🍃
مفهوم بهشت در فرهنگ ایرانی
مهرداد ایرانمهر
دولتهای اولیه عبارت بود از واحدی از جمعیت کشاورز که توانایی بسیج نیروی نظامی و تولید ثروت برای پشتیبانی از این ساختار دیوانی را داشته باشد.
این دولتها عمدتا در بستری از قبایل کوچگرد همسایه به سر میبردند که گهگاه افراد و اموالشان توسط ایشان غارت میشد.
مردم یکجانشین، به روشهای امنی برای تولید غذا دست یافته بودند. این سبک زندگی، انباشتی از ثروت را ایجاد میکرد.
در مقابل، اقوام کوچگرد وابسته به مراتع بودند. این قبایل ممکن بود با تغییرات اقلیمی، مراتعشان را از دست بدهند. از این رو، این کوچگردان به غارت در قلمرو یکجانشینان میپرداختند.
بخشی از تاریخ نخستین بشر، در واقع سرگذشت کشاکش این جوامع کشاورز و قبایل کوچگرد بوده است...
برگرفته از: تاریخ کوروش هخامنشی، شروین وکیلی (نشر شورآفرین)
#بهشت #کوروش #ایران #مردوک
@oldhistor
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/82/Tiamat.JPG
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1400/04/05/post-102/
مفهوم بهشت در فرهنگ ایرانی
مهرداد ایرانمهر
دولتهای اولیه عبارت بود از واحدی از جمعیت کشاورز که توانایی بسیج نیروی نظامی و تولید ثروت برای پشتیبانی از این ساختار دیوانی را داشته باشد.
این دولتها عمدتا در بستری از قبایل کوچگرد همسایه به سر میبردند که گهگاه افراد و اموالشان توسط ایشان غارت میشد.
مردم یکجانشین، به روشهای امنی برای تولید غذا دست یافته بودند. این سبک زندگی، انباشتی از ثروت را ایجاد میکرد.
در مقابل، اقوام کوچگرد وابسته به مراتع بودند. این قبایل ممکن بود با تغییرات اقلیمی، مراتعشان را از دست بدهند. از این رو، این کوچگردان به غارت در قلمرو یکجانشینان میپرداختند.
بخشی از تاریخ نخستین بشر، در واقع سرگذشت کشاکش این جوامع کشاورز و قبایل کوچگرد بوده است...
برگرفته از: تاریخ کوروش هخامنشی، شروین وکیلی (نشر شورآفرین)
#بهشت #کوروش #ایران #مردوک
@oldhistor
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/82/Tiamat.JPG
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1400/04/05/post-102/
🍃
نسخهٔ مجازی کتاب «اسطورهٔ معجزه یونانی» را از این پیوند بارگیری کنید:
http://soshians.ir/fa/wp-content/uploads/2017/04/Sherwin-Vakili-Greeks.pdf
#شروین_وکیلی
#اسطوره_معجزه_یونانی
@oldhistor
نسخهٔ مجازی کتاب «اسطورهٔ معجزه یونانی» را از این پیوند بارگیری کنید:
http://soshians.ir/fa/wp-content/uploads/2017/04/Sherwin-Vakili-Greeks.pdf
#شروین_وکیلی
#اسطوره_معجزه_یونانی
@oldhistor
🍃
رومیان، تروآییها را نیاکان خود میدانستند
زئوس، آفرودیت را به عشق آنخیسس تروآیی گرفتار کرد. از پیوند آن دو، «آینیاس (انئید)» زاده شد.(زئو-س: زئوا، دئوا، دیوا)
آینیاس داماد پریام و پادشاه بعدی تروآ بود. وقتی که تروآ گشوده شد، آخهاییها دیدند او پدرش را به دوش گرفته و بچههایش را به بغل و سعی دارد خانوادهاش را نجات دهد. آگاممنون دستور داد به او کاری نداشته باشند، و به این ترتیب زنده ماند. آینیاس به همراه باقیماندۀ اهالی تروآ، به کارتاژ و سپس ایتالیا رفتند. روموکولوس، از نسل او شهر روم را بنیاد گذاشت و به همین دلیل رومیان او را نیای خود میدانستند. یکی از پسران آینیاس به نام بروتوس هم به جزیرهای رفت که امروزه به نام او «بریتانیا» خوانده میشود. ویرژیل رومی، حماسۀ «انئید» را دربارۀ سفر آینیاس به روم و بنیانگذاری این شهر سروده است.
«آنتنور» نیز سردار تروآیی آرام و خردمندی است که وقتی اودیسه به نمایندگی از آخهاییها به تروآ آمد، نگذاشت تروآییها به مهمانان آسیبی برسانند. اودیسه هم در پایان جنگ تلافی کرد و نگذاشت آخهاییها او و خانوادهاش را بکشند. آنتنور نیز مثل انئید به ایتالیا رفت و شهر ونیز را بنیان گذاشت، که هنوز هم به «تروآی دوم» معروف است. پادشاهان فرانسه، نَسَب خود را به یکی از پسران آنتنور میرسانند...
#تروآ #روم #ناپل #آنتنور
@oldhistor
http://s6.picofile.com/file/8188410400/800px_Mediterranean_Sea_location_map_blank_svg.JPG
دنباله نوشتار👇
https://kuroshebozorg.blogsky.com/1394/02/24/post-80/
رومیان، تروآییها را نیاکان خود میدانستند
زئوس، آفرودیت را به عشق آنخیسس تروآیی گرفتار کرد. از پیوند آن دو، «آینیاس (انئید)» زاده شد.(زئو-س: زئوا، دئوا، دیوا)
آینیاس داماد پریام و پادشاه بعدی تروآ بود. وقتی که تروآ گشوده شد، آخهاییها دیدند او پدرش را به دوش گرفته و بچههایش را به بغل و سعی دارد خانوادهاش را نجات دهد. آگاممنون دستور داد به او کاری نداشته باشند، و به این ترتیب زنده ماند. آینیاس به همراه باقیماندۀ اهالی تروآ، به کارتاژ و سپس ایتالیا رفتند. روموکولوس، از نسل او شهر روم را بنیاد گذاشت و به همین دلیل رومیان او را نیای خود میدانستند. یکی از پسران آینیاس به نام بروتوس هم به جزیرهای رفت که امروزه به نام او «بریتانیا» خوانده میشود. ویرژیل رومی، حماسۀ «انئید» را دربارۀ سفر آینیاس به روم و بنیانگذاری این شهر سروده است.
«آنتنور» نیز سردار تروآیی آرام و خردمندی است که وقتی اودیسه به نمایندگی از آخهاییها به تروآ آمد، نگذاشت تروآییها به مهمانان آسیبی برسانند. اودیسه هم در پایان جنگ تلافی کرد و نگذاشت آخهاییها او و خانوادهاش را بکشند. آنتنور نیز مثل انئید به ایتالیا رفت و شهر ونیز را بنیان گذاشت، که هنوز هم به «تروآی دوم» معروف است. پادشاهان فرانسه، نَسَب خود را به یکی از پسران آنتنور میرسانند...
#تروآ #روم #ناپل #آنتنور
@oldhistor
http://s6.picofile.com/file/8188410400/800px_Mediterranean_Sea_location_map_blank_svg.JPG
دنباله نوشتار👇
https://kuroshebozorg.blogsky.com/1394/02/24/post-80/
🍃
مردمان اژه،
باشندگانی در اردوگاه شرق باستان
احتمالا جغرافیدانان عصر باستان، مبدعان دو مفهوم آسیا و اروپا بودهاند. به عبارتی، تفکیک اروپا از آسیا نتیجۀ تلاش مردمانی بوده که در راستای فهم افق قابل مشاهدهشان، دست به ردهبندی آن زدهاند.
اما تقسیم جهان به دو بخش شرقی و غربی، از سدۀ هفدهم میلادی در متون جغرافیدانان غربی پیدا شد. یعنی شکلگیری تمایز اروپا از آسیا، بیشتر امری سیاسی بوده تا دستاوردی جغرافیایی. چنانچه حتی به دادههای قرن هجدهم میلادی بازگردیم، میبینیم که یونان بیتردید سرزمینی آسیایی است. اما تقسیمبندیهای جغرافیایی قرن بیستم به گونهای است که انگار یونان شرقیترین سرزمین غرب عالم بوده و شکی نیز در اروپایی بودنش وجود ندارد!...
#اژه #یونان #شرق #آسیا
@oldhistor
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/Aegeansea.jpg/250px-Aegeansea.jpg
دنباله نوشتار👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1400/06/11/post-103/
مردمان اژه،
باشندگانی در اردوگاه شرق باستان
احتمالا جغرافیدانان عصر باستان، مبدعان دو مفهوم آسیا و اروپا بودهاند. به عبارتی، تفکیک اروپا از آسیا نتیجۀ تلاش مردمانی بوده که در راستای فهم افق قابل مشاهدهشان، دست به ردهبندی آن زدهاند.
اما تقسیم جهان به دو بخش شرقی و غربی، از سدۀ هفدهم میلادی در متون جغرافیدانان غربی پیدا شد. یعنی شکلگیری تمایز اروپا از آسیا، بیشتر امری سیاسی بوده تا دستاوردی جغرافیایی. چنانچه حتی به دادههای قرن هجدهم میلادی بازگردیم، میبینیم که یونان بیتردید سرزمینی آسیایی است. اما تقسیمبندیهای جغرافیایی قرن بیستم به گونهای است که انگار یونان شرقیترین سرزمین غرب عالم بوده و شکی نیز در اروپایی بودنش وجود ندارد!...
#اژه #یونان #شرق #آسیا
@oldhistor
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/Aegeansea.jpg/250px-Aegeansea.jpg
دنباله نوشتار👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1400/06/11/post-103/
❤2
🍃
پَرَشیها، بَرَهشیها یا مَرهَشیها (پارسَهها)
برگرفته از: دانشنامه کاشان، جلد ٣ و ۴ - دکتر جهانشاه درخشانی
نام این سرزمین، نخستین بار - ۴۵٠٠ سال پیش - به گونۀ «پَرَشی» در سندی از لوگَلآنِهموندو فرمانروای شهر اَدَب در میانرودان، آمده است.
در اسناد دوران «سارگن یکم» فرمانروای اَکّد (۴٣۵٠ سال پیش)، از سرزمینی به نام بَرَخشوم، بَرَخشی، پَرَشی، پَرَخشو(م) و یا مَرهَشی (مَرخَشی)، و در پیوند با سرزمین ایلام گزارش شده است.(هر یک از این نامها، شیوۀ نگارش زمان خود را مینمایانند/ «مَرهَشی» صورتِ اندیشهنگار آن است)
خاورشناسان دربارۀ جایگاه سرزمین «پَرَشی» در خاور ایلام و اَنشان (فارس کنونی)، یعنی کرمان امروزی، همسخن هستند.
استرابون میگوید، «اَمَردها (مَرتوهای آریایی)، از پَرَهسیها (پَرَسیها) جدا شدهاند ...؛ پَرَهسیها از دید تبار و خاستگاه، با قوم آرکادی در پیوند بودهاند».(آرکادیها قومی از مردم جزیرۀ کرِت /مدیترانه/ و در پرورش اسبهای ممتاز، پرآوازه بودند)
هرودُت نیز میگوید، «پارسها نام خود را از پِرسِهئوس پسر زئوس و نیز پِرسِس پسر پِرسِهئوس گرفتهاند».(و خود را خویشاوند آنان میدانستند/ هِکاتَیوس)
در این راستا، باید از پِرسِهفون دختر زئوس، پِرسِهئید پسر پِرسِهئوس، پِرسِه همسر هلیوس (مادر کیرکِه جادوگر) و نیز پاریس پسر پریاموس (همسر تروآیی هِلِن) نام برد. بر همۀ این پیوندها، میتوان «پالاس (آتِنِه)» برگرفته از ریشۀ ایرانی «پَرَس» را نیز افزود.(عبریِ «پارَس» و پارسی باستانِ «پارسَه»)...
#پرشی #پارسه #ایلام #درخشانی
@oldhistor
http://s5.picofile.com/file/8140212000/66607900.JPG
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1393/06/21/post-13/
پَرَشیها، بَرَهشیها یا مَرهَشیها (پارسَهها)
برگرفته از: دانشنامه کاشان، جلد ٣ و ۴ - دکتر جهانشاه درخشانی
نام این سرزمین، نخستین بار - ۴۵٠٠ سال پیش - به گونۀ «پَرَشی» در سندی از لوگَلآنِهموندو فرمانروای شهر اَدَب در میانرودان، آمده است.
در اسناد دوران «سارگن یکم» فرمانروای اَکّد (۴٣۵٠ سال پیش)، از سرزمینی به نام بَرَخشوم، بَرَخشی، پَرَشی، پَرَخشو(م) و یا مَرهَشی (مَرخَشی)، و در پیوند با سرزمین ایلام گزارش شده است.(هر یک از این نامها، شیوۀ نگارش زمان خود را مینمایانند/ «مَرهَشی» صورتِ اندیشهنگار آن است)
خاورشناسان دربارۀ جایگاه سرزمین «پَرَشی» در خاور ایلام و اَنشان (فارس کنونی)، یعنی کرمان امروزی، همسخن هستند.
استرابون میگوید، «اَمَردها (مَرتوهای آریایی)، از پَرَهسیها (پَرَسیها) جدا شدهاند ...؛ پَرَهسیها از دید تبار و خاستگاه، با قوم آرکادی در پیوند بودهاند».(آرکادیها قومی از مردم جزیرۀ کرِت /مدیترانه/ و در پرورش اسبهای ممتاز، پرآوازه بودند)
هرودُت نیز میگوید، «پارسها نام خود را از پِرسِهئوس پسر زئوس و نیز پِرسِس پسر پِرسِهئوس گرفتهاند».(و خود را خویشاوند آنان میدانستند/ هِکاتَیوس)
در این راستا، باید از پِرسِهفون دختر زئوس، پِرسِهئید پسر پِرسِهئوس، پِرسِه همسر هلیوس (مادر کیرکِه جادوگر) و نیز پاریس پسر پریاموس (همسر تروآیی هِلِن) نام برد. بر همۀ این پیوندها، میتوان «پالاس (آتِنِه)» برگرفته از ریشۀ ایرانی «پَرَس» را نیز افزود.(عبریِ «پارَس» و پارسی باستانِ «پارسَه»)...
#پرشی #پارسه #ایلام #درخشانی
@oldhistor
http://s5.picofile.com/file/8140212000/66607900.JPG
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1393/06/21/post-13/
🍃
احترام خشیارشا به هکتور و تروآ
گردآوری: مهرداد ایرانمهر
خشیارشا در مسیر لشگرکشی به آتن، به خرابههای شهر تروآ رسید.
قرار بر این شد شب را کنار ویرانههای تروآ سر کنند. به هنگام شب مراسمی ترتیب داده شد و به افتخار پریام والی تروآ و پسرش هکتور، ١٠٠ گاو قربانی گردید و خشیارشا به مغها دستور داد جامهای باده را به افتخار ایشان نثار کنند.
پارسیان معتقد بودند که ابتدا آخهاییها خصومت علیه شرق را آغاز کردند و نبرد تروآ (١١٨۴ پ.م) را مثال این امر میدانستند.
بنا بر گفته مورخین یونانی، پارسیان از تاریخ ملل گذشته و به ویژه مردمان تابع خود به خوبی آگاه بودند.
-تاریخ ایران باستان، حسن پیرنیا، جلد اول (نقل از هرودت و توسیدید)
-تاریخ و تمدن ایلام، یوسف مجیدزاده
#هکتور #خشیارشا #پیرنیا #تروآ
@oldhistor
https://s29.picofile.com/file/8466387276/IMG_20230726_110731_756.jpg
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1393/02/19/post-5/
احترام خشیارشا به هکتور و تروآ
گردآوری: مهرداد ایرانمهر
خشیارشا در مسیر لشگرکشی به آتن، به خرابههای شهر تروآ رسید.
قرار بر این شد شب را کنار ویرانههای تروآ سر کنند. به هنگام شب مراسمی ترتیب داده شد و به افتخار پریام والی تروآ و پسرش هکتور، ١٠٠ گاو قربانی گردید و خشیارشا به مغها دستور داد جامهای باده را به افتخار ایشان نثار کنند.
پارسیان معتقد بودند که ابتدا آخهاییها خصومت علیه شرق را آغاز کردند و نبرد تروآ (١١٨۴ پ.م) را مثال این امر میدانستند.
بنا بر گفته مورخین یونانی، پارسیان از تاریخ ملل گذشته و به ویژه مردمان تابع خود به خوبی آگاه بودند.
-تاریخ ایران باستان، حسن پیرنیا، جلد اول (نقل از هرودت و توسیدید)
-تاریخ و تمدن ایلام، یوسف مجیدزاده
#هکتور #خشیارشا #پیرنیا #تروآ
@oldhistor
https://s29.picofile.com/file/8466387276/IMG_20230726_110731_756.jpg
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1393/02/19/post-5/
🍃
کوچ دروغین آریایی
در دنبالۀ بحث پیرامون مفهوم مبهم آریایی، مبحث کوچ فرضی این مردمان از سرزمینی نامعلوم در شمال به سوی فلات ایران نیز مزید بر علت گشته است.
چرایی در نظر گرفتن سرزمینی خیالی و شمالی برای تکوین این نژاد موسوم به آریا، در اصل به جهت ساختنِ داستان کوچ و ورود این جمعیت فرضی بر ساکنان بومی نامیده شدۀ فلات ایران بوده است...
زندهیاد دکتر جهانشاه درخشانی، دانشنامه کاشان:
آیا استدلالهای گذشته دربارۀ «کوچ آریاییان به فلات ایران» میتواند در برابر انبوهی از شاهدهای مستقل که گویای حضور دیرین -ایرانیان- در این پهنهاند، ایستایی کند؟ و آیا اندیشمندانی که با هیچ دلیل و منطقی آمادۀ برافکندن «فرضیۀ کوچ» نیستند، استدلالی جز پیروی از ذهنیات و حفظیات دیرپای خود دارند؟ آیا چنین استدلالی که، «تاکنون به گونهای دیگر آموختهایم»، در انجمنهای علمی پذیرفتنی است؟ و سرانجام اینکه باید پرسید، گواهآوری و استدلال علمی، باید چگونه و دارای چه ویژگیهایی باشد، تا پیروان «فرضیۀ کوچ» را مجاب سازد از این فرضیۀ اثبات نشده، دست بردارند؟
پژوهش دکتر مازیار اشرفیان بناب در دانشگاه پورتسموث، ١٣٩٠:
مطالعات ژنتیک نشان میدهد، محتوای ژنتیکی ما به مقدار بسیاربسیار محدود و کمی به منطقۀ آسیای میانه برمیگردد. مارکرها و شاخصهای ژنتیکی خاصی که ما میتوانیم در آسیای میانه پیدا کنیم یا ماورای قفقاز، که بر اساس تئوریهای موجود منشا اولیۀ اقوام آریایی بوده، در فلات ایران بسیاربسیار کم پیدا میشوند. ما به این نتیجه رسیدیم که تمامی اقوام ایرانی، ریشۀ مشترکی دارند که چیزی بیش از ۷۰ درصد محتوای ژنتیکی تمام گروههای ایرانی که فعلا در مرزهای سیاسی ایران زندگی میکنند، به یک ریشۀ مشترک حدودا دههزار ساله برمیگردد که در منطقۀ جنوبغربی ایران زندگی میکردند...
یافتههای ژنتیکی گروه پژوهشی دکتر اشرفیان بناب در «دانشگاه کمبریج» نیز نشانگر آنست که هر چند ساکنان فلات ایران در گذر تاریخ، بسیار مورد یورش و آسیب برخی بیگانگان بودهاند؛ اما نه تنها هویت فرهنگی و تاریخی خود را پاس داشتهاند، بلکه محتوای ژنتیکی آنها نیز که نشاندهندۀ ریشۀ مشترک چندین هزار سالۀ آنان میباشد، دستنخورده مانده است...
با سپاس از #مهردادایرانمهر
🔮 @IRAN_NAME 🔮
#کوچ #آریایی #اشرفیان #ایرانمهر
@oldhistor
http://cafesour.ir/%d8%a2%d8%b1%db%8c%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d9%87%d8%a7/attachment/4607/
کوچ دروغین آریایی
در دنبالۀ بحث پیرامون مفهوم مبهم آریایی، مبحث کوچ فرضی این مردمان از سرزمینی نامعلوم در شمال به سوی فلات ایران نیز مزید بر علت گشته است.
چرایی در نظر گرفتن سرزمینی خیالی و شمالی برای تکوین این نژاد موسوم به آریا، در اصل به جهت ساختنِ داستان کوچ و ورود این جمعیت فرضی بر ساکنان بومی نامیده شدۀ فلات ایران بوده است...
زندهیاد دکتر جهانشاه درخشانی، دانشنامه کاشان:
آیا استدلالهای گذشته دربارۀ «کوچ آریاییان به فلات ایران» میتواند در برابر انبوهی از شاهدهای مستقل که گویای حضور دیرین -ایرانیان- در این پهنهاند، ایستایی کند؟ و آیا اندیشمندانی که با هیچ دلیل و منطقی آمادۀ برافکندن «فرضیۀ کوچ» نیستند، استدلالی جز پیروی از ذهنیات و حفظیات دیرپای خود دارند؟ آیا چنین استدلالی که، «تاکنون به گونهای دیگر آموختهایم»، در انجمنهای علمی پذیرفتنی است؟ و سرانجام اینکه باید پرسید، گواهآوری و استدلال علمی، باید چگونه و دارای چه ویژگیهایی باشد، تا پیروان «فرضیۀ کوچ» را مجاب سازد از این فرضیۀ اثبات نشده، دست بردارند؟
پژوهش دکتر مازیار اشرفیان بناب در دانشگاه پورتسموث، ١٣٩٠:
مطالعات ژنتیک نشان میدهد، محتوای ژنتیکی ما به مقدار بسیاربسیار محدود و کمی به منطقۀ آسیای میانه برمیگردد. مارکرها و شاخصهای ژنتیکی خاصی که ما میتوانیم در آسیای میانه پیدا کنیم یا ماورای قفقاز، که بر اساس تئوریهای موجود منشا اولیۀ اقوام آریایی بوده، در فلات ایران بسیاربسیار کم پیدا میشوند. ما به این نتیجه رسیدیم که تمامی اقوام ایرانی، ریشۀ مشترکی دارند که چیزی بیش از ۷۰ درصد محتوای ژنتیکی تمام گروههای ایرانی که فعلا در مرزهای سیاسی ایران زندگی میکنند، به یک ریشۀ مشترک حدودا دههزار ساله برمیگردد که در منطقۀ جنوبغربی ایران زندگی میکردند...
یافتههای ژنتیکی گروه پژوهشی دکتر اشرفیان بناب در «دانشگاه کمبریج» نیز نشانگر آنست که هر چند ساکنان فلات ایران در گذر تاریخ، بسیار مورد یورش و آسیب برخی بیگانگان بودهاند؛ اما نه تنها هویت فرهنگی و تاریخی خود را پاس داشتهاند، بلکه محتوای ژنتیکی آنها نیز که نشاندهندۀ ریشۀ مشترک چندین هزار سالۀ آنان میباشد، دستنخورده مانده است...
با سپاس از #مهردادایرانمهر
🔮 @IRAN_NAME 🔮
#کوچ #آریایی #اشرفیان #ایرانمهر
@oldhistor
http://cafesour.ir/%d8%a2%d8%b1%db%8c%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d9%87%d8%a7/attachment/4607/
🍃
مادها، از دیرباز تا دیاکو
برگرفته از: دانشنامه کاشان - جلد ٣ و ۴، دکتر جهانشاه درخشانی
«مَدَه» در متنهای کهن میانرودان، نامی جغرافیایی است. واژه یا نام خاص سومریِ «مَدَه» بیگمان یک وامواژه است.
گودِهآ فرمانروای شهر لَگَش در میانرودان (۴١۵٠ سال پیش)، «مَدَه» را سرزمینی یاد میکند که در آن حبوبات میروید.(اشاره به سرزمینی ویژه، نه به معنای عام آن)
این سرزمین، گویا پهنهای بس گسترده بوده است. زیرا «مَدَه» به گونۀ پیشوند همراه نام چندین جا آورده شده است که همگی در باختر فلات ایران قرار داشتند، مانند مَرتو، سوبَرتو، اَنشان، کیمَش، گوتیوم و جز آن.
شولگی، فرمانروای دودمان سوم اور (۴١٠٠ سال پیش)، در سال ٣٨ فرمانروایی خود، اقدام به احداث «/باد/ مَدَه/کی/» به معنای «دیوار سرزمین ماد» کرده و سپس دربارۀ غنائم جنگی که از سرزمین مَرتو گرفته است، گزارش میدهد.
با توجه به نشان توصیفیِ «کی» که همواره همراه نامهای جغرافیایی میآید، چنین دریافت میشود که واژۀ سومری «مَدَه»، به صورت عام، معنیِ «سرزمین» نمیداده؛ بلکه نام خاص جغرافیایی بوده و برای نامیدن چشمانداز یا پهنهای به کار میرفته است.
باید گفت، پهنههای جغرافیایی که در متنهای سومری با پیشوند «مَدَه» آمده، اغلب با سرزمینی که پس از اینها به نام مادَ (:مادستان) شهرت یافته، منطبق است. از نظر مردمشناسی نیز در طول تاریخ، دگرگونی مردمی در ساکنان آن پهنه دیده نمیشود. نمای هر دو نام یکسان است، زیرا «آ» در خط میخی با «اَ» نمایش داده میشود...
#ماد #مده #انشان #درخشانی
@oldhistor
http://s5.picofile.com/file/8145839784/MIDIYA41.JPG
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1394/08/10/post-17
مادها، از دیرباز تا دیاکو
برگرفته از: دانشنامه کاشان - جلد ٣ و ۴، دکتر جهانشاه درخشانی
«مَدَه» در متنهای کهن میانرودان، نامی جغرافیایی است. واژه یا نام خاص سومریِ «مَدَه» بیگمان یک وامواژه است.
گودِهآ فرمانروای شهر لَگَش در میانرودان (۴١۵٠ سال پیش)، «مَدَه» را سرزمینی یاد میکند که در آن حبوبات میروید.(اشاره به سرزمینی ویژه، نه به معنای عام آن)
این سرزمین، گویا پهنهای بس گسترده بوده است. زیرا «مَدَه» به گونۀ پیشوند همراه نام چندین جا آورده شده است که همگی در باختر فلات ایران قرار داشتند، مانند مَرتو، سوبَرتو، اَنشان، کیمَش، گوتیوم و جز آن.
شولگی، فرمانروای دودمان سوم اور (۴١٠٠ سال پیش)، در سال ٣٨ فرمانروایی خود، اقدام به احداث «/باد/ مَدَه/کی/» به معنای «دیوار سرزمین ماد» کرده و سپس دربارۀ غنائم جنگی که از سرزمین مَرتو گرفته است، گزارش میدهد.
با توجه به نشان توصیفیِ «کی» که همواره همراه نامهای جغرافیایی میآید، چنین دریافت میشود که واژۀ سومری «مَدَه»، به صورت عام، معنیِ «سرزمین» نمیداده؛ بلکه نام خاص جغرافیایی بوده و برای نامیدن چشمانداز یا پهنهای به کار میرفته است.
باید گفت، پهنههای جغرافیایی که در متنهای سومری با پیشوند «مَدَه» آمده، اغلب با سرزمینی که پس از اینها به نام مادَ (:مادستان) شهرت یافته، منطبق است. از نظر مردمشناسی نیز در طول تاریخ، دگرگونی مردمی در ساکنان آن پهنه دیده نمیشود. نمای هر دو نام یکسان است، زیرا «آ» در خط میخی با «اَ» نمایش داده میشود...
#ماد #مده #انشان #درخشانی
@oldhistor
http://s5.picofile.com/file/8145839784/MIDIYA41.JPG
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1394/08/10/post-17
🍃
نخستین انسان، غارنشین و خانهساز
کیومرث (نخستین انسان):
طبق متون کهن ایرانی، او نخستین انسان است. مورخین ایرانی دورۀ اسلامی او را گَلشاه لقب دادهاند که به معنای فرمانروای کوهستان است. در ادبیات این دوره، او را نخستین کشورگشا معرفی کردهاند.
نخستین بزرگی که کشور گشود
سر پادشاهان کیومرث بود
فردوسی دربارۀ او میگوید کیومرث چون ابتدا در کوه اقامت داشت، پلنگینه (پوست پلنگ) میپوشید و در اشعارش میگوید:
کیومرث شد بر جهان کدخدای
نخستین به کوه اندرون ساخت جای
سر تخت و بختش برآمد ز کوه
پلنگینه پوشید خود با گروه
میگویند شهرهای استخر، دماوند و بلخ را او بنا کرد. چون فرزندش سیامک به دست دیوان کشته شد، بعد از مرگ کیومرث پادشاهی به نوهاش «هوشنگ» رسید.
هوشنگ (نخستین خانهساز):
هوشنگ در اوستا «هئو-شیَنگه» نامیده شده است. برخی مورخین او را نخستین پیشداد (قانونگذار) معرفی میکنند، زیرا بر هفت اقلیم فرمانروایی میکرد.
زبانشناسان «هئو-شیَنگه» را به معنی «فراهم سازندۀ خانۀ خوب» آوردهاند، چون او بود که شهرهای شوش و بابل را بنیاد نهاد. در زمان او آتش مهار شد و ابزارهای جنگی فراهم آمد...
#انسان #کیومرث #هوشنگ #فردوسی
@oldhistor
http://s16.picofile.com/file/8412708634/800px_Kiumars_fights_Divs.jpg
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1399/08/13/post-83/
نخستین انسان، غارنشین و خانهساز
کیومرث (نخستین انسان):
طبق متون کهن ایرانی، او نخستین انسان است. مورخین ایرانی دورۀ اسلامی او را گَلشاه لقب دادهاند که به معنای فرمانروای کوهستان است. در ادبیات این دوره، او را نخستین کشورگشا معرفی کردهاند.
نخستین بزرگی که کشور گشود
سر پادشاهان کیومرث بود
فردوسی دربارۀ او میگوید کیومرث چون ابتدا در کوه اقامت داشت، پلنگینه (پوست پلنگ) میپوشید و در اشعارش میگوید:
کیومرث شد بر جهان کدخدای
نخستین به کوه اندرون ساخت جای
سر تخت و بختش برآمد ز کوه
پلنگینه پوشید خود با گروه
میگویند شهرهای استخر، دماوند و بلخ را او بنا کرد. چون فرزندش سیامک به دست دیوان کشته شد، بعد از مرگ کیومرث پادشاهی به نوهاش «هوشنگ» رسید.
هوشنگ (نخستین خانهساز):
هوشنگ در اوستا «هئو-شیَنگه» نامیده شده است. برخی مورخین او را نخستین پیشداد (قانونگذار) معرفی میکنند، زیرا بر هفت اقلیم فرمانروایی میکرد.
زبانشناسان «هئو-شیَنگه» را به معنی «فراهم سازندۀ خانۀ خوب» آوردهاند، چون او بود که شهرهای شوش و بابل را بنیاد نهاد. در زمان او آتش مهار شد و ابزارهای جنگی فراهم آمد...
#انسان #کیومرث #هوشنگ #فردوسی
@oldhistor
http://s16.picofile.com/file/8412708634/800px_Kiumars_fights_Divs.jpg
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1399/08/13/post-83/
🍃
از تاریخ استورهای خود چه میدانیم؟
نامهای تاریخ روایی ما، هر یک بازگوکنندهٔ دورانهای تاریخی مردمان ایرانی است.
بر این اساس، نامهای کیومرث، میشی، فرواگ، هوشنگ، تهمورث، جمشید، فریدون و... جهانی شگرف از تاریخ پرشکوه این سرزمین هستند.
برای نمونه، شاهنامهٔ فردوسی نه تنها از تاریخ عمومی، بلکه از تاریخ طبیعی و نیز تاریخ تفکر ایرانشهری که همانا خردگرایی است و تاریخ زیستی که بر پایه دانش کیهان و زمین است، سخن میگوید.
کیومرث در تاریخ استورهای ما به معنی زندهٔ میرا، سرآغاز مردم را بازمیگوید. هوشنگ یعنی دارندهٔ خانه خوب، تهمورث آغاز پهلوانی، فریدون سهبهره شدن جمعیتهای فلات و...
همهٔ این نامها با توجه به ریشهٔ اوستایی معنا شده، و با نگرشهایی که در هر دوره آمده به آسانی به این تاریخها میرسیم.
رستم دین زرتشت را نپذیرفته و بر دین هوشنگ و تهمورث و جمشید میماند. اینکه دین رستم مهرپرستی و یا دیوپرستی در برابر مزداپرستی بوده، روشن نیست. اما بهمن پورِ اسفندیار برای انتقامکشی از کشته شدن پدر، بساط سیستانیان را برمیچیند.
جمشید در برخی منابع و از جمله شاهنامه فرزند تهمورث خوانده شده، اما در نوشتههای اوستایی و پهلوی از او به نام پسر ویوَنگهان یاد میشود. این دوگانگی گفتار، ما را به یک راز دیگر رهنمون میشود و آن چنانست که تهمورث یک پاژنامِ تازه هست که در زمان جمشید شناخته شده و همانا ویونگهان باشد.
وی-وَنگهَنَ در اوستا بر روی هم معنای دور از پوشش و بیجامه و برهنه را بازمیگوید. این واژه در پهلوی «ویرَهنَک» و در فارسی «برهنه» شده است. این واژه دورانی را بازگو میکند که مردم هنوز به رشتن و بافتن نرسیده بودند، و درست پس از زمان تهمورث یعنی در دوران جمشید است که به رشتن و بافتن و جامه دوختن میرسیم... (داستان ایران)
weaving: بافتن
برگرفته از: تاربرگ ماتیکان
#استوره #جمشید #فریدون #اوستا
@oldhistor
@iranboom_ir
http://www.mustseepersia.com/wp-content/uploads/2017/02/Dash-Kasan-4.jpg
از تاریخ استورهای خود چه میدانیم؟
نامهای تاریخ روایی ما، هر یک بازگوکنندهٔ دورانهای تاریخی مردمان ایرانی است.
بر این اساس، نامهای کیومرث، میشی، فرواگ، هوشنگ، تهمورث، جمشید، فریدون و... جهانی شگرف از تاریخ پرشکوه این سرزمین هستند.
برای نمونه، شاهنامهٔ فردوسی نه تنها از تاریخ عمومی، بلکه از تاریخ طبیعی و نیز تاریخ تفکر ایرانشهری که همانا خردگرایی است و تاریخ زیستی که بر پایه دانش کیهان و زمین است، سخن میگوید.
کیومرث در تاریخ استورهای ما به معنی زندهٔ میرا، سرآغاز مردم را بازمیگوید. هوشنگ یعنی دارندهٔ خانه خوب، تهمورث آغاز پهلوانی، فریدون سهبهره شدن جمعیتهای فلات و...
همهٔ این نامها با توجه به ریشهٔ اوستایی معنا شده، و با نگرشهایی که در هر دوره آمده به آسانی به این تاریخها میرسیم.
رستم دین زرتشت را نپذیرفته و بر دین هوشنگ و تهمورث و جمشید میماند. اینکه دین رستم مهرپرستی و یا دیوپرستی در برابر مزداپرستی بوده، روشن نیست. اما بهمن پورِ اسفندیار برای انتقامکشی از کشته شدن پدر، بساط سیستانیان را برمیچیند.
جمشید در برخی منابع و از جمله شاهنامه فرزند تهمورث خوانده شده، اما در نوشتههای اوستایی و پهلوی از او به نام پسر ویوَنگهان یاد میشود. این دوگانگی گفتار، ما را به یک راز دیگر رهنمون میشود و آن چنانست که تهمورث یک پاژنامِ تازه هست که در زمان جمشید شناخته شده و همانا ویونگهان باشد.
وی-وَنگهَنَ در اوستا بر روی هم معنای دور از پوشش و بیجامه و برهنه را بازمیگوید. این واژه در پهلوی «ویرَهنَک» و در فارسی «برهنه» شده است. این واژه دورانی را بازگو میکند که مردم هنوز به رشتن و بافتن نرسیده بودند، و درست پس از زمان تهمورث یعنی در دوران جمشید است که به رشتن و بافتن و جامه دوختن میرسیم... (داستان ایران)
weaving: بافتن
برگرفته از: تاربرگ ماتیکان
#استوره #جمشید #فریدون #اوستا
@oldhistor
@iranboom_ir
http://www.mustseepersia.com/wp-content/uploads/2017/02/Dash-Kasan-4.jpg
🍃
تیرگان بزرگ، مهرگان بزرگ
ایرانیان از دیرباز، سال را به چهار گاهاَنبار (فصل) بخش نموده و ویژگیهایی برای هر یک برمیشمردند، که امروزه نیز کمابیش از سوی همۀ جهان به همان سان به کار برده میشود.
از آن گونه، بهار (وهار) دانستنِ بخشی از سال، که میان برابری روز و شب از یک سو و بلندترین روز سال جای میگیرد؛ نیز تابستان (هامین) خواندنِ بخشی که میان بلندترین روز سال و برابری دوبارۀ روز و شب است؛ همچنین پاییز (پاتیژ) نامیدنِ آن پاره که میان برابری دوم روز و شب از سویی و بلندترین شب سال جای گرفته است؛ و در پایان نیز، زمستان (زم) خواندنِ پارۀ سرد سال که میان بلندترین شب سال و برابری روز و شب در هنگام شکوفایی جهان (نوروز) جا خوش کرده است...
به روزگار هخامنشیان، آغاز سال برابر با جشن مهرگان بوده است. ازین رو، نمیتوان گمان برد که آغاز سال در آن روزگار، روزی مگر روز آغازین پاییز (آغاز نیمۀ دوم سال) بوده باشد.
همچنین در شاهنامۀ فردوسی نیز به روشنی آمده است، «مهرگان» برابر با روز نخست (یکم) مهرماه است.
فریدون چو شد بر جهان کامکار
ندانست مگر خویشتن شهریار
به روز خجسته "سرِ مهرماه"*
به سر بر نهاد، آن کیانیکلاه
بفرمود تا آتش افروختند
همه انبَر و زعفران سوختند
کنون یادگارست ازو ماه مهر
به کوش و به رنج ایچ منمای چهر
به راستی، آیا میتوان گفت «سرِ ماه مهر (در شاهنامۀ فردوسی)»، همان شانزدهم مهر در گاهشمار آیینی است؟(دهم مهرماه در گاهشمار خیامی)
آیا در یک ماهِ ٣٠ روزه، شانزدهمین روز آن، «سرِ» آن است؟...
#تیرگان #مهرگان #نوروز #چله
@oldhistor
https://s20.picofile.com/file/8441811034/IMG_20211005_181057_136.jpg
دنباله نوشتار👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1400/07/13/post-104
تیرگان بزرگ، مهرگان بزرگ
ایرانیان از دیرباز، سال را به چهار گاهاَنبار (فصل) بخش نموده و ویژگیهایی برای هر یک برمیشمردند، که امروزه نیز کمابیش از سوی همۀ جهان به همان سان به کار برده میشود.
از آن گونه، بهار (وهار) دانستنِ بخشی از سال، که میان برابری روز و شب از یک سو و بلندترین روز سال جای میگیرد؛ نیز تابستان (هامین) خواندنِ بخشی که میان بلندترین روز سال و برابری دوبارۀ روز و شب است؛ همچنین پاییز (پاتیژ) نامیدنِ آن پاره که میان برابری دوم روز و شب از سویی و بلندترین شب سال جای گرفته است؛ و در پایان نیز، زمستان (زم) خواندنِ پارۀ سرد سال که میان بلندترین شب سال و برابری روز و شب در هنگام شکوفایی جهان (نوروز) جا خوش کرده است...
به روزگار هخامنشیان، آغاز سال برابر با جشن مهرگان بوده است. ازین رو، نمیتوان گمان برد که آغاز سال در آن روزگار، روزی مگر روز آغازین پاییز (آغاز نیمۀ دوم سال) بوده باشد.
همچنین در شاهنامۀ فردوسی نیز به روشنی آمده است، «مهرگان» برابر با روز نخست (یکم) مهرماه است.
فریدون چو شد بر جهان کامکار
ندانست مگر خویشتن شهریار
به روز خجسته "سرِ مهرماه"*
به سر بر نهاد، آن کیانیکلاه
بفرمود تا آتش افروختند
همه انبَر و زعفران سوختند
کنون یادگارست ازو ماه مهر
به کوش و به رنج ایچ منمای چهر
به راستی، آیا میتوان گفت «سرِ ماه مهر (در شاهنامۀ فردوسی)»، همان شانزدهم مهر در گاهشمار آیینی است؟(دهم مهرماه در گاهشمار خیامی)
آیا در یک ماهِ ٣٠ روزه، شانزدهمین روز آن، «سرِ» آن است؟...
#تیرگان #مهرگان #نوروز #چله
@oldhistor
https://s20.picofile.com/file/8441811034/IMG_20211005_181057_136.jpg
دنباله نوشتار👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1400/07/13/post-104
🍃
دکتر سیدجواد طباطبایی:
علاقهٔ ایرانیان به خاطره باستانی خود را نباید با «حافظهٔ تاریخی» اشتباه گرفت.
زیرا حافظهٔ تاریخی تنها خاطرهای پریشان از گذشته نیست، بلکه شالودهٔ آگاهی تاریخی است و میتواند به آگاهی ملّی تبدیل شود.
#طباطبایی #تاریخ #ملی #استوره
@oldhistor
@JTabaTabayi
دکتر سیدجواد طباطبایی:
علاقهٔ ایرانیان به خاطره باستانی خود را نباید با «حافظهٔ تاریخی» اشتباه گرفت.
زیرا حافظهٔ تاریخی تنها خاطرهای پریشان از گذشته نیست، بلکه شالودهٔ آگاهی تاریخی است و میتواند به آگاهی ملّی تبدیل شود.
#طباطبایی #تاریخ #ملی #استوره
@oldhistor
@JTabaTabayi
🍃
چگونگی آموزش در ایران دورۀ ساسانی
مهرداد ایرانمهر
پیشگفتار
امروزه بر اثر بدآموزیهای اجتماعی، نسل کنونی فریفتۀ آموزههای غربی گشته و به ارزشهای میهن خویش پشت کرده است. این گمراهی بیشتر از آنجا بوده که امروزه همۀ پدیدههای دو هزار سال پیش را با معیارهای کنونی میسنجیم و هر چیزی که با این معیارها ناهمگون باشد، نکوهش میکنیم.
زندهیاد استاد مرتضی ثاقبفر در همین باره میگویند: «ما باید خیلی بیشتر از غربیها روی تاریخ و فرهنگمان کار کنیم. چرا باید همۀ تاریخ ما را بیگانگان برایمان بنویسند؟ اگر ما درست کار کنیم و کوشا باشیم، هیچکس جرات نمیکند که ریشخندمان کند. بزرگترین سربلندی برای ما اینست که چنین فرهنگی داریم».(نامهٔ درونی انجمن افراز، ١٣٨٣)
اردشیر بابکان سلسلهای را بنیان نهاد که به مدت ۴٢٨ سال (۶۵٢-٢٢۴ م.) در ایران فرمان میراند. مسعودی در مروجالذهب میگوید: «اردشیر پسر بابک پیشقدم تنظیم طبقات بود و ملوک و خلیفگان بعد، از او پیروی کردند» (مسعودی، ١٣٧۴: ١/ ٢٣٩).
غزالی مهمترین نتیجه عملی التزام سلطان به عدل را دوام فرمانروایی او و آبادانی جهان میداند. بارزترین نمونه در نظر غزالی، حکومت طولانی فرمانروایان ایران در پیش از اسلام است که «میان رعیت عدل کردند و رعیت را نگاه داشتند و اندر کیش خویش جور و ستم روا نداشتندی و جهان به داد و عدل آبادان کردند» (غزالی، ١٣١٧: ٨٢)...
#ساسانی #آموزش #اردشیر #ایرانمهر
@oldhistor
http://s16.picofile.com/file/8413086742/photo_2017_10_23_22_06_14.jpg
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1396/08/01/post-77/
چگونگی آموزش در ایران دورۀ ساسانی
مهرداد ایرانمهر
پیشگفتار
امروزه بر اثر بدآموزیهای اجتماعی، نسل کنونی فریفتۀ آموزههای غربی گشته و به ارزشهای میهن خویش پشت کرده است. این گمراهی بیشتر از آنجا بوده که امروزه همۀ پدیدههای دو هزار سال پیش را با معیارهای کنونی میسنجیم و هر چیزی که با این معیارها ناهمگون باشد، نکوهش میکنیم.
زندهیاد استاد مرتضی ثاقبفر در همین باره میگویند: «ما باید خیلی بیشتر از غربیها روی تاریخ و فرهنگمان کار کنیم. چرا باید همۀ تاریخ ما را بیگانگان برایمان بنویسند؟ اگر ما درست کار کنیم و کوشا باشیم، هیچکس جرات نمیکند که ریشخندمان کند. بزرگترین سربلندی برای ما اینست که چنین فرهنگی داریم».(نامهٔ درونی انجمن افراز، ١٣٨٣)
اردشیر بابکان سلسلهای را بنیان نهاد که به مدت ۴٢٨ سال (۶۵٢-٢٢۴ م.) در ایران فرمان میراند. مسعودی در مروجالذهب میگوید: «اردشیر پسر بابک پیشقدم تنظیم طبقات بود و ملوک و خلیفگان بعد، از او پیروی کردند» (مسعودی، ١٣٧۴: ١/ ٢٣٩).
غزالی مهمترین نتیجه عملی التزام سلطان به عدل را دوام فرمانروایی او و آبادانی جهان میداند. بارزترین نمونه در نظر غزالی، حکومت طولانی فرمانروایان ایران در پیش از اسلام است که «میان رعیت عدل کردند و رعیت را نگاه داشتند و اندر کیش خویش جور و ستم روا نداشتندی و جهان به داد و عدل آبادان کردند» (غزالی، ١٣١٧: ٨٢)...
#ساسانی #آموزش #اردشیر #ایرانمهر
@oldhistor
http://s16.picofile.com/file/8413086742/photo_2017_10_23_22_06_14.jpg
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1396/08/01/post-77/
❤3🔥1🥴1
🍃
ارمنوها، نیاکان ارمنیها
دکتر جهانشاه درخشانی
دانشنامه کاشان - جلد ٣ و ۴
اَرمَنوها نیاکان ارمنیان امروزی بوده و در سرزمین اَرمَنوم میزیستهاند.(یعنی همان سرزمینی که هخامنشیان از آن با نام «اَرمینَه» یاد کردهاند)
نام سرزمین «اَرمَنوم»، نخستین بار در متنهای سارگُن اَکَدی (۴٣۵٠ سال پیش) همراه سرزمینهای گوتیوم، لولوبی و اِرین آمده است.(این سرزمینها همگی در خاور دولت اکد بودند)
بر پایۀ این متن، سرزمین «اَرمَنو» از اِبلَه (ebla) تا بیت-نَنیب گسترده بوده است. برای تعیین جایگاه «اَرمَنوم»، گزارش گذرگاه لشگرکشی نَرامسین اکدی (۴٣٠٠ تا ۴٢۵٠ سال پیش) بسیار آگاهیبخش است. زیرا او نخست باید شاه ارمنوم را شکست میداد تا بتواند به دریای بالا (کاسپی) دست یابد.
بدینگونه درمییابیم، در هزارۀ سوم پیش از میلاد (۴-۵ هزار سال پیش)، سرزمین «اَرمَن» پهنۀ کم و بیش بزرگی را در بر میگرفته که گسترۀ ارمنستان تاریخی را نیز میپوشانده است.
نام ایشان میتواند در آغاز به مفهوم «مردان ایرانی» و یا «گوهر (زینت) ایرانیان» بوده باشد...
#ارمنو #ارمنی #سارگن #درخشانی
@oldhistor
http://s4.picofile.com/file/8168278492/mediterranean7_image.jpg
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1399/08/20/post-90/
ارمنوها، نیاکان ارمنیها
دکتر جهانشاه درخشانی
دانشنامه کاشان - جلد ٣ و ۴
اَرمَنوها نیاکان ارمنیان امروزی بوده و در سرزمین اَرمَنوم میزیستهاند.(یعنی همان سرزمینی که هخامنشیان از آن با نام «اَرمینَه» یاد کردهاند)
نام سرزمین «اَرمَنوم»، نخستین بار در متنهای سارگُن اَکَدی (۴٣۵٠ سال پیش) همراه سرزمینهای گوتیوم، لولوبی و اِرین آمده است.(این سرزمینها همگی در خاور دولت اکد بودند)
بر پایۀ این متن، سرزمین «اَرمَنو» از اِبلَه (ebla) تا بیت-نَنیب گسترده بوده است. برای تعیین جایگاه «اَرمَنوم»، گزارش گذرگاه لشگرکشی نَرامسین اکدی (۴٣٠٠ تا ۴٢۵٠ سال پیش) بسیار آگاهیبخش است. زیرا او نخست باید شاه ارمنوم را شکست میداد تا بتواند به دریای بالا (کاسپی) دست یابد.
بدینگونه درمییابیم، در هزارۀ سوم پیش از میلاد (۴-۵ هزار سال پیش)، سرزمین «اَرمَن» پهنۀ کم و بیش بزرگی را در بر میگرفته که گسترۀ ارمنستان تاریخی را نیز میپوشانده است.
نام ایشان میتواند در آغاز به مفهوم «مردان ایرانی» و یا «گوهر (زینت) ایرانیان» بوده باشد...
#ارمنو #ارمنی #سارگن #درخشانی
@oldhistor
http://s4.picofile.com/file/8168278492/mediterranean7_image.jpg
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1399/08/20/post-90/
❤1
🍃
مطالعۀ مقدماتی انتقال آب به کویرهای ایران
مهندس محمود شاهبداغی ساکن ایالت نیویورک، پس از سالها مطالعه بر روی نحوۀ آبرسانی به کویرهای فلات ایران، یک مستند علمی در مورد ابعاد این طرح تهیه کرده است.
کویرهای فلات ایران در گذشتههای دور دریاچه بودند و طی چند هزار سال اخیر به مرور خشک شدند.(دشت کویر، کویر لوت و تالاب جازموریان که اخیرا خشک شد)
برشهای عمودی که نشاندهندۀ ارتفاع چهار چالۀ فلات مرکزی ایران هستند (سه چالۀ فوقالذکر و چالهای که شهر طبس در آن واقع شده است)، نشان میدهد که کوههای اطراف این چالهها تا چه سطحی قابلیت ذخیرۀ آب را دارند.
ابعاد انتقال آب نجومی است، ولی غیرقابل انجام نیست. برای انتقال آب، از دو یا سه مرحلۀ متفاوت و با تلفیق دو شیوۀ مرسوم استفاده شده است: قنات و تلمبهخانه.
جازموریان ذخیرهگاه آب برای انتقال به کویر لوت خواهد بود، که همان دو شیوۀ قنات و تلمبه مجددا به کار گرفته شده و آب تا ارتفاع ۲۸۰ متر برای پر کردن کویر لوت و سپس دشت کویر تلمبه خواهد شد. زمان انتقال آب بستگی به قدرت و تعداد تلمبهها دارد.
چند نکته دربارۀ این طرح:
مهرداد ایرانمهر
- این دو کویر، پس از یخبندان، دو دریاچۀ آب شیرین بودهاند.(٩ تا ٧ هزار سال پیش)
- تپههای باستانی ایران که گرد این دو کویر هستند، بازماندۀ شهرهای اطراف آن دو دریاچه میباشند.
- آب انتقالی از دریای عمان به لوت، باید نمکزدایی شود.(نیاز به آبشیرینکنهای هستهای با اورانیوم غلظت بالا)
#کویر #دریاچه #ایران #ایرانمهر
@oldhistor
https://s4.picofile.com/file/8186854068/2220.JPG
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1394/02/15/post-44/
مطالعۀ مقدماتی انتقال آب به کویرهای ایران
مهندس محمود شاهبداغی ساکن ایالت نیویورک، پس از سالها مطالعه بر روی نحوۀ آبرسانی به کویرهای فلات ایران، یک مستند علمی در مورد ابعاد این طرح تهیه کرده است.
کویرهای فلات ایران در گذشتههای دور دریاچه بودند و طی چند هزار سال اخیر به مرور خشک شدند.(دشت کویر، کویر لوت و تالاب جازموریان که اخیرا خشک شد)
برشهای عمودی که نشاندهندۀ ارتفاع چهار چالۀ فلات مرکزی ایران هستند (سه چالۀ فوقالذکر و چالهای که شهر طبس در آن واقع شده است)، نشان میدهد که کوههای اطراف این چالهها تا چه سطحی قابلیت ذخیرۀ آب را دارند.
ابعاد انتقال آب نجومی است، ولی غیرقابل انجام نیست. برای انتقال آب، از دو یا سه مرحلۀ متفاوت و با تلفیق دو شیوۀ مرسوم استفاده شده است: قنات و تلمبهخانه.
جازموریان ذخیرهگاه آب برای انتقال به کویر لوت خواهد بود، که همان دو شیوۀ قنات و تلمبه مجددا به کار گرفته شده و آب تا ارتفاع ۲۸۰ متر برای پر کردن کویر لوت و سپس دشت کویر تلمبه خواهد شد. زمان انتقال آب بستگی به قدرت و تعداد تلمبهها دارد.
چند نکته دربارۀ این طرح:
مهرداد ایرانمهر
- این دو کویر، پس از یخبندان، دو دریاچۀ آب شیرین بودهاند.(٩ تا ٧ هزار سال پیش)
- تپههای باستانی ایران که گرد این دو کویر هستند، بازماندۀ شهرهای اطراف آن دو دریاچه میباشند.
- آب انتقالی از دریای عمان به لوت، باید نمکزدایی شود.(نیاز به آبشیرینکنهای هستهای با اورانیوم غلظت بالا)
#کویر #دریاچه #ایران #ایرانمهر
@oldhistor
https://s4.picofile.com/file/8186854068/2220.JPG
دنباله نوشتار 👇
https://irane-ayandeh.blogsky.com/1394/02/15/post-44/