگر سرزمین‌ها را گرفتار جنگ کند. پس، باید با مردم زیردستش دوستی کند و در راه به دست آوردن دل آن‌ها بکوشد. یکی از راه‌های پایه‌گذاری این دوستی بخششِ باج و خراج است. راه دیگر بستن پیوند زناشویی با بزرگان آن سرزمین است. ولی به هوش باش! گاهی به پشتیبانی همین پیوندها سر به شورش می‌برند! بهتر است نگذاری کسی سال‌های بسیار بر سرِ شهری بماند. همیشه آگاه باش که در هر سرزمین چه می‌گذرد. برای همین است که همواره دبیری ویژه برای بازرسی می‌فرستیم تا کارها را وارسی کند و گزارش دهد، گرچه به‌تنهایی بس نیست! از آن‌جا که پسران، برادران، پدرزن و برادران زن شهربان‌ها بازوی او در کارها می‌شوند، چشم‌ها و گوش‌های شاه را پنهانی بفرست تا از آنچه به‌راستی می‌گذرد آگاه باشی. فراموش نکن که شهربان‌ها به پیروی از تو برای خود درباری می‌سازند، هرچند کوچک‌تر، ولی اگر رفتار نادرستی از تو سربزند، آن‌ها نیز آن را برای خود پسندیده خواهند دید.

از رمان «این سپهر رنگ به رنگ»
نوشتۀ شیرین فرهی

‌
‌در دست انتشار
«ژاپن رویاروی جهان»
مری ال. هنمن
ترجمه‌ی بابک محقق
از مجموعه‌ی کارگاه تاریخ

«بازگشت میجی» در ۱۸۶۸ واقعه‌ی سیاسی بزرگی در تاریخ ژاپن بود که ضربه‌ی نهایی را بر پیکر شوگون‌سالاری توکوگاوا (۱۸۶۸-۱۶۰۰) وارد آورد و ژاپن را تحت حاکمیت مستقیم امپراتور موتسوهیتو (میجی) قرار داد. این واقعه علاوه بر آنکه سنت امپراتوری را احیا کرد، زمینه را برای ایجاد شکلی از نهادهای دموکراتیک پارلمانی فراهم ساخت. در ۱۹۲۵ ژاپن عملاً چهره‌ای مدرن و صنعتی به خود گرفته و مظاهر غربی را پذیرفته بود، اما چند سال بعد که عناصر افراطی حکومت به صرافت ایجاد خفقان در داخل کشور و کشورگشایی در شرق آسیا افتادند، عرصه بر «دموکراسی سلطنتی» تنگ شد. این کتاب سیری است در تاریخ تحولات داخلی ژاپن در فاصله‌ی سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۵۲ که ضمن آن به مداخلات خصمانه‌ی این کشور در چین طی دو دهه‌ی سی و چهل و همچنین نقش ژاپن در جنگ جهانی دوم می‌پردازد.

‌
‌ساعات پایانی جنگ جهانی اول چگونه گذشت؟

اگر به بیشتر متون تاریخی نگاه کنید، می‌بینید که به پایان جنگ جهانی اول به خوبی پرداخته نشده. معمولاً به یک عبارت جالب خلاصه شده: «در یازدهمین ساعتِ یازدهمین روزِ یازدهمین ماه، جنگی که پایان‌بخش همه‌ی جنگ‌ها بود به پایان رسید.» واقعیت ماجرا به اندازه‌ای که این گفته می‌خواهد باور کنید شسته و رفته نبود. هرچه باشد، سر و سامان دادن یک آتش‌بسِ جهانی مسئله‌ی پیچیده‌ای است. به همین دلیل بود که آتش‌بسِ موقت، ۵ ساعت بعد از امضای آن اجرا شد. روز پایانی جنگ ۱۰ هزار تلفات در پی داشت. هرچند پیشروی‌ها به قصد کشتن جنگجویان دشمن نبود اما سربازان هنوز هم شاهد شلیک مهمات زیادی بودند. ما از خاطرات بسیاری از مردان توپخانه می‌دانیم که تشویق می‌شدند که توپ‌های خود را «آزادانه» شلیک کنند، زیرا در نتیجه مجبور نبودند همه‌ی آنها را با کامیون به خانه برگردانند. به این ترتیب ساعات پایانی جنگ جهانی اول مملو از جنگ‌های الکی و واقعی بود و موفقیت بیشتر عملیات‌ها به این دلیل بود که مخالفان واقعاً نجنگیدند.

ویدئو از: SideQuest
ترجمه‌ی معصومه موسوی
تهیه و تنظیم: نشر نی

‌
‌منتشر شد
«عشق در دو نگاه»
گزیده‌ای از نوشته‌ها و ترجمه‌ها در حوزه‌ی ادبیات و هنر
نرگس انتخابی

آثار خواهران برونته آمیزه‌ای شگفت‌انگیز از احساسات رمانتیک و عاشقانه، و شور و شوق و سودا و طلب و تمنا بودند. این آثار محدودیت‌های دست‌وپاگیر رمان عاشقانه‌ی انگلیسی را از میان برداشتند و فضای بازتری برای رمان‌نویسان به وجود آوردند. مضمون «عشق»، که تا چند سال پیش‌تر از آن نزد نویسنده‌ای همچون جین آستین به معنی ارزش و احترام متقابل بود، در آثار خواهران برونته معنی جدید و بی‌سابقه‌ای پیدا کرد، و مضامینی همچون عشق سودایی، نیاز، عطش، ولع و اشتیاق عاشقانه راه خود را به رمان انگلیسی باز کردند. تب‌وتاب انقلابی دهه‌ی ۱۸۴۰ و شور و حرارت شاعران رمانتیک هم به این آثار راه یافتند.

▫️بخشی از کتاب

‌
‌پیوند جدایی‌ناپذیر نیچه با موسیقی را می‌شود در نخستین مطلبی یافت که او در یکی از یادداشت‌های مربوط به زندگی‌اش در سال ۱۸۵۸ راجع به فلسفهٔ موسیقی نوشته است:

خدا موسیقی را به ما داده است تا پیش از همه ما را به فراسو رهنمون شود. موسیقی همهٔ ویژگی‌ها را یکجا دارد: می‌تواند ما را فرا برد، سرگرم کند، به وجد آورد، یا سخت‌ترین دل‌ها را با نرمی الحان غم‌انگیزش بشکند. اما وظیفهٔ اصلی آن این است که افکار ما را به سوی امور والاتر هدایت کند، ما را فرا برَد و حتا به لرزه افکند. هدف موسیقی کلیسایی بیش از همه این است... هنر موسیقی اغلب با اصواتی سخن می‌گوید که نافذتر از واژه‌های شعر است، و به نهانی‌ترین روزنه‌های دل راه می‌یابد. اما هرچه خدا برای ما می‌فرستد فقط وقتی ما را به سعادت می‌رساند که به شکلی خردمندانه و مناسب به کار رود. چنان که آواز وجود ما را فرا می‌برد و آن را به سوی خیر و حقیقت رهنمون می‌شود. لیکن اگر موسیقی حالتی سرگرم‌کننده داشته یا نوعی فخرفروشی بیهوده باشد گناه‌آلود و زیانمند است. ولی این عیب بسیار شایع است؛ تقریباً همهٔ موسیقی مدرن آلوده به آن است. دیگر پدیدهٔ تأسف‌آور این است که بسیاری از آهنگ‌سازان مدرن می‌کوشند که تا حد امکان آثاری گنگ و پرتعقید بسازند. اما دقیقاً این تلاش‌های ساختگی، که ممکن است آدم‌های خبره را هم بفریبد، در گوش سالم اثری ندارد... بیش از همه به‌اصطلاح زوکونفتس موزیکِ کسانی مانند لیست، یا مانند برلیوز [یا مانند واگنر] که می‌کوشد به هر قیمتی متفاوت باشد.

سه موضوع را می‌توان در این نوشته دید. نخست، این برداشت تنزّه‌طلبانه است که موسیقی یا افکار ما را متوجه امور «والاتر» می‌کند یا این‌که گناه‌آلود است. دوم، این نظر که موسیقیِ گناه‌آلود به دو شکل ظاهر می‌شود: سرگرمی نازل و تعقید سطح بالا. و سوم، محافظه‌کاری ذاتی فریتس در موسیقی: سرگذشت‌نامهٔ خودنوشت او به جایی می‌رسد که از «تنفر» وی «نسبت به تمام موسیقی مدرن» سخن می‌گوید که مقصودش از آن همان زوکونفتس موزیک است. با لحنی جسورانه می‌نویسد: «موتسارت، هایدن، شوبرت، و مندلسون، بتهوون و هندل، این‌ها ستون‌هایی‌اند که موسیقی آلمانی بر آن‌ها استوار است و من خودم هم بر آن‌ها استوارم».

از کتابِ «فریدریش نیچه»
زندگی‌نامه‌ای فلسفی
جولیان یانگ
ترجمهٔ محمد دهقانی

‌
‌کسانی که قدرت کمتری بهشون می‌رسه، می‌رن سمت فکر و خیال، فکر می‌کنن فقط اون‌ها هستن که همچین ایده‌هایی دارن، ایده‌های ناب، و چه می‌دونم همین چیزها، حالا هر چی. گوش کن ببین چی می‌گم. این کتاب، کتاب تو، که دربارۀ پایان جهانه و این‌قدر هم برات ارزش داره، اون‌طور که من می‌بینمش و اون‌طور که واقعاً هست، ازش فیلم خوبی درنمی‌آد. من می‌تونستم چیزهایی به‌ت بگم که تحت تأثیر قرار بگیری. ولی چرا؟ من باید به این اشتیاق تو احترام بذارم. احترام هم می‌ذارم. ولی این کتاب، که می‌خوای بسازیمش، کون مردمو به صندلی نمی‌چسبونه. حالا این به نظرت کم‌شعوریه؟ آره، ممکنه باشه، هزار تا چیز دیگه هم می‌تونه باشه. کار من، کار جدید من... حتی «ساختن» هم نیست... «پیشنهاد» دادنه... «هل» دادنه... «به ثمر» رسوندنه‌... کار خوب، کاری که امیدوارم بتونم انجامش بدم... انتخاب کردن از بین اون چیزهاییه که عامۀ مردم برای دیدنش می‌آن. فایده‌ش چیه اگه نیان؟ می‌فهمی؟ کار من اینه. گفتی یه شکل خاص از شجاعت هست که معناش به آغوش کشیدن حقیقته؟ (مکث.) بفرما، این هم حقیقت. همینه.

از نمایش‌نامه‌ی «از تو برکت»
دیوید ممت؛ ترجمه‌ی رضا بهرامی
از مجموعه‌ی جهان نمایش

‌
‌در دورۀ پس از جنگ جهانی دوم، بریتانیا استیلای درازمدت خود را بر جهان عرب از‌دست‌رفته دید. در ۱۹۴۸، پس از آن‌که بار دیگر همچون سال‌های بین دو جنگ منازعه‌های محلی درگرفت و موج قتل و ارعاب از جانب گروه‌های صهیونیست به راه افتاد، بریتانیا رسماً به قیمومت خود در فلسطین پایان داد و نیروهایش را از منطقه خارج کرد تا خود یهودیان، بر اساس اعلامیۀ صادره در ۱۴ مه ۱۹۴۸، دفاع از دولت اسرائیل را به عهده گیرند. علاوه بر این، در ۱۹۵۴که امپراتوری بریتانیا به‌سبب خروج از هند دیگر اهمیت فوق‌العاده‌ای برای کانال سوئز قائل نبود ــ البته افزایش میزان نفتی که در دوران پس از جنگ از کانال سوئز انتقال می‌یافت تا حدودی این کاهش اهمیت را جبران می‌کرد ــ بریتانیا موافقت‌نامه‌ای با رژیم انقلابی ــ چندی پیش‌تر گروهی از افسران نظامی عرب به‌ رهبری جمال عبدالناصر نظام جدید را برپا کرده بودند ــ به امضا رساند که به‌موجب آن قوای بریتانیا از کانال سوئز خارج می‌شد، مشروط بر این‌که هرگاه یک نیروی خارجی به مصر یا به هریک از اعضای اتحادیۀ عرب حمله کند، قوای بریتانیا به منطقه بازگردد. با این حال، پس از آ‌ن‌که ناصر کانال سوئز را ملی اعلام کرد، اقدام مشترک بریتانیا و فرانسه در ۱۹۵۶ با هدف اشغال مجدد کانال به شکست انجامید. برعکس، این امر فقط به تضعیف هرچه بیشترِ اعتبار رو به زوال بریتانیا در جهان عرب و افزایش اعتبار ناصر یاری رساند. بدین ‌ترتیب، در طی سال‌های بعد، ناصر جنبش پان‌عرب موفقی به راه انداخت که در ۱۹۵۸ به اتحاد مصر و سوریه انجامید ــ بعدها انحلال یافت (۱۹۷۱) ــ و سپس به فروپاشی هاشمیان در عراق منجر شد. سرانجام در ۱۹۷۱ بریتانیا باقی‌ماندۀ نیروهای خود را از خلیج فارس خارج کرد و بدین ‌ترتیب بر یک سده و اندی دخالت سیاسی و نظامیِ مستقیم در منطقه پایان داد.

از کتابِ «مسئلهٔ شرق»
نوشتهٔ ای. ال. مک‌فی
ترجمهٔ زهره هدایتی بیدهندی
از مجموعهٔ کارگاه تاریخ

‌
‌در دست انتشار
«گادامر: هرمنوتیک، سنت و عقل»
جورجیا وارنکه
ترجمه‌ی اصغر واعظی

هرمنوتیک فلسفی با هایدگر پایه‌ریزی شد و با گادامر به اوج رسید. گادامر با انتشار کتاب حقیقت و روش در سال ۱۹۶۰ فصلی نو را در تاریخ هرمنوتیک رقم زد و طیف گسترده‌ای از مسائل مرتبط با فهم و تفسیر را بررسی کرد. اندیشه‌های نو و چالش‌برانگیز او بازتاب وسیعی در علوم مختلف و حتی ارزیابی دوباره‌ی خود فلسفه داشت.
این کتاب از آثار ارزشمندی است که روایتی دقیق و معتبر از مهم‌ترین آرای هرمنوتیکی گادامر ارائه می‌کند. نویسنده‌ی کتاب، جورجیا وارنکه، با ایجاد تقابل میان مواضع هرمنوتیکی گادامر و دیگر فیلسوفانی چون شلایرماخر، دیلتای، هرش، اپل، هابرماس و رورتی، نقاط اشتراک و اختلاف گادامر با آن‌ها را برجسته می‌کند.
کتاب حاضر می‌تواند کاستی منابع معتبر و روزآمد درباره‌ی هرمنوتیک فلسفی و آرای گادامر را تا حدی جبران کند و برای دانشجویان و دانش‌پژوهان رشته‌هایی چون فلسفه، الهیات، هنر، حقوق، تاریخ و جامعه‌شناسی سودمند باشد.