Forwarded from کاریز
حدیثِ نفسِ کامشاد
«نگران نباش، زبان را دختران انگلیسی یادت می‌دهند، کافی است به هر یک که می‌رسی بگویی:
Please put your tongue in my mouth»
و این را مجتبی مینوی به حسن کامشاد می‌گوید وقتی که او در گیر و دارِ بگیر و ببندهای بعد از کودتای 28 مرداد، به واسطه ابراهیم گلستان، شغلی در دانشگاه کمبریج به عنوان مدرِّس ادبیات فارسی دست و پا می‌کند و بزنگاه از حبس و گرفتاری نجات می‌یابد. البته بعید می‌دانم که کامشاد، مترجم نامدار، زبان انگلیسی را فقط از طریق توصیه مینوی یاد گرفته باشد، دست کم در این خصوص چیزی در خاطراتش نیامده است.
کتاب «حدیث نفس» حسن کامشاد (جلد اوّل)، مشحون از خاطرات جذّاب اوست، در یک دوره پنجاه ساله. وقایعی که شاید فقط یک بار در زندگی بسیاری پیش بیاید و برای او بارها رخ داده است. می‌خوانی و باور می‌کنی که سبکِ زندگی او به همچو وقایعی راه داده است. این شیوه زندگی نه «ادیبانه» بوده، چنان که از مدرّس تاریخ وصّاف و قابوسنامه در دانشگاه کمبریج توقع می‌رفته، نه حتی چندان روشنفکرانه، چنان که از همنشینی با حلقه‌ی خاص نویسندگان و شاعران نوپردازی چون مسکوب و فروغ و سپهری و بسیاری دیگر. بیشتر یک سر سودایی خوش‌خو و خوشی‌جوست که با همه این‌ها نشسته و برخاسته و حظ خود را برده اما راه خود را رفته است. این است که این خاطرات وجهِ ادبی و حتی روشنفکرانه ندارند. کامشاد، نام خود را در حوزه ترجمه، مدیون فعالیتهای خود در سی سال گذشته و پس از مهاجرت از ایران است که البته در این دوره‌ی خاطرات او نیامده تا در جلد دومی باز کام‌ها را خوش کند.
این خاطرات چه هستند؟ از تعقیب و گریز او با قصّاب محله در مراسم ختنه‌سوران آغاز می‌شوند تا قصه «الهام» سوالات امتحانی دیپلم، تغییر شوخی شوخی نام فامیلی، حادثه هواپیمایی در مسیر آبادان به مسجد سلیمان، فعالیتهای حزبی، اولین سفر به اروپا و گرسنگی و بی‌پولی او در رم، دوستی‌اش با شاهرخ مسکوب، رها کردن این دو توسط راننده‌ای در کوه و کمر بین شیراز و بوشهر، قصه تلکه شدن او در چند فرودگاه، قضایای دانشگاه کمبریج و خصوصاً روایات متنوع او از اساتید مشهور این دانشگاه که برای هر دوستدار ادبیات کلاسیک ایران که با این اسامی آشناست بسیار خواندنی است. حکایت سفر او به استکهلم و گرفتاری‌های آن تا مسایل شغلی او در شرکت نفت و شخصیت دکتر اقبال، قصه خواب‌ماندنش در جزیره بالی از پرواز و نظایر آن...
«چون شکسته می‌خرد اشکسته باش»، این نکته‌ای‌ست که از خواندن «حدیث نفس» کامشاد به خاطرت می‌آید. نویسنده از خود، چهره‌ای ساده، سهل‌گیر و در جاهایی حتی آسان‌اندیش ارائه داده است که بیشتر صید بوده تا صیاد، و این البته شیوه خاطره‌گویی اوست. دستاوردهای خود را بروز نمی‌دهد یا آن را خیلی دست‌کم می‌گیرد، یا وانمود می‌کند که آنچه بوده هم «کار بخت است آن، نه جَلدی و دُها». در کتاب با کسی هم درنمی‌افتد، پنبه کسی را هم نمی‌زند و حساب مانده‌ای را هم تسویه نمی‌کند «زیرا خوش است در گلستان». هیچ جا هم سعی نمی‌کند نظر خود را به کرسی بنشاند و اصولاً چندان بحث یا نظر ادبی یا غیر ادبی هم در این کتاب نیست. آن حدیث را، با نثری دلنشین، آن‌گونه نوشته است که هم دوست بخواند و هم آشنا و هم غیر.
کامشاد در کتاب همچنین چهره‌ای رندگونه دارد به آن معنی که حافظ گوید. از زهد و روی و ریا خبری نیست. نماینده خلق خوزستان و عضو رسمی حزب توده، هیچ ابا ندارد که بگوید بعدها بیشترِ این دغدغه‌های خود را شسته است تا اگر لازم بوده کمی هم به دربار نزدیک شود. یا این که اگر به عنوان مدیری دولتی در سفرها و ریخت و پاش‌های کاری چیزی دست داد، خوش دارد و مغتنم شمارد، یا دلیلی نمی‌بیند که پنهان کند که چندان دل به کار نمی‌داده اما از مواهبش برخوردار بوده است. راست است و صمیمی و شاید هم از این رو به دل می‌نشیند که «در حدیثِ راست، آرامِ دل است».
«حدیث نفس» کامشاد، «حدیث آرزومندی» نیست، بیشتر «حدیث صحبت خوبان و جام باده» است. حدیث یک زندگی‌ست...
پ.ن.
امروز خبر آمد که حسن کامشاد درگذشت. یادش گرامی. این متن را دوازده سال پیش، پس از خواندن جلد اوّل کتاب نوشتم (جلد دوم هنوز بیرون نیامده بود) و به ظاهر پسندیده بود چون بندی از آن را در آغاز چاپ دوم کتاب آورده بود.
۱- حدیث نفس، حسن کامشاد 1304- ، 328 صفحه، نشر نی، چاپ دوم، 1388
«نگران نباش، زبان را دختران انگلیسی یادت می‌دهند، کافی است به هر یک که می‌رسی بگویی:
Please put your tongue in my mouth»
و این را مجتبی مینوی به حسن کامشاد می‌گوید وقتی که او در گیر و دارِ بگیر و ببندهای بعد از کودتای 28 مرداد، به واسطه ابراهیم گلستان، شغلی در دانشگاه کمبریج به عنوان مدرِّس ادبیات فارسی دست و پا می‌کند و بزنگاه از حبس و گرفتاری نجات می‌یابد. البته بعید می‌دانم که کامشاد، مترجم نامدار، زبان انگلیسی را فقط از طریق توصیه مینوی یاد گرفته باشد، دست کم در این خصوص چیزی در خاطراتش نیامده است.
کتاب «حدیث نفس» حسن کامشاد (جلد اوّل)، مشحون از خاطرات جذّاب اوست، در یک دوره پنجاه ساله. وقایعی که شاید فقط یک بار در زندگی بسیاری پیش بیاید و برای او بارها رخ داده است. می‌خوانی و باور می‌کنی که سبکِ زندگی او به همچو وقایعی راه داده است. این شیوه زندگی نه «ادیبانه» بوده، چنان که از مدرّس تاریخ وصّاف و قابوسنامه در دانشگاه کمبریج توقع می‌رفته، نه حتی چندان روشنفکرانه، چنان که از همنشینی با حلقه‌ی خاص نویسندگان و شاعران نوپردازی چون مسکوب و فروغ و سپهری و بسیاری دیگر. بیشتر یک سر سودایی خوش‌خو و خوشی‌جوست که با همه این‌ها نشسته و برخاسته و حظ خود را برده اما راه خود را رفته است. این است که این خاطرات وجهِ ادبی و حتی روشنفکرانه ندارند. کامشاد، نام خود را در حوزه ترجمه، مدیون فعالیتهای خود در سی سال گذشته و پس از مهاجرت از ایران است که البته در این دوره‌ی خاطرات او نیامده تا در جلد دومی باز کام‌ها را خوش کند.
این خاطرات چه هستند؟ از تعقیب و گریز او با قصّاب محله در مراسم ختنه‌سوران آغاز می‌شوند تا قصه «الهام» سوالات امتحانی دیپلم، تغییر شوخی شوخی نام فامیلی، حادثه هواپیمایی در مسیر آبادان به مسجد سلیمان، فعالیتهای حزبی، اولین سفر به اروپا و گرسنگی و بی‌پولی او در رم، دوستی‌اش با شاهرخ مسکوب، رها کردن این دو توسط راننده‌ای در کوه و کمر بین شیراز و بوشهر، قصه تلکه شدن او در چند فرودگاه، قضایای دانشگاه کمبریج و خصوصاً روایات متنوع او از اساتید مشهور این دانشگاه که برای هر دوستدار ادبیات کلاسیک ایران که با این اسامی آشناست بسیار خواندنی است. حکایت سفر او به استکهلم و گرفتاری‌های آن تا مسایل شغلی او در شرکت نفت و شخصیت دکتر اقبال، قصه خواب‌ماندنش در جزیره بالی از پرواز و نظایر آن...
«چون شکسته می‌خرد اشکسته باش»، این نکته‌ای‌ست که از خواندن «حدیث نفس» کامشاد به خاطرت می‌آید. نویسنده از خود، چهره‌ای ساده، سهل‌گیر و در جاهایی حتی آسان‌اندیش ارائه داده است که بیشتر صید بوده تا صیاد، و این البته شیوه خاطره‌گویی اوست. دستاوردهای خود را بروز نمی‌دهد یا آن را خیلی دست‌کم می‌گیرد، یا وانمود می‌کند که آنچه بوده هم «کار بخت است آن، نه جَلدی و دُها». در کتاب با کسی هم درنمی‌افتد، پنبه کسی را هم نمی‌زند و حساب مانده‌ای را هم تسویه نمی‌کند «زیرا خوش است در گلستان». هیچ جا هم سعی نمی‌کند نظر خود را به کرسی بنشاند و اصولاً چندان بحث یا نظر ادبی یا غیر ادبی هم در این کتاب نیست. آن حدیث را، با نثری دلنشین، آن‌گونه نوشته است که هم دوست بخواند و هم آشنا و هم غیر.
کامشاد در کتاب همچنین چهره‌ای رندگونه دارد به آن معنی که حافظ گوید. از زهد و روی و ریا خبری نیست. نماینده خلق خوزستان و عضو رسمی حزب توده، هیچ ابا ندارد که بگوید بعدها بیشترِ این دغدغه‌های خود را شسته است تا اگر لازم بوده کمی هم به دربار نزدیک شود. یا این که اگر به عنوان مدیری دولتی در سفرها و ریخت و پاش‌های کاری چیزی دست داد، خوش دارد و مغتنم شمارد، یا دلیلی نمی‌بیند که پنهان کند که چندان دل به کار نمی‌داده اما از مواهبش برخوردار بوده است. راست است و صمیمی و شاید هم از این رو به دل می‌نشیند که «در حدیثِ راست، آرامِ دل است».
«حدیث نفس» کامشاد، «حدیث آرزومندی» نیست، بیشتر «حدیث صحبت خوبان و جام باده» است. حدیث یک زندگی‌ست...
پ.ن.
امروز خبر آمد که حسن کامشاد درگذشت. یادش گرامی. این متن را دوازده سال پیش، پس از خواندن جلد اوّل کتاب نوشتم (جلد دوم هنوز بیرون نیامده بود) و به ظاهر پسندیده بود چون بندی از آن را در آغاز چاپ دوم کتاب آورده بود.
۱- حدیث نفس، حسن کامشاد 1304- ، 328 صفحه، نشر نی، چاپ دوم، 1388
❤16👍5😢1
در درون محدودهٔ ملی، از لحاظ توان کاربرد خشونت، نه‌تنها دولت برتری ملموس فراوانی نسبت به تمام نیروهای اجتماعی دیگر دارد، بلکه همچنین تنها بازیگر اجتماعی است که اعمال خشونت آن قانونی و مشروع تلقی می‌شود.
از بین رفتن انحصار خشونت مشروع در دست دولت‌ـ‌ملت، مجموعه‌ای از پرسش‌های دردسرآفرین را مطرح می‌کند. اگر خشونتی که دولت‌ـ‌ملت اعمال می‌کرد، براساس ساختارهای حقوقی خاص خود گیر از قبل مشروعیت ندارد، پس مشروعیت خشونت امروز چطور تأمین می‌شود؟ آیا همهٔ انواع خشونت به‌طور یکسان از مشروعیت برخوردارند؟ آیا برای مثال، بن‌لادن و القاعده از همان مشروعیتی برخوردارند که ارتش ایالات متحده در اعمال خشونت دارد؟ آیا حکومت یوگسلاوی برای شکنجه و کشتار بخش‌هایی از جمعیت خود از همان حقی برخوردار است که ایالات متحده در زندانی کردن و اعدام بخش‌هایی از جمعیتش برخوردارد است؟ آیا خشونتی که گروه‌های فلسطینی علیه شهروندان اسرائیلی به کار می‌گیرند درست به همان اندازهٔ خشونتی که ارتش اسرائیل علیه شهروندان فلسطینی به کار می‌برد مشروع است؟
از کتابِ «انبوه خلق»
جنگ و دموکراسی در عصر امپراتوری
آنتونیو نگری و مایکل هارت
ترجمهٔ رضا نجف‌زاده
در درون محدودهٔ ملی، از لحاظ توان کاربرد خشونت، نه‌تنها دولت برتری ملموس فراوانی نسبت به تمام نیروهای اجتماعی دیگر دارد، بلکه همچنین تنها بازیگر اجتماعی است که اعمال خشونت آن قانونی و مشروع تلقی می‌شود.
از بین رفتن انحصار خشونت مشروع در دست دولت‌ـ‌ملت، مجموعه‌ای از پرسش‌های دردسرآفرین را مطرح می‌کند. اگر خشونتی که دولت‌ـ‌ملت اعمال می‌کرد، براساس ساختارهای حقوقی خاص خود گیر از قبل مشروعیت ندارد، پس مشروعیت خشونت امروز چطور تأمین می‌شود؟ آیا همهٔ انواع خشونت به‌طور یکسان از مشروعیت برخوردارند؟ آیا برای مثال، بن‌لادن و القاعده از همان مشروعیتی برخوردارند که ارتش ایالات متحده در اعمال خشونت دارد؟ آیا حکومت یوگسلاوی برای شکنجه و کشتار بخش‌هایی از جمعیت خود از همان حقی برخوردار است که ایالات متحده در زندانی کردن و اعدام بخش‌هایی از جمعیتش برخوردارد است؟ آیا خشونتی که گروه‌های فلسطینی علیه شهروندان اسرائیلی به کار می‌گیرند درست به همان اندازهٔ خشونتی که ارتش اسرائیل علیه شهروندان فلسطینی به کار می‌برد مشروع است؟
از کتابِ «انبوه خلق»
جنگ و دموکراسی در عصر امپراتوری
آنتونیو نگری و مایکل هارت
ترجمهٔ رضا نجف‌زاده
👍3👎1
ریچارد دوم شکی به جا نمی‌گذارد که شکسپیرْ لاکان را خوانده بود، چرا که مسئلهٔ اساسی نمایشنامه مسئلهٔ مبتلاشدن یک شاه به هیستری است؛ روندی که در آن شاه تنِ والای دوم خود را، که او را بدل به شاه کرده، از کف می‌دهد، با خلأ سوژه‌بودگیِ خویش برون از لقب عاریتیِ «شاه» در حوزهٔ نمادین رودررو می‌شود، و بدین ترتیب به‌ناچار در یک رشته فوران‌های هیستریک و تئاتری درگیر می‌شود؛ از احساس درماندگی و ترحم به حال خویشتن تا جنون هزل‌آمیز و دلقک‌مآب. در آغاز پردة دوم از صحنة دوم، شاه برای جنگ ملکه را ترک گفته. دل ملکه بدجوری شور می‌زند و گواهی بد می‌دهد. پیشخدمت تلاش می‌کند ملکه را تسکین دهد و به همین جهت از ماهیتِ موهوم و خیال‌گون اندوه او می‌گوید:
اصلِ هر اندوه را بیست سایه هست،
که چونان خودِ اندوه می‌نمایند، اما نه چون آن‌اند.
چرا که چشمِ اندوه، پوشیده از لعابِ اشک‌های کوری‌آور،
یک چیز یکپارچه را بخش می‌کند به چندین و چند چیز؛
چونان مناظری که چون راست در آن‌ها بنگری،
چیزی جز آشفتگی‌ات نمی‌نمایند؛ و چون کج نگاهشان کنی
صورت و ساخت می‌یابند.
از کتاب «کژ نگریستن»
نوشته‌ی اسلاوی ژیژک
ترجمهٔ صالح نجفی و مازیار اسلامی
ریچارد دوم شکی به جا نمی‌گذارد که شکسپیرْ لاکان را خوانده بود، چرا که مسئلهٔ اساسی نمایشنامه مسئلهٔ مبتلاشدن یک شاه به هیستری است؛ روندی که در آن شاه تنِ والای دوم خود را، که او را بدل به شاه کرده، از کف می‌دهد، با خلأ سوژه‌بودگیِ خویش برون از لقب عاریتیِ «شاه» در حوزهٔ نمادین رودررو می‌شود، و بدین ترتیب به‌ناچار در یک رشته فوران‌های هیستریک و تئاتری درگیر می‌شود؛ از احساس درماندگی و ترحم به حال خویشتن تا جنون هزل‌آمیز و دلقک‌مآب. در آغاز پردة دوم از صحنة دوم، شاه برای جنگ ملکه را ترک گفته. دل ملکه بدجوری شور می‌زند و گواهی بد می‌دهد. پیشخدمت تلاش می‌کند ملکه را تسکین دهد و به همین جهت از ماهیتِ موهوم و خیال‌گون اندوه او می‌گوید:
اصلِ هر اندوه را بیست سایه هست،
که چونان خودِ اندوه می‌نمایند، اما نه چون آن‌اند.
چرا که چشمِ اندوه، پوشیده از لعابِ اشک‌های کوری‌آور،
یک چیز یکپارچه را بخش می‌کند به چندین و چند چیز؛
چونان مناظری که چون راست در آن‌ها بنگری،
چیزی جز آشفتگی‌ات نمی‌نمایند؛ و چون کج نگاهشان کنی
صورت و ساخت می‌یابند.
از کتاب «کژ نگریستن»
نوشته‌ی اسلاوی ژیژک
ترجمهٔ صالح نجفی و مازیار اسلامی
❤7
Audio
فایل صوتی جلسهٔ نقد و بررسی کتاب «از دارالفنون تا امیرکبیر»
با حضور:
مقصود فراستخواه
عباس عبدی
فرزاد نعمتی
ویدئوی جلسه در یوتیوب
با حضور:
مقصود فراستخواه
عباس عبدی
فرزاد نعمتی
ویدئوی جلسه در یوتیوب
❤5
منتشر شد
«دکتر»
اقتباسی از رمان پروفسور برناردی اثر آرتور اشنیتسلر
رابرت آیک
ترجمه‌ی آناهیتا آقاطاهر
نمایشنامه؛ از مجموعه‌ی جهان نمایش (۷۳)
ــ پس امکان داره تا یه ساعت دیگه بمیره. درمان هم نمیشه. اما همچنان می‌گین نمیشه آخرین مراسم مذهبی براش برگزار بشه؟
ــ اسم من بالای تخت اون دختره. وظیفه‌ی من اینه که از مریضم محافظت کنم.
ــ در برابر چی؟
ــ و بر اساس مصلحتش عمل کنم…
ــ در برابر چی ازش محافظت کنین؟
(از متن نمایشنامه؛ صفحه‌ی ۲۳)
جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایشنامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
▫️بخشی از نمایشنامه
منتشر شد
«دکتر»
اقتباسی از رمان پروفسور برناردی اثر آرتور اشنیتسلر
رابرت آیک
ترجمه‌ی آناهیتا آقاطاهر
نمایشنامه؛ از مجموعه‌ی جهان نمایش (۷۳)
ــ پس امکان داره تا یه ساعت دیگه بمیره. درمان هم نمیشه. اما همچنان می‌گین نمیشه آخرین مراسم مذهبی براش برگزار بشه؟
ــ اسم من بالای تخت اون دختره. وظیفه‌ی من اینه که از مریضم محافظت کنم.
ــ در برابر چی؟
ــ و بر اساس مصلحتش عمل کنم…
ــ در برابر چی ازش محافظت کنین؟
(از متن نمایشنامه؛ صفحه‌ی ۲۳)
جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایشنامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن، از جمله نمایش‌نامه‌هایی با اقتباس از آثار ادبی یا سینمایی، و نیز متن‌های نظری در حوزه‌ی درام و نقد آثار نمایشی، در این مجموعه جای می‌گیرند.
▫️بخشی از نمایشنامه
❤3👍1
منتشر شد
«مردنِ ماه»
مجموعه‌داستان
مرتضی فرجی
از دور که نگاهش کنی، به نظر یک درخت می‌آید. جلوتر که بروی این‌جوری نیست. سه تاست. یکی سالم و سرحال و چترانداخته. یکی کج، جوری که انگار با خطِ زمین هم‌پاست. و یکی هم فقط تنه، تنه‌ای که انگار نطفه‌ای باشد که این همه سال توی پیله‌ٔ خودش رشد کرده، تنه‌ای سوخته و تنیده. این وَرِ درخت‌ها تخته‌سنگی است و چشمهٔ آبی. سه گردو سه برادرند، یکی باغی، یکی کمرشکسته و یکی سوخته، خفته توی نطفه‌اش… (از صفحه‌ی ۷۷ کتاب)
چاپ اول ۱۴۰۴، شومیز رقعی، ۱۶۰ صفحه، ۱۸۰ هزار تومان
▫️بخشی از کتاب
منتشر شد
«مردنِ ماه»
مجموعه‌داستان
مرتضی فرجی
از دور که نگاهش کنی، به نظر یک درخت می‌آید. جلوتر که بروی این‌جوری نیست. سه تاست. یکی سالم و سرحال و چترانداخته. یکی کج، جوری که انگار با خطِ زمین هم‌پاست. و یکی هم فقط تنه، تنه‌ای که انگار نطفه‌ای باشد که این همه سال توی پیله‌ٔ خودش رشد کرده، تنه‌ای سوخته و تنیده. این وَرِ درخت‌ها تخته‌سنگی است و چشمهٔ آبی. سه گردو سه برادرند، یکی باغی، یکی کمرشکسته و یکی سوخته، خفته توی نطفه‌اش… (از صفحه‌ی ۷۷ کتاب)
چاپ اول ۱۴۰۴، شومیز رقعی، ۱۶۰ صفحه، ۱۸۰ هزار تومان
▫️بخشی از کتاب
❤4👍1
منتشر شد
«چهار پرتره از مادران و حراج اثاث خانه و چه بر سر بتی لمون آمد؟ و زن دیگر»
آرنولد وسکر
ترجمه‌ی ماندانا مجیدی، پریسا رستمی‌بالان، مریم خراسانی، نگین عربی
نمایشنامه؛ از مجموعه‌ی جهان نمایش (۷۵)
سروران من، خانم‌ها و آقایان، تندرست یا علیل، سالم یا بیمار، چه اون‌ها که وجودشون به نور سلامتی مزیّنه و چه کسانی که از درد صورت‌شون جمع شده… من یک عمو داشتم ــ بله، حتی پیرزن‌ها هم ممکنه یه زمانی عمو داشته باشن ــ یه عمو داشتم که وقتی تو دورهٔ نقاهت سومین جراحی قلبش بود به‌م گفت: «تو فکر می‌کنی دنیا به طبقات اجتماعی تقسیم شده، آره؟» گفت: «تو به عنوان سوسیالیست فکر می‌کنی تقسیم‌بندی بزرگ زندگی بین داراها و ندارهاست؟ خب، بذار به‌ت بگم که اشتباه می‌کنی.» گفت: «دنیا تقسیم شده بین اون‌هایی که سلامتی دارن و اون‌هایی که سلامتی ندارن. این تنها تقسیم‌بندی‌ایه که به حساب می‌آد.»
(از متن نمایشنامه)
▫️بخشی از نمایشنامه
منتشر شد
«چهار پرتره از مادران و حراج اثاث خانه و چه بر سر بتی لمون آمد؟ و زن دیگر»
آرنولد وسکر
ترجمه‌ی ماندانا مجیدی، پریسا رستمی‌بالان، مریم خراسانی، نگین عربی
نمایشنامه؛ از مجموعه‌ی جهان نمایش (۷۵)
سروران من، خانم‌ها و آقایان، تندرست یا علیل، سالم یا بیمار، چه اون‌ها که وجودشون به نور سلامتی مزیّنه و چه کسانی که از درد صورت‌شون جمع شده… من یک عمو داشتم ــ بله، حتی پیرزن‌ها هم ممکنه یه زمانی عمو داشته باشن ــ یه عمو داشتم که وقتی تو دورهٔ نقاهت سومین جراحی قلبش بود به‌م گفت: «تو فکر می‌کنی دنیا به طبقات اجتماعی تقسیم شده، آره؟» گفت: «تو به عنوان سوسیالیست فکر می‌کنی تقسیم‌بندی بزرگ زندگی بین داراها و ندارهاست؟ خب، بذار به‌ت بگم که اشتباه می‌کنی.» گفت: «دنیا تقسیم شده بین اون‌هایی که سلامتی دارن و اون‌هایی که سلامتی ندارن. این تنها تقسیم‌بندی‌ایه که به حساب می‌آد.»
(از متن نمایشنامه)
▫️بخشی از نمایشنامه
❤7
زيستن در مرز واقعيت و خيال است كه به زندگى بُعد متفاوت مى‌بخشد وگرنه واقعيت زندگى به‌تنهايى، تلخ است. به اين خاطر، براى رسيدن به محراب عشق، از روياهايم طناب مى‌بافم تا در گذرگاه خيال، آن را بر نردبان راه شيرى بياويزم و نذر ستارگان را كه قطره نورى بيش نيست به آسمان پيشكش برم. گريز از واقعيت زندگى يا روياى يک عشق؟
از اين پس من در روياى زندگى، از ستارگان، براى آسمان سينه‌ريز درست خواهم كرد، الماس را در قعر خاكستر خواهم يافت و خورشيد را سلام خواهم گفت. چه مهم است اگر روياى من ناتمام خواهد ماند؟
كيفيت‌ها هستند كه ارزش‌ها را مى‌سازند نه كميت‌ها.
غرورم شكوهمند است، چرا كه آن را به دست آورده‌ام. باليدنم، فروتنانه است، چرا كه به فرار لحظه‌ها تكيه دارد.
از کتابِ «در فاصلهٔ دو نقطه»
ایران درّودی
زيستن در مرز واقعيت و خيال است كه به زندگى بُعد متفاوت مى‌بخشد وگرنه واقعيت زندگى به‌تنهايى، تلخ است. به اين خاطر، براى رسيدن به محراب عشق، از روياهايم طناب مى‌بافم تا در گذرگاه خيال، آن را بر نردبان راه شيرى بياويزم و نذر ستارگان را كه قطره نورى بيش نيست به آسمان پيشكش برم. گريز از واقعيت زندگى يا روياى يک عشق؟
از اين پس من در روياى زندگى، از ستارگان، براى آسمان سينه‌ريز درست خواهم كرد، الماس را در قعر خاكستر خواهم يافت و خورشيد را سلام خواهم گفت. چه مهم است اگر روياى من ناتمام خواهد ماند؟
كيفيت‌ها هستند كه ارزش‌ها را مى‌سازند نه كميت‌ها.
غرورم شكوهمند است، چرا كه آن را به دست آورده‌ام. باليدنم، فروتنانه است، چرا كه به فرار لحظه‌ها تكيه دارد.
از کتابِ «در فاصلهٔ دو نقطه»
ایران درّودی
❤19
چاپ پنجم منتشر شد
شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه
ایران، کردهای عراق و شیعیان لبنان ۱۳۳۷-۱۳۵۷
آرش رئیسی نژاد
ترجمهٔ پریسا فرهادی
پیوندهای استراتژیک ایران با برخی از جوامع و گروه‌های غیردولتی منطقه، در کنار تنش با آمریکا، مهمترین مبحث سیاست خارجی ایرانِ دوران معاصر است. برخلاف باور رایج، اتحاد ایران با گروه‌های یادشده پیش از انقلاب اسلامی و در زمان محمدرضا شاه پهلوی پی‌ریزی شد. کتاب شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه نشان می‌دهد که شاه ایران در میانهٔ سال‌های ۱۳۳۷ و ۱۳۵۷ روابط استراتژيکی را با کردهای عراقی و شیعیان لبنانی جهت حفظ امنیت ملی، یکپارچگی سرزمینی و مهار دشمنان خود برقرار کرد. کتاب با تکیه بر ویژگی‌های ژئوپلیتیکی ایران، بر اهمیت نقش شاه و دیگر نهادهای تصمیم‌گیر در سیاست خارجی کشور تأکید می‌کند. همچنین این کتاب برای نخستین‌بار سرنوشت رازآلود امام موسی صدر را بیان کرده و رابطهٔ پرفراز و نشیب ایران را با ملامصطفی بارزانی بازگو می‌کند. حجم و تنوع اسناد ناگفته جمع‌آوری‌شده از بایگانی‌های مهم آمریکا و ایران در کنار مصاحبه با دست‌اندرکاران سیاست خارجی ایران نشان‌دهندهٔ دست‌اول‌بودن این روایت است.
بخشی از کتاب
شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه
ایران، کردهای عراق و شیعیان لبنان ۱۳۳۷-۱۳۵۷
آرش رئیسی نژاد
ترجمهٔ پریسا فرهادی
پیوندهای استراتژیک ایران با برخی از جوامع و گروه‌های غیردولتی منطقه، در کنار تنش با آمریکا، مهمترین مبحث سیاست خارجی ایرانِ دوران معاصر است. برخلاف باور رایج، اتحاد ایران با گروه‌های یادشده پیش از انقلاب اسلامی و در زمان محمدرضا شاه پهلوی پی‌ریزی شد. کتاب شاه و شطرنج قدرت در خاورمیانه نشان می‌دهد که شاه ایران در میانهٔ سال‌های ۱۳۳۷ و ۱۳۵۷ روابط استراتژيکی را با کردهای عراقی و شیعیان لبنانی جهت حفظ امنیت ملی، یکپارچگی سرزمینی و مهار دشمنان خود برقرار کرد. کتاب با تکیه بر ویژگی‌های ژئوپلیتیکی ایران، بر اهمیت نقش شاه و دیگر نهادهای تصمیم‌گیر در سیاست خارجی کشور تأکید می‌کند. همچنین این کتاب برای نخستین‌بار سرنوشت رازآلود امام موسی صدر را بیان کرده و رابطهٔ پرفراز و نشیب ایران را با ملامصطفی بارزانی بازگو می‌کند. حجم و تنوع اسناد ناگفته جمع‌آوری‌شده از بایگانی‌های مهم آمریکا و ایران در کنار مصاحبه با دست‌اندرکاران سیاست خارجی ایران نشان‌دهندهٔ دست‌اول‌بودن این روایت است.
بخشی از کتاب
🔥11❤5👍3👏2🤡1
«تو که پدر مرا درآوردی! تو که می‌دانی اگر آنجا بروی من چقدر دلم شور می‌زند.»
«تو بقیهٔ گوشت را بخور، دخترم، تو در حال رشد هستی. من بالاخره یک چیزی می‌خورم.»
«دلت شور شهریه‌ات را نزند، پسرم. اگر قرار باشد دو برابر هم کار کنم، می‌کنم. تو فقط درست را بخوان.»
تنها چیزی که این والدین از فرزندان‌شان می‌خواستند محبت و قدردانی آن‌ها بود. اما فرزندان احساس قدردانی نمی‌کردند. احساس انزجار می‌کردند. والدین حاضر بودند همه چیزشان را بدهند، درد، رنج، از خود گذشتگی ــ و بچه‌ها از شدت همهٔ این‌ها به حال خفگی می‌افتادند.
در فکر به خودم هشدار دادم. رنج‌هایی که به خاطر فرزندانم متحمل شده‌ام نباید ربطی به آن‌ها داشته باشد. من هر کاری را با طیب‌خاطر برای آن‌ها انجام خواهد داد، بدون هیچ توقعی از آن‌ها. می‌توانم بفهمم اگر چیزی به بچه ندهیم بهتر است تا این‌که یک خروار احساس گناه بارش کنیم.
از کتابِ «کودک، خانواده، انسان»
ادل فیبر و ایلین مزلیش
ترجمهٔ گیتی ناصحی
«تو که پدر مرا درآوردی! تو که می‌دانی اگر آنجا بروی من چقدر دلم شور می‌زند.»
«تو بقیهٔ گوشت را بخور، دخترم، تو در حال رشد هستی. من بالاخره یک چیزی می‌خورم.»
«دلت شور شهریه‌ات را نزند، پسرم. اگر قرار باشد دو برابر هم کار کنم، می‌کنم. تو فقط درست را بخوان.»
تنها چیزی که این والدین از فرزندان‌شان می‌خواستند محبت و قدردانی آن‌ها بود. اما فرزندان احساس قدردانی نمی‌کردند. احساس انزجار می‌کردند. والدین حاضر بودند همه چیزشان را بدهند، درد، رنج، از خود گذشتگی ــ و بچه‌ها از شدت همهٔ این‌ها به حال خفگی می‌افتادند.
در فکر به خودم هشدار دادم. رنج‌هایی که به خاطر فرزندانم متحمل شده‌ام نباید ربطی به آن‌ها داشته باشد. من هر کاری را با طیب‌خاطر برای آن‌ها انجام خواهد داد، بدون هیچ توقعی از آن‌ها. می‌توانم بفهمم اگر چیزی به بچه ندهیم بهتر است تا این‌که یک خروار احساس گناه بارش کنیم.
از کتابِ «کودک، خانواده، انسان»
ادل فیبر و ایلین مزلیش
ترجمهٔ گیتی ناصحی
❤18👍4
فرهنگ پسامدرن در مدخل‌های گوناگون خود مهمترین چهره‌ها، نظریه‌ها، مفاهیم و اصطلاحات پسامدرن را معرفی می‌کند و دامنه‌ی این معرفی را به حوزه‌های متنوع فرهنگ و اندیشه همچون فلسفه، ادبیات و هنرها، دانش‌های طبیعی و اجتماعی، دانش‌های محض، الاهیات، اخلاق، سیاست، روش‌شناسی، ایدئولوژی، اندیشه‌ی اقتصادی و جنبش‌های نوظهور اجتماعی و فکری معاصر گسترش می‌دهد. ازهمین‌رو، مدخل‌های این فرهنگ که در عین فشردگی پروای دقت و عمق نیز داشته اند می‌توانند برای دانشجویان و پژوهشگران رشته‌های گوناگون سودمند باشند و به‌عنوان آغازگاهی برای مطالعات جهت‌دارتر و ژرف‌تر به آنان خدمت کنند.
این کتاب فراورده‌ی یک دهه کار پیوسته و گسسته برای پدیدآوردن مجموعه‌ای است که باید وجه مهمی از دگرگونی‌های اندیشه‌ی معاصر را در حوزه‌های گوناگون بازتاب دهد.
«فرهنگ پسامدرن»؛ عبدالکریم رشیدیان
▫️بخشی از کتاب
امکان سفارش چاپ تک‌نسخهٔ کتاب از سایت نشر نی www.nashreney.com
ارسال رایگان به سراسر کشور
فرهنگ پسامدرن در مدخل‌های گوناگون خود مهمترین چهره‌ها، نظریه‌ها، مفاهیم و اصطلاحات پسامدرن را معرفی می‌کند و دامنه‌ی این معرفی را به حوزه‌های متنوع فرهنگ و اندیشه همچون فلسفه، ادبیات و هنرها، دانش‌های طبیعی و اجتماعی، دانش‌های محض، الاهیات، اخلاق، سیاست، روش‌شناسی، ایدئولوژی، اندیشه‌ی اقتصادی و جنبش‌های نوظهور اجتماعی و فکری معاصر گسترش می‌دهد. ازهمین‌رو، مدخل‌های این فرهنگ که در عین فشردگی پروای دقت و عمق نیز داشته اند می‌توانند برای دانشجویان و پژوهشگران رشته‌های گوناگون سودمند باشند و به‌عنوان آغازگاهی برای مطالعات جهت‌دارتر و ژرف‌تر به آنان خدمت کنند.
این کتاب فراورده‌ی یک دهه کار پیوسته و گسسته برای پدیدآوردن مجموعه‌ای است که باید وجه مهمی از دگرگونی‌های اندیشه‌ی معاصر را در حوزه‌های گوناگون بازتاب دهد.
«فرهنگ پسامدرن»؛ عبدالکریم رشیدیان
▫️بخشی از کتاب
امکان سفارش چاپ تک‌نسخهٔ کتاب از سایت نشر نی www.nashreney.com
ارسال رایگان به سراسر کشور
👍5❤3
چاپ دوم منتشر شد
«سرویس جاسوسی انگلیس از درون»
پشت پردهٔ عملیات پنهانی اینتلیجنس سرویس در خاورمیانه
استیون داریل
ترجمهٔ محسن اشرفی
نقش بریتانیا و وابستگان داخلی آن در تحولات ایران، به‌ویژه در کودتای ۲۸ مرداد، همواره مورد توجه اما پوشیده در لایهٔ ضخیم پنهان‌کاری سازمان جاسوسی و وزارت خارجهٔ این کشور بوده است. استیون داریل در این کتاب تصویری ترسیم می‌کند از آنچه در مورد خاورمیانه طی نیمهٔ دوم قرن بیستم در هزارتوی سرویس جاسوسی و وزارت‌خارجهٔ بریتانیا گذشت. در پرتو این روایت تازه، می‌توان پروندهٔ کودتا بودن ماجرای ۲۸ مرداد را بازخوانی کرد و شاید بتوان آن را برای همیشه بست: کودتا رخ داد، چون ایرانیان بر حفظ اختیار بر منابع نفتی خود اصرار ورزیدند، و بریتانیا هم برای شریک کردن آمریکا در برانداختن دولت ملی به‌ناچار حاضر شد سهم عمده‌ای از نفت ایران را به شرکت‌های آمریکایی بدهد.
▫️بخشی از کتاب
چاپ دوم منتشر شد
«سرویس جاسوسی انگلیس از درون»
پشت پردهٔ عملیات پنهانی اینتلیجنس سرویس در خاورمیانه
استیون داریل
ترجمهٔ محسن اشرفی
نقش بریتانیا و وابستگان داخلی آن در تحولات ایران، به‌ویژه در کودتای ۲۸ مرداد، همواره مورد توجه اما پوشیده در لایهٔ ضخیم پنهان‌کاری سازمان جاسوسی و وزارت خارجهٔ این کشور بوده است. استیون داریل در این کتاب تصویری ترسیم می‌کند از آنچه در مورد خاورمیانه طی نیمهٔ دوم قرن بیستم در هزارتوی سرویس جاسوسی و وزارت‌خارجهٔ بریتانیا گذشت. در پرتو این روایت تازه، می‌توان پروندهٔ کودتا بودن ماجرای ۲۸ مرداد را بازخوانی کرد و شاید بتوان آن را برای همیشه بست: کودتا رخ داد، چون ایرانیان بر حفظ اختیار بر منابع نفتی خود اصرار ورزیدند، و بریتانیا هم برای شریک کردن آمریکا در برانداختن دولت ملی به‌ناچار حاضر شد سهم عمده‌ای از نفت ایران را به شرکت‌های آمریکایی بدهد.
▫️بخشی از کتاب
👍4👎1
منتشر شد
«اقتصاد کلان نوین»
کوثر یوسفی و محمدحسین رحمتی
اقتصاد کلان نوین رویکردی است به الگوسازی تعادل عمومی بر مبنای اصول اقتصاد خُرد. این کتاب تلاش می‌کند تا مخاطبان با هر پیشینه‌ی مکتب اقتصادی را، با مفاهیم اساسی نظیر بهینه‌سازی، تقاضا، عرضه، تسویه‌ی بازارها و قیمت تعادلی آشنا سازد. سپس، به‌تدریج پیچیدگی‌های دنیای واقعی مانند محدودیت‌های نقدینگی، مالیات، ناهمزمانی‌ها، عدم قطعیت و تأثیر آن‌ها بر تعادل اقتصادی را شرح می‌دهد. درک عمیق الگوهای اقتصاد کلان نوین، پیش‌شرط ضروری برای تبیین و تحلیل سازوکارهای اقتصادی ایران و همچنین سیاست‌های پیشنهادی و سنجش کمّی آثار آن‌ها به‌شمار می‌رود. این اثر با ارائه‌ی مثال‌های گویا و تمرین‌های گوناگون در سطوح مختلف، کمینه‌ی دانش مورد نیاز برای یادگیری خودآموز در سطح تحصیلات تکمیلی، کارشناسی ارشد و سال اولی دکتری را فراهم آورده است.
▫️بخشی از کتاب
منتشر شد
«اقتصاد کلان نوین»
کوثر یوسفی و محمدحسین رحمتی
اقتصاد کلان نوین رویکردی است به الگوسازی تعادل عمومی بر مبنای اصول اقتصاد خُرد. این کتاب تلاش می‌کند تا مخاطبان با هر پیشینه‌ی مکتب اقتصادی را، با مفاهیم اساسی نظیر بهینه‌سازی، تقاضا، عرضه، تسویه‌ی بازارها و قیمت تعادلی آشنا سازد. سپس، به‌تدریج پیچیدگی‌های دنیای واقعی مانند محدودیت‌های نقدینگی، مالیات، ناهمزمانی‌ها، عدم قطعیت و تأثیر آن‌ها بر تعادل اقتصادی را شرح می‌دهد. درک عمیق الگوهای اقتصاد کلان نوین، پیش‌شرط ضروری برای تبیین و تحلیل سازوکارهای اقتصادی ایران و همچنین سیاست‌های پیشنهادی و سنجش کمّی آثار آن‌ها به‌شمار می‌رود. این اثر با ارائه‌ی مثال‌های گویا و تمرین‌های گوناگون در سطوح مختلف، کمینه‌ی دانش مورد نیاز برای یادگیری خودآموز در سطح تحصیلات تکمیلی، کارشناسی ارشد و سال اولی دکتری را فراهم آورده است.
▫️بخشی از کتاب
❤13
فرويد نارسيسيزم را برحسب مدل سائق و ليبيدو توصيف كرد. بر اين اساس، نارسيسيزم عبارت است از انقطاع انرژى غريزى از موضوع‌هاى بيرونى و سرمايه‌گذارى ليبيدويى بر ايگو. بدان معنا كه فرد قادر به عشق‌ورزى و برقرارى ارتباط با ديگران نيست و مجذوب خود شده است.
فرويد نارسيسيزم را به وضعيت شخصى بيمار يا در حال خواب تشبيه مى‌كرد كه در آن تمامى سرمايه‌گذارى هيجانى از اشياء خارجى منقطع مى‌شود و از آنجايى كه تمامى انرژى و توجه بر خود متمركز است، چنين شخصى نسبت به هر آنچه در بيرون وى رخ مى‌دهد بیتفاوت است.
از منظر مدل فرويدى كه مدلى مبتنى بر سائق و موضوع است، نارسيسيزم اساساً ماهيتى مرضى دارد، اما نارسيسيزم اوليه چنين نيست. در نارسيسيزم اوليه، ايگو در اوايل دوران كودكى احساس توانايى مطلق مى‌كند، اما به‌تدريج كه رشد مى‌يابد با نيروگذارى روانى بر موضوع‌ها به عشق موضوعى روى مى‌آورد. در اين زمان اگر موضوع عشق شخص، «خود» او باشد، دچار نارسيسيزم خواهد شد.
از کتابِ «درآمدی بر روابط موضوعی و روان‌شناسی خود»
مایکل سنت کلر
ترجمه‌ی حامد علی‌آقایی, علیرضا طهماسب
فرويد نارسيسيزم را برحسب مدل سائق و ليبيدو توصيف كرد. بر اين اساس، نارسيسيزم عبارت است از انقطاع انرژى غريزى از موضوع‌هاى بيرونى و سرمايه‌گذارى ليبيدويى بر ايگو. بدان معنا كه فرد قادر به عشق‌ورزى و برقرارى ارتباط با ديگران نيست و مجذوب خود شده است.
فرويد نارسيسيزم را به وضعيت شخصى بيمار يا در حال خواب تشبيه مى‌كرد كه در آن تمامى سرمايه‌گذارى هيجانى از اشياء خارجى منقطع مى‌شود و از آنجايى كه تمامى انرژى و توجه بر خود متمركز است، چنين شخصى نسبت به هر آنچه در بيرون وى رخ مى‌دهد بیتفاوت است.
از منظر مدل فرويدى كه مدلى مبتنى بر سائق و موضوع است، نارسيسيزم اساساً ماهيتى مرضى دارد، اما نارسيسيزم اوليه چنين نيست. در نارسيسيزم اوليه، ايگو در اوايل دوران كودكى احساس توانايى مطلق مى‌كند، اما به‌تدريج كه رشد مى‌يابد با نيروگذارى روانى بر موضوع‌ها به عشق موضوعى روى مى‌آورد. در اين زمان اگر موضوع عشق شخص، «خود» او باشد، دچار نارسيسيزم خواهد شد.
از کتابِ «درآمدی بر روابط موضوعی و روان‌شناسی خود»
مایکل سنت کلر
ترجمه‌ی حامد علی‌آقایی, علیرضا طهماسب
👏4❤3👍1
منتشر شد
«زخم‌هایش»
مجموعه‌شعر
با مقدمه‌ای از کرامت مولّلی
سوسن حاجی‌زاده شاهسوار
مواجهه با تروما بخش اجتناب‌پذیر ذات انسانی ماست. می‌دانیم که جراحات آدمی آرام نخواهند گرفت، مگر به صورت حدیث نفس درآمده و در رابطه‌ای توکل‌آمیز تصعید یابند. شعر قلمرو همین نوع مصاحبت است. هنر عرصه‌ای برای نمایش کشاکش نیروهای متضاد است و هنرمند در چنین کارزار پیچیده‌ای درگیر می‌شود.
ما ایرانیان در دورهٔ انقلاب مشروطه به لحاظ زبان شعر از غرب تأثیر پذیرفتیم که خود وجهی بود از همین نوع تعارضات؛ کشاکشی که به‌ویژه میان شعر فرانسه و نظم قدیم ما درگرفت. ایهام، که به قول لکان ذات زبان شعر است، قلمروِ بارز همین تعارضات است.
در اشعار سوسن حاجی‌زاده با فضایی مأنوس مواجهیم که از سویی، حال و هوای اشعار فروغ را دارد و از سویی دیگر، سادگی و روانی آثار ایرج میرزا را به یاد می‌آورد. فروغ بر حاجی‌زاده تأثیری ژرف و شگرف دارد. شاعر، ورای استقبال از اشعار فروغ، در محادثه‌ای مدام با او در مقامِ غیر است. زبان اشعار حاجی‌زاده زبانی است متعلق به غیر و با زبان اغیار، که اساسی جز نمود و خودنمایی ندارد، متفاوت است.
▫️بخشی از کتاب
منتشر شد
«زخم‌هایش»
مجموعه‌شعر
با مقدمه‌ای از کرامت مولّلی
سوسن حاجی‌زاده شاهسوار
مواجهه با تروما بخش اجتناب‌پذیر ذات انسانی ماست. می‌دانیم که جراحات آدمی آرام نخواهند گرفت، مگر به صورت حدیث نفس درآمده و در رابطه‌ای توکل‌آمیز تصعید یابند. شعر قلمرو همین نوع مصاحبت است. هنر عرصه‌ای برای نمایش کشاکش نیروهای متضاد است و هنرمند در چنین کارزار پیچیده‌ای درگیر می‌شود.
ما ایرانیان در دورهٔ انقلاب مشروطه به لحاظ زبان شعر از غرب تأثیر پذیرفتیم که خود وجهی بود از همین نوع تعارضات؛ کشاکشی که به‌ویژه میان شعر فرانسه و نظم قدیم ما درگرفت. ایهام، که به قول لکان ذات زبان شعر است، قلمروِ بارز همین تعارضات است.
در اشعار سوسن حاجی‌زاده با فضایی مأنوس مواجهیم که از سویی، حال و هوای اشعار فروغ را دارد و از سویی دیگر، سادگی و روانی آثار ایرج میرزا را به یاد می‌آورد. فروغ بر حاجی‌زاده تأثیری ژرف و شگرف دارد. شاعر، ورای استقبال از اشعار فروغ، در محادثه‌ای مدام با او در مقامِ غیر است. زبان اشعار حاجی‌زاده زبانی است متعلق به غیر و با زبان اغیار، که اساسی جز نمود و خودنمایی ندارد، متفاوت است.
▫️بخشی از کتاب
❤9👍1👎1👏1
منتشر شد
«هفت گوشه»
سایمون استیونز
ترجمهٔ حمید دشتی
نمایشنامه؛ از مجموعهٔ جهان نمایش (۷۴)
یکی از خاطره‌های ماندگار من از لندن در زمان حمله‌های تروریستی و موج دوم انفجارهای ناموفق، که دو هفتهٔ بعد اتفاق افتاد، ناباوری وصف‌ناپذیر بسیاری از مردم بود. نمی‌توانستم وحشت مردم از انگلیسی‌بودن بمب‌گذارهای لندن را توصیف کنم، هرچند که انگلیسی‌بودن آن‌ها از نظر من منطقی بود، چراکه عمل آن‌ها حاصل زندگی در همان بریتانیایی بود که من در آن بزرگ شده بودم.
(از متن نمایشنامه)
جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایشنامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن.
▫️بخشی از نمایشنامه
منتشر شد
«هفت گوشه»
سایمون استیونز
ترجمهٔ حمید دشتی
نمایشنامه؛ از مجموعهٔ جهان نمایش (۷۴)
یکی از خاطره‌های ماندگار من از لندن در زمان حمله‌های تروریستی و موج دوم انفجارهای ناموفق، که دو هفتهٔ بعد اتفاق افتاد، ناباوری وصف‌ناپذیر بسیاری از مردم بود. نمی‌توانستم وحشت مردم از انگلیسی‌بودن بمب‌گذارهای لندن را توصیف کنم، هرچند که انگلیسی‌بودن آن‌ها از نظر من منطقی بود، چراکه عمل آن‌ها حاصل زندگی در همان بریتانیایی بود که من در آن بزرگ شده بودم.
(از متن نمایشنامه)
جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایشنامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن.
▫️بخشی از نمایشنامه
❤7
چگونه باید یک مصیبت کوچک را از بین برد؟
چگونه رنج را به درستکاری تبدیل کرد؟
بار سنگینی بر دوش دارم و برای آزاد کردن او و خودم مبارزه می‌کنم. اما من مانند برویر نیستم؛ بدبختی خود را می‌شناسم و با آغوش باز به استقبالش می‌روم و لوسالومه هم چلاق نیست. اما با این حال می‌دانم که مفتون یک انسان بودن یعنی چه. کسی که آدم به اندازه‌ای که دوستش دارد از او متنفر است!
از کتابِ «و نیچه گریه کرد»
اروین یالوم
ترجمه‌ی مهشید میرمعزی
چگونه باید یک مصیبت کوچک را از بین برد؟
چگونه رنج را به درستکاری تبدیل کرد؟
بار سنگینی بر دوش دارم و برای آزاد کردن او و خودم مبارزه می‌کنم. اما من مانند برویر نیستم؛ بدبختی خود را می‌شناسم و با آغوش باز به استقبالش می‌روم و لوسالومه هم چلاق نیست. اما با این حال می‌دانم که مفتون یک انسان بودن یعنی چه. کسی که آدم به اندازه‌ای که دوستش دارد از او متنفر است!
از کتابِ «و نیچه گریه کرد»
اروین یالوم
ترجمه‌ی مهشید میرمعزی
❤6👍1
آزادی برای آنارشیست‌ها یعنی: آزادی از اجتماع و مقرراتِ من‌درآوردی‌اش که ما آن‌ها را هنگامی مطابق با عادت تکرار می‌کنیم که در روال‌های تفاوت‌گذار (و در نتیجه این‌همان‌کننده)شان سهیم می‌شویم؛ آزادی وضعیتي است که در آنْ ما را فقط چیزي که بالطبع هستیم (و نمی‌توانیم عوض‌اش کنیم) متعین می‌کند. مسئله‌اي که آنارشیست در صورتي در مقابل دارد که بخواهد آزادی را بالفعل کند و از جامعه به طبیعت بازگردد، این است که این امر فقط از طریقِ کنش‌کردنِ جمعی امکان‌پذیر است ــ و این‌که هرگونه کنش‌کردنِ جمعی خواه ناخواه مشمولِ قانونِ «مجسم کردنِ پندارهای اجتماعیِ تازه‌اي است که پیشاپیش ناکارامدند زیرا باز موضوع صرفاً حولِ پندارها می‌گردد». بنابراین، آنارشیست‌های سیاسی‌اي که جمع‌های تازه‌اي می‌سازند همواره فقط در نظریه آنارشیست‌اند، نه در پراکسیس. برای بالفعل ساختنِ آزادی از دلِ جامعه «روش» و «تکنیکِ» دیگري موردِ نیاز است. تکنیکي موردِ نیاز است که آزادی را محفوظ بدارد، نه این‌که بر بادش دهد. و چون گزینۀ جمعی مؤثر نمی‌افتد، این {تکنیک}، باید تکنیکي باشد که از طریقِ آنْ «من این آزادی را فقط برای خودم [کسب کنم]». ولی از آنجا که این تکنیک نمی‌تواند کلِ جامعه را تغییر دهد، پس، طبقِ نتیجه‌گیریِ بعدی، آزادی از جامعه لاجرم آزادی‌اي در جامعه ــ در جامعه بدان‌گونه که در حالِ حاضر هست ــ خواهد بود؛ زیرا «من به‌تنهایی نمی‌توانم انقلابي اجتماعی رقم بزنم».
از کتابِ نظریهٔ رهایی
کریستوف منکه
ترجمهٔ سیدمسعود حسینی
از کتابِ نظریهٔ رهایی
کریستوف منکه
ترجمهٔ سیدمسعود حسینی
❤9👍1👎1