نشر نی
11.2K subscribers
6.57K photos
255 videos
480 files
3.88K links
www.nashreney.com :وب‌سایت

اینستاگرام: Instagram.com/nashreney

تهران، خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، شماره ۲۰
تلفن دفتر نشر: ۸۸۰۲۱۲۱۴
تلفن واحد فروش: ۸۸۰۰۴۶۵۸
ایمیل: info@nashreney.com
Download Telegram
‌
‌در پاسخ به این پرسش بنیانی تاریخی که چرا انقلاب صنعتی در کشورهایی مثل ایران روی نداد، ماکس وبر در سال ۱۹۷۸ برای تبیین دلیل عمدهٔ نبود انباشت درازمدت سرمایه در جامعهٔ ایران چنین نوشت:
مالک ایرانی هیچ حقی بر مالکیت خود و هیچ امنیتی برای عایدات خود نداشت. اموال سرمایه‌دار اروپایی مشمول آزادی خدشه‌ناپذیر (طبیعی) می‌شد و اموال فئودال اروپایی مشمول حق خدشه‌ناپذیر (طبیعی) بود اما عایدات و ثروت مالک ایرانی امتیازی قابل انتقال بود و همین ناامنی شامل درآمد و ثروت بازرگانان نیز می‌شد، هم در حیات آنان و هم بعد از مرگ‌شان. انباشت سرمایه مستلزم تعویق مصرف فعلی یعنی پس‌انداز است و پس‌انداز مستلزم حداقلی از امنیت و اعتماد به آینده است. نکتهٔ جالب این است که در مملکتی که خود پول ــ تا چه رسد به سایر دارایی‌های مادی‌ــ در خطر مصادره بود، سرمایهٔ مالی انباشت می‌شد و تجارت برقرار بود... سرتاسر تاریخ ایران و وقایع‌نامه‌های موجود آکنده از مثال‌هایی از این ناامنی و پیش‌بینی‌ناپذیری است.

از کتابِ «ایران جامعهٔ کوتاه مدت»
محمدعلی همایون کاتوزیان
ترجمهٔ عبدالله کوثری
❤8🤔4👍2👎1
‌
‌در مورد مسئلهٔ عاشق‌بودن ما همواره با پدیدهٔ بیش‌ارزش‌گذاری جنسی مواجه می‌شویم ــ یعنی این واقعیت که معشوق تا حد مشخصی از این امتیاز بهره‌مند است که مورد انتقاد واقع نشود و همهٔ ویژگی‌های او بسیار والاتر ارزیابی می‌شوند از ویژگی‌های افرادی که مورد عشق نیستند و حتی از ویژگی‌های خود معشوق زمانی که به او عشق ورزیده نمی‌شده. اگر محرک‌های حسانی کم‌وبیش با موفقیت سرکوب شده یا کنار نهاده شوند، این توهم ایجاد می‌شود که ابژه به سبب شایستگی‌های روحانی‌اش مورد عشق حسانی واقع شده، درحالی‌که برعکس، این شایستگی‌ها در‌واقع فقط به دلیل جذابیت حسانی‌اش به او اعطا شده‌اند.
جریانی که در این زمینه ما را گمراه می‌کند آرمانی‌کردن است. اما اکنون راحت‌تر می‌توانیم راه‌مان را پیدا کنیم. ما دیدیم که با ابژه همان‌گونه رفتار می‌شود که با اگو، به‌گونه‌ای که وقتی عاشق‌ایم میزان قابل توجهی از لیبیدوی خودشیفته‌منشانه به درون ابژه سرازیر می‌شود. حتی در بسیاری اشکال عشق‌ـ گزینه، ابژه آشکارا به‌مثابه جایگزینی برای بخشی از اگوایدئال عمل می‌کند.

از کتابِ «روان‌شناسی توده‌ای و تحلیل اگو»
زیگموند فروید
ترجمهٔ سایرا رفیعی
❤14
‌
‌نشر نی برگزار می‌کند:
جلسهٔ نقد و بررسی کتابِ «تسخیر سیاست‌گذاری»
سازمان همکاری اقتصادی و توسعه
ترجمهٔ رضا امیدی

با حضور:
کمال اطهاری
یاسر باقری
رضا امیدی (آنلاین)
و محسن آزموده

زمان: دوشنبه ۲۰ مرداد، ساعت ۱۸
مکان: خیابان فاطمی، خیابان رهی معیری، نبش خیابان فکوری، پلاک ۲۰، ساختمان نشر نی، طبقهٔ پنجم


ورود برای عموم آزاد است.
❤11👏2
‌
‌ما از طریق دیگران خودمان را می‌شناسیم. اما شناختِ خودمان یعنی چه؟ و هنگامی که چنین ادعایی می‌کنیم منظورمان چیست؟ منبعی روشنگر عبارت است از خودهای متجسم ما که همان ارجاعِ به «بدن» ما‌ست. زندگی در جامعه برای ما چه معنایی دارد؟ خودمان، ابژه‌ها و دیگران را چگونه می‌بینیم؟ و نتیجۀ این نگاه‌های ما چیست؟ ما بدن‌هایمان را «به ارث» برده‌ایم و بنابراین، بدنی است که کاملاً ساخته شده، ولی ظاهراً نوعی «محصول» جامعه نیست. اما باوری به این اندازه صُلبْ خطاست. شرایط زندگی در جامعه، مانند همۀ چیزهای دیگر، تغییرات بسیار زیادی در بدن ما ایجاد می‌کند. به‌رغم این‌که بسیاری از ویژگی‌ها مثل اندازه و شکلِ بدن‌های ما و مؤلفه‌های دیگر آن را ژن‌ها تعیین می‌کنند، و به انتخاب‌ها و کنش‌های قصدمند ما ربطی ندارند ــ یعنی حاصل طبیعت‌اند و نه فرهنگ ــ با این حال، فشارهای اجتماعی طوری هستند که با تمام توان می‌کوشیم بدن‌هایمان را به شکلی درآوریم که درخور و مطلوب تلقی شود.

از کتابِ «جامعه‌شناسانه اندیشیدن»
زیگمونت باومن و تیم می
ترجمهٔ فرهنگ ارشاد
‌
❤19👍2🥰2
«گرایش‌های سیاسی در خاورمیانه و امنیت ملی ایران»
پژوهش‌های موجود پیرامون امنیت ملی ایران و چالش‌ها و تهدیدات بیرونی فراروی آن بیشتر تحت تأثیرات مطالعات بین‌المللی، به‌ویژه مطالعهٔ تأثیرات استراتژیک و ژئوپلیتیک ناشی از سیاست ابرقدرت‌ها یا بازیگران منطقه‌ای، بوده است. پژوهش کنونی بر زمینهٔ کمتر شناخته شده اما بسیار مهم دیگر، یعنی تأثیر اندیشه‌ها و گرایش‌های سیاسی محیط پیرامونی بر امنیت ملی ایران متمرکز شده است.

«سیاست و حکومت در خاورمیانه (غرب آسیا) و شمال افریقا»
گرچه رسانه‌های نوشتاری، دیداری و شنیداری موجود فارسی‌زبان فراوان سخن از خاورمیانه به میان می‌آورند، اما بیشتر بر رویدادهای سیاسی کنونی و تحلیل آن تمرکز می‌کنند. این در حالی است که تحلیل و تبیین درست‌تر و واقعی‌تر مسائل خاورمیانه و شمال افریقا به برخورداری از دانش گسترده‌تر از جنبه‌های تاریخی، فکری و جامعه‌شناختی آن بستگی دارد. نویسنده در این کتاب به نوشتن، پژوهش و آموزش مسائل خاورمیانه و شمال افریقا اهتمام داشته است و با توجه به خلأ موجود در نوشته‌های مربوط به خاورمیانه و شمال افریقا، چه کتاب و چه مقالات، درصدد برآمده است تا اثری نسبتاً جامع درباره‌ی این منطقه به خوانندگان علاقه‌مند ارائه دهد.

«کشمکش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در خاورمیانه (غرب آسیا) و شمال افریقا»
فهم تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی خاورمیانه و شمال افریقا در دوره‌ی معاصر را می‌توان با گونه‌بندی کشمکش‌های گسترده‌ی موجود آن در ابعاد داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی امکان‌پذیر ساخت. این کتاب به جایگاه خاورمیانه در نظام جهانی، اختلافات سرزمینی، مرزی و قومی و قبیله‌ای میان کشورهای منطقه، کشمکش‌های سیاسی ـ ایدئولوژیک و نقش ایدئولوژی ناسیونالیستی و اسلام‌گرایانه در کشمکش‌های میان کشورهای منطقه و کشمکش‌های میان اعراب و اسرائیل و همین‌طور جنگ‌های میان اعراب و اسرائیل و موضوع صلح میان طرفین از اوایل دهه‌ی ۱۹۲۰ تا سال ۲۰۲۲، یعنی قراردادهای ابراهیم میان اسرائیل و چند کشور عرب پرداخته است.

نوشته‌ی حمید احمدی
👍9❤1👎1
‌
‌اينكه كافكا نخست تمايل داشت مقتضيات ادبى را جایگزين مقتضيات دينى كند و سپس، خاصه در آخر، تمايل داشت تجربهٔ دينى را جایگزين تجربهٔ ادبى كند و آن‌ها را به شيوه‌اى نسبتاً مغشوش با هم خلط كند و از بيابان ايمان به ايمان گذر كند در دنيايى كه ديگر بيابان نيست بلكه دنيايى ديگر است كه آن‌جا آزادى به او بازگردانده خواهد شد، چيزى است كه نوشته‌هاى يادداشت‌هاى روزانه به ما مى‌فهماند. «آيا اكنون در آن دنياى ديگر زندگى مى‌كنم؟ آيا جرئت مى‌كنم اين را بگويم؟» كافكا يادآورى مى‌كند كه به اعتقاد او انسان‌ها گزينهٔ ديگرى جز اين ندارند كه يا در جست‌وجوى سرزمين موعود در سمت كنعان باشند يا آن را در سمت آن دنياى ديگرى كه همان بيابان است بجويند و مى‌افزايد: «زيرا دنياى ديگرى براى انسان‌ها نيست». بى‌شك دنياى ديگرى نيست، اما شايد بايد چيزهاى بيشترى گفت، شايد بايد گفت كه هنرمند، همان انسانى كه كافكا نيز، دلواپس هنر خود و به جست‌وجوى منشأ خود، مى‌خواست باشد، يعنى «شاعر»، كسى است كه حتى يك دنيا هم برايش وجود ندارد، زيرا براى او فقط بيرون وجود دارد و جارى شدنِ بيرونِ ابدى.

«از کافکا تا کافکا»
موریس بلانشو
ترجمهٔ مهشید نونهالی
❤9💔2👾2💋1
‌
‌‌منتشر شد
«وانیا و مرغ دریایی»
سایمون استیونز
ترجمهٔ حمید دشتی
نمایش‌نامه؛ از مجموعهٔ جهان نمایش (۷۶)

دایی ایوان، داییِ قشنگم، هر چیزی یه طبیعتی داره و طبیعت ما هم اینه که تلاش کنیم و هیچ‌وقت دست از تلاش برنداریم. تازه اون موقع، تو اون دقایق آخر، می‌فهمیم که زندگی‌مون زیبا و باشکوهه و قلب‌مون آکنده می‌شه. بعد به گذشته، به روزهای ناخوش الان‌مون، نگاه می‌کنیم، و اون‌وقت لبخند می‌زنیم و می‌خندیم. من واقعاً به همچین چیزی باور دارم، دایی. با تمام وجودم باور دارم.
(از متن نمایش‌نامه)

جهان نمایش مجموعه‌ای است از متن‌هایی که برای صحنه‌ی نمایش یا درباره‌ی آن نوشته شده‌اند. انواع نمایش‌نامه، چه برای اجرا و چه صرفاً برای خوانده شدن.

▫️بخشی از کتاب
❤9
Audio
فایل صوتی جلسهٔ نقد و بررسی کتابِ «تسخیر سیاست‌گذاری»
سازمان همکاری اقتصادی و توسعه
ترجمهٔ رضا امیدی

با حضور:
کمال اطهاری
یاسر باقری
رضا امیدی (آنلاین)
و محسن آزموده
👍8❤2
‌
‌با اين‌كه شيوه‌هاى بسيارى براى زيستن وجود دارد و هر شيوه‌اى هم انواع بسيار دارد، به نظر كيرگگور همه را مى‌توان ذيل سه دسته جا داد: زيبايى‌شناسانه، اخلاقى، دينى. هر كدام از اين سه دسته ويژگى‌هايى دارد. كيرگگور معتقد است كه هر كسى در يكى از اين سه دسته قرار مى‌گيرد. به نظر او، همهٔ ما در حالت طبيعى در دستهٔ زيبايى‌شناسانه هستيم، يعنى همهٔ ما از اين‌جا شروع مى‌كنيم. بعضى از ما از اين دسته بيرون مى‌روند و به دستهٔ اخلاقى وارد مى‌شوند. بعضى از كسانى كه وارد دستهٔ اخلاقى مى‌شوند همين‌جا باقى مى‌مانند، اما عده‌اى نهايتاً از اين دسته هم خارج مى‌شوند و زندگى دينى در پيش مى‌گيرند.
منظور كيرگگور از «زيبايى‌شناسانه» صرفاً هنرى يا هنرمندانه نيست. براى زيبايى‌شناس بودن ده‌ها و ده‌ها شيوه وجود دارد، از عياشى و خوشگذرانى گرفته تا پايبندى دينى، زيرا ممكن است زيبايى‌شناسان دينى داشته باشيم كه واقعاً دينى نباشند، مانند كسانى كه خود را با آتش اين يا آن تجربه‌ٔ نوكيشانه گرم مى‌كنند يا در مورد آيين‌هاى عبادى و عبا و قبا وسواس به خرج مى‌دهند.

از کتابِ «سه آستانه‌نشین»
دایا جینیس الن
ترجمه‌ی رضا رضایی
❤9
‌
انگیزهٔ انتخاب بهیموت برای ترجمه، نه‌تنها اهمیت آن به‌دلیل تحلیل علل و عوامل و شرح تاریخ انقلاب انگلستان، به‌عنوان نخستین انقلاب در عصر مدرن، بلکه و به‌ویژه ربط و پیوند نظری آن به کتاب لویاتان است. لویاتان توصیف و تحلیل گذار از وضع طبیعی به جامعهٔ مدنی و دولت و استقرار قدرت و حاکمیت و تبعیت و فرمانبرداری است در حالی که بهیموت توصیف روند قهقرایی یعنی فروپاشی حاکمیت و دولت و گسترش نافرمانبرداری و بازگشت به وضع طبیعی و عودت ددمنشی و جنگ همه بر ضد همه است.
بهیموت تنها کاربرد نظریهٔ عمومی لویاتان در یک نمونهٔ خاص تاریخی نیست، بلکه زمینهٔ پیدایش حوزهٔ فکری دیگری در اندیشهٔ هابز را فراهم می‌کند و به تولید «دانش سیاسی» جدید می‌انجامد که می‌توان از آن به‌عنوان آموزش یا تربیت سیاسی نام برد.

برگرفته از مقدمهٔ کتاب ‌بهیموت
یا پارلمان طولانی
توماس هابز
ترجمهٔ حسین بشیریه
❤10
‌
‌یک‌ وقت‌هایی آدم از تنش بیزار می‌شود، تنی‌که ما را به‌ لجن می‌کشد و ما با هر چه‌ دست‌مان بیاید آن را پنهان می‌کنیم. کارم دیگر به جایی کشیده بود که‌ چیزی برای پنهان کردن نداشتم و همین آزارم می‌داد... دست‌ها زور نداشت برای کندن از زمین. کون‌خیزه رفته‌ بودم وَرِ در. همان‌جور نشسته روی زمین، دست بلند کرده بودم و موشکِ در را کشیده بودم. پیرمردِ پا‌گُنده تنومند بود هنوز، حتی به آن سن و سال. هر وقتی ازش سنش را می‌پرسیدم، تقریب می‌گفت، نمی‌دانست. خبر نداشت از کِی دارد روی این خاک زندگی می‌کند، ده‌سال، صدسال، هزارسال... خودش همیشه می‌گفت: «حواس‌تان باشه... پیر‌پاتال‌هایی هستن که هیچ‌وقت نمی‌میرن!»

از مجموعه داستان «مردن ماه»
نوشته‌ی مرتضی فرجی
❤4👍1👎1
‌
‌در واقع خود یعنی این ابژه‌ای که هرکسی رویش کار می‌کند و می‌کوشد مطابق ارزش‌های زیبایی‌شناختی پردازشش کند ابداً چیزی نیست که باید کشف شود چون ممکن است پنهان شده و بیگانه شده باشد و چیزی مخدوشش کرده باشد. خودْ اثری هنری است. اثری هنری که هرکسی باید بسازد و هرکسی آن را به‌نوعی در برابر خود دارد. هرکسی به خود خاص خودش دست نمی‌یابد مگر در پایان زندگی و در لحظه‌ی مرگ. از همین رو است ارزش‌دهی بیش از اندازه و بسیار جالب به سالخوردگی و آخرین لحظهٔ زندگی و مرگ در این مفاهیم. لحظه‌ای که هرکسی در شرف مرگ است یا لحظه‌ای که آن‌قدر پیر است که دیگر تقریباً هیچ چیز برای زیستن باقی نمی‌ماند و لحظه‌ای که توانسته است تمام زندگی را بتراشد و مثل اثری هنری سامان دهد، اثری که در حافظه‌ی انسان‌ها با درخشش خاطره فناناپذیر باقی خواهد ماند. هدف عبارت است از همین‌ها و در همین لحظه است که شما واقعاً خودتان را خلق می‌کنید.

از کتابِ «نقد چیست و پرورش خود»
میشل فوکو
ترجمهٔ نیکو سرخوش و افشین جهاندیده
❤8👍1
‌
‌مى‌گويند كه زنان از كارهاى كوچک خوش‌شان مى‌آيد، كه اصولاً كمى هم كم‌مايه هستند، گويى زنان كارى را كه چاره‌اى جز انجامش ندارند، دوست دارند.
رئيسى كه تصميم مى‌گيرد و منشى‌اى كه تصميم را اجرا می‌کند، رابطهٔ ناپيوسته/ پيوسته، امر نمايشى، امر پرجذبه، رابطه ميان چيزى برجسته و چيزى پيش‌پاافتاده، يكنواخت، در سايه... به قول ورلن «كارهاى فروتنانه و ساده» ! در جوامع ما، حتى در فضاى خانگى، از مردان خواسته مى‌شود كه تصميمات بزرگ را بگيرند، اما اين تصميمات را زنان آماده‌سازى كرده‌اند. مثلاً مى‌بينيم كه براى خريد يک خانه، در تمام اقشار اجتماعى، مردان سعى مى‌كنند با پرسيدن سؤالات، سطح خودشان را پايين نياورند، بلكه اين كار را به زنان وامى‌گذارند، اين‌كه قيمت خانه را بپرسند، اين چيز و آن چيز ديگر و غيره را، و اگر مشكلى پيش بيايد طبعاً تقصير بر عهدهٔ زنان گذاشته مى‌شود. بدين ترتيب است كه مى‌بينيم از طريق هزاران نكتهٔ ظريف به اين شكل، زنان كنار مى‌روند، يا كنار گذاشته مى‌شوند و اين امر به‌ويژه زمانى تشديد مى‌شود كه چنين زنانى از طبقات پايين جامعه آمده باشند.
‌
‌از کتابِ «درسی دربارهٔ درس»
پیر بوردیو
ترجمهٔ ناصر فکوهی
❤13👏3👍2
‌
‌منتشر شد
«قشربندی اجتماعی در بلوچستان»
از دورهٔ قاجاریه تا پس از انقلاب ۱۳۵۷
داریوش مبارکی

در میان بازماندگان خوانین استان سیستان و بلوچستان، تاریخ همواره به دو دورهٔ شکوه و افول تقسیم می‌شود. دورهٔ شکوه مربوط به دوران قوام نظام قشربندی اجتماعی است و دورهٔ افول به دوران در هم شکستن نظم و ساختار قشربندی اجتماعی اشاره دارد. در این میان، بازماندگانِ خوانین همواره در تمنای بازگشت به دوران شکوهمند. از سویی زیستن با افرادی از اقشار پایین بلوچستان و مشاهدهٔ استمرارِ در حاشیه‌بودگیِ آن‌ها در درازنای تاریخ همواره این پرسش رنج‌آور را مطرح کرده است که «چرا باید چنین باشد؟ زمینه‌ها و عوامل شکل‌گیری نظام قشربندی کدامند؟ و چه عواملی در استمرار این در حاشیه‌بودگی و فقدان فضاسازی مناسب برای کنشگری اقشار پایین مؤثر بوده‌اند؟»
نگارندهٔ این کتاب که نوهٔ یکی از خان‌های مهم سیستان و بلوچستان و دانش‌آموختهٔ جامعه‌شناسی است به‌خوبی با سلسله‌مراتب اجتماعی این منطقه آشناست و با آن زیسته است. او در پی پاسخ به همین پرسش‌ها، قشربندی اجتماعی بلوچستان را در سه دورهٔ قاجاریه، پهلوی و پس از انقلاب ۱۳۵۷ واکاوی کرده است.

▫️بخشی از کتاب
❤15
درست است كه برخى جانداران مانند زنبورها و مورچه‌ها به‌طور اجتماعى و با هم زندگى مى‌كنند (از اين‌رو ارسطو آن‌ها را موجودات سياسى به‌‏شمار مى‌آورد) با اين حال آن‌ها جز خواست‌ها و اميال خصوصى خود هيچ راهنماى ديگرى ندارند؛ و از توانايى كلام نيز بهره‌مند نيستند كه بدان وسيله آنچه را كه مقتضى مصلحت عمومى است به يكديگر تفهيم كنند؛ بنابراين شايد برخى بپرسند كه چرا ابناى بشر نيز به همان شيوه عمل نمى‌كنند؛ پاسخ من به آن پرسش اين است:
نخست اينكه آدميان مدام در حال رقابت بر سر شأن و منزلت‌اند، درحالى‌كه آن موجودات اجتماعى ديگر چنين رقابتى با هم ندارند؛ و در نتيجه در ميان آدميان به همان دليل حسد و نفرت و سرانجام جنگ پديد مى‌آيد؛ حال آنكه در ميان آن موجودات ديگر پديد نمى‌‏آيد.
دوم اينكه در ميان چنان موجوداتى مصلحت عمومى با مصلحت خصوصى تفاوتى ندارد؛ و چون آنها طبعاً متمايل به مصلحت خصوصى خويش‌اند، از همين طريق به نفع و مصلحت عمومى نيز دست مى‌يابند. اما آدمى كه از مقايسه خود با ديگر آدميان لذت مى‌برد، تنها از آنچه اعلا و برتر باشد خرسند و خشنود مى‌شود.
سوم اينكه اين موجودات چون (برعكس آدمى) از عقل بهره‌مند نيستند، بنابراين عيب و ايرادى در اداره امور عمومى خود نمى‏‌یابند و يا فكر نمى‌كنند عيب و ايرادى در آن باشد؛ حال آنكه در ميان آدميان بسيارند كسانى كه خود را براى ادارهٔ امور عمومى داناتر و تواناتر از ديگران مى‌دانند؛ و چنين كسانى مى‌كوشند به طرق گوناگون دست به ابداع و اصلاح امور بزنند؛ و بدين وسيله [جامعه] را دچار آشفتگى و جنگ داخلى مى‌كنند.
چهارم اينكه آن موجودات گرچه در اعلام اميال و ديگر خواهش‌هاى خود به‌نحوى از صدا استفاده مى‌كنند؛ ليكن فاقد آن فن كاربرد كلمات‌اند كه به‌‏وسيلهٔ آن برخى از آدميان مى‌توانند آنچه را خوب است به ديگران بد جلوه دهند و آنچه را بد است خوب بنمايانند؛ و در نتيجه ميزان خير و شر ظاهرى امور را افزايش يا كاهش دهند؛ و بدين وسيله آدميان را ناخرسند سازند و به‌دلخواه خود مزاحم صلح و آرامش آنها شوند.
پنجم اينكه موجودات فاقد عقل نمى‌توانند ميان ظلم و زيان تميز دهند؛ و بنابراين مادام كه راحت و آسوده باشند، از همنوعان خود رنجيده‏‌خاطر نمى‌‏شوند؛ حال آنكه آدمى وقتى كاملاً در آسايش باشد بيش از هر زمان ديگرى دردسر ايجاد مى‌كند: زيرا در چنين زمانى است كه دوست دارد عقل و درايت خود را نشان دهد و بر اعمال كسانى كه بر كشور حكومت مى‌كنند، اعمال نفوذ كند.

از کتابِ لویاتان
توماس هابز
ترجمهٔ حسین بشیریه
👍10❤6👎1🔥1
Forwarded from به مهربانی
به مهربانی نشست بیست و هشتم خیروخرد را به یک تجربه‌نگاری اختصاص داده است؛ تجربه‌نگاری قدیمی‌ترین نهاد حامی حقوق کودکان در ایران؛ انجمن حمایت از حقوق کودکان.

این نشست که با حضور مسعوده مشایخ؛ سارا بابایی و مژگان احمدیه برگزار می‌شود، به پرسش‌های زیر پاسخ می‌دهد:

۱. فعالیت انجمن حمایت از حقوق کودکان چیست و چه منافعی را برای کودکان ایران تامین می‌کند؟
۲. انجمن از آغاز فعالیت تاکنون در تصویب کدام قوانین داخلی نقش موثری ایفا کرده است؟
۳. انجمن حمایت از حقوق کودکان برای تداوم عمل به رسالت اصلی خود، چگونه میان امر سیاسی و مدنی تفکیک قائل شده است؟
۴. انجمن چه نقشی می‌تواند در اصلاح و بهبود کنوانسیون‌های بین‌المللی حقوق کودک داشته باشد؟
۵. ساز و کار تهیه‌‌ی گزارش‌های مربوط به حقوق کودک و پیشرفت لوایح و قوانینی که ایران می‌تواند آنها را از طریق مجمع جهانی تصویب کند چگونه‌ است؟

زمان: سه‌شنبه ۲۸ مرداد ماه ۱۴۰۴- ساعت ۱۷
نشست حضوری: خیابان وزرا، کوچه بیستم، پلاک ۶، طبقه دوم
نشست آنلاین: اینستاگرام به مهربانی

پویش «بازگشت به مدرسه» را در آستانه ماه مهر دنبال کنید. بچه‌ها منتظر شما هستند: اینجا


🆔 @bemehrbani
❤4
‌کودتای ۲۸ مرداد سیاه‌ترین سایه‌ی خود را بر ایران انداخت و البته این سایه همیشه آشکار نبود. برخی بر این باورند که اگر مصدق سرنگون نمی‌شد، پلورالیسم سیاسی در ایران ریشه می‌گرفت و به‌تدریج به دموکراسی کامل منتهی می‌شد. برخی دیگر بر این باورند که مصدق در هر صورت با شورش‌های ایلاتی به تحریک خارجی‌ها روبه‌رو می‌شد که در این صورت، یا حکومتش سرنگون می‌شد و یا مجبور بود به شیوه‌هایی آمرانه متوسل شود که درنهایت لیبرالیسم قدیمی را قربانی شکل‌هایی سرسختانه از ناسیونالیسم نظامی می‌کرد ــ چیزی که کم‌وبیش هم‌راستای الگوی ناصر و دیگر رهبران جهان سوم بود. عده‌ای دیگر اما هنوز استدلال می‌کنند که شورش‌های داخلی، راه را برای جنگی داخلی هموار می‌کرد و احتمال مداخله‌ی خارجی را در پی داشت و این امر به نوبه‌ی خود، تجزیه‌ای دیگر را برای ایران به همراه می‌آورد.
تمامی این «اگرها» در زمره‌ی تاریخ غیرواقعی قرار می‌گیرند و به‌رغم این‌که جذاب هستند، بر گمانه‌زنی صِرف استوارند. این‌گونه خیال‌پردازی‌های بی‌پایان را می‌توان بدون رسیدن به هیچ‌گونه نتیجه‌گیری ادامه داد، اما ما می‌دانیم که میراث کودتا چهار پیامد قابل توجه داشت:
۱. ملی‌زدایی از صنعت نفت
۲. نابودی مخالفان سکولار
۳. مشروعیت‌زدایی مرگبار از نظام شاهنشاسی
۴. تشدید طرز فکر پارانوئید (توطئه‌انگاری) غالب در سیاست ایران.

از کتابِ کودتا
۲۸ مرداد، سازمان سیا و ریشه‌های روابط ایران و امریکا در عصر مدرن
نوشته‌ی یرواند آبراهامیان
ترجمه‌ی محمدابراهیم فتاحی
👍20👎8🤣6❤2💔1