از جانشینی مجتبی تا خیزش مردم
حسن صالحی

"مجتبی بمیری، رهبری را نبینی" در سال‌های اخیر یکی از شعارهای مردم بوده است. مردم به‌خوبی می‌دانستند که رهبری در جمهوری اسلامی نیز ماهیتی موروثی پیدا کرده است و به همین دلیل پیش‌بینی می‌کردند که پس از مرگ علی خامنه‌ای، پسرش به این مقام خواهد رسید. از همین رو آرزو می‌کردند که مجتبی خامنه‌ای این آرزو را با خود به گور ببرد و هرگز به رهبری نرسد.

اکنون اما مجتبی، پس از آنکه علی خامنه‌ای  جنایتکار در همان روز نخست جنگ کشته شد، تقریباً یک هفته بعد به‌عنوان جانشین پدر معرفی شده است؛ پدری که خود پیش از این اعتبارش را حتی در میان بخش‌هایی از باندهای حکومتی از دست داده بود و صداهای اعتراض از درون حکومت علیه او بلند شده بود.

مجتبی وارث میراثی شده است که نه‌تنها توفیقی برای جمهوری اسلامی به همراه نداشته، بلکه این رژیم را بیش از گذشته دچار شکست و سرشکستگی کرده است؛ تا جایی که «دشمن» با نفوذ در بالاترین سطوح حکومت می‌تواند یکی پس از دیگری آنان را از میان بردارد.

روشن است که مجتبی هرگز موقعیت و اتوریته پدرش را نخواهد داشت. حتی در جریان تعیین او به‌عنوان جانشین علی خامنه‌ای نیز در میان باندهای حکومتی اختلافاتی جدی بروز کرده است. این اختلافات با پایان یافتن جنگ بسیار عریان‌تر خواهد شد، به‌گونه‌ای که در دوره «ولایت» او صفوف درونی رژیم بیش از پیش شکننده و متزلزل خواهد شد.

مجتبی خامنه‌ای در شرایطی جای پدر را می‌گیرد که جمهوری اسلامی هم از نظر سیاسی و هم نظامی ضربات مهلکی متحمل شده است. نیروهای نیابتی‌اش ضربات سختی خورده‌اند، شماری از فرماندهان نظامی جمهوری اسلامی کشته شده‌اند و این رژیم حتی در سطح جامعه جهانی نیز، به‌دلیل کشتارهایی که علیه مردم ایران به راه انداخته، با بحران جدی مشروعیت روبه‌رو شده است. اما مهم‌تر از همه اینها، جمهوری اسلامی در منگنه اعتراض و خشم مردم ایران قرار دارد. مردمی که سال‌هاست برای سرنگونی این رژیم تلاش و مبارزه می‌کنند و با وجود آنکه در این راه قربانیان بسیاری داده‌اند، هرگز از مبارزه برای به زیر کشیدن این حکومت دست نکشیده‌اند.

سئوال اساسی این است که آیا جمهوری اسلامی حتی اگر از این جنگ هم جان سالم بدر ببرد قادر است برای مدت بیشتری به حیات ننگین خود ادامه بدهد و یا دوران رهبری مجتبی خامنه ای کوتاه خواهد بود؟
واقعیت این است که بزرگ‌ترین کابوس رژیم اسلامی، مردم ایران هستند؛ مردمی که همان شبی که مجتبی به‌عنوان جانشین پدر تعیین شد، از خانه‌های خود علیه او شعار سر دادند. در طول جنگ هم سران این رژیم بیشتر از آنکه از "دشمن خارجی" بترسند از همین مردم در هراس بوده اند و برایشان خط و نشان کشیده اند.

مردم اگرچه در جریان جنگ تاکنون نتوانسته‌اند به خیابان بیایند و اعتراض کنند، اما با طولانی شدن جنگ و یا  پس از پایان آن برای نجات خود و زندگی‌شان از شرّ رژیم نکبت‌بار و جهنمی جمهوری اسلامی به خیابان خواهند آمد و اعتراضات در همه سطوح و با قدرتی صدبار بیشتر دوباره شروع خواهد شد.

ما با رژیمی روبه‌رو خواهیم بود که از یک سو، با نبود خامنه‌ای دچار تنش‌های بیشتری در رأس قدرت خواهد شد و از سوی دیگر، توان سرکوبش به‌شدت کاهش یافته است. در همین حال، اقتصاد ورشکسته و رو به سقوط جمهوری اسلامی نیز وضعیت معیشتی مردم را هر روز وخیم‌تر خواهد کرد و اعتراض و خشم بیشتری را برخواهد انگیخت.

این شرایط، جمهوری اسلامی را بیش از پیش به ورطه فروپاشی خواهد راند و به مردمی که معترض، دادخواه  و خواهان سرنگونی این رژیم هستند انگیزه بیشتری برای تحقق این هدف خواهد داد.

جمهوری اسلامی در فاز پایانی موجودیت پلید خود به سر می‌برد. این مردم ایران هستند که می‌توانند ضربه نهایی و مهلک را بر این رژیم وارد کنند. برای این نبرد تعیین‌کننده پیشِ رو باید آماده شد.

لازم است هرچه بیشتر حول منشور «زن، زندگی، آزادی» متحد شویم و انجمن‌های و نهادهای «زن، زندگی، آزادی» را در همه‌جا تشکیل دهیم. بگذارید این انجمن‌ها و مردمی که در قالب آن‌ها متشکل می‌شوند، به نمادی از عزم و اراده مردم برای سرنگونی این رژیم و نشاندن قدرت مردم به جای آن تبدیل شوند و در صحنه سیاسی ایران به‌گونه‌ای قدرتمند ابراز وجود کنند.

#زن_زندگی_آزادی
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#معترض_زندانی_آزاد_باید_گردد

https://t.me/no_execution1/24745

نه به اعدام: روز جهانی زن و وضعیت زندانیان در شرایط جنگ جاری

۱۸ اسفند ۱۴۰۴ - ۹ مارس ۲۰۲۵
شرکت کننده: هرمز رها
مجری: مریم عادلخانی
 مسئول فنی: آراد علیزاد

برنامه‌ای از کمیته بین المللی علیه اعدام
تهیه شده در تلویزیون کانال جدید

#زن_زندگی_آزادی
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

روز جهانی زن و وضعیت زندانیان در شرایط جنگ جاری

۱۸ اسفند ۱۴۰۴ - ۹ مارس ۲۰۲۵
شرکت کننده: هرمز رها
مجری: مریم عادلخانی
 #زن_زندگی_آزادی
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

وضعیت زندانیان در شرایط جنگ جاری

۹ مارس ۲۰۲۵
شرکت کننده: هرمز رها
مجری: مریم عادلخانی
 #زن_زندگی_آزادی
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

پیام شیوا قوامی از فعالین کمیته بین‌المللی علیه اعدام در رابطه با وضعیت خطرناک زندانیان در شرایط شدت گرفتن جنگ
#زندانیان_سیاسی_بدون_قیدوشرط_آزاد_باید_گردند

گزارش کوتاه فعالیت‌های رسانه‌ای من ضرغام اسدی در مطبوعات سوئد

https://t.me/no_execution1/24751

در سال‌های اخیر، به‌ویژه در هفته‌های اخیر، من به‌طور فعال مطالب و دیدگاه‌های خود را در رسانه‌های سوئد منتشر کرده‌ام. تا کنون چندین مقاله و نامه‌ام در روزنامه‌های معتبر چاپ شده است. روزنامه‌هایی که در زیر نام برده شده شامل نامه‌ای گشاده به نخست‌وزیر سوئد و مقاله‌ای در مورد ضرورت قطع کامل روابط دیپلماتیک با ایران هستند: Göteborgs-Posten GP، Dagens Nyheter DN و Nerikes Allehanda NA.
مطالب من عمدتاً در قالب نامه‌های خوانندگان یا مقالات دیدگاهی منتشر شده‌اند و محتوای آن‌ها انتقاد از سیاست‌های خارجی دولت‌های سوئد، اتحادیه اروپا و دیگر کشورها در رابطه با ایران است و به‌طور ویژه خواست مردم ایران برای قطع روابط دولت‌های جهان با رژیم ایران را در راستای جنبش زن، زندگی، آزادی برجسته می‌کند. من در این مطالب از جنبش زن، زندگی، آزادی در ایران حمایت کرده‌ام و خواستار جلب حمایت جامعه جهانی برای مردم ایران شده‌ام.

موضوعات اصلی که در نوشته‌هایم به آن‌ها پرداخته‌ام شامل وضعیت سیاسی و وضعیت شهروندان در ایران، ستم و اختناق بر مردم، جریان‌های مختلف اپوزیسیون ایرانی و انتقاد از سیاست‌های خارجی دولت‌های سوئد، اتحادیه اروپا و دیگر کشورها در رابطه با ایران است.

در پایان، از تمام آزادی‌خواهان و کسانی که به آزادی، برابری، کرامت انسانی و عدالت اجتماعی و اقتصادی باور دارند دعوت می‌کنم در این راستا در شهرها و کشورهای خود بنویسند و انحصار روایت را در اختیار دشمنان دموکراسی و انقلاب زن، زندگی، آزادی نگذارند.

برای دسترسی به مقالات و نامه‌های من می‌توانید به سایت‌های رسمی این روزنامه‌ها مراجعه کنید و در قسمت جستجو، نام Zargham Asadi را وارد کنید:
Göteborgs-Posten GP: https://www.gp.se⁠
Dagens Nyheter DN: https://www.dn.se⁠
Nerikes Allehanda NA: https://www.na.se⁠
با مهر ضرغام اسدی

#زن_زندگی_آزادی
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
https://t.me/no_execution1/24751

گزارش سازمان ملل: تشدید سرکوب در ایران همزمان با جنگ

هیأت مستقل بین‌المللی حقیقت‌یاب شورای حقوق بشر سازمان ملل در گزارش تازه‌ای اعلام کرده است که بحران حقوق بشر در ایران، که پیش‌تر نیز با سرکوبی گسترده و سازمان‌یافته همراه بوده، در پی جنگ و درگیری‌های نظامی اخیر احتمالاً تشدید خواهد شد.

این گزارش که دوره زمانی آوریل ۲۰۲۵ تا فوریه ۲۰۲۶ را بررسی می‌کند، تأکید دارد که در شرایط درگیری‌های مسلحانه، حفاظت از غیرنظامیان – به‌ویژه بازداشت‌شدگان – به شدت آسیب‌پذیر می‌شود و دولت‌ها اغلب همزمان با جنگ، سرکوب داخلی را تشدید می‌کنند. در همین زمینه، هیأت حقیقت‌یاب نسبت به قطع گسترده اینترنت در ایران هشدار داده و گفته است که این اقدام مردم را از دسترسی به اطلاعات حیاتی محروم کرده و می‌تواند برای پنهان کردن نقض‌های حقوق بشر مورد استفاده قرار گیرد.

در بخش دیگری از گزارش به جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ اشاره شده است. بر اساس یافته‌های این هیأت، دلایل معقولی وجود دارد که نشان می‌دهد حمله هوایی اسرائیل به زندان اوین در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۵ ممکن است مصداق جنایت جنگی باشد، زیرا این حمله به یک هدف غیرنظامی صورت گرفته و حدود ۸۰ نفر در آن کشته شده‌اند.

گزارش همچنین به تشدید سرکوب داخلی در پی اعتراضات سراسری در اواخر سال ۲۰۲۵ اشاره می‌کند. طبق این گزارش، نیروهای امنیتی با استفاده از سلاح‌های مرگبار اعتراضات را سرکوب کرده‌اند و هزاران نفر در جریان درگیری‌ها یا پس از آن بازداشت شده‌اند. علاوه بر این، گزارش از افزایش بی‌سابقه مجازات اعدام در ایران خبر می‌دهد و اعلام می‌کند که تنها در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۱۶۳۹ مورد اعدام گزارش شده است؛ رقمی که بسیاری از آنها بر اساس اعترافاتی صادر شده که زیر شکنجه به دست آمده‌اند.

در این گزارش همچنین به مصادره اموال بهاییان به دلیل باورهای مذهبی، بازداشت‌های خودسرانه اقلیت‌هایی مانند عرب‌های اهوازی و کردها، و ادامه فشار بر زنان و دختران به دلیل حجاب اجباری اشاره شده است.

هیأت حقیقت‌یاب در پایان از کشورهای عضو سازمان ملل خواسته است برای تحقیق و پیگرد مسئولان این نقض‌های جدی حقوق بشر از سازوکارهای حقوقی داخلی خود استفاده کنند و همزمان برای کاهش تنش‌های نظامی و از سرگیری گفت‌وگوهای دیپلماتیک جهت برقراری صلح اقدام فوری انجام دهند.

این هیأت حقیقت‌یاب در نوامبر ۲۰۲۲ توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل و در پی اعتراضات سراسری در ایران تشکیل شد تا نقض‌های جدی حقوق بشر، به‌ویژه علیه زنان و کودکان، را بررسی و مستندسازی کند. مأموریت این هیأت در ژانویه ۲۰۲۶ برای دو سال دیگر تمدید شد تا به تحقیق درباره نقض‌های اخیر و جاری حقوق بشر در ایران ادامه دهد.

https://t.me/no_to_execution_in_iran/9276

#نه_به_اعدام
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
#زن_زندگی_آزادی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#معترض_زندانی_آزاد_باید_گردد

سرکوب در سایه جنگ

در سومین هفته از جنگ، جمهوری اسلامی همچنان به تشدید اقدامات امنیتی و سرکوبگرانه علیه معترضان و مخالفان ادامه می‌دهد. در روزهای ۲۲ و ۲۳ اسفند، نهادهای امنیتی و انتظامی از مجموعه‌ای از بازداشت‌ها در استان فارس و چند استان دیگر خبر دادند؛ بازداشت‌هایی که عمدتاً با اتهام‌هایی نظیر «همکاری با رسانه‌های خارجی»، «سلطنت‌طلبی»، «جاسوسی» و «فروش اینترنت بدون فیلتر» همراه بوده است.

سازمان اطلاعات سپاه اعلام کرده است دو تیم در استان فارس بازداشت شده‌اند که به گفته این نهاد، تصاویر مربوط به جنگ را برای رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور ارسال می‌کردند.

همچنین پلیس فارس از بازداشت فردی ۳۷ ساله در شیراز خبر داده است که به گفته مقامات، شبکه‌ای برای فروش اینترنت بدون فیلتر از طریق استارلینک در چند استان راه‌اندازی کرده بود. تجهیزات مربوط به این سامانه نیز ضبط شده است.

در اطلاعیه‌ای دیگر، پلیس امنیت عمومی اعلام کرد که در یک عملیات ۷۲ ساعته، ۵۴ نفر را با عنوان «سلطنت‌طلب» و «لیدر اغتشاشات» بازداشت کرده و دو نفر دیگر نیز به اتهام جاسوسی دستگیر شده‌اند.

این تحولات در شرایطی رخ می‌دهد که جمهوری اسلامی از زمان آغاز جنگ، با اعمال محدودیت‌های گسترده بر اینترنت و گردش اطلاعات، تلاش کرده است کنترل بیشتری بر فضای خبری و اطلاع‌رسانی اعمال کند. قطع یا محدودسازی اینترنت، در کنار برخورد با افرادی که اقدام به ارسال تصاویر یا اطلاعات به رسانه‌های خارج از کشور می‌کنند، بخشی از این سیاست کنترل اطلاعات محسوب می‌شود. در عین حال، مقامات مختلف حکومتی و سپاه پاسداران مردم را تهدید به قتل، کشتار و مصادره اموال در صورت بروز اعتراضات خیابانی می‌کنند.

در کنار این اقدامات، گزارش‌هایی نیز از افزایش حضور نیروهای امنیتی در برخی مناطق شهری منتشر شده است. استقرار نیروهای یگان ویژه و برپایی ایست‌های بازرسی در محلاتی از جمله اکباتان در تهران، که در سال‌های اخیر از کانون‌های داغ اعتراضات مردمی بوده است، نشان‌دهنده تلاش حکومت برای ایجاد فضای بازدارنده و جلوگیری از شکل‌گیری اعتراضات در شرایط جنگی است.

مجموعه این اقدامات سرکوبگرانه در شرایطی صورت می‌گیرد که جمهوری اسلامی کوچکترین تمهیداتی برای حفاظت از جان مردم در شرایط جنگی انجام نداده است. این اقدامات حاکی از آن است که حکومت در فضای ناشی از جنگ ، سیاست کنترل اطلاعات و تشدید فشار بر مخالفان را با شدت بیشتری دنبال می‌کند؛ سیاستی که نباید بی‌پاسخ باقی بماند و باید با اعتراض همه جریانات آزادی‌خواه و   معترض روبرو شود.

#زن_زندگی_آزادی
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
https://t.me/no_execution1/24757

گزارش وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران که توسط Mai Sato به United Nations Human Rights Council ارائه شده است، تحولات حقوق بشری در Iran را در بازه زمانی ژانویه ۲۰۲۵ تا فوریه ۲۰۲۶ بررسی می‌کند. این گزارش در چارچوب مأموریت گزارشگر ویژه و بر اساس اطلاعاتی که از منابع مختلف از جمله سازمان‌های جامعه مدنی، قربانیان و خانواده‌های آنان، نهادهای حقوق بشری و منابع مستقل به دست آمده تهیه شده است. هدف گزارش، ارزیابی روندهای اصلی نقض حقوق بشر و ارائه تصویری کلی از وضعیت آزادی‌های اساسی، عدالت قضایی و رفتار نهادهای امنیتی و قضایی در ایران است.
در این گزارش تأکید می‌شود که وضعیت حقوق بشر در ایران همچنان به‌طور جدی نگران‌کننده است و در برخی زمینه‌ها حتی بدتر نیز شده است.

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها سرکوب اعتراضات مردمی است. در دوره مورد بررسی، اعتراضاتی در نقاط مختلف کشور شکل گرفته که در بسیاری از موارد با واکنش شدید نیروهای امنیتی روبه‌رو شده است. طبق گزارش، نیروهای امنیتی در برخی موارد از زور بیش از حد و حتی مرگبار استفاده کرده‌اند و گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد علیه معترضان غیرمسلح از گلوله جنگی استفاده شده است. علاوه بر این، بازداشت‌های گسترده‌ای انجام شده و بسیاری از بازداشت‌شدگان بدون دسترسی کافی به وکیل یا روند دادرسی عادلانه در بازداشت نگهداری شده‌اند.

موضوع مهم دیگر که در گزارش برجسته شده، استفاده گسترده از مجازات اعدام است. ایران همچنان یکی از کشورهایی است که بالاترین تعداد اعدام در جهان را دارد. در سال مورد بررسی صدها نفر اعدام شده‌اند و نگرانی‌های جدی درباره روند دادرسی در بسیاری از این پرونده‌ها وجود دارد. گزارش اشاره می‌کند که برخی احکام اعدام پس از محاکمه‌هایی صادر شده‌اند که معیارهای بین‌المللی دادرسی عادلانه را رعایت نکرده‌اند. در برخی موارد نیز گزارش‌هایی درباره استفاده از اعترافات اجباری که تحت فشار یا شکنجه به دست آمده‌اند مطرح شده است.

گزارش همچنین به وضعیت زنان در ایران می‌پردازد و تأکید می‌کند که زنان همچنان با تبعیض‌های قانونی و ساختاری روبه‌رو هستند. در حوزه‌هایی مانند قوانین خانواده، ازدواج، طلاق و برخی حقوق مدنی محدودیت‌هایی وجود دارد که به گفته گزارشگر ویژه باعث نابرابری میان زنان و مردان می‌شود. علاوه بر این، گزارش به بازداشت برخی فعالان حقوق زنان و فشار بر افرادی که در زمینه حقوق زنان فعالیت می‌کنند اشاره می‌کند.

از دیگر محورهای مهم گزارش، وضعیت اقلیت‌های قومی و مذهبی در ایران است. در گزارش آمده است که برخی اقلیت‌ها از جمله بلوچ‌ها، کردها، عرب‌ها، بهاییان و برخی گروه‌های مذهبی دیگر با تبعیض‌های جدی مواجه هستند. این تبعیض‌ها می‌تواند در قالب محدودیت‌های اجتماعی، فشارهای امنیتی یا سهم نامتناسب در بازداشت‌ها و احکام سنگین قضایی ظاهر شود.

گزارش همچنین شرایط زندان‌ها را مورد توجه قرار داده و به مشکلاتی مانند ازدحام شدید زندان‌ها، دسترسی محدود به خدمات پزشکی، بدرفتاری با زندانیان و استفاده طولانی‌مدت از سلول انفرادی اشاره می‌کند. برخی زندانیان سیاسی و عقیدتی نیز بنا بر گزارش‌ها در شرایطی نگهداری می‌شوند که با استانداردهای بین‌المللی رفتار با زندانیان همخوانی ندارد.

در جمع‌بندی، گزارشگر ویژه تأکید می‌کند که بسیاری از نقض‌های حقوق بشر در ایران ماهیتی ساختاری دارند و در بسیاری از موارد پاسخگویی و پیگرد مؤثری برای آنها صورت نمی‌گیرد. همچنین خانواده‌های قربانیان یا افرادی که درباره این نقض‌ها اطلاع‌رسانی می‌کنند گاه با فشار یا تهدید مواجه می‌شوند. گزارش از جامعه بین‌المللی می‌خواهد که به وضعیت حقوق بشر در ایران توجه بیشتری داشته باشد و از مقامات ایرانی نیز می‌خواهد اقداماتی برای بهبود وضعیت، از جمله تضمین دادرسی عادلانه، کاهش استفاده از مجازات اعدام، احترام به آزادی‌های مدنی و بهبود شرایط زندان‌ها انجام دهند.

https://t.me/no_to_execution_in_iran/9287

#نه_به_اعدام
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
#زن_زندگی_آزادی

ترجمهٔ پیوسته از گزارش ارائه‌شده توسط Mai Sato به United Nations Human Rights Council درباره وضعیت حقوق بشر در Iran، بخش مربوط به اعدام‌ها، روندهای قضایی و نگرانی‌ها درباره محاکمه‌های غیرعادلانه آمده است:

بخش دیگری از گزارش به موضوع مجازات اعدام در ایران اختصاص دارد. گزارشگر ویژه در این بخش تأکید می‌کند که ایران همچنان یکی از کشورهایی است که بالاترین تعداد اعدام در جهان را دارد. طبق اطلاعات گردآوری‌شده از منابع مختلف، در دوره مورد بررسی صدها نفر در ایران اعدام شده‌اند. این موضوع نگرانی‌های جدی درباره استفاده گسترده از مجازات مرگ و سازگاری آن با تعهدات بین‌المللی ایران در زمینه حقوق بشر ایجاد کرده است.

در گزارش اشاره شده است که بخش قابل توجهی از این اعدام‌ها در ارتباط با جرایمی مانند جرایم مرتبط با مواد مخدر صورت گرفته است. با این حال، گزارشگر ویژه تأکید می‌کند که طبق استانداردهای حقوق بشر بین‌المللی، مجازات اعدام تنها در مورد «جدی‌ترین جرایم» قابل اعمال است و بسیاری از جرایمی که در ایران مجازات مرگ برای آنها در نظر گرفته شده، در این دسته قرار نمی‌گیرند.

گزارش همچنین به نگرانی‌های جدی درباره روند دادرسی در پرونده‌هایی که به صدور حکم اعدام منجر شده‌اند می‌پردازد. طبق اطلاعات موجود، در برخی از این پرونده‌ها متهمان دسترسی کافی به وکیل نداشته‌اند یا تنها در مراحل پایانی محاکمه توانسته‌اند با وکیل ملاقات کنند. علاوه بر این، برخی دادگاه‌ها در مدت زمان کوتاهی برگزار شده‌اند و فرصت کافی برای دفاع مؤثر در اختیار متهمان قرار نگرفته است.

یکی از موضوعات مهم مطرح‌شده در گزارش، استفاده از اعترافات اجباری در روند دادرسی است. گزارشگر ویژه اشاره می‌کند که گزارش‌های متعددی از سوی خانواده‌ها، وکلا و سازمان‌های حقوق بشری دریافت شده که نشان می‌دهد برخی متهمان در بازداشت تحت فشار قرار گرفته‌اند تا اعترافاتی علیه خود انجام دهند. در برخی موارد ادعا شده که این اعترافات در شرایطی به دست آمده‌اند که با اصول منع شکنجه و رفتار غیرانسانی در تعارض است.

گزارش همچنین به پرونده‌هایی اشاره می‌کند که در آن‌ها افراد به دلیل اتهاماتی مرتبط با امنیت ملی یا شرکت در اعتراضات به مجازات‌های سنگین از جمله حکم اعدام محکوم شده‌اند. در این موارد، گزارشگر ویژه نگرانی‌هایی درباره شفافیت روند دادرسی و دسترسی عمومی به اطلاعات پرونده‌ها مطرح می‌کند.

موضوع دیگری که در این بخش گزارش مورد توجه قرار گرفته، سهم نامتناسب برخی اقلیت‌های قومی در میان افراد اعدام‌شده است. طبق اطلاعات موجود، در برخی مناطق کشور افراد متعلق به اقلیت‌های قومی با نرخ بالاتری با مجازات‌های سنگین، از جمله اعدام، مواجه می‌شوند. گزارشگر ویژه تأکید می‌کند که بررسی دقیق این موضوع و رفع هرگونه تبعیض احتمالی در سیستم قضایی اهمیت زیادی دارد.

گزارش همچنین به وضعیت افرادی می‌پردازد که در زمان ارتکاب جرم زیر ۱۸ سال سن داشته‌اند. بر اساس استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، اجرای مجازات اعدام برای افرادی که در زمان ارتکاب جرم کودک محسوب می‌شوند ممنوع است. با این حال، گزارشگر ویژه اشاره می‌کند که نگرانی‌هایی درباره برخی پرونده‌ها وجود دارد که در آن‌ها این استانداردها به‌طور کامل رعایت نشده است.
در پایان این بخش، گزارشگر ویژه از مقامات ایران می‌خواهد که استفاده از مجازات اعدام را محدود کرده و در جهت تعلیق اجرای آن گام بردارند.

همچنین توصیه می‌شود که تمامی پرونده‌های منجر به حکم اعدام مورد بازبینی قرار گیرند تا اطمینان حاصل شود که روند دادرسی مطابق با استانداردهای بین‌المللی دادرسی عادلانه انجام شده است. گزارشگر ویژه همچنین بر اهمیت تضمین دسترسی فوری متهمان به وکیل، منع کامل شکنجه و بررسی مستقل ادعاهای مربوط به اعترافات اجباری تأکید می‌کند.

https://t.me/no_execution1/24767

#نه_به_اعدام
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
#زن_زندگی_آزادی

Shiva Mahbobi, Spokeswoman for CFPPI speaking at 61st session of UN Human Rights Council

شیوا محبوبی سخنگوی کمیته آزادی زندانیان سیاسی در شصت و یکمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل در سخنرانیش بر وضعیت زندانیان سیاسی تأکید کرد.
#شورای_حقوق_بشر
#HRC61
#freeiranpoliticalprisoners
#جان_زندانیان_سیاسی_درخطر_است
#از_زندانها_بگو