‌
فایل صوتی جلسهٔ نقد و بررسی کتابِ «در برابر وجدان خویش»
آلیسون ویر
ترجمهٔ منصور آسیم

با حضور:
فرهاد قدوسی
حسین هوشمند
محمدمهدی مجاهدی
و مترجم

مجموعه "در اقلیم هنر"

امیر مازیار



"در اقلیم هنر" مجموعه جدیدی است که زیر نظر من در نشر نی منتشر می‌شود.
این مجموعه دربرگیرنده آثاری است که با استفاده از رویکردهای نظری نو در تاریخ‌نگاری هنر  به هنر ایران و فرهنگ‌های همجوار آن یا به خود جریان‌های تاریخ‌نگاری این هنر می‌پردازند. 

این آثار  تاریخ‌‌نگاری هنر در معنای محدود این کلمه نیستند و صرفا به مطالعه خود اشیاء و ویژگی‌های فرمی آن‌ها یا اطلاعات زمینه‌ای درباره آن‌ها محدود نمی‌شوند بلکه تلاش دارند با به کار بستن رویکردهای تازه نسبت‌های پیدا و پنهان آثار و بناها را با دیگر حوزه‌های زندگی مانند سیاست، اقتصاد، دین و ادبیات بکاوند و زندگی گذشته آن‌ها را بازسازی کنند.

از این جهت مخاطب این کتاب‌ها صرفا علاقمندان به هنر نیستند بلکه عموم افرادی اند که به تاریخ فکر و زندگی اجتماعی گذشته ایران توجه دارند.

این آثار  عموما به قلم مورخان هنر برجسته معاصر در دو دهه اخیر نوشته‌شده‌‌اند و آثاری شاخص و اثرگذار بوده‌اند.
امیدوارم این مجموعه خلأ پژوهش‌های نظری روزآمد درباره تاریخ هنر ایران را پر کند.

در نوبت نخست  سه کتاب زیر در این مجموعه منتشر شده‌اند که جداگانه آن‌ها را معرفی خواهم کرد:

۱. «اکتشاف هنر اسلامی»
پژوهشگران، مجموعه‌داران، مجموعه‌ها
استیون ورنوا
ترجمهٔ ولی‌الله کاووسی

۲. «کاخ مدحت‌سرایی و شاه‌میوه‌های روزگار»
الگوهای توصیفی در جنات عدنِ عبدی‌بیگ شیرازی
پال ای. لزنسکی
ترجمهٔ مژده مخلصی

۳. «قاب بستن نگاه خیره در کاخ‌های عثمانی، صفوی و گورکانی»
گلرو نجیب اغلو
ترجمهٔ نسترن نجاتی


https://t.me/neypub/8876



@amirmaziar1

‌
‌فریدریش شلایرماخر (۱۷۶۸-۱۸۳۴)، که از بنیان‌گذاران هرمنوتیک مدرن خوانده می‌شود، خود هیچ‌گاه توفیق نیافت که کتابی مستقل تحت عنوان «هرمنوتیک» منتشر کند، هرچند سودای آن را در سر داشت. او نظریه‌ی هرمنوتیکی جدید خویش را در کلاس‌های درسی با همین عنوان در دانشگاه‌های هاله و برلین در فاصله‌ی سال‌های ۱۸۰۵ تا ۱۸۳۳ ارائه کرد. آنچه در کتاب حاضر می‌خوانید مهم‌ترین دست‌نوشته‌های باقی‌مانده از او درباره‌ی هرمنوتیک است که برای ارائه در همین کلاس‌ها در طول سالیان تدارک دیده بود و البته سودای تبدیل کردن آن‌ها به کتابی مستقل را نیز داشت. از نظر شلایرماخر، هرمنوتیک «هنرِ فهمیدنِ درستِ سخنانِ دیگری» است، چون باور دارد «روال معمول» این است که ما سخنان یکدیگر را اشتباه بفهمیم. به‌علاوه، او معتقد است اندیشیدن بدون زبان امکان‌پذیر نیست. در نتیجه، او هرمنوتیک را ابزاری ضروری برای پی‌بردن به اندیشه‌های دیگران و حتی اندیشه‌های خویشتن می‌دانست.

«هرمنوتیک»
فریدریش شلایرماخر
ترجمهٔ محمدابراهیم باسط
از مجموعهٔ متون کلاسیک فلسفه

‌
‌در دست انتشار
«نبرد قدرت در ایران در دورهٔ جمهوری اسلامی»
محمد سمیعی

جمهوری اسلامی ایران از ابتدا با چهار مشکل بزرگ روبه‌رو بوده و هنوز هم هست: ۱. از جهت نظری نوعی ناسازگاری درونی دارد؛ ۲. در نظام بین‌الملل، کشوری نامتعارف است؛ ۳. دشمنان فراوان داشته و دارد؛ و ۴. در مقایسه با کشورهای هم‌سطح کارنامهٔ درخشانی ندارد. به این جهت بود که از ابتدای پیروزیِ انقلابْ بسیاری گمان می‌کردند که جمهوری اسلامی شش‌ماهگی، یک‌سالگی، دوسالگی، ده‌سالگی، و براساس پیش‌بینی جان بولتون، از مقامات نومحافظه‌کار در دولت‌های مختلف امریکا، چهل‌سالگی خود را نخواهد دید. اما به‌رغم همه‌ٔ این‌ها، نظام جمهوری اسلامی ماندگار بود. حال پرسش این است؛ چرا و چگونه این نظام توانست در برابر تمام این مشکلات مقاومت کند و ماندگار شود؟ به دیگر سخن، راز ماندگارشدن جمهوری اسلامی چیست؟
این کتاب، در کنار پاسخ به سؤال بالا، می‌کوشد ذیل مباحثی که در فصل‌های مختلف دربارهٔ نبرد قدرت در جمهوری اسلامی مطرح می‌شود، به عوامل داخلی و خارجی تضعیف، چالش‌ها و ابرچالش‌های این نظام سیاسی نیز بپردازد.

برگرفته از مقدمهٔ کتاب

‌
‌در دست انتشار
«سوگ و مالیخولیا»
به انضمام موردی از سوگواری
کرامت موللی و سوسن حاجی‌زاده شاهسوار

این کتاب، که همچون دیگر آثار مؤلفان تقرّب فرویدی‌ـ‌لکانی خود را حفظ کرده، شرحی از ماهیّت سوگ و پیچیدگی‌های آن به لحاظ نظری و بالینی ارائه می‌دهد. سپس، معضل مالیخولیا را مطالعه می‌کند و ضمن این‌که می‌کوشد ساختمانی منسجم از آن به دست دهد، برای نخستین بار فارغ از چهارچوب تاریخی روانپزشکی بدان می‌پردازد. باشد که با قرار گرفتن مالیخولیا در جمع دیگر طباع‌های نورُوتیک بتوان آن را از زیر یوغ انگِ بالینیِ «پسیکوز» رها ساخت.

‌
‌منتشر شد
«افیون‌زدگان»
مردم‌نگاری در جنوب تهران
اصغر ایزدی جیران
پژوهش‌های اجتماعی دربارهٔ ایران (۴)

این کتاب روایتگر صحنه‌هایی است از دنیای واقعیِ جمعیت‌های پنهانِ درگیر اعتیاد در دو محلهٔ «لب خط» و «دروازه‌غار». اصغر ایزدی جیران مردم‌شناسی است که، با اتخاذ روش مشاهدهٔ مشارکت‌آمیز، با مهاجران تهیدست بلوچ و غربت محلهٔ لب خط و معتادهای کارتن‌خواب محلهٔ دروازه‌غار زندگی و حتی رفاقت کرده و، با تکیه بر رویکرد همدلانهٔ مردم‌نگاری، کوشیده است نه‌تنها بازتولیدکنندهٔ صرفِ تصاویر تیره و کلیشه‌ای از این محله‌ها نباشد بلکه لحظه‌های روشن ساکنان آن‌ها را نیز آشکار سازد.
افیون‌زدگان شرح تجربه‌های زیستهٔ پستونشینانی است که به سبب نظم سیاسی تبعیضْ به اتاق‌هایی در خانه‌های قدیمی در بافت فرسودهٔ شهری کوچ کرده‌اند، وصف بدن‌های خیابان‌نشینی که، تحت نظم فرهنگی طرد، ناگزیر بی‌خانمانی را برگزیده‌اند. مهاجران لب خط و بی‌خانمان‌های دروازه‌غار آسیب‌دیدگانِ رنج‌های اجتماعیِ منطقهٔ شکست‌خوردگانند. آن‌ها برای تسکین خود نهاد اجتماعی مواد را در سطح محلی و صرفاً به منزلهٔ نوعی استراتژی بقا می‌پرورند.

▫️بخشی از کتاب

‌
منتشر شد
«پایانی که آغاز من است»
واپسین گفت‌وگو و آخرین نگاه به گذشته
تیتسیانو ترتسانی
ترجمهٔ عطا گیلانی

«همه‌چیز تاریخ است. همه‌چیز را باید در بستر تاریخی آن مشاهده کرد و باید بگویم هرگاه که تاریخ به زایش مهمی می‌رسید آن را حس می‌کردم. در تمام دوران کار ژورنالیستی‌ام صدای پای تاریخ را به‌وضوح می‌شنیدم.»
تیتسیانو ترتسانی ایتالیایی و خبرنگار اشپیگل بود و در تمام بزنگاه‌های عصر خود چونان شاهدی عینی حاضر می‌شد و می‌کوشید جانبِ درست دورانش را بسنجد و گزارش دهد. کتابِ حاضر گفت‌وگوی اوست با پسرش دربارهٔ هر آنچه در عمر شصت‌وچند ساله‌اش در اقصی‌نقاط جهان دید و لمس کرد. زاویهٔ دید ترتسانی به جنگ‌ها و انقلاب‌ها و اتفاقات فرهنگی، عمدتاً در آسیا، زاویه‌ای است به دور از سیاست و منشِ معمول ژورنالیستی. چشمِ او چشمی است که جزئیات و کلیّات را به موازات یکدیگر شالودهٔ مشاهدات می‌کند و طریقِ دیدن تاریخ را به میدانی دیگر می‌برد. او معتقد است: «کسی که حوادث روز را در بستر تاریخی آن دنبال نکند از هیچ‌چیز سر در نمی‌آورد… کسی که تاریخ را نفهمد روزگار خودش را هم درک نخواهد کرد...

▫️بخشی از کتاب

‌
منتشر شد
«عروض و قافیهٔ عربی»
تلفیق عروض خلیل و عروض جدید
علی‌اصغر قهرمانی مقبل

عروض خلیل، با قدمتی بیش از دوازده قرن، همچنان کارآمد است و از عهدهٔ توصیف بسیاری از ویژگی‌های وزن شعر عربی برمی‌آید. بنابراین، مؤلف کتاب درصدد مخالفت با روش خلیل نبوده، بلکه کوشیده است روش این نابغه را امروزی کرده و برخی خلأهای آن را پر کند. از این رو، در کنار پرداختن به عروض شعر نو، بدون آن‌که منکرِ کارآیی سبب و وتد باشد، توصیف هجایی را جایگزین روش سنتیِ متحرک و ساکن کرده است و، بدون آن‌که زحاف و عله را کنار گذاشته باشد، از اصطلاح «جواز وزنی» برای توصیف اختیارات شاعری، و اصطلاح «ممیِّز وزنی» برای تعیین وزن‌های هر بحر بهره برده است.
کتاب حاضر، علاوه بر اهداف پژوهشی، آموزش عروض و قافیه را به صورت کاربردی و با استفاده از جداول متعدد و شواهد متنوع، از سطح مقدماتی تا پیشرفته دنبال می‌کند. نگارش این کتاب محصول بیست سال تحقیق مستمر و تدریس عروض و قافیهٔ عربی است.

▫️بخشی از کتاب

‌
‌امروزه اجماع همگان بر محور کلمۀ «دموکراسی » صورت می بندد. فرض این است که این کلمه حاوی دلالت‌های ذیل است: فروپاشی دولت‌های سوسیالیست شرق، رفاه کذایی کشورهای ما و همچنین جنگ‌های صلیبی بشردوستانۀ غربی‌ها. در عمل، کلمۀ «دموکراسی » حاصل آن چیزی است که من تمامیت‌خواهی افکار عمومی می‌نامم. به نحوی که می‌توان گفت امروز دموکرات نبودن حرام است، کسی مجاز نیست دموکرات نباشد. و بر همین قیاس، چنین می نمایانند که نوع بشر امروز در اشتیاق دموکراسی می‌سوزد، هر ذهنیتی که مظنون به دموکراتیک نبودن باشد، متهم به بی‌عدالتی و خروج از جادۀ عقل می شود. کلمۀ «دموکراسی »، در بهترین حالتش، دلالت بر نوعی بازآموزی و بازپروری صبورانه می‌کند و در بدترین حالتش یادآور حق مداخلۀ نظامی تفنگداران دریایی و چتربازان دول دموکرات است.
اگر دموکراسی معرف حالت و وضع طبیعی سازمان جمعی یا ارادۀ سیاسی باشد، آن‌گاه فیلسوف درصدد برخواهد آمد تا هنجار و معیار این طبیعی بودن را وارسی کند. او اجازه نخواهد داد کلمۀ دموکراسی در چارچوبِ تمامیت‌خواهی افکار عمومی به راحتی انجام وظیفه کند.

از کتابِ «فراسیاست»
آلن بدیو
ترجمۀ صالح نجفی و مهدی امیرخانلو

‌
از نظر تاريخى، اين واقعيت كه قدرت‌هاى بزرگ در ادوار گوناگون به‌صورت مستقيم يا غيرمستقيم در مسائل داخلى كشورها مداخله كرده‌اند، قابل انكار نيست و خود آن‌ها نيز اين موضوع را مورد تأييد قرار داده‌اند. واقعيت اين است كه در عرصهٔ سياست جهانى رفتار كشورها و دولت‌ها در راستاى كسب منافع بيش‏تر است و اين منطق حاكم بر مناسبات بين‌المللى است؛ لذا نمى‌توان با تأكيد بر اصول اخلاقى آن‌ها را محكوم كرد. اما نظريهٔ توطئه همهٔ ممالك برتر و حتى گروه‌هاى مخالف داخلى را غيرخودى و دشمن تلقى مى‌كند و حكم به محكوميت‌شان مى‌دهد و آن‌ها را اسباب و علت واقعى عقب‌ماندگى معرفى مى‌كند حال آن‏كه سياست جهانى عرصهٔ رقابت است و كشورها بر اساس توانايى خود از آن بهره‌مند مى‌شوند و اساساً بار سنگين توسعه و پيشرفت هر كشورى بر عهدهٔ عوامل و نيروهاى داخلى است و اگر پيشرفت را به‌مثابه ترازو فرض كنيم كفهٔ داخلى به‌مراتب سنگين‌تر از كفهٔ خارجى است.

از کتابِ «درآمدی بر روش پژوهش در تاریخ»
علیرضا ملائی توانی

‌
‌«ایران جامعه کوتاه مدت»
و سه مقالهٔ دیگر
محمدعلی همایون کاتوزیان
ترجمهٔ عبدالله کوثری

چهار مقاله‌ای که در این کتاب می‌خوانید هریک به‌نوعی مشکلات تاریخی توسعه‌ی اقتصادی و سیاسی ایران را بررسی می‌کند. فقدان امنیت برای مالکیت خصوصی و در نتیجه عدم انباشت سرمایه در دست بخش خصوصی، انحصار ثروت و قدرت اقتصادی در دست حکومت‌ها که خود به انحصار قدرت سیاسی می‌انجامید و سرعت و شدت تحولات سیاسی و اجتماعی که جامعه را از چهارچوب قانونی باثبات که لازمه‌ی رشد و توسعه‌ی اقتصادی است محروم می‌کرد، در دو مقاله اول بررسی می‌شود. تلاش برای استقرار قانون و نظم قانونی که به انقلاب مشروطه انجامید و علل ناکامی‌ها و کمبودهای این جنبش مضمون مقاله‌ی سوم است و در مقاله‌ی چهارم که به معنایی دنباله‌ی مقاله سوم است شرحی از زندگی و آثار ملک‌الشعرای بهار می‌خوانیم که از کوشندگان راه مشروطه بود و انسانی فرهیخته و آزادی‌خواه و متجدد که می‌کوشید در فضای بسته و خطرخیز دیکتاتوری در عین وفادارماندن به آرمان‌های خود از تندروی‌های ویرانگر بپرهیزد و در محیطی که کمتر کسی هوادار اعتدال و خرد بود به اعتدالی خردمندانه برسد.

روز پایانی کمپین پیش‌فروش «رومولا».
رضا رضایی با دقت و وسواس همیشگی‌اش یکی از شاهکارهای ادبیات انگلیس رو ترجمه کرده؛
رمانی از جورج الیوت که پر از اندیشه، عشق و امید است.

اگر هنوز پیش‌خرید نکردید، این آخرین فرصت شماست تا نسخه‌تون رو با تخفیف ویژه و امضای مترجم از فانوس تهیه کنید.

لینک مستقیم پیش‌فروش سایت فانوس

📚 faunoos.ir


@Faunooss

‌
من فکر می‌کنم تنها چیزی که ارزش خواستن دارد، و اصیل است و از درون انسان سرچشمه می‌گیرد، شناختِ خود است. ارزش خودت را بشناسی و خودت باشی. این تنها چیزی‌ست که ارزش جست‌و‌جو و کاوش دارد و پرمعناست؛ شناخت، اعتبار خود را از چیز دیگری نمی‌گیرد و وابسته به هیچ موقعیت دیگری نیست، انتخاب میان دو چیز نیست، انتخاب میان دو نوع خمیردندان یا گزینش یک همسر از میان زنان یا انتخاب یک ماشین نیست. انتخابی است اصیل که از درونت تراوش می‌کند، این‌که خود را بیابی و خودت باشی. وقتی که به این اندیشه برسی و آن را رها نکنی و با تمرین و ممارست همواره سر به‌ کار خود داشته باشی و با خود، وقتی که عمیقاً به خودت بیایی، پی می‌بری که هرگونه دلبستگی نوعی بردگی است. هر قدر دلبسته‌تر باشی، به همان اندازه دست‌و‌پایت بسته‌تر می‌شود و محدودتر می‌شوی.
دلبستگی‌های بی‌معنی به جایی می‌رسند که تو را اسیر می‌کنند. وقتی که پا به سن گذاشتی و بالغ‌تر شدی، معنی این حرف مرا می‌فهمی.

از کتابِ «پایانی که آغاز من است»
واپسین گفت‌وگو و آخرین نگاه به گذشته
تیتسیانو ترتسانی
ترجمهٔ عطا گیلانی