This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فرانچسکا آلبانیز گزارشگر ویژه سرزمین‌های اشغالی می‌گوید که بخاطر تحریم‌های آمریکا، دسترسی او به حساب‌های بانکی و همچنین بیمه درمانی‌اش قطع شده . می‌گوید برای ارائه سخنرانی در پارلمان اروپا حتی امکان رزرو اتاق در هتل به نام او وجود نداشته. او می‌گوید اگر حتی بخواهید با نام من یک دلار یا یورو به دوستی منتقل کنید تراکنش انجام نمی‌شود.
#تحریم
@ngoodvv
#تحریم
@ngoodvv
📚 منابع جدید در مطالعات حقوق بشر
عنوان کتاب: European Yearbook on Human Rights /2025
نویسندگان: فیلیپ چک، لیزا هشل، کارین لوکاس، مانفرد نواک، گرد اوبرلایتنر
انتشارات: Brill Nijhoff، سال ۲۰۲۵
📗 این سالنامه یکی از منابع معتبر پژوهشی در حوزه حقوق بشر در اروپا و جهان است که هر ساله تازه‌ترین تحولات، چالش‌ها و پیشرفت‌های حقوق بشری را بررسی می‌کند. نسخه ۲۰۲۵ با تمرکز بر بحران‌های نوظهور، جنگ‌ها، مهاجرت و تحولات حقوقی در اتحادیه اروپا منتشر شده است.
📗 سالنامه شامل مقالات تحلیلی از پژوهشگران برجسته حقوق بشر است که موضوعاتی مانند حقوق پناهندگان، امنیت دیجیتال، مسئولیت دولت‌ها در مخاصمات مسلحانه، و نقش دادگاه‌های منطقه‌ای در حمایت از حقوق بشر را بررسی می‌کنند.
📗 این اثر همچنین به بررسی سیاست‌های جدید اتحادیه اروپا در حوزه حقوق بشر پرداخته و نقدهای جدی نسبت به عملکرد برخی دولت‌ها در مواجهه با بحران‌های انسانی ارائه می‌دهد.
📗 سالنامه ۲۰۲۵ منبعی ضروری برای دانشگاهیان، وکلا، سیاست‌گذاران و فعالان حقوق بشر است که به دنبال تحلیل‌های دقیق و مبتنی بر داده‌های روز هستند.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
عنوان کتاب: European Yearbook on Human Rights /2025
نویسندگان: فیلیپ چک، لیزا هشل، کارین لوکاس، مانفرد نواک، گرد اوبرلایتنر
انتشارات: Brill Nijhoff، سال ۲۰۲۵
📗 این سالنامه یکی از منابع معتبر پژوهشی در حوزه حقوق بشر در اروپا و جهان است که هر ساله تازه‌ترین تحولات، چالش‌ها و پیشرفت‌های حقوق بشری را بررسی می‌کند. نسخه ۲۰۲۵ با تمرکز بر بحران‌های نوظهور، جنگ‌ها، مهاجرت و تحولات حقوقی در اتحادیه اروپا منتشر شده است.
📗 سالنامه شامل مقالات تحلیلی از پژوهشگران برجسته حقوق بشر است که موضوعاتی مانند حقوق پناهندگان، امنیت دیجیتال، مسئولیت دولت‌ها در مخاصمات مسلحانه، و نقش دادگاه‌های منطقه‌ای در حمایت از حقوق بشر را بررسی می‌کنند.
📗 این اثر همچنین به بررسی سیاست‌های جدید اتحادیه اروپا در حوزه حقوق بشر پرداخته و نقدهای جدی نسبت به عملکرد برخی دولت‌ها در مواجهه با بحران‌های انسانی ارائه می‌دهد.
📗 سالنامه ۲۰۲۵ منبعی ضروری برای دانشگاهیان، وکلا، سیاست‌گذاران و فعالان حقوق بشر است که به دنبال تحلیل‌های دقیق و مبتنی بر داده‌های روز هستند.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
تولید شواهد دیداری در نسل‌کشی غزه
💠 این مقاله که توسط لالیو ملمد در تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۲۵ در وب‌سایت Opinio Juris منتشر شده، به نقش تصویر، ویدئو و ابزارهای رسانه‌ای در جنگ غزه می‌پردازد. تمام نکاتی که در ادامه می‌آید، دیدگاه‌های نویسنده است.
💠 نویسنده توضیح می‌دهد که در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳ ارتش اسرائیل یک مدل کامپیوتری از بیمارستان الشفا منتشر کرد؛ مدلی که با تصاویر هوایی و اطلاعات نظامی ساخته شده بود و قرار بود نشان دهد حماس در زیرزمین بیمارستان پایگاه دارد. بعد از آن، این بیمارستان بارها محاصره و مورد حمله قرار گرفت. هر بار هم حجم زیادی عکس و فیلم منتشر شد که هر گروهی از آنها برای اثبات حرف خودش استفاده می‌کرد. نویسنده این وضعیت را بخشی از چیزی می‌داند که آن را تئاتر فرنسیک می‌نامد؛ یعنی استفاده از شواهد دیداری برای ساختن یک روایت و مشروعیت‌بخشی به جنگ.
💠 به باور او، ابزارهای دیجیتالی که برای گردآوری اطلاعات از منابع آشکار (OSINT) بکار می‌روند، همچون تصاویر ماهواره‌ای و تحلیل‌های هوش مصنوعی باعث شده‌اند خشونت و کشتار در غزه و کرانه باختری به یک نمایش رسانه‌ای بزرگ تبدیل شود. او معتقد است امروزه حجم زیاد داده‌ها بیشتر به پنهان‌کاری کمک می‌کند تا روشن‌سازی.
💠 نویسنده می‌گوید در جنگ غزه، OSINT نقش مهمی پیدا کرد؛ مثل بررسی‌های مربوط به انفجار بیمارستان الاهلی در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۳. اما تأکید می‌کند که OSINT همیشه دقیق و بی‌نقص نیست و چون بر داده‌های عمومی تکیه دارد، پر از شکاف و قابل تفسیرهای مختلف است. او این روند را در ادامه همان ایده «دموکراتیزه شدن رسانه» می‌بیند، اما معتقد است این دسترسی گسترده لزوماً به عدالت یا پاسخگویی سیاسی منجر نشده، چون در عمل با ساختارهای نئولیبرالی و مشکلاتی مثل نبود امنیت شغلی و خصوصی‌سازی دانش گره خورده است.
💠 او می‌گوید امروز آن‌قدر تأکید روی «کارشناس» زیاد شده که گاهی خود شواهد در سایه قرار می‌گیرند. از طرفی، نرم‌افزارهای تحلیل تصویر آن‌قدر در دسترس شده‌اند که جنبه تخصصی کار را کم‌رنگ کرده‌اند. نتیجه این شده که گزارش‌های مختلف با ظاهرهای شبیه هم، مدل‌های سه‌بعدی، تصاویر هوایی و علامت‌گذاری‌های گرافیکی، بیشتر شبیه «تصاویر پرزرق‌وبرق حقیقت» هستند تا تحلیل دقیق.
💠 نویسنده مثال مهمی هم می‌زند: کشتار آرد در ۲۹ فوریه ۲۰۲۴. در آن روز هزاران نفر برای گرفتن غذا جمع شده بودند و نیروهای اسرائیلی به سمت جمعیت شلیک کردند؛ ۱۱۵ نفر کشته و بیش از ۷۰۰ نفر زخمی شدند. اسرائیل یک ویدئوی سه‌دقیقه‌ای مادون‌قرمز منتشر کرد و گفت بیشتر کشته‌ها بر اثر هرج‌ومرج بوده‌اند. اما این ویدئو تدوین‌شده بود و نسخه کامل آن منتشر نشد. به گفته نویسنده، این نوع ارائه شواهد نه‌تنها شفافیت ایجاد نمی‌کند، بلکه به پنهان‌سازی کمک می‌کند.
💠 او توضیح می‌دهد که نگاه از بالا، که مردم را فقط «نقاط» یا «ازدحام» نشان می‌دهد، در ادامه همان منطق کنترل و سلطه است. در مقابل، خبرنگاران محلی و شاهدان عینی تصویر واقعی‌تری ارائه می‌دهند و نشان می‌دهند غزه نامرئی نیست؛ فقط روایت رسمی تلاش می‌کند آن را کم‌رنگ کند.
💠 نویسنده معتقد است شواهدی که در جریان این جنگ تولید شده‌اند، بیشتر به انکار و انحراف کمک کرده‌اند. او از اصطلاح «قابلیت انکار» استفاده می‌کند؛ یعنی جدا کردن دانستن از پذیرفتن. به‌جای دیدن ساختارهای بزرگ خشونت، بحث‌ها روی جزئیاتی مثل اندازه یک جعبه یا فاصله یک تانک متمرکز می‌شود تا اصل موضوع گم شود. در این تئاتر فرنسیک، هر خطا یا تناقضی دوباره به گردن فلسطینی‌ها انداخته می‌شود.
💠 در پایان، نویسنده نتیجه می‌گیرد که شواهد معمولاً دیر ارائه می‌شوند و پاسخگویی هم همیشه عقب می‌ماند. فناوری رسانه‌ای شاید بتواند خشونت را لحظه‌به‌لحظه ثبت کند، اما سازوکارهای حقوقی و سیاسی با این سرعت همراه نیستند. به همین دلیل، شواهد دیداری بیشتر به ابزار پنهان‌سازی تبدیل شده‌اند تا وسیله‌ای برای روشن کردن حقیقت.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
💠 این مقاله که توسط لالیو ملمد در تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۲۵ در وب‌سایت Opinio Juris منتشر شده، به نقش تصویر، ویدئو و ابزارهای رسانه‌ای در جنگ غزه می‌پردازد. تمام نکاتی که در ادامه می‌آید، دیدگاه‌های نویسنده است.
💠 نویسنده توضیح می‌دهد که در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳ ارتش اسرائیل یک مدل کامپیوتری از بیمارستان الشفا منتشر کرد؛ مدلی که با تصاویر هوایی و اطلاعات نظامی ساخته شده بود و قرار بود نشان دهد حماس در زیرزمین بیمارستان پایگاه دارد. بعد از آن، این بیمارستان بارها محاصره و مورد حمله قرار گرفت. هر بار هم حجم زیادی عکس و فیلم منتشر شد که هر گروهی از آنها برای اثبات حرف خودش استفاده می‌کرد. نویسنده این وضعیت را بخشی از چیزی می‌داند که آن را تئاتر فرنسیک می‌نامد؛ یعنی استفاده از شواهد دیداری برای ساختن یک روایت و مشروعیت‌بخشی به جنگ.
💠 به باور او، ابزارهای دیجیتالی که برای گردآوری اطلاعات از منابع آشکار (OSINT) بکار می‌روند، همچون تصاویر ماهواره‌ای و تحلیل‌های هوش مصنوعی باعث شده‌اند خشونت و کشتار در غزه و کرانه باختری به یک نمایش رسانه‌ای بزرگ تبدیل شود. او معتقد است امروزه حجم زیاد داده‌ها بیشتر به پنهان‌کاری کمک می‌کند تا روشن‌سازی.
💠 نویسنده می‌گوید در جنگ غزه، OSINT نقش مهمی پیدا کرد؛ مثل بررسی‌های مربوط به انفجار بیمارستان الاهلی در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۳. اما تأکید می‌کند که OSINT همیشه دقیق و بی‌نقص نیست و چون بر داده‌های عمومی تکیه دارد، پر از شکاف و قابل تفسیرهای مختلف است. او این روند را در ادامه همان ایده «دموکراتیزه شدن رسانه» می‌بیند، اما معتقد است این دسترسی گسترده لزوماً به عدالت یا پاسخگویی سیاسی منجر نشده، چون در عمل با ساختارهای نئولیبرالی و مشکلاتی مثل نبود امنیت شغلی و خصوصی‌سازی دانش گره خورده است.
💠 او می‌گوید امروز آن‌قدر تأکید روی «کارشناس» زیاد شده که گاهی خود شواهد در سایه قرار می‌گیرند. از طرفی، نرم‌افزارهای تحلیل تصویر آن‌قدر در دسترس شده‌اند که جنبه تخصصی کار را کم‌رنگ کرده‌اند. نتیجه این شده که گزارش‌های مختلف با ظاهرهای شبیه هم، مدل‌های سه‌بعدی، تصاویر هوایی و علامت‌گذاری‌های گرافیکی، بیشتر شبیه «تصاویر پرزرق‌وبرق حقیقت» هستند تا تحلیل دقیق.
💠 نویسنده مثال مهمی هم می‌زند: کشتار آرد در ۲۹ فوریه ۲۰۲۴. در آن روز هزاران نفر برای گرفتن غذا جمع شده بودند و نیروهای اسرائیلی به سمت جمعیت شلیک کردند؛ ۱۱۵ نفر کشته و بیش از ۷۰۰ نفر زخمی شدند. اسرائیل یک ویدئوی سه‌دقیقه‌ای مادون‌قرمز منتشر کرد و گفت بیشتر کشته‌ها بر اثر هرج‌ومرج بوده‌اند. اما این ویدئو تدوین‌شده بود و نسخه کامل آن منتشر نشد. به گفته نویسنده، این نوع ارائه شواهد نه‌تنها شفافیت ایجاد نمی‌کند، بلکه به پنهان‌سازی کمک می‌کند.
💠 او توضیح می‌دهد که نگاه از بالا، که مردم را فقط «نقاط» یا «ازدحام» نشان می‌دهد، در ادامه همان منطق کنترل و سلطه است. در مقابل، خبرنگاران محلی و شاهدان عینی تصویر واقعی‌تری ارائه می‌دهند و نشان می‌دهند غزه نامرئی نیست؛ فقط روایت رسمی تلاش می‌کند آن را کم‌رنگ کند.
💠 نویسنده معتقد است شواهدی که در جریان این جنگ تولید شده‌اند، بیشتر به انکار و انحراف کمک کرده‌اند. او از اصطلاح «قابلیت انکار» استفاده می‌کند؛ یعنی جدا کردن دانستن از پذیرفتن. به‌جای دیدن ساختارهای بزرگ خشونت، بحث‌ها روی جزئیاتی مثل اندازه یک جعبه یا فاصله یک تانک متمرکز می‌شود تا اصل موضوع گم شود. در این تئاتر فرنسیک، هر خطا یا تناقضی دوباره به گردن فلسطینی‌ها انداخته می‌شود.
💠 در پایان، نویسنده نتیجه می‌گیرد که شواهد معمولاً دیر ارائه می‌شوند و پاسخگویی هم همیشه عقب می‌ماند. فناوری رسانه‌ای شاید بتواند خشونت را لحظه‌به‌لحظه ثبت کند، اما سازوکارهای حقوقی و سیاسی با این سرعت همراه نیستند. به همین دلیل، شواهد دیداری بیشتر به ابزار پنهان‌سازی تبدیل شده‌اند تا وسیله‌ای برای روشن کردن حقیقت.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
مهم‌ترین تحولات شورا و کمیساریای عالی حقوق بشر در هفته اخیر (۱۳ تا ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵)
🔰 ولکر ترک، در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ با صدور بیانیه‌ای نسبت به کشته شدن شریف عثمان بن هادی، رهبر اعتراضات بنگلادش، ابراز نگرانی کرد و خواستار آرامش و تحقیق شفاف شد.
🔰 الکساندرا زانتاخی، گزارشگر ویژه سازمان ملل در حوزه حقوق فرهنگی، در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ با صدور بیانیه‌ای از توقف پروژه تخریب مجموعه تاریخی جنرالشتاب در بلگراد استقبال کرد و از دولت صربستان خواست تا وضعیت حفاظتی این میراث فرهنگی را فوراً بازگرداند.
🔰 گروهی از گزارشگران ویژه سازمان ملل در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ با صدور بیانیه‌ای از اخراج بیش از ۴۰۰ مهاجر از سکونتگاه غیررسمی بادلونا در کاتالونیای اسپانیا ابراز تأسف کردند و هشدار دادند که این اقدام در زمستان، بدون ارائه جایگزین مسکن، نقض جدی حقوق بشر همراه با گفتمان تبعیض‌آمیز ضد مهاجران است.
🔰 رئیس شورای حقوق بشر، یورگ لاوبر، در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ الکس نیو از کانادا و ماریا الویزا کوینترو از آرژانتین/مکزیک را به‌عنوان اعضای جدید هیئت حقیقت‌یاب مستقل درباره ونزوئلا منصوب کرد؛ آنان به همراه مارتا والیناس از پرتغال مأموریت دارند موارد نقض حقوق بشر در این کشور را بررسی کنند.
🔰 در روز جهانی مهاجران، کمیسیون بین‌آمریکایی حقوق بشر، کمیته سازمان ملل درباره کارگران مهاجر و گزارشگر ویژه حقوق مهاجران، در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ با صدور بیانیه‌ای از دولت‌ها خواستند سیاست‌های جامع برای ریشه‌کن کردن بیگانه‌هراسی اتخاذ کنند و تأکید کردند که این رویکرد تبعیض‌آمیز حقوق مهاجران و پناهجویان را به‌طور جدی نقض می‌کند.
🔰 ولکر ترک، در تاریخ ۱۷ دسامبر در بانکوک هشدار داد که عملیات کلاهبرداری آنلاین در منطقه مکونگ به شکل برده‌داری نوین و قاچاق انسان گسترش یافته و تأکید کرد که در مقابله با این بحران، حقوق قربانیان باید در اولویت قرار گیرد.
🔰 ولکر ترک، در تاریخ ۱۶ دسامبر در شورای حقوق بشر اعلام کرد که جامعه ونزوئلا به‌طور فوری به عدالت و حقوق بشر نیاز دارد و خواستار پایان بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی‌ها و محدودیت‌های شدید علیه آزادی‌های اساسی شد.
🔰 کمیسرعالی حقوق بشر در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۵ در ژنو اعلام کرد که پس از چهار سال جنگ تمام‌عیار روسیه و اوکراین، وضعیت غیرنظامیان به‌طور فزاینده‌ای غیرقابل تحمل شده و حملات گسترده با موشک و پهپاد موجب افزایش چشمگیر تلفات و رنج مردم شده است.
🔰 کمیته سازمان ملل درباره حقوق کارگران مهاجر در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۵ نتایج بررسی خود از هندوراس، اندونزی و موریتانی را منتشر کرد؛ این کمیته ضمن استقبال از برخی اقدامات، نسبت به خشونت‌های گسترده علیه مهاجران، شرایط کاری نامناسب و اخراج‌های جمعی هشدار داد و توصیه‌هایی برای تضمین عدالت و حمایت از حقوق آنان ارائه کرد.
🔰 بن ساول، گزارشگر ویژه سازمان ملل در حوزه مقابله با تروریسم به همراهی گزارشگر آزادی مذهب، در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۵ حمله تروریستی به یهودیان در جشن حنوکا در ساحل بوندای سیدنی را محکوم کردند و آن را اقدامی نفرت‌انگیز و ضدیهودی دانسته و خواستار حمایت از قربانیان و تحقیقات مستقل شدند. ولکر ترک نیز، در تاریخ ۱۵ دسامبر این حمله در سیدنی را فاجعه‌ای دردناک خواند و با ابراز همدردی با قربانیان تأکید کرد که این جنایت نباید بهانه‌ای برای نفرت و تفرقه بیشتر شود.
🔰 یورگ لاوبر، رئیس شورای حقوق بشر، در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵ مونیا عمار از تونس و فیونوالا نی آولاین از ایرلند را به‌عنوان اعضای جدید کمیسیون تحقیق مستقل سازمان ملل درباره سوریه منصوب کرد؛ آنان همراه با پائولو سرجیو پینه‌رو از برزیل مأموریت دارند موارد نقض حقوق بشر و جنایات احتمالی را بررسی و مسئولان را پاسخگو سازند.
🔰 کارشناسان سازمان ملل در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵ نسبت به اقدامات قانونی و اداری علیه کلیسای ارتدوکس استونی ابراز نگرانی کردند و هشدار دادند که این اقدامات می‌تواند به محدودیت‌های غیرقابل قبول آزادی دین و حقوق اقلیت‌ها منجر شود. آنان خواستار توقف این روند تا بررسی قانون در دیوان عالی و آغاز مشورت‌های فراگیر شدند.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
🔰 ولکر ترک، در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ با صدور بیانیه‌ای نسبت به کشته شدن شریف عثمان بن هادی، رهبر اعتراضات بنگلادش، ابراز نگرانی کرد و خواستار آرامش و تحقیق شفاف شد.
🔰 الکساندرا زانتاخی، گزارشگر ویژه سازمان ملل در حوزه حقوق فرهنگی، در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ با صدور بیانیه‌ای از توقف پروژه تخریب مجموعه تاریخی جنرالشتاب در بلگراد استقبال کرد و از دولت صربستان خواست تا وضعیت حفاظتی این میراث فرهنگی را فوراً بازگرداند.
🔰 گروهی از گزارشگران ویژه سازمان ملل در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ با صدور بیانیه‌ای از اخراج بیش از ۴۰۰ مهاجر از سکونتگاه غیررسمی بادلونا در کاتالونیای اسپانیا ابراز تأسف کردند و هشدار دادند که این اقدام در زمستان، بدون ارائه جایگزین مسکن، نقض جدی حقوق بشر همراه با گفتمان تبعیض‌آمیز ضد مهاجران است.
🔰 رئیس شورای حقوق بشر، یورگ لاوبر، در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ الکس نیو از کانادا و ماریا الویزا کوینترو از آرژانتین/مکزیک را به‌عنوان اعضای جدید هیئت حقیقت‌یاب مستقل درباره ونزوئلا منصوب کرد؛ آنان به همراه مارتا والیناس از پرتغال مأموریت دارند موارد نقض حقوق بشر در این کشور را بررسی کنند.
🔰 در روز جهانی مهاجران، کمیسیون بین‌آمریکایی حقوق بشر، کمیته سازمان ملل درباره کارگران مهاجر و گزارشگر ویژه حقوق مهاجران، در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ با صدور بیانیه‌ای از دولت‌ها خواستند سیاست‌های جامع برای ریشه‌کن کردن بیگانه‌هراسی اتخاذ کنند و تأکید کردند که این رویکرد تبعیض‌آمیز حقوق مهاجران و پناهجویان را به‌طور جدی نقض می‌کند.
🔰 ولکر ترک، در تاریخ ۱۷ دسامبر در بانکوک هشدار داد که عملیات کلاهبرداری آنلاین در منطقه مکونگ به شکل برده‌داری نوین و قاچاق انسان گسترش یافته و تأکید کرد که در مقابله با این بحران، حقوق قربانیان باید در اولویت قرار گیرد.
🔰 ولکر ترک، در تاریخ ۱۶ دسامبر در شورای حقوق بشر اعلام کرد که جامعه ونزوئلا به‌طور فوری به عدالت و حقوق بشر نیاز دارد و خواستار پایان بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی‌ها و محدودیت‌های شدید علیه آزادی‌های اساسی شد.
🔰 کمیسرعالی حقوق بشر در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۵ در ژنو اعلام کرد که پس از چهار سال جنگ تمام‌عیار روسیه و اوکراین، وضعیت غیرنظامیان به‌طور فزاینده‌ای غیرقابل تحمل شده و حملات گسترده با موشک و پهپاد موجب افزایش چشمگیر تلفات و رنج مردم شده است.
🔰 کمیته سازمان ملل درباره حقوق کارگران مهاجر در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۵ نتایج بررسی خود از هندوراس، اندونزی و موریتانی را منتشر کرد؛ این کمیته ضمن استقبال از برخی اقدامات، نسبت به خشونت‌های گسترده علیه مهاجران، شرایط کاری نامناسب و اخراج‌های جمعی هشدار داد و توصیه‌هایی برای تضمین عدالت و حمایت از حقوق آنان ارائه کرد.
🔰 بن ساول، گزارشگر ویژه سازمان ملل در حوزه مقابله با تروریسم به همراهی گزارشگر آزادی مذهب، در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۲۵ حمله تروریستی به یهودیان در جشن حنوکا در ساحل بوندای سیدنی را محکوم کردند و آن را اقدامی نفرت‌انگیز و ضدیهودی دانسته و خواستار حمایت از قربانیان و تحقیقات مستقل شدند. ولکر ترک نیز، در تاریخ ۱۵ دسامبر این حمله در سیدنی را فاجعه‌ای دردناک خواند و با ابراز همدردی با قربانیان تأکید کرد که این جنایت نباید بهانه‌ای برای نفرت و تفرقه بیشتر شود.
🔰 یورگ لاوبر، رئیس شورای حقوق بشر، در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵ مونیا عمار از تونس و فیونوالا نی آولاین از ایرلند را به‌عنوان اعضای جدید کمیسیون تحقیق مستقل سازمان ملل درباره سوریه منصوب کرد؛ آنان همراه با پائولو سرجیو پینه‌رو از برزیل مأموریت دارند موارد نقض حقوق بشر و جنایات احتمالی را بررسی و مسئولان را پاسخگو سازند.
🔰 کارشناسان سازمان ملل در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵ نسبت به اقدامات قانونی و اداری علیه کلیسای ارتدوکس استونی ابراز نگرانی کردند و هشدار دادند که این اقدامات می‌تواند به محدودیت‌های غیرقابل قبول آزادی دین و حقوق اقلیت‌ها منجر شود. آنان خواستار توقف این روند تا بررسی قانون در دیوان عالی و آغاز مشورت‌های فراگیر شدند.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
چگونه تصمیمات جدید ترامپ نظام پذیرش پناهجویان آمریکا را دگرگون کرد
🍁 این مقاله توسط توسط واسیلی بئولوسوف در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ در وب‌سایت شورای روابط خارجی آمریکا منتشر شده است و به تغییرات سیاست پناهجویی آمریکا می‌پردازد.
🍁 نویسنده تلاش می‌کند سیاست‌های پناهجویی دولت دونالد ترامپ را در مقایسه با روندهای تاریخی و جهانی توضیح دهد. وی معتقد است که سیاست‌های جدید دولت ترامپ، از جمله تعلیق نامحدود برنامه پذیرش پناهجویان آمریکا (USRAP) و کاهش بی‌سابقه سقف پذیرش سالانه، در زمانی اعمال شده که تعداد پناهجویان در جهان همچنان بسیار بالاست و نیاز به اسکان و حمایت بین‌المللی افزایش یافته است.
🍁 در ادامه نویسنده توضیح می‌دهد که، آمریکا از دهه‌ها پیش یکی از مهم‌ترین مقاصد پناهجویان بوده و نقش بزرگی در اسکان دائمی آنان داشته است. در سال ۱۹۸۰، وزارت خارجه آمریکا برنامه USRAP را برای استانداردسازی روند غربالگری، پذیرش و اسکان پناهجویان راه‌اندازی کرد.
گزارش، لفظ پناهجو را برای افرادی بکار می‌برد که به دلیل تهدیدهای جدی علیه آزادی یا امنیت خود به‌خاطر نژاد، مذهب، ملیت، عقیده سیاسی یا عضویت در یک گروه اجتماعی، نمی‌توانند یا نمی‌خواهند به کشور خود بازگردند. وی تأکید می‌کند که برخلاف پناهجویان، متقاضیان پناهندگی در داخل خاک آمریکا درخواست می‌دهند، اما پناهجویان پیش از ورود، در خارج از کشور بررسی و تأیید می‌شوند.
🍁 نویسنده گزارش می‌دهد که از زمان آغاز USRAP تاکنون بیش از سه میلیون پناهجو در آمریکا اسکان یافته‌اند، اما تعداد سالانه پذیرش همواره بسته به سقف تعیین‌شده توسط رئیس‌جمهور و کنگره تغییر کرده است. رؤسای‌جمهور آمریکا معمولاً سقف پذیرش را بر اساس شرایط جهانی تنظیم می‌کنند. برای نمونه، در سال مالی ۲۰۱۶، باراک اوباما سقف پذیرش را برای پاسخ به بحران مهاجرت ناشی از جنگ سوریه افزایش داد. اما دولت اول ترامپ با اعمال چندین ممنوعیت سفر و کاهش سقف پذیرش به پایین‌ترین سطح تاریخی، پناهجویان را تهدیدی برای امنیت داخلی معرفی کرد.
🍁 طبق مقاله، در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، سیاست‌ها سختگیرانه‌تر شد. نویسنده اشاره می‌کند که ترامپ در ژانویه ۲۰۲۵ با یک فرمان اجرایی، برنامه USRAP را به‌طور نامحدود تعلیق کرد و چندین برنامه حمایتی دیگر برای افراد بی‌خانمان از کشورهای خاص را نیز متوقف ساخت. سپس در اکتبر همان سال، سقف پذیرش سال مالی ۲۰۲۶ را به ۷۵۰۰ نفر کاهش داد؛ رقمی که نویسنده آن را «تاریخی‌ترین سطح پایین» توصیف می‌کند و آن را در تضاد کامل با سقف ۱۲۵ هزار نفری سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ می‌داند. طبق گزارش ، دولت ترامپ اعلام کرده که در سیاست جدید، پذیرش پناهجویان سفیدپوست از آفریقای جنوبی را در اولویت قرار می‌دهد.
🍁 در بخش دیگری از مقاله، نویسنده وضعیت آمریکا را با سایر کشورها مقایسه می‌کند. وی توضیح می‌دهد که آمریکا در زمینه اسکان دائمی پناهجویان معمولاً رتبه نخست جهان را داشته، اما برخی کشورها مانند کانادا نسبت به جمعیت خود پناهجویان بیشتری را اسکان دادهاند. بیشتر پناهجویان جهان اصلاً اسکان داده نمی‌شوند، بلکه در کشورهای همسایه خود زندگی می‌کنند. نویسنده با استناد به آمار سازمان ملل می‌گوید ۶۶ درصد پناهجویان در کشورهای مجاور کشور مبدأ زندگی می‌کنند و بسیاری از آنان در کشورهای کم‌درآمد یا با درآمد متوسط ساکن هستند که این موضوع احتمال بروز بحران‌های انسانی را افزایش می‌دهد.
🍁 نویسنده تاکید می‌کند در سال ۲۰۲۳ کشورهایی مانند آلمان، ایران، پاکستان، ترکیه و اوگاندا بیشترین تعداد پناهجو را میزبانی کرده‌اند و لبنان بیشترین نسبت پناهجو به جمعیت را داشته است. آمریکا از نظر تعداد پناهجویان ساکن در خاک خود، نسبت به جمعیت، رتبه‌ای پایین‌تر از بسیاری از کشورهای ثروتمند دارد.
🍁 در پایان، نویسنده هشدار می‌دهد که با تعلیق USRAP و گسترش ممنوعیت سفر برای کشورهای موسوم به «جهان سوم»، مشخص نیست چه زمانی دوباره امکان ورود تعداد قابل توجهی پناهجو به آمریکا فراهم خواهد شد. این وضعیت باعث شده گزینه‌های پناهجویانی که به دنبال پناه در غرب هستند محدودتر از گذشته شود.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
🍁 این مقاله توسط توسط واسیلی بئولوسوف در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۲۵ در وب‌سایت شورای روابط خارجی آمریکا منتشر شده است و به تغییرات سیاست پناهجویی آمریکا می‌پردازد.
🍁 نویسنده تلاش می‌کند سیاست‌های پناهجویی دولت دونالد ترامپ را در مقایسه با روندهای تاریخی و جهانی توضیح دهد. وی معتقد است که سیاست‌های جدید دولت ترامپ، از جمله تعلیق نامحدود برنامه پذیرش پناهجویان آمریکا (USRAP) و کاهش بی‌سابقه سقف پذیرش سالانه، در زمانی اعمال شده که تعداد پناهجویان در جهان همچنان بسیار بالاست و نیاز به اسکان و حمایت بین‌المللی افزایش یافته است.
🍁 در ادامه نویسنده توضیح می‌دهد که، آمریکا از دهه‌ها پیش یکی از مهم‌ترین مقاصد پناهجویان بوده و نقش بزرگی در اسکان دائمی آنان داشته است. در سال ۱۹۸۰، وزارت خارجه آمریکا برنامه USRAP را برای استانداردسازی روند غربالگری، پذیرش و اسکان پناهجویان راه‌اندازی کرد.
گزارش، لفظ پناهجو را برای افرادی بکار می‌برد که به دلیل تهدیدهای جدی علیه آزادی یا امنیت خود به‌خاطر نژاد، مذهب، ملیت، عقیده سیاسی یا عضویت در یک گروه اجتماعی، نمی‌توانند یا نمی‌خواهند به کشور خود بازگردند. وی تأکید می‌کند که برخلاف پناهجویان، متقاضیان پناهندگی در داخل خاک آمریکا درخواست می‌دهند، اما پناهجویان پیش از ورود، در خارج از کشور بررسی و تأیید می‌شوند.
🍁 نویسنده گزارش می‌دهد که از زمان آغاز USRAP تاکنون بیش از سه میلیون پناهجو در آمریکا اسکان یافته‌اند، اما تعداد سالانه پذیرش همواره بسته به سقف تعیین‌شده توسط رئیس‌جمهور و کنگره تغییر کرده است. رؤسای‌جمهور آمریکا معمولاً سقف پذیرش را بر اساس شرایط جهانی تنظیم می‌کنند. برای نمونه، در سال مالی ۲۰۱۶، باراک اوباما سقف پذیرش را برای پاسخ به بحران مهاجرت ناشی از جنگ سوریه افزایش داد. اما دولت اول ترامپ با اعمال چندین ممنوعیت سفر و کاهش سقف پذیرش به پایین‌ترین سطح تاریخی، پناهجویان را تهدیدی برای امنیت داخلی معرفی کرد.
🍁 طبق مقاله، در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، سیاست‌ها سختگیرانه‌تر شد. نویسنده اشاره می‌کند که ترامپ در ژانویه ۲۰۲۵ با یک فرمان اجرایی، برنامه USRAP را به‌طور نامحدود تعلیق کرد و چندین برنامه حمایتی دیگر برای افراد بی‌خانمان از کشورهای خاص را نیز متوقف ساخت. سپس در اکتبر همان سال، سقف پذیرش سال مالی ۲۰۲۶ را به ۷۵۰۰ نفر کاهش داد؛ رقمی که نویسنده آن را «تاریخی‌ترین سطح پایین» توصیف می‌کند و آن را در تضاد کامل با سقف ۱۲۵ هزار نفری سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ می‌داند. طبق گزارش ، دولت ترامپ اعلام کرده که در سیاست جدید، پذیرش پناهجویان سفیدپوست از آفریقای جنوبی را در اولویت قرار می‌دهد.
🍁 در بخش دیگری از مقاله، نویسنده وضعیت آمریکا را با سایر کشورها مقایسه می‌کند. وی توضیح می‌دهد که آمریکا در زمینه اسکان دائمی پناهجویان معمولاً رتبه نخست جهان را داشته، اما برخی کشورها مانند کانادا نسبت به جمعیت خود پناهجویان بیشتری را اسکان دادهاند. بیشتر پناهجویان جهان اصلاً اسکان داده نمی‌شوند، بلکه در کشورهای همسایه خود زندگی می‌کنند. نویسنده با استناد به آمار سازمان ملل می‌گوید ۶۶ درصد پناهجویان در کشورهای مجاور کشور مبدأ زندگی می‌کنند و بسیاری از آنان در کشورهای کم‌درآمد یا با درآمد متوسط ساکن هستند که این موضوع احتمال بروز بحران‌های انسانی را افزایش می‌دهد.
🍁 نویسنده تاکید می‌کند در سال ۲۰۲۳ کشورهایی مانند آلمان، ایران، پاکستان، ترکیه و اوگاندا بیشترین تعداد پناهجو را میزبانی کرده‌اند و لبنان بیشترین نسبت پناهجو به جمعیت را داشته است. آمریکا از نظر تعداد پناهجویان ساکن در خاک خود، نسبت به جمعیت، رتبه‌ای پایین‌تر از بسیاری از کشورهای ثروتمند دارد.
🍁 در پایان، نویسنده هشدار می‌دهد که با تعلیق USRAP و گسترش ممنوعیت سفر برای کشورهای موسوم به «جهان سوم»، مشخص نیست چه زمانی دوباره امکان ورود تعداد قابل توجهی پناهجو به آمریکا فراهم خواهد شد. این وضعیت باعث شده گزینه‌های پناهجویانی که به دنبال پناه در غرب هستند محدودتر از گذشته شود.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
انسان در حلقه یا انسان در تاریکی؟ هدف‌گیری الگوریتمی و فروپاشی ادله قصد نسل‌کشی در غزه
⏺️ در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵ در وب‌سایت Opinio Juris مقاله‌ای با عنوان فوق توسط مدیحه ماجد منتشر شده، و به یکی از مهم‌ترین چالش‌های امروز حقوق بین‌الملل می‌پردازد: اینکه چگونه استفاده از سامانه‌های هوش مصنوعی در جنگ غزه، امکان اثبات قصد نسل‌کشی را دچار بحران کرده است.
⏺️ نویسنده بحث را با یادآوری سخنان قاضی دیره تلادی در ژوئیه ۲۰۲۴ آغاز می‌کند؛ او تأکید کرده بود سیاست‌های اسرائیل نشان‌دهنده «قصد آشکار برای سلطه بر جمعیت فلسطینی» است. اما وقتی تصمیم‌های مرگبار به دست الگوریتم‌ها گرفته می‌شود، دیگر نمی‌توان به‌راحتی فهمید چه کسی مسئول است و قصد نسل‌کشی را چگونه باید اثبات کرد.
⏺️ طبق گزارش سامانه‌ای مانند لاوندر با جمع‌آوری داده‌های مختلف از شبکه‌های اجتماعی، پایگاه‌های بیومتریک و نرم‌افزارهای پیش‌بینی، برای افراد «امتیاز کشتن» صادر می‌کند. این کار باعث می‌شود غیرنظامیان صرفاً به دلیل الگوهای رفتاری که ماشین تشخیص داده، هدف قرار گیرند. هرچند گفته می‌شود تأیید انسانی وجود دارد، اما در عمل این نظارت به چند ثانیه نگاه سطحی محدود شده و عملاً انسان فقط مهر تأیید می‌زند. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ هشدار داده که چنین نظارتی واقعی نیست و تحت فشار زمان، انسان‌ها معمولاً به ماشین اعتماد می‌کنند.
⏺️ از دید حقوق بشردوستانه بین‌المللی، هر سلاح یا شیوه جدید جنگ باید با اصولی مثل «تمایز» و «تناسب» سنجیده شود. اما هوش مصنوعی نمی‌تواند این معیارها را رعایت کند. دبیرکل سازمان ملل هم در سال ۲۰۲۴ هشدار داد که واگذاری تصمیم‌های مرگبار به ماشین‌ها، مسئولیت‌پذیری و انسانیت در جنگ را از بین می‌برد.
⏺️ مشکل بزرگ دیگر، جعبه سیاه بودن این سامانه‌هاست. یعنی ما ورودی و خروجی را می‌بینیم، اما نمی‌دانیم درون الگوریتم چه اتفاقی افتاده. همین باعث می‌شود اثبات قصد نسل‌کشی یا حتی دستکاری داده‌ها غیرممکن شود. در نتیجه، جنایات ممکن است به‌عنوان «اشتباه فنی» توصیف شوند نه نتیجه سیاست یا قصد.
⏺️ نویسنده توضیح می‌دهد که در حقوق بین‌الملل، قصد باید به افراد مشخص نسبت داده شود. اما در اینجا معلوم نیست قصد نزد چه کسی است: برنامه‌نویس، فرمانده یا اپراتور؟ این پراکندگی مسئولیت زنجیره ادله را از هم می‌پاشد. حتی دکترین «مسئولیت مشترک» هم در چنین شرایطی سخت قابل اجراست.
⏺️ با این حال، هوش مصنوعی در حقوق همچنان «ابزار» محسوب می‌شود و مسئولیت فرماندهان باقی است. مشکل اینجاست که حقوق کیفری بین‌الملل فقط نتیجه را کافی نمی‌داند، بلکه قصد را لازم دارد. بنابراین ممکن است فجایع گسترده بدون اثبات قصد فردی از مسئولیت بگریزند. در غزه، ماشین‌ها تصمیم نمی‌گیرند، اما قصد تصمیم‌گیرندگان را در مقیاس وسیع عملیاتی می‌کنند. کمیسیون تحقیق سازمان ملل هم اعلام کرده شواهد معقولی وجود دارد که شیوه‌های هدف‌گیری اسرائیل به مجازات جمعی و احتمالاً جنایت علیه بشریت منجر شده است.
⏺️ راه‌حل پیشنهادی نویسنده، استفاده از ضد-فرنسیک است؛ یعنی بازسازی قصد از طریق شواهد عینی مثل تصاویر ماهواره‌ای، شهادت بازماندگان و داده‌های مکانی. نمونه‌های مشابه در پرونده‌های دیوان کیفری بین‌المللی و تحقیقات درباره میانمار نشان دادهاند که چنین شواهدی می‌تواند نقش مهمی در اثبات مسئولیت داشته باشد.
⏺️ در پایان، مقاله نتیجه می‌گیرد که در غزه خشونت نه فقط در سیاست، بلکه در کدهای الگوریتمی نوشته می‌شود. بنابراین پاسخگویی باید از پرسش «چه کسی دستور داد؟» به «چه کسی سامانه را طراحی کرد؟» گسترش یابد. بدون ابزارهای ادله‌ای نو و اصلاح قوانین، انسان دیگر در کنترل نیست، بلکه در تاریکی قرار دارد. سناریوی الگوریتم‌های قاتل دیگر فرضیه نیست، بلکه واقعیت جاری است.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
⏺️ در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵ در وب‌سایت Opinio Juris مقاله‌ای با عنوان فوق توسط مدیحه ماجد منتشر شده، و به یکی از مهم‌ترین چالش‌های امروز حقوق بین‌الملل می‌پردازد: اینکه چگونه استفاده از سامانه‌های هوش مصنوعی در جنگ غزه، امکان اثبات قصد نسل‌کشی را دچار بحران کرده است.
⏺️ نویسنده بحث را با یادآوری سخنان قاضی دیره تلادی در ژوئیه ۲۰۲۴ آغاز می‌کند؛ او تأکید کرده بود سیاست‌های اسرائیل نشان‌دهنده «قصد آشکار برای سلطه بر جمعیت فلسطینی» است. اما وقتی تصمیم‌های مرگبار به دست الگوریتم‌ها گرفته می‌شود، دیگر نمی‌توان به‌راحتی فهمید چه کسی مسئول است و قصد نسل‌کشی را چگونه باید اثبات کرد.
⏺️ طبق گزارش سامانه‌ای مانند لاوندر با جمع‌آوری داده‌های مختلف از شبکه‌های اجتماعی، پایگاه‌های بیومتریک و نرم‌افزارهای پیش‌بینی، برای افراد «امتیاز کشتن» صادر می‌کند. این کار باعث می‌شود غیرنظامیان صرفاً به دلیل الگوهای رفتاری که ماشین تشخیص داده، هدف قرار گیرند. هرچند گفته می‌شود تأیید انسانی وجود دارد، اما در عمل این نظارت به چند ثانیه نگاه سطحی محدود شده و عملاً انسان فقط مهر تأیید می‌زند. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ هشدار داده که چنین نظارتی واقعی نیست و تحت فشار زمان، انسان‌ها معمولاً به ماشین اعتماد می‌کنند.
⏺️ از دید حقوق بشردوستانه بین‌المللی، هر سلاح یا شیوه جدید جنگ باید با اصولی مثل «تمایز» و «تناسب» سنجیده شود. اما هوش مصنوعی نمی‌تواند این معیارها را رعایت کند. دبیرکل سازمان ملل هم در سال ۲۰۲۴ هشدار داد که واگذاری تصمیم‌های مرگبار به ماشین‌ها، مسئولیت‌پذیری و انسانیت در جنگ را از بین می‌برد.
⏺️ مشکل بزرگ دیگر، جعبه سیاه بودن این سامانه‌هاست. یعنی ما ورودی و خروجی را می‌بینیم، اما نمی‌دانیم درون الگوریتم چه اتفاقی افتاده. همین باعث می‌شود اثبات قصد نسل‌کشی یا حتی دستکاری داده‌ها غیرممکن شود. در نتیجه، جنایات ممکن است به‌عنوان «اشتباه فنی» توصیف شوند نه نتیجه سیاست یا قصد.
⏺️ نویسنده توضیح می‌دهد که در حقوق بین‌الملل، قصد باید به افراد مشخص نسبت داده شود. اما در اینجا معلوم نیست قصد نزد چه کسی است: برنامه‌نویس، فرمانده یا اپراتور؟ این پراکندگی مسئولیت زنجیره ادله را از هم می‌پاشد. حتی دکترین «مسئولیت مشترک» هم در چنین شرایطی سخت قابل اجراست.
⏺️ با این حال، هوش مصنوعی در حقوق همچنان «ابزار» محسوب می‌شود و مسئولیت فرماندهان باقی است. مشکل اینجاست که حقوق کیفری بین‌الملل فقط نتیجه را کافی نمی‌داند، بلکه قصد را لازم دارد. بنابراین ممکن است فجایع گسترده بدون اثبات قصد فردی از مسئولیت بگریزند. در غزه، ماشین‌ها تصمیم نمی‌گیرند، اما قصد تصمیم‌گیرندگان را در مقیاس وسیع عملیاتی می‌کنند. کمیسیون تحقیق سازمان ملل هم اعلام کرده شواهد معقولی وجود دارد که شیوه‌های هدف‌گیری اسرائیل به مجازات جمعی و احتمالاً جنایت علیه بشریت منجر شده است.
⏺️ راه‌حل پیشنهادی نویسنده، استفاده از ضد-فرنسیک است؛ یعنی بازسازی قصد از طریق شواهد عینی مثل تصاویر ماهواره‌ای، شهادت بازماندگان و داده‌های مکانی. نمونه‌های مشابه در پرونده‌های دیوان کیفری بین‌المللی و تحقیقات درباره میانمار نشان دادهاند که چنین شواهدی می‌تواند نقش مهمی در اثبات مسئولیت داشته باشد.
⏺️ در پایان، مقاله نتیجه می‌گیرد که در غزه خشونت نه فقط در سیاست، بلکه در کدهای الگوریتمی نوشته می‌شود. بنابراین پاسخگویی باید از پرسش «چه کسی دستور داد؟» به «چه کسی سامانه را طراحی کرد؟» گسترش یابد. بدون ابزارهای ادله‌ای نو و اصلاح قوانین، انسان دیگر در کنترل نیست، بلکه در تاریکی قرار دارد. سناریوی الگوریتم‌های قاتل دیگر فرضیه نیست، بلکه واقعیت جاری است.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
هندسه‌های نوین حقوق بین‌الملل – بازاندیشی با روش خودبازتابی
🛑 این مقاله که توسط مارینا آکسنوا در تاریخ ۸ دسامبر دسامبر ۲۰۲۵ در وب‌سایت Opinio Juris منتشر شده و به بررسی رویکردی تازه در فهم و اجرای حقوق بین‌الملل می‌پردازد. نویسنده می‌گوید این نوشته از دو پروژه الهام گرفته است: پروژه «کارتوگرافی نسل‌کشی» از گروه تحقیقی و مستندسازی جنایات و نقض‌های حقوق بشری Forensic Architecture و همچنین پروژه «کالبدشناسی نسل‌کشی» از گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره وضعیت حقوق بشر در سرزمین‌های اشغالی فلسطین.
🛑 هر دو پروژه به جای روایت خطی و ساده، رویکردی چندبعدی دارند. یکی با ابزارهای بصری و سه‌بعدی تصویری جامع‌تر از وقایع ارائه می‌دهد؛ دیگری با زبان حقوقی آشنا اما با دقت در افشای سوءاستفاده از اصطلاحات حقوق بشردوستانه بین‌المللی تلاش می‌کند. برای نمونه، این گزارش‌ها نشان می‌دهند چگونه اصطلاح «سپر انسانی» به‌طور نادرست به کل جمعیت غیرنظامی غزه اطلاق شده تا اصل تمایز در حقوق بشردوستانه تضعیف شود.
🛑 نویسنده معتقد است این دو پروژه با روش «خودبازتابی» کار می‌کنند؛ یعنی فراتر از مسیرهای سنتی حقوق، با ابزارهای بصری، استعاری و روایی، آگاهی زمینهای ایجاد می‌کنند. این روش به خواننده یا بیننده کمک می‌کند معنای دقیق‌تری از کاربرد حقوق در شرایط خاص پیدا کند. او توضیح می‌دهد که در عصری که ماشین‌ها با قدرت محاسباتی بالا کارهای پیچیده را انجام می‌دهند، هنوز نیاز به نگاه انسانی برای ایجاد ارتباط و حساسیت زمینهای وجود دارد.
🛑 مقاله توضیح می‌دهد روش خودبازتابی سه مرحله دارد:
• مشاهده: نگاه از زاویه‌های مختلف، هم اول‌شخص و هم سوم‌شخص، برای شناسایی نقاط کور در گفتمان غالب.
• بازی: تجربه عدالت از دیدگاه‌های متفاوت، با بداهه‌پردازی و فاصله گرفتن از پاسخ‌های خودکار. این مرحله به پرسشگری ساختارهای قدیمی و ناکارآمد کمک می‌کند.
• ساختن: بازگشت به روش‌های سنتی حقوق و ترکیب آنها با ابزارهای تازه، مثل استفاده از ادراک حسی.
این چرخه بارها تکرار می‌شود تا وضوح بیشتری ایجاد کند. نویسنده تأکید می‌کند «بازی» در اینجا به معنای بی‌اهمیت نشان‌دادن مشکلات نیست، بلکه راهی برای باز کردن مسیرهای تازه در برابر بحران‌های پیچیده امروز است.
🛑 او می‌گوید حقوق بین‌الملل ذاتاً چندبعدی است؛ نه فقط مجموعه‌ای از قواعد، بلکه روایتی زنده که با حافظه فردی و جمعی و با حواس پنج‌گانه درک می‌شود. بنابراین باید راهبردهایی به کار گرفت که ارتباط نزدیک‌تری با ادراک حسی ایجاد کنند. برای نمونه، گزارش «کالبدشناسی نسل‌کشی» نشان می‌دهد چگونه اصطلاحات حقوقی مثل «خسارت جانبی» یا «منطقه امن» تحریف شده‌اند تا معنای اصلی‌شان از بین برود. همچنین با توصیف‌های روشن از بمباران‌های مداوم و جست‌وجوی بازماندگان در میان آوار، تجربه انسانی را به تصویر می‌کشد.
نویسنده توضیح می‌دهد پروژه «کارتوگرافی نسل‌کشی» با داده‌های متعدد و نمایش تعاملی، مقیاس حملات اسرائیل به غزه را مستند می‌کند. این پروژه به جای روایت خطی، ریتم‌ها و شدت تخریب را نشان می‌دهد و بیننده را به تجربه ملموس‌تری از خشونت نزدیک می‌کند.
🛑 او معتقد است این رویکردها آگاهی زمینهای گسترده‌تری ایجاد می‌کنند و به جلوگیری از دستکاری گفتمان حقوقی کمک می‌کنند. چنین آگاهی برای آینده حقوق بشردوستانه بین‌المللی حیاتی است، به‌ویژه در شرایطی که فناوری‌های نو مانند هوش مصنوعی (مثلاً نرم‌افزار لاوندر) در هدف‌گیری نظامی به کار می‌روند. در این حالت، مسئولیت فرماندهان باید با معیارهای دقیق‌تر سنجیده شود؛ از جمله میزان نظارت، کنترل داده‌ها و توجه به خطاهای احتمالی. روش خودبازتابی می‌تواند در ارزیابی قصد و آگاهی فرماندهان در عصر جنگ خودکار مؤثر باشد.
🛑 نتیجه‌گیری نویسنده این است که روش خودبازتابی با مشاهده غیرخطی، ترکیب ابزارهای مختلف و تأکید بر ادراک حسی، راهی تازه برای فهم و اجرای عدالت بین‌المللی ارائه می‌دهد. دو پروژه یادشده درباره غزه نمونه‌های بارزی هستند که با استفاده از این رویکرد، الگوهای خشونت را آشکار می‌سازند و مانع پنهان شدن آنها در روایت‌های خطی می‌شوند.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
🛑 این مقاله که توسط مارینا آکسنوا در تاریخ ۸ دسامبر دسامبر ۲۰۲۵ در وب‌سایت Opinio Juris منتشر شده و به بررسی رویکردی تازه در فهم و اجرای حقوق بین‌الملل می‌پردازد. نویسنده می‌گوید این نوشته از دو پروژه الهام گرفته است: پروژه «کارتوگرافی نسل‌کشی» از گروه تحقیقی و مستندسازی جنایات و نقض‌های حقوق بشری Forensic Architecture و همچنین پروژه «کالبدشناسی نسل‌کشی» از گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره وضعیت حقوق بشر در سرزمین‌های اشغالی فلسطین.
🛑 هر دو پروژه به جای روایت خطی و ساده، رویکردی چندبعدی دارند. یکی با ابزارهای بصری و سه‌بعدی تصویری جامع‌تر از وقایع ارائه می‌دهد؛ دیگری با زبان حقوقی آشنا اما با دقت در افشای سوءاستفاده از اصطلاحات حقوق بشردوستانه بین‌المللی تلاش می‌کند. برای نمونه، این گزارش‌ها نشان می‌دهند چگونه اصطلاح «سپر انسانی» به‌طور نادرست به کل جمعیت غیرنظامی غزه اطلاق شده تا اصل تمایز در حقوق بشردوستانه تضعیف شود.
🛑 نویسنده معتقد است این دو پروژه با روش «خودبازتابی» کار می‌کنند؛ یعنی فراتر از مسیرهای سنتی حقوق، با ابزارهای بصری، استعاری و روایی، آگاهی زمینهای ایجاد می‌کنند. این روش به خواننده یا بیننده کمک می‌کند معنای دقیق‌تری از کاربرد حقوق در شرایط خاص پیدا کند. او توضیح می‌دهد که در عصری که ماشین‌ها با قدرت محاسباتی بالا کارهای پیچیده را انجام می‌دهند، هنوز نیاز به نگاه انسانی برای ایجاد ارتباط و حساسیت زمینهای وجود دارد.
🛑 مقاله توضیح می‌دهد روش خودبازتابی سه مرحله دارد:
• مشاهده: نگاه از زاویه‌های مختلف، هم اول‌شخص و هم سوم‌شخص، برای شناسایی نقاط کور در گفتمان غالب.
• بازی: تجربه عدالت از دیدگاه‌های متفاوت، با بداهه‌پردازی و فاصله گرفتن از پاسخ‌های خودکار. این مرحله به پرسشگری ساختارهای قدیمی و ناکارآمد کمک می‌کند.
• ساختن: بازگشت به روش‌های سنتی حقوق و ترکیب آنها با ابزارهای تازه، مثل استفاده از ادراک حسی.
این چرخه بارها تکرار می‌شود تا وضوح بیشتری ایجاد کند. نویسنده تأکید می‌کند «بازی» در اینجا به معنای بی‌اهمیت نشان‌دادن مشکلات نیست، بلکه راهی برای باز کردن مسیرهای تازه در برابر بحران‌های پیچیده امروز است.
🛑 او می‌گوید حقوق بین‌الملل ذاتاً چندبعدی است؛ نه فقط مجموعه‌ای از قواعد، بلکه روایتی زنده که با حافظه فردی و جمعی و با حواس پنج‌گانه درک می‌شود. بنابراین باید راهبردهایی به کار گرفت که ارتباط نزدیک‌تری با ادراک حسی ایجاد کنند. برای نمونه، گزارش «کالبدشناسی نسل‌کشی» نشان می‌دهد چگونه اصطلاحات حقوقی مثل «خسارت جانبی» یا «منطقه امن» تحریف شده‌اند تا معنای اصلی‌شان از بین برود. همچنین با توصیف‌های روشن از بمباران‌های مداوم و جست‌وجوی بازماندگان در میان آوار، تجربه انسانی را به تصویر می‌کشد.
نویسنده توضیح می‌دهد پروژه «کارتوگرافی نسل‌کشی» با داده‌های متعدد و نمایش تعاملی، مقیاس حملات اسرائیل به غزه را مستند می‌کند. این پروژه به جای روایت خطی، ریتم‌ها و شدت تخریب را نشان می‌دهد و بیننده را به تجربه ملموس‌تری از خشونت نزدیک می‌کند.
🛑 او معتقد است این رویکردها آگاهی زمینهای گسترده‌تری ایجاد می‌کنند و به جلوگیری از دستکاری گفتمان حقوقی کمک می‌کنند. چنین آگاهی برای آینده حقوق بشردوستانه بین‌المللی حیاتی است، به‌ویژه در شرایطی که فناوری‌های نو مانند هوش مصنوعی (مثلاً نرم‌افزار لاوندر) در هدف‌گیری نظامی به کار می‌روند. در این حالت، مسئولیت فرماندهان باید با معیارهای دقیق‌تر سنجیده شود؛ از جمله میزان نظارت، کنترل داده‌ها و توجه به خطاهای احتمالی. روش خودبازتابی می‌تواند در ارزیابی قصد و آگاهی فرماندهان در عصر جنگ خودکار مؤثر باشد.
🛑 نتیجه‌گیری نویسنده این است که روش خودبازتابی با مشاهده غیرخطی، ترکیب ابزارهای مختلف و تأکید بر ادراک حسی، راهی تازه برای فهم و اجرای عدالت بین‌المللی ارائه می‌دهد. دو پروژه یادشده درباره غزه نمونه‌های بارزی هستند که با استفاده از این رویکرد، الگوهای خشونت را آشکار می‌سازند و مانع پنهان شدن آنها در روایت‌های خطی می‌شوند.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
جنگ با مواد مخدر یا گسترش میدان نبرد؟
(بخش اول)
💠 این مقاله توسط دکتر کیارا ردائلی در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ در وب‌سایت Opinio Juris منتشر شده است و به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه برخی دولت‌ها، به‌ویژه آمریکا، چین و افغانستان، از چارچوب‌های مختلف حقوق بین‌الملل برای توجیه عملیات نظامی یا فرامرزی علیه کارتل‌های مواد مخدر استفاده کرده‌اند. نویسنده در این مقاله تلاش می‌کند نشان دهد که برخورد نظامی با جرایم سازمان‌یافته چگونه می‌تواند مرز میان «جنگ» و «اجرای قانون» را مخدوش کند و چه پیامدهایی برای نظم حقوقی بین‌المللی دارد.
💠 در بخش نخست مقاله، نویسنده توضیح می‌دهد که بر اساس گزارش‌ها، دولت آمریکا از اوایل سپتامبر ۲۰۲۵ مجموعه‌ای از حملات مرگبار علیه قایق‌های مظنون به قاچاق مواد مخدر در کارائیب و اقیانوس آرام انجام داده است. طبق گفته نویسنده، این عملیات‌ها با عنوان مبارزه با «نارکوتروریست‌ها» معرفی شده و حتی مقام‌های آمریکایی از احتمال عملیات زمینی نیز سخن گفته‌اند. نویسنده تأکید می‌کند که این روایت رسمی، دو توجیه حقوقی را هم‌زمان مطرح می‌کند: نخست، ادعای «دفاع مشروع» علیه کارتل‌هایی که گفته می‌شود تهدیدی مستمر علیه آمریکا هستند؛ دوم، ادعای وجود «مخاصمه مسلحانه» میان آمریکا و کارتل‌ها که به‌زعم دولت، اجازه می‌دهد قواعد حقوق بشردوستانه و هدف‌گیری مبتنی بر وضعیت جنگی اعمال شود.
💠 در ادامه مقاله، نویسنده یادآوری می‌کند که بسیاری از متخصصان حقوق بین‌الملل این دو ادعا را به‌شدت زیر سؤال برده‌اند. طبق تحلیل نویسنده، هیچ شواهد عمومی و قابل‌راستی‌آزمایی وجود ندارد که نشان دهد قایق‌های هدف قرارگرفته واقعاً تهدیدی فوری بوده یا به حمله‌ای مسلحانه علیه آمریکا مرتبط بوده‌اند. همچنین نویسنده اشاره می‌کند که حتی اگر این یک مخاصمه مسلحانه غیرداخلی فرض شود، باز هم قواعد حقوق بشردوستانه اجازه نمی‌دهد افراد صرفاً به دلیل «قاچاقچی بودن» هدف قرار گیرند؛ بلکه باید عضویت واقعی در یک گروه مسلح یا مشارکت مستقیم در خصومت‌ها ثابت شود.
💠 در بخش دوم مقاله، نویسنده به مدل متفاوت چین در رودخانه مکونگ می‌پردازد و توضیح می‌دهد که این نمونه برخلاف رویکرد یک‌جانبه آمریکا، کاملاً بر «رضایت دولت‌های میزبان» استوار است. طبق مقاله، پس از قتل ۱۳ ملوان چینی در سال ۲۰۱۱، چین با لائوس، میانمار و تایلند توافق کرد که گشت‌های مشترک و عملیات هماهنگ برای مقابله با جرایم سازمان‌یافته در مکونگ انجام دهند. نویسنده تأکید می‌کند که این همکاری چندجانبه، نمونه‌ای از اجرای قانون فرامرزی است که بدون نقض حاکمیت کشورها و در چارچوب حقوق بین‌الملل انجام می‌شود. به گفته نویسنده، این مدل نشان می‌دهد که مقابله با تهدیدات فراملی لزوماً نیازمند توسل به زور یک‌جانبه نیست و می‌توان با سازوکارهای مبتنی بر رضایت، امنیت منطقه‌ای را تقویت کرد.
💠 در بخش سوم مقاله، نویسنده به تجربه افغانستان اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد که عملیات آمریکا علیه زیرساخت‌های مواد مخدر در این کشور در سال ۲۰۱۹ نیز بر پایه «رضایت دولت افغانستان» انجام شد. طبق مقاله، این عملیات‌ها بخشی از همکاری مشترک برای تضعیف منابع مالی طالبان بود و از منظر حقوق بین‌الملل، چون با اجازه دولت میزبان انجام می‌شد، نقض حاکمیت محسوب نمی‌گردید. با این حال نویسنده یادآوری می‌کند که حتی در این چارچوب نیز رعایت قواعد حقوق بشردوستانه الزامی است و گزارش‌های سازمان ملل نشان دادهاند که برخی حملات به آزمایشگاه‌های مواد مخدر موجب تلفات غیرنظامی شده است.
💠 در جمع‌بندی مقاله، نویسنده تأکید می‌کند که سه الگوی بررسی‌شده یک خط گسل روشن را نشان می‌دهند: رویکردهای یک‌جانبه مانند مدل آمریکا، نظم حقوقی بین‌المللی را فرسایش می‌دهند، در حالی که مدل‌های مبتنی بر رضایت مانند چین و افغانستان، با اصول منشور سازمان ملل سازگارترند.
نویسنده هشدار می‌دهد که اگر دولت‌ها بتوانند صرفاً با برچسب «نارکوتروریسم» از زور استفاده کنند، مرز میان اجرای قانون و جنگ از بین می‌رود و این امر می‌تواند به عادی‌سازی استفاده از زور در حوزه‌هایی منجر شود که اساساً باید با سازوکارهای قضایی و پلیسی مدیریت شوند.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
(بخش اول)
💠 این مقاله توسط دکتر کیارا ردائلی در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ در وب‌سایت Opinio Juris منتشر شده است و به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه برخی دولت‌ها، به‌ویژه آمریکا، چین و افغانستان، از چارچوب‌های مختلف حقوق بین‌الملل برای توجیه عملیات نظامی یا فرامرزی علیه کارتل‌های مواد مخدر استفاده کرده‌اند. نویسنده در این مقاله تلاش می‌کند نشان دهد که برخورد نظامی با جرایم سازمان‌یافته چگونه می‌تواند مرز میان «جنگ» و «اجرای قانون» را مخدوش کند و چه پیامدهایی برای نظم حقوقی بین‌المللی دارد.
💠 در بخش نخست مقاله، نویسنده توضیح می‌دهد که بر اساس گزارش‌ها، دولت آمریکا از اوایل سپتامبر ۲۰۲۵ مجموعه‌ای از حملات مرگبار علیه قایق‌های مظنون به قاچاق مواد مخدر در کارائیب و اقیانوس آرام انجام داده است. طبق گفته نویسنده، این عملیات‌ها با عنوان مبارزه با «نارکوتروریست‌ها» معرفی شده و حتی مقام‌های آمریکایی از احتمال عملیات زمینی نیز سخن گفته‌اند. نویسنده تأکید می‌کند که این روایت رسمی، دو توجیه حقوقی را هم‌زمان مطرح می‌کند: نخست، ادعای «دفاع مشروع» علیه کارتل‌هایی که گفته می‌شود تهدیدی مستمر علیه آمریکا هستند؛ دوم، ادعای وجود «مخاصمه مسلحانه» میان آمریکا و کارتل‌ها که به‌زعم دولت، اجازه می‌دهد قواعد حقوق بشردوستانه و هدف‌گیری مبتنی بر وضعیت جنگی اعمال شود.
💠 در ادامه مقاله، نویسنده یادآوری می‌کند که بسیاری از متخصصان حقوق بین‌الملل این دو ادعا را به‌شدت زیر سؤال برده‌اند. طبق تحلیل نویسنده، هیچ شواهد عمومی و قابل‌راستی‌آزمایی وجود ندارد که نشان دهد قایق‌های هدف قرارگرفته واقعاً تهدیدی فوری بوده یا به حمله‌ای مسلحانه علیه آمریکا مرتبط بوده‌اند. همچنین نویسنده اشاره می‌کند که حتی اگر این یک مخاصمه مسلحانه غیرداخلی فرض شود، باز هم قواعد حقوق بشردوستانه اجازه نمی‌دهد افراد صرفاً به دلیل «قاچاقچی بودن» هدف قرار گیرند؛ بلکه باید عضویت واقعی در یک گروه مسلح یا مشارکت مستقیم در خصومت‌ها ثابت شود.
💠 در بخش دوم مقاله، نویسنده به مدل متفاوت چین در رودخانه مکونگ می‌پردازد و توضیح می‌دهد که این نمونه برخلاف رویکرد یک‌جانبه آمریکا، کاملاً بر «رضایت دولت‌های میزبان» استوار است. طبق مقاله، پس از قتل ۱۳ ملوان چینی در سال ۲۰۱۱، چین با لائوس، میانمار و تایلند توافق کرد که گشت‌های مشترک و عملیات هماهنگ برای مقابله با جرایم سازمان‌یافته در مکونگ انجام دهند. نویسنده تأکید می‌کند که این همکاری چندجانبه، نمونه‌ای از اجرای قانون فرامرزی است که بدون نقض حاکمیت کشورها و در چارچوب حقوق بین‌الملل انجام می‌شود. به گفته نویسنده، این مدل نشان می‌دهد که مقابله با تهدیدات فراملی لزوماً نیازمند توسل به زور یک‌جانبه نیست و می‌توان با سازوکارهای مبتنی بر رضایت، امنیت منطقه‌ای را تقویت کرد.
💠 در بخش سوم مقاله، نویسنده به تجربه افغانستان اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد که عملیات آمریکا علیه زیرساخت‌های مواد مخدر در این کشور در سال ۲۰۱۹ نیز بر پایه «رضایت دولت افغانستان» انجام شد. طبق مقاله، این عملیات‌ها بخشی از همکاری مشترک برای تضعیف منابع مالی طالبان بود و از منظر حقوق بین‌الملل، چون با اجازه دولت میزبان انجام می‌شد، نقض حاکمیت محسوب نمی‌گردید. با این حال نویسنده یادآوری می‌کند که حتی در این چارچوب نیز رعایت قواعد حقوق بشردوستانه الزامی است و گزارش‌های سازمان ملل نشان دادهاند که برخی حملات به آزمایشگاه‌های مواد مخدر موجب تلفات غیرنظامی شده است.
💠 در جمع‌بندی مقاله، نویسنده تأکید می‌کند که سه الگوی بررسی‌شده یک خط گسل روشن را نشان می‌دهند: رویکردهای یک‌جانبه مانند مدل آمریکا، نظم حقوقی بین‌المللی را فرسایش می‌دهند، در حالی که مدل‌های مبتنی بر رضایت مانند چین و افغانستان، با اصول منشور سازمان ملل سازگارترند.
نویسنده هشدار می‌دهد که اگر دولت‌ها بتوانند صرفاً با برچسب «نارکوتروریسم» از زور استفاده کنند، مرز میان اجرای قانون و جنگ از بین می‌رود و این امر می‌تواند به عادی‌سازی استفاده از زور در حوزه‌هایی منجر شود که اساساً باید با سازوکارهای قضایی و پلیسی مدیریت شوند.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
مهم‌ترین تحولات شورا و کمیساریای عالی حقوق بشر در هفته اخیر (۲۰ تا ۲۶ دسامبر ۲۰۲۵)
❇️ ۵ گزارشگر ویژه سازمان ملل به همراه ۲ کارشناس مستقل نسبت به وضعیت ۸ فعال فلسطینی در بریتانیا که از ۲ نوامبر در اعتصاب غذا هستند، هشدار دادند. طبق گزارش تأخیر در درمان، محدودیت تماس با خانواده و فشارهای غیرقانونی علیه این زندانیان که بدلیل اعتراض به فروش تسلیحات انگلیسی به اسرائیل اعتصاب کرده‌اند، وجود دارد. گزارشگران تأکید کردند سلامت زندانیان به شدت در خطر است و دولت موظف به حفاظت از جان و حقوق آنان است.
❇️ ۳ گزارشگر ویژه سازمان ملل به همراه 1 کارشناس مستقل، محاصره دریایی و حملات آمریکا علیه ونزوئلا را نقض آشکار قوانین بین‌المللی دانستند. آنها هشدار دادند این اقدامات جان مردم را تهدید کرده و خواستار پایان فوری محاصره و کشتار شدند.
❇️ کمیته منع تبعیض نژادپرستی سازمان ملل در پرونده فلسطین علیه اسرائیل، تبعیض سیستماتیک علیه فلسطینیان را تأیید کرد و اعلام کرد سیاست‌های اسرائیل مثل جداسازی، شهرک‌سازی و تخریب خانه‌ها تبعیض آشکار علیه فلسطینیان است. این کمیته از همه کشورها خواست با اقدامات عملی و قانونی جلوی این تبعیض‌ها را بگیرند و توصیه‌های سازمان ملل را اجرا کنند.
❇️ گزارشگر ویژه شکنجه هشدار داد شرایط بازداشت بشرا بی‌بی خان، همسر عمران خان، نخست‌وزیر پیشین پاکستان، سلامت او را به شدت تهدید می‌کند. او خواستار اقدام فوری پاکستان برای پایان دادن به وضعیت غیربهداشتی و انزوای طولانی‌مدت در زندان شد.
❇️ ایرنه خان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در زمینه حق آزادی عقیده و بیان، حملات خشونت‌آمیز علیه روزنامه‌های دیلی‌استار و پروتوم آلو در بنگلادش را محکوم کرد. او هشدار داد این حملات آزادی رسانه و دموکراسی را تهدید می‌کند و دولت باید فوراً عاملان را پاسخگو کند.
❇️ ولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، هشدار داد انتخابات تحت کنترل ارتش در میانمار در فضایی از خشونت و سرکوب برگزار می‌شود. او تأکید کرد تهدید و بازداشت مردم برای رأی‌دادن نقض جدی حقوق بشر است و شرایط مشارکت آزاد وجود ندارد.
❇️ دو گزارشگر ویژه سازمان ملل به همراه مای ساتو گزارشگر ویژه ایران و یک گروه کاری سازمان ملل خواستار توقف فوری اعدام زهرا شهباز طبری در رشت شدند.
❇️ گروهی از کارشناسان سازمان ملل هشدار دادند حذف مفهوم «جنسیت» از قوانین پرو عقب‌گردی جدی در برابری و حقوق بشر است. آنها تأکید کردند این قانون حمایت از زنان و افراد متنوع جنسیتی را تضعیف می‌کند و باید متوقف شود.
❇️ ولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، هشدار داد انتخابات گینه در فضایی از ترس و سرکوب برگزار می‌شود. او خواستار پایان دادن به ناپدیدسازی‌های اجباری و تضمین آزادی بیان و مشارکت سیاسی شد.
❇️ گروهی از کارشناسان سازمان ملل محکومیت جیمی لای، کارآفرین رسانه‌ای و فعال دموکراسی در هنگ‌کنگ، را نشانه‌ای از سقوط آزادی‌های اساسی دانستند. آنها خواستار آزادی فوری او شدند و این حکم را حمله مستقیم به آزادی بیان و رسانه توصیف کردند.
❇️ کمیته منع شکنجه سازمان ملل اعلام کرد دولت بوروندی وکلایی را به دلیل همکاری با این کمیته از کار محروم و اموالشان را مصادره کرده است. این نهاد تأکید کرد این اقدامات نقض کنوانسیون علیه شکنجه است و بوروندی باید فوراً مجوز و اموال آنان را بازگرداند.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
❇️ ۵ گزارشگر ویژه سازمان ملل به همراه ۲ کارشناس مستقل نسبت به وضعیت ۸ فعال فلسطینی در بریتانیا که از ۲ نوامبر در اعتصاب غذا هستند، هشدار دادند. طبق گزارش تأخیر در درمان، محدودیت تماس با خانواده و فشارهای غیرقانونی علیه این زندانیان که بدلیل اعتراض به فروش تسلیحات انگلیسی به اسرائیل اعتصاب کرده‌اند، وجود دارد. گزارشگران تأکید کردند سلامت زندانیان به شدت در خطر است و دولت موظف به حفاظت از جان و حقوق آنان است.
❇️ ۳ گزارشگر ویژه سازمان ملل به همراه 1 کارشناس مستقل، محاصره دریایی و حملات آمریکا علیه ونزوئلا را نقض آشکار قوانین بین‌المللی دانستند. آنها هشدار دادند این اقدامات جان مردم را تهدید کرده و خواستار پایان فوری محاصره و کشتار شدند.
❇️ کمیته منع تبعیض نژادپرستی سازمان ملل در پرونده فلسطین علیه اسرائیل، تبعیض سیستماتیک علیه فلسطینیان را تأیید کرد و اعلام کرد سیاست‌های اسرائیل مثل جداسازی، شهرک‌سازی و تخریب خانه‌ها تبعیض آشکار علیه فلسطینیان است. این کمیته از همه کشورها خواست با اقدامات عملی و قانونی جلوی این تبعیض‌ها را بگیرند و توصیه‌های سازمان ملل را اجرا کنند.
❇️ گزارشگر ویژه شکنجه هشدار داد شرایط بازداشت بشرا بی‌بی خان، همسر عمران خان، نخست‌وزیر پیشین پاکستان، سلامت او را به شدت تهدید می‌کند. او خواستار اقدام فوری پاکستان برای پایان دادن به وضعیت غیربهداشتی و انزوای طولانی‌مدت در زندان شد.
❇️ ایرنه خان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در زمینه حق آزادی عقیده و بیان، حملات خشونت‌آمیز علیه روزنامه‌های دیلی‌استار و پروتوم آلو در بنگلادش را محکوم کرد. او هشدار داد این حملات آزادی رسانه و دموکراسی را تهدید می‌کند و دولت باید فوراً عاملان را پاسخگو کند.
❇️ ولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، هشدار داد انتخابات تحت کنترل ارتش در میانمار در فضایی از خشونت و سرکوب برگزار می‌شود. او تأکید کرد تهدید و بازداشت مردم برای رأی‌دادن نقض جدی حقوق بشر است و شرایط مشارکت آزاد وجود ندارد.
❇️ دو گزارشگر ویژه سازمان ملل به همراه مای ساتو گزارشگر ویژه ایران و یک گروه کاری سازمان ملل خواستار توقف فوری اعدام زهرا شهباز طبری در رشت شدند.
❇️ گروهی از کارشناسان سازمان ملل هشدار دادند حذف مفهوم «جنسیت» از قوانین پرو عقب‌گردی جدی در برابری و حقوق بشر است. آنها تأکید کردند این قانون حمایت از زنان و افراد متنوع جنسیتی را تضعیف می‌کند و باید متوقف شود.
❇️ ولکر ترک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، هشدار داد انتخابات گینه در فضایی از ترس و سرکوب برگزار می‌شود. او خواستار پایان دادن به ناپدیدسازی‌های اجباری و تضمین آزادی بیان و مشارکت سیاسی شد.
❇️ گروهی از کارشناسان سازمان ملل محکومیت جیمی لای، کارآفرین رسانه‌ای و فعال دموکراسی در هنگ‌کنگ، را نشانه‌ای از سقوط آزادی‌های اساسی دانستند. آنها خواستار آزادی فوری او شدند و این حکم را حمله مستقیم به آزادی بیان و رسانه توصیف کردند.
❇️ کمیته منع شکنجه سازمان ملل اعلام کرد دولت بوروندی وکلایی را به دلیل همکاری با این کمیته از کار محروم و اموالشان را مصادره کرده است. این نهاد تأکید کرد این اقدامات نقض کنوانسیون علیه شکنجه است و بوروندی باید فوراً مجوز و اموال آنان را بازگرداند.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
نگاهی به نکات کلیدی بیانیه کمیته رفع تبعیض نژادی در پرونده فلسطین علیه رژیم صهیونیستی
🌐 در ماه آوریل سال ۲۰۱۸ دولت فلسطین، پرونده «دولت فلسطین علیه اسرائیل» را در کمیته رفع تبعیض نژادی سازمان ملل مطرح نمود. این نخستین استفاده از مکانیسم شکایت بین‌دولتی این کنوانسیون بود.
🌐 در فرایند این شکایت، فلسطین بیان نمود که سیاست‌های اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی تبعیض سیستماتیک علیه فلسطینی‌ها ایجاد کرده است.
🌐 کمیته در سال‌های ۲۰۱۹-۲۰۲۱ صلاحیت خود را تأیید کرد و علی‌رغم عدم همکاری اسرائیل، یک کمیسیون مستقل آشتی تشکیل داد. این کمیسیون در ۲۰۲۴ نتیجه گرفت که این سیاست‌ها به تبعیض ساختاری منجر شده و چشم‌انداز صلح را تضعیف می‌کند.
🌐 در تاریخ در ۲۴ دسامبر کمیته بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن از همه دولت‌های عضو کنوانسیون خواست تا اقدامات مشخصی در پی نتیجه‌گیری‌های خود در پرونده‌ای که توسط دولت فلسطین علیه اسرائیل مطرح شده بود، انجام دهند و آنها را ترغیب کرد تا اجرای توصیه‌های کمیته را حمایت کنند. محورهای برخی از این توصیه‌ها به شرح زیر است:
- درخواست کمیته از همه کشورهای عضو کنوانسیون برای انجام اقدامات مشخص از جمله اعمال تحریم‌های مناسب علیه ترویج نفرت‌پراکنی و خشونت با انگیزه نژادی؛
- اشاره کمیسیون به جداسازی جوامع یهودی و غیریهودی، گسترش شهرک‌ها، محدودیت مجوز ساخت‌وساز و تخریب خانه‌ها به مثابه تبعیض سیستماتیک علیه فلسطینیان و تضعیف چشم‌انداز حل مسالمت‌آمیز؛
- تأکید بر تعهد کشورهای عضو برای تنظیم سیاست‌ها، همکاری‌ها، کمک‌ها و منابع خود در راستای عدم حمایت از سیاست‌ها یا اقدامات تبعیض‌آمیز و استفاده از ابزارهای دیپلماتیک، حقوقی و قانونی برای ترویج رعایت استانداردهای بین‌المللی؛
- اشاره به مسئول دانستن کشوری که آگاهانه تبعیض نژادی دولتی دیگر را تحمل کند در حالی که موظف به جلوگیری از آن است؛
- تأکید کمیته در شصتمین سالگرد کنوانسیون بر فوریت مبارزه با تبعیض نژادی، به‌ویژه در شرایط درگیری مسلحانه، و نیاز به تعهد کامل همه کشورها.
#وضعیت_حقوق‌بشر_کشورها
@ngoodvv
🌐 در ماه آوریل سال ۲۰۱۸ دولت فلسطین، پرونده «دولت فلسطین علیه اسرائیل» را در کمیته رفع تبعیض نژادی سازمان ملل مطرح نمود. این نخستین استفاده از مکانیسم شکایت بین‌دولتی این کنوانسیون بود.
🌐 در فرایند این شکایت، فلسطین بیان نمود که سیاست‌های اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی تبعیض سیستماتیک علیه فلسطینی‌ها ایجاد کرده است.
🌐 کمیته در سال‌های ۲۰۱۹-۲۰۲۱ صلاحیت خود را تأیید کرد و علی‌رغم عدم همکاری اسرائیل، یک کمیسیون مستقل آشتی تشکیل داد. این کمیسیون در ۲۰۲۴ نتیجه گرفت که این سیاست‌ها به تبعیض ساختاری منجر شده و چشم‌انداز صلح را تضعیف می‌کند.
🌐 در تاریخ در ۲۴ دسامبر کمیته بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن از همه دولت‌های عضو کنوانسیون خواست تا اقدامات مشخصی در پی نتیجه‌گیری‌های خود در پرونده‌ای که توسط دولت فلسطین علیه اسرائیل مطرح شده بود، انجام دهند و آنها را ترغیب کرد تا اجرای توصیه‌های کمیته را حمایت کنند. محورهای برخی از این توصیه‌ها به شرح زیر است:
- درخواست کمیته از همه کشورهای عضو کنوانسیون برای انجام اقدامات مشخص از جمله اعمال تحریم‌های مناسب علیه ترویج نفرت‌پراکنی و خشونت با انگیزه نژادی؛
- اشاره کمیسیون به جداسازی جوامع یهودی و غیریهودی، گسترش شهرک‌ها، محدودیت مجوز ساخت‌وساز و تخریب خانه‌ها به مثابه تبعیض سیستماتیک علیه فلسطینیان و تضعیف چشم‌انداز حل مسالمت‌آمیز؛
- تأکید بر تعهد کشورهای عضو برای تنظیم سیاست‌ها، همکاری‌ها، کمک‌ها و منابع خود در راستای عدم حمایت از سیاست‌ها یا اقدامات تبعیض‌آمیز و استفاده از ابزارهای دیپلماتیک، حقوقی و قانونی برای ترویج رعایت استانداردهای بین‌المللی؛
- اشاره به مسئول دانستن کشوری که آگاهانه تبعیض نژادی دولتی دیگر را تحمل کند در حالی که موظف به جلوگیری از آن است؛
- تأکید کمیته در شصتمین سالگرد کنوانسیون بر فوریت مبارزه با تبعیض نژادی، به‌ویژه در شرایط درگیری مسلحانه، و نیاز به تعهد کامل همه کشورها.
#وضعیت_حقوق‌بشر_کشورها
@ngoodvv
انتشار دیدگاه‌های علمی پژوهشگران ایرانی حوزه حقوق کودک در فراخوان سازمان ملل متحد
💠 کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۴ فراخوانی صادر کرد با عنوان
Call for submissions for Open-ended intergovernmental working group on an optional protocol to the Convention on the Rights of the Child.
💠 این فراخوان بخشی از روندی بین‌المللی برای تدوین یک پروتکل اختیاری جدید ذیل کنوانسیون حقوق کودک است. هدف اصلی آن تقویت حق آموزش رایگان و برابر برای همه کودکان جهان، به‌ویژه در دوره‌های پیش‌دبستانی و متوسطه، و ایجاد سازوکارهای الزام‌آور برای دولت‌ها در این زمینه است.
💠 این پروتکل اختیاری قرار است به‌طور مشخص بر چند محور کلیدی تمرکز کند:
نخست، شناسایی صریح حق آموزش به‌عنوان حقی شامل مراقبت و آموزش در دوران کودکی؛
دوم، الزام دولت‌ها به فراهم‌سازی آموزش پیش‌دبستانی رایگان برای همه کودکان، حداقل به مدت یک سال؛
سوم، تضمین دسترسی رایگان به آموزش متوسطه؛
چهارم، تشویق و تقویت همکاری‌های بین‌المللی در حوزه آموزش؛ و
پنجم، تسهیل روند گزارش‌دهی کشورها به کمیته حقوق کودک از طریق ادغام گزارش‌های مربوط به پروتکل اختیاری در گزارش‌های اصلی کنوانسیون.
💠 دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر از دولت‌ها، سازمان‌های جامعه مدنی، نهادهای ملی حقوق بشر، دانشگاهیان و کارشناسان مستقل دعوت کرده است تا دیدگاه‌های خود را در قالب پاسخ به پرسش‌های مشخص ارائه دهند. این پرسش‌ها شامل بررسی موانع قانونی، سیاستی و عملی در دسترسی به آموزش رایگان، به‌ویژه برای کودکان حاشیه‌نشین و آسیب‌پذیر، ارائه نمونه‌هایی از سازوکارهای مالی نوآورانه و پایدار برای حمایت از آموزش رایگان، و توضیح اقدامات دولت‌ها در رفع موانع و تخصیص منابع کافی برای تحقق این حق است.
💠 در این چارچوب، مشارکت پژوهشگران ایرانی اقدامی ارزشمند است. در حال حاضر دیدگاه‌های علمی دکتر محمدمهدی سیدناصری و خانم مهشید جمالی در وب‌سایت دفتر کمیساریای عالی منتشر شده است. این دو پژوهشگر در محتوای ارسالی خود به بررسی وضعیت آموزش رایگان در ایران و چالش‌های موجود پرداخته‌اند و پیشنهادهایی برای تقویت سیاست‌ها و برنامه‌های ملی در راستای تحقق حق آموزش برابر ارائه کرده‌اند.
انتشار رسمی این دیدگاه‌ها نشان‌دهنده جایگاه علمی و حرفه‌ای پژوهشگران و جوامع مدنی ایرانی در فرآیندهای بین‌المللی حقوق بشر و اهمیت مشارکت آنان در تدوین اسناد هنجاری جهانی است.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
💠 کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد در تاریخ ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۴ فراخوانی صادر کرد با عنوان
Call for submissions for Open-ended intergovernmental working group on an optional protocol to the Convention on the Rights of the Child.
💠 این فراخوان بخشی از روندی بین‌المللی برای تدوین یک پروتکل اختیاری جدید ذیل کنوانسیون حقوق کودک است. هدف اصلی آن تقویت حق آموزش رایگان و برابر برای همه کودکان جهان، به‌ویژه در دوره‌های پیش‌دبستانی و متوسطه، و ایجاد سازوکارهای الزام‌آور برای دولت‌ها در این زمینه است.
💠 این پروتکل اختیاری قرار است به‌طور مشخص بر چند محور کلیدی تمرکز کند:
نخست، شناسایی صریح حق آموزش به‌عنوان حقی شامل مراقبت و آموزش در دوران کودکی؛
دوم، الزام دولت‌ها به فراهم‌سازی آموزش پیش‌دبستانی رایگان برای همه کودکان، حداقل به مدت یک سال؛
سوم، تضمین دسترسی رایگان به آموزش متوسطه؛
چهارم، تشویق و تقویت همکاری‌های بین‌المللی در حوزه آموزش؛ و
پنجم، تسهیل روند گزارش‌دهی کشورها به کمیته حقوق کودک از طریق ادغام گزارش‌های مربوط به پروتکل اختیاری در گزارش‌های اصلی کنوانسیون.
💠 دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر از دولت‌ها، سازمان‌های جامعه مدنی، نهادهای ملی حقوق بشر، دانشگاهیان و کارشناسان مستقل دعوت کرده است تا دیدگاه‌های خود را در قالب پاسخ به پرسش‌های مشخص ارائه دهند. این پرسش‌ها شامل بررسی موانع قانونی، سیاستی و عملی در دسترسی به آموزش رایگان، به‌ویژه برای کودکان حاشیه‌نشین و آسیب‌پذیر، ارائه نمونه‌هایی از سازوکارهای مالی نوآورانه و پایدار برای حمایت از آموزش رایگان، و توضیح اقدامات دولت‌ها در رفع موانع و تخصیص منابع کافی برای تحقق این حق است.
💠 در این چارچوب، مشارکت پژوهشگران ایرانی اقدامی ارزشمند است. در حال حاضر دیدگاه‌های علمی دکتر محمدمهدی سیدناصری و خانم مهشید جمالی در وب‌سایت دفتر کمیساریای عالی منتشر شده است. این دو پژوهشگر در محتوای ارسالی خود به بررسی وضعیت آموزش رایگان در ایران و چالش‌های موجود پرداخته‌اند و پیشنهادهایی برای تقویت سیاست‌ها و برنامه‌های ملی در راستای تحقق حق آموزش برابر ارائه کرده‌اند.
انتشار رسمی این دیدگاه‌ها نشان‌دهنده جایگاه علمی و حرفه‌ای پژوهشگران و جوامع مدنی ایرانی در فرآیندهای بین‌المللی حقوق بشر و اهمیت مشارکت آنان در تدوین اسناد هنجاری جهانی است.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
جنگ اقتصادی، غزه و فروپاشی بازدارندگی جهانی: گفت‌وگو با الیجا جی. مگنایر
💢 در ادامه سلسله مصاحبه‌‌های سازمان دفاع از قربانیان خشونت درباره سیاست‌های تحریمی آمریکا و پیامدهای آنها بر حقوق غیرنظامیان و نظم حقوقی بین‌المللی، همچنین جنگ غزه، این سازمان میزبان گفت‌وگویی تفصیلی با الیجا جی. مگنایر، روزنامه‌نگار باسابقه جنگ و تحلیل‌گر ارشد ریسک سیاسی، بوده است.
مگنایر با بیش از ۳۷ سال تجربه میدانی در ایران، عراق، لبنان، سوریه و دیگر کشورهای غرب آسیا، از معدود تحلیل‌گرانی است که جنگ‌های معاصر را نه فقط از زاویه نظامی، بلکه در پیوند با جنگ اقتصادی، تحریم‌ها، روایت‌سازی سیاسی و تخریب زیرساخت‌های غیرنظامی تحلیل می‌کند.
💢 او در بخش نخست گفت‌وگو، تحریم‌های آمریکا علیه ایران را بخشی از یک راهبرد امنیتی طراحی‌شده می‌داند که مستقیماً زیرساخت‌های حیاتی غیرنظامی را هدف قرار می‌دهد. به گفته مگنایر، اگرچه در اسناد رسمی به «معافیت‌های بشردوستانه» برای دارو و تجهیزات پزشکی اشاره می‌شود، اما سازوکار تحریم‌ها به‌گونه‌ای است که بانک‌ها، شرکت‌های بیمه و شبکه‌های حمل‌ونقل، از ترس تحریم‌های ثانویه از هرگونه همکاری خودداری می‌کنند.
💢 این وضعیت که از آن با عنوان اثر سرمازا ( Chilling Effect: خودداری بانک‌ها و شرکت‌ها از همکاری، نه به‌دلیل ممنوعیت مستقیم، بلکه از ترس تحریم‌های ثانویه) یاد می‌شود، در عمل به اختلال در زنجیره تأمین دارو، افزایش قیمت‌ها، کمبود تجهیزات حیاتی و آسیب‌پذیری مستقیم بیماران منجر می‌شود. او اضافه می‌کند که در صنعت هوانوردی غیرنظامی نیز محدودیت در دسترسی به قطعات یدکی، گواهی‌های ایمنی و شبکه‌های تعمیراتی، بدون شلیک حتی یک گلوله، ایمنی پروازها، تجارت و اعتماد عمومی را تضعیف می‌کند.
💢 از منظر حقوق بین‌الملل، مگنایر تأکید می‌کند که تحریم‌ها به‌طور خودکار «مجازات جمعی» محسوب نمی‌شوند، اما زمانی که طراحی و اجرای آنها به‌گونه‌ای است که رنج گسترده غیرنظامیان کاملاً قابل پیش‌بینی است و این رنج به ابزار فشار سیاسی تبدیل می‌شود، منطق آنها به منطق ممنوعه ماده ۳۳ کنوانسیون چهارم ژنو نزدیک می‌شود. به گفته او، معیار اصلی در ارزیابی حقوقی نه نیت اعلامی دولت‌ها، بلکه پیامدهای قابل پیش‌بینی و نامتناسب سیاست‌هاست.
💢 در بخش مربوط به غزه، مگنایر روایت اسرائیل از «خسارت ناخواسته» را گمراه‌کننده می‌داند. او توضیح می‌دهد وقتی بیمارستان‌ها، مدارس، پناهگاه‌ها و زیرساخت‌های انسانی به‌طور مکرر و الگو‌مند هدف قرار می‌گیرند، دیگر نمی‌توان از خطای موردی یا نقص اطلاعات سخن گفت.
به باور او، این الگو نشان‌دهنده دکترین عملیاتی‌ای است که هدف آن غیرقابل‌سکونت کردن سرزمین و فرسایش تاب‌آوری جمعیت غیرنظامی است. مگنایر با اشاره به دستورهای موقت دیوان بین‌المللی دادگستری یادآوری می‌کند که حتی در مرحله اولیه رسیدگی نیز خطر نقض‌های شدید و غیرقابل جبران حقوق بین‌الملل به رسمیت شناخته شده است. او تأکید می‌کند که استفاده مکرر از اصطلاح «خسارت جانبی» بیشتر کارکرد سیاسی و رسانه‌ای دارد تا جایگاه حقوقی.
💢 در ادامه، مگنایر به موضوع تسلیح اسرائیل می‌پردازد و توضیح می‌دهد که مرز میان «حمایت سیاسی» و «همدستی حقوقی» زمانی جابه‌جا می‌شود که دولت‌ها با وجود هشدارهای رسمی سازمان ملل و شواهد گسترده از تلفات غیرنظامیان، همچنان به ارسال مستمر تسلیحات و قطعات کلیدی بدون شرط و نظارت ادامه می‌دهند. به گفته او، زنجیره‌های تأمین تسلیحاتی و مجوزهای صادرات، کشورهای غربی را مستقیماً در پیامدهای میدانی جنگ دخیل می‌کند.
💢 در تحلیل راهبرد «وحدت جبهه‌ها»، مگنایر این رویکرد را پاسخی عملی به ناکارآمدی شورای امنیت می‌داند؛ نوعی بازدارندگی از طریق درهم‌تنیدگی که با افزایش هزینه‌ها و پیچیده‌سازی محاسبات، آزادی عمل طرف مقابل را محدود می‌کند. با این حال، او هشدار می‌دهد که این الگو جایگزین نظم حقوقی مشروع نیست و در صورت مدیریت نادرست می‌تواند دامنه درگیری را گسترش دهد.
💢 در بخش پایانی، مگنایر به استفاده ابزاری از گفتمان حقوق بشر در غرب اشاره می‌کند؛ روشی که نه بر جعل واقعیت، بلکه بر گزینش، برجسته‌سازی و سکوت گزینشی استوار است و افکار عمومی را برای پذیرش تحریم‌ها و عادی‌سازی رنج غیرنظامیان آماده می‌کند. او در مقابل، بر نقش حیاتی سازمان‌های مردم‌نهاد تأکید می‌کند و می‌گوید عدالت در نظم پسا‌هژمونیک از مسیر مستندسازی دقیق، استفاده از صلاحیت جهانی دادگاه‌ها و پیگیری حقوقی مستمر شکل می‌گیرد، نه از طریق اتکا به سازوکارهای ناکارآمد بین‌المللی.
متن کامل مصاحبه:
https://odvv.ngo/index.php/2025/12/30/silent-war-against-civilians-an-interview-with-elijah-j-magnier/
#مصاحبه_اختصاصی
@ngoodvv
💢 در ادامه سلسله مصاحبه‌‌های سازمان دفاع از قربانیان خشونت درباره سیاست‌های تحریمی آمریکا و پیامدهای آنها بر حقوق غیرنظامیان و نظم حقوقی بین‌المللی، همچنین جنگ غزه، این سازمان میزبان گفت‌وگویی تفصیلی با الیجا جی. مگنایر، روزنامه‌نگار باسابقه جنگ و تحلیل‌گر ارشد ریسک سیاسی، بوده است.
مگنایر با بیش از ۳۷ سال تجربه میدانی در ایران، عراق، لبنان، سوریه و دیگر کشورهای غرب آسیا، از معدود تحلیل‌گرانی است که جنگ‌های معاصر را نه فقط از زاویه نظامی، بلکه در پیوند با جنگ اقتصادی، تحریم‌ها، روایت‌سازی سیاسی و تخریب زیرساخت‌های غیرنظامی تحلیل می‌کند.
💢 او در بخش نخست گفت‌وگو، تحریم‌های آمریکا علیه ایران را بخشی از یک راهبرد امنیتی طراحی‌شده می‌داند که مستقیماً زیرساخت‌های حیاتی غیرنظامی را هدف قرار می‌دهد. به گفته مگنایر، اگرچه در اسناد رسمی به «معافیت‌های بشردوستانه» برای دارو و تجهیزات پزشکی اشاره می‌شود، اما سازوکار تحریم‌ها به‌گونه‌ای است که بانک‌ها، شرکت‌های بیمه و شبکه‌های حمل‌ونقل، از ترس تحریم‌های ثانویه از هرگونه همکاری خودداری می‌کنند.
💢 این وضعیت که از آن با عنوان اثر سرمازا ( Chilling Effect: خودداری بانک‌ها و شرکت‌ها از همکاری، نه به‌دلیل ممنوعیت مستقیم، بلکه از ترس تحریم‌های ثانویه) یاد می‌شود، در عمل به اختلال در زنجیره تأمین دارو، افزایش قیمت‌ها، کمبود تجهیزات حیاتی و آسیب‌پذیری مستقیم بیماران منجر می‌شود. او اضافه می‌کند که در صنعت هوانوردی غیرنظامی نیز محدودیت در دسترسی به قطعات یدکی، گواهی‌های ایمنی و شبکه‌های تعمیراتی، بدون شلیک حتی یک گلوله، ایمنی پروازها، تجارت و اعتماد عمومی را تضعیف می‌کند.
💢 از منظر حقوق بین‌الملل، مگنایر تأکید می‌کند که تحریم‌ها به‌طور خودکار «مجازات جمعی» محسوب نمی‌شوند، اما زمانی که طراحی و اجرای آنها به‌گونه‌ای است که رنج گسترده غیرنظامیان کاملاً قابل پیش‌بینی است و این رنج به ابزار فشار سیاسی تبدیل می‌شود، منطق آنها به منطق ممنوعه ماده ۳۳ کنوانسیون چهارم ژنو نزدیک می‌شود. به گفته او، معیار اصلی در ارزیابی حقوقی نه نیت اعلامی دولت‌ها، بلکه پیامدهای قابل پیش‌بینی و نامتناسب سیاست‌هاست.
💢 در بخش مربوط به غزه، مگنایر روایت اسرائیل از «خسارت ناخواسته» را گمراه‌کننده می‌داند. او توضیح می‌دهد وقتی بیمارستان‌ها، مدارس، پناهگاه‌ها و زیرساخت‌های انسانی به‌طور مکرر و الگو‌مند هدف قرار می‌گیرند، دیگر نمی‌توان از خطای موردی یا نقص اطلاعات سخن گفت.
به باور او، این الگو نشان‌دهنده دکترین عملیاتی‌ای است که هدف آن غیرقابل‌سکونت کردن سرزمین و فرسایش تاب‌آوری جمعیت غیرنظامی است. مگنایر با اشاره به دستورهای موقت دیوان بین‌المللی دادگستری یادآوری می‌کند که حتی در مرحله اولیه رسیدگی نیز خطر نقض‌های شدید و غیرقابل جبران حقوق بین‌الملل به رسمیت شناخته شده است. او تأکید می‌کند که استفاده مکرر از اصطلاح «خسارت جانبی» بیشتر کارکرد سیاسی و رسانه‌ای دارد تا جایگاه حقوقی.
💢 در ادامه، مگنایر به موضوع تسلیح اسرائیل می‌پردازد و توضیح می‌دهد که مرز میان «حمایت سیاسی» و «همدستی حقوقی» زمانی جابه‌جا می‌شود که دولت‌ها با وجود هشدارهای رسمی سازمان ملل و شواهد گسترده از تلفات غیرنظامیان، همچنان به ارسال مستمر تسلیحات و قطعات کلیدی بدون شرط و نظارت ادامه می‌دهند. به گفته او، زنجیره‌های تأمین تسلیحاتی و مجوزهای صادرات، کشورهای غربی را مستقیماً در پیامدهای میدانی جنگ دخیل می‌کند.
💢 در تحلیل راهبرد «وحدت جبهه‌ها»، مگنایر این رویکرد را پاسخی عملی به ناکارآمدی شورای امنیت می‌داند؛ نوعی بازدارندگی از طریق درهم‌تنیدگی که با افزایش هزینه‌ها و پیچیده‌سازی محاسبات، آزادی عمل طرف مقابل را محدود می‌کند. با این حال، او هشدار می‌دهد که این الگو جایگزین نظم حقوقی مشروع نیست و در صورت مدیریت نادرست می‌تواند دامنه درگیری را گسترش دهد.
💢 در بخش پایانی، مگنایر به استفاده ابزاری از گفتمان حقوق بشر در غرب اشاره می‌کند؛ روشی که نه بر جعل واقعیت، بلکه بر گزینش، برجسته‌سازی و سکوت گزینشی استوار است و افکار عمومی را برای پذیرش تحریم‌ها و عادی‌سازی رنج غیرنظامیان آماده می‌کند. او در مقابل، بر نقش حیاتی سازمان‌های مردم‌نهاد تأکید می‌کند و می‌گوید عدالت در نظم پسا‌هژمونیک از مسیر مستندسازی دقیق، استفاده از صلاحیت جهانی دادگاه‌ها و پیگیری حقوقی مستمر شکل می‌گیرد، نه از طریق اتکا به سازوکارهای ناکارآمد بین‌المللی.
متن کامل مصاحبه:
https://odvv.ngo/index.php/2025/12/30/silent-war-against-civilians-an-interview-with-elijah-j-magnier/
#مصاحبه_اختصاصی
@ngoodvv
مهم‌ترین تحولات شورا و کمیساریای عالی حقوق بشر در هفته اخیر (۲۷ دسامبر تا ۲ ژانویه ۲۰۲۶)
📕 هیأت حقیقت‌یاب ونزوئلا پس از مداخله نظامی آمریکا و بازداشت نیکولاس مادورو، نسبت به خطر تشدید نقض حقوق بشر در این کشور ابراز نگرانی شدید کرد و بر لزوم پاسخگویی برای قتل‌های فراقضایی و شکنجه‌های مستندشده تأکید نمود. اعضای هیأت اعلام کردند که غیرقانونی بودن حمله آمریکا مسئولیت مقامات ونزوئلایی در سال‌ها سرکوب و جنایات علیه بشریت را کاهش نمی‌دهد و همه افراد دارای نقش فرماندهی باید پاسخگو شوند. این هیأت از آمریکا، ونزوئلا و جامعه جهانی خواست برای حفظ حقوق مردم ونزوئلا و رعایت کامل حقوق بین‌الملل اقدام فوری انجام دهند.
📘ولکر ترک، از اسرائیل خواست طرح‌های اعدام اجباری برای فلسطینیان را کنار بگذارد، زیرا این اقدام آشکارا ناقض قوانین بین‌المللی و اصل حق حیات است. او هشدار داد که این طرح‌ها تبعیض‌آمیز بوده و تنها علیه فلسطینیان اعمال می‌شود، آن‌هم در شرایطی که بسیاری پس از محاکمه‌های ناعادلانه محکوم می‌شوند. ترک تأکید کرد محروم کردن فلسطینیان از تضمین‌های دادرسی عادلانه در کنوانسیون چهارم ژنو، جنایت جنگی محسوب می‌شود.
📙 گروهی از کارشناسان سازمان ملل محاصره دریایی آمریکا علیه ونزوئلا را نقض آشکار قوانین بین‌المللی دانستند و آن را مصداق تجاوز مسلحانه خواندند. آنان هشدار دادند این اقدام همراه با حملات مرگبار اخیر علیه کشتی‌های غیرنظامی، حق حیات مردم ونزوئلا و ثبات منطقه را به‌شدت تهدید می‌کند. کارشناسان خواستار اقدام فوری دولت‌ها برای پایان دادن به محاصره و پاسخگویی عاملان این نقض‌ها شدند.
📗 ولکر ترک، تعلیق گسترده سازمان‌های امدادی از سوی اسرائیل در غزه را اقدامی فاجعه‌بار و بخشی از الگوی محدودیت‌های غیرقانونی بر کمک‌های انسانی توصیف کرد. او هشدار داد این تعلیق‌های خودسرانه وضعیت غیرقابل‌تحمل مردم غزه را وخیم‌تر می‌کند و از کشورها خواست فوراً برای رفع موانع و تضمین ورود آزادانه کمک‌ها اقدام کنند. ترک یادآور شد اسرائیل طبق حقوق بین‌الملل موظف است دسترسی به نیازهای اساسی و امدادرسانی انسانی را بدون مانع فراهم کند.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
📕 هیأت حقیقت‌یاب ونزوئلا پس از مداخله نظامی آمریکا و بازداشت نیکولاس مادورو، نسبت به خطر تشدید نقض حقوق بشر در این کشور ابراز نگرانی شدید کرد و بر لزوم پاسخگویی برای قتل‌های فراقضایی و شکنجه‌های مستندشده تأکید نمود. اعضای هیأت اعلام کردند که غیرقانونی بودن حمله آمریکا مسئولیت مقامات ونزوئلایی در سال‌ها سرکوب و جنایات علیه بشریت را کاهش نمی‌دهد و همه افراد دارای نقش فرماندهی باید پاسخگو شوند. این هیأت از آمریکا، ونزوئلا و جامعه جهانی خواست برای حفظ حقوق مردم ونزوئلا و رعایت کامل حقوق بین‌الملل اقدام فوری انجام دهند.
📘ولکر ترک، از اسرائیل خواست طرح‌های اعدام اجباری برای فلسطینیان را کنار بگذارد، زیرا این اقدام آشکارا ناقض قوانین بین‌المللی و اصل حق حیات است. او هشدار داد که این طرح‌ها تبعیض‌آمیز بوده و تنها علیه فلسطینیان اعمال می‌شود، آن‌هم در شرایطی که بسیاری پس از محاکمه‌های ناعادلانه محکوم می‌شوند. ترک تأکید کرد محروم کردن فلسطینیان از تضمین‌های دادرسی عادلانه در کنوانسیون چهارم ژنو، جنایت جنگی محسوب می‌شود.
📙 گروهی از کارشناسان سازمان ملل محاصره دریایی آمریکا علیه ونزوئلا را نقض آشکار قوانین بین‌المللی دانستند و آن را مصداق تجاوز مسلحانه خواندند. آنان هشدار دادند این اقدام همراه با حملات مرگبار اخیر علیه کشتی‌های غیرنظامی، حق حیات مردم ونزوئلا و ثبات منطقه را به‌شدت تهدید می‌کند. کارشناسان خواستار اقدام فوری دولت‌ها برای پایان دادن به محاصره و پاسخگویی عاملان این نقض‌ها شدند.
📗 ولکر ترک، تعلیق گسترده سازمان‌های امدادی از سوی اسرائیل در غزه را اقدامی فاجعه‌بار و بخشی از الگوی محدودیت‌های غیرقانونی بر کمک‌های انسانی توصیف کرد. او هشدار داد این تعلیق‌های خودسرانه وضعیت غیرقابل‌تحمل مردم غزه را وخیم‌تر می‌کند و از کشورها خواست فوراً برای رفع موانع و تضمین ورود آزادانه کمک‌ها اقدام کنند. ترک یادآور شد اسرائیل طبق حقوق بین‌الملل موظف است دسترسی به نیازهای اساسی و امدادرسانی انسانی را بدون مانع فراهم کند.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
نگاهی به گزارش جدید دفتر حقوق بشر سازمان ملل در خصوص آپارتاید در سرزمین‌های اشغالی
کمیساریای عالی حقوق بشر در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۲۶ (۱۷ دی ۱۴۰۴) گزارشی را درخصوص تأثیر خفقان‌آور قوانین، سیاست‌ها و اقدامات رژیم صهیونیستی بر تمامی جنبه‌های زندگی روزمره فلسطینی‌ها در کرانه باختری اشغالی و بیت‌المقدس شرقی، منتشر کرده است.
این گزارش هشدار می‌دهد که رژیم صهیونیستی در حال نقض حقوق بین‌الملل است که کشورها را ملزم به ممنوعیت و ریشه‌کن کردن جداسازی نژادی و آپارتاید می‌کند.
گزارش خاطرنشان می‌کند که تبعیض سیستماتیک علیه فلسطینی‌ها در سرزمین‌های اشغالی فلسطین یک نگرانی طولانی‌مدت است و وضعیت از حداقل دسامبر ۲۰۲۲ به طور چشمگیری بدتر شده است.
برخی نکات مهم گزارش عبارتند از:
- اشاره به اداره سرزمین‌های اشغالی برای فلسطینیان و اسرائیلی‌ها تحت دو نظام حقوقی و سیاستی مجزا و طیفی از نابرابری در مسائل حیاتی؛
- اشاره به سلب مالکیت از زمین‌ها و خانه‌های فلسطینیان همراه با سایر اشکال تبعیض سیستماتیک، از جمله تعقیب کیفری در دادگاه‌های نظامی؛
- اشاره به وجود جداسازی، تفکیک و تبعیت به صورت دائمی با هدف حفظ ستم و سلطه؛
- اشاره به افزایش استفاده رژیم صهیونیستی از نیروی غیرقانونی، بازداشت خودسرانه و شکنجه، سرکوب جامعه مدنی و محدودیت‌های نابحق بر آزادی رسانه‌ها، محدودیت‌های شدید حرکت، گسترش شهرک‌ها و نقض‌های مرتبط در کرانه باختری اشغالی از 7 اکتبر به بعد؛
- اشاره به نظام عدالت نظامی که علیه فلسطینی‌ها اعمال می‌شود، در مقایسه با قانون مدنی رژیم صهیونیستی که حفاظت بسیار بیشتری از حقوق بشر برای شهرک‌نشینان فراهم می‌کند؛
- اشاره و مستند کردن روند کشتارهای غیرقانونی و سایر اشکال خشونت دولتی و شهرک‌نشینان توسط گزارش؛
- اشاره به جدا کردن جوامع فلسطینی با ساخت جاده‌های جدید قابل استفاده تنها برای شهرک‌نشینان اسرائیلی؛
- اشاره به محروم کردن فلسطینی‌ها از منابع طبیعی خود مانند تخریب و مصادره زیرساخت‌های آب فلسطینی‌ها؛
- اشاره به خفقان سیستماتیک حقوق فلسطینی‌ها در کرانه باختری به عنوان شکلی شدید از تبعیض نژادی و جداسازی مشابه سیستم آپارتاید؛
- اشاره به معافیت از مجازات برای نقض حقوق بشر، از جمله خشونت بومی توسط نیروهای ارتش رژیم صهیونیستی و شهرک‌نشینان، (از بیش از ۱۵۰۰ کشته فلسطینی کشته شده بین ۱ ژانویه ۲۰۱۷ و ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، مقامات صهیونیستیی تنها ۱۱۲ پرونده تشکیل دادهاند، آن‌هم تنها با یک محکومیت!).
- اشاره به بازداشت خودسرانه هزاران فلسطینی تحت عنوان «بازداشت اداری»، بدون اتهام یا محاکمه؛
- ادامه گسترش غیرقانونی شهرک‌ها و تصاحب ده‌ها هزار هکتار از زمینهای فلسطینی توسط مقامات و شهرک‌نشین‌ها برای ساخت شهرک‌های جدید صهیونیستیی یا پاسگاه‌ها.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
کمیساریای عالی حقوق بشر در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۲۶ (۱۷ دی ۱۴۰۴) گزارشی را درخصوص تأثیر خفقان‌آور قوانین، سیاست‌ها و اقدامات رژیم صهیونیستی بر تمامی جنبه‌های زندگی روزمره فلسطینی‌ها در کرانه باختری اشغالی و بیت‌المقدس شرقی، منتشر کرده است.
این گزارش هشدار می‌دهد که رژیم صهیونیستی در حال نقض حقوق بین‌الملل است که کشورها را ملزم به ممنوعیت و ریشه‌کن کردن جداسازی نژادی و آپارتاید می‌کند.
گزارش خاطرنشان می‌کند که تبعیض سیستماتیک علیه فلسطینی‌ها در سرزمین‌های اشغالی فلسطین یک نگرانی طولانی‌مدت است و وضعیت از حداقل دسامبر ۲۰۲۲ به طور چشمگیری بدتر شده است.
برخی نکات مهم گزارش عبارتند از:
- اشاره به اداره سرزمین‌های اشغالی برای فلسطینیان و اسرائیلی‌ها تحت دو نظام حقوقی و سیاستی مجزا و طیفی از نابرابری در مسائل حیاتی؛
- اشاره به سلب مالکیت از زمین‌ها و خانه‌های فلسطینیان همراه با سایر اشکال تبعیض سیستماتیک، از جمله تعقیب کیفری در دادگاه‌های نظامی؛
- اشاره به وجود جداسازی، تفکیک و تبعیت به صورت دائمی با هدف حفظ ستم و سلطه؛
- اشاره به افزایش استفاده رژیم صهیونیستی از نیروی غیرقانونی، بازداشت خودسرانه و شکنجه، سرکوب جامعه مدنی و محدودیت‌های نابحق بر آزادی رسانه‌ها، محدودیت‌های شدید حرکت، گسترش شهرک‌ها و نقض‌های مرتبط در کرانه باختری اشغالی از 7 اکتبر به بعد؛
- اشاره به نظام عدالت نظامی که علیه فلسطینی‌ها اعمال می‌شود، در مقایسه با قانون مدنی رژیم صهیونیستی که حفاظت بسیار بیشتری از حقوق بشر برای شهرک‌نشینان فراهم می‌کند؛
- اشاره و مستند کردن روند کشتارهای غیرقانونی و سایر اشکال خشونت دولتی و شهرک‌نشینان توسط گزارش؛
- اشاره به جدا کردن جوامع فلسطینی با ساخت جاده‌های جدید قابل استفاده تنها برای شهرک‌نشینان اسرائیلی؛
- اشاره به محروم کردن فلسطینی‌ها از منابع طبیعی خود مانند تخریب و مصادره زیرساخت‌های آب فلسطینی‌ها؛
- اشاره به خفقان سیستماتیک حقوق فلسطینی‌ها در کرانه باختری به عنوان شکلی شدید از تبعیض نژادی و جداسازی مشابه سیستم آپارتاید؛
- اشاره به معافیت از مجازات برای نقض حقوق بشر، از جمله خشونت بومی توسط نیروهای ارتش رژیم صهیونیستی و شهرک‌نشینان، (از بیش از ۱۵۰۰ کشته فلسطینی کشته شده بین ۱ ژانویه ۲۰۱۷ و ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، مقامات صهیونیستیی تنها ۱۱۲ پرونده تشکیل دادهاند، آن‌هم تنها با یک محکومیت!).
- اشاره به بازداشت خودسرانه هزاران فلسطینی تحت عنوان «بازداشت اداری»، بدون اتهام یا محاکمه؛
- ادامه گسترش غیرقانونی شهرک‌ها و تصاحب ده‌ها هزار هکتار از زمینهای فلسطینی توسط مقامات و شهرک‌نشین‌ها برای ساخت شهرک‌های جدید صهیونیستیی یا پاسگاه‌ها.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
نگاهی به نشست ویژه شورای حقوق بشر درباره ایران
سی‌و‌نهمین نشست ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل در تاریخ ۲۳ ژانویه ۲۰۲۶ با موضوع بررسی حقوق بشری اعتراضات و اغتشاشات رخ داده در ایران برگزار شد. این نشست که با درخواست اولیه ۵ دولت اروپایی شکل گرفته بود، در نهایت به تصویب قطعنامه‌ای منجر شد که طی آن ماموریت هیئت حقیقت‌یاب بین‌المللی برای دو سال و ماموریت گزارشگر ویژه ایران برای یک سال تمدید شد. از هر دو سازوکار خواسته شد تا تحقیقاتی فوری درباره نقض ادعایی حقوق بشر در جریان رویدادهای اخیر انجام داده و گزارش‌های خود را در نشست‌های آتی ارائه دهند.
در جریان رأی‌گیری، قطعنامه با ۲۵ رأی موافق (از جمله تمام دولت‌های اروپایی عضو شورا همراه با بنین، بولیوی، شیلی، کلمبیا، جمهوری دومینیکن، اکوادور، غنا، ژاپن، جزایر مارشال، مکزیک، کره جنوبی)، ۷ رأی مخالف (چین، کوبا، هند، اندونزی، عراق، پاکستان و ویتنام) و ۱۴ رأی ممتنع (از جمله برزیل، مصر، اتیوپی، کنیا، آفریقای جنوبی، تایلند، کویت و…) به تصویب رسید.
در آغاز نشست، ولکر ترک کمیسر عالی حقوق بشر، مای ساتو گزارشگر ویژه ایران و سارا حسین، رئیس هیئت حقیقت‌یاب طی سخنانی به بیان روایت‌های خود از چگونگی آغاز و پایان ناآرامی‌های مربوطه پرداخته و با اشاره به آمارها و مستندات ادعایی خویش، به محکومیت شیوه کنترل اعمال‌شده از سوی نیروهای انتظامی پرداختند.
در ادامه نماینده ایران، در مخالفت با نشست و قطعنامه، مواضع زیر را مطرح کرد:
• کشورهای برگزارکننده هرگز دغدغه واقعی حقوق بشر ایرانیان نداشته‌اند و اگر داشتند، تحریم‌هایی که زندگی مردم را نابود کرده و همچنین حمایت از اسرائیل را متوقف می‌کردند؛
• اعتراضات در ابتدا مسالمت‌آمیز بود اما به‌سرعت «به خشونت سازمان‌یافته و حملات تروریستی علیه نیروهای امنیتی» تبدیل شد؛
• آمار رسمی ایران ۳۱۱۷ کشته است که از این میان ۲۴۲۷ نفر «در عملیات تروریستی» جان باخته‌اند؛
• ایران مشروعیت نشست و قطعنامه را به رسمیت نمی‌شناسد و آن را «ابزار فشار سیاسی» می‌داند؛
• ایران سازوکارهای داخلی برای رسیدگی به خشونت و تروریسم دارد و «تسلیم فشار خارجی نمی‌شود؛
• کشورهایی که سابقه استعمار، جنگ و نسل‌کشی دارند صلاحیت موعظه درباره حقوق بشر را ندارند.
مواضع کشورها
کشورهای اروپایی، از جمله فرانسه، آلمان، بریتانیا، هلند، اسپانیا و جمهوری چک، شیوه برخورد با اغتشاش‌گران، قطع اینترنت، بازداشت‌ها و ... را محکوم کردند و خواستار پاسخگویی، آزادی بازداشت‌شدگان و تمدید ماموریت‌های نظارتی شدند.
در مقابل، کشورهایی مانند چین، کوبا، پاکستان، عراق، اندونزی و ویتنام از ایران حمایت کردند و گفتند نشست «سیاسی، گزینشی و مداخله‌جویانه» است. آنها تأکید کردند که اعتراضات «به خشونت مسلحانه تبدیل شده» و دخالت خارجی در آن مشهود است. تعدادی از کشورها نیز تحریم‌های یک‌جانبه علیه ایران را عامل تشدید بحران دانستند.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
سی‌و‌نهمین نشست ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل در تاریخ ۲۳ ژانویه ۲۰۲۶ با موضوع بررسی حقوق بشری اعتراضات و اغتشاشات رخ داده در ایران برگزار شد. این نشست که با درخواست اولیه ۵ دولت اروپایی شکل گرفته بود، در نهایت به تصویب قطعنامه‌ای منجر شد که طی آن ماموریت هیئت حقیقت‌یاب بین‌المللی برای دو سال و ماموریت گزارشگر ویژه ایران برای یک سال تمدید شد. از هر دو سازوکار خواسته شد تا تحقیقاتی فوری درباره نقض ادعایی حقوق بشر در جریان رویدادهای اخیر انجام داده و گزارش‌های خود را در نشست‌های آتی ارائه دهند.
در جریان رأی‌گیری، قطعنامه با ۲۵ رأی موافق (از جمله تمام دولت‌های اروپایی عضو شورا همراه با بنین، بولیوی، شیلی، کلمبیا، جمهوری دومینیکن، اکوادور، غنا، ژاپن، جزایر مارشال، مکزیک، کره جنوبی)، ۷ رأی مخالف (چین، کوبا، هند، اندونزی، عراق، پاکستان و ویتنام) و ۱۴ رأی ممتنع (از جمله برزیل، مصر، اتیوپی، کنیا، آفریقای جنوبی، تایلند، کویت و…) به تصویب رسید.
در آغاز نشست، ولکر ترک کمیسر عالی حقوق بشر، مای ساتو گزارشگر ویژه ایران و سارا حسین، رئیس هیئت حقیقت‌یاب طی سخنانی به بیان روایت‌های خود از چگونگی آغاز و پایان ناآرامی‌های مربوطه پرداخته و با اشاره به آمارها و مستندات ادعایی خویش، به محکومیت شیوه کنترل اعمال‌شده از سوی نیروهای انتظامی پرداختند.
در ادامه نماینده ایران، در مخالفت با نشست و قطعنامه، مواضع زیر را مطرح کرد:
• کشورهای برگزارکننده هرگز دغدغه واقعی حقوق بشر ایرانیان نداشته‌اند و اگر داشتند، تحریم‌هایی که زندگی مردم را نابود کرده و همچنین حمایت از اسرائیل را متوقف می‌کردند؛
• اعتراضات در ابتدا مسالمت‌آمیز بود اما به‌سرعت «به خشونت سازمان‌یافته و حملات تروریستی علیه نیروهای امنیتی» تبدیل شد؛
• آمار رسمی ایران ۳۱۱۷ کشته است که از این میان ۲۴۲۷ نفر «در عملیات تروریستی» جان باخته‌اند؛
• ایران مشروعیت نشست و قطعنامه را به رسمیت نمی‌شناسد و آن را «ابزار فشار سیاسی» می‌داند؛
• ایران سازوکارهای داخلی برای رسیدگی به خشونت و تروریسم دارد و «تسلیم فشار خارجی نمی‌شود؛
• کشورهایی که سابقه استعمار، جنگ و نسل‌کشی دارند صلاحیت موعظه درباره حقوق بشر را ندارند.
مواضع کشورها
کشورهای اروپایی، از جمله فرانسه، آلمان، بریتانیا، هلند، اسپانیا و جمهوری چک، شیوه برخورد با اغتشاش‌گران، قطع اینترنت، بازداشت‌ها و ... را محکوم کردند و خواستار پاسخگویی، آزادی بازداشت‌شدگان و تمدید ماموریت‌های نظارتی شدند.
در مقابل، کشورهایی مانند چین، کوبا، پاکستان، عراق، اندونزی و ویتنام از ایران حمایت کردند و گفتند نشست «سیاسی، گزینشی و مداخله‌جویانه» است. آنها تأکید کردند که اعتراضات «به خشونت مسلحانه تبدیل شده» و دخالت خارجی در آن مشهود است. تعدادی از کشورها نیز تحریم‌های یک‌جانبه علیه ایران را عامل تشدید بحران دانستند.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
📙 هلا جابر در مقاله‌ای با عنوان «اعتراضات ایران: آیا آمارهای هولناک وایرال‌شده مقدمه‌ای برای جنگ هستند؟» که در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۶ در وب‌سایت Middle East Eye منتشر شده، به بررسی نحوه انتشار ارقام تأییدنشده درباره تلفات اعتراضات ایران و پیامدهای سیاسی و خطرناک آن می‌پردازد.
📗 بر اساس مقاله، نویسنده تأکید می‌کند که اعداد بسیار بزرگ و تأییدنشده‌ای که درباره کشته‌شدگان وقایع ایران منتشر می‌شود، مانند «۳۶ هزار کشته در ۴۸ ساعت» یا «۵۰ هزار نفر از ابتدای ژانویه»، فقط آمار اشتباه نیستند؛ بلکه پیامدهای خطرناک دارند. نویسنده معتقد است این ارقام به‌عنوان ابزار سیاسی به کار می‌روند: ابتدا در تیترهای جنجالی منتشر می‌شوند، سپس توسط سیاستمداران تکرار می‌گردند، احساسات عمومی را تحریک می‌کنند و در نهایت می‌توانند زمینه‌ساز تشدید تنش و حتی جنگ شوند.
بر اساس مقاله، این الگو در گذشته نیز دیده شده است؛ از داستان ساختگی نوزادان کویتی در جنگ خلیج فارس گرفته تا ادعاهای غلط درباره سلاح‌های کشتار جمعی عراق و روایت‌های نادرست پس از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳.
📕 در ادامه نویسنده توضیح می‌دهد که در چنین شرایطی، دروغ‌ها معمولاً با عنوان «ضرورت اخلاقی فوری» مطرح می‌شوند تا هرگونه تأمل و بررسی کنار گذاشته شود. به گفته نویسنده، وقتی حقیقت بعداً آشکار می‌شود، جنگ‌ها آغاز شده و خسارت‌ها غیرقابل بازگشت است. او تأکید می‌کند که انتشار اطلاعات نادرست نیازمند پیچیدگی نیست؛ کافی است احساسات را تحریک کند و پیش از آنکه امکان راستی‌آزمایی فراهم شود، در افکار عمومی جا بیفتد.
📘 نویسنده سپس می‌پرسد: شواهد مستقل و میدانی از ایران کجاست؟ چه کسی این ارقام بزرگ را راستی‌آزمایی می‌کند؟ و چه کسانی از غلبه خشم بر عقلانیت سود می‌برند؟ او هشدار می‌دهد که هر آمار تکان‌دهنده‌ای باید با تردید جدی بررسی شود، زیرا بهای باور کورکورانه، جان انسان‌هاست.
علاوه بر این نویسنده توضیح می‌دهد که بالاترین آمارهای تلفات که در محدوده ۳۰ تا ۴۰ هزار نفر مطرح شده، عمدتاً از سوی گروه‌های اپوزیسیون خارج از ایران منتشر می‌شود، نه ناظران بی‌طرف داخل کشور. او پس از ذکر نام چند موسسه و رسانه در این‌خصوص، تأکید می‌کند که این نهادها در فضای جنگ اطلاعاتی فعالیت می‌کنند.
📓هلا جابر در ادامه مقایسه صورت‌گرفته در برخی رسانه‌ها میان این وضعیت با وضعیت رخ‌داده در غزه را نادرست می‌داند و می‌گوید غزه یکی از مستندترین جنگ‌های تاریخ بوده و هزاران خبرنگار، پزشک و شهروند، تصاویر، اسناد و فهرست اسامی قربانیان را ثبت کرده‌اند. همچنین تصاویر ماهواره‌ای و گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی شواهد گسترده‌ای ارائه دادهاند. او هشدار می‌دهد که ادعاهای بسیار بزرگ درباره ایران، بدون عکس، فهرست اسامی، مدارک ماهواره‌ای یا شواهد مستقل، بیشتر بر شایعه و اسناد تأییدنشده تکیه دارند. او نمونه‌ای از انتشار اطلاعات غلط را ذکر می‌کند: استفاده نادرست از عکس یک زن اسرائیلی که زنده است اما رسانه‌ای او را قربانی اعتراضات ایران معرفی کرده بود.
📚 هلا جابر گزارشگر ارشد سابق ساندی تایمز و برنده شش جایزه بین‌المللی روزنامه‌نگاری است.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
📗 بر اساس مقاله، نویسنده تأکید می‌کند که اعداد بسیار بزرگ و تأییدنشده‌ای که درباره کشته‌شدگان وقایع ایران منتشر می‌شود، مانند «۳۶ هزار کشته در ۴۸ ساعت» یا «۵۰ هزار نفر از ابتدای ژانویه»، فقط آمار اشتباه نیستند؛ بلکه پیامدهای خطرناک دارند. نویسنده معتقد است این ارقام به‌عنوان ابزار سیاسی به کار می‌روند: ابتدا در تیترهای جنجالی منتشر می‌شوند، سپس توسط سیاستمداران تکرار می‌گردند، احساسات عمومی را تحریک می‌کنند و در نهایت می‌توانند زمینه‌ساز تشدید تنش و حتی جنگ شوند.
بر اساس مقاله، این الگو در گذشته نیز دیده شده است؛ از داستان ساختگی نوزادان کویتی در جنگ خلیج فارس گرفته تا ادعاهای غلط درباره سلاح‌های کشتار جمعی عراق و روایت‌های نادرست پس از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳.
📕 در ادامه نویسنده توضیح می‌دهد که در چنین شرایطی، دروغ‌ها معمولاً با عنوان «ضرورت اخلاقی فوری» مطرح می‌شوند تا هرگونه تأمل و بررسی کنار گذاشته شود. به گفته نویسنده، وقتی حقیقت بعداً آشکار می‌شود، جنگ‌ها آغاز شده و خسارت‌ها غیرقابل بازگشت است. او تأکید می‌کند که انتشار اطلاعات نادرست نیازمند پیچیدگی نیست؛ کافی است احساسات را تحریک کند و پیش از آنکه امکان راستی‌آزمایی فراهم شود، در افکار عمومی جا بیفتد.
📘 نویسنده سپس می‌پرسد: شواهد مستقل و میدانی از ایران کجاست؟ چه کسی این ارقام بزرگ را راستی‌آزمایی می‌کند؟ و چه کسانی از غلبه خشم بر عقلانیت سود می‌برند؟ او هشدار می‌دهد که هر آمار تکان‌دهنده‌ای باید با تردید جدی بررسی شود، زیرا بهای باور کورکورانه، جان انسان‌هاست.
علاوه بر این نویسنده توضیح می‌دهد که بالاترین آمارهای تلفات که در محدوده ۳۰ تا ۴۰ هزار نفر مطرح شده، عمدتاً از سوی گروه‌های اپوزیسیون خارج از ایران منتشر می‌شود، نه ناظران بی‌طرف داخل کشور. او پس از ذکر نام چند موسسه و رسانه در این‌خصوص، تأکید می‌کند که این نهادها در فضای جنگ اطلاعاتی فعالیت می‌کنند.
📓هلا جابر در ادامه مقایسه صورت‌گرفته در برخی رسانه‌ها میان این وضعیت با وضعیت رخ‌داده در غزه را نادرست می‌داند و می‌گوید غزه یکی از مستندترین جنگ‌های تاریخ بوده و هزاران خبرنگار، پزشک و شهروند، تصاویر، اسناد و فهرست اسامی قربانیان را ثبت کرده‌اند. همچنین تصاویر ماهواره‌ای و گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی شواهد گسترده‌ای ارائه دادهاند. او هشدار می‌دهد که ادعاهای بسیار بزرگ درباره ایران، بدون عکس، فهرست اسامی، مدارک ماهواره‌ای یا شواهد مستقل، بیشتر بر شایعه و اسناد تأییدنشده تکیه دارند. او نمونه‌ای از انتشار اطلاعات غلط را ذکر می‌کند: استفاده نادرست از عکس یک زن اسرائیلی که زنده است اما رسانه‌ای او را قربانی اعتراضات ایران معرفی کرده بود.
📚 هلا جابر گزارشگر ارشد سابق ساندی تایمز و برنده شش جایزه بین‌المللی روزنامه‌نگاری است.
#ازحقوق‌بشربیشتر_بدانیم
@ngoodvv
مهم‌ترین تحولات شورا و کمیساریای عالی حقوق بشر در هفته اخیر (۲۴ تا ۳۰ ژانویه ۲۰۲۶)
♻️ کمیته حقوق کودک صدمین نشست خود را با بررسی و پذیرش مشاهدات نهایی درباره گزارش‌های کلمبیا، اتیوپی، غنا، مالزی، مالدیو، پاکستان و اسپانیا به پایان رساند .
♻️ کمیسیون تحقیق سوریه از آتش‌بس میان دولت سوریه و نیروهای دموکراتیک استقبال کرد و خواستار ادامه تلاش‌ها برای حفاظت از غیرنظامیان، بازگشت آوارگان و دسترسی بدون مانع به کمک‌ها در شمال‌شرق سوریه شد. این کمیسیون نسبت به گزارش‌های کشتار، بدرفتاری با کودکان بازداشت‌شده و شرایط فاجعه‌بار در کمپ‌ها هشدار داد و بر لزوم رعایت کامل حقوق بین‌الملل و انجام تحقیقات شفاف درباره نقض‌ها تأکید کرد.
♻️ ولکر ترک از آغاز گفت‌وگوهای مقدماتی برای تدوین معاهده بین‌المللی «جنایت علیه بشریت» استقبال کرد و آن را فرصتی کم‌نظیر برای تقویت پیشگیری و پاسخگویی دانست. او از دولت‌ها خواست رویکردی بلندپروازانه داشته باشند، تعاریف به‌روز و فراگیر ارائه دهند و مشارکت قربانیان و جامعه مدنی را در روند مذاکرات تضمین کنند.
♻️ کمیته حقوق کودک در هفدهمین نشست غیررسمی خود با دولت‌ها، درباره روند رسیدگی به شکایات، نظرات عمومی، کار روی هوش مصنوعی و بحران مالی سازمان ملل گفت‌وگو کرد. رئیس کمیته با اشاره به نقض گسترده حقوق کودک و تأثیر بحران نقدینگی، از کشورها خواست تعهدات مالی خود را انجام دهند تا حمایت از حقوق کودکان تضعیف نشود.
♻️ آلیس جیل ادواردز گزارشگر ویژه شکنجه از دولت‌هایی که در حال مذاکره درباره معاهده «جنایت علیه بشریت» هستند خواست گروگان‌گیری را به‌طور صریح در متن آن بگنجانند و هشدار داد حذف آن یک خلأ جدی در حمایت بین‌المللی ایجاد می‌کند. او تأکید کرد گروگان‌گیری رو به گسترش است، رنج شدید بر قربانیان وارد می‌کند و نبود آن در معاهده خطر تداوم مصونیت و سوءاستفاده را افزایش می‌دهد.
♻️ گزارشگر ویژه امور اقلیت‌ها از اتحادیه اروپا خواست رویکردی قوی‌تر و یکپارچه برای حمایت از حقوق اقلیت‌ها در داخل مرزهای خود اتخاذ کند و هشدار داد نبود ابزارهای مؤثر باعث ایجاد استانداردهای دوگانه شده است. او همچنین نسبت به کمبود تنوع در نهادهای اتحادیه اروپا ابراز نگرانی کرد و خواستار چارچوبی جامع‌تر برای حمایت از اقلیت‌ها، از جمله اقلیت‌های زبانی و اقلیت‌های نژادی شد.
♻️ ۳ گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل نسبت به توقف بودجه خدمات حقوقی برای کودکان بدون همراه در روندهای مهاجرتی آمریکا هشدار دادند و گفتند این اقدام هزاران کودک را بدون وکیل و در معرض اخراج غیرقانونی قرار داده است. آنان گزارش‌هایی از بازداشت‌های طولانی، شرایط نامناسب، جدایی از خانواده و فشار برای «خود‌اخراجی» را نگران‌کننده دانستند و تأکید کردند که روندهای مهاجرتی باید با رعایت کامل منافع عالیه کودک و تضمین دسترسی به عدالت انجام شود.
♻️ ۵ کارشناس سازمان ملل به همراه یک گروه کاری نسبت به پیگرد کیفری دانشجویانی که در دانشگاه ETH زوریخ علیه همکاری‌های دانشگاه با نهادهای اسرائیلی به‌طور مسالمت‌آمیز اعتراض کرده بودند ابراز نگرانی شدید کردند. آنان هشدار دادند این همکاری‌ها ممکن است به مشارکت در نقض‌های جدی حقوق بشری که از سوی اسراییل صورت گرفته بینجامد و تأکید کردند که اعتراض دانشجویی نباید جرم‌انگاری شود و سوئیس باید به تعهدات حقوق بشری خود پایبند بماند.
♻️ گروهی از کارشناسان سازمان ملل از آمریکا خواستند فوراً تحریم‌ها علیه قضات و دادستان‌های دیوان کیفری بین‌المللی و فرمان اجرایی ۱۴۲۰۳ را لغو کند. آنها هشدار دادند این تحریم‌ها استقلال قضایی را تضعیف می‌کند، عدالت بین‌المللی را تهدید می‌کند و پیام نگران‌کننده‌ای برای قربانیان جنایات می‌فرستد.
♻️ گروهی از کارشناسان سازمان ملل نسبت به بازداشت ۵۲ کشاورز در جریان اعتراضات مسالمت‌آمیز پاریس ابراز نگرانی شدید کردند و گفتند این روند به «جرم‌انگاری فعالیت‌های صنفی» شباهت دارد. آنان تأکید کردند دولت فرانسه باید به‌جای سرکوب و بازداشت، گفت‌وگوی سازنده با کشاورزان درباره سیاست‌های کشاورزی و تجاری در پیش بگیرد.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
♻️ کمیته حقوق کودک صدمین نشست خود را با بررسی و پذیرش مشاهدات نهایی درباره گزارش‌های کلمبیا، اتیوپی، غنا، مالزی، مالدیو، پاکستان و اسپانیا به پایان رساند .
♻️ کمیسیون تحقیق سوریه از آتش‌بس میان دولت سوریه و نیروهای دموکراتیک استقبال کرد و خواستار ادامه تلاش‌ها برای حفاظت از غیرنظامیان، بازگشت آوارگان و دسترسی بدون مانع به کمک‌ها در شمال‌شرق سوریه شد. این کمیسیون نسبت به گزارش‌های کشتار، بدرفتاری با کودکان بازداشت‌شده و شرایط فاجعه‌بار در کمپ‌ها هشدار داد و بر لزوم رعایت کامل حقوق بین‌الملل و انجام تحقیقات شفاف درباره نقض‌ها تأکید کرد.
♻️ ولکر ترک از آغاز گفت‌وگوهای مقدماتی برای تدوین معاهده بین‌المللی «جنایت علیه بشریت» استقبال کرد و آن را فرصتی کم‌نظیر برای تقویت پیشگیری و پاسخگویی دانست. او از دولت‌ها خواست رویکردی بلندپروازانه داشته باشند، تعاریف به‌روز و فراگیر ارائه دهند و مشارکت قربانیان و جامعه مدنی را در روند مذاکرات تضمین کنند.
♻️ کمیته حقوق کودک در هفدهمین نشست غیررسمی خود با دولت‌ها، درباره روند رسیدگی به شکایات، نظرات عمومی، کار روی هوش مصنوعی و بحران مالی سازمان ملل گفت‌وگو کرد. رئیس کمیته با اشاره به نقض گسترده حقوق کودک و تأثیر بحران نقدینگی، از کشورها خواست تعهدات مالی خود را انجام دهند تا حمایت از حقوق کودکان تضعیف نشود.
♻️ آلیس جیل ادواردز گزارشگر ویژه شکنجه از دولت‌هایی که در حال مذاکره درباره معاهده «جنایت علیه بشریت» هستند خواست گروگان‌گیری را به‌طور صریح در متن آن بگنجانند و هشدار داد حذف آن یک خلأ جدی در حمایت بین‌المللی ایجاد می‌کند. او تأکید کرد گروگان‌گیری رو به گسترش است، رنج شدید بر قربانیان وارد می‌کند و نبود آن در معاهده خطر تداوم مصونیت و سوءاستفاده را افزایش می‌دهد.
♻️ گزارشگر ویژه امور اقلیت‌ها از اتحادیه اروپا خواست رویکردی قوی‌تر و یکپارچه برای حمایت از حقوق اقلیت‌ها در داخل مرزهای خود اتخاذ کند و هشدار داد نبود ابزارهای مؤثر باعث ایجاد استانداردهای دوگانه شده است. او همچنین نسبت به کمبود تنوع در نهادهای اتحادیه اروپا ابراز نگرانی کرد و خواستار چارچوبی جامع‌تر برای حمایت از اقلیت‌ها، از جمله اقلیت‌های زبانی و اقلیت‌های نژادی شد.
♻️ ۳ گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل نسبت به توقف بودجه خدمات حقوقی برای کودکان بدون همراه در روندهای مهاجرتی آمریکا هشدار دادند و گفتند این اقدام هزاران کودک را بدون وکیل و در معرض اخراج غیرقانونی قرار داده است. آنان گزارش‌هایی از بازداشت‌های طولانی، شرایط نامناسب، جدایی از خانواده و فشار برای «خود‌اخراجی» را نگران‌کننده دانستند و تأکید کردند که روندهای مهاجرتی باید با رعایت کامل منافع عالیه کودک و تضمین دسترسی به عدالت انجام شود.
♻️ ۵ کارشناس سازمان ملل به همراه یک گروه کاری نسبت به پیگرد کیفری دانشجویانی که در دانشگاه ETH زوریخ علیه همکاری‌های دانشگاه با نهادهای اسرائیلی به‌طور مسالمت‌آمیز اعتراض کرده بودند ابراز نگرانی شدید کردند. آنان هشدار دادند این همکاری‌ها ممکن است به مشارکت در نقض‌های جدی حقوق بشری که از سوی اسراییل صورت گرفته بینجامد و تأکید کردند که اعتراض دانشجویی نباید جرم‌انگاری شود و سوئیس باید به تعهدات حقوق بشری خود پایبند بماند.
♻️ گروهی از کارشناسان سازمان ملل از آمریکا خواستند فوراً تحریم‌ها علیه قضات و دادستان‌های دیوان کیفری بین‌المللی و فرمان اجرایی ۱۴۲۰۳ را لغو کند. آنها هشدار دادند این تحریم‌ها استقلال قضایی را تضعیف می‌کند، عدالت بین‌المللی را تهدید می‌کند و پیام نگران‌کننده‌ای برای قربانیان جنایات می‌فرستد.
♻️ گروهی از کارشناسان سازمان ملل نسبت به بازداشت ۵۲ کشاورز در جریان اعتراضات مسالمت‌آمیز پاریس ابراز نگرانی شدید کردند و گفتند این روند به «جرم‌انگاری فعالیت‌های صنفی» شباهت دارد. آنان تأکید کردند دولت فرانسه باید به‌جای سرکوب و بازداشت، گفت‌وگوی سازنده با کشاورزان درباره سیاست‌های کشاورزی و تجاری در پیش بگیرد.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
مهم‌ترین تحولات شورا و کمیساریای عالی حقوق بشر در هفته اخیر (۳۱ ژانویه تا ۶ فوریه ۲۰۲۶)
🟢 ایرن خان گزارشگر ویژه حمایت از حق آزادی عقیده و بیان اعلام کرد آلمان با افزایش تهدیدها علیه آزادی بیان روبه‌روست. وی همچنین هشدار داد که رویکردهای امنیتی دولت با استانداردهای حقوق بشری سازگار نیست و محدودیت‌های اعمال‌شده، از جمله بر فعالان حامی فلسطین، فضای گفت‌وگوی دموکراتیک را تنگ کرده و مردم را از بیان آزادانه بازمی‌دارد.
🔴 سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل در تاریخ ۶ فوریه اعلام کرد عملیات‌ها و طرح‌های جدید اسرائیل در کرانه باختری اشغالی، از جمله بازداشت‌ها، تخریب گسترده خانه‌ها و گسترش شهرک‌سازی، خطر تضعیف حق تعیین سرنوشت فلسطینیان و تشدید جابه‌جایی اجباری را افزایش داده است. وی در ادامه می‌گوید ادامه کشتار، شهرک‌سازی و بی‌کیفرمانی باید فوراً متوقف شود و اشغالگری اسرائیل طبق احکام دیوان بین‌المللی دادگستری پایان یابد.
🟢 کمیته حقوق کودک سازمان ملل پس از بررسی گزارش‌های هفت کشور (کلمبیا، اتیوپی، غنا، مالزی، مالدیو، پاکستان و اسپانیا)، نگرانی‌های جدی درباره خشونت، سوءاستفاده، محرومیت از خدمات و نقض گسترده حقوق کودکان در زمینه‌هایی مانند درگیری‌های مسلحانه، ازدواج کودکان، بازداشت مهاجران و فقر اعلام کرد. این کمیته از دولت‌ها خواست قوانین و سیاست‌های حمایتی را تقویت کنند و از کودکان در برابر خشونت و استثمار محافظت کنند.
🔴 گروهی از گزارشگران ویژه حقوق بشر سازمان ملل از چین خواستند فوراً دسترسی یانگ لی، مدافع حقوق بشر، به درمان پزشکی مناسب را تضمین کند و به آزار، بازداشت‌های خودسرانه و جلوگیری مکرر از سفر او برای درمان پایان دهد. آنها گفتند محرومیت از درمان، بدرفتاری در بازداشت و آسیب‌های جسمی اخیر، سلامت او را به‌شدت به خطر انداخته و باید فوراً متوقف شود.
🟢 ریم السالم، گزارشگر ویژه خشونت علیه زنان و دختران، نسبت به عدم اجرای مؤثر حکم دیوان عالی بریتانیا درباره تعریف جنسیت در قانون برابری ۲۰۱۰ ابراز نگرانی کرد و گفت که نبود راهنمایی و نظارت باعث نقض گسترده این حکم شده است. او هشدار داد که این وضعیت حفاظت‌های قانونی زنان و دختران را تضعیف می‌کند.
🔴 ولکر ترک هشدار داد کاهش شدید بودجه، توانایی نظام حقوق بشر را برای نظارت، حمایت از قربانیان و جلوگیری از نقض‌ها به‌شدت تضعیف کرده و بسیاری از مأموریت‌ها و دفاتر را ناچار به کاهش فعالیت کرده است. او گفت در شرایطی که بحران‌ها رو به افزایش‌اند، جهان نمی‌تواند یک نظام حقوق بشری در بحران را تحمل کند و خواستار حمایت فوری و پایدار برای حفظ این خدمات حیاتی شد.
🟢 گروهی از کارشناسان سازمان ملل محکومیت دادستان و هشت قاضی دیوان کیفری بین‌المللی توسط دادگاه مسکو را نقض آشکار حقوق بین‌الملل دانستند و گفتند این احکام که در غیاب متهمان صادر شده، فاقد اعتبار قانونی است. آنها تأکید کردند این اقدام تلاشی برای ارعاب نهادهای قضایی بین‌المللی است و از روسیه خواستند احکام را لغو کرده، احضاریه‌ها را پس بگیرند و به استفاده ابزاری از قوانین کیفری برای سرکوب منتقدان پایان دهد.
🔴 کارشناسان کمیته رفع تبعیض علیه زنان از راهبرد ملی عراق برای زنان استقبال کردند، اما درباره رسیدگی به بازماندگان خشونت جنسی داعش و نبود مجازات کافی برای قتل‌های ناموسی ابراز نگرانی کردند. آنها از عراق خواستند عدالت و حمایت واقعی برای بازماندگان فراهم کند و قوانین مربوط به خشونت خانگی را اصلاح و جرم‌انگاری کامل کند.
🟢 گروهی از گزارشگران ویژه سازمان ملل از اسرائیل خواستند لایحه‌ای را که مجازات اعدام اجباری برای برخی جرایم تعیین می‌کند پس بگیرد، زیرا این اقدام حق زندگی را نقض می‌کند و علیه فلسطینیان تبعیض‌آمیز است. آنها هشدار دادند که این لایحه با حذف دادرسی عادلانه، گسترش تعریف جرایم و اعمال مجازات اعدام در دادگاه‌های نظامی، با قوانین بین‌المللی ناسازگار است و باید کنار گذاشته شود.
🔴 سازمان‌های مدنی در نشست کمیته رفع تبعیض علیه زنان، نگرانی‌های خود را درباره وضعیت حقوق زنان در ویتنام، عراق، لیتوانی و هلند مطرح کردند. آنها به مسائلی مانند ازدواج کودکان، خشونت و استثمار جنسی، نبود حمایت کافی از قربانیان و تبعیض‌های ساختاری علیه زنان در این کشورها اشاره کردند.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv
🟢 ایرن خان گزارشگر ویژه حمایت از حق آزادی عقیده و بیان اعلام کرد آلمان با افزایش تهدیدها علیه آزادی بیان روبه‌روست. وی همچنین هشدار داد که رویکردهای امنیتی دولت با استانداردهای حقوق بشری سازگار نیست و محدودیت‌های اعمال‌شده، از جمله بر فعالان حامی فلسطین، فضای گفت‌وگوی دموکراتیک را تنگ کرده و مردم را از بیان آزادانه بازمی‌دارد.
🔴 سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل در تاریخ ۶ فوریه اعلام کرد عملیات‌ها و طرح‌های جدید اسرائیل در کرانه باختری اشغالی، از جمله بازداشت‌ها، تخریب گسترده خانه‌ها و گسترش شهرک‌سازی، خطر تضعیف حق تعیین سرنوشت فلسطینیان و تشدید جابه‌جایی اجباری را افزایش داده است. وی در ادامه می‌گوید ادامه کشتار، شهرک‌سازی و بی‌کیفرمانی باید فوراً متوقف شود و اشغالگری اسرائیل طبق احکام دیوان بین‌المللی دادگستری پایان یابد.
🟢 کمیته حقوق کودک سازمان ملل پس از بررسی گزارش‌های هفت کشور (کلمبیا، اتیوپی، غنا، مالزی، مالدیو، پاکستان و اسپانیا)، نگرانی‌های جدی درباره خشونت، سوءاستفاده، محرومیت از خدمات و نقض گسترده حقوق کودکان در زمینه‌هایی مانند درگیری‌های مسلحانه، ازدواج کودکان، بازداشت مهاجران و فقر اعلام کرد. این کمیته از دولت‌ها خواست قوانین و سیاست‌های حمایتی را تقویت کنند و از کودکان در برابر خشونت و استثمار محافظت کنند.
🔴 گروهی از گزارشگران ویژه حقوق بشر سازمان ملل از چین خواستند فوراً دسترسی یانگ لی، مدافع حقوق بشر، به درمان پزشکی مناسب را تضمین کند و به آزار، بازداشت‌های خودسرانه و جلوگیری مکرر از سفر او برای درمان پایان دهد. آنها گفتند محرومیت از درمان، بدرفتاری در بازداشت و آسیب‌های جسمی اخیر، سلامت او را به‌شدت به خطر انداخته و باید فوراً متوقف شود.
🟢 ریم السالم، گزارشگر ویژه خشونت علیه زنان و دختران، نسبت به عدم اجرای مؤثر حکم دیوان عالی بریتانیا درباره تعریف جنسیت در قانون برابری ۲۰۱۰ ابراز نگرانی کرد و گفت که نبود راهنمایی و نظارت باعث نقض گسترده این حکم شده است. او هشدار داد که این وضعیت حفاظت‌های قانونی زنان و دختران را تضعیف می‌کند.
🔴 ولکر ترک هشدار داد کاهش شدید بودجه، توانایی نظام حقوق بشر را برای نظارت، حمایت از قربانیان و جلوگیری از نقض‌ها به‌شدت تضعیف کرده و بسیاری از مأموریت‌ها و دفاتر را ناچار به کاهش فعالیت کرده است. او گفت در شرایطی که بحران‌ها رو به افزایش‌اند، جهان نمی‌تواند یک نظام حقوق بشری در بحران را تحمل کند و خواستار حمایت فوری و پایدار برای حفظ این خدمات حیاتی شد.
🟢 گروهی از کارشناسان سازمان ملل محکومیت دادستان و هشت قاضی دیوان کیفری بین‌المللی توسط دادگاه مسکو را نقض آشکار حقوق بین‌الملل دانستند و گفتند این احکام که در غیاب متهمان صادر شده، فاقد اعتبار قانونی است. آنها تأکید کردند این اقدام تلاشی برای ارعاب نهادهای قضایی بین‌المللی است و از روسیه خواستند احکام را لغو کرده، احضاریه‌ها را پس بگیرند و به استفاده ابزاری از قوانین کیفری برای سرکوب منتقدان پایان دهد.
🔴 کارشناسان کمیته رفع تبعیض علیه زنان از راهبرد ملی عراق برای زنان استقبال کردند، اما درباره رسیدگی به بازماندگان خشونت جنسی داعش و نبود مجازات کافی برای قتل‌های ناموسی ابراز نگرانی کردند. آنها از عراق خواستند عدالت و حمایت واقعی برای بازماندگان فراهم کند و قوانین مربوط به خشونت خانگی را اصلاح و جرم‌انگاری کامل کند.
🟢 گروهی از گزارشگران ویژه سازمان ملل از اسرائیل خواستند لایحه‌ای را که مجازات اعدام اجباری برای برخی جرایم تعیین می‌کند پس بگیرد، زیرا این اقدام حق زندگی را نقض می‌کند و علیه فلسطینیان تبعیض‌آمیز است. آنها هشدار دادند که این لایحه با حذف دادرسی عادلانه، گسترش تعریف جرایم و اعمال مجازات اعدام در دادگاه‌های نظامی، با قوانین بین‌المللی ناسازگار است و باید کنار گذاشته شود.
🔴 سازمان‌های مدنی در نشست کمیته رفع تبعیض علیه زنان، نگرانی‌های خود را درباره وضعیت حقوق زنان در ویتنام، عراق، لیتوانی و هلند مطرح کردند. آنها به مسائلی مانند ازدواج کودکان، خشونت و استثمار جنسی، نبود حمایت کافی از قربانیان و تبعیض‌های ساختاری علیه زنان در این کشورها اشاره کردند.
#شوراوکمیساریا
@ngoodvv