#اریک_فروم : امید وار بودن این است که موضوع امید شیئی نباشد بلکه زندگی پُر تر ،زنده و سر شار بودن ، رهایی از بیزاری و ملال یا رستگاری باشد .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

#انقلاب_امید
#اریک_فروم ترجمه مجید روشنگر
انسان نه تنها صاحب عقل است و به «چارچوب جهت‌یابی» نیاز دارد تا دنیای پیرامون خود را بسازد و آن‌ را معنی‌دار کند، بلکه دل و تنی هم دارد که می‌خواهد همراه با هیجانات آن با دنیا، و با انسان و با طبیعت پیوسته باشد. همان‌طور که قبلاً گفتم، حیوان از طریق غرایز خود با دنیای پیرامون پیوستگی دارد. انسان، به‌دلیل «خودآگاهی» و قابلیتی که برای احساس تنهایی دارد، اگر به هیجاناتی که نیازهای او را ارضا می‌کنند، و او را با دنیای پیرامونش پیوسته و با دنیای خارج از «خودش» یگانه می‌سازند، دسترسی نداشته باشد، ذرۀ ناتوانی خواهد بود که بادها به هر طرف پرتابش خواهند کرد. اما برخلاف حیوانات، انسان برای اینکه با دنیای پیرامون خود پیوسته باشد چاره‌های گوناگون دارد. تا جایی که عقل انسان مطرح است، برخی از احتمالات بهتر از دیگران است؛ اما آنچه انسان نیاز دارد که با آن «سلامت» خود را حفظ کند، علایق و پیوندهایی است که احساس کند به‌صورت امنی با آن علایق پیوستگی دارد. کسی که از چنین علایق و پیوندهایی خالی است، به‌طور قطع، ناسالم است و قادر نیست هیچ‌گونه رابطۀ هیجانی (عاطفی) با انسان‌های دیگر برقرار کند.
🔺ساده‌ترین و معمولی‌ترین شکل پیوند انسان، «علایق اولیه» او به جایی است که از آن سر بلند کرده است ـ به خون، به خاک، به «کلان» Clan ( تبار واحد) ، به پدر و مادر، ـ یا در جوامع پیچیده‌تر ـ به ملت، به مذهب و به طبقه. این علایق ذاتاً علایق جنسی نیست، بلکه این علایق آرزوی کسی را که هنوز «خود» را نیافته و رشد کافی نکرده است، برآورده می‌سازد تا چنین کسی بتواند بر احساس جدایی غیرقابل تحمل خود فائق آید. این راه‌حل مسألۀ جدایی انسان، با ادامه چیزی است که من آن‌ را «علایق اولیه» نامیده‌ام ـ که ادامۀ آن برای بچه در ر ابطۀ مادر و بچه طبیعی و لازم است.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

انتشارات: امیدصبا
www.omidesaba.com
@omidesaba

افتتاح کتابخانه عمومی مستقل بامداد امید بالو (ظرفیت مخزن ۵۰۰۰ جلد)
باحضور جوانان و فرهنگیان و معتمدین
پانزدهم اردیبهشت ۹۷
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
👇👇👇

#کریشنا_مورتی :باید از مفهوم عظیم مرگ صحبت کرد چرا که جزئی از زندگی است اگر چه میکوشیم درباره اش حرف نزنیم و آنرا به تعویق بیندازیم ولی ما ناگزیر به تسلیم به آنیم.
@bamdadeomideurmia
@omidesaba
👇👇👇

اندوه، عشق و مرگ
از دیدگاه #کریشنا_مورتی
🔺به غیر از غصه‌ها، جراحت‌ها، رنج‌های روزانه و شخصی و اندوهی که از مرگ زاییده می‌شود. بشریت داغدار هزاران جنگ و ستیز پایان ناپذیر است. مسئله جنگ را به سیاستمداران واگذار کرده‌ایم تاصلح را مستقر کنند. ولی افعال آنان هرگز صلح را به ارمغان نمی‌آورد. همه برای جنگ مجهز به سلاح می‌شویم. هرگز قادر نبوده‌ایم که با هم در صلح و صفا و بی کشتار زندگی کنیم خشونت در دل‌های ما و قلب‌های ما ریشه دوانده و هرگز از احساس دشمنی ، و انتقام‌جویی بری نبوده‌ایم،. همیشه در حال مشقت و رنج بوده‌ایم. خیلی راه‌ها را برای خلاص شدن از این رنج‌ها و مصیبت‌ها بدون عشق پیموده ایم . بشر تا توانسته آنها را نادیده گرفته، سرکوب کرده، از آنها گریخته و یا برای رهایی خود را با یک پدیده بزرگ‌تر مرتبط کرده است، به ایده‌آلی پناه برده، یا باوری و و ایمانی را پذیرا گشته است. اما اندوه هرگز تمام نشده است. برعکس به آن تسلیم شده و آن را تحمل می‌کند و هرگز از خودش نمی‌پرسد که آیا می‌شود به این جریان پایان داد یا نه؟
🔺باید از مفهوم و دلالت عظیم مرگ هم صحبت کرد، چرا که مرگ جزئی از زندگی است، اگر چه می‌کوشیم که درباره آن حرف نزنیم و یا آن را به تعویق بیندازیم. ولی ما ناگزیر از تسلیم به آن هستیم. در ضمن باید درباره عشق هم تعمیق کنیم نه عشقی که نتیجه خاطره و یادآوری لذت است، نه، این لذت هیچ ارتباطی با عشق و همدردی ندارد ـ و ببینیم که آیا عشق با ذکاوت و هوشیاری فراگیر خود می‌تواند در زندگی ما وجود داشته باشد.
🔺ابتدا از خود سؤال کنیم که آیا حقیقتاً می‌خواهیم که از اندوه و رنج فارغ بشویم؟ آیا تاکنون در رنج و اندوه خود، فرو رفته‌ایم، و امواج آن را شناخته‌ایم؟، حرکات آن را درک و آن چه را در آن مستتر است دیده‌ایم؟ چرا ما انسان‌ها که در عالم تکنولوژی این همه پیشرفت کرده‌ایم تاکنون نتوانسته‌ایم مشکل اندوه و رنج خود را حل کنیم؟ به گمانم بد نباشد، بررسی کنیم که آیا می‌توان اندوه را خاتمه داد.ما هرکدام به شکل هایی رنج می‌بریم، عذاب می‌کشیم. از مرگ دیگری اندوهگین می‌شویم، از فقر زیاد به عذاب دچار می‌شویم ـ عذابی که برای شرق بسیار آشناست ـ از نادانی فزاینده غمگین می‌شویم، جهالتی که قائم به دانش و معنایی نیست و اینکه انسان مطلقاً خودش را نمی‌شناسد، از پیچیدگی‌ها و دقائق و حرکات و فعالیت‌های «خود» غافل است. همیشه اندوه و مصیبت غیر قابل انکار مبارزه و تضاد دائمی را از بدو تولد تا دم مرگ با خود داریم از اینکه چه ظاهراً و چه باطناً زیبا نیستیم در رنجیم . اندوه وابستگی و ترس از جدایی با همه مفاسدش پیوسته وجود دارد،. عامل اساسی اندوه فعالیت خودمرکزی و خودمحوری است. همه ما زیاد به خودمان مشغول هستیم، به مسائل پایان‌ناپذیرمان، به سالخوردگی‌مان، اینکه هنوز قادر نیستیم شمائی کلی از اوضاع جهان داشته باشیم. همه ما هم از خودمان و هم از دیگران تصویر ذهنی داریم. مغز همواره به رؤیاهای روزانه مشغول و سرگرم است، و یا با قوه تخیل و تصور خود ایده و تصویر خلق می‌کند. انسان ها از دوران طفولیت به تدریج شروع می‌کند تا ساختار تصویر «من» را بسازد. که این«من» است که جراحت برمی‌دارد. وقتی «من» مجروح می‌شود، شخص دیواری دور خود می‌کشد که دوباره زخمی نشود. و این جریان هرچه بیشتر ترس و انزواو تنهایی و عزلت را تشویق و ترغیب می‌کند،که موجد اندوه و غم می‌شود.
🔺با وجود هراس از مرگ ناچار خواه ناخواه روزی خواهد آمد، وآن روز، چه به سر ضمیر آگاه ما خواهد آمد، شعوری که متعلق به تو نیست، شعور همه بشریت است؟ تا وقتی من بعنوان یک فرد، با آگاهی و شعور محدود، ترس داشته باشم، یعنی من هنوز از مرگ می‎ترسم؟ و من بیمناک هستم. آنکه تشخیص می‎دهد که ذهن و آگاهی بشر جدای از بقیه بشریت نیست، جدائی و تجزیه آگاهی بشر را یک توهم می‎داند و آن را غیر منطقی و بیمارگونه به حساب می‎آورد. شاید انسان، با همه احساسات خود، درک کند که آگاهی انسان نمونه آگاهی همه بشریت است- نه آگاهی انسانی که زندگی کرده است با اندوه، با رنج، با درد، با اضطراب، اما مغز او تحول و دگرگونی پیدا نکرده و زندگی همیشه دستخوش آشوب و آشفتگی است. ولی برای انسانی که می‎داند شعور و آگاهی او یعنی شعور و آگاهی همه بشریت، رهایی وآزادی از این زندان تنگ و محدود ذهن با اهمیت می‎شود وقتی این آزادی و رهایی حس می‎شود، در این صورت انسان سعی می کند محدودیت آگاهی و شعور را بشکند. در نتیجه مرگ تماماً معنای دیگری پیدا می‎کند.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

خشونت پرهیزی تنها بیانیه ای برای عصر ما نیست ، بلکه کتابی آکنده از نوآوری است که زمان انتشار آن فرا رسیده است .
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
👇👇

📗#خشونت_پرهیزی
#مارک_کور لانسکی
ترجمه عبد الرضا #هوشنگ_مهدوی .نشر پیکان
🔺نخستین درس تاریخ بشریت در موضوع خشونت پرهیزی این است که برای آن هیچ تعریفی وجود ندارد. نظریه مزبور مورد ستایش همه ادیان و مذاهب مهم قرار گرفته است، با این همه در حالی که هر زبان معتبری واژه خاصی برای خشونت دارد، هیچ واژه ای برای بیان اندیشه خشونت پرهیزی موجود نیست، مگر اینکه هر گاه فکر دیگری مطرح نباشد خشونت پرهیزی را به کار می برند. در زبان سانسکریت واژه هیسما به معنی خشونت یا صدمه است و نفی هیسما یعنی خشونت پرهیزی آهیسما یعنی صدمه نزدن است.
🔺تنها توضیح احتمالی برای نبود یک واژه مناسب برای بیان خشونت پرهیزی این است که نه تنها محافل سیاسی، بلکه محافل فرهنگی و روشنفکری کلیه جوامع، خشونت پرهیزی را یک نقطه نظر حاشیه ای، طرد تفننی از عناصر ترکیب کننده جامعه و نفی یک عامل کلیدی مهم ولی نه یک نیروی جدی در درون جامعه تلقی کرده اند.
می گویند این یک فرضیه نبوده بلکه نفی چیز دیگری است. می گویند به حاشیه رفته زیرا یکی از اندیشه های انقلابی بسیار کمیاب است. ندیشه ای که هدف آن تغییر کامل ماهیت جامعه است و برای نظم موجود خطری به شمار می رود و همواره با آن همچون اندیشه ای عمیقاً خطرناک رفتار می شود.
🔺مارک کورلانسکی در این کتاب به موقع، اصیل و جدل انگیز درباره خشونت پرهیزی نه صرفاً به عنوان یک حالت روحی بلکه به صورت راهکاری مشخص برای چیرگی بر نبود عدالت اجتماعی و پایان جنگ بحث می کند. این کتاب تاریخ فراگیر و در عین حال فشرده خشونت پرهیزی را، از هند باستان آغاز می کند و تا به امروز ادامه می دهد. کورلانسکی آشکار می شازد که خشونت پرهیزی به چه دلیل اندیشه ای خطرناک است و بیست و پنج درس آموزنده عرضه می کند که ما می توانیم در تغییر اوضاع جهان استفاده کنیم. او نشان می دهد که در طول تاریخ چگونه بارها از خشونت برای حذف خشونت پرهیزی و طرفداران آن استفاده شده است و چقدر کار دشوار لازم است تا یک جنبش خشونت پرهیز به منظور پایان دادن به جنگ ها قدم به عرصه وجود بگذارد. مروری بر تاریخ نشان می دهد که خشونت هیچ گاه کاملاً موفق نبوده است. در حالی که خشونت پرهیزی سابقه ای درخشان و توانا دارد.
خشونت پرهیزی تنها بیانیه ای برای عصر ما نیست، بلکه کتابی آکنده از نوآوری است که زمان انتشار آن فرا رسیده بود.
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

ارومیه طبیعت بهاری اردیبهشت ۱۳۹۷
عکاس مناف زاده
@omidesaba
@bamdadeomideurmia

پرونده تاریخ فلسفه
قسمت سی و هشتم بخش نخست
#ژان_ژاک_روسو بخش نخست
ترجمه زهرا قیاسی
@omidesaba
@bamdadeomideurmia
فایل PDF
👇👇👇

👆👆👆
فایل PDF
پرونده تاریخ فلسفه قسمت سی و هشتم
#ژان_ژاک_روسو بخش نخست
ترجمه زهرا قیاسی
@omidesaba
@bamdadeomideurmia